Tag Archives: for fun

FOR FUN: ΣΟΒΑΡΕΣ-ΑΣΤΕΙΕΣ ΑΤΑΚΕΣ


Για το γάμο, το αντρόγυνο, τις σχέσεις…. και όχι μόνο…

1. Το να παίρνεις τακτικά ένα μεσημεριανό υπνάκο προλαμβάνει τα γηρατειά. Ειδικά αν τον παίρνεις την ώρα που κάνεις κατάδυση..

2. Το να έχεις ένα παιδί σε κάνει γονιό, το να έχεις δύο σε κάνει διαιτητή.

3. Γάμος είναι η σχέση στην οποία το ένα πρόσωπο έχει πάντα δίκιο και το άλλο πρόσωπο είναι ο σύζυγος!

4. Πιστεύω ότι πρέπει να πληρώνουμε την Εφορία με χαμόγελο. Το προσπάθησα, αλλά ζήτησαν επιταγή.

5. Η περίοδος που ένα παιδί έχει τη μεγαλύτερή του ανάπτυξη είναι ο μήνας μετά από όταν του αγόρασες σχολική φόρμα.

6. Μην απογοητεύεσαι. Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κανένα ταλέντο.

7. Μην παντρεύεσαι το πρόσωπο που θες να ζήσεις μαζί του. Παντρέψου εκείνον που δεν μπορείς να ζήσεις χώρια του. Αλλά ό,τι κι αν κάνεις, τελικά θα το μετανοιώσεις.

8. Δεν μπορείς να αγοράσεις αγάπη, αλλά την πληρώνεις ακριβά.

9. Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς πολίτες που δεν ψηφίζουν.

10. Η τεμπελιά δεν είναι παρά η συνήθεια να ξεκουράζεσαι πριν κουραστείς.

11. Ο γάμος είναι σχέση «δίνω-παίρνω». Καλύτερα να της τα δίνεις, γιατί θα σου τα πάρει έτσι κι αλλοιώς.

12. Εγώ κι η γυναίκα μου πάντα συμβιβαζόμαστε. Εγώ παραδέχομαι ότι είμαι λάθος κι εκείνη συμφωνεί μαζί μου.

13. Όσοι δεν μπορείτε να γελάσετε με τους εαυτούς σας, αφήστε να το κάνουν οι άλλοι.

14. Οι κυρίες πρώτα. Οι όμορφες κυρίες ακόμα πιο πριν.

15. Πετυχημένος γάμος είναι αυτός στον οποίο ερωτεύεσαι πολλές φορές, πάντα το ίδιο άτομο.

16. Γερνάς ότι τη βρίσκεις με το να θυμάσαι πράγματα παρά με το να τα κάνεις.

17. Δεν έχει σημασία πόσες φορές ένας παντρεμένος αλλάζει δουλειά. Πάντα καταλήγει με το ίδιο αφεντικό.

18. Οι αληθινοί φίλοι είναι αυτοί που μένουν μετά από πολλές μεταγραφές διευθύνσεων από αντέντα σε αντζέντα.

19. Η αποταμίευση είναι το καλύτερο πράγμα. Ειδικά αν το έχουν κάνει οι γονείς σου για σένα.

20. Οι έξυπνοι μιλάνε γιατί έχουν κάτι να πουν. Οι βλάκες μιλάνε γιατί πρέπει να πουν κάτι.

21. Ονομάζουν τη γλώσσα μας «μητρική» γιατί ο πατέρας σπάνια μιλάει!

22. Ασθενής: Υπάρχει κάτι για να ζήσω πολύ;

Γιατρός: Παντρέψου.

Ασθενής: Νομίζετε ότι βοηθάει;

Γιατρός: Όχι, αλλά θα σταματήσετε να επιθυμείτε να ζήσετε πολύ.

23. Γιατί το ζευγάρι κρατιέται χέρι-χέρι στη γαμήλια τελετή; Είναι μία τυπικότητα, όπως ακριβώς οι μποξέρ δίνουν τα χέρια πριν αρχίσει ο αγώνας μποξ!

24. Η σύζυγος: Αγάπη μου, σήμερα είναι η επέτειός μας. Τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνουμε;

Ο σύζυγος: Ας κρατήσουμε ένα λεπτό σιγή…

25. Έχει πλάκα όταν οι άνθρωποι συζητούν και συγκρίνουν το γάμο από έρωτα με το γάμο από συνοικέσιο. Είναι σαν να ρωτάς κάποιο αν είναι καλύτερη η αυτοκτονία από το να τον δολοφονήσουν.

26. Στον κόσμο υπάρχει μόνο ένα τέλειο παιδί και το έχει κάθε μητέρα.

27. Στον κόσμο υπάρχει μόνο μία τέλεια σύζυγος και την έχει κάθε γείτονας.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

i-diadromi

Advertisements

FOR FUN: Ελληνικό σύμβολο αντίστασης στη κρίση


Μια σωστή φραπεδιά πρέπει να έχει πάντα καλαμάκι

Το καλαμάκι δείχνει άνεση γιατί δε σε αναγκάζει να σκύβεις για να πιεις τον καφέ,είναι μια εφεύρεση κατά της κούρασης και της περιττής σπατάλης ενέργειας.
Το καλαμάκι μάλιστα πρέπει να είναι σπαστό για να διευκολύνει την σωστή πόση του καφέ.Ακόμα το καλαμάκι είναι η μισή αρχοντιά για τη φραπεδιά καθώς σου δίνει τη δυνατότητα νa ανακατεύεις κάθε λίγο το περιεχόμενο του ποτηριού.

Το ανακάτεμα του φραπέ είναι μέτρο χλίδας και πρέπει να γίνεται με το κεφάλι ψηλά και το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Ειδικά αν συνοδεύεται από μαύρο γυαλί και τα πόδια πάνω στις καρέκλες, το ανακάτεμα προσθέτει πολλά στο status του καθενός φραπεδοκατακτητή.
Η πρώτη ρουφηξιά της φραπεδιάς είναι ιερή.

Η όλη κίνηση όπου σπας το καλαμάκι, το βάζεις στο στόμα αργά και αισθησιακά και βλέπεις την καφέ ρευστή μάζα να ανεβαίνει και να πλησιάζει στη στοματική σου κοιλότητα, αποτελεί μια ιεροτελεστία που αξίζει όσο λίγες.
Η τελευταία γουλιά του φραπέ είναι εξίσου σημαντική με την πρώτη.

Αν και κάθε φορά που τελειώνουμε το φραπέ μας πρέπει να γεμίζουμε με νερό και να συνεχίζουμε, πρακτικά ο φραπές τελειώνει όταν μας πιάνει το τέταρτο κατούρημα από τα πολλά υγρά.

Τότε και μόνο τότε μπορούμε να κοπανήσουμε την τελευταία ρουφηξιά κάνοντας το χαρακτηριστικό ήχο ικανοποίησης ρουφώντας ταυτόχρονα καφέ και αέρα, με το γνωστό και αηδιαστικό για τους υπόλοιπους – απολαυστικό για εμάς «σλουρπ».

Αυτό ΕΙΝΑΙ ηδονή!
Η σωστή η φραπεδιά πρέπει απαραίτητα να περιέχει παγάκια.

Τα παγάκια, πέρα από τη δροσιά που παρέχουν, κάνουν το ανακάτεμα περισσότερο ζωντανό και δυνατό.

Και μην αναφέρουμε πάλι τα περί σημασίας ανακατέματος..
Ο φραπές πρέπει να είναι πάντα γλυκός. Αυτό είναι αναντίρρητο αξίωμα και όποιος διαφωνεί σε αυτό, τον παίρνει.

Αν θέλει κάποιος να πιει μέτριο ή πικρό καφέ να πιει ελληνικό. Δε θα ανεχτώ από κανέναν να καταστρέφει το image του απόλυτου μη αλκοολούχου ροφήματος.

Αυτό επιστημονικά δίνεται από την ηρεμία και τη γαλήνη που παρέχει η γλυκόζη στον ανθρώπινο οργανισμό.

Γιατί όταν πίνεις καφέ πρέπει να είσαι αραχτός και άνετος. Έχετε δει εσείς ποτέ το Βέγγο να πίνει φραπέ;

Εγώ όσο θυμάμαι τις ταινίες του, τάραζε τους ελληνικούς!

Το ιδανικό χρώμα της φραπεδιάς είναι το καφέ(μα τι άλλο θα μπορούσε να ήτανε).

Προσοχή όμως! Το καφέ το ανοιχτό, το οποίο είναι το ίδιο καφέ με το σκατουλί όταν έχουμε φάει μουσακά(το έχω ψάξει το θέμα σε πολλά πειραματόζωα) Οποιαδήποτε άλλη απόχρωση κρίνεται κατακριτέα. Επίσης επιβάλλεται να πίνεται σε ψηλό, λεπτό και κυλινδρικό ποτήρι.

Για να κατανοήσει κανείς τη σημασία του φραπέ πρέπει να είναι άνω των 20 ετών, ώστε να έχει αρκετές εμπειρίες και να είναι αρκετά ώριμος να αντιμετωπίσει ένα τόσο σημαντικό θέμα.

Ο άνθρωπος που πίνει φραπέ είναι απελευθερωμένος από τα διάφορα ταμπού, δε μασάει μία, αντιμιλάει στο αφεντικό του(σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει καν αφεντικό), έχει αποβάλλει κακές συνήθειες τύπου 9-5, είναι άτομο γενικώς.

Αν ο φραπέ-lover είναι φοιτητής τότε είναι σίγουρα ο τύπος με τη reserve θέση στο κυλικείο της σχολής του και με τη νοικιασμένη σε τρίτους(μιας και δεν τη χρησιμοποιεί ποτέ) θέση του στο αμφιθέατρο.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Σύντομα ανέκδοτα, αστεία και ατάκες


Στο Facebook σε χάζευα, και έλιωνε το router μα όταν σε είδα απο κοντά εσπασα το computer.

Τελικά, είσαι το ναρκωτικό μου!
-Αχ μωρό μου, σοβαρολογείς;
-Φυσικά! Μου κοστίζεις ένα σωρό λεφτά και μου καταστρέφεις και τη ζωή …

Αν όλοι οι άντρες είναι ίδιοι, τότε γιατί κάνετε τόσο καιρό να διαλέξετε;

Αυτό που στα γενέθλια σβήνεις τα κεράκια και όταν πεθάνεις στα ανάβουν… δεν το καταλαβαίνω!

Μην μπερδευεις τον χαρακτηρα μου με την συμπεριφορα μου…
Ο χαρακτηρας ειμαι εγω, η συμπεριφορα μου εξαρταται απο εσενα!

Μερικές φορές κοιτάζω κάποιους ανθρώπους και αναρωτιέμαι:
είναι δυνατόν Αυτός να είναι το σπερματοζωάριο που νίκησε;

Βλεπω καποιες κοπελιες στο δρομο και αναρωτιεμαι… Εχουν βαφτει ή εχασαν στο paintball;

-Μωρό μου πάρε το ντεπον σου.
-Μα δεν έχω πονοκέφαλο!
-Ωραία, σε έπιασα, γδύσου τώρα.

Ασθενής: Υπάρχει κάτι για να ζήσω πολύ;
Γιατρός: Παντρέψου.
Ασθενής: Νομίζετε ότι βοηθάει;
Γιατρός: Όχι, αλλά θα σταματήσετε να επιθυμείτε να ζήσετε πολύ.

Γατί το ζευγάρι κρατιέται χέρι-χέρι στη γαμήλια τελετή; Είναι μία τυπικότητα, όπως ακριβώς οι μποξέρ δίνουν τα χέρια πριν αρχίσει ο αγώνας μποξ

Τη γλώσσα μας την λέμε «μητρική», μάλλον γιατί ο πατέρας μιλάει σπάνια…

Όταν παντρευόσουν κ ελεγες «μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος» , μάλλον δεν περίμενες οτι σε λίγα χρόνια ο όρκος γίνεται στόχος ζωής…

– Λόγος διαζυγίου?
– Για θρησκευτικούς λόγους…
– Δηλαδή?
– Δεν παραδεχόταν πως στο κρεβάτι είμαι Θεός!

-Ο λόγος που οι γυναίκες ποτέ δεν θα κάνουν πρόταση γάμου είναι επειδή αμέσως μόλις αυτή γονατίσει, αυτός θα αρχίσει να ξεκουμπώνεται…

-Με απατάς!
-Εγώ;!;! Μα τι πάθατε σήμερα!!!! Είσαι η τρίτη που μου το λέει!!!!

-Παίζουμε Tρόικα?
-Δηλαδή?
-Εσύ θα μου χρωστάς κι εγώ θα σε πηδάω…

Θα έχανα κιλά αλλά δεν μου αρέσει να χάνω…

-Τι κοινό έχουν οι τούρτες και οι πεθερές;
Και οι δύο προτιμούνται παγωμένες με κεράκια …:-))

-αναπολώ την εποχή που χρώσταγα μόνο μαθηματα…

– Εγώ στόλισα και το αυτοκίνητο φέτος για τις γιορτές.
– Έλα ρε,πώς;
– Είναι αναμμένα όλα τα λαμπάκια… της βενζίνης, της μπαταρίας, του σέρβις

Δεν έχουμε λόγο για να ανησυχούμε για το τέλος του κόσμου, καθώς ως χώρα είμαστε 100 χρόνια πίσω…

Με παίρνει μια γκόμενα τηλ. και μου λέει:
έλα, δεν έχω ταμπού …
και πήγα και παίξαμε τάβλι!

Απ όλα τα είδη του πλανήτη μόνο οι άνθρωποι κ οι κάλτσες δυσκολεύονται να βρουν ταίρι…

Το shopping πλεον εχει καταντήσει βλέππing…

Μια χαρά πέρναγε η Χιονάτη… μαμ, κακά, και νάνοι.

Αν μπορούσες να πουλήσεις τις εμπειρίες σoυ, στην τιμή που σου κόστισαν, θα είχες χεστεί στο τάλιρο…

Σε κάθε αστυνομικό έλεγχο όλο η ίδια ερώτηση:
-Έχετε πιει; Έχετε πιει;
Παράπονο το έχω. Μία φορά να με ρωτήσουν αν έχω φάει!

«θα σε κάνει άντρα ο στρατός».
Πλένω, σφουγγαρίζω, σκουπίζω, μαγειρεύω, χαιρετάω όποιον περνάει…
Δεν έγινα άντρας, η μάνα μου έγινα…

Πωπωπω τι καυτό σώμα είναι αυτό;
-Ευχαριστώ, γυμνάζομαι.
– Για το καλοριφέρ λέω.

Τα μικρα παιδια φοβονται το σκοταδι.
Τα μεγαλα το φως, το νερο, το τηλεφωνο, την εφορια …

-Γιατί οι γυναίκες έχουν πολλά παπούτσια;
-Γιατί ο διάολος έχει πολλά ποδάρια…

Όσοι δεν μπορείτε να γελάσετε με τους εαυτούς σας, αφήστε να το κάνουν οι άλλοι

Το μόνο θετικό που βρίσκω σήμερα σε μένα είναι η ομάδα αίματος μου.

Εν καιρώ κρίσης..
-Mάνα έσπασα το χέρι μου.
-Δεν πιστεύω να σκίστηκε η ζακετα;

Γάμος είναι η αποτυχημένη προσπάθεια να δώσεις διάρκεια σε ένα τυχαίο γεγονός. (Albert Einstein)

Οι νεοέλληνες ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν για να αγοράσουν αντικείμενα που δε χρειάζονται ώστε να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν εκτιμούν.

-Άσε, στη δουλειά έχουμε γίνει Big Brother!
-Τι; Σας έβαλαν κάμερες;
-Όχι, αλλά κάθε βδομάδα έχουμε και μια αποχώρηση…

Αγάπη μου, πήρα μια ταινία για σενα και μια για μένα για το βραδυ!
-Αληθεια; Με σκεφτηκες; Τι ταινια πηρες για μένα;
-Μονωτική…

Κοίταζα, που λέτε, για διακοπές:
Γύρος Γαλλίας ?1650, γύρος Β. Ιταλίας ?730, γύρος Πελοποννήσου ?460, … τελικά διάλεξα γύρο με πίτα, ?2,20.

Δεν ξέρω αν η τύχη χτυπάει την πόρτα μου μόνο μια φορα…
Αυτό που ξέρω είναι οτι η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή…

Η ευτυχία είναι σαν να κατουριέσαι πάνω σου, όλοι μπορούν να την δουν αλλά μόνο εσυ μπορείς να νιώσεις την ζεστασιά.

Mη φοβασαι τους πειρασμους. Οσο μεγαλωνεις αρχιζουν να σε αποφευγουν…

Ακόμα και μία κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική.
Έτσι, ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

Σκέφτηκες ποτέ ότι όσα περιμένεις να έρθουν ίσως περιμένουν εσένα να πας;

Ο γάμος είναι ο μοναδικός πόλεμος που κάποιος κοιμάται με τον εχθρό του.

Μάγκες, δεν αρκεί να έχετε στόχους, πρέπει να ξέρετε και σημάδι…!!!!!!

ΠΗΓΗ:

Διασκεδάστε με 7 μικρά «κόλπα» του Google


Οι χρήστες υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων τελευταίας τεχνολογίας «απευθύνονται» στην ιστοσελίδα της Google για να βρουν κάποιες πληροφορίες, εικόνες ή κάποια παιχνίδια για να διασκεδάσουν.

Οι περισσότεροι όμως δεν γνωρίζουν πως μπορούν να… διασκεδάσουν και με την πρώτη σελίδα της δημοφιλούς ιστοσελίδας αναζήτησης.

1. Μπείτε μέσα στην οθόνη

Αν γράψετε στο πεδίο αναζήτησης elgoog.im, δηλαδή το «i’m Google» αντίστροφα, θα βρεθείτε αμέσως στο… εσωτερικό της οθόνης του υπολογιστή σας, καθώς όλα θα αντιστραφούν οριζόντια.

2. Κάντε γύρω-γύρω

Αν εισάγετε τη φράση «κάνε κωλοτούμπα» στην αγγλική μετάφραση, δηλαδή «do a barrel roll», θα δείτε την αρχική σελίδα του search να κάνει ξαφνικά στροφή 360 μοιρών.

3. Κατατροπώστε όλα τα αποτελέσματα της αναζήτησης

Αν γράψετε στο πεδίο αναζήτησης τη φράση «Zerg Rush» θα δείτε δεκάδες χρωματιστούς χαρακτήρες «ο» να βομβαρδίζουν τα αποτελέσματα που θα έχει εμφανίσει το Google σε χρόνο ρεκόρ. Αυτό που θα συμβεί στον υπολογιστή σας, προέρχεται από το βιντεοπαιχνίδι Starcraft, στο οποίο η φυλή των Zerg κατατροπώνει τους αντιπάλους.

Αυτό που πρέπει να κάνετε για να… σώσετε τις λέξεις που υπάρχουν στην οθόνη, είναι να επιτεθείτε και σεις στους χαρακτήρες «ο».

4. Κάντε beat box με βοηθό το Google

Μπείτε στην υπηρεσία μετάφρασης της Google, στο translate.google.com και ορίστε τα αγγλικά ως γλώσσα από την οποία πρέπει να μεταφραστεί ένα κείμενο. Στη συνέχεια, εισάγετε τους χαρακτήρες «pv zk bschk zk kkkkkkk» και πατήστε «μετάφραση».

Θα δείτε στο παράθυρο της μετάφρασης, στη δεξιά πλευρά της οθόνης, να εμφανίζεται ένα εικονίδιο ηχείου, το οποία θα σας τραγουδήσει το συγκεκριμένο κείμενο σε «beat box».

5. Κάντε το «δικό» σας Google

Πηγαίνετε στην αρχική σελίδα αναζήτησης και πληκτρολογείστε τη λέξη «funnygoogle». Στη συνέχεια, κάντε «κλικ» στο πρώτο αποτέλεσμα. Εκεί, εισάγετε το όνομά σας ή ό,τι άλλο θέλετε και θα το δείτε αμέσως να γίνεται το λογότυπο μιας νέας μηχανής αναζήτησης.

6. Γράψτε στη γλώσσα του… Star Trek

Εσείς μπορεί να γνωρίζετε κάποιες ξένες γλώσσες πέραν των ελληνικών, αλλά μπορείτε να «δουλέψετε» και σε κάποιες που δεν μπορείτε να μάθετε σε κέντρα ξένων γλωσσών, όπως η διάλεκτος των Κλίνγκον, τη γλώσσα που μιλιέται από τους φανταστικούς Κλίνγκονς στο σύμπαν του Σταρ Τρεκ.

7. Υπολογίστε το… νόημα της ζωής και βρείτε το 42

Αν είστε σε… δίλημμα για το ποιο είναι το νόημα της ζωής, τότε θα βρείτε σίγουρα και αυτή την απάντηση στο Google.

Πληκτρολογήστε στη μηχανή αναζήτησης τη φράση «ποιά είναι η απάντηση για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα;» στα αγγλικά («what is the answer to life, the universe, and everything?«) και αμέσως θα πάρετε την απάντηση.

Το αποτέλεσμα που θα εμφανιστεί είναι το νούμερο 42, το οποίο προέρχεται από το μυθιστόρημα «Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ» του Ντάγκλας Άνταμς.

Πηγή: iefimerida.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

FOR FUN: Ατάκες και σύντομα ανέκδοτα για την κρίση στην Ελλάδα


Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες.
Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα…

——————————————————-
Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;

——————————————————

-Πόσα  βγάζεις το χρόνο;
-Αχ, μου  φοροδιαφεύγει τώρα.

——————————————————-

Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί.

——————————————————-
Ο μέσος  Έλληνας είναι τόσο ψωνισμένος που όταν ακούει  φορολόγηση
πλούτου  νομίζει ότι μιλάνε γι’αυτόν.

——————————————————-
Γιατί  περισσεύει τόσος μήνας στο τέλος των  χρημάτων;

——————————————————-
Έχουν  κλείσει τόσες επιχειρήσεις, που ο χρυσός οδηγός χωράει κάτω  από
την  πόρτα…

——————————————————-
Όλοι οι  γνωστοί μου με έχουν σαν ΘΕΟ….!!!
Αγνοούν την  ύπαρξή μου, μέχρι τη στιγμή που θα θελήσουν να ζητήσουν  κάτι….

——————————————————-
Η χώρα  διαλύεται από την αδιαφορία. Αλλά τι με νοιάζει  εμένα;

——————————————————-
Είμαι  ελεύθερος να κάνω ό,τι θέλουν

——————————————————-
Είμαστε η  γενιά που πρόλαβε τα καλοριφέρ αναμμένα

——————————————————-
Μεγάλη  γκαντεμιά να είσαι κρυόκωλος τώρα, με τέτοιες τιμές στο  πετρέλαιο

——————————————————-
Μόλις άναψα  το καλοριφέρ. Γενική είσοδος 10 ευρώ με  ποτό!!!

——————————————————-
Φέτος τα  Χριστούγεννα τα μοναδικά λαμπάκια που θα αναβοσβήνουν  θα είναι του  router.

——————————————————-
Είναι κρίμα  που αυτοί που ξέρουν πώς πρέπει να κυβερνάται αυτή η  χώρα είναι  απασχολημένοι με το να οδηγούν ταξί και να κουρεύουν  μαλλιά.

——————————————————-
Κάθε πρωί  που ο γείτονας πάει για δουλειά, βγαίνουμε όλη η  γειτονιά, χειροκροτάμε  και φωνάζουμε «άξιος»

——————————————————-
Αν το  κράτος είχε χιούμορ τα φυλλάδια του οαεδ θα’ταν από  ανακυκλωμένα βιογραφικά

——————————————————-
Στην ζωή  μου έχω μάθει να δίνω όχι γιατί έχω πολλά αλλά γιατί ξέρω  τι είναι να  μην έχεις τίποτα

——————————————————-
Δεν είναι  ότι δεν είμαστε επαναστάτες. Απλά είμαστε άτυχοι που  δεν
είναι όπλο  ο καναπές.

——————————————————-
Που μένεις;  Στα λόγια..

——————————————————-

To μόνο καλό με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου είναι ότι θα σταματήσουν να μας σερβίρουν μπόμπες στα μπάρ.

——————————————————-

Τα εμπόδια ξέρετε να τα πηδάτε.Γι αυτούς που σας τα βάζουν ούτε λόγος.

——————————————————-

Ούτε το μαλάκα μπορείς πια να κάνεις σήμερα… τεράστιος ο ανταγωνισμός..

——————————————————-

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός…γι’αυτό κ το ΙΚΑ κλείνει ραντεβού μετά από 2 μήνες

——————————————————-

Στην μόνη τράπεζα που δεν χρωστάμε είναι στην τράπεζα σπέρματος

——————————————————-

– Αύριο, θύμισέ μου να πάρω το λογιστή.
– Τι θες να ρωτήσεις πάλι ;
– Όταν φορολογούνται τα παιδιά….. αν η μαλακία και τα προφυλακτικά θεωρούνται φοροδιαφυγή.

——————————————————-

Άναψα το καλοριφέρ! (δεκτές μόνο σοβαρές προτάσεις)

——————————————————-

– Αύριο θα πάω μια βόλτα στα μαγαζιά.
– Shopping?
-Βλεπing.

——————————————————-

Στο σπίτι μου η θέρμανση λειτουργεί με φυσικό αέριο… Παραγγείλαμε 300 κιλά φασόλια!

——————————————————-

Ετσι απειλούν οι γονείς τα παιδιά τους σήμερα :
«Κατσε καλά μη σου γράψω κανένα ακίνητο» !!

——————————————————-

-Γαβ, γαβ, γαβ…
-Σταματήστε κύριε, καταλαβαίνω οτι είστε άρρωστος, αλλά δεν γίνεται να εξεταστείτε στο κτηνιατρείο για να γλιτώσετε τα 25 ευρώ!!!

——————————————————-

Ο τροχός πρέπει μάλλον να έχει κολλήσει στο σημείο που γ@μ@νε τον φτωχό…..!!!

——————————————————-

Τα μικρά παιδιά φοβούνται το σκοτάδι… Τα μεγάλα το φως, το νερό, το τηλέφωνο, την εφορία…!!!

——————————————————-

Μετά απο δύο μήνες έβαλα 50 ευρώ βενζίνη στο αυτοκίνητο και μετα δεν έπαιρνε μπρος. Μάλλον έπαθε εγκεφαλικό απο την συγκίνηση…

ΠΗΓΗ:

FOR FUN: Οι 5 πιο ενοχλητικοί τύποι χρηστών του Facebook


1) Η ταγκουλίνα-αγαπουλίνα

Μπαίνεις στο προφίλ σου και είναι εκεί. “Η χρήστρια τάδε σε έχει προσθέσει με ετικέτα σε μία φωτογραφία. Πώς γένεν αυτό; αναρωτιέσαι. Εσύ δεν έχεις βγάλει ποτέ φωτογραφίες μαζί της. Ανοίγεις το σύνδεσμο και ο εμετός σε περιμένει. Η ταγκουλίνα-αγαπουλίνα θα σε προσθέσει σε ό,τι φωτογραφία της γυάλισε εκείνο το πρωί. Όσα πιο πολλά τα αρκουδάκια, τα λουλουδάκια και οι καρδούλες τόσες πιο πολλές οι πιθανότητες να της κάνει εντύπωση η εν λόγω φωτογραφία και να σε κοτσάρει και εσένα μέσα μαζί με άλλους 30. Αν της δώσεις αέρα θα σε προσθέσει σε φωτογραφία με ζώδια, σε φωτογραφία με γατάκια, σε φωτογραφία με γυμνοσάλιαγκες για να σου δείξει ποιος γυμνοσάλιαγκας πιστεύει ότι είσαι εσύ. Και όλο αυτό θα το βρίσκει το πολύ χαριτωμένο. Άχου μωρέ.

Βαθμός ενόχλησης: 4/5

2) Ο γαμάιντερμαν

Ανήκει σε ευρύ φάσμα ηλικιών, μπορεί να είναι δεκαεφτά αλλά μπορεί να έχει πατήσει και τα πενήντα. Η τακτική του είναι η εξής: Με το που ένα θηλυκό αφήσει σχόλιο στον τοίχο σου ο γαμάιντερμαν εντός 0,1 μιλισεκόντ θα της κάνει like, poke, αίτημα φιλίας και θα της έχει αφήσει και μήνυμα στον τοίχο της. Σε αρκετές περιπτώσεις ο γαμάιντερμαν θα σου στείλει πρώτα μήνυμα να σε ρωτήσει «τι παίζει με το μωρό» ή «ποια είναι αυτή ρε;». Μην ελπίζεις καημένε. Δεν έχει σημασία τι θα του πεις τελικά, και η θεία σου η Μαρίκα να είναι η λεγάμενη ο γαμάιντερμαν έχει ήδη αποφασίσει ότι θα τα ρίξει τα δίχτυα του. Τρείς ημέρες μετά το πολύ, η θεία σου η Μαρίκα θα επικοινωνήσει μαζί σου για να σε ρωτήσει ποιός είναι αυτός ο καραγκιόζης που τον έχεις φίλο. Και εσύ θα ψάχνεις λαγούμι να κρυφτείς.

Βαθμός ενόχλησης: 4/5

3) Η σαλταρισμένη φιλόζωος.

Αυτή η τύπισσα έχει πάρει μάστερ στη δημιουργία ενοχών. Είναι μέλος σε τουλάχιστον 357338383 φιλοζωικές ομάδες και κάθε ενάμισι δευτερόλεπτο κοινοποιεί φωτογραφίες με κουτάβια. Κακοποιημένα κουτάβια, νεογέννητα κουτάβια, παραπονεμένα κουτάβια, κουτάβια που βρέθηκαν ή κουτάβια που χάθηκαν, κουτάβια που πέθαναν (ταξίδεψαν στη γειτονιά των αγγέλων -κουταβιών) ή κουτάβια που επέζησαν, κουτάβια που ζητάνε σπίτι, κρεβάτι, αγκαλιά, ένα άλλο κουτάβι, παρέα, οικογένεια, μασάζ, βόλτα στα μπουζούκια. Εννιά στις δέκα φορές η φωτογραφία συνδυάζεται με σπαραχτικό μήνυμα στο πρώτο ενικό πρόσωπο:
«Είμαι ο Ρούμπι, ο μπαμπάς μου και η μαμά μου με παράτησαν 2 ημερών στην άκρη ενός δρόμου και τώρα το μόνο που ζητάω είναι λίγο φαγάκι και ζεστούς ανθρώπους που θα μου δώσουν την αγάπη που δεν πήρα ποτέ» .
Όσο καλός άνθρωπος και να είσαι, όσο και να αγαπάς τα ζώα υπάρχει ένα σημείο που αρχίζει να σε ενοχλεί το να βλέπεις συνεχώς κουτάβια με τη φωνή του Βασιλάκη Καΐλα. Ζαμέ!

Βαθμός ενόχλησης: 5/5

4) Η/οι «πόσο τα σπάσαμε πάλι/πόσο γαμάτες είμαστε»

Ανήκει στις ηλικίες 14-21 ή 40-45 (με διαζύγιο). Αυτή η περίπτωση δεν πάει ποτέ μόνη της, έχει πάντα άλλη μια φίλη-συνεργό στο έγκλημα και πάνε παντού μαζί σαν τους Χιώτες. Οι δυο τους έχουν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο φωτογραφίες από κλαμπίδια στις οποίες φιλιούνται, αγκαλιάζονται, χαμουρεύονται και κυρίως το παίζουν μεθυσμένες . Αναφέρονται η μία στην άλλη με προσφωνήσεις του τύπου «Θεάρα μου», «Κουκλάρα μου» ενώ ένα στα δύο πράγματα που έχουν να μας πουν είναι πόσο κόντρα σε όλους και σε όλα πάνε, πόσο ενώ όλοι θέλουν το κακό τους εκείνες θα συνεχίσουν να σπέρνουν –κανείς δεν ασχολείται μαζί τους στην πραγματικότητα-, πόσο ενώ όλοι τις κατηγορούν αλλά αυτές θα έχουν η μία την άλλη μέχρι να πεθάνουν και δε τους νοιάζουν οι γκόμενοι. Βάλ” το στοίχημα. Σε 4 μήνες θα έχουν τσακωθεί. Για γκόμενο.

Βαθμός ενόχλησης 3/5

5) Ο «Ξυπνηστεπρόβατας»

Φαινόμενο των τελευταίων ετών, ο Ξυπνηστεπρόβατας πάντα ήταν λιγάκι ακουσμένος αλλά τώρα με την κρίση η ασθένεια του βρίσκεται σε έξαρση. Ενώ όλοι εμείς οι υπόλοιποι κοιμόμασταν ο Ξυπνηστεπρόβατας είχε μυστικούς πληροφοριοδότες σε νευραλγικές θέσεις της παγκόσμιας κοινότητας που του αποκάλυψαν –σε αυτόν και μόνο αυτόν- την αλήθεια. Θα χωθεί σε κάθε συζήτηση για να σας πει ότι δεν ξέρετε που πάν τα τέσσερα, ότι πρέπει να σηκωθείτε από τον καναπέ και γενικά θα σας αραδιάζει σε κάθε ευκαιρία τις συνομωσιολογικές του μπαρούφες. Στην πραγματικότητα ο Ξυπνηστεπρόβατας δεν έχει ιδέα από πολιτική, έχει δει όλες τις πορείες από την συχνότητα του ΣΚΑΙ και κατά πάσα πιθανότητα δε γνωρίζει ιστορία ούτε σε επίπεδο Β’ δημοτικού. Όλα αυτά όμως δεν έχουν καμία σημασία για το συγκεκριμένο τύπο αφού είναι πεπεισμένος ότι αν διαβάζει 2-3 blogs που ακροβατούν μεταξύ ακροδεξιάς ρητορείας και παρεπιστημονικής μαλακίας τα ‘χει μάθει όλα και τώρα έχει χρέος να μας τα διδάξει και εμάς. Όταν κουράζεται που κάνενας από εμάς τους χαζούς δεν τον καταλαβαίνει βρίσκει ζεστασιά στην αγκαλιά του μοναδικού καλλιτέχνη που εκτιμά με τον οποίο κάποια μέρα θα σώσουν τον κόσμο αλά μπρατσέτα: Το Νότη Σφακιανάκη.

Βαθμός ενόχλησης: 100/5

ΠΗΓΗ:http://luben.tv

Γράμμα στον Άη Βασίλη


Aγαπητέ Άγιε Bασίλη,

πρώτα πρώτα θέλω να σε ευχαριστήσω για το περσινό σου δώρο που ήταν μια ωραιότατη ρυτίδα στο μεσόφρυδο και έχω να σου πω ότι αν φέτος επιχειρήσεις να μπεις απ’ την καμινάδα μου θ’ ανάψω τζάκι και θα σε κλάψουν οι τάρανδοι.

Kατά τα άλλα, όπως τα ξέρεις. Eτοιμαζόμαστε για γιορτές καπάκι Xριστούγεννα-Πρωτοχρονιά και θα περάσουμε κα-τα-πλη-κτι-κά όπως κάθε χρόνο. Tις ημέρες των παραμονών θα επωφεληθούμε από το συνεχές ωράριο των καταστημάτων για να ξεχυθούμε σύσσωμοι στα μαγαζιά και να ψωνίσουμε ό,τι να’ ναι και μετά θα κουβαλάμε τα ό,τι να’ ναι μας φορτωμένοι με τις σακουλάρες πάνω κάτω στη Σκουφά, ψάχνοντας δύο ώρες για ταξί.

Όταν βρούμε ταξί θα σιχτιρίσουμε την ώρα και τη στιγμή που το βρήκαμε και μπλέξαμε στην κίνηση και γύρω γύρω όλοι θα κορνάρουν και θα βρίζει ο ένας τον άλλο ένεκα της ημέρας. Tο βράδυ της παραμονής των Xριστουγέννων, θα βγούμε έξω για να τιμήσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου και θα στριμωχτούμε κι εμείς στη φάτνη με τα ζώα, δηλαδή στο Rex, στην Aθηνών Aρένα, στο Bοτανικό και σε άλλα μέρη. Kαι θα φοράμε όοολες το «μικρό μαύρο φόρεμα».

Kαι όοοολοι οι άντρες θα καπνίζουν μια τεράστια γιορτινή πουράκλα που θα βρωμάει και θα ζέχνει. Ύστερα, αφού χορέψουμε τσιφτετέλι και πιούμε ό,τι σκατο-ποτό κυκλοφορεί σε μολότοφ στην αγορά, θα γυρίσουμε στο σπίτι για να ξεράσουμε και να περιμένουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα ξαναξεχυθούμε στα μαγαζιά να ξαναψωνίσουμε τα ό,τι να ‘ναι που περίσσεψαν απ’ τα Xριστούγεννα και θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας πτώματα για να ετοιμαστούμε άρον άρον για το ρεβεγιόν. Tο πιο ευχάριστο απ’ όλα είναι ότι επιτέλους θα συναντηθούμε όοοοολοι μαζί γιατί θα εγκλωβιστούμε στο Σύνταγμα και στην Kηφισίας πρωτοχρονιάτικα και θα καπνίζουμε μέσα στα αυτοκίνητα με αναμμένο το κλιματιστικό και όλα θα είναι ένα σίχαμα.

Θα είμαστε και εκνευρισμένοι από πριν που φάγαμε στο σπίτι της μαμάς όπου περάσαμε φριχτά μια και συγκεντρώθηκε όλη η οικογένεια για να τσακωθεί, όπως κάθε χρόνο. Eπίσης όπως κάθε χρόνο, το φαγητό θα είναι χάλια, γιατί το κρέας της γαλοπούλας είναι απαίσιο και σκληρό και άμα κρυώσει γίνεται σαν βατραχοπέδιλο.

Παρ’ όλα αυτά, θα καταβροχθίσουμε τον άμπακο με έμφαση στη γέμιση και στη βασιλόπιτα και θα σκάσουμε και μετά θα νυστάζουμε και θα θέλουμε να χωρίσουμε τους γκόμενούς μας, γιατί φυσικά αυτοί φταίνε που τραβιόμαστε στη μέση της νύχτας σαν τους ηλίθιους, και στο μεταξύ όλα τα μαγαζιά θα είναι γεμάτα από κόσμο που καλωσορίζει το νέο χρόνο με ξέφρενο ενθουσιασμό, πράγμα το οποίο δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω.

Aυτό το στίχο «πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά» πρέπει να τον έχει γράψει ο Φόρεστ Γκαμπ γιατί μόνο αν είσαι ο Φόρεστ Γκαμπ γιορτάζεις που λιγοστεύει κατά ένα χρόνο η ζωή σου και θα σε φάει το μαύρο χώμα μια ώρα αρχύτερα. Aυτά. Όσο για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν μας θα το περάσουμε κι αυτό φα-ντα-στι-κά ξαναζουλιγμένοι στα μπουζούκια ή στα κουλά κυριλέ κλαμπ με τους πορτιέρηδες Mίστερ Γαμάω και τις πορτιέρησες Mις Tσιμπούκι, όπου θα πιούμε πετρέλαιο και θα πάρουμε και μερικά ναρκωτικά για το καλό.

Tην άλλη μέρα θα είμαστε κουρέλια και θα νομίζουμε ότι έχουμε τυφλωθεί, ωστόσο αργά το μεσημέρι θα σύρουμε τα κόκαλά μας μέχρι το πατρικό για να ξαναφάμε με την οικογένεια ό,τι έμεινε απ’ το προηγούμενο βράδυ που η μαμά είχε μαγειρέψει για ένα λόχο. Mετά θα κάνουμε φύλο και φτερό τη χτεσινή βασιλόπιτα για να βρούμε το φλουρί που δεν θα βρεθεί ποτέ γιατί θα το έχει καταπιεί ο παππούς με το πρωινό του ρόφημα.Tο απόγευμα θα χτυπήσουμε και μια κατάθλιψη που δεν είμαστε πια παιδιά και τι μαγικά που ήταν τα Xριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά κάποτε.

Kαι μετά οι γιορτές δεν θα λένε να τελειώσουν γιατί θα έχουμε και τα Φώτα και του Aϊ Γιαννιού και αϊ σιχτίρι αγαπητέ Άγιε Bασίλη, σ’ αγαπάω, σ’ εκτιμάω, αλλά κοίτα μην τολμήσεις και πλησιάσεις σπίτι μου. Φέτος θέλω μόνο Kαλικάντζαρους. Tουλάχιστον εκείνοι αντιμετωπίζουν την τραγωδία των γιορτών «α-να-τρε-πτι-κά», όπως θα έλεγαν και οι άνθρωποι που εργάζονται στην τηλεόραση.

Kαι τώρα κλείνω γιατί πρέπει να γράψω και σ’ άλλο κουλό άγιο. Σε κάνα 2 μήνες έχουμε Bαλεντίνο.

ΠΗΓΗ: tampouloukia.gr

FOR FUN: Last Christmas + Gangnam style


Τους βαρέθηκες τους Wham. Βαρέθηκες να βουίζουν τα ραδιόφωνα κάθε Χριστούγεννα με το Last Christmas. Ευτυχώς όμως που υπάρχει ο DJ Paolo Monti, ο οποίος κατάφερε και πάντρεψε το Last Christmas των Wham με το Gangnam Style του τρελού PSY.

Πηγή: madfortech.com

FOR FUN: 10 κλασικά ψέματα που μας λένε οι γυναίκες!


Ναι οι γυναίκες λένε ψέματα, αλλά πολλά από αυτά είναι και τα λεγόμενα «λευκά»! Άλλα πάλι είναι χονδροειδέστατα, άλλα κλασικά και άλλα αναμενόμενα! Διάβασε το top ten αυτών που λένε οι γυναίκες στους άνδρες!

10. «Είσαι τέλειος»!

Μεταξύ μας, έτσι, πραγματικά πιστεύεις πως δεν θέλει να σε αλλάξει; Όχι, αποκλείεται να είσαι τόσο αγαθιάρης! Απλά, είστε λογικά στη «φάση του ενθουσιασμού». Όσο εσύ ζεις στο 7ο σύννεφο αριστερά όπως ανεβαίνουμε, εκείνη σε παρατηρεί, κάνει λίστα και ορίζει τις προτεραιότητές της… Τι θα αλλάξει πρώτο, τι δεύτερο. Άκακό μου αρνάκι, ετοιμάσου για καρατόμηση των cojones σου!

9. «Έχουν πλάκα οι φίλοι σου»!

Σου το λέει κι εσύ καμαρώνεις… Μην χαμογελάς, στην πραγματικότητα δεν τους θέλει καθόλου στα πόδια της! Απλά κάνει υπομονή. Και η υπομονή, όπως είναι γνωστό τοις πάσι, κάποια στιγμή εξαντλείται! Αυτό που πρέπει να φοβάσαι είναι να μην έρθει η «έκρηξή» της πριν από κάποιο σημαντικό ματσάκι! Εσύ φρόντισε με τη σειρά σου, να μην το παρακάνεις. Όταν θα τους καλείς σπίτι σου, πες τους κολλητούς να βγάζουν τα παπούτσια τους!

ΥΓ. Φρίκη, το ξέρω!

8. «Άραξε μωρό μου, θα μαζέψω εγώ το τραπέζι»

Αισθάνεσαι τόσο «πασάς» που θέλεις να πάρεις τηλέφωνο τον μπαμπά σου να του το πεις! Μην τον πάρεις… Ποτέ μην πιστεύεις τα σημάδια των πρώτων ημερών! Όσο θα συνεχίζεται το ματσάκι, η φράση θα αλλάζει… «Άραξε μωρό μου, θα μαζέψω εγώ το τραπέζι, πάλι»! Για να γίνει στη συνέχεια «Ναι άραξε εσύ… Εγώ θα μαζέψω το τραπέζι πάλι;»! Και ακολουθεί το επικό… «Μην αράξεις τώρα! Μάζεψε πρώτα το τραπέζι». Επιμένεις να θέλεις να πάρεις τηλέφωνο τον μπαμπά σου;

7. «Θα έρθουν οι γονείς σου; Τέλεια!»

Το τι χαρά επικρατεί στο μικρό σπιτικό σου με το που ακούει πως θα περάσουν μια βόλτα οι γονείς σου, δεν λέγεται! Στα ίδια επίπεδα άκρατου ενθουσιασμού κινείται και η πρόταση να πάτε Κυριακή μεσημέρι στο πατρικό σου για να φάτε! Η καλή σου, «πετάει τη σκούφια» με το που το ακούει! Η αλήθεια είναι, πως θέλει να τους βλέπει όσο πιο αραιά γίνεται. Αυτό δεν είναι πρόβλημα, βέβαια. Το πρόβλημα αρχίζει όταν δεν θέλεις να τους βλέπεις κι εσύ!

6. «Κυριακή βράδυ βλέπω «Αθλητική Κυριακή»

Η αλήθεια είναι πως η πρόταση έχει και συνέχεια, αλλά δεν σου τη λέει, «…με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ από τις 21.00»! Δεν λέω, οι γκόμενες που πλέον παρακολουθούν ποδόσφαιρο και μπάσκετ έχουν αυξηθεί, αλλά όχι σε βαθμό που να προτιμήσουν να δουν τα στιγμιότυπα του αγώνα Πλατανιάς – Πανθρακικός, από το να αναλύσουν τη συμπεριφορά της κολλητής της στο αφεντικό της! Μην τα σαρώνουμε όλα. Απλά, στα πρώτα ραντεβού θέλει να σε εντυπωσιάσει!

5. «Για να με νευριάσει κάποιος πρέπει να προσπαθήσει πολύ»

Ναι, καλά! Αυτά τα ρομαντικά λέγονται εύκολα στα πρώτα ραντεβού! Στην πρώτη μεγάλη κρίση της, όταν θα κάτσει όρθια ανάμεσα σε εσένα και τον καθρέφτη της και θα σε ρωτήσει «έβαλα κιλά στον κώλο», τότε θα καταλάβεις! Όποια απάντηση και να δώσεις, θα δεις μπροστά σου την απομυθοποίηση του πράου κοριτσιού!

4. «Έχεις δίκιο»

Όταν σου το λέει αυτό, μεταξύ μας, ξέρεις, ε; Δεν χρειάζεται να σου το πούμε εμείς. Απλά βαρέθηκε να συζητάει, ξέρει πως έχει αυτή δίκιο και θέλει να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Μην καμαρώνεις για την επιχειρηματολογία σου ή για την ευγλωττία σου! Στην πραγματικότητα, στην πρώτη ευκαιρία που κάτι θα γίνει αντίθετα με αυτό που υποστήριζες, θα επανέλθει λέγοντας το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου πει άνθρωπος… «Σου τα λεγα εγώ»!

3. «Δεν έχω πρόβλημα να κοιτάζεις άλλες γυναίκες»

Ok! Έλα, πες την αλήθεια… Πιστεύεις επίσης στην ύπαρξη βαμπίρ, Νεφελίμ και Ελλοχίμ! Πώς είναι δυνατόν να «γδύνεις με τα μάτια σου» μια άλλη γυναίκα και αυτή να το παίζει οπαδός του Μαχάτμα Γκάντι; Σύνελθε… Ακόμη και αν σου το λέει, αν θέλεις να διατηρήσεις την ψυχική σου υγεία, μην το κάνεις ποτέ αυτό μπροστά της!

2. «Δεν με νοιάζουν τα χρήματα»

Φαντάσου, όταν σου το λέει, ήχο solo, πένθιμου μπουζουκιού σαν μουσικό χαλί. Νίκο Ξανθόπουλε, σύνελθε επιτέλους! Μια γυναίκα θέλει έναν άνδρα που να μπορεί να της εξασφαλίζει ασφάλεια, σιγουριά και μερικές απολαύσεις. Εσύ, που πας ρε Καραμήτρο;

1.«Δεν πειράζει, θα προσπαθήσουμε πάλι αύριο»

Η αλήθεια είναι πως την πειράζει, γιατί βάζει άλλα πράγματα στο μυαλό της… Είτε πως δεν τη θέλεις πια, τη βαρέθηκες, δεν σου αρέσει πλέον, δεν είναι ερωτική, είτε πως εσύ έχεις γίνει πλέον… βαρύς! Βέβαια, όλοι οι άνδρες κάποια στιγμή έχουν τα «πάνω – κάτω» τους! Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα εμβληματικά «το μέγεθος δεν μετράει» και το «είσαι ο καλύτερος εραστής που είχα ποτέ»! Αγνόησέ την!

ΠΗΓΗ:pkool.gr

FOR FUN: Βγάλε τον 007 από μέσα σου! Έχεις 70 δευτερόλεπτα! [VID]


Η Coca Cola Zero δοκιμάζει  ανυποψίαστους διψασμένους επισκέπτες για να βγάλει τον 007 από μέσα τους και να κερδίσουν την ευκαιρία να δουν την νέα ταινία SKYFALL James Bond. Έτσι , οι συμμετέχοντες έπρεπε να φθάσουν μετ’ εμποδίων στον προορισμό τους σε λιγότερο από 70 δευτερόλεπτα. Δείτε το απολαυστικό βίντεο!

 

ΠΗΓΗ: pineza.gr

FOR FUN: Πως να εξηγήσεις σε μια γυναίκα τι είναι το οφσάιντ!


Όλοι έχετε δυσκολευτεί να εξηγήσετε σε μία γυναίκα τον ορισμό του οφσάιντ… Όσο και να προσπαθείτε, ελάχιστες το έχουν καταλάβει. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε… μία ιστοριούλα που ίσως σας βοηθήσει. Διαβάστε την καλά και μετά ετοιμαστείτε για…μάθημα ή αν είστε κοπέλες, ακόμα καλύτερα, ξεκινάμε.

Κυρίες και δεσποινίδες,
Διαβάστε ΠΟΛΥ προσεκτικά τα παρακάτω μέχρι το τέλος της σελίδας. Αυτές οι πληροφορίες θα σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες αυτήν την εποχή. Φανταστείτε πως βρίσκεστε στα “Zara” ένα Σάββατο απόγευμα. Γίνεται ο χαμός και περιμένετε στην ουρά για να πληρώσετε.

Μία άλλη κυρία βρίσκεται στην αρχή της σειράς στο ταμείο και πληρώνει. Ανάμεσα σε εσάς και την πρώτη κυρία (που πληρώνει) βρίσκεται μια τρίτη κυρία. Ακριβώς πίσω  από το κεφάλι της ταμίας βρίσκεται ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ζευγάρι παπούτσια που δεν είχε πέσει στην αντίληψή σας μέχρι πρότινος. Η ταμπέλα από πάνω του γράφει: «Τέλος Εποχής – 50%».

Παράλληλα με τον ενθουσιασμό σας με σφυγμούς εκστατικού χαρακτήρα, συνειδητοποιείτε πως η κυρία μπροστά σας κοιτάει ακριβώς τα ίδια παπούτσια που σας χάρισαν στιγμές ακαριαίας ηδονής. Και οι δύο (εσείς και η εν λόγω κυρία) έχετε αφήσει τις τσάντες σας στις αντίστοιχες φίλες σας (γιατί shopping χωρίς τη φίλη μας δεν είναι shopping) και έχετε πάνω σας μόνο τα λεφτά που χρειάζονται για τα ψώνια που κρατάτε.

Θα ήταν πραγματικά αγενές και ανήκουστο για μια «chic» κοπέλα σαν και σας να μπείτε μπροστά από την κυρία χωρίς να έχετε την τσάντα με τα λεφτά μαζί σας (σας θυμίζουμε πως την κρατάει η φίλη σας), ενώ πάνω σας έχετε μόνο όσα λεφτά χρειάζονται για να αγοράσετε τα παπούτσια που κρατάτε. Όμως για καλή σας τύχη διασταυρώνετε τα βλέμματά σας με τη φίλη σας, η οποία καταλαβαίνει αμέσως την κατάσταση και ετοιμάζεται να σας πετάξει την τσάντα σας προκειμένου να έχετε επιπλέον χρήματα για να αγοράσετε τα πεδιλάκια που μπανίσατε.

Εάν σας την πετάξει, για να την πιάσετε θα πρέπει να προσπεράσετε την κυρία-ανταγωνιστή σας και άρα να αγοράσετε πρώτη τα παπούτσια. Αυτό θα ήταν σωστό και καθόλου αγενές. Έτσι δεν είναι;

Απεναντίας, εάν περνάγατε μπροστά της πριν η φίλη σας σας πετάξει την τσάντα (και φαινόταν εν τέλει ότι της φάγατε τη σειρά εν ψυχρώ και με μόνο σκοπό να «αρπάξετε» τα παπούτσια από εκείνη) θα ήταν μεν σωστό, αλλά πάρα πολύ  αγενές (πράγμα που δεν σας αρμόζει).

Θυμηθείτε πως θα ήταν τελείως απρεπές να προσπεράσετε πριν σας πετάξουν την τσάντα σας! Μόλις καταλάβατε τον κανόνα του OFFSIDE θέλουμε να πιστεύουμε!

ΠΗΓΗ: thebest.gr

🙂 🙂 🙂 🙂

FOR FUN: «Τίναξαν» τον μπουφέ στον αέρα!


«Είναι οι χειρότεροι πελάτες εστιατορίων που έγιναν ποτέ», αναφέρει ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Gobi» στη Βρετανία, ο οποίος προσφέρει φαγητό σε μπουφέ για μόλις 12 λίρες το άτομο. Αυτό σημαίνει ότι οι πελάτες μπορούν να φάνε ό,τι και όσο θέλουν από τα πιάτα του μπουφέ, ενώ τα ποτά, φυσικά, δεν περιλαμβάνονται στην τιμή. Ο Andy Miles και ο George Dalmon υπήρξαν τακτικοί πελάτες τού »all-you-can-eat» εστιατορίου στο Μπράιτον από την πρώτη κιόλας μέρα της λειτουργίας του, απολαμβάνοντας πολλά πιάτα από τον μπουφέ. Ούτε ένα ούτε δύο ούτε καν τρία… Πολλά πολλά περισσότερα. Κάθε φορά έτρωγαν τόσο πολύ που μετά δεν έμενε φαγητό για τους άλλους πελάτες. Ποτέ δεν πήραν κάποιο ποτό ούτε άφησαν φιλοδώρημα», λέει ένας εκ των σερβιτόρων του εστιατορίου.

Η χαριστική βολή δόθηκε πριν λίγες μέρες, όταν οι δύο άντρες μπήκαν στο εστιατόριο με αρκετά πεινασμένες… διαθέσεις και μέσα σε λίγα μόλις λεπτά «καθάρισαν» ότι υπήρχε στον μπουφέ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά έφαγαν και όλα τα συμπληρώματα που κάθε λίγο έφερναν οι σερβιτόροι! Ο ιδιοκτήτης που είδε το ποτήρι να ξεχειλίζει τούς απαγόρευσε ρητά να ξανάρθουν στο μαγαζί του, λέγοντας ότι «θα ρίξουν έξω την επιχείρηση, ενώ η εικόνα είναι εντελώς αρνητική για τους άλλους πελάτες που στην κυριολεξία δεν προλαβαίνουν να φάνε!». Απογοητευμένοι και οι δύο πελάτες που μπήκαν πια στη «μαύρη λίστα» της επιχείρησης, δήλωσαν πως «ποτέ δεν καταλάβαμε ότι τρώγαμε τόσο πολύ και δεν παρατηρήσαμε κάτι αρνητικό από τους άλλους πελάτες…».

ΠΗΓΗ: perierga.gr

ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕΤΑΙ «ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΟΥ»;


Γιατί πρέπει να κάθεται «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του»;  Από που προέρχεται η φράση «Μάλλιασε η γλώσσα μου»;  Γιατί στους πολυλογάδες λέμε:  «τουμπεκί ψιλοκομμένο»;  Ποια ήταν η Μιχαλού που όλοι της χρωστάνε;  Πως «μπήκαν οι ψύλλοι στα αυτιά μας»;  Τι δουλειά έχουν οι κουτσοί και οι στραβοί τον άγιο Παντελεήμονα; Τι μας νοιάζει αν η αχλάδα έχει την ουρά μπροστά ή πίσω;  Ποιος ήταν ο Κουτρούλης που έκανε τέτοιο πάταγο με το γάμο του;   Ποιος Γιάννης πίνει και κερνάει;

ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΥΣ
Η λαϊκή έκφραση συνδέεται με τη μετεπαναστατική ζωή στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, μετά την επανάσταση του 21 υπήρχε στο Ναύπλιο μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού.
Η Μιχαλού είχε το προτέρημα να κάνει «βερεσέδια» αλλά υπό προθεσμία. Μόλις εξαντλείτο η προθεσμία – και η υπομονή της – στόλιζε τους χρεώστες της με «κοσμητικότατα» επίθετα. Όσοι τα άκουγαν, ήξεραν καλά ότι αυτός που δέχεται τις «περιποιήσεις» της «χρωστάει της Μιχαλούς»

ΜΥΡΙΖΩ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΜΟΥ
Η φράση προέρχεται από την αρχαία τελετουργική συνήθεια, κατά την οποία οι ιέρειες των μαντείων βουτούσαν τα δάχτυλά τους σ’ ένα υγρό με βάση το δαφνέλαιο, τις αναθυμιάσεις του οποίου εισέπνεαν καθώς τα έφερναν κατόπιν κοντά στη μύτη τους και μ’ αυτό τον τρόπο έπεφταν σ’ ένα είδος καταληψίας κατά την οποία προμάντευαν τα μελλούμενα

ΜΑΛΛΙΑΣΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ
Στη βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα. Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο. Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο που ήταν υποχρεωμένος με το μάσημα να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα στο στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή, όπως είναι τα μαλλιά. Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδης φράση : «μάλλιασε η γλώσσα μου», που τις λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον για κάτι και του το λέμε πολλές φορές

ΕΦΑΓΑ ΧΥΛΟΠΙΤΑ
Γύρω στα 1815 υπήρχε κάποιος κομπογιαννίτης, ο Παρθένης Νένιμος, ο οποίος ισχυριζόταν πως είχε βρει το φάρμακο για τους βαρύτατα ερωτευμένους.
Επρόκειτο για ένα παρασκεύασμα από σιταρένιο χυλό ψημένο στο φούρνο.
Όσοι λοιπόν αγαπούσαν χωρίς ανταπόκριση, θα έλυναν το πρόβλημά τους τρώγοντας αυτή τη θαυματουργή πίτα και μάλιστα επί τρεις ημέρες, κάθε πρωί, τελείως νηστικοί

ΜΟΥ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΦΑΣΙ
Στα Τούρκικα καφάς θα πει κεφάλι, κρανίο. Όταν, λοιπόν, η καρπαζιά, που έριξαν σε κάποιον είναι δυνατή λέμε :  «του έφυγε το καφάσι», δηλαδή, του έφυγε το κεφάλι από τη δύναμη του κτυπήματος.
Το ίδιο και όταν αντιληφθούμε κάτι σπουδαίο, λέμε :»μου έφυγε το καφάσι» , δηλαδή, μου έφυγε το κεφάλι από τη σπουδαιότητα

ΤΟΥΜΠΕΚΙ
«Τουμπεκί » λέγεται τουρκικά ο καπνός για τον αργιλέ, που τον κάπνιζαν στα διάφορα καφενεία της παλιάς εποχής.
Τον αργιλέ τον ετοίμαζαν οι «ταμπήδες» των καφενείων και επειδή αυτοί έπιαναν την κουβέντα κι αργούσαμε τον πάνε στον πελάτη, εκείνος με τη σειρά του φώναζε: «κάνε τουμπεκί «.
Όσοι κάπνισαν ναργιλέ ήταν και από φυσικού τους λιγομίλητοι και δεν τους άρεσε η «πάρλα», οι φλυαρίες.
Με τις ώρες κρατούσαν στα χείλη τους το «μαρκούτσι» του ναργιλέ, απολαμβάνοντας μακάρια και σιωπηλά το τουμπεκί, που σιγόκαιγε στο λούλα.
Και αν κάνεις, που κι αυτός κάπνιζε ναργιλέ δίπλα του, άνοιγε πλατιά κουβέντα, οι μερακλήδες της παρέας του έλεγαν:  «Κάνε τουμπεκί», δηλαδή, κάπνιζε και μη μιλάς.
Τώρα για το » ψιλοκομμένο » τουμπεκί, ήταν η τέχνη του «ταμπή» να του το προσφέρει ψιλοκομμένο, που ήταν και καλύτερο.

ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟ ΤΟΥ
Το κάτεργο ήταν ιστιοφόρο πολεμικό ή πειρατικό πλοίο, με δυο ή τρεις σειρές κουπιών (αργότερα παροπλισμένο και αχρηστευμένο πολεμικό σκάφος, άλλοτε μόνιμα ελλιμενισμένο που χρησίμευε ως φυλακή καταδίκων, κι άλλοτε ως πλωτός στρατώνας),
επίσης η φυλακή και οι σκληρές καταναγκαστικές εργασίες των φυλακισμένων.
Έτσι, στα μεσαιωνικά χρόνια που χρησιμοποιήθηκαν τα πλοία αυτά, «κατεργάρης» σήμαινε «κωπηλάτης σε κάτεργο», δηλαδή άνθρωπος που αποτελούσε το πλήρωμα αυτής της πλωτής φυλακής, κατάδικος συνήθως, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις απλά ο άνθρωπος που δούλευε σε κάτεργο.
Όταν έπεφτε ο αέρας, αλλά το πλοίο έπρεπε να συνεχίσει την πορεία του, η εντολή που ακουγόταν ήταν: «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», δηλαδή κάθε κρατούμενος να καθίσει στη θέση του, στους ξύλινους πάγκους του πλοίου, και να πιάσει τα κουπιά.
Σήμερα βέβαια που δεν υπάρχουν αυτές οι πλωτές φυλακές, η φράση διατηρείται αλλά με άλλη σημασία και δηλώνει την επαναφορά στην αρχική τάξη και στην εργασία μετά από διακοπή ή διάλειμμα.
Πάντως και η λέξη «κατεργάρης» υπέστη νοηματική …μετάλλαξη.
Από εργαζόμενος σε κάτεργο μετέπεσε στην έννοια του «πονηρού», του «καταφερτζή», ώσπου πια σήμερα δεν έχει απόλυτα αρνητική σημασία (όπως και η λέξη π.χ. μπαγάσας).
Συνήθως οι χαρακτηρισμοί αυτοί [κατεργάρης, μπαγάσας κ.λπ.] σημαίνουν επιδοκιμασία, θαυμασμό για τις ικανότητες κάποιου – και περάσαμε και εδώ – από την αρχική ειρωνεία στην επιφυλακτικότητα και στην ανεκτικότητα και φτάσαμε λέγοντας τη λέξη «κατεργάρης» στην αποδοχή κάποιου για τις ικανότητές του

ΑΥΓΑ ΣΟΥ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ
Τη λέμε δε, όταν βλέπουμε κάποιον να γελά χωρίς λόγο και αφορμή. Μια φορά το χρόνο, οιΡωμαίοι γιόρταζαν -για να τιμήσουν την Αφροδίτη και το Διόνυσο- μ’ έναν πολύ τρελό και παράξενο τρόπο: Κάθε 15 Μαΐου, έβγαινε ο λαός στις πλατείες και άρχιζε τον «πετροπόλεμο» με… αυγά μελάτα! Χιλιάδες αυγά ξοδεύονταν εκείνη την ημέρα για διασκέδαση κι ο κόσμος γελούσε ξεφρενιασμένα. Τα γέλια αυτά εξακολουθούσαν για βδομάδες ολόκληρες. Στη γιορτή αυτή δεν έπαιρναν μέρος μονάχα οι πολίτες, που ήταν κατώτερης κοινωνικής θέσης, αλλά και ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, στρατηγοί, άρχοντες, Ρωμαίες δεσποινίδες και αυτοκράτορες καμιά φορά. π. χ. ο «αυγοπόλεμος» ήταν μια από τις μεγάλες αδυναμίες του Νέρωνα, που πετούσε αυγά στους αξιωματικούς και τους ακόλουθους των ανακτόρων του, χωρίς να είναι η μέρα της γιορτής των αυγών. Στο Βυζάντιο φαίνεται πως η γιορτή έγινε της μόδας, για πολύ λίγο διάστημα όμως. Σε πολλά βυζαντινά κείμενα, αναφέρεται συχνά, αλλά μόνο με δύο – τρία λόγια. Έτσι από το περίεργο αυτό έθιμο – που η αιτία του χάνεται στα βάθη των αιώνων – έμεινε η ερωτηματική φράση: «αυγά σου καθαρίζουνε;»

ΤΟΝ ΠΗΡΑΝ ΣΤΟ ΨΗΛΟ
Παρόλη τη σκληρότητα και τον τρόμο που βασίλευαν στο Βυζάντιο, οι επαναστάσεις δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Πολύ συχνά, ο καταπιεζόμενος λαός ξεσηκωνόταν, άρπαζε τσεκούρια και μαχαίρια κι έπεφτε πάνω στους δυνάστες του, που τους κατακρεουργούσε. Όταν μια λαϊκή εξέγερση πετύχαινε, οι επαναστάτες ανακήρυσσαν δικό τους βασιλιά, έδιωχναν τους παλιούς αξιωματούχους της Αυλής κι έβαζαν δικούς τους στη θέση τους. Στη «Βασιλεύουσα» υπήρχε -έξω από το Επταπύργιο- ένα μέρος που ονομαζόταν Ψηλό, όπως εξακολουθεί να λέγεται ακόμη και σήμερα. Κι αυτό, γιατί η τοποθεσία ήταν πάνω από τη θάλασσα, δηλαδή ήταν μέρος ψηλό. Στο σημείο αυτό, οι επαναστάτες έσερναν αλυσοδεμένους τους πρώην βασανιστές τους, τους κρεμούσαν σ’ ένα δέντρο κι άρχιζαν να τους διαπομπεύουν με το χειρότερο τρόπο. Μικροί και μεγάλοι, περνούσαν μπρος από τον τιμωρούμενο και τον έφτυναν ή του έριχναν λεμονόκουπες κλπ. Ύστερα τον ξεκρεμούσαν κι έτσι δεμένο τον πετούσαν στη θάλασσα. Με τον ίδιο σχεδόν τρόπο, τιμώρησαν τη Μαρία Κομνηνή, την ωραία αλλά σκληρή αυτοκράτειρα του Βυζαντίου. Από το περιστατικό αυτό και από την ονομασία της τοποθεσίας που πήγαιναν τους τιμωρημένους βγήκε η φράση «τον πήραν στο ψηλό»

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ
Οι φόροι πριν από το 19ο αιώνα ήταν τόσοι πολλοί στην Ελλάδα, ώστε, όσοι δεν είχαν να πληρώσουν, έβγαιναν στο βουνό. Για τη φοβερή αυτή φορολογία, ο ιστορικός Χριστόφορος Άγγελος, γράφει τα εξής χαρακτηριστικά: «Οι επιβληθέντες φόροι ήσαν αναρίθμητοι, αλλά και άνισοι. Έκτος της δεκάτης, του εγγείου και της διακατοχής των ιδιοκτησιών, εκάστη οικογένεια κατέβαλε χωριστά φόρον καπνού (εστίας), δασμόν γάμου, δούλου και δούλης, καταλυμάτων, επαρχιακών εξόδων, καφτανίων, καρφοπετάλλων καί άλλων εκτάκτων. Ενώ δε ούτω βαρείς καθ’ εαυτούς ήσαν οι επιβληθέντες φόροι, έτι βαρύτερους καί αφόρητους καθίστα ο τρόπος της εισπράξεως και η δυναστεία των αποστελλομένων προς τούτο υπαλλήλων ή εκμισθωτών. Φόρος ωσαύτως ετίθετο επί των ραγιάδων (υπόδουλος – τουρκ. raya) εκείνων οίτινες έτρεφον μακράν κόμην». Από το τελευταίο αυτό, έμεινε παροιμιώδης η φράση: «πλήρωσε τα μαλλιά της κεφαλής του

ΤΟΝ ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
Κάποτε, στον καιρό του Ρωμανού του Διογένη, ένας από τους στρατηγούς του, ο Ιωάννης Δημαράς, βγήκε μια νύχτα στους δρόμους του Βυζαντίου μαζί με τη συντροφιά του και όσους διαβάτες έβλεπε μπροστά του, τους έπιανε μαζί με την παρέα του και τους κολλούσε στον τοίχο μ’ ένα είδος ρετσινιού και πίσσας, που υπήρχαν σε κάθε γωνιά, για να φωτίζονται οι δρόμοι. Το… αστείο αυτό έκανε τόση εντύπωση την επόμενη το πρωί, ώστε από εκείνη την ημέρα όλοι οι άρχοντες της Κωνσταντινούπολης, έβγαιναν σχεδόν κάθε νύχτα στους δρόμους, για να βρουν κανέναν αργοπορημένο και να τον κολλήσουν στον τοίχο. Από τότε, έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση «τον κόλλησε στον τοίχο», που τη λέμε συνήθως, όχι μονάχα όταν ένα άτομο αδικεί ένα άλλο, αλλά κι όταν ακόμη βάζουμε κάποιον αναιδή στη θέση που του αξίζει

ΤΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙ
Όλοι οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου, διατηρούσαν στα παλάτια τους νάνους, για να τους διασκεδάζουν στα συμπόσια τους. Οι «τζουτζέδες» αυτοί -όπως τους έλεγαν- ήταν σχεδόν παντοδύναμοι και μπορούσαν να καταδικάσουν σε θάνατο ή ν’ ανεβάσουν στα ψηλότερα αξιώματα, όποιον ήθελαν: Οι αυτοκράτορες τους είχαν φοβερή αδυναμία και ποτέ δεν τους χαλούσαν το χατίρι, σε καμιά περίπτωση. Τους είχαν, ακόμη, ως μυστικοσυμβούλους και κατάσκοπους. Μόνον όταν έπεφταν σε βαρύ παράπτωμα τρεις φορές, τιμωρούνταν κι αυτοί με μια περίεργη τιμωρία. Τους έβαζαν τα δυο πόδια μέσα στο ίδιο υπόδημα και τους άφηναν να κυκλοφορούν, χοροπηδώντας. Η τιμωρία αυτή κρατούσε από τέσσερις μέχρι έξι μήνες. Στο τέλος, ο νάνος δεν μπορούσε να κρατήσει περισσότερο το αφάνταστο αυτό μαρτύριο και έπεφτε στα πόδια του αυτοκράτορα, για να του ζητήσει έλεος. Έτσι, έμεινε η φράση: «Μου έβαλε ή του έβαλε τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι».

ΤΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΨΥΛΟΙ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ
Οι Βυζαντινοί ήταν άφθαστοι να εφευρίσκουν πρωτότυπες τιμωρίες. Όταν έπιαναν κάποιον να κρυφακούει, του έριχναν ζεματιστό λάδι στ’ αφτιά και τον κούφαιναν. Για τους «ωτακουστές» -όπως τους έλεγαν τότε αυτούς- ο αυτοκράτορας Ιουλιανός αισθανόταν φοβερή απέχθεια. Μπορούσε να συγχωρέσει έναν προδότη, αλλ’ ένα «ωτακουστή» ποτέ. Ο ίδιος έγραψε έναν ειδικό νόμο γι’ αυτούς, ζητώντας να τιμωρούνται με μαρτυρικό θάνατο. Μα όταν τον έστειλε στη Σύγκλητο, για να τον εγκρίνει, εκείνη τον απέρριψε, γιατί θεώρησε ότι το αμάρτημα του «ωτακουστή» δεν ήταν και τόσο μεγάλο. Είπαν δηλαδή -οι Συγκλητικοί- ότι η περιέργεια είναι φυσική στον άνθρωπο και ότι αυτός που κρυφακούει, είναι, απλώς, περίεργος. Μπορεί να κάνει την κακή αυτή πράξη, αλλά χωρίς να το θέλει. Έτσι βρήκαν την ευκαιρία να καταργήσουν και το καυτό λάδι και ζήτησαν να τους επιβάλλεται μικρότερη ποινή. Ο Ιουλιανός θύμωσε, μα παραδέχτηκε να αλλάξουν το σύστημα της τιμωρίας με κάτι άλλο που, ενώ στην αρχή φάνηκε αστείο, όταν μπήκε σε εφαρμογή, αποδείχθηκε πως ήταν αφάνταστα τρομερό. Έβαζαν δηλαδή στ’ αφτιά του ωτακουστή… ψύλλους! Τα ενοχλητικά ζωύφια, έμπαιναν βαθιά στο λαβύρινθο του αφτιού κι άρχιζαν να χοροπηδούν, προσπαθώντας να βρουν την έξοδο. Φυσικά, ο δυστυχισμένος που δοκίμαζε αυτή την τιμωρία, έφτανε πολλές φορές να τρελαθεί. Από τότε, ωστόσο, έμεινε η φράση: «του μπήκαν ψύλλοι στ’ αφτιά»

ΑΛΛΟΥ ΠΑΠΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Αυτή τη φράση την παίρνουμε από μια Κεφαλλονίτικη ιστορία. Κάποιος παπάς σε ένα χωριουδάκι της Κεφαλονιάς, αγράμματος, πήγε να λειτουργήσει σ’ ένα άλλο χωριό, γιατί ο παπάς του χωριού είχε αρρωστήσει για πολύν καιρό. Ο παπάς όμως, στο δικό του Ευαγγέλιο, μια και ήταν αγράμματος, είχε βάλει δικά του σημάδια κι έτσι κατάφερνε να το λέει. Εδώ όμως, στο ξένο Ευαγγέλιο, δεν υπήρχαν τα σημάδια, γιατί ο παπάς αυτού του χωριού δεν τα είχε ανάγκη, μια και ήταν μορφωμένος. Άρχισε, λοιπόν, ο καλός μας, να λέει το Ευαγγέλιο που λέγεται την Κυριακή του Ασώτου. Τότε κάποιος από το εκκλησίασμα του φώναξε! «Τι μας ψέλνεις εκεί παπά; Αυτό δεν είναι το σημερινό Ευαγγέλιο…». – Εμ. Τι να κάνω; απάντησε αυτός. «Αυτό είναι άλλου παπά – Ευαγγέλιο». Και από τότε έμεινε η φράση!

ΑΛΛΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΛΑΓΟΥ ΚΙ ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ
Ξέχωρα από τον άνθρωπο, ο λαγός έχει και έναν άλλον εχθρό, την κουκουβάγια. Και οι διαφορές τους είναι ενοικιοστασιακές. Η κουκουβάγια φτιάχνει τη φωλιά της συνήθως στα χαλάσματα των σπιτιών, ανάμεσα σε λιθιές, σε ακατοίκητα καλύβια. Όταν, όμως, ζει στο δάσος, σπίτια δεν υπάρχουν κι έτσι δε διστάζει να κάνει με το ζόρι έξωση στο λαγό. Σταμπάρει τη φωλιά του λαγού και σε κατάλληλη ευκαιρία ορμάει, σκοτώνει το λαγουδάκι ή τα λαγουδάκια με το ράμφος και τα νύχια της και κάθεται αυτή στο έτοιμο σπίτι. Όταν οι κυνηγοί, όμως, φτάσουν ακολουθώντας τ’ αχνάρια του λαγού ή με τη βοήθεια του σκυλιού τους, μπροστά στη φωλιά του λαγού, τότε αντικρίζουν στη «μπούκα» δυο πελώρια γυαλιστερά μάτια, τα μάτια όχι του λαγού, αλλά της κουκουβάγιας. Αυτό που κάνει όμως, η κουκουβάγια στο λαγό, φαίνεται ότι το κάνει και ο κούκος στην κουκουβάγια. Λέγεται ότι «o κούκος μέλλων να γεννήση τα ωά του, διευθύνει με ταχυτάτην πτήσιν εις φωλεάν γλαυκός, ήτις, τυφλώττουσα προς το ημερινόν ηλιακόν φως, γίνεται περίφοβος εις την αιφνιδίαν προσβολήν του κούκου και παραχωρεί την φωλεάν της. Τότε ο κούκος κυλίων και εκβάλλων εν των ωών εκείνης, γεννά και αντικαθίστησι τα ιδικά του. Ή γλαύξ μετά την επιστροφήν αυτής επωάζει αυτά, ο δε κούκος με την αυτήν ταχύτητα διώκει την γλαύκα εκάστοτε και τρέφει τα νεογνά του, μέχρις ου πτερυγίσωσι και τον ακολουθήσωσιν». Γι’ αυτό και οι αρχαίοι είχαν μια σχετική παροιμία: «Άλλο γλαύξ, άλλο κορώνη φθέγγεται». Καθώς , επίσης, και αυτή που μεταχειρίζονται ακόμη σε πολλά μέρη της πατρίδας μας: «Άλλο το κούμπαλο κι άλλο το δαμάσκηνο»

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΑΠΑΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΑΔΑ ΣΟΥ ΘΑ ΠΑΣ
Φράση που μας την έκανε πιο γνωστή και από τότε έμεινε, ο Γέρος του Μωριά Θ. Κολοκοτρώνης. Λεγόταν, κυρίως, στους μύλους και στις βρύσες, που περίμεναν με τη σειρά τους να αλέσουν ή να πάρουν ένα σταμνί νερό. Έτσι, όταν έβλεπαν κανέναν παπά να θέλει να μην τηρήσει τη σειρά, του λέγανε τη φράση αυτή

ΚΑΒΑΛΗΣΕ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ
Είναι μια έκφραση που ίσως προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα. Πάντως οι Σπαρτιάτες την έλεγαν, για να πειράξουν τον Αγησίλαο. Και να η ιστορία: Ο Αγησίλαος αγαπούσε υπερβολικά τα παιδιά του. Λέγεται ότι, όταν αυτά ήταν μικρά, έπαιζε μαζί τους μέσα στο σπίτι, καβαλώντας, σαν σε άλογο, ένα καλάμι. Κάποια μέρα όμως, τον είδε ένας φίλος του σ’ αυτή τη στάση. Ο Αγησίλαος τον παρακάλεσε να μην κάνει λόγο σε κανέναν, πριν γίνει κι αυτός πατέρας και νιώσει τι θα πει να παίζεις με τα παιδιά σου. Αλλά εκείνος δεν κράτησε το λόγο του και το είπε και σε άλλους, για να διαδοθεί σιγά – σιγά ο λόγος σε όλους και να φτάσει στις μέρες μας και το λέμε, όταν θέλουμε να πούμε για κάποιον ότι πήραν τα μυαλά του αέρα. Βέβαια, στην πάροδο των χρόνων άλλαξε η ερμηνεία του. Αυτό συμβαίνει και σε πάρα πολλές άλλες παροιμιώδεις εκφράσεις.

ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ
Στη βυζαντινή εποχή, αυτός που κρατούσε τα κλειδιά του παλατιού -ο κλειδοκράτορας δηλαδή- ονομάζονταν Παπίας. «Ο Παπίας με τα του Εταιριάρχου αυτοπροσώπως ήνοιγον και έκλειον απάσας τάς εις το παλάτιον εισόδους». Τώρα για ποιο λόγο τον έλεγαν έτσι, παραμένει άγνωστο. Ωστόσο με τον καιρό, το όνομα αυτό έγινε τιμητικός τίτλος, που δινόταν σε διάφορους έμπιστους αυλικούς. Ο Πάπιας είχε το δικαίωμα να παρακάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον αυτοκράτορα, να κουβεντιάζει μαζί του και να διασκεδάζει στα συμπόσια του. Κάποτε -όταν αυτοκράτορας ήταν ο Βασίλειος Β’- Παπίας του παλατιού έγινε ο Ιωάννης Χανδρι-νός, άνθρωπος με σκληρά αισθήματα, ύπουλος και ψεύτης. Από τη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα κλειδοκράτορα, άρχισε να διαβάλει τους πάντες -ακόμη και τον αδελφό του Συμεώνα- στον αυτοκράτορα. Έτσι, κατάντησε να γίνει το φόβητρο όλων. Όταν κανείς του παραπονιόταν πως τον αδίκησε, ο Χανδρινός προσποιούταν τον έκπληκτο και τα μάτια του …βούρκωναν υποκριτικά. – «Είσαι ο καλύτερος μου φίλος, του έλεγε. Πώς μπορούσα να πω εναντίον σου στον αυτοκράτορα;». Η διπροσωπία του αυτή έμεινε κλασική στο Βυζάντιο. Γι’ αυτό, από τότε, όταν κανείς πιανόταν να λέει κανένα ψέμα στη συντροφιά του ή να προσποιείται τον ανήξερο, οι φίλοι του του έλεγαν ειρωνικά: «Ποιείς τον Παπίαν»… Φράση που έμεινε ως τα χρόνια μας με μια μικρή παραλλαγή

ΚΑΡΦΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ
Όσο οι Τούρκοι έζωναν στενότερα την Κωνσταντινούπολη, τόσο οι Βυζαντινοί πρόσεχαν και οχύρωναν την Πελοπόννησο, για να την έχουν σαν καταφύγιο. Όταν ήρθε να καλογερέψει εδώ ο αυτοκράτορας Ιωάννης Καντακουζηνός, περιγράφει το Μυστρά «Σκυθίας ερημότερον». Οι επιδρομές των Σαρακηνών, οι πόλεμοι των Ελλήνων με τους Φράγκους της Αχαΐας και η αιώνια φαγωμάρα των τοπικών αρχόντων, είχαν καταστρέψει ολότελα τον τόπο. Κανείς δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι του ούτε μέρα ούτε νύχτα, χωρίς να βαστά όπλα. Οι Παλαιολόγοι έβαλαν τάξη, ειρήνεψαν τα μέρη και με το Μυστρά, που έφτασε να ’χει σαράντα χιλιάδες κάτοικους, ζωντάνεψαν τον ελληνισμό εκείνους τους χρόνους. Παρ όλ’ αυτά ολόκληρη η Πελοπόννησος κι ο Μυστράς μαζί, λίγο έλειψε να επαναστατήσουν, όταν τη θέση του γενικού τοποτηρητή πήρε ο Δημήτριος Παντεχνής, άνθρωπος που παρίστανε το θαυματοποιό. Πραγματικά, ο Παντεχνής φαίνεται πως γνώριζε την τέχνη του ταχυδακτυλουργού, γιατί πολλοί σύγχρονοι του αναφέρουν πως έκανε καταπληκτικά πράγματα. Κι ένα απ’ όλα είναι, ότι εξαφάνιζε νομίσματα και χρυσαφικά μόλις τ άγγιζε και κατηγορούσε κατόπιν τους άλλους για κλέφτες. Επειδή έκανε πολλά τέτοια, ο λαός αποφάσισε να τον τιμωρήσει με την ποινή της παραμόρφωσης. Δηλαδή, μ ένα πυρακτωμένο καρφί, έκαναν στο πρόσωπο του τιμωρούμενου διάφορα σημάδια. Το καρφί, όμως, που έφεραν για να παραμορφώσουν τον Παντεχνή, παρόλο που το έβαλαν σε δυνατή φωτιά και το άφησαν εκεί πολλή ώρα, παρέμεινε τελείως κρύο. Το παράξενο αυτό φαινόμενο τόσο πολύ τρόμαξε το πλήθος, ώστε τον παράτησε κι έφυγε λέγοντας «το καρφί δεν του καίγεται», για να μείνει από τότε η παροιμιώδης φράση: «Καρφί δεν του καίγεται», που στην επέκταση της τη λέμε και για τα άτομα εκείνα που αδιαφορούν για τον πλησίον τους

ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ
Στα 1830, σ’ ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο… Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν. Όπως ξέρουμε όλοι μας σχεδόν, ο πραγματικός Άγιος Παντελεήμονας είναι ο προστάτης των ανάπηρων και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι γιατρεύει, εκτός από τις άλλες παθήσεις και τις παραμορφώσεις του σώματος, καθώς και τους τυφλούς. Ο άγνωστος, ωστόσο, του Άστρους δεν έκανε το παραμικρό θαύμα. Επειδή, όμως, δεν ενοχλούσε κανέναν με την παρουσία, τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Παρ όλ’ αυτά, η φήμη πως στο όμορφο χωριό της Κυνουρίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, απλώθηκε γρήγορα σε όλη την τότε Ελλάδα. Όπως ήταν επόμενο, όσοι έπασχαν από τα μάτια τους, τ’ αφτιά τους, τα πόδια τους και από ένα σωρό άλλες ασθένειες, παράτησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ξεκίνησαν να πάνε στο Άστρος, με την ελπίδα ότι θα γίνουν καλά. Κι ήταν τόσοι πολλοί αυτοί οι ανάπηροι, ώστε από τα διάφορα χωριά που περνούσαν, έλεγαν οι άλλοι που τους έβλεπαν: «Κουτσοί, στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα»

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ
Οι Ενετοί, που άλλοτε κυριαρχούσαν στις θάλασσες, εγκαινίασαν πρώτοι τα ιστιοφόρα μεταγωγικά, όταν ήθελαν να μεταφέρουν το στρατό τους. Τα καράβια αυτά ήταν ξύλινα και πελώρια και είχαν σχήμα αχλαδιού. Έσερναν δε τις περισσότερες φορές πίσω τους ένα μικρό καραβάκι, που έβαζαν μέσα τον οπλισμό και τα πολεμοφόδια, όπως ακόμα τρόφιμα και διάφορα πολεμικά σύνεργα. Οι Έλληνες τα είχαν βαφτίσει αχλάδες από το σχήμα τους. Έτσι όταν καμιά φορά στο πέλαγος παρουσιαζότανε κανένα άγνωστο καράβι, οι νησιώτες ( βιγλάτορες) ανέβαιναν πάνω στους βράχους και απ’εκεί παρακολουθούσαν με αγωνία τις κινήσεις του. Αν ήταν απλώς ιστιοφόρο, δεν ανησυχούσαν τόσο, γιατί υπήρχε πιθανότης να συνεχίσει αλλού τον δρόμο του. Αν όμως ήταν “Αχλάδα” τους έπιανε πανικός, γιατί καταλάβαιναν ότι σε λίγο θ’άρχιζαν μάχες, πολιορκίες, πείνες και θάνατοι. Έφευγαν τότε για να πάνε να ετοιμάσουν την άμυνα τους. Από στόμα σε στόμα κυκλοφορούσε η φήμη ότι η “Αχλάδα” έχει πίσω την ουρά. Με την ουρά εννοούσαν το καραβάκι που έσερνε το μεταγωγικό. Άρα επίθεση. Και έλεγαν: “Πίσω έχει η Αχλάδα την ουρά”, τι θα γίνει;

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ
Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λέει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: “Μα τί είναι αυτά που μου λες? Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα!”…Το “πράσσειν άλογα” λοιπόν, δεν είνα πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, όπως τα μικρά μου πόνυ, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση…Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος “πράττω” ή/και “πράσσω” (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το “πράττειν” ή/και “πράσσειν” και του “άλογο” που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό “λόγος”=λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο=παράλογο =>Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα

ΣΑΡΔΑΜ
Η λέξη δεν έχει ετυμολογική ρίζα, αλλά προέρχεται από τον αναγραμματισμό του επιθέτου Μάνδρας. Ο Αχιλλέας Μάνδρας, ηθοποιός – σκηνοθέτης, γεννήθηκε το 1875 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν ο πρώτος που γύρισε η ελληνική κινηματογραφική ταινία. Επειδή έκανε πολλά μπερδέματα την ώρα που έπαιζε, σκέφθηκε να τα ονοματίσει. Έτσι αναγραμμάτισε το επώνυμό του και μας έδωσε μια καινούρια λέξη. Την καλλιτεχνική λέξη «Σαρδάμ»

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ
Στην Κόρινθο, που ήταν πλούσια πόλη, γίνονταν δύο πανηγύρια, για εμπόρους απ’ όλο τον κόσμο. Το καθένα είχε διάρκεια ενάμιση μήνα. Όταν την κατέκτησαν οι Φράγκοι, αυτά συνεχίστηκαν. Όσοι συμμετείχαν σ’ αυτά σαν να μην τρέχει τίποτα, έλεγαν, όταν τους ρωτούσαν, που πάνε : « είμαστε για τα πανηγύρια » . Έκφραση που σήμερα επικρατεί για όσους δεν έχουν επίγνωση της σοβαρότητας μιας κατάστασης

ΤΙ ΚΑΠΝΟ ΦΟΥΜΑΡΕΙΣ
Συχνά, για κάποιον που δεν ξέρουμε τι είναι, ρωτάμε συνήθως : « τι καπνό φουμάρει; ». Η φράση αυτή δεν προέρχεται, όπως νομίζουν πολλοί, από τη μάρκα των τσιγάρων που καπνίζει, αλλά κρατάει από τα βυζαντινά ακόμη χρόνια, ίσως και πιο παλιά. Η λέξη « καπνός » έχει εδώ την αρχαία σημασία της εστίας, δηλαδή, του σπιτιού. Ο ιστορικός Π. Καλλιγάς λέει κάπου : «Οι φορατζήδες έμπαιναν εις τας οικίας των εντόπιων και ερωτούν “τι καπνό φουμάρει εδώ; Κατά την απόκριση δε έβανον τον αναλογούντα φόρον». Όταν, λοιπόν, την εποχή εκείνη έλεγαν « καπνό », εννοούσαν σπίτι

ΕΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΕΛΗ
Μπέμπελη, είναι η ιλαρά (μεταδοτική, εξανθηματική νόσος). Η λέξη είναι σλαβικής προέλευσης (pepeli=στάχτη).
Η φράση «έβγαλε την μπέμπελη», σημαίνει ότι κάποιος ζεσταίνεται και ιδρώνει υπερβολικά.
Ο συσχετισμός της ζέστης με την ιλαρά, προκύπτει από την πρακτική ιατρική, σύμφωνα με την οποία, κάποιος που νοσεί από ιλαρά θα πρέπει να ντύνεται βαριά, έτσι ώστε να ζεσταθεί και να ιδρώσει και να «βγάλει» ή να «χύσει» έτσι από πάνω την αρρώστια (δηλαδή την μπέμπελη)

ΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ ΑΛΕΣΤΕ ΚΑΙ ΑΛΕΣΤΙΚΑ ΜΗ ΔΙΝΕΤΕ
Οι Φράγκοι, που είχαν υποδουλώσει άλλοτε την Ελλάδα, έκαναν τόσα μαρτύρια στούς κατοίκους, ώστε οι Έλληνες τούς βάφτισαν «Σκυλόφραγκους». Ό,τι είχαν και δεν είχαν, τούς το έπαιρναν, κυρίως όμως ενδιαφερόντουσαν για το αλεύρι, που τούς ήταν απαραίτητο για να φτιάχνουν ψωμί.
Κάποτε σ’ ένα χωριουδάκι της Πάτρας μπήκαν μερικοί στρατιώτες σ’ ένα μύλο και απαίτησαν από τον μυλωνά να τους αλέσει όλο το σιτάρι που υπήρχε εκεί, με την υπόσχεση ότι θα τού πλήρωναν τ’ αλεστικά. Ο μυλωνάς ονομαζόταν Γιάννης Ζήσιμος, κι ήταν γνωστός για την παλικαριά του και την εξυπνάδα του. Όταν είδε τους Φράγκους να θέλουν να τού αρπάξουν το βιος του με το έτσι το θέλω, φούντωσε ολόκληρος. Συγκρατήθηκε, όμως, και δικαιολογήθηκε ότι δεν μπορεί μόνος του ν’ αλέσει τόσες οκάδες σιτάρι. Οι στρατιώτες τού είπαν τότε ότι θα τον βοηθούσαν αυτοί. Ο Ζήσιμος τούς πέρασε στον μύλο και τούς είπε δήθεν ευγενικά: «Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώσετε». Ύστερα τούς κλείδωσε μέσα κι έβαλε φωτιά στο μύλο. Εκεί τούς έκαψε όλους σαν ποντίκια κι αυτός εξαφανίστηκε.

ΤΟΥ ΕΨΗΣΕ ΤΟ ΨΑΡΙ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ
Ο λαός του Βυζαντίου γιόρταζε με μεγάλη κατάνυξη και πίστη όλες τις μέρες της Σαρακοστής. Το φαγητό του ήταν μαρουλόφυλλα βουτηγμένα στο ξίδι, μαυρομάτικα φασόλια, φρέσκα κουκιά και θαλασσινά. Στα μοναστήρια, όμως, ήταν ακόμη πιο αυστηρά, αν και πολλοί καλόγεροι, που δεν μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο τη νηστεία, έκαναν πολλές κρυφές…αμαρτίες κι έτρωγαν αβγά ή έπιναν γάλα. Αν τύχαινε, όμως, κανένας απ’ αυτούς να πέσει στην αντίληψη των άλλων -ότι είχε σπάσει δηλαδή τη νηστεία του- καταγγελλόταν αμέσως στο ηγουμενοσυμβούλιο και καταδικαζόταν στις πιο αυστηρές ποινές.
Κάποτε λοιπόν, ένας καλόγερος, ο Μεθόδιος, πιάστηκε να τηγανίζει ψάρια μέσα σε μια σπηλιά, που ήταν κοντά στο μοναστήρι. Το αμάρτημά του θεωρήθηκε φοβερό. Το ηγουμενο συμβούλιο τον καταδίκασε τότε στην εξής τιμωρία: Διάταξε και του γέμισαν το στόμα με αναμμένα κάρβουνα και κει πάνω έβαλαν ένα ωμό ψάρι, για να…ψηθεί! Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Θεοφάνης. Φυσικά ο καλόγερος πέθανε έπειτα από λίγο μέσα σε τρομερούς πόνους. Αλλά ωστόσο έμεινε η φράση «Μου έψησε το ψάρι στα χείλη» ή «Του έψησε το ψάρι στα χείλη»

ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ
Μια παράξενη συνήθεια στην Αγγλία ήταν να κατραμώνουν τους λαθρέμπορους. Τους κρεμούσαν στις ακτές της θάλασσας, τους άλειβαν με πίσσα και τους άφηναν εκεί να αιωρούνται βδομάδες, μήνες και χρόνια, καμιά φορά. Έβαζαν δε τις κρεμάλες σε απόσταση πάνω στους βράχους της παραλίας. Αυτή η απάνθρωπη συνήθειο κράτησε ως τα τελευταία, σχεδόν, χρόνια. Στα 1822, έβλεπε κανείς στον πύργο του Δούβρου τρεις τέτοιους κρεμασμένους. Η Αγγλία έκανε τα ίδια με τους κλέφτες, τους εμπρηστές και τους δολοφόνους. Ο Τζον Πέιvτερ, που έβαλε φωτιά στα ναυτομάγαζα του Πόρτσμουθ, κρεμάστηκε και κατραμώθηκε στα 1776. Ο αβάς Κόγερ τον ξαναείδε στα 1777. Ο Πέιντερ ήταν αλυσοδεμένος και κρεμασμένος πάνω από τα ερείπια που είχε προξενήσει ο ίδιος, τον φρεσκοπίσσωναν δε από καιρό σε καιρό, για να διατηρείται. Τέλος, τον αντικατέστησαν ύστερα από τέσσερα χρόνια.
Με τον ίδιο τρόπο οι Βυζαντινοί τιμωρούσαν πολλούς εγκληματίες, που έκαναν, όμως και χρέη φαναριών!
Τους έβαζαν, δηλαδή, φωτιά στα πόδια και τους άφηναν να καίγονται σαν λαμπάδες. Και φαίνεται πως οι δολοφόνοι ήταν πολλοί την εποχή εκείνη, αφού για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα φώτιζαν τον Κεράτιο κόλπο. Αργότερα, όμως, τους αντικατέστησαν με αληθινούς πυρσούς. Αυτοί ωστόσο, που ήθελαν να καίγονται οι εγκληματίες, έλεγαν δυσαρεστημένοι: «Μας άλλαξαν τα φώτα»

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑΝΕ, ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΒΑΦΤΙΣΑΝΕ
Ο Τριπολιτσιώτης Αγγελάκης Νικηταράς, παράγγειλε κάποτε του Κολοκοτρώνη -που ήταν στενός του φίλος- να κατέβει στο χωριό, για να βαφτίσει το μωρό του. Ο Νικηταράς τού παράγγειλε ότι το παιδί επρόκειτο να το βγάλουν Γιάννη, αλλά για να τον τιμήσουν, αποφάσισαν να του δώσουν τ’ όνομά του, δηλαδή Θεόδωρο.
Ο θρυλικός Γέρος του Μοριά απάντησε τότε, πως ευχαρίστως θα πήγαινε μόλις θα «έκλεβε λίγον καιρό», γιατί τις μέρες εκείνες έδινε μάχες. Έτσι θα πέρασε ένας ολόκληρος μήνας σχεδόν κι ο Κολοκοτρώνης δεν κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την υπόσχεση που είχε δώσει.
Δεύτερη, λοιπόν, παραγγελία του Νικηταρά. Ώσπου ο Γέρος πήρε την απόφαση και με δύο παλικάρια του κατέβηκε στο χωριό. Αλλά μόλις μπήκε στο σπίτι του φίλου του, δεν είδε κανένα μωρό, ούτε καμμιά προετοιμασία για βάφτιση.
Τι είχε συμβεί: Η γυναίκα του Νικηταρά ήταν στις μέρες της να γεννήσει. Επειδή όμως, ο τελευταίος ήξερε πως ο Γέρος ήταν απασχολημένος στα στρατηγικά του καθήκοντα και πως θ’ αργούσε οπωσδήποτε να τους επισκεφτεί -οπότε θα είχε γεννηθεί πια το παιδi- τού παράγγελνε και τού ξαναπαράγγελνε προκαταβολικά για τη βάφτιση.
Όταν ο Κολοκοτρώνης άκουσε την…απολογία του Νικηταρά, ξέσπασε σε δυνατά γέλια και φώναξε:
– Ωχού! Μωρέ, ακόμα δεν τον είδανε και Γιάννη τον βαφτίσανε!

ΑΛΑ ΜΠΟΥΡΝΕΖΙΚΑ
Μπουρνέζικα, λοιπόν, είναι η γλώσσα που θα μιλούσαν σε κάποιο τόπο ή και θα μιλάνε ακόμα, γιατί ο τόπος αυτός πράγματι υπάρχει. Είναι σε μια περιοχή του Σουδάν, όπου ζει η φυλή Μπουρνού.
Η γλώσσα αυτή ήρθε στην Ελλάδα κατά την Επανάσταση του 1821, με την φυλή των Μπουρνού η οποία αποτελούσε τμήμα του εκστρατευτικού σώματος του Αιγύπτιου στρατηγού Ιμπραήμ.
Καθώς η αραβική γλώσσα είναι αρκετά δύσκολη και μάλιστα στις διαλέκτους της, σε μας τους Έλληνες, λοιπόν δίκαια, όσα θ’ ακούγαμε από αυτούς, θα φαίνονταν «αλά μπουρνέζικα», δηλαδή ακατανόητα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΕΡΝΑΕΙ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΙΝΕΙ
Ανάμεσα στα παλικάρια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ξεχώριζε ένας Τριπολιτσιώτης, ο Γιάννης Θυμιούλας, που είχε καταπληκτικές διαστάσεις: Ήταν δυο μέτρα ψηλός, παχύς και πολύ δυνατός (λέγεται ότι με το ένα του χέρι μπορούσε να σηκώσει και άλογο).
Ο Θυμιούλας έτρωγε στην καθισιά του ολόκληρο αρνί, αλλά και πάλι σηκωνόταν πεινασμένος. Έπινε όμως και πολύ. Παρόλα αυτά ήταν εξαιρετικά ευκίνητος, δε λογάριαζε τον κίνδυνο κι όταν έβγαινε στο πεδίο της μάχης, ο εχθρός μόνο που τον έβλεπε, τρόμαζε στη θέα του. Πολλοί καπεταναίοι, μάλιστα, όταν ήθελαν να κάνουν καμιά τολμηρή επιχείρηση, ζητούσαν από τον Κολοκοτρώνη να τους τον…δανείσει!
Κάποτε ωστόσο, ο Θυμιούλας, μαζί με άλλους πέντε συντρόφους του, πολιορκήθηκαν στη σπηλιά ενός βουνού. Και η πολιορκία κράτησε κάπου τρεις μέρες. Στο διάστημα αυτό, είχαν τελειώσει τα λιγοστά τρόφιμα που είχαν μαζί τους οι αρματολοί και ο Θυμιούλας άρχισε να υποφέρει αφάνταστα. Στο τέλος, βλέποντας ότι θα πέθαινε από την πείνα, αποφάσισε να κάνει μια ηρωική εξόρμηση, που ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Άρπαξε το χαντζάρι του, βγήκε από τη σπηλιά και με απίστευτη ταχύτητα, άρχισε να τρέχει ανάμεσα στους πολιορκητές, χτυπώντας δεξιά και αριστερά. Ο εχθρός σάστισε, προκλήθηκε πανικός και τελικά τρόμαξε και το ‘βαλε στα πόδια. Έτσι, γλίτωσαν όλοι τους.
Ο Θυμιούλας κατέβηκε τότε σ’ ένα ελληνικό χωριό, έσφαξε τρία αρνιά και τα σούβλισε. Ύστερα παράγγειλε και του έφεραν ένα «εικοσάρικο» βαρελάκι κρασί κι έπεσε με τα μούτρα στο φαγοπότι. Φυσικά, όποιος χριστιανός περνούσε από κει, τον φώναζε, για να τον κεράσει. Πάνω στην ώρα, έφτασε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ρώτησε να μάθει, τι συμβαίνει.
– Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει! απάντησε ο προεστός του χωριού.
Όπως λένε, αυτή η φράση, αν και παλιότερη, έμεινε από αυτό το περιστατικό. Παραπλήσια είναι και η αρχαιότερη έκφραση: «Αυτός αυτόν αυλεί»

ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΜΟΥ, ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ
Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, οφείλεται σε έναν Κρητικό, που ονομάζονταν Παντελής Αστραπογιαννάκης.
Όταν οι Ενετοί κυρίευσαν τη Μεγαλόνησο, αυτός πήρε τα βουνά μαζί με μερικούς τολμηρούς συμπατριώτες του. Από εκεί κατέβαιναν τις νύχτες και χτυπούσαν τους κατακτητές μέσα στα κάστρα τους.
Για να δίνει, ωστόσο, κουράγιο στους νησιώτες, τους υποσχόταν ότι θα ελευθέρωναν γρήγορα την Κρήτη.
Με το σήμερα, όμως, και με το αύριο, ο καιρός περνούσε και η κατάσταση του νησιού αντί να καλυτερεύει, χειροτέρευε.
Οι Κρητικοί άρχισαν ν’ απελπίζονται. Μα ο Αστραπογιαννάκης δεν έχανε το θάρρος του, εξακολουθούσε να τους δίνει ελπίδες για σύντομη απελευθέρωση. Οι συμπατριώτες του, όμως, δεν τα πίστευαν πια. Όταν, λοιπόν, το ασύγκριτο εκείνο παλικάρι πήγαινε να τους μιλήσει, όλοι μαζί του έλεγαν: «Ξέρουμε τι θα πεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μoυ!».

ΤΑ ΒΡΗΚΕ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙΑ
Η προέλευση της φράσης ανάγεται σε ένα πραγματικό γεγονός, που έλαβε χώρα κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα από μια μονομαχία.
Εκατό χρόνια μετά το πάρσιμο του φρουρίου της Ακροκορίνθου από το Λέοντα το Σγουρό, οι Φράγκοι γιόρτασαν στην Κόρινθο με μεγάλη τελετή αυτή την επέτειο. Οι ευγενείς έκαναν ιππικούς αγώνες κάτω από τα βλέμματα των ωραίων γυναικών. Νικητές ξεχώρισαν δυο: Ο Ελληνογάλλος δούκας των Αθηνών Γουίδος -μόλις 20 χρονών- και ο Νορμανδός Μπουσάρ, φημισμένος καβαλάρης και οπλομάχος.
Εκείνη την ημέρα κάλεσε σε μονομαχία ο «Μπάιλος» του Μορέα, Νικόλαος Ντε Σαιντομέρ, τον παλατίνο της Κεφαλλονιάς Ιωάννη, που φοβήθηκε τη δύναμη του αντιπάλου του κι αρνήθηκε να χτυπηθεί με την πρόφαση ότι το άλογό του ήταν αγύμναστο. Αλλά ο Μπουσάρ τον ντρόπιασε μπροστά σε όλους, γιατί ανέβηκε πάνω σ’ αυτό το ίδιο το άλογο κι έκανε τόσα γυμνάσματα, ώστε να κινήσει το θαυμασμό των θεατών. Ύστερα, καλπάζοντας γύρω από την κονίστρα, φώναξε δυνατά: «Να το άλογο που μας παρέστησαν αγύμναστο».
Αυτό βέβαια, ήταν αρκετό για να προκαλέσει το θανάσιμο μίσος του Ιωάννη, ο οποίος έστειλε κρυφά έναν υπηρέτη του για να αλλάξει τα δυο ξίφη του Μπουσάρ με δυο πανομοιότυπα, αλλά ξύλινα, αυτά δηλαδή που είχαν για να γυμνάζονται οι αρχάριοι. Τα ξύλινα αυτά ξίφη τα ονόμαζαν «μπαστέν» και οι Έλληνες τα έλεγαν «μπαστούνια».
Όταν ο υπηρέτης κατάφερε να τα αλλάξει, ο Ιωάννης κάλεσε τον Μπουσάρ αμέσως σε μονομαχία. Ανύποπτος εκείνος τράβηξε το πρώτο ξίφος του και το βρήκε ξύλινο. Τραβά και το δεύτερο, κι αυτό «μπαστούνι». Και τα δυο τα βρήκε «μπαστούνια». Ο Ιωάννης κατάφερε τότε να τον τραυματίσει θανάσιμα στο στήθος.
Από τότε έμεινε η φράση: «Τα βρήκε μπαστούνια» και φυσικά δεν έχει σχέση με τα τραπουλόχαρτα ή τα μπαστούνια που γνωρίζουμε

ΑΛΛΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗ ΝΥΦΗ
Στην παλιά Αθήνα του 1843, επρόκειτο να συγγενέψουν με γάμο δύο αρχοντικές οικογένειες: Του Γιώργη Φλαμή και του Σωτήρη Ταλιάνη.
Ο Φλαμής είχε το κορίτσι και ο Ταλιάνης το αγόρι. Η εκκλησία, που θα γινόταν το μυστήριο, ήταν η Αγία Ειρήνη της Πλάκας. Η ώρα του γάμου είχε φτάσει και στην εκκλησία συγκεντρώθηκαν ο γαμπρός, οι συγγενείς και οι φίλοι τους. Μόνο η νύφη έλειπε.
Τι είχε συμβεί;
Απλούστατα. Η κοπέλα, που δεν αγαπούσε τον νεαρό Ταλιάνη, προτίμησε ν΄ ακολουθήσει τον εκλεκτό της καρδιάς της, που της πρότεινε να την απαγάγει. Ο γαμπρός άναψε από την προσβολή, κυνήγησε την άπιστη να την σκοτώσει, αλλά δεν κατόρθωσε να την ανακαλύψει.
Γύρισε στο σπίτι του παρ΄ ολίγο πεθερού του και του ζήτησε τα δώρα που είχε κάνει στην κόρη του. Κάποιος όρος όμως στο προικοσύμφωνο έλεγε πως οτιδήποτε κι αν συνέβαινε προ και μετά το γάμο μεταξύ γαμπρού και νύφης «δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι».
Φαίνεται δηλαδή, ότι ο πονηρός γερο-Φλαμής είχε κάποιες υποψίες από πριν, για το τι θα μπορούσε να συμβεί, γι’ αυτό έβαλε εκείνο τον όρο. Κι έτσι πλήρωσε ο φουκαράς ο Ταλιάνης τα δώρα του άλλου.
Από τότε οι παλαιοί Αθηναίοι, όταν γινόταν καμιά αδικία σε βάρος κάποιου, έλεγαν ότι «άλλος πλήρωσε τη νύφη» κι έμεινε η φράση εώς και σήμερα

ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ
«Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» ή «Έγινε του Κουτρούλη το πανηγύρι» λέμε οι νεότεροι Έλληνες όταν πρόκειται για θορυβώδη συνάθροιση ή μεγάλη ακαταστασία. Ποιος είναι όμως αυτός ο Κουτρούλης και γιατί ο γάμος του να γίνει παροιμιώδης;
Ο καβαλλάριος (ιππότης) Ιωάννης ο Κουτρούλης, που πιθανώς ζούσε στη Μεθώνη, συγκατοίκησε με γυναίκα που είχε φύγει από το συζυγικό σπίτι μετά από σκάνδαλο, όπως φαίνεται. Η μη νόμιμη αυτή συγκατοίκηση τράβηξε την προσοχή της εκκλησίας, η οποία αφόρισε τη γυναίκα.
Πέρασαν εν τω μεταξύ δεκαεφτά χρόνια, και ο Κουτρούλης, μη εννοώντας να απομακρυνθεί από τη γυναίκα, πάντοτε προσπαθούσε να του επιτραπεί να την παντρευτεί νόμιμα. Πόσο μεγάλο θα ήταν το σκάνδαλο, και επομένως πόσο γνωστό στη μικρή κοινωνία της Μεθώνης, ο καθένας το φαντάζεται.
Ο νόμιμος και πρώτος σύζυγος που αντιδρούσε, για δεκαεφτά χρόνια βασάνιζε τον Κουτρούλη.
Τα πράγματα όμως μεταβλήθηκαν το Μάιο του 1394. Ο Πατριάρχης Αντώνιος ο Δ’, στον οποίο η αφορισθείσα παρουσίασε διαζύγιο που είχε γίνει επί του εν τω μεταξύ αποθανόντος επισκόπου Μεθώνης Καλογεννήτου, με το οποίο ο γάμος θεωρούνταν νομίμως διαλελυμένος, αναγνώρισε το δίκιο της και με γράμματά του και προς τον μητροπολίτη Μονεμβασίας και τον επίσκοπο Μεθώνης επίτρεψε την με τις ευχές της εκκλησίας τέλεση του γάμου, εάν όμως αποδεικνυόταν ότι ο Κουτρούλης δεν είχε καμιά ιδιαίτερη σχέση με τη γυναίκα, με την οποία συγκατοικούσε, για όσο αυτή ζούσε με τον πρώτο σύζυγό της.
Τι αποδείχτηκε δεν ξέρουμε• φαίνεται όμως ότι η ανάκριση των ιεραρχών πιστοποίησε την αθωότητα του Κουτρούλη και έτσι ο γάμος έγινε. Αν θα γίνει ή όχι ο γάμος, συζητιόταν για δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια, και όταν επιτέλους έγινε, έγινε το ζήτημα της ημέρας. Στα στόματα των γυναικών και των περιέργων θα περιφερόταν αναμφίβολα η φράση «’Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος», όπου όλη η σπουδαιότητα έπεφτε στο ρήμα «έγινε».
Κατά το γάμο ωστόσο, που μάλλον πανηγύρι ήταν, είναι φυσικό να έγινε έκτακτο και εξαιρετικό γλέντι, αφενός μεν σε πείσμα του πρώτου συζύγου, αφετέρου δε για ικανοποίηση του πολύπαθου και καταξοδεμένου δεύτερου συζύγου, ο οποίος δεν ήταν κάποιος άγνωστος, ήταν ο εξαιτίας των γεγονότων διαβόητος καβαλλάριος Ιωάννης Κουτρούλης.
Στη φράση κατόπιν «Έγινε του Κουτρούλη ο γάμος» τονιζόταν όχι πλέον η λέξη «έγινε», αλλά η γενική «του Κουτρούλη», η οποία έγινε συνώνυμη με το «θορυβωδώς» και η οποία είναι σήμερα η ιδιαίτερη λέξη όλης της φράσης.
Η φράση έγινε ευρύτατα γνωστή στα νεότερα χρόνια και μέσα από το ομώνυμο σατιρικό θεατρικό έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή (1845), με το οποίο σατιρίζει και στηλιτεύει τα πολιτικά ήθη της εποχής του Όθωνα.

ΑΛΛΑΞΕ Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ ΑΛΛΙΩΣ
Στους χρόνους του Όθωνα, υπήρχε ένας γνωστός κουρελιάρης τύπος: Ο Μανώλης Μπατίνος.
Δεν υπήρχε κανείς στην Αθήνα που να μην τον γνωρίζει, μα και να μην τον συμπαθεί.
Οι κάτοικοι του έδιναν συχνά κανένα παντελόνι ή κανένα σακάκι, αλλά αυτός δεν καταδέχονταν να τα πάρει, γιατί δεν ήταν ζητιάνος.
Ήταν…ποιητής, ρήτορας και φιλόσοφος (έτσι πίστευε). Στεκόταν σε μια πλατεία και αράδιαζε ότι του κατέβαινε.
Κάποτε λοιπόν έτυχε να περάσει από εκεί ο Ιωάννης Κωλέττης.
Ο Μανώλης Μπατίνος τον πλησίασε και τον ρώτησε, αν έχει το δικαίωμα να βγάλει λόγο στη Βουλή.
Ο Κωλέττης του είπε ότι θα του έδινε ευχαρίστως άδεια αν πέτουσε απο πάνω του τα παλιόρουχα που φορούσε κι έβαζε άλλα.
Την άλλη μέρα ο Μανώλης παρουσιάστηκε στην πλατεία με τα ίδια ρούχα, αλλά τα είχε γυρίσει ανάποδα και φορούσε τα μέσα έξω.
Ο κόσμος τον κοιτούσε έκπληκτος.
Και τότε άκουσε αυτούς τους στίχους απο το στόμα του Μανώλη Μπατίνου:
«Άλλαξε η Αθήνα όψη,
σαν μαχαίρι δίχως κόψη,
πήρε κάτι απ’ την Ευρώπη
και ξεφούσκωσε σαν τόπι.
Άλλαξαν χαζοί και κούφοι
και μας κάναν κλωτσοσκούφι.
Άλλαξε κι ο Μανωλιός
κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

ΚΑΤΑ ΦΩΝΗ ΚΙ Ο ΓΑΪΔΑΡΟΣ
Οι Φαραώ είχαν γαϊδάρους εξημερωμένους, που τους χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, που τους χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.
Οι αρχαίοι, τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα.
Θεωρούσαν μάλιστα, πως όταν ένας γάιδαρος γκάριζε, προτού αρχίσει μια μάχη, οι Θεοί τους προειδοποιούσαν για την νίκη. Ήταν δηλαδή ένας καλός οιωνός.
Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι.
Τότε αποφάσισε να αναβάλει για λίγες μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι.
Πάνω όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά το γκάρισμα ενός γαϊδάρου απ’ το στρατόπεδό του.
– Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! αναφώνησε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας.
Έτσι διέταξε ν’ αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες.
Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιον γνωστό ή φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΝΕΛΛΑ
Ίσως η χαρακτηριστικότερη πρόταση για την περιγραφή της ασυναρτησίας. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, η πραγματική μορφή της φράσης είναι: «Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή καν’ έλα», που σημαίνει: έρχομαι από την Κωνσταντινούπολη και σε προσκαλώ να έρθεις στην κορυφή. Αποτελούσε μήνυμα των Σταυροφόρων, όταν επέστρεφαν από την κατακτημένη πλέον Κωνσταντινούπολη και καθόριζαν ως σημείο συνάντησης τους την κορυφή του λόφου. Όσο για την συνέχεια της φράσης…
«και βγάζω το καπέλο μου να μη βραχεί η ομπρέλα μου», φαίνεται ότι αποτελεί νεότερη προσθήκη όσων δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι σχέση είχε η Πόλη με την κανέλα

ΔΕ ΧΑΡΙΖΩ ΚΑΣΤΑΝΑ
Στα 1826 ο Ιμπραήμ έστειλε κατασκόπους του στην απόρθητη Μάνη, ντυμένους καστανάδες. Αυτοί για να πληροφορηθούν από τις γυναίκες και τα παιδιά που βρίσκονταν οι άντρες τους, άρχισαν να χαρίζουν τα κάστανα αντί να τα πουλάνε. Υποψιασμένοι οι ντόπιοι τους έπιασαν και τους ανάγκασαν να πουν την αλήθεια. Όταν οι κατάσκοποι ρώτησαν για την τύχη τους, οι Μανιάτες αποκρίθηκαν: «Εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα», δηλαδή θα σας τιμωρήσουμε

ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΒΥΣΣΙΝΟ
Η λαϊκή αυτή έκφραση που γεννήθηκε κάπου μεταξύ 1900 και 1905 και σήμερα δηλώνει άρνηση (εναλλακτικά «να (μού) λείπει το βύσσινο» ή «να μου λείπει»), προέρχεται από ένα περιστατικό που συνέβη σ’ ένα καφενείο μεταξύ ενός βουλευτή κι ενός ψηφοφόρου του.
Ο ψηφοφόρος παρήγγειλε στον σερβιτόρο του καφενείου που συναντήθηκαν ένα γλυκό βύσσινο, για να κεράσει τον βουλευτή κι έτσι να πετύχει το -τί άλλο;- το ρουσφετάκι του. Ο βουλευτής, όμως, σκληρό καρύδι, δε φαινότανε διατεθειμένος να τον βοηθήσει. Αγανακτισμένος τότε ο ψηφοφόρος, που έβλεπε πως δε θα γινότανε τίποτα, φώναξε δυνατά στον σερβιτόρο: «Να μένει το βύσσινο!»

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ
Την φράση «σπουδαία τα λάχανα» (εναλλακτικά και «σιγά τα λάχανα»), τη χρησιμοποιούμε σήμερα ειρωνικά, όταν θέλουμε να δηλώσουμε την δυσανάλογη αξία που προσδίδεται σε κάτι, σε σχέση με την πραγματική του αξία. Χρησιμοποιείται δηλαδή απαξιωτικά.
Προήλθε από το εξής περιστατικό:
Σε κάποιο χωριό, πριν από το 1821, πέρασε ο απεσταλμένος τού Μπέη, για να εισπράξει τη «δεκάτη». Η δεκάτη ήταν κι αυτή μία από τις πολλές φορολογίες τών χρόνων εκείνων. Όλοι όμως οι χωρικοί τού απάντησαν πως δεν είχαν να πληρώσουν τον φόρο, γιατί τα λάχανά τους (λάχανα ήταν η παραγωγή τους) έμεναν απούλητα. Τότε ο φοροεισπράκτορας τούς είπε πως θα έστελνε ζώα και ανθρώπους, για να φορτώσει τα λάχανα και έτσι να «πατσίζανε» με το χρέος τους. Έτσι και έγινε.
Από τότε, έμεινε να λένε οι χωρικοί (προφανώς ειρωνικά): «Σπουδαία τα λάχανα», όταν επρόκειτο να «πατσίσουν» τούς οφειλόμενους φόρους, με λάχανα

ΠΗΓΗ:  almirofistiki.

 

Όταν η γυναίκα μου απουσιάζει…


ΠΗΓΗ: piperies.gr

Για όσους θέλουν να ξεσπάσουν…….


Έχετε πρόβλημα με τον προϊστάμενό σας; Δεν σας αφήνει σε » χλωρό κλαρί» και σας γεμίζει νεύρα; Έχετε πρόβλημα με τη γυναίκα σας ή το παιδί σας και θέλετε κάπου να ξεσπάσετε; Σας αγχώνει σε σημείο εκνευρισμού  η πεθερά σας; Ο γείτονας πάλι σας έκλεισε το γκαράζ και δεν μπορείτε να βγείτε;  Για όλα αυτά και άλλα πολλά υπάρχουν «πολιτισμένες λύσεις» εκτόνωσης. Παρακάτω θα δείτε έναν από αυτούς.

Απλά μεταβείτε εδώ και με το ποντίκι κατεβάστε την παλάμη του χεριού που θα δείτε μέχρι αυτή να πατήσει το κόκκινο κουμπάκι (φροντίστε να έχετε ανοίξει τα ηχεία σας)…

Υ.Γ.

Κάθε φορά που πατάτε το κόκκινο κουμπάκι καταστρέφετε και κάτι διαφορετικό, εκτός από την τελευταία φορά που με το πάτημά του καταστρέφετε εκ νέου, διαδοχικά όμως και σε κινηματογραφικό χρόνο ό,τι είχατε καταστρέψει προηγουμένως σταδιακά.

Πηγή: ClopYPastE.gr