Daily Archives: Οκτώβριος 28, 2012

Τα «γκουρμέ» γεύματα της Κατοχής!!!


“Οι συνταγές της πείνας…” Τι έτρωγαν οι Έλληνες στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής

Γαϊδουροκεφαλές  …φιλέτο, χόρτα γιαχνί και σαρδέλες για δώρο.
Τέτοιο καιρό, πριν από 70 περίπου χρόνια, τον Απρίλη του 1941, οι Γερμανοί έμπαιναν στην Αθήνα (27 Απρίλη) και ξεκινούσε για την Ελλάδα η κατοχή. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, τα τρόφιμα εξαφανίζονται,  η πείνα γίνεται μόνιμος σύντροφος του ελληνικού πληθυσμού με αποτέλεσμα περίπου 40.000 συμπατριώτες μας να χάσουν τη ζωή τους το χειμώνα του ΄41 – ΄42.

Γιατί τα θυμηθήκαμε όλα αυτά;
Τα φαγητά που έτρωγε ο κόσµος στη γερµανοκρατούµενη Αθήνα, οι «Συνταγές της… πείνας» (εκδόσεις Οξυγόνο 2011),είναι το αντικείµενο πρωτότυπης ιστορικής έρευνας της γνωστής ιστορικού Ελένης Νικολαΐδου*, που αναδεικνύει ανάγλυφα ιστορίες καθηµερινής τρέλας στην κατεχόµενη πόλη.
Στα χρόνια της Κατοχής, τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά φαγητά και η σταφίδα στα γλυκά
«Παίρνετε τις ντοµάτες, αν τις βρείτε, τις λειώνετε, τις βράζετε και µετά ρίχνετε τις ελιές: 5 µε 6 ελιές για κάθε άτοµο της οικογένειας. Να µια νόστιµη σούπα που δεν την είχατε σκεφτεί πριν». Τέτοιου τύπου συµβουλές έδιναν καθηµερινά οι εφηµερίδες της Κατοχής, καθώς οι ελλείψεις προϊόντων, οι αστρονοµικές τιµές, η µαύρη αγορά έκαναν την επιβίωση δύσκολη και έφερναν την ασιτία προ των πυλών.
Αν σε κάποιον είχε περισσέψει από το µεσηµέρι ένα πιάτο φασολάκια γιαχνί, ο περίφηµος Νίκος Τσελεµεντές στη στήλη του σε εφηµερίδα πρότεινε: «Ψιλοκόψτε το περίσσευµα, ρίξτε το στην κατσαρόλα, ρίξτε και αρκετό νερό, βάλτε και µερικές ελιές και έτοιµη η σούπα». Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνά της µε τίτλο «Οι συνταγές της… πείνας», η ιστορικός Ελένη Νικολαΐδου παρουσιάζει όλες τις λεπτοµέρειες της δύσκολης καθηµερινότητας του Αθηναίου στην Κατοχή µαζί µε περισσότερες από εβδοµήντα σελίδες µε τις συνταγές που χρησιµοποιούσαν τότε οι άνθρωποι για να στρώνουν ένα τραπέζι, έστω και εκ των ενόντων. Φασολάκια χωρίς φασόλια, µουσταλευριά χωρίς… µούστο, βλίτα ογκρατέν, βλιτοκεφτέδες, βιεννέζικο «νόκερλ» από πατάτες, λάχανο µε κάστανα, µελιτζάνεςµε πουρέ πατάτας, κολοκύθια γεµιστά µε τραχανά, σπανακοπίλαφο, σέσκουλα πουρέ, κυδωνόπαστο, µαρµελάδα πορτοκάλι χωρίς ζάχαρη, τσάι πορτοκαλιού.
Τα χόρτα ήταν στο επίκεντρο των συνταγών στα αλµυρά και η σταφίδα στα γλυκά. Η σταφίδα άλλωστε, λόγω της µεγάλης θερµιδικής της αξίας, έσωσε κόσµο στην Κατοχή.
Επιπλέον, όλα αυτά είχαν όνοµα και µάλιστα ευφάνταστο: λέγονταν «πολεµικά εδέσµατα».
Μπορεί και να τα… ξαναχρειαστούµε, λέει µεταξύ σοβαρού και αστείου η συγγραφέας Ελένη Νικολαΐδου που, εκτός από το ότι συµβουλεύτηκε µια εκτενή βιβλιογραφία, αποδελτίωσε τρεις εφηµερίδες της εποχής: τα «Αθηναϊκά Νέα», την «Καθηµερινή» και τη «Βραδυνή». Ενώ ταυτόχρονα κατέγραψε και το βασικό χρονολόγιο της κατοχικής Αθήνας µε τις διαδικασίες παράδοσης της πόλης, τις τρεις κυβερνήσεις (Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη) της περιόδου αυτής, τις πρώτες απεργίες των δηµοσίων υπαλλήλων, τις πρώτες αντιστασιακές ενέργειες, τις µαζικές εκτελέσεις. Το αποτέλεσµα είναι εντυπωσιακό. Διαβάζοντας µαθαίνουµε λ.χ. ότι παγωτά και πάστες φτιάχνονταν από σταφιδίνη. Και ότι είδος µεγάλης κατανάλωσης ήταν η σταφιδόπαστα που φτιάχνεται από µαύρες σταφίδες και μοιάζει µε κέικ.
Διαβάζουµε ότι στα περισσότερα εξοχικά κέντρα οι πελάτες τότε προσέρχονταν µε τα φαγητά τους. Και ότι δεν ήταν λίγα τα εξοχικά κέντρα που νοίκιαζαν τα καθίσµατά τους µε µοναδική υποχρέωση του πελάτη να πάρει ένα ποτήρι κρύο νερό.
Στα Χαυτεία υπήρχαν ζαχαροπλαστεία που πωλούσαν γλυκίσµατα ακατάλληλα προς βρώση, κατασκευασµένα µε τσουένι (ρίζα κέθρου) και άλλες επιβλαβείς ουσίες. Το σαπούνι ήταν σπάνιο. Κάποιοι αετονύχηδες πωλούσαν νέο είδος σαπουνιού που, αν το χρησιµοποιούσες, κατέστρεφες τα ρούχα σου ή βρώµιζες το σώµα σου χειρότερα από πριν.
Οι γάµοι γίνονταν µε µαύρα κουφέτα! Επειδή τα κουφέτα ήταν πανάκριβα και δυσεύρετα, έφτιαχναν κουφέτα από καμένη ζάχαρη.
Ως νόστιµο χειµωνιάτικο φρούτο οι άνθρωποι κατανάλωναν κούµαρα. Τα κούµαρα έχουν γλυκιά γεύση, αλλά είναι γεµάτα µε σκληρούς σπόρους και πρέπει να τρώγονται σε µια συγκεκριµένη φάση ωρίµανσης, ενώ δεν αντέχουν σχεδόν καθόλου µετά τη συγκομιδή.
Οι τιµές των βιβλίων δεκαπλασιάστηκαν µέσα στους πρώτους µήνες του 1942. Κι επειδή από τους πρώτους ήδη µήνες της Κατοχής είχαν επιταχθεί τα αυτοκίνητα, η βενζίνη είχε έλλειψη και τα µέσα µεταφοράς σπάνιζαν, οι Αθηναίοι διένυαν τις περισσότερες αποστάσεις µε τα πόδια. Τα γαϊδούρια έγιναν της µόδας, αλλά ένα γαϊδουράκι κόστιζε όσο κόστιζε προπολεµικά µια µοτοσυκλέτα. Αργότερα τα έσφαζαν κι αυτά για το κρέας τους.
Σαρδέλες για δώρο
Στις γιορτές, οι Αθηναίοι συνέχιζαν να ανταλλάσσουν επισκέψεις, αλλά για δώρα έδιναν τρόφιµα. Τα καταστήµατα πλάσαραν στις βιτρίνες ως καλύτερα δώρα µεγάλες στολισµένες σακούλες που περιείχαν δύο κοµµάτια µαντολάτο, δύο κοµµάτια παστέλι, πενήντα φιστίκια, πενήντα αµύγδαλα κ.ο.κ. Οι βασιλόπιτες από χαρουπάλευρο και σταφίδες κόστιζαν µια περιουσία. Τα Χριστούγεννα του 1941 ένα µαγαζί πωλούσε για πρωτοχρονιάτικο δώρο παστές σαρδέλες. Ο καθένας πωλούσε ό,τι µπορούσε. Κατάστηµα που προπολεµικά πωλούσε µόνο ηλεκτρικά είδη τώρα δίπλα στην ηλεκτρική συσκευή είχε ένα µικρό, πανάκριβο γλυκό,50 δραχµές το κοµµάτι. Και τα γνωστά ανθοπωλεία της Βασιλίσσης Σοφίας στη Βουλή πουλούσαν επίσης µελιτζάνες, κολοκυθάκια και παντζάρια…
Γάτες και σκύλοι
Τον πρώτο χειµώνα της Κατοχής εξαφανίστηκαν από την Αθήνα γάτες και σκύλοι για ευνόητους λόγους. Η Αστυνοµία συνέλαβε κάποιον που προσπαθούσε να πουλήσει σκύλο ράτσας «λουλού» ως αρνάκι γάλακτος. Αλλος συνελήφθη να πουλάει κοκκινιστές γάτες στην κατσαρόλα, ενώ µια γάτα ήταν γδαρµένη και την πωλούσε για κουνέλι. Σε µια συνοικία της Αθήνας, τον Ασύρµατο, µια γυναίκα έσφαζε σκυλιά, τα µαγείρευε και τα πουλούσε ως φαγητό. Οταν πιάστηκε, είχε µαγειρέψει έναν σκύλο µε κολοκυθάκια. Το σκληρό κρέας είχε βάλει σε υποψίες έναν πελάτη που µασούσε το κρέας και δεν µπορούσε να το καταπιεί.

Σύμφωνα με την Ελένη Νικολαΐδου το Μάρτιο του 1942 συνελήφθη κάποιος που είχε µαζί του τρεις γαϊδουροκεφαλές και τις πήγαινε σε εστιατόριο. Ο εν λόγω πολίτης έσφαζε συστηµατικά γαϊδούρια και τα καλύτερα κοµµάτια των ζώων τα πωλούσε σε πολυκατοικίες του Κολωνακίου ως… µοσχαρίσια φιλέτα. Τα λιγότερο καλά τα πήγαινε σε άλλες συνοικίες. Στην Καισαριανή διέθεταν κατά σύστηµα το κοινό αλογίσιο κρέας, το οποίο γινόταν ανάρπαστο. Ο Τύπος, µάλιστα, δεν δίστασε να επιδοκιµάσει την πρακτική: «Σ’ όλον τον κόσµον τρώγεται το άλογον. Και εφ’ όσον έχει επιστηµονικώς διαπιστωθεί ότι είναι κατάλληλον προς βρώσιν είναι ακατανόητον, µε τας σηµερινάς µάλιστα δυσχερείας, να το κρατάµε µακριά από τις κουζίνες µας».

ΠΗΓΗ: aniwthoi.net

Advertisements

Οι ταινίες της εβδομάδας: Βίαιοι, βρώμικοι, κακοί και Αμερικανοί


Διεστραμμένοι φόνοι, παρανοϊκοί γκάνγκστερ, δολοφόνοι επί πληρωμή και διεφθαρμένοι αστυνομικοί

Ενώ θα μπορούσε να είναι μια πολύ βαρετή ταινία, το «Σκότωσέ τους γλυκά» («Killing them softly», ΗΠΑ, 2012), τελευταία δημιουργία του αυστραλού σκηνοθέτη Αντριου Ντόμινικ, τελικά δεν είναι. Ισως επειδή ενώ δύσκολα μπορείς να την κατατάξεις κάπου, άλλο τόσο δύσκολα ξεκολλάς μάτια (και κυρίως αφτιά) από πάνω της.

Ούτε θρίλερ είναι, ούτε αυτό που λέμε παραδοσιακό «αστυνομικό» με κλασική υπόθεση. Στην πραγματικότητα, αυτό που βιώνουμε παρακολουθώντας την παράξενη αυτή ταινία είναι… συζητήσεις. Ατελείωτες συζητήσεις ανάμεσα σε κατακάθια του υποκόσμου, ο καλύτερος από τους οποίους δεν θα είχε πρόβλημα να σκοτώσει τη μάνα του. Ενας πληρωμένος φονιάς (Μπραντ Πιτ) διεκδικεί τα λεφτά του από έναν μεγαλοδικηγόρο (Ρίτσαρντ Τζένκινς) και παράλληλα του εξηγεί πώς προτιμά να σκοτώνει τα θύματά του. Ενας άλλος πληρωμένος φονιάς (ο Τζέιμς Γκαντολφίνι που εδώ θυμάται αμυδρά τον τηλεοπτικό Τόνι Σοπράνο) να γκρινιάζει που έχει προβλήματα με τις γυναίκες. Ενας γκάνγκστερ (Ρέι Λιότα) που έχει κοροϊδέψει ό,τι κινείται στη γη με τις κομπίνες του αλλά παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να προκαλεί την τύχη του φλυαρώντας πάνω στο τραπέζι του πόκερ. Δυο ρεμάλια που προετοιμάζονται για μια ληστεία (Σκοτ Μακ Νάιρι, Μπεν Μέντελσον) και πραγματικά δεν λένε να το βουλώσουν!
Λόγια, λόγια, λόγια, το «Σκότωσέ τους γλυκά» είναι μια ταινία που μέσω των διαλόγων εξετάζει συμπεριφορές και φτιάχνει χυμώδεις ήρωες έτσι όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο έκανε στην πρώτη ταινία του, το «Reservoir dogs». Κάποια στιγμή βέβαια, έστω για λίγο, να και μια έκρηξη αυτοκινήτου (πολύ κωμική σκηνή), να και ένας πυροβολισμός που πολύ πιθανόν να γράψει κινηματογραφική ιστορία για τη γλαφυρότητα με την οποία ο Ντόμινικ τον κινηματογράφησε. Σε αργή κίνηση και κινηματογραφημένη από διαφορετικές γωνίες, η σφαίρα βγαίνει από την κάννη, τρυπά το τζάμι του αυτοκινήτου και σαδιστικά σχεδόν, καταλήγει στο θύμα. Επίδειξη θα μου πείτε; Ναι, θα συμφωνήσω, όμως καμιά φορά ακόμη και η επίδειξη αξίζει τον κόπο και νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση αξίζει γιατί η σκηνή δεν ξεχνιέται με τίποτε.
Oμως πέραν όλων αυτών, η ταινία δίνει πολλούς πόντους στον Μπραντ Πιτ σε μια τρομερά έξυπνη κίνηση καριέρας. Κυνικός, αδίστακτος αλλά την ίδια ώρα ρεαλιστής, καλλιεργημένος και με άποψη για όλα, ο Τζάκι του Πιτ δεν φεύγει εύκολα από τη μνήμη. Επαγγελματίας από την κορυφή ως τα νύχια, αλλά και «μανούλα» στις οικονομικές διαπραγματεύσεις με τους «καρχαρίες» δικηγόρους που τον προσλαμβάνουν για τις βρώμικες δουλειές των πελατών που εκπροσωπούν.
Ενας μπίζνεσμαν, με άλλα λόγια, που προτιμά να εκτελεί ανθρώπους από μακριά, να τους σκοτώνει «απαλά» όπως ο ίδιος το θέτει (δικαιολογώντας τον τίτλο της ταινίας) γιατί δεν αντέχει τα παρακαλετά και τις μύξες των υποψήφιων θυμάτων του. Γιατί με αυτόν τον τρόπο προσφέρει το καλό τόσο στο θύμα όσο και στον ίδιο τον θύτη. Αλλά την ίδια ώρα, ο Τζάκι μπορεί να συζητεί για πόρνες και πολιτική κάνοντας αναφορές από τον Τόμας Τζέφερσον μέχρι τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ. Είναι ένας πραγματικά τρομακτικός αλλά και πολύ αληθινός ήρωας μα και ένας ακόμη εκλεκτός ρόλος στη φιλμογραφία του ηθοποιού.
Βαθμολογία: 4
Αίθουσες: ΑΘΗΝΑΙΟΝ – ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ – ΑΕΛΛΩ – STER ESCAPE – VILLAGE The Mall – VILLAGE ΡΕΝΤΗ – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ – VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ODEON STARCITY – ODEON ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – ΝΑΝΑ – ΟΠΕΡΑ – ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ – STER MAKEΔΟΝΙΑ – VILLAGE COSMOS
Κομμένοι όρχεις με τη φαντασία του Νικ Κέιβ
Επτά χρόνια μετά την καλλιτεχνική επιτυχία τους με το «Proposition», ο Τζον Χίλκοουτ στη σκηνοθεσία και ο «κατάμαυρος» μουσικός Νικ Κέιβ στο σενάριο, συναντιούνται ξανά για μια ακόμη ταινία στην οποία το αίμα αναβλύζει σαν σιντριβάνι και οι σοροί πέφτουν σαν κορύνες του μπόουλινγκ. Στους «Παράνομους» («Lawless», ΗΠΑ, 2012) βλέπουμε μαχαίρια που κόβουν λαιμούς σε γκρο πλαν, βλέπουμε να πέφτει ξύλο μέχρι θανάτου, καυτή πίσσα να χύνεται σε γυμνή πλάτη, κομμένους όρχεις να στέλνονται ταχυδρομικώς ως μήνυμα απειλής· όποια βαρβαρότητα μπορεί να κατεβάσει ο ανθρώπινος νους, εδώ θα τη βρει. Εμ πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η σκληρή εποχή στην οποία αναφέρεται η ταινία (που θυμίζει σε αρκετά σημεία την πολύ καλή τηλεοπτική σειρά «Boardwalk empire») είναι ένας εφιάλτης που δεν λέει να σταματήσει.
Είναι η εποχή της ποτοαπαγόρευσης και της μυθοποίησης του αμερικανού γκάνγκστερ. Τοποθετημένοι στη Βιρτζίνια το 1931, οι «Παράνομοι» παρακολουθούν την πορεία τριών αδελφών (Τόμας Χάρντι, Σία Λε Μπεφ, Τζέισον Κλαρκ) που κατασκευάζουν παράνομα αλκοόλ και αντιστέκονται στον παρανοϊκό ομοσπονδιακό πράκτορα που τους έχει βάλει στο μάτι εφόσον δεν υποκύπτουν στην πίεση του «λαδώματος». Ο τελευταίος είναι ο πιο αβανταδόρικος ρόλος της ταινίας και ο Γκάι Πιρς που τον υποδύεται μοιάζει με ενσάρκωση του Σατανά με τα ξυρισμένα φρύδια και το λιγδιασμένο μαλλί του. Εξίσου καλός όμως, όπως καταφέρνει τα τελευταία χρόνια, και ο Γκάρι Ολντμαν, ο οποίος υποδύεται έναν μεγαλοπιασμένο γκάνγκστερ που όσο ήσυχος δείχνει άλλο τόσο αδίστακτος είναι.
Το πρόβλημα της ταινίας είναι ότι στο μεγαλύτερο μέρος της αυτό που περιμένεις είναι το ξέσπασμα του μικρότερου αδελφού των παρανόμων, ο οποίος φέρει τη μορφή του Λε Μπεφ, ενός ηθοποιού που μπορεί μεν στην Αμερική να τον αγαπούν τρελά, εμένα όμως δεν μπορεί να με πείσει – πόσο μάλλον ως νιάνιαρο που προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι αντράκι δίπλα στο βουνό της σιγουριάς που είναι ο Τόμας Χάρντι, ο μεγαλύτερος αδελφός ο οποίος υποστηρίζει ότι η οικογένειά του ξέρει να επιβιώνει στον φόβο.
Πάντως, περισσότερο από καθετί, η ταινία στην ψυχή της δεν μπορεί να ξεφύγει από το συντηρητικό «κατεστημένο» της πλειονότητας των αμερικανικών ταινιών: καταλήγει σε έναν ύμνο προς την ιδέα της συσπειρωμένης οικογένειας που σαν γροθιά μπορεί να αντιμετωπίσει ακόμη και το χειρότερο κακό. Ναι, βέβαια. Μόνο στο σινεμά…
Βαθμολογία: 3
Αίθουσες: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ – ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ- ODEON ΕΜΠΑΣΣΥ – ΔΑΝΑΟΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ – ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ – ODEON KOSMOPOLIS ΜΑΡΟΥΣΙ – ODEON STAR CITY – STER ΙΛΙΟΝ – VILLAGE MALL – VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ – VILLAGE ΡΕΝΤΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ – STER MAKEΔΟΝΙΑ – VILLAGE COSMOS
Ολιβερ Στόουν, ένας απογοητευτικός δεξιοτέχνης
Η ωμή βία των «Παρανόμων» του Τζον Χίλκοουτ με φόντο τη δεκαετία του 1930 αντανακλάται και στην τελευταία ταινία του Ολιβερ Στόουν, την «Αγριότητα» («Savages, ΗΠΑ, 2012) που διαδραματίζεται στις μέρες μας και έχει αρκετά κοινά σημεία με την πρώτη.
Κατ’ αρχάς κι εδώ θα βρούμε το φωτοστέφανο της οικογενειακής συσπείρωσης να λάμπει πάνω από την ιστορία. Τα πάντα γίνονται για να μη χαθεί αυτή η έννοια. Και δεύτερον, η κατασκευή παράνομου αλκοόλ των «Παρανόμων» αντικαθίσταται εδώ από τη μαριχουάνα που κατασκευάζουν μέσα στην καρδιά της Καλιφόρνιας δύο κολλητοί φίλοι, ο «ποιητικός» Ααρον Τζόνσον και ο «μασίστας» βετεράνος του πολέμου στο Αφγανιστάν Τέιλορ Κιτς. Τόσο κολλητοί που θα μπορούσαν να είναι αδέλφια. ‘Η γκέι ζευγάρι.
Τα παλικάρια λοιπόν ζουν στον επίγειο παράδεισο έως ότου βρεθούν προ αδιεξόδου όταν η μεξικανική μαφία, της οποίας ηγείται η… Σάλμα Χάγεκ, απάγει την ξανθιά μούσα τους, την Μπλέικ Λάιβλι, η οποία εκτός από το ότι είναι το ερωτικό αντικείμενο και των δύο, είναι επίσης η σέξι αφηγήτρια της ταινίας με το αγαλματένιο σώμα και τη βραχνή φωνή που σε φτιάχνει. Με τον Τέιλορ Κιτς κάνει ωμό σεξ, την ακούμε να λέει, ενώ με τον Ααρον Τζόνσον κάνει έρωτα. Το γνωστό γυναικείο παραμύθι.
Τι θα πρέπει να κάνουν για να πάρουν πίσω το κορίτσι; Να θυσιάσουν την αυτοκρατορία τους φαίνεται να είναι η απάντηση, αλλά εφόσον έχουμε να κάνουμε με ταινία του Ολιβερ Στόουν, τίποτε δεν μπορεί να είναι απλό και ξεκάθαρο. Αντιθέτως, το φιλμ είναι δαιδαλώδες και σύνθετο, γαρνιρισμένο με πάμπολλες υποϊστορίες προδοσίας και δολιότητας από πλευράς Μεξικανών όπου κυριαρχεί η μορφή ενός τερατώδους Μπενίτσιο ντελ Τόρο στη μοχθηρότερη στιγμή της καριέρας του.
Ωστόσο, ενώ ο Στόουν είναι ένας αδιαμφισβήτητος τεχνίτης και κινηματογραφεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα, νεύρο και ένταση τις βαρβαρότητες των γκάνγκστερ, ενώ οι ηθοποιοί είναι πειστικοί και πείθουν στους ρόλους τους, η ταινία δεν ξεφεύγει από αυτό που θέλει να είναι: ένα άνευ νοήματος ενοχλητικό πιστολίδι διαρκείας.
Βαθμολογία: 2
Αίθουσες: ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ – ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ – ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΙΔΑΡΙ – ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ – ΒΑΡΚΙΖΑ – ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ
Οχι στην αλαζονεία
Το τραγούδι των Mamas and Papas «California dreamin’» είναι ο διεθνής τίτλος της πρώτης (και δυστυχώς τελευταίας) μεγάλου μήκους ταινίας του Κρίστιαν Νεμέσκου που σκοτώθηκε το 2006 σε ηλικία 26 ετών, αφήνοντάς την μάλιστα ανολοκλήρωτη (το έργο της ολοκλήρωσης ανέλαβε το καλλιτεχνικό επιτελείο του).
Εδώ, ο μύθος του Δαβίδ και του Γολιάθ επανέρχεται για μια ακόμη φορά στην οθόνη μέσα από μια ιστορία τρυφερής αντίστασης. Κεντρικός ήρωας της ιστορίας είναι ο πεισματάρης σταθμάρχης του ηλεκτρικού σταθμού ενός ρουμάνικου χωριού (Ρασβάν Βασιλέσκου), ο οποίος εν έτει 1999 εμποδίζει τους αλαζόνες αμερικανούς στρατιωτικούς να περάσουν τα σύνορα χωρίς τα απαραίτητα χαρτιά.
Χιούμορ και μελαγχολία φτιάχνουν ένα πολύ ιδιαίτερο κοκτέιλ διάρκειας 155′ που περνούν χωρίς να το καταλαβαίνεις. Κρίμα πάντως για τον χαμό του Νεμέσκου, θα είχε πολλά να δώσει.
Βαθμολογία: 3

Αίθουσες: ΤΙΤΑΝΙΑ

Το παιδί φύτρωσε στον κήπο!
Στην κοινωνική περιπέτεια φαντασίας «Η παράξενη ζωή του Τίμοθι Γκριν» («The odd life of Timothy Green», ΗΠΑ, 2012) που σκηνοθέτησε ο Πίτερ Χέτζες, ένα ζευγάρι που δεν μπορεί να αποκτήσει παιδιά (Τζόελ Ετζερτον, Τζένιφερ Γκάρνερ) βλέπει ένα να… φυτρώνει στον κήπο του σπιτιού του. Κυριολεκτικά! Η ζωή αποκτά επιτέλους νόημα αλλά η «Η παράξενη ζωή του Τίμοθι Γκριν» δεν καταφέρνει ποτέ να αποκτήσει ρυθμό και χωρίς αμφιβολία είναι μια από τις πιο άνευρες οικογενειακές ταινίες της Ντίσνεϊ που έχουν γυριστεί τα τελευταία χρόνια.
Βαθμολογία: 1
Αίθουσες: VILLAGE TΗΕ MΑLL – VILLAGE ΡΕΝΤΗ – ODEON ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  STER MAKEΔΟΝΙΑ
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: 5: αριστούργημα, 4: πολύ καλή, 3: καλή, 2: ενδιαφέρουσα, 1: μέτρια, 0: απαράδεκτη
ΠΗΓΗ: tovima.gr

 

Τσουνάμι κατευθύνεται στη Χαβάη μετά τα 7,7 ρίχτερ


Η ισχυρή σεισμική δόνηση χτύπησε τον δυτικό Καναδά

Ισχυρή σεισμική δόνηση μεγέθους 7,7 βαθμών χτύπησε τον δυτικό Καναδά, στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας στις ακτές του Ειρηνικού, όπως ανακοίνωσε το αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο (USGS).

Ο σεισμός είχε επίκεντρο 198 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά του Πρινς Ρούπερτ και το εστιακό του βάθος εντοπίστηκε στα 10 χιλιόμετρα, ανακοίνωσε το USGS. Δεν υπάρχουν αναφορές για νεκρούς ή σημαντικές καταστροφές.

Η ισχυρή σεισμική δόνηση προκάλεσε τσουνάμι το οποίο έφτασε στη Χαβάη σε ήπια μέχρι στιγμής μορφή.

Οι κάτοικοι κλήθηκαν να εγκαταλείψουν τις παράκτιες περιοχές.

Τηλεοπτικές εικόνες από το νησί Οάχου δείχνουν σχετικά μικρά κύματα να πλησιάζουν τις ακτές.

Ομως, ο Τζέραρντ Φράιερ, εκπρόσωπος του αμερικανικού Κέντρου Προειδοποίησης για Τσουνάμι στον Ειρηνικό προειδοποίησε τους κατοίκους να μην επαναπαύονται βλέποντας τις εικόνες αυτές.

«Το πρώτο κύμα δεν είναι ποτέ μεγάλο. Τα κύματα που θα ακολουθήσουν μπορεί να είναι πολύ πιο μεγάλα και να προκαλέσουν πλημμύρες» τόνισε.

«Εάν τα κύματα που θα ακολουθήσουν είναι μεγάλα, θα χρειαστεί να περάσουν έξι ή επτά ώρες για να λήξει ο συναγερμός για το τσουνάμι» υπογράμμισε ο Φράιερ.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Όχι πια σεξ, μόνο ύπνος… Κόστος 90 ευρώ!


Αυτό και αν είναι αποτελεί έκπληξη! Ένα νέο μαγαζί που προσφέρει υπηρεσίες άνοιξε στην Ιαπωνία και είναι άκρως προκλητικό. Τι υπηρεσίες προσφέρει; Ύπνο με ένα κορίτσι. Αλλά είναι αυστηρά για ύπνο και τίποτε παραπάνω! Κάποιες αγκαλίτσες, με το ζόρι ίσως κάποια χάδια… Αλλά μέχρις εκεί!

Στην Ακιχαμπάρα, την ηλεκτρονική συνοικία του Τόκιο, στον τρίτο όροφο ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου, βρίσκεται το μαγαζί για άνδρες που θέλουν, απλά, να κοιμούνται και να ξυπνάνε με παρέα!

Το μενού περιλαμβάνει πολλές εναλλακτικές προτάσεις –αντί για σεξ- όπως τα χαστούκια στο πρόσωπο ή απλά η ανταλλαγή βλεμμάτων.

Πόσο θα σου κοστίσει η μία ώρα ύπνου; 90 ευρώ! Σκέψου το ξανά!

ΠΗΓΗ: pkool.gr

«Αρμαγεδδών»: Μια νέα μπίρα… δυναμίτης!


Ο Lewis Shand ιδιοκτήτης της ζυθοποιίας Scottish Brewmeister στη Σκοτία μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έδωσε στην μπίρα του το ιδανικό όνομα! Η νεοεμφανιζόμενη μπίρα «Αρμαγεδδών» είναι πιθανόν να κάνει τους καταναλωτές της να αισθάνονται το επόμενο πρωί… σαν να έφτασε το τέλος του κόσμου!Για ποιο λόγο;

Με 65% αλκοόλ δεν μπορεί παρά να λειτουργεί ως… δυναμίτης και σίγουρα δεν είναι για… χόρταση! «Πρέπει να καταναλώνεται από τους λάτρεις της μπίρας σαν ένα… καλό ουίσκι», αναφέρει ο δημιουργός της.

Η εν λόγω μπίρα περιέχει βύνη, σιτάρι και νιφάδες βρώμης, ενώ αφήνει μια ελαφρώς γλυκιά γεύση στον ουρανίσκο. «Μερικές γουλιές θα σας κάνουν να αισθανθείτε σαν να έχετε φάει μια γροθιά στο στομάχι», λέει ο  Lewis Shand.

Παρόλα αυτά το προϊόν κάνει ήδη θραύση στην αγορά της Βρετανίας, ενώ η λίστα αναμονής είναι μεγάλη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η μπίρα «Sink The Bismarck!», με 41% αλκοόλ ήταν η πιο δυνατή μπίρα στον κόσμο πριν από την πρόσφατη εισαγωγή του Αρμαγεδδώνα στις αγορές.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940


Στη μάχη για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

 

 

 

 

ΠΗΓΗ:tampouloukia.gr

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


 

🙂 🙂 🙂 🙂

H ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


«Νέο όπλο προπαγάνδας και παραπληροφόρησης» τα social media

Τα social media είναι το νέο όπλο πολιτικής προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, ιδίως στις εκλογές, σύμφωνα με Έλληνα ερευνητή στις ΗΠΑ.

Όλο και περισσότεροι χρήστες στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο χρησιμοποιούν τα online μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, YouTube κ.α.) και τις μηχανές αναζήτησης (Google, Bing κ.α.) ως βασικά κανάλια πληροφόρησης, όμως λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι με διάφορους τρόπους αυτά τα διαδικτυακά μέσα (social media) μπορούν να χειραγωγηθούν κατάλληλα, έτσι ώστε να επηρεάσουν τεχνηέντως τις πολιτικές εξελίξεις, ακόμα και το αποτέλεσμα των εκλογών. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα μιας νέας επιστημονικής εργασίας τού ελληνικής καταγωγής καθηγητή της επιστήμης των υπολογιστών Παναγιώτη Μεταξά, η οποία δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του κορυφαίου επιστημονικού περιοδικού «Science».

Η μελέτη, με τίτλο «Τα κοινωνικά μέσα και οι εκλογές», έγινε σε συνεργασία με την επίκουρη καθηγήτρια επιστήμης των υπολογιστών, Ένι Μουσταφαράτζ, του Κολλεγίου Wellesley στη Μασαχουσέτη, όπου διδάσκει και ο Π. Μεταξάς. Οι δύο ερευνητές περιγράφουν ορισμένες μεθόδους με τις οποίες οι κάθε είδους πολιτικοί προπαγανδιστές, οι κακόβουλοι αποστολείς μαζικής ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (spam) και οι χάκερ χρησιμοποιούν τις λεγόμενες «βόμβες Google» και «βόμβες Twitter». Πρόκειται για ειδικά προγράμματα λογισμικού που σκοπίμως παραμορφώνουν τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης και κατακλύζουν τα κοινωνικά μέσα με κατευθυνόμενα μηνύματα. Με αυτό τον τρόπο, καταβάλλουν συνειδητές προσπάθειες να επηρεαστεί η γνώμη των εκλογέων για τους υποψήφιους ή γενικότερα για ένα πολιτικό κόμμα.

Με αφορμή και τις επικείμενες οριακές αμερικανικές εκλογές, όπου γίνεται σκληρή μάχη μεταξύ Ομπάμα και Ρόμνεϊ, οι δύο ερευνητές επισημαίνουν ότι όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι και τα κόμματά τους αξιοποιούν δεόντως τα social media -περισσότερο από κάθε προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση στις ΗΠΑ- προκειμένου να επηρεάσουν τις αντιλήψεις των ψηφοφόρων υπέρ των δικών τους απόψεων και εναντίον των πολιτικών αντιπάλων τους, καθώς και για να αντλήσουν χρηματικές εισφορές από τους πολίτες.

Σύμφωνα με τον Π. Μεταξά, υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι που προσπαθούν να πληροφορήσουν, αλλά και να επηρεάσουν τις αποφάσεις των πολιτών μέσω των κοινωνικών δικτύων. Διαφημιστές και προπαγανδιστές επιδιώκουν τη χειραγώγηση των μηχανών αναζήτησης, ώστε αυτές να παρέχουν αποτελέσματα που έχουν ανέβει στην κορυφή της αναζήτησης, χωρίς να το αξίζουν. Συνήθως, όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε μια τέτοιου είδους χειραγώγηση, επειδή δεν ξέρουμε πώς δουλεύουν αυτά τα κανάλια πληροφόρησης».

Η εδώ και χρόνια έρευνα του Έλληνα ειδικού της πληροφορικής έχει εντοπίσει διάφορες περιπτώσεις, όπου διαφόρων ειδών προπαγανδιστές έχουν καταφέρει να διασπείρουν ψευδείς πληροφορίες για ιατρικά, θρησκευτικά, οικονομικά και πολιτικά θέματα. Ειδικότερα όσον αφορά τα πολιτικά θέματα, αυτές οι πρακτικές αυξάνονται ιδιαίτερα λίγο πριν από τις εκλογές, όταν δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για να ανακαλυφθεί και να ξεσκεπαστεί η παραπληροφόρηση.

«Οι μηχανές αναζήτησης», σύμφωνα με τον κ. Μεταξά, «είναι, πραγματικά, αξιοθαύμαστα εργαλεία καταχώρησης και ανακάλυψης πληροφοριών. Αλλά δεν είναι τέλειες, μπορούν να χειραγωγηθούν. Όμως, επειδή συνηθίζουμε να εμπιστευόμαστε τις μηχανές αναζήτησης και τα κοινωνικά δίκτυα, δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε πότε οι πληροφορίες τους έχουν χειραγωγηθεί. Γι αυτό τον λόγο, στη σημερινή εποχή έχουμε περισσότερη ανάγκη για κριτική σκέψη απ’ ό,τι παλαιότερα».

Η νέα έρευνα καλεί σε εγρήγορση τους χρήστες του διαδικτύου, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Έλληνα ερευνητή, θα πρέπει να θέτουν συστηματικά στον εαυτό τους και στους άλλους ερωτήσεις του τύπου: «Γιατί να πιστέψω αυτό που διαβάζω;», «Ποιος μας δίνει την πληροφορία;», «Μπορούμε να τη διασταυρώσουμε με ανεξάρτητες πηγές;», «Ποια δείγματα αξιοπιστίας έχει δώσει ο συγγραφέας στο παρελθόν;»

Αναφερόμενος ειδικότερα στη σημασία της έρευνάς του για την ελληνική πολιτική σκηνή, ο κ. Μεταξάς επισήμανε ότι η Ελλάδα «περνάει μία περίοδο κρίσης, όπου ο εκνευρισμός, η απογοήτευση και η δυσκολία διαβίωσής μας μειώνει την ικανότητα κριτικής σκέψης. Το ελληνικό Διαδίκτυο περιλαμβάνει, για παράδειγμα, δεκάδες ιστολόγια (blogs) που έχουν φτιαχτεί μόνο και μόνο για να εκμεταλλεύονται τις διαφημίσεις από τις μηχανές αναζήτησης. Επειδή, λοιπόν, αυτά τα blogs δεν ανήκουν σε δημοσιογράφους που κάνουν έρευνα για να γράφουν άρθρα, απλώς αντιγράφουν άρθρα και φήμες χωρίς αξιολόγηση. Το αποτέλεσμα είναι αυτά τα «άρθρα» να εμφανίζονται στη κορυφή των αναζητήσεων μας και να δημιουργούν την αίσθηση ότι «βούιξε το Ίντερνετ». Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτά δεν είναι όντως αντιπροσωπευτικά».

Ένα σχετικό πρόβλημα, σύμφωνα με τον κ. Μεταξά, «είναι ότι μερικοί δημοσιογράφοι αναπαράγουν (στο διαδίκτυο) πληροφορίες που είναι ανάξιες λόγου, επειδή είτε δεν θέλουν, είτε δεν μπορούν να τις αξιολογήσουν».

Ο Παναγιώτης Μεταξάς είναι καθηγητής Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Wellesley της Βοστώνης και ιδρυτής του προγράμματος Τέχνης και Επιστήμης των Πολυμέσων και συνεργάζεται με το Κέντρο Ερευνών για την Πληροφορική και την Κοινωνία (CRCS) του πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Σπούδασε Μαθηματικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και Επιστήμη των Υπολογιστών στο πανεπιστήμιο Μπράουν, ενώ στο παρελθόν έχει εργαστεί στα πανεπιστήμια ΜΙΤ, Σίδνεϊ και Ντάρτμουθ (όπου απέκτησε και το διδακτορικό του). Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του επικεντρώνονται στην προώθηση της πληροφορίας και της παραπληροφόρησης στον Διαδίκτυο, στους παράλληλους αλγόριθμους, στα πολυμέσα και στην εκπαίδευση.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


28η Οκτώβρη 1940

 

To μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!


Friendly Fires – Paris (Aeroplane Remix)

 

Καλημέρα και χρόνια πολλά!!!


28η Οκτωβρίου σήμερα , ημέρα Εθνικής Εορτής!!!!