Daily Archives: Οκτώβριος 31, 2012

Ο Τυφώνας Sandy κατασκευάστηκε από… τις ΗΠΑ!


ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ: Για την είδηση – φημολογία είχαμε ακούσει από προχθές. Το Blog μας, δεν υιοθετεί απολύτως τίποτα, παρουσιάζει απλώς και μόνο το γεγονός και μόνοι σας μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας.

Τι ισχυρίζεται μετεωρολόγος για την απόκρυφη στρατιωτική τεχνολογία

Πριν καλά-καλά κοπάσει ο σαρωτικός τυφώνας, με την Αμερική να μετρά απώλειες και να μαζεύει τα συντρίμμια της, μια αποκάλυψη έρχεται να ταράξει τα ήδη ταραγμένα νερά: ο βραβευμένος μετεωρολόγος Scott Stevens ισχυρίζεται ότι η Sandy δεν ήταν απλό μετεωρολογικό φαινόμενο, αλλά άλλη μια τραγική απόδειξη της γεωμηχανικής χειραγώγησης των φυσικών φαινομένων…

Σύμφωνα με τον Stevens, η στρατιωτική τεχνολογία είναι πλέον σε θέση να παράγει και να κατευθύνει κατά βούληση τρομακτικούς τυφώνες, όπως αυτός που έπληξε την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ.

Ο έλεγχος των καιρικών φαινομένων, ή αλλιώς γεωμηχανική, μπορεί να ακούγεται προϊόν επιστημονικής φαντασίας, είναι ωστόσο πρακτική που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια.

Και είναι μάλιστα η ίδια πρακτική χειραγώγησης των στροβίλων που κρύβεται πίσω από τον Τυφώνα Sandy, ισχυρίζεται ο μετεωρολόγος. Τέτοιες γεωμηχανικές λοιπόν τεχνικές δημιούργησαν τις κατάλληλες ατμοσφαιρικές συνθήκες για να οδηγεί η Sandy κατευθείαν πάνω στο New Jersey της Νέας Υόρκης και να «βιδωθεί» στην Ανατολική Ακτή. Και μάλιστα σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο του Βορείου Ημισφαιρίου ο καιρός ελέγχεται από τις ίδιες αρχές της γεωμηχανικής, είπε ο Stevens σε ραδιοφωνική εκπομπή την Κυριακή.

«Αυτό που έχουμε εδώ είναι μια δυνατή μηχανική», δήλωσε στον αέρα ο μετεωρολόγος, για να «προφητεύσει» τη στροφή της κατεύθυνσης του τυφώνα και πάλι προς τις ακτές. Η «προφητεία» ωστόσο έμελλε να αποδειχτεί σωστή: στις ειδήσεις του CBS News το πρωί της Δευτέρας ανακοινώθηκε ότι η διεύθυνση της Sandy είχε αλλάξει, επιστρέφοντας και πάλι προς τις ακτές, με κατεύθυνση το New Jersey.

Ο Stevens δεν σταμάτησε ωστόσο μόνο στο μετεωρολογικό του πράγματος: ισχυρίστηκε ότι όλα γίνονται για να πάρει η οικονομία τα πάνω της, με τα έργα επισκευής να τονώνουν τα λιμνάζοντα ύδατα της οικονομικής δυσπραγίας. «Όλα έχουν να κάνουν με τις επισκευές και την ανοικοδόμηση. Με το ξόδεμα χρημάτων μετά την καταστροφή».

Οι δηλώσεις του Stevens ακολουθήθηκαν από τις κυβερνητικές εξαγγελίες του Κογκρέσου για τις πληγείσες περιοχές: οι πολιτείες που υπέστησαν καταστροφές (Connecticut, New Jersey, Pennsylvania και Massachusetts) μπορούν να χρησιμοποιήσουν άμεσα ομοσπονδιακά κονδύλια για να καθαρίσουν τα συντρίμμια και να περιορίσουν τη ζημιά.

Ο Stevens είναι πεπεισμένος ότι τα μετεωρολογικά αυτά υπερόπλα χρησιμοποιούνται ήδη από τη δεκαετία του ’60, ως μέσο ανακατανομής του πλούτου: «χρησιμοποιούν τα καιρικά φαινόμενα ως όπλα για να δημιουργήσουν ακραίες καταστάσεις, τις οποίες εκμεταλλεύεται η παγκόσμια κυβέρνηση, αυτή η κυβέρνηση στην οποία πληρώνουμε τους ρύπους μας».

Ο μετεωρολόγος ανέφερε επίσης ότι όλες οι κυβερνήσεις έχουν γνώση της γεωμηχανικής και των τεράστιων δυνατοτήτων της, απλώς δεν το αποκαλύπτουν: «παραδέχονται ότι διαθέτουν αντίστοιχα προγράμματα, είναι απλώς μυστικά».

Ποιος είναι ο Scott Stevens

Βραβευμένος μετεωρολόγος, έχει εργαστεί για χρόνια σε τηλεοπτικά μετεωρολογικά δελτία. Πριν από 10 χρόνια ωστόσο άρχισε να μελετάει τις κλιματικές αλλαγές και τις τροποποιήσεις του καιρού στο ερευνητικό πλαίσιο του Tom Bearden, πυρηνικού επιστήμονα που έχει ισχυριστεί ότι ο καιρός ελέγχεται και χειραγωγείται πλέον αποφασιστικά από τον άνθρωπο.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Η ιστορία των ζυμαρικών


Η καταγωγή των ζυμαρικών είναι μία πολύπλοκη ιστορία με πολλούς μύθους και αντιφάσεις. Η Ελληνική Μυθολογία αναφέρει ότι ο Ήφαιστος δημιούργησε ένα εργαλείο που έφτιαχνε ¨κορδόνια από ζύμη¨.
Οι ρίζες των ζυμαρικών χάνονται στους αιώνες, δεδομένου ότι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι ετοίμαζαν πιάτα που έμοιαζαν πολύ με τα σημερινά μακαρόνια, με τη διαφορά ότι γίνονταν ψητά και όχι βραστά. Τα βασικά συστατικά τους όμως, το σιτάρι και το νερό, είναι τόσο κοινά που είναι δύσκολο να τους αποδοθεί μία και μόνη καταγωγή.
Το όνομα ¨μακαρόνια¨ πιθανόν να προέρχεται από το ελληνικό ¨μακαρία¨. Πράγματι είναι γνωστό οτι οι αρχαίοι Έλληνες ετοίμαζαν αποξηραμένα παρασκευάσματα από αλεύρι που άφηναν μαζί με λάδι και κρασί στους τάφους των νεκρών (των μακάρων).
Κατ’ άλλη εκδοχή μπορεί να προέρχεται από το λατινικό¨amaccare¨(=κόβω). Στο Βυζάντιο, τα ζυμαρικά σερβίρονταν ως γλυκό με μέλι και κανέλλα. Συνέχεια αυτής της γαστρονομικής συνήθειας είναι τα Χριστουγεννιάτικα ¨μελομακάρονα¨.
Ο ευρύτατα διαδεδομένος θρύλος ότι τα μακαρόνια έφερε στην Ιταλία ο Μάρκο Πόλο με την επιστροφή του από την Άπω Ανατολή τον 13ο αιώνα απορρίπτεται πλέον από τους μελετητές.
Η πρώτη αναφορά στην ύπαρξη των ζυμαρικών χρονολογείται γύρω στο 1000 π.χ., στην αρχαία Ελλάδα, όπου η λέξη “λάγανον” περιέγραφε μία φαρδιά πλακωτή ζύμη από νερό και αλεύρι, την οποία έκοβαν σε λωρίδες. Η ζύμη αυτή μεταφέρθηκε και στην Ιταλία από τους πρώτους Έλληνες έποικους γύρω στον 8ο αιώνα π.χ., και μετονομάστηκε σε “laganum” στα λατινικά, τα σημερινά Λαζάνια.
Το γεγονός πιστοποιείται από Λατίνους συγγραφείς όπως ο Κικέρων, ο Οράτιος και από τον περίφημο καλοφαγά Απίκιο, ο οποίος στην πρώτη ίσως συμπληρωμένη μαγειρική στην ιστορία περιγράφει αυτοκρατορικά γεύματα με “laganum”.
Η πρώτη όμως χειροπιαστή απόδειξη για την ύπαρξη των ζυμαρικών ανήκει σε ευρήματα που ανακαλύφθηκαν σε τοιχογραφίες του 4ου αιώνα π.χ., σε οικισμό των Ετρούσκων βόρεια της Ρώμης, όπου αναπαριστούνται διάφορα σκεύη για το βράσιμο νερού, μία επιφάνεια για την ανάμιξη νερού με αλεύρι, ένας κυλινδρικός πλάστης και ένα εργαλείο κοπής, παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιείται σήμερα για να κόβουμε τα ζυμαρικά.
Τα ζυμαρικά υπήρχαν χωρίς αμφιβολία και στην αρχαία Κίνα, καθώς και στον Αραβικό κόσμο, αφού υπάρχουν γραπτές αναφορές σε μεσαιωνικά κείμενα του Ισλάμ για κάποια ζυμαρικά με την ονομασία “rishta”. Aυτό που παραμένει άγνωστο είναι το κατά πόσον αυτά προϋπήρχαν της Ελληνικής εκδοχής.
Μία παράδοση λέει οτι οι Άραβες ζύμωναν μακαρόνια και τη συνταγή αυτή την πήραν οι Έλληνες που ταξίδεψαν μέχρι τη Σικελία και την Νάπολη και την μετέφεραν στους Ιταλούς. Η πρώτη συγκεκριμένη γραπτή αναφορά σε χυλοπίτες μαγειρεμένες με βράσιμο βρίσκεται στο Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, είναι γραμμένη στα αραμαϊκά και χρονολογείται στο 5 αιώνα μ.Χ.
Όταν η Σικελία καταλήφθηκε τον 9ο αιώνα από τους Σαρακηνούς αυτοί μετέφεραν και τις διατροφικές τους συνήθειες οι οποίες περιελάμβαναν και τα ζυμαρικά. Σε κείμενα του 12ου αιώνα γίνεται αναφορά στην παραγωγή ενός είδους σπαγγέτι στο Παλέρμο, με το όνομα “itria”, λέξη Περσική που σημαίνει “κορδόνια”.
Το είδος αυτό παράγεται μέχρι και σήμερα στην Σικελία και αποκαλείται “trii”. Η πρώτη συμπληρωμένη συνταγή ζυμαρικών καταγράφεται στα μέσα του 15ου αιώνα στο βιβλίο του μάγειρα Martino da Como και αργότερα συναντάμε τα ζυμαρικά στα κείμενα του Bartolomeo Sacchi, ο οποίος μας λέει ότι τα μακαρόνια πρέπει να βράζονται για όσο διαρκούν τρία “Πάτερ Ημών”.
Από τον 15ο αιώνα και μετά τα μακαρόνια αρχίζουν να κατασκευάζονται και σε εμπορική βάση, μέχρι όμως τον 17ο αιώνα δεν κατελάμβαναν σημαντική θέση στην διατροφή των λαών και καταναλώνονταν μόνο ως πολυτελές γεύμα ή σαν γλυκό.
Τον 18ο αιώνα που τα μακαρόνια γνώρισαν την μεγάλη τους άνθηση. Το 1700 υπήρχαν στην Νάπολη κάπου 60 καταστήματα που πουλούσαν ζυμαρικά, τα οποία έφτασαν τα 280 το 1785. Το κλίμα της Νάπολης ήταν ιδανικό για την σωστή αποξήρανση των μακαρονιών τα οποία άπλωναν σε ξύλινες βέργες στον ήλιο να στεγνώσουν σε κάθε γωνιά της πόλης.
Ο Goethe στο ημερολόγιο του, Ταξίδια στην Ιταλία (από το 1787) ορίζει το μακαρόνι ως «περίτεχνο ζυμάρι, φτιαγμένο με ψιλό σιμιγδάλι, λεπτοδουλεμένο, βρασμένο και κομμένο σε διάφορα σχέδια». Η ανάμιξη της ζύμης τότε γινόταν με τα πόδια, όπως το πάτημα των σταφυλιών, μέχρι που ο Βασιλιάς Φερδινάρδος ο 2ος ανάθεσε στον Cesare Spadaccini να κατασκευάσει τον πρώτο μηχανικό πατητήρι από χαλκό. Σύντομα αρχίζουν να λειτουργούν και τα πρώτα εργοστάσια μακαρονιών.
Τα μακαρόνια μέχρι τότε συνδυάζονταν κυρίως με πιπέρι και τυρί και τρώγονταν με τα δάκτυλα. Με την εισαγωγή της ντομάτας από τον Νέο Κόσμο αρχίζουν γύρω στο 1800 να εμφανίζονται και οι πρώτες σάλτσες ντομάτας για μακαρόνια, που ήταν κυρίως ντομάτες που βράζονταν με αλάτι και βασιλικό και σύντομα αρχίζει να χρησιμοποιείται το πιρούνι με τα 4 δόντια το οποίο μπορεί να μεταφέρει με λιγότερες απώλειες τα σπαγγέτι από το πιάτο στο στόμα.
Η όλη διαδικασία παραγωγής των ζυμαρικών αρχίζει περί τα τέλη του 19ου αιώνα να αυτοματοποιείται και να απλώνεται όχι μόνο σε ολόκληρη την Ιταλία αλλά και σε όλο τον κόσμο γενικότερα, και αρχίζουμε πλέον να μιλούμε για την Βιομηχανία Ζυμαρικών.
Σήμερα, τα ζυμαρικά αποτελούν ένα από τα βασικά διατροφικά προϊόντα πολλών λαών και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γής, άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες απολαμβάνουν τις φημισμένες παραδοσιακές συνταγές αλλά και χιλιάδες παραλλαγές, προσαρμοσμένες στις ιδιομορφίες, τα γούστα και την κουλτούρα της κάθε χώρας.
ΠΗΓΗ: tampouloukia.gr

 

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ , ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


🙂 🙂 🙂 🙂

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!


ΓΝΩΜΗ: Πώς έγινε η αποβιομηχάνιση της χώρας και φτάσαμε στη χρεοκοπία

 

Η Ελλάδα μετά την υποτίμηση του Μαρκεζίνη το 1951 άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα με ρυθμούς 8% ετησίως ήταν η σαν την σημερινή Κίνα για την Ευρώπη της εποχής . Μέχρι την δικτατορία είχε δημιουργηθεί ακόμη και βαριά βιομηχανία ,χαλυβουργία ναυπηγεία διυλιστήρια πετρελαίου αλλά και υφαντουργία βιομηχανίες ηλεκτρικών συσκευών .

Στο βιβλίο του «ΤΟ ΣΧΈΔΙΟ Μάρσαλ και η ανασυγκρότηση της Ελληνικής οικονομίας»» ο κος Σταθάκης σημερινός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ γράφει ότι η Αμερικανική αποστολή στην Ελλάδα δεν περίμενε ότι στην Ελλάδα θα δημιουργηθεί βαριά βιομηχανία .Στο τέλος της δικτατορίας με την μεγάλη πετρελαϊκή κρίση ανέβηκε ξαφνικά ο πληθωρισμός στο 20 % ένδειξη ότι η Ελληνική οικονομία άρχισε να χάνει σε παραγωγικότητα . Διότι και η δικτατορία ακολούθησε την ίδια πολιτική του πολιτικού συστήματος και φόρτωνε τις δημόσιες επιχειρήσεις και τον στενό δημόσιο τομέα με υπεράριθμους υπαλλήλους με άλλοθι τον » κομμουνιστικό κίνδυνο » απο την ανεργία .

Η αρχή της αποβιομηχάνισης της χώρας άρχισε την μεταπολίτευση . Η κυβέρνηση του Κ.Καραμανλή αντί να μηδενίσει τον πληθωρισμό τον έσερνε στο 20 % και παραπάνω επι 7 χρόνια και επιπλέον έβαζε και αγορανομική διατίμηση στα προϊόντα , τα τραπεζικά επιτόκια ανέβηκαν στο 25% , το κόστος του χρήματος έγινε απαγορευτικό για την βιομηχανία και βιοτεχνία . Οι περισσότερες βιομηχανίες είχαν μικρό ποσοστό ίδιων κεφαλαίων , με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας να γίνει προβληματικό οικονομικά ,οι λεγόμενες προβληματικές βιομηχανίες .

Ο λόγος που οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες του κόσμου Γερμανία και Ιαπωνία έχουν κύρια επιδίωξη στην νομισματική τους πολιτική χαμηλό πληθωρισμό είναι για να αποφύγουν το κλείσιμο των βιομηχανικών επιχειρήσεων . Επίσης κρατικοποίησε την Ολυμπιακή το συγκρότημα ΑΝΔΡΕΆΔΗ τις συγκοινωνίες το 60 % σχεδόν του ΑΕΠ το παρήγαγε ο δημόσιος τομέας . Ο οποίος δεν οργανώθηκε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως ο Σκανδιναβικός αλλά αφέθηκε στον αυτόματο πιλότο .

Το κερασάκι της τούρτας ήταν ο Α.Παπανδρέου αυτός αφού ξόδεψε μερικά δισεκατομμύρια στις προβληματικές μετά τις έκλεισε και έκανε όλους τους εργαζόμενους σε αυτές δημόσιους υπαλλήλους . δημιούργησε προηγούμενο και έτσι οι εργαζόμενοι σε όλες τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες είχαν σαν σκοπό την εκδίωξη των εργοδοτών και την «κοινωνικοποιήσει» της επιχείρησης δηλαδή να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι μόνιμοι και να μην δουλεύουν . Εφάρμοσε τον «τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό» και κατάργησε κάθε ιεραρχία έλεγχο και αξιολόγηση στον δημόσιο τομέα . Εφάρμοσε την «λαϊκή συμμετοχή» με τους συνδικαλιστές κουμανταδόρους και την τοπική αυτοδιοίκηση πυλώνα » ανάπτυξης και ευνομίας ‘ έβαλε τον » λύκο μπιστικό » όπως λέει και η παροιμία έτσι μοιραία φθάσαμε στην αποβιομηχάνιση της χώρας , το δυσθεόρατο δημόσιο χρέος 100% του ΑΕΠ και σε έναν τεράστιο και ανεξέλεγκτο δημόσιο τομέα με στρατιές αργόμισθων καλοπληρωμένων υπαλλήλων .

Από τότε η χρεοκοπία ήταν προδιαγεγραμμένη .Μπήκαμε στο Ευρώ σχεδόν ανώδυνα βοήθησε πολύ η άνοδος του χρηματιστηρίου το 1999 από την οποία το κράτος μάζεψε πολλά έσοδα . Το ευρώ αποδείχθηκε ένα πολύ σκληρό νόμισμα από αρχική ισοτιμία με το δολάριο 0.9 έφθασε στο 1,3 του δολαρίου ,η Ελλάδα μπήκε με πολύ χαμηλή ισοτιμία 340 δρχ ανά ευρώ θα έπρεπε να μπει με 700 δρχ ανα ευρώ . Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αυτό διότι δεν θα καλύπταμε το κριτήριο του πληθωρισμού εάν κάναμε τέτοια υποτίμηση πριν μπούμε στο Ευρώ ο πληθωρισμός θα ανέβαινε στο 35 % .

Μ ε ευρώ τόσο ακριβό οι λίγες παραγωγικές επιχειρήσεις που είχαμε στην χώρα δεν μπορούσαν να ανταγωνισθούν τα εισαγόμενα προϊόντα και με τις ευλογίες μας και επιδοτούμενες από το κράτος έφυγαν για Βουλγαρία Ρουμανία Αλβανία . Έτσι η χώρα δεν παρήγαγε τίποτε στο ισοζύγιο πληρωμών δημιουργήθηκε ένα τεράστιο έλλειμμα και ένα μεγάλο μέρος της ανεργίας το απορροφούσε το δημόσιο με διορισμούς ,στρατιές υποαπασχολουμένων υπαλλήλων στο δημόσιο με μηδενική απόδοση και παραγωγικότητα πληρωνόντουσαν με τα δανεικά του κράτους από τις αγορές.

Σπύρος Δανάλης

ΠΗΓΗ: tovima.gr


Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!


Avatism – The Slug (Clockwork Remix)

Καλημέρα Σας!!!!


Να περάσετε όσο μπορείτε όμορφα!!