Daily Archives: Οκτώβριος 15, 2012

Aν δεν ξεβολευτούν μεγάλες κοινωνικές ομάδες δε γίνεται τίποτα


Γράφει ο Γιώργος Παππάς

Την περίοδο που υπουργός Ανάπτυξης ήταν ο Μιχάλης  Χρυσοχοϊδης «άνοιξε» ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης επιχειρηματικών ιδεών από το ΕΣΠΑ και τις τράπεζες. Την πρώτη μέρα η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακά μεγάλη. Υπεβλήθησαν περίπου 1000 τηλεφωνικές αιτήσεις. Έμπλεος ενθουσιασμού ο κ. Χρυσοχοϊδης πήγε την επομένη στην αρμόδια υπηρεσία για να μοιραστεί με τους υπαλλήλους τη χαρά του. Τους βρήκε  συνοφρυωμένους. Η αιτία; Από τις 1000 αιτήσεις για χρηματοδότηση νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών οι 700 ήταν για δημιουργία καφετεριών και μπαρ!

Τι δείχνει αυτό το παράδειγμα; Ότι ακόμη κι αν εξασφαλίσεις ρευστότητα, αν δεν έχεις ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με ιεραρχήσεις και προτεραιότητες, η πολυπόθητη ανάπτυξη θα παραμείνει μαγική εικόνα.  Εκτός αν θεωρείται ανάπτυξη η διόγκωση του τομέα εστίασης. Ακούμε συνεχώς από τις ηγεσίες των κομμάτων, που είναι στην κυβέρνηση, ότι η πολιτική της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν πρόκειται να βγει αν δεν πλαισιωθεί από μια επιθετική στρατηγική ανάπτυξης που θα μειώνει την ανεργία και θα αποκλιμακώνει την ύφεση. Σωστό.

Ωστόσο, η ανάπτυξη δεν είναι κάτι που διατάσσεται, ούτε επιβάλλεται με προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις. Απαιτούνται πολλά πράγματα: καθαρή εικόνα για την εγχώρια πραγματικότητα [αδυναμίες, στρεβλώσεις, δυνατότητες], ικανότητα ανάλυσης του διεθνούς καταμερισμού εργασίας και αξιοποίησης των ευκαιριών που παρουσιάζονται, προκειμένου η χώρα  να αποκτήσει ρόλο μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας, εξαντλητική προετοιμασία και, κυρίως, ένα πρόγραμμα παρέμβασης το οποίο στις γενικές γραμμές του οφείλει να εκπονήσει το κράτος.

Πρέπει μ’ άλλα λόγια το άρχον πολιτικό συγκρότημα να αναμετρηθεί με ορισμένα βασικά ερωτήματα:

1] Θα συνεχίσουμε να ενθαρρύνουμε δραστηριότητες με σχεδόν μηδενική προστιθέμενη αξία στο ΑΕΠ και ελάχιστη συμβολή στην καταπολέμηση της ανεργίας [καφετέριες, μπαρ, σουβλατζίδικα, ταβέρνες, μικρομάγαζα ένδυσης];

2] Θα εξακολουθήσουμε να συντηρούμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παράγει μαζικά δικηγόρους, γιατρούς, φαρμακοποιούς, μηχανικούς, καθηγητές και δημοσιογράφους, άρα υποψήφιους ανέργους ή στην καλύτερη περίπτωση κακά αμειβόμενους υπαλλήλους σε εργασίες που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο που σπούδασαν;

3] Θα οργανωθεί, επιτέλους, μια διαφορετική πολιτική για τον αγροτικό τομέα που θα έχει ως στόχο να «σπάσει» τις μονοκαλλιέργειες σε ολόκληρες περιοχές, και ταυτοχρόνως, θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις αυτάρκειας σε προϊόντα που μπορεί να βγάλει σε αφθονία η ελληνική γη, ώστε να μην επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός, εισάγοντας η χώρα λεμόνια από τη Χιλή, ντομάτες από την Αργεντινή, πορτοκάλια, κρεμμύδια, πράσα και φακές από γειτονικές και μακρινές περιοχές;

4] Θα δούμε με διαφορετικό μάτι και θα ενισχύσουμε συνεταιριστικές προσπάθειες στην παραγωγή, στην εμπορία και στην κατανάλωση;

Θα πει κάποιος:  Μα, είναι δυνατόν να εξουδετερώσεις από τη μια μέρα στην άλλη νοοτροπίες  ετών; Είναι εφικτό να μειώσεις το ειδικό βάρος της αυταπασχόλησης και της μικρής επιχειρηματικότητας στην ελληνική οικονομία; Είναι εύκολο να αλλάξεις τις συνήθειες και τα βολέματα μεγάλων κοινωνικών ομάδων; Σωστά, δεν είναι εύκολο. Είναι, όμως, επιβεβλημένο να γίνει.  Αν δεν το κάνεις ως κράτος οργανωμένα, θα το κάνει με εξαιρετικά βίαιο τρόπο η κρίση.

Το δυστύχημα είναι ότι αυτοί που έχουν την ευθύνη διαχείρισης  και καλούνται να δώσουν τη μάχη της αναμόρφωσης της οικονομίας και της παραγωγής ούτε σχέδιο διαθέτουν [από φλυαρία και φληναφήματα περί σχεδίου να φάνε και οι κότες] ούτε, επιπροσθέτως, είναι σε θέση να εμφανιστούν ως εμπνευστές ενός νέου παραδείγματος που θα λειτουργήσει μεταδοτικά. Έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, λόγω του κακόφημου παρελθόντος τους. Ζυγίστηκαν, μετρήθηκαν και βρέθηκαν λιποβαρείς. Αυτό είναι επί της ουσίας το πρόβλημα της χώρας.

ΠΗΓΗ:newsnow.gr

 

Advertisements

Οι 8 φάσεις μιας ερωτικής σχέσης


Η πραγματικότητα και η καθημερινότητα δεν λένε πάντα να συμβαδίσουν

Πόσο κρατά ο έρωτας; Πόσο διαρκεί εκείνο το συναίσθημα με τις «πεταλούδες στο στομάχι» και την προσπάθεια να δείξετε τον καλύτερό σας εαυτό για να «κερδίσετε» το αντικείμενο του πόθου; Μπορεί να πιστεύετε ότι ο πραγματικός έρωτας κρατάει «για πάντα», αλλά μόλις είδαμε την ξεκαρδιστική εικονογράφηση του Matthew Inman, μας χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή. Εκείνη που μας έκανε να γελάσουμε, αλλά και να παραδεχτούμε τελικά ότι δεν έχει και τόσο άδικο.

Όντως λοιπόν, ακόμη κι αν τα αισθήματα κρατούν για πάντα, η πραγματικότητα και η καθημερινότητα δεν λένε πάντα να συμβαδίσουν. Κάπως έτσι, συγκεντρώσαμε τα οκτώ στάδια μιας τυπικής ερωτικής γνωριμίας, μαζί με τα σκίτσα του Inman και σας παρουσιάζουμε… την πορεία της αγάπης!

Στάδιο 1ο: Το πρώτο ραντεβού

«Είσαι πανέμορφη», «η αγαπημένη μου ταινία είναι…» (ακολουθεί κουλτουριάρικος τίτλος που προσδίδει στην προσωπικότητα αυτού που θα τον ξεστομίσει ρομαντικές προεκτάσεις και το απαραίτητο intellectuality), «είχα κάνει τον γύρο της Ευρώπης με τα πόδια» και άλλες πολλές κατά κανόνα ψευδείς ατάκες ακούγονται στην πρώτη συνάντηση, κατά την οποία εννοείται πως έχετε εμφανιστεί στην τρίχα και προσέχετε μέχρι και την παραμικρή σας κίνηση για να εντυπωσιάσετε όποιον/α βρίσκεται απέναντί σας.

Στάδιο 2ο: Τα «ντουζένια»

Το κρεβάτι αναστενάζει, έρχονται τα πρώτα «σ’ αγαπώ», τα δεύτερα, τα τρίτα και τα χιλιοστά, μαζί έρχεται και ένας τεράστιος λογαριασμός κινητού, αλλά δεν σας νοιάζει, γιατί το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να είστε αγκαλιά (παράλληλα οι φίλοι σας στέλνουν πακέτο μέσω της σχετικής εκπομπής, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να σας δουν από κοντά).

Στάδιο 3ο: Η οικειότητα

Χμμ… εδώ οι κανόνες αρχίζουν να αλλάζουν. Τα πρώτα ελαττώματα και οι πρώτες συνήθειες της εργένικης ζωής σας έρχονται να συναντήσουν το νέο σας ταίρι, το οποίο κάνει τα στραβά μάτια, γιατί είναι ακόμη «χορτασμένο» από την προηγούμενη φάση.

Στάδιο 4ο: Η υπερβολική οικειότητα

Από τον κρεβάτι έχετε πλέον μεταφερθεί στον καναπέ, και από το «ο έρωτας περνάει από το στομάχι» έχετε περάσει στο «στομάχι που κάπου κάπου περνάει και από τον έρωτα». Η εμφάνισή σας πλέον δεν σας ενδιαφέρει και πολύ γιατί «έχετε δέσει τον γάιδαρό σας», ενώ και οι δύο πλέον έχετε απομυθοποιήσει το άλλο σας μισό, από την στιγμή που είδατε τον φίλο σας να κάνει την ανάγκη του, να φοράει τρύπιες κάλτσες και να ρεύεται ή από τότε που η φίλη σας άρχισε να σας αναλύει τα μυστικά της εμμήνου ρήσης της και να σας παραγγέλνει σερβιέτες.

Στάδιο 5ο: Η κάτω βόλτα

Υπό τις συνθήκες της προηγούμενης φάσης, η έκρηξη δεν θα μπορούσε να αργήσει πολύ. Και οι δύο έχετε αρχίσει να σιχαίνεστε τις ενοχλητικές συνήθειες του άλλου που κάποτε σας φαίνονταν χαριτωμένες, και η γκρίνια κι οι κατάρες εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν. Πιθανές ατάκες που ακούγονται σε αυτή τη φάση: «Χαράμισα τα καλύτερά μου χρόνια», «Με πήρες μπουμπούκι και με κατάντησες τσουκνιδόκλαδο», και άλλοι χαρακτηρισμοί που η λογοκρισία δεν μας επιτρέπει να αναπαράγουμε.

Στάδιο 6ο: Ο χωρισμός

Μετά από ομηρικούς καβγάδες, όπου η αρσενική πλευρά καταριέται «τις κακαράξες τις φίλες σας που σας βάζουν λόγια» και η θηλυκή πλευρά ωρύεται για αναισθησία, κάποιος από τους δύο βλέπει πως υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές, και σας λέει το μεγάλο «αντίο», ή ακόμα χειρότερα, το πικρό «θέλω λίγο χρόνο». Ακολουθούν νύχτες με μπύρες και ουίσκι ή τόνους παγωτού και αισθηματικών ταινιών αντίστοιχα.

Στάδιο 7ο: Η επανασύνδεση

Μετά από SMS μέσα στην μαύρη νύχτα, κατασκοπείες στο Facebook και μεσάζοντες φίλους που μεταφέρουν διφορούμενα μηνύματα από τον έναν στον άλλο, ξανασυναντιέστε για να «μιλήσετε σαν φίλοι», και ξαφνικά θυμάστε πόσο ωραία περνούσατε μαζί στις αρχές. Κατά λάθος ο ένας πέφτει πάνω στον άλλον «μόνο για ένα φιλί» και πριν το καταλάβετε, ξαναμετράτε τα decibel που παράγουν οι σομιέδες.

Στάδιο 8ο: Ο γάμος

Μετά από τόσες περιπέτειες, αποφασίζετε να περάσετε βέρες, τα πεθερικά να ανταλλάξουν προικιά και να περάσετε στην αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους. Φυσικά πλέον όχι μόνο δεν έχετε χρόνο και διάθεση για να φροντίσετε την εμφάνισή σας, αλλά έχετε γίνει ορκισμένοι εχθροί του σεξ, γιατί βιώνετε στο πετσί σας τις συνέπειές του. Και πιθανώς να μην έχετε προλάβει ποτέ να φτάσετε σε αυτή την τελευταία παράγραφο του δημοσιεύματος, γιατί σας διέκοψε ένα κλάμα και μια περίεργη… μυρωδιά. Ώρα για αλλαγή πάνας.

ΠΗΓΗ:tampouloukia.gr

Δίκτυο 4G από την COSMOTE, ξεκίνησε η πιλοτική διάθεση!


Η COSMOTE πρωτοπορεί αναπτύσσοντας πρώτη στην Ελλάδα δίκτυο 4G τεχνολογίας LTE (Long Term Evolution)!

Το δίκτυο 4G επιτρέπει πολλαπλάσιες ταχύτητες πρόσβασης στο διαδίκτυο, χρήση προηγμένων multimedia εφαρμογών όπως HD Streaming και HD Video-Conferencing, αλλά και αποστολή και λήψη μεγάλων αρχείων, βελτιώνοντας σημαντικά την εμπειρία των πελατών. Οι ταχύτητες είναι τέτοιες, που κατά μέσο όρο, οι χρήστες θα μπορούν να κατεβάσουν μια ταινία HD μόλις σε 2-3 λεπτά!

Ήδη οι πρώτοι επιλεγμένοι χρήστες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ζουν την εμπειρία 4G σε πραγματικές συνθήκες, στο πλαίσιο πιλοτικής διάθεσης του 4G δικτύου της COSMOTE!

Αναβαθμίζοντας σταθερά το τηλεπικοινωνιακό της δίκτυο και τις υπηρεσίες που προσφέρει, η COSMOTE με το 4G προσφέρει ακόμα μεγαλύτερες ταχύτητες, τέτοιες που δεν έχουμε ξανασυναντήσει…

Οι συσκευές που είναι συμβατές με το δίκτυο 4G της Cosmote είναι οι εξής:

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ.

ΠΗΓΗ: techgear.gr

Assassin’s Creed III: Trailer για οπλισμό-μάχες και νέο online παιχνίδι [BONUS]


Η ημερομηνία κυκλοφορίας του Assassin’s Creed III πλησιάζει (30 Οκτωβρίου για PS3, Xbox 360, 18 Νοεμβρίου για Wii U και 20 Νοεμβρίου για PC) και η Ubisoft συνεχίζει να δημοσιεύει νέα trailers για την πολυαναμενόμενη συνέχεια της σειράς, η οποία ως γνωστόν εκτυλίσσεται την περίοδο της Αμερικανικής Επανάστασης και έχει ως κεντρικό ήρωα τον Connor Kenway.

Στο weapons trailer που μπορείτε να δείτε παρακάτω (+ το trailer με την ιστορία του ήρωα), η εταιρεία μας αποδεικνύει ότι ο Connor είναι το ίδιο επιδέξιος με τις λεπίδες, όσο και οι προκάτοχοι του, αλλά είναι εξίσου επικίνδυνος και με τα υπόλοιπα διαθέσιμα όπλα (τσεκούρια, πιστόλια, τυφέκια, τομαχοκ κλπ.).

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του Assassin’s Creed III, ο Connor διατηρεί τη γοητεία και το πρεστίζ των Ezzio και Altair, αλλά είναι σημαντικά δυνατότερος, πιο έμπειρος και πιο ευέλικτος όταν έρχεται η ώρα να σκοτώσει.


Εξάλλου, η Ubisoft δε θα περιορίσει το σενάριο μόνο στους σκοτωμούς και τις μάχες, αλλά δίνει μεγάλη βάση στα γεγονότα της Αμερικανικής Επανάστασης και λάνσαρε ένα online παιχνίδι στην επίσημη ιστοσελίδα της, όπου προσκαλεί τους gamers να ανακαλύψουν κρυμμένα στοιχεία των Ναϊτών σε πίνακες εκείνης της περιόδου.

BONUS: Η ιστορία του Connor Kenway

 


ΠΗΓΗ: techgear.gr

Ζητούν την επαναφορά της βίζας στην ΕΕ


Εξι κράτη-μέλη κρούουν τον κώδωνα κινδύνου για τη ροή υπηκόων από τα δυτικά Βαλκάνια

Το αίτημα για ολοκλήρωση μηχανισμού που θα δίνει το δικαίωμα στην Ευρωπαϊκή Ενωση να επαναφέρει υπό καθεστώς βίζας χώρες για τις οποίες έχει καταργηθεί επιβεβαίωσε τη Δευτέρα η Κομισιόν η οποία αναφέρει ότι έχει λάβει σχετική επιστολή από έξι κράτη-μέλη.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης Σεσίλια Μάλστρομ, την επιστολή υπογράφουν οι υπουργοί Εσωτερικών της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, του Λουξεμβούργου, της Ολλανδίας και της Αυστρίας. Στο έγγραφο, εκφράζεται η ανησυχία για την αυξημένη ροή υπηκόων προς τις χώρες της ΕΕ καθώς και οι αιτήσεις παροχής ασύλου, ιδιαίτερα από τότε που καταργήθηκε η βίζα στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων.
«Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική», παραδέχθηκε ο εκπρόσωπος Μικέλε Τσερκόνε, τονίζοντας ότι όλες οι χώρες, για τις οποίες η ΕΕ καταργεί το καθεστώς της βίζας, αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις και ευθύνες σε σχέση με την προστασία των συνόρων τους.
Ωστόσο, ο ίδιος σημείωσε ότι, προς το παρόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει λάβει από κανένα κράτος-μέλος της ΕΕ αίτημα κατάργησης της βίζας για χώρα των δυτικών Βαλκανίων.
Ο Μικέλε Τσερκόνε δήλωσε ακόμη ότι στην παρούσα φάση το Συμβούλιο της ΕΕ διαπραγματεύεται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτόν το μηχανισμό, ο οποίος θα επιτρέπει την επαναφορά υπό καθεστώς βίζας, χώρες για τις οποίες η ΕΕ την έχει καταργήσει και ότι για την υιοθέτησή του απαιτείται η συγκέντρωση ειδικής πλειοψηφίας των κρατών μελών.
Επιπλέον, ερωτηθείς για τον κίνδυνο αύξησης των ροών των προσφύγων από τη Συρία και τις πιθανές επιπτώσεις στην Ελλάδα, ο εκπρόσωπος της Σεσίλια Μάλστρομ απάντησε ότι η κατάσταση είναι προς το παρόν ελεγχόμενη και ότι η ΕΕ βρίσκεται σε επαγρύπνηση, Υπενθύμισε δε ότι η Κομισιόν υποστηρίζει τις ελληνικές Αρχές με όλα τα διαθέσιμα εργαλεία, με οικονομική στήριξη ύψους 170 εκατ. ευρώ για τη διετία 2011-2012 και 83 εκατ. ευρώ για το 2013, καθώς και με δύο επιχειρήσεις της Frontex. Ωστόσο τόνισε: «Δεν μπορούμε να πάρουμε εμείς τη θέση των ελληνικών Αρχών».
ΠΗΓΗ: newsit.gr

Δικαστήριο του Ισραήλ «απαλλοτριώνει» χειρόγραφα του Κάφκα


Δικαστήριο του Τελ Αβίβ αποφάνθηκε  ότι μια μεγάλης αξίας συλλογή από πρωτότυπα χειρόγραφα του Φραντς Κάφκα πρέπει να μεταφερθεί στην Ισραηλινή Εθνική Βιβλιοθήκη, στην Ιερουσαλήμ.

Ο Φραντς Κάφκα, γερμανόφωνος Εβραίος που γεννήθηκε στην Πράγα και πέθανε από φυματίωση το 1924 έξω από τη Βιέννη, είχε κληροδοτήσει τα χειρόγραφά του στον στενό του φίλο Μαξ Μπροντ με την επιθυμία να τα κάψει.

Όμως εκείνος αψήφησε την εντολή του Κάφκα και τα κράτησε -διασφαλίζοντας έτσι την έκδοση της «Δίκης» και του «Πύργου».

Όταν πέθανε ο Μπροντ το 1968, πολλά έγγραφα τα οποία δεν είχαν δημοσιευτεί-μεταξύ των οποίων και επιστολές– πέρασαν στα χέρια της κληρονόμου του, δηλαδή της γραμματέως του Έσθερ Χόφε η οποία με τη σειρά της τα άφησε στις κόρες της Εύα Χόφε και Ρουθ Βίσλερ.

Οι αδελφές που ζούσαν στο Τελ Αβίβ επέμειναν να κρατήσουν την τεράστια συλλογή με τα σπάνια χειρόγραφα, αλλά οι αρχές υποστήριξαν ότι αποτελούν τμήμα της ισραηλινής κληρονομιάς και πρέπει να μεταφερθούν στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Αφού εξέτασε προσεκτικά τη διαθήκη του Μπροντ του 1961, το δικαστήριο αποφάσισε σήμερα ότι οι αδελφές Χόφε δεν είχαν λάβει τη συλλογή με τα χειρόγραφα του Κάφκα ως δώρο.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Ισραήλ ενεπλάκη υποστηρίζοντας ότι ο Μπροντ ανέφερε στη διαθήκη του ότι τα έγγραφα θα έπρεπε να περάσουν στο αρχείο της -το οποίο και επικύρωσε το δικαστήριο.

ΠΗΓΗ: news247.gr

Ίσως ο καθαρότερος ποταμός του κόσμου


Ο ποταμός Verzasca, που ρέει κατά μήκος 30 χιλιομέτρων στη Ελβετία, είναι παγκοσμίως γνωστός για τα καταγάλανα νερά του. Μάλιστα είναι τόσο καθαρός, που μπορεί κάποιος από μια γέφυρα να διακρίνει το πάτο του, ο οποίος έχει βάθος 15 μέτρων.

Ο 38χρονος φωτογράφος, Claudio Gazzaroli, επισκέφθηκε το ποτάμι και συνέλαβε στο φακό του τα παρακάτω εκθαμβωτικά πλάνα, τα οποία παρουσιάζουν την απίστευτη καθαρότητα των υδάτων. Μάλιστα, δεν δίστασε να βουτήξει μέσα στο ποταμό και τράβηξε φωτογραφίες από το βυθό του, οι οποίες πραγματικά κόβουν την ανάσα.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: pinnokio.gr

«Έξυπνο» σουτιέν ανιχνεύει όγκους


Ένα υψηλής τεχνολογίας σουτιέν που μπορεί να ανιχνεύει πολύ νωρίς τους καρκινικούς όγκους του μαστού, υποστηρίζει ότι επινόησε μία αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας.

Ο «έξυπνος» στηθόδεσμος, μοιάζει με αθλητικό σουτιέν, διαθέτει αισθητήρες που καταγράφουν τη θερμοκρασία στους μαστούς και ειδικό λογισμικό στο οποίο αποθηκεύονται οι πληροφορίες.

Στη συνέχεια αυτές μεταφέρονται σε ένα πρόγραμμα στο ίντερνετ, όπου αναλύονται από έναν εξελιγμένο αλγόριθμο και υπολογίζεται η πιθανότητα μιας γυναίκας να έχει καρκίνο του μαστού.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης αποστέλλονται εν συνεχεία στη γυναίκα μέσω email ή κινητού.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει σωστά η ανάλυση είναι να φορέσει η γυναίκα τον στηθόδεσμο για επαρκές χρονικό διάστημα. Και αυτό, διότι η θερμοκρασία στους μαστούς παρουσιάζει διακυμάνσεις στη διάρκεια της ημέρας αλλά και εξαιτίας άλλων παραγόντων (όπως τα ορμονικά επίπεδα).

Η εταιρεία έχει ήδη δοκιμάσει το ομώνυμο σύστημα σε 650 γυναίκες και, όπως αναφέρει, το ποσοστό ακριβούς διάγνωσης ήταν 90% ή περισσότερο, ανεξαρτήτως της ηλικίας της γυναίκας.

Οι έως τώρα μελέτες, προσθέτει, έχουν δείξει πως η εξέταση ανιχνεύει τους καρκινικούς όγκους έως 6 χρόνια πριν καταστεί δυνατή η απεικόνισή τους στις κλασικές εξετάσεις, όπως η μαστογραφία.

Η εταιρεία προγραμματίζει να αρχίσει την εμπορική διάθεση του συστήματος στην Ευρώπη στις αρχές του 2013, ενώ στις ΗΠΑ εκτιμά ότι θα αρχίσει να διατίθεται το 2014.

ΠΗΓΗ: nooz.gr

 

Όταν το Χόλιγουντ «έκλεβε» τον Κουροσάβα


Οι επικές ιαπωνικές ελεγείες που μετατράπηκαν σε… θρυλικά γουέστερν

Το κλασικό γουέστερν Και οι Εφτά ήταν Υπέροχοι και το σπαγγέτι «αδερφάκι» του Για μια Χούφτα Δολάρια χρωστούν στον μεγάλο ιάπωνα σκηνοθέτη μια μεγαλύτερη χούφτα δολάρια…

Κάποτε στη Δύση βρέθηκε ένας σαμουράι. Το ξίφος του είχε μετατραπεί σε εξάσφαιρο και οι κώδικες τιμής του δεν είχαν πλέον καμία αξία, καθώς στο αφιλόξενο περιβάλλον των πιστολιών και των κοντόκανων Winchester του Φαρ Ουέστ οι κλασικές ηρωικές αξίες φάνταζαν αναχρονισμοί.

Ο σαμουράι δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό του, αλλά ευτυχώς γι’ αυτόν η ανασυγκρότηση της κινηματογραφικής ιστορίας τον έβγαλε από το «δράμα» του.

Αντικαθιστώντας την ιαπωνική ύπαιθρο με τα άνυδρα και σκονισμένα χωριά του Μεξικού, καθώς και τους περιπλανώμενους σαμουράι με τους ανηλεείς πιστολάδες, οι γιαπωνέζικες πολεμικές ταινίες μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε γουέστερν: τα αριστουργήματα του Akira Kurosawa Οι Εφτά Σαμουράι (1954) και Yojimbo (1961) μεταμορφώθηκαν έτσι στα κλασικά πλέον Και οι Εφτά ήταν Υπέροχοι (The Magnificent Seven, 1960) του John Sturges και Για μια Χούφτα Δολάρια (A Fistful of Dollars, 1964) του Sergio Leone, αντίστοιχα.

Οι ομοιότητες είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακές: τα δύο ριμέικ αποτελούν πιστά αντίγραφα των ιαπωνικών «πρωτοτύπων», με μόνη διαφορά την «αναβάθμιση» του ξίφους σε πιστόλι.

Οι απεγνωσμένοι κάτοικοι ενός χωριού προσλαμβάνουν μια ομάδα μαχητών, προκειμένου να τους προστατεύσουν από τις συχνές επιδρομές μιας συμμορίας ληστών. Αν οι υπερασπιστές του χωριού είναι περιπλανώμενοι ρόνιν, τότε πρόκειται για τους Εφτά Σαμουράι, ενώ αν είναι αδίστακτοι καουμπόι, τότε μιλάμε σίγουρα για τους Εφτά Υπέροχους.

Όπως και να έχει, το αμερικανικό ριμέικ του Sturges δεν διαφοροποιείται σε τίποτε άλλο από τον δίδυμο γιαπωνέζο «αδερφό» του: η ιστορία είναι η ίδια, η πλοκή είναι η ίδια, η ταινία όμως δεν είναι ίδια. Οι Εφτά, όσο Υπέροχοι κι αν είναι, δεν μπορούν να συγκριθούν καλλιτεχνικά με το επίτευγμα του Kurosawa. Ο ίδιος ο Kurosawa είχε κάποιες «επιφυλάξεις» για το ριμέικ των Εφτά Σαμουράι και, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «People» το 1980, περιορίστηκε απλώς να δηλώσει ότι «οι πιστολέρο δεν είναι σαμουράι».

Επιπλέον, δεν έλαβε από το χολιγουντιανό στούντιο καμία αποζημίωση για τη δουλειά του, ως σεναριογράφος της πρωτότυπης ταινίας, ενώ καμιά αναφορά δεν γίνεται σ’ αυτόν στους τίτλους των Εφτά Υπέροχων, που παρόλα αυτά παραμένει μια πολύ καλή ταινία.

Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι όταν κυκλοφόρησαν οι Εφτά Σαμουράι στην Αμερική το 1956, ο τίτλος με τον οποίο βγήκε η ταινία στις αίθουσες ήταν Οι Υπέροχοι Εφτά, καθώς οι ιάπωνες παραγωγοί θεώρησαν πώς το αμερικανικό κοινό δεν θα γνώριζε τι σημαίνει «σαμουράι». Γι’ αυτό και Οι Εφτά Σαμουράι αναφέρονται πολλές φορές ως «το Πρωτότυπο Υπέροχοι Εφτά», ένα είδος δικαίωσης για τον δημιουργό του.

Ένας μοναχικός σαμουράι καταφθάνει σε μια πόλη που μαστίζεται από τη σύγκρουση δύο αντίπαλων οικογενειών. Εξωθεί τον πόλεμο των δύο συμμοριών στα άκρα, βοηθά μια οικογένεια να σωθεί και, στο τέλος, αποτελειώνει οτιδήποτε σχεδόν κινείται στα πέριξ. Η ιστορία αυτή, που διαδραματίζεται στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα και έχει πρωταγωνιστή τον Toshiro Mifune, αν μεταφερόταν στην Άγρια Δύση θα είχε πρωταγωνιστή τον Clint Eastwood και θα ήταν ένα καλογυρισμένο γουέστερν.

Ο Sergio Leone ξαναγύρισε πράγματι το Yojimbo του Kurosawa, φτιάχνοντας το πρώτο σπαγγέτι-γουέστερν του κινηματογράφου. Οι ομοιότητες μεταξύ του Yojimbo [Σωματοφύλακας, στα ιαπωνικά] και του Για μια Χούφτα Δολάρια δεν περιορίζονται μόνο στην κοινή πλοκή, αλλά η ταινία του Leone είναι αντιγραφή του Yojimbo σκηνή-προς-σκηνή, πλάνο-το-πλάνο.

Έτσι, ο ανώνυμος σαμουράι Toshiro Mifune είναι ο πιστολέρο Άνθρωπος-Χωρίς-Όνομα Clint Eastwood, με μόνη διαφορά την οδοντογλυφίδα του Mifune που αντικαταστάθηκε από το τσιγάρο του Eastwood. Ο Kurosawa δεν μπορούσε να είναι ευχαριστημένος με αυτό που θεωρούσε μια δεύτερη, κατάφωρη, κλοπή του έργου του: θα μηνύσει την εταιρεία του Leone κερδίζοντας τελικά το 15% των εισπράξεων του γουέστερν, μια μεγάλη χούφτα δολάρια δηλαδή.

Με αυτό τον τρόπο, ο «βαρύς», αργός, ασπρόμαυρος ιαπωνικός κινηματογράφος μεταμορφώνεται στη γνώριμη φόρμα της χολιγουντιανής ψυχαγωγίας. Οι επικές ελεγείες του Kurosawa ζυμώνονται με νέα υλικά, μεταμορφώνοντας το ιαπωνικό jidai-geki [ταινίες εποχής με σαμουράι] σε γουέστερν: υπάρχει έτσι ο καλός, ο κακός –ενίοτε και ο άσχημος–, αλλά ως εκεί. Τα στοιχεία που καθιστούν τα έπη του Kurosawa αριστουργήματα θυσιάζονται αναπόφευκτα στο μεταφραστικό εγχείρημα της «δυτικοποίησης» αυτής.

Βέβαια, δεν συμβαίνει και πολύ συχνά ένα ριμέικ μιας κλασικής ταινίας να γίνεται και το ίδιο κλασικό, όπως συνέβη με τα δύο «δάνεια» της ιστορίας μας. Φαίνεται πως, όπως έλεγε και ο Kurosawa, τα καλά γουέστερν αρέσουν σε όλους…

ΠΗΓΗ:newsbeast.gr

 

 

Τα Lego στα βήματα του Μπάουμγκαρτνερ – Αναπαριστούν την ελεύθερη πτώση του


Εκατομμύρια τηλεθεατές καθηλώθηκαν χθες βράδυ στις οθόνες τους παρακολουθώντας το απίστευτο άλμα του Φέλιξ Μπάουμγκαρτνερ από τη… στρατόσφαιρα στη γη.

Τα βήματα του διάσημου Αυστριακού ακολούθησαν και τα lego που ανέβηκαν με το πρωτοποριακό μπαλόνι στο σωστό ύψος και στη συνέχεια ο γενναίος lego-Φέλιξ πήδηξε στο κενό!

Η υποδοχή στο έδαφος ήταν εξίσου θερμή με την υποδοχή που επιφυλάχτηκε στον 43χρονο Μαουμγκάρτνερ.

Το βίντεο ανέβηκε στο διαδίκτυο από την έκθεση Vienna ModelMaker Fair που διοργανώνεται στη Βιέννη από τις 25 έως τις 28 Οκτωβρίου.

Δείτε το βίντεο

 

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Συναγερμός για τον «ιό Αρμαγεδδών»


Οι ειδικοί «ενοχοποιούν» τις ασιατικές νυχτερίδες

Τα συμπτώματα είναι κοινά με αυτά μιας κοινής γρίπης: πονοκέφαλος, υψηλός πυρετός, πόνος στις αρθρώσεις και στο στομάχι και ενίοτε εμετός.
Καθώς ο ιός συνεχίσει το καταστροφικό του έργο, οι ασθενείς ενδεχομένως να εμφανίσουν ακατάσχετη αιμορραγία.
Στο 30% των περιπτώσεων ο θάνατος είναι αναπόφευκτος.

Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκονται οι υγειονομικές Αρχές της Βρετανίας, μετά το θάνατο ενός 38χρονου άνδρα από τη Γλασκόβη.
Όπως αναφέρει η Daily mail είναι το πρώτο καταγεγραμμένο θύμα στη χώρα ενός πολύ επικίνδυνου ιού, φορέας του οποίου είναι κατοικίδια και άγρια ζώα στην Αφρική και της Ασίας. Ο ιός αυτός οποίος μπορεί να αποδειχθεί θανατηφόρος για τον άνθρωπο.
Ο ιός έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά του «Οξέος Αναπνευστικού Συνδρόμου», το γνωστό πλέον σε όλους SARS.

Από το σύνδρομο πέθαναν το 2003 πάνω από χίλια άτομα παγκοσμίως
Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι φορέας του ιού δεν είναι ο άνθρωπος, κατά συνέπεια ο ιός μεταπήδησε από τα ζώα στον άνθρωπο.
Οι ειδικοί «ενοχοποιούν» τις ασιατικές νυχτερίδες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η επιστημονική κοινότητα εκφράζει φόβους ότι ο μυστηριώδης ιός μπορεί να εξελιχθεί σε μία νέα πανδημία η οποία απειλεί να εξαφανίσει το ανθρώπινο είδος σε πέντε χρόνια…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Στρος-Καν: «Στο τέλος θα ποινικοποιήσουν και τη λαγνεία»!


Περισσότερο από ένα χρόνο αφότου εξαναγκάστηκε, ατιμασμένος και διασυρμένος από τα παγκόσμια ΜΜΕ, σε παραίτηση από τη θέση του επικεφαλής του ΔΝΤ, ο Ντομινίκ Στρος-Καν αποζητά την εξιλέωση με μία νέα συμβουλευτική εταιρεία, καθώς και την ανακίνηση νομικών διαδικασιών για τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με την αποκάλυψη του «ελευθέριου» προσωπικού βίου του.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, ο 63χρονος οικονομολόγος επιδιώκει να επιρρίψει νομικές ευθύνες σε επίβουλους κύκλους και παράγοντες, προβάλλοντας το νομικό επιχείρημα ότι οι αρχές επιχειρούν – αδίκως – να «ποινικοποιήσουν τη λαγνεία».

Στον πρώην ισχυρό άντρα του ΔΝΤ καταλογίζεται ότι υπήρξε μέλος αθέατων ισχυρών κύκλων της γαλλικής κοινωνίας, οι οποίοι επιδίδονταν σε μυστικά σουαρέ, όπου μεγαλοδικηγόροι, δικαστές, ανώτατοι αξιωματικοί της αστυνομίας, μεγαλοδημοσιογράφοι και μουσικοί επιδίδονταν σε λουκούλλεια δείπνα, τα οποία ακολουθούσαν σεξουαλικά όργια με πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους.

Το άτυπο κίνημα της «ελευθεριότητας» είναι βαθιά ριζωμένο στην ιστορία της Γαλλίας ήδη από τον 16ο αιώνα και τη θρησκευτική σέκτα των «ελευθέριων».

Αυτό όμως που στην περίπτωση του Στρος-Καν προκαλεί έκπληξη είναι πώς ένας πολιτικός σταδιοδρομίας, με τη φιλοδοξία να ηγηθεί ενός εκ των ισχυρότερων εθνών της Ευρώπης, υπήρξε τόσο τυφλός ώστε να μην αντιληφθεί ότι ο κρυφός βίος του θα μπορούσε να γίνει ο χειρότερος εφιάλτης του. Κοινώς, ότι η προτίμησή του για όργια και σεξουαλικές εορτές δεν θα γινόταν η αφορμή για ενδεχόμενους εκβιασμούς.

Τα πολυδάπανα ιδιωτικά όργια τα οποία αποκαλούνταν «εκλεπτυσμένες συνεστιάσεις» ενορχηστρώνονταν από ένα διεθνές κύκλωμα το οποίο εκτεινόταν από το Παρίσι μέχρι την Ουάσινγκτον από μεγαλοεπιχειρηματίες που επεδίωκαν να κερδίσουν την εύνοια του Στρος-Καν. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων προοριζόταν για εκδιδόμενες πολυτελείας, όλες στην υπηρεσία του μεγάλου ανδρός, ο οποίος ενίοτε συνευρισκόταν σεξουαλικά με τρεις ή ακόμη και τέσσερις γυναίκες.

Την Πέμπτη ο κύριος Στρος-Καν έσπασε τη σιωπή του, αναγνωρίζοντας πως ο βίος του ενδεχομένως να υπήρξε πράγματι υπερβολικός:

«Πάντοτε πίστευα πως μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου κατά πώς εγώ ήθελα», δηλώνει ο ίδιος σε συνέντευξή του στο γαλλικό περιοδικό Le Point. «Και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και η ελεύθερη συμπεριφορά ανάμεσα σε συναινούντες ενήλικες. Είναι άπειρα τα πάρτι τέτοιου τύπου, τα οποία λαμβάνουν χώρα στο Παρίσι, στα οποία θα έμενε εμβρόντητος κανείς αν μάθαινε ποιοι είναι κάθε φορά οι συμμετέχοντες».

Αυτό το μήνα, ο Ντομινίκ Στρος-Κάν κέρδισε μία σημαντική δίκη σχετικά με τον πρότερο σεξουαλικό βίο του και αναμένεται νέος δικαστικός θρίαμβός του τη Γαλλία, όπου ο συνουσιασμός με εκδιδόμενες δεν λογίζεται παρανομία.

Πηγή: iefimerida.gr

«Έχω 500 οργασμούς καθημερινά. Ζω μια κόλαση», δηλώνει 30χρονη καθαρίστρια


Τρίτο θύμα του συνδρόμου σεξουαλικής διέγερσης (PSAS) βρήκε η εφημερίδα Sun μέσα σε τρεις μήνες. Αυτή την φορά η γυναίκα που υποφέρει είναι η 30χρονη καθαρίστρια Ζάρα Ρίτσαρντσον. Και μάλιστα με ρεκόρ οργασμών καθώς οι δυο προηγούμενες -επίσης βρετανίδα-είχαν μόλις 200 και 100 οργασμούς καθημερινά αντίστοιχα.

«Ο κόσμος πιστεύει ότι βρίσκομαι σε έκσταση κάθε μέρα, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν έχω κανένα έλεγχο του σώματός μου και το να έχω συνεχώς οργασμούς καταστρέφει τη ζωή μου», περιγράφει η παθούσα στην εφημερίδα Sun. Προσθέτοντας πως «Μου συμβαίνει συχνά ενώ ανεβαίνω σκάλες, περνάω πάνω από σαμαράκια στο δρόμο ή δονείται το κινητό που έχω στην τσέπη. Επίσης καθώς σκύβω να πιάσω μια κονσέρβα στο σουπερμάρκετ ή όταν απλά κάτσει κάποιος δίπλα μου στον καναπέ. Ξυπνάω ερεθισμένη κάθε μέρα και πέφτω κάθε βράδυ ερεθισμένη για ύπνο».

Σύμφωνα με την Ρίτσαρντσον πάσχει από το συγκεκριμένο σύνδρομο από το 2001. Κάτι που συνειδητοποίησε όταν, αφού έκανε σεξ με το σύντροφό της, αισθανόταν ανικανοποίητη. Τελικά, παρόλη την ντροπή που ένοιωσε, το εκμυστηρεύτηκε στον γυναικολόγο της που της εξήγησε ότι πρόκειται για ιατρικό σύνδρομο. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είχε να της προτείνει και αποτελεσματική θεραπεία.

Αυτή την στιγμή η 30χρονη παίρνει αντικαταθλιπτικά και παυσίπονα, τυλίγει πακέτα με κατεψυγμένα μπιζέλια γύρω από τα γενετικά της όργανα καθώς το κρύο της επιτρέπει να μην έχει τόσους οργασμούς και έχει καθιερώσει και κάποιες μέρες το μήνα που κάθεται σπίτι και αυνανίζεται.

«Το κάνω 3-4 φορές το μήνα. Είναι ένας τρόπος να εξαντλήσω το σώμα μου και να σταματήσει να έχει οργασμούς. Αλλά δεν μου προσφέρει ηδονή. Για την ακρίβεια είναι αρκετά επώδυνο».

Πηγή: iefimerida.gr

Σύγχρονη Ζωή: …..Η ζωή χωρίς τηλεόραση.


Του Γιώργου Κόκουβα

«Δεν έχεις τηλεόραση; Και προς τα πού κοιτάζουν όλα σου τα έπιπλα;» Ο Τζόι από τα «Φιλαράκια» εξανίσταται στο άκουσμα της εξωφρενικής φράσης ενός καθηγητή που ομολογεί ανερυθρίαστα πως δεν είναι ιδιοκτήτης τηλεοπτικής συσκευής. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο Τζόι θα έκανε κολλητή παρέα με την Μαρίνα Κουντουράτου, η οποία τον συμπλήρωσε, με ένα τσιτάτο προς τον Μαρκορά: «Αν οι άνθρωποι ήταν πιο ενδιαφέροντες από την τηλεόραση, τότε στα σαλόνια μας θα τοποθετούσαμε ανθρώπους».

Αλλά, πάλι, γιατί να εμπιστευτούμε τα λεγόμενα του Τριμπιάνι και της Κουντουράτου; Μήπως κι αυτοί μέσω της τηλεόρασης δεν μας τα μετέφεραν; Γι’ αυτούς τους δύο, και για εκατομμύρια ακόμη ανθρώπους, δεν νοείται καθημερινότητα χωρίς τηλεκοντρόλ. Για κάποιους άλλους, όμως, νοείται. Όπως για την Δάφνη, τον Στέλιο, την Ηρώ και την Φοίβη, που πέταξαν την τηλεόραση από το παράθυρο και βρήκαν την (ψυχική) υγειά τους.

Τους λείπει η μικρή οθόνη; Μπαίνουν στον πειρασμό να κρυφοκοιτάξουν το σίριαλ ή το reality για το οποίο μιλούν οι παρέες τους; Από πού ενημερώνονται και πώς είναι τελικά η ζωή χωρίς «εκείνη»;

Πατώντας το Off

«Δεν είναι ότι κάποια στιγμή αποφάσισα πως «από σήμερα κόβω την τηλεόραση» όπως λέμε «κόβω το τσιγάρο». Απλά η τηλεόραση σταμάτησε σιγά-σιγά να έχει πράγματα που να θέλω να δω», μας λέει η Ηρώ, 30 ετών.

Το ίδιο ισχύει και για την Δάφνη, 35 ετών, η οποία θυμάται την «αποκόλλησή» της από τον κόσμο της TV όχι σαν κάποια συνειδητή απόφαση, αλλά ως φυσική μετάβαση. «Όταν το 1995 έφυγα από το σπίτι μου για να σπουδάσω, δεν τέθηκε το ζήτημα να μου αγοράσουν οι γονείς μου τηλεόραση, μάλλον θεωρήθηκε ένα περιττό έξοδο. Άλλωστε, σε όλη την παρέα, μόνος ένας συμφοιτητής μας είχε τηλεόραση, μια πολύ μικρή ασπρόμαυρη, και μαζευόμασταν όλοι στο σπίτι του και βλέπαμε ταινίες – τη χρησιμοποιούσαμε δηλαδή μόνο για να βλέπουμε βίντεο. Από τότε μέχρι σήμερα, δεν απέκτησα ποτέ συσκευή τηλεόρασης», εξομολογείται.

Στο σπίτι της Φοίβης, 21 ετών, υπάρχει τηλεόραση, αλλά για εκείνη έχει γίνει αόρατη. «Γύρω στα 17 σταμάτησα να βλέπω τηλεόραση, αφού μπορούσα να καλύψω την όποια «τηλεοπτική» ανάγκη μου από το internet, με όποιες συνθήκες μου άρεσαν – όποτε θέλω, χωρίς διαφημίσεις, όσα επεισόδια σειράς επιθυμώ κ.ο.κ.», μας αναφέρει. Ο Στέλιος, 33 ετών, από την άλλη, το βλέπει περισσότερο χιουμοριστικά: «Δεν έχω συσκευή τηλεόρασης, το αποφάσισα σε μια στιγμή απερισκεψίας. Δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο άχαρη και γκρίζα θα ήταν η ζωή μου χωρίς TV», λέει και προφανώς χαχανίζει από μέσα του όταν προσθέτει πως, «μπορεί να μην έχω τηλεόραση, αλλά αν έβρισκα μια flat screen με 50€, θα έτρεχα να αγοράσω δύο»!

Το μέσο, το μήνυμα, και η ελληνική πραγματικότητα

Ωραία, η τηλεόραση έκλεισε. Γιατί, όμως; Φταίει κατεξοχήν η τηλεόραση ως μέσο ή η προσαρμογή του στα ελληνικά δεδομένα, με την γνωστή κατάντια (trash, κιτρινισμός, reality, φτηνές παραγωγές και ελάχιστος πολιτισμός); Με άλλα λόγια, σε έναν ιδανικό κόσμο, θα (ξανα)έβλεπαν τηλεόραση όσοι της γύρισαν την πλάτη;

«Σε ένα ιδανικό κόσμο θα έβλεπα πολλή τηλεόραση. Δεν χρειάζεται καν να περιμένω για τον ιδανικό κόσμο, και στην Αγγλία να ήμουν (που η τηλεόραση είναι αξιοπρεπής) πάλι θα έβλεπα. Όταν την έκοψα όμως, το 2003, το έκανα λόγω της αθλιότητας της ελληνικής tv», μαρτυρά ο Στέλιος.

Για την Φοίβη, πάλι, ακόμη κι αν η ελληνική τηλεόραση αποφάσιζε να σταματήσει τα προγράμματα της αποβλάκωσης και του χασμουρητού, θα παρέμενε ξεπερασμένη ως μέσο. «Σχεδόν ό,τι υπάρχει στην τηλεόραση –και της χώρας σου και όλου του κόσμου- μπορείς να το βρεις στο ίντερνετ, όπου υπάρχουν περισσότερες επιλογές, πηγές και γνώμες», λέει, αλλά παραδέχεται πως σε έναν ιδανικό κόσμο, θα είχε μια τηλεόραση στο δωμάτιό της.

Επειδή όμως ο ιδανικός κόσμος πιθανότατα θα αργήσει πολύ να κάνει guest star εμφάνιση στα μέρη μας, η Δάφνη είναι πιο κάθετη, και μας αναλύει το σκεπτικό της: «Διαφωνώ σίγουρα με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα – αλλά και με την ιταλική και την ισπανική, που τις ξέρω κάπως. Από την άλλη, μερικές φορές που επιστρέφω στο σπίτι των γονιών μου και βλέπω, για παράδειγμα, ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, σκέφτομαι, να ρε παιδί μου, δεν φταίει το μέσο, φταίει η χρήση.

»Εν δυνάμει η τηλεόραση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αξιόλογο εκπαιδευτικό ή ενημερωτικό εργαλείο, όπως στην εκμάθηση μιας καινούρια γλώσσας ή την εξοικείωση μαζί της. Αλλά είναι προφανές ότι η τηλεόραση σήμερα προορίζεται για την προπαγανδιστική ενημέρωση και την, κατά κανόνα, φτηνή διασκέδαση, και συνήθως περιορίζεται σε αυτές… Όσο λοιπόν δεν αλλάζει η αντίληψη γύρω από την χρήση της τηλεόρασης, τόσο δε βλέπω και την χρησιμότητά της – σε αυτόν ή σε έναν ιδανικό κόσμο».

Η Ηρώ, η οποία βλέπει την οθόνη της αναμμένη μόνο όταν βάζει DVD να παίξει ή κάθε Μάιο, όταν έρχεται η ώρα της Eurovision, πριν από μια δεκαετία θα μας έλεγε ότι διαφωνεί κυρίως με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα. «Μετά από λίγη επαφή με τις τηλεοράσεις άλλων χωρών (και κυρίως της ισπανικής, που συνοψίζεται στα reality και τις Μεξικάνες που ουρλιάζουν) μπορώ να σου πω ότι διαφωνώ με την χρήση που γίνεται στην τηλεόραση ως μέσο γενικότερα. Ένα μέσο αυτό καθαυτό δεν μπορείς να το δαιμονοποιήσεις. Αυτούς που το γεμίζουν με περιεχόμενο, ίσως. Σε έναν ιδανικό κόσμο, αν ας πούμε υπήρχε ακόμα Φρουτοπία, σίγουρα θα έβλεπα τηλεόραση, αλλά και πάλι συγκεκριμένα μόνο πράγματα», συμπληρώνει.

Αναμνήσεις… λίγων ιντσών

Δεν ήταν πάντα έτσι η καθημερινότητα για τους τέσσερις «Μαρκοράδες» μας. «Όποιος πει ότι δεν μεγάλωσε με τηλεόραση είναι ψεύτης», αναφέρει η Ηρώ, και αναπολεί τα μεσημέρια που καθόταν μαγεμένη μπροστά από το «κουτί» για να δει την γειτονιά της Φρουτοπίας. «Και πολλά άλλα παιδικά, και τις 3 Χάριτες, και τους Αυθαίρετους, και την Ψαροκωστούλα, και γενικώς τα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης που ήταν τα χρόνια της αθωότητας», θυμάται.

«Βλέπαμε τηλεόραση σπίτι όλοι μαζί. Και κλασική συνήθεια ήταν μετά το σχολείο τρώγοντας να βλέπω μεσημεριανάδικα», θυμάται και η Φοίβη, οι γονείς της οποίας, όπως μας λέει, ήταν πάντα κάπως απαξιωτικοί με την τηλεόραση. «Κάπως έπρεπε πάντως να ησυχάσουν κι αυτοί οι άμοιροι οι γονείς που ήταν τότε μαζί μας 24 ώρες το 24ωρο», λέει η Ηρώ, ενώ η Φοίβη μας εκμυστηρεύεται την τηλεοπτική της αδυναμία: «Νοσταλγώ ένα και μόνο πράγμα: τους Δύο Ξένους».

Κι όσο ο Στέλιος θυμάται καρέ από την Κάντυ-Κάντυ και μας τραγουδάει το soundtrack των Πειρατών του Σάγκμα που έβλεπε μικρός, η Δάφνη αναπολεί με τρυφερότητα τις βραδιές που καθόταν με τον πατέρα της Σάββατο βράδυ να δούνε ελληνική ταινία. Κι η μητέρα της, παρά τα υποτιμητικά βλέμματα που τους έριχνε, δεν μπορούσε να αντισταθεί στην οικογενειακή απόλαυση των Τριών Χαρίτων. «Μου άρεσαν πολύ και οι βραδιές των εκλογών, όταν πηγαίναμε σε φίλους να δούμε τα αποτελέσματα και μέναμε μέχρι το πρωί –ακόμα μ’ αρέσει αυτή η διαδικασία. Με άλλα λόγια, οι θετικές αναμνήσεις μου είναι πάντα συνδεδεμένες με την «συλλογική» παρακολούθηση της τηλεόρασης, με στιγμές που η τηλεόραση λειτουργούσε ως εργαλείο επαφής με άλλους», λέει.

Μα, για τι πράγμα μιλάνε;

Σίγουρα, αν κάποιος που δεν έχει δει τηλεόραση για δεκαετίες, ακούσει μια παρέα να μιλά για τους καβγάδες στα reality, για το νέο σίριαλ της Μιρέλλας, για τα πρόστιμα του Παπακαλιάτη, τα show της Ρούλας και την πιρουέτα του Μαρτάκη στο DWTS, θα αναφωνήσει την παραπάνω ερώτηση. Το θέμα είναι, του γεννιέται η «ένοχη» περιέργεια να ανοίξει κρυφά την TV ή να ψάξει για τι πράγμα μιλάνε γύρω του;

«Δεν θα την χαρακτήριζα ένοχη περιέργεια, μάλλον κανονικό μου φαίνεται να θέλεις να συμμετάσχεις σε αυτά που κουβεντιάζονται γύρω σου. Όποτε συμβαίνει κάτι τέτοιο, μπαίνω στο ίντερνετ και το βλέπω – όταν είναι κάτι που όλοι κουβεντιάζουν γύρω σου, σίγουρα έχει ανέβει στο διαδίκτυο», απαντά η Δάφνη. Η Φοίβη και ο Στέλιος, πάντως, αναφωνούν μία και μόνο λέξη, που τους σώζει σε τέτοιες καταστάσεις από την φαγούρα της περιέργειας: Youtube.

«Έχεις προσέξει ότι οι γύρω μου έχουν σταματήσει να συζητούν για τηλεόραση;», παρατηρεί η Ηρώ και συνεχίζει: «Τις σπάνιες φορές που τυχαίνει, επειδή ακριβώς δεν ήταν «απόφαση» για μένα το να απέχω από την τηλεόραση, αν μου κινήσουν την περιέργεια οι συζητήσεις θα το δω. Το Νησί, ας πούμε, το είχα δει μερικές φορές, και μου άρεσε».

Από πού ενημερώνονται όσοι κλείνουν την τηλεόραση;

Μ’ ένα στόμα μια φωνή, οι ερωτηθέντες ψηφίζουν διαδίκτυο. «Δε νομίζω ότι ήταν ποτέ απαραίτητη η τηλεόραση. Είναι, όμως, μια τεράστια συζήτηση το τι είναι απαραίτητο και τι όχι. Είναι απαραίτητος, ας πούμε, ο κινηματογράφος; Το ραδιόφωνο; Επίσης, δε νομίζω ότι ήταν ποτέ ενημερωτικός ο πρωταρχικός σκοπός της», λέει η Ηρώ, ενώ ο Στέλιος παρατηρεί πως ακόμη και στο internet, ενημερώνεται περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε. «Σε βαθμό κακουργήματος», προσθέτει, λέγοντας ότι κανένας δεν έχει ανάγκη από τόση ενημέρωση.

«Η αλήθεια είναι ότι την τηλεόραση δεν την έβρισκα απαραίτητη ούτε όταν δεν υπήρχε internet – πολύ περισσότερο σήμερα», μας λέει η Δάφνη. «Tο βασικό πρόβλημα είναι ότι η τηλεόραση (στη σημερινή της μορφή) δεν εξυπηρετεί την ενημέρωση. Λόγω της πολύ στενής της σχέσης με την πολιτική εξουσία, περιορίζεται σε μια ενημέρωση με συγκεκριμένο ιδεολογικό φορτίο – απλώς αναπαράγει, δηλαδή, τις κυρίαρχες απόψεις και την κυρίαρχη κουλτούρα. Από μια άποψη, βέβαια, αυτή είναι και η μοναδική χρησιμότητα της τηλεόρασης για μένα: με φέρνει σε επαφή με μια πλευρά της πραγματικότητας που, ενώ τείνω να αποφεύγω, είναι σημαντικό να την γνωρίζω».

Η «ψευτοκουλτούρα»(;) της αποχής

Ο Στέλιος μάς ξαφνιάζει, όταν απαντά αυτοσαρκαζόμενος στην ερώτησή μας, τι θα απαντούσε σε όσους υποστηρίζουν ότι η αποχή από την TV είναι «υποκριτική» επίδειξη κουλτούρας: «Έχουν απόλυτο δίκιο. Όταν την έκοψα έκανα συνειδητές προσπάθειες να γίνω «θολοκουλτουριάρης». Να φανταστείτε εκείνη την περίοδο είχα πληρώσει εισιτήριο για να δω τη «Νύχτα» του Αντονιόνι. Πρέπει να κοιμήθηκα μέσα στα πρώτα επτά λεπτά».

«Κακά τα ψέματα, σε κουλτουριάρηδες δεν απευθύνεται η τηλεόραση. Όμως παραδέχομαι κοκκινίζοντας λίγο, πως ανεβαίνοντας λίγους πόντους απ΄ το έδαφος, στην ερώτηση “βλέπεις τηλεόραση” περήφανα απαντώ “όχι”», μας εκμυστηρεύεται η Φοίβη.

«Είναι δύο διαφορετικά πράγματα το να μην έχεις τηλεόραση και το να διατυμπανίζεις με τρόπο επιδεικτικό ότι δεν έχεις τηλεόραση, καταγγέλλοντας αυτούς που έχουν», σημειώνει από την πλευρά της η Δάφνη. «Αλλά γενικά θα έλεγα ότι αυτή είναι μια μάλλον ξεπερασμένη κριτική, αφού οι σημερινές και επόμενες γενιές, mainstream ή όχι, θα ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για την τηλεόραση και όλο περισσότερο για το internet», καταλήγει.

Όσο για την Ηρώ, απαντά στην ερώτησή μας με μια προσφορά: «Ανταλλάσσω πέντε βιβλία με δυσκολοπρόφερτα ονόματα συγγραφέων στο εξώφυλλο, με μια ώρα σήριαλ που να είναι αστείο (έστω, αστείο σε επίπεδο Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη). Όχι; Κανείς; Τίποτα; Καμία προσφορά; ΟΚ, επιστρέφω στα βιβλία μου».

Περισσότερες αποχές…

Ρωτήσαμε και τους φίλους του in2life στο Facebook –και, ζωή να ‘χετε, είστε πολλοί- αν απέχουν από την τηλεόραση. Ιδού ορισμένες από τις δεκάδες απαντήσεις που λάβαμε από αγανακτισμένους πρώην τηλεθεατές:

– Η τηλεόραση με θλίβει και με κάνει να αισθάνομαι άρρωστη. Δεν είναι θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας με τα τηλεοπτικά τεκταινόμενα, είναι ζήτημα υγείας!
Γεωργία
-Δεν βλέπω τηλεόραση παρά μόνο παιδικά στο nickelodeon! Το ξέρω, ακούγεται αστείο για την ηλικία μου, όμως θεωρώ ότι όσοι βλέπουν τηλεόραση απλά χαραμίζουν τη ζωή τους. Ούτε τα προγράμματα έχουν να σου προσφέρουν κάτι, ούτε οι εκπομπές, εκτός απ’τα ντοκιμαντέρ, ούτε φυσικά οι ειδήσεις, οι οποίες το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να σε αγχώνουν και να παθαίνεις κατάθλιψη. Στην κατάσταση που είμαστε το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι αυτό. Και φυσικά, η καθημερινότητά μου είναι πολύ καλύτερη. Είμαι πολύ πιο ήρεμη παρ’ όλη την ανεργία μου!
Κατερίνα
-Έχω να δω έναν χρόνο και δεν θα ξαναδώ. Πολύ σκουπίδι και πολλά ψέματα.
Λάμπρος
-Δεν έχω, και ζω καλύτερα χωρίς το άγχος που θέλουν να μας μεταδίδουν μέσω αυτής.
Κάθυ
-Μετρήστε με διπλά, γιατί ούτε ο φίλος μου βλέπει. Γενικά, κανείς μας δεν έχει τηλεόραση!
Κατερίνα
-Έχω να παρακολουθήσω από τότε που προβαλλόταν το Νησί.
Σταυρούλα
-Έξι χρόνια and counting..!
Χρήστος
– Δε βλέπω, ούτε ειδήσεις, πέντε χρόνια τώρα – παλιά ήμουν φανατική.
Βρισηίς
-Τι να δεις; Προωθούν ό,τι χειρότερο μπορούν να φανταστούν. Λες και είναι συνεννοημένοι σε όλα τα κανάλια. Θέλει και ερώτημα; Εμετική έχει καταντήσει.
-Δεν αγοράσαμε αποκωδικοποιητή, αλλά και πριν η τηλεόραση χρησίμευε μόνο για παιδικά DVD και για CD player
Μαρία

ΠΗΓΗ:in2life.gr

 

Τι περιμένουμε φέτος τον χειμώνα


Της Ηρώς Κουνάδη

Δοκιμάστε να γράψετε «2013» στην ελληνική έκδοση του Google, και θα έρθετε αντιμέτωποι με δυσοίωνα ποσοστά για το πού θα φτάσει η ανεργία (στο θεό), αν, πώς και για πόσο θα μείνουμε στο ευρώ (κανείς δεν ξέρει) και τι μέλλει γενέσθαι στην Ευρωζώνη (την ποια;). Κι εκεί που περιμένεις να βγει κι η μικρή Αννούλα να σου ευχηθεί «καλό χειμώνα» μέσα από τον τάφο, να και μια είδηση για το Rethink Athens, με τις χρωματιστές φωτογραφίες του και τις χαριτωμένες μακέτες του. «Ναι, ωραία, θα πεθαίνουμε από ασιτία σε όμορφους πεζόδρομους» θα σκεφτείς αν είσαι κυνικός άνθρωπος. Είσαι, όμως;

Η αλήθεια είναι πως σύσσωμη η επιστήμη (;) της μελλοντολογίας έχει βασίσει την ύπαρξή της σε προφητείες συμφορών, γιατί εκείνες πουλάνε περισσότερο. Σκεφτείτε το: κανένας προφήτης δεν προφήτεψε ποτέ τίποτα καλό, κι όμως καλά πράγματα δεν έπαψαν ποτέ να συμβαίνουν. Μπορεί να μην ήταν, όπως το έθετε ο Χιου Γκραντ στην πρώτη σκηνή του Love Actually «επιβλητικά ή άξια αναφοράς στις ειδήσεις», ήταν όμως αρκετά για να μας κάνουν, έστω, να χαμογελάσουμε.

Και φέτος τον χειμώνα, έχουμε τους λόγους μας να περιμένουμε δεκαπέντε πράγματα που ξέρουμε από τώρα ότι θα μας κάνουν να χαμογελάσουμε. Και να τα απαριθμούμε, σαν την Julie Andrews στη Μελωδία της Ευτυχίας, κάθε φορά που κατσουφιάζουμε.

Ο Χειμώνας του 2012-13 έρχεται κι εμείς περιμένουμε:

Το Hobbit του Peter Jackson: Δέκα ολόκληρα χρόνια (πότε πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια;) μετά τον τρίτο Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, το σύμπαν του J. R. R. Tolkien επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, δια χειρός –εννοείται– Peter Jackson. Η νέα τριλογία κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στις 13 Δεκεμβρίου 2012, ο Martin Freeman (του βρετανικού The Office) αναλαμβάνει τον ρόλο του Μπίλμπο Μπάγκινς κι οι απανταχού fans μετρούν αντίστροφα τις μέρες.

Την 22α Δεκεμβρίου: Δεν είναι ανάγκη να πιστεύεις σε μελλοντολογικές προβλέψεις και σενάρια καταστροφής του σύμπαντος για να νιώθεις έστω και την ελάχιστη περιέργεια σχετικά με το τι εννοούσαν οι Μάγιας με αυτή την ημερομηνία. Ακόμη και αν το τέλος του ημερολογίου τους δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο απ’ το ότι σε εκείνο το σημείο τέλειωσε το χαρτί (ο πάπυρος, η πέτρα ή ό,τι ήταν αυτό επάνω στο οποίο έγραφαν), το Σάββατο εκείνο θα είναι μια τέλεια αφορμή να κάνουμε επιτέλους πράξη εκείνη τη συμβουλή που λέει «να ζεις την κάθε ημέρα σου σα να είναι η τελευταία». Και να οργανώσουμε μεγάλα πάρτι.

Τον Stephen King… εις διπλούν: Δύο ολοκαίνουριες ιστορίες του μαιτρ θα στολίσουν τα ράφια των βιβλιοπωλείων την επόμενη χρονιά. Η πρώτη θα λέγεται Joyland, θα κυκλοφορήσει τον Ιούνιο, και θα έχει για κεντρικό ήρωα έναν φοιτητή κολεγίου που εργάζεται σε luna park της Βόρειας Καρολίνα το 1973 όπου καλείται –εννοείται– να λύσει ένα έγκλημα. Το δεύτερο βιβλίο αναμένεται στα βιβλιοπωλεία στις 24 Σεπτεμβρίου του 2013, λέγεται Dr. Sleep και είναι (οι fans κρατήστε την ανάσα σας) το σήκουελ της Λάμψης. Ω, ναι.

Τους νέους σταθμούς του μετρό: Ναι, το μετρό της Αθήνας προχωρά με ρυθμούς σαλιγκαριού –υπάρχουν, όμως, πάντα χειρότερα: βλέπε το μετρό της Θεσσαλονίκης που, δέκα χρόνια μετά την ανακοίνωσή του, η ολοκλήρωση των έργων παραμένει σταθερά στη σφαίρα της φαντασίας. Μπορούμε, λοιπόν, μια χαρά να χαιρόμαστε για τους νέους σταθμούς που ανοίγουν, αντί να γκρινιάζουμε για το πόσα χρόνια πριν θα έπρεπε να είχαν ανοίξει. Η επέκταση των τεσσάρων σταθμών προς το Ελληνικό το καλοκαίρι αναμένεται να αποσυμφορήσει τη Βουλιαγμένης –και να εισάγει τα μαγιό και τις τσάντες παραλίας στους συρμούς– ενώ εκείνες προς Χαϊδάρι και Περιστέρι καταφτάνουν το φθινόπωρο.

Την τρίτη σαιζόν του Game of Thrones: Δεκατρείς καινούριοι ηθοποιοί, μεταξύ των οποίων η Dame Diana Rigg του Doctor Who και ο Thomas Sangster, ο απολαυστικός πιτσιρικάς του Love Actually. Άλλοι τόσοι νέοι χαρακτήρες και δέκα ολόφρεσκα επεισόδια της θρυλικής σειράς της HBO. Αντέχετε την αναμονή ως τις 31 Μαρτίου του 2013;

Τον Πόλεμο των Θεών του Neil Gaiman σε τηλεοπτική σειρά: Μιλώντας για την HBO, το θρυλικό καλωδιακό κανάλι έχει ήδη ανακοινώσει έξι χορταστικές σαιζόν μιας ακόμα επικής ιστορίας. Την παραγωγή έχει αναλάβει η Playtone, η εταιρεία του Tom Hanks, ενώ το budget της κάθε σαιζόν υπολογίζεται στα 40 εκατομμύρια δολάρια, με το… χοντρό χρήμα να πέφτει στα σπέσιαλ εφέ. Το καστ παραμένει επτασφράγιστο μυστικό, κι οι λάτρεις του βιβλίου κρατάμε την ανάσα μας.

Τα αποτελέσματα του Rethink Athens: Αυτές τις μέρες, η επιτροπή του μεγάλου διαγωνισμού για τον επανασχεδιασμό του πολύπαθου αθηναϊκού κέντρου συνεδριάζει και αξιολογεί τις 71 συνολικά συμμετοχές-ιδέες που κατατέθηκαν στον διαγωνισμό. Στις αρχές Νοεμβρίου θα ξεκινήσει η δεύτερη φάση του διαγωνισμού, στην οποία θα κατατεθούν οι τελικές προτάσεις, και τον Φεβρουάριο του 2013 θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα και θα δούμε τις καλύτερες ιδέες σε μια μεγάλη έκθεση στη Στέγη. Και κάπως έτσι, θα συνεχίσουμε να ελπίζουμε ότι εικόνες σαν αυτές θα γίνουν μια μέρα πραγματικότητα.

Τους Raveonettes στο Κύτταρο: Μπορεί να θεωρούμε το Love in a Trashcan αξεπέραστο single, χαιρόμαστε όμως για την κυκλοφορία του Observator, του νέου άλμπουμ των Δανών indie rockers, αν μη τι άλλο γιατί αυτό είναι το όχημα που θα τους φέρει τον χειμώνα στα μέρη μας. Καταφτάνουν στις 16 Δεκεμβρίου στο Κύτταρο, με τα εισιτήρια να κοστίζουν μόλις 25€ και να προπωλούνται ήδη στα Ticket House και Vinyl Microstore.

Το Φεστιβάλ της Βαβέλ: Μας λείπει σταθερά εδώ και τρία χρόνια, από τότε που εξαφανίστηκε από την αθηναϊκή πραγματικότητα. Κάνει φέτος το απόλυτο comeback, σε νέο χώρο, τη Διπλάρειο Σχολή, στην πολύπαθη Πλατεία Θεάτρου, με μεγαλύτερη διάρκεια, από τις 2 έως τις 11 Νοεμβρίου και με περισσότερο χώρο –σε τρεις ορόφους και 2.700 τετραγωνικά μέτρα– το 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Βαβέλ αναμένεται καλύτερο από ποτέ. Υπότιτλος του φεστιβάλ είναι το εύγλωττο «Αντοχή Υλικών» και τιμώμενα πρόσωπα οι δημιουργοί των V for Vendetta (που φέτος κλείνει 30 χρόνια) Ντέιβιντ Λόιντ, και του ιταλικού Diabolic, Τζουζέπε Παλούμπο.

Την Οδύσσεια του Robert Wilson στο Εθνικό: Η κατά Γουίλσον Οδύσσεια που κάνει πρεμιέρα στα τέλη Οκτωβρίου στην μεγαλειώδη κεντρική σκηνή του Εθνικού έχει όλα τα φόντα για να γίνει το θεατρικό γεγονός της χρονιάς: Το τρομερό παιδί της παγκόσμιας θεατρικής σκηνής διασκευάζει το ομηρικό έπος και σκηνοθετεί την dream teem του ελληνικού θεάτρου –Λυδία Κονιόρδου, Νικήτας Τσακίρογλου, Μαρία Ναυπλιώτου, Σταύρος Ζαλμάς, μεταξύ πολλών άλλων.

Τον Joel Pommerat στη Στέγη: Άλλο ένα τρομερό παιδί του παγκόσμιου θεατρικού στερεώματος, που όμως έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Γάλλος δραματουργός και σκηνοθέτης Ζοέλ Πομερά κατέχει τον βαρύτιμο τίτλο του «άξιου διαδόχου» του Πήτερ Μπρουκ. Στην Στέγη θα δούμε στα τέλη Μαρτίου το βαθιά ουμανιστικό όσο και «δύσκολο» έργο του, Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του Εμπορίου.

Τον καινούριο James Bond: Το παρελθόν της Μ επιστρέφει για να την στοιχειώσει και η αφοσίωση του υπερ-πράκτορα στο πρόσωπό της περνά την δοκιμασία της. Κάποιοι από εμάς χαίρονται απλά και μόνο με την προοπτική κάθε καινούριας ταινίας του Βρετανού κατάσκοπου, κάποιοι άλλοι με το γεγονός ότι θα δούμε επιτέλους την ανυπέρβλητη Judi Dench σε μεγαλύτερο ρόλο. Όλοι, πάντως, μετράμε αντίστροφα μέχρι την 1η Νοεμβρίου.

Τους Rolling Stones σε περιοδεία: Μπορεί να μην τους φέρει στα μέρη μας, ή για την ακρίβεια να μην τους πάει σε πολλά μέρη πέραν του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, αυτό όμως δεν μας απαγορεύει να ονειρευόμαστε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο (όπως, πχ, ο πρώτος αριθμός του λαχείου) θα βρεθούμε στην επετειακή συναυλία για τα 50 χρόνια του Mick, του Keith, του Charlie και του Ronnie να τραγουδάμε It’s Only Rock’n’Roll but I like it.

Τα τέσσερα τριήμερα και την μία ημέρα που μεσολαβεί ανάμεσα στην Πρωτομαγιά και το τετραήμερο του Πάσχα: Τόσο η 25η Μαρτίου όσο και η 28η Οκτωβρίου πέφτουν Δευτέρα, κάνοντας τα τριήμερα του 2013 τέσσερα –μαζί με την Καθαρά Δευτέρα και το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Κι αν αυτά δεν είναι αρκετά χαρμόσυνα νέα, σημειώστε κι αυτό: η Πρωτομαγιά είναι Τετάρτη, και η Μεγάλη Παρασκευή ακριβώς δύο μέρες μετά. Αναρωτιόμαστε ποιους θα βρει στα γραφεία η Πέμπτη, 2 Μαΐου.

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Ληγμένα τρόφιμα στα σούπερ μάρκετ . Ξεκινά από σήμερα η διάθεση.


Ξεκινάει από σήμερα η διάθεση ληγμένων τροφίμων στα σουπερμάρκετ για τα οποία οι καταναλωτές δεν θα πρέπει να διαμαρτύρονται. Θα βρίσκονται σε ξεχωριστά ράφια καιθα πωλούνται στο 1/3 της αρχικής τους τιμής.

Σύμφωνα με αγορανομική νομοθεσία η διάθεση τροφίμων περασμένης διατηρησιμότητας πλέον επιτρέπεται αρκεί να πωλούνται σαφώς διαχωρισμένα από τα άλλα τρόφιμα και υπό πινακίδα όπου θα αναγράφεται η φράση «Τρόφιμα περασμένης διατηρησιμότητας».

Προσοχή όμως. Στα προϊόντα αυτά δεν συγκαταλέγονται τα τρόφιμα που αλλοιώνονται μετά την ημερομηνία λήξης, όπως είναι για παράδειγμα το γάλα και το γιαούρτι.

Σύμφωνα με το ακριβές κείμενο της διάταξης, ο χρόνος διάθεσης των προϊόντων, δεν μπορεί να υπερβαίνει κατά περίπτωση:

  • -Τη μία εβδομάδα, στην περίπτωση προϊόντων των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα δηλώνεται με την αναγραφή ημέρας και μήνα.
  • -Τον ένα μήνα, στην περίπτωση των προϊόντων, των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα, δηλώνεται με την αναγραφή μήνα και έτους.
  • -Τους τρεις μήνες, στην περίπτωση των προϊόντων, των οποίων η ελάχιστη διατηρησιμότητα, δηλώνεται με την αναγραφή μόνο του έτους.

ΠΗΓΗ: pkool.gr


H ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Αχίλλειος πτέρνα οι δορυφόροι

Αν το δίκτυό τους δεχθεί επίθεση από χάκερ, τότε ο κόσμος θα μπορούσε να γυρίσει πολύ γρήγορα 50 χρόνια πίσω!

Πενήντα χρόνια πίσω θα μπορούσε να γυρίσει ο κόσμος από τη μια στιγμή στην άλλη, στην περίπτωση που χάκερ επιτεθούν στα λειτουργικά συστήματα των εκατοντάδων δορυφόρων.
Βρετανοί ειδικοί πάνω σε θέματα Εθνικής Ασφάλειας και Διαστήματος που παρευρέθησαν πριν από μερικές μέρες σε συνέδριο το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βασιλικό Ινστιτούτο για την Αμυνα και Ασφάλεια (RUSI), επισήμαναν με εμφατικό τρόπο ότι η καθημερινή μας ζωή είναι πλέον αλληλένδετη με τις υπηρεσίες που μας παρέχουν κάθε είδους δορυφόροι.
Το δίκτυο των δορυφόρων – 6.500 τέθηκαν σε τροχιά μετά την εποχή του Σπούτνικ – είναι αρκετά ευάλωτο σε κυβερνοεπιθέσεις και είναι μάλιστα ρεαλιστική η πιθανότητα «να γυρίσουμε πίσω στη δεκαετία του 1960», όπως ανέφερε ο Μαρκ Ρόμπερτς, πρώην ειδικός σε θέματα Διαστήματος και Κυβερνητικής στο υπουργείο Αμυνας της Βρετανίας.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», κάθε μέρα, δεκάδες χιλιόμετρα μακρύτερα από την ατμόσφαιρα της Γης, ένας στρατός από δορυφόρους μάς παρέχει συνεχώς ζωτικού χαρακτήρα υπηρεσίες. Στη λειτουργία τους στηρίζονται τα κινητά τηλέφωνα, οι τηλεοπτικές μεταδόσεις, οι μετεωρολογικές και περιβαλλοντικές πληροφορίες, η ναυσιπλοΐα, τα συστήματα γεωεντοπισμού, οι αμυντικές δομές και εγκαταστάσεις.
Οι βρετανοί ειδικοί που συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο για να αποτιμήσουν τι θα σήμαινε για την καθημερινότητά μας η αποκοπή από το Διάστημα, αποφάνθηκαν ότι οι κίνδυνοι είναι τόσοι πολλοί, σχεδόν όσος και ο αριθμός των δορυφόρων.
Εκτός από το ενδεχόμενο κυβερνοεπίθεσης αλλά και των ηλιακών εκρήξεων που συμβαίνουν συχνά, από τους σημαντικότερους κινδύνους είναι τα λεγόμενα διαστημικά σκουπίδια, μεταλλικά εξαρτήματα διαφόρων διαμετρημάτων που βρίσκονται εγκλωβισμένα σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Η NASA εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 16.000 υπολείμματα εξαρτημάτων από δορυφόρους και διαστημόπλοια με διάμετρο μεγαλύτερη από 10 εκατοστά που περιφέρονται σε απόσταση 2.000 χλμ. από τη Γη, σε μια περιοχή όπου βρίσκονται οι περισσότεροι δορυφόροι. Κάθε κομμάτι κινείται με ταχύτητα δεκάδων χιλιάδων χιλιομέτρων την ώρα, απειλώντας να καταστρέψει οποιονδήποτε δορυφόρο τύχει να βρει μπροστά του.
Αλλωστε σε αυτήν την απόσταση στάλθηκαν οι περισσότεροι από τους 6.500 δορυφόρους. Σήμερα λειτουργούν 994 και όπως λέει ο καθηγητής Ρίτσαρντ Κρόουθερ από την Υπηρεσία Διαστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου, «το Διάστημα είναι απέραντο, αλλά κοντά στη Γη είναι κορεσμένο».
Πριν από τρία χρόνια ένας τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος που είχε κατασκευάσει η αμερικανική εταιρεία Iridium, συγκρούστηκε με έναν άλλο, ανενεργό ρωσικό δορυφόρο που παρέμενε σε τροχιά. Τα υπολογιστικά μοντέλα εκτιμούσαν ότι ο ένας δορυφόρος θα περνούσε σε απόσταση μισού χιλιομέτρου από τον άλλο.
Ωστόσο συγκρούστηκαν και μάλιστα σφοδρά, με ταχύτητα κοντά στα 40.000 χλμ./ώρα με αποτέλεσμα να διασκορπιστούν περισσότερα από 1.000 εξαρτήματα με διάμετρο μεγαλύτερη από 10 εκατοστά. Τα συντρίμμια αυτά προκαλούν ακόμη και σήμερα σοβαρά προβλήματα.
Οι Βρετανοί ειδικοί ανέφεραν ένα εφιαλτικό υποθετικό σενάριο όπου χάκερ θα μπορούσαν να πάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο ενός ή περισσοτέρων ανενεργών δορυφόρων και να τους αναγκάσουν να συγκρουστούν με άλλους που βρίσκονται σε λειτουργία.
ΠΗΓΗ: tanea.gr


Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!


Kylie Minogue – Chocolate