Tag Archives: Φωτογραφία

Εικόνες αποκάλυψης! Οι συνέπειες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου


Μοιάζουν με σκηνές βγαλμένες από πυρηνική καταστροφή. Οι καταστροφές από τις βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο πέρασμά τους.

Καθεδρικοί ναοί 700 χρόνων, σπίτια, μνημεία, κρατικά κτίρια βεβηλωμένα. Οι δρόμοι έρημοι και μόνο η παρουσία των στρατιωτών είναι το μοναδικό σημείο ζωής στις «στοιχειωμένες» εικόνες.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Advertisements

Βρέθηκαν αυθεντικές φωτογραφίες λεπρών από τη Σπιναλόγκα [φωτό]


Bρήκαν το θάρρος οι ίδιοι οι λεπροί να ποζάρουν στον φωτογραφικό φακό πριν από έναν αιώνα. Δύο φωτογραφίες υπάρχουν σήμερα από τις πρώτες που απαθανάτισαν ασθενείς στη Σπιναλόγκα. Χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ή τις αρχές του 1920, λίγα χρόνια μετά τη λειτουργία του λεπροκομείου.

Οι πρώτοι λεπροί εγκαταστάθηκαν στο νησί στις 13 Οκτωβρίου 1904. Ήταν 251 ασθενείς, 148 άνδρες και 103 γυναίκες. Το λεπροκομείο έκλεισε το 1957 και οι τελευταίοι ασθενείς μεταφέρθηκαν στην Αγία Βαρβάρα Αττικής.

Οι φωτογραφίες, τις οποίες δημοσιεύει το cretalive, δεν είχαν δημοσιευτεί τότε, αλλά αφού πέρασαν αρκετά χρόνια. Τις παρουσίασε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 το ιστορικό περιοδικό «Μύσων» που εξέδιδε ο Σητειακός γιατρός και πολιτικός Μιχαήλ Καταπότης.

Λεπροί από την αρχαιότητα

Η λέπρα στην Κρήτη είναι μια υπόθεση που χάνεται στα βάθη των χρόνων του αρχαίου κόσμου. Δεν αποκλείεται η πρώτη μόλυνση να μεταφέρθηκε στο νησί από τις επαφές των εμπόρων με τους Αιγυπτίους και τους Φοίνικες. Μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν και πλέον αποδείχτηκε ότι η ασθένεια ήταν ιάσιμη και δεν θεωρείτο μεταδοτική, αποτελούσε ένα μεγάλο και διαχρονικό πρόβλημα για την Κρήτη. Οι ξένοι περιηγητές που επισκέπτονταν το νησί από τα τέλη του 17ου αιώνα, μετά δηλαδή την κατάκτηση του από τους Τούρκους, στα 1669, ανέφεραν όλοι την ύπαρξη λεπρών. Σε μερικές περιπτώσεις έκαναν λόγο για μεγάλο πληθυσμό, διάσπαρτο στις πόλεις και σε χωριά, απομονωμένο όμως από τους υπόλοιπους κατοίκους.

Πώς απομονώθηκαν οι λεπροί στη Σπιναλόγκα

Στην πόλη του Χάνδακα ο συνοικισμός των λεπρών, η Μεσκινιά, η σημερινή δηλαδή Χρυσοπηγή, θα πρέπει να διαμορφώθηκε μετά το 1717. Τότε, γράφει ο Στέφανος Ξανθουδίδης στο έργο του «Χάνδαξ, ιστορικά σημειώματα», που εκδόθηκε το 1927, ο Τούρκος Γενικός Διοικητής του νησιού έδωσε εντολή στον καδή και στον αγά των γενίτσαρων να αναζητήσουν και να συγκεντρώσουν τους λεπρούς της πόλης και να βρουν κατάλληλο χώρο εκτός της πόλης για να τους εγκαταστήσουν, όπως γράφει στο εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του το cretalive.

Ίσως τότε εντοπίστηκε η Μεσκινιά, που βεβαίως ήταν έξω από τον Χάνδακα την εποχή εκείνη. Αυτός ήταν ο συνοικισμός των λεπρών της περιοχής, που ονομάστηκαν έτσι μεσκίνηδες. Αυτός δεν ήταν ο μοναδικός οικισμός των λεπρών στην Κρήτη. Ανάλογες θέσεις διαμορφώθηκαν στις πόλεις των Χανίων και του Ρεθύμνου, αλλά και στο «Πετροκεφάλι», έξω από την Ιεράπετρα.

Παράλληλα μικρότεροι οικισμοί ασθενών υπήρχαν και σε περιοχές της υπαίθρου. Οι λεπροί, φτωχοί και απόλυτα περιθωριοποιημένοι, σχεδόν καταδιωγμένοι άνθρωποι, αναγκάζονταν να γίνονται επαίτες για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό προκαλούσε νέα προβλήματα, καθώς το κυνηγητό συνεχιζόταν αφού οι υγιείς Κρήτες πίστευαν ότι και μόνο που θα ανέπνεαν τον ίδιο αέρα με τους ασθενείς συμπατριώτες τους θα αρρώσταιναν κι οι ίδιοι. Έτσι το 1884, την εποχή ακόμη της Τουρκοκρατίας, η Γενική Συνέλευση των Κρητών αποφάσισε να δώσει λύση στο πρόβλημα εισηγούμενη στον Τούρκο Γενικό Διοικητή Ιωάννη Φωτιάδη πασά, τον πρώτο που χριστιανό που τοποθετήθηκε στη θέση αυτή σε εφαρμογή της Σύμβασης της Χαλέπας, τη δημιουργία ενός οικισμού αποκλειστικά για τους λεπρούς.

Δημιουργία οικισμού μόνο για λεπρούς

Ο πασάς ανέθεσε το χειρισμό του προβλήματος σε τρεις γιατρούς, τον μετέπειτα πρώτο πρωθυπουργό της Κρήτης Ιωάννη Κ. Σφακιανάκη, πληρεξούσιο της συνέλευσης, ήδη, τον Ιωάννη Τσουδερό, γενικό αρχηγό του τμήματος Ρεθύμνης και τον Ι. Βωμ, οι οποίοι του παρουσίασαν εισήγηση για συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος. Ανάμεσα στ’ άλλα πρότειναν τη δημιουργία οικισμού μόνο για λεπρούς, με τη διαμόρφωση κατάλληλων υποδομών, και παράλληλα λεπροκομείου. Εισηγήθηκαν και άλλα μέτρα ώστε η ζωή των ασθενών να γίνει ανθρώπινη και να μην αντιμετωπίζονται ως κατώτερα πλάσματα.

Ήταν ίσως η πρώτη φορά που τέθηκε θέμα σωστής συμπεριφοράς απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, αλλά και οργανωμένης προσέγγισης του προβλήματός τους από την τότε πολιτεία. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι τρεις γιατροί εισηγήθηκαν τη δημιουργία του λεπροκομείου σ’ ένα από τα ερημονήσια που βρίσκονται κοντά στη Σητεία: σε κάποιο από το σύμπλεγμα των Διονυσάδων ή το Κουφονήσι. Η πρόταση έγινε δεκτή από τη Γενική Συνέλευση, που ψήφισε και πίστωση 300.000 γροσίων για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Αρχές 20ού αιώνα βρέθηκε το νησί Σπιναλόγκα ως λύση

Με την εγκαθίδρυση της Κρητικής Πολιτείας, σε μια από τις πρώτες συνεδριάσεις της πρώτης Κρητικής Βουλής του 1901 τέθηκε και πάλι το θέμα. Σε συνεδρίαση στα τέλη Μαΐου εκείνης της χρονιάς οι βουλευτές Ιωάννης Μυλωνογιαννάκης και Εμμανουήλ Αγγελάκης έθεσαν το θέμα της διαχείρισης του προβλήματος.

Πράγματι λίγες ημέρες αργότερα το θέμα συζητήθηκε και για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα της δημιουργίας λεπροκομείου στη Σπιναλόγκα, την οποία μόλις είχαν εγκαταλείψει οι μουσουλμάνοι κάτοικοί της. Παράλληλα συζητήθηκε η πρόταση για της Διονυσάδες.

Τελικά τον Ιούλιο ψηφίστηκε από τη βουλή ο νόμος «Περί απομονώσεως των εν Κρήτη λεπρών», και το 1903 αυτός που προέβλεπε την εγκατάστασή τους στη Σπιναλόγκα, όπου το λεπροκομείο άρχισε να λειτουργεί το 1904.

Πηγή: .iefimerida.gr

Η οδός Πατησίων 100 χρόνια πριν!


Εκπληκτικές φωτογραφίες της οδού Πατησίων όπως ήταν πριν από 100 χρόνια και απαθανατίστηκε στο φακό μάς δείχνουν πόσο διαφορετική και όμορφη ήταν. Ένας διαφορετικός δρόμος στο κέντρο της Αθήνας, που σε τίποτα δεν θυμίζει ό,τι υπάρχει σήμερα, αποκαλύπτεται  στο φωτογραφικό υλικό από τη Συλλογή του Πέτρου Πουλίδη, κυριότητας του Αρχείου της ΕΡΤ, με το οποίο η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση συμμετέχει στην πολιτιστική δράση «Μια φωτογραφία για την Πατησίων», που διοργανώνεται μέχρι και τις 19 Φεβρουαρίου.

Στο φωτογραφικό υλικό του Αρχείου της ΕΡΤ, που εκτίθεται στις βιτρίνες κτιρίου επί της Πατησίων 214, αποτυπώνονται εικόνες της περιοχής από την καθημερινή ζωή των Αθηναίων στις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ένα μικρό δείγμα που ακολουθεί φέρνει στο νου μνήμες μιας εντελώς διαφορετικής εποχής με επίκεντρο έναν κεντρικό δρόμο σήμα-κατατεθέν της πόλης.

ΠΗΓΗ:

perierga.gr

 

Αθήνα, Χριστούγεννα 1960: Μια σπάνια φωτογραφία


Χριστούγεννα στην Αθήνα, Δεκέμβριος 1960.

Η έγχρωμη φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα βρίσκεται στα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη. Από τη στιγμή που οι υπεύθυνοι του Μουσείου δημοσίευσαν το μοναδικό ντοκουμέντο στα κοινωνικά δίκτυα, Facebook και twitter, η φωτογραφία έκανε τον γύρο του διαδικτύου συγκινώντας τους Έλληνες χρήστες.

Μέσα σε λίγες μόνο ώρες συγκέντρωσε χιλιάδες κοινοποιήσεις και σχόλια. Τα περισσότερα από τα σχόλια κάνουν λόγο για μια όμορφη πόλη που δε μοιάζει καθόλου με την γκρίζα Αθήνα του σήμερα.

Το σημείο της πόλης που απεικονίζεται είναι τα Χαυτεία, κοντά στην Ομόνοια. Εντύπωση προκαλεί ο εορταστικός διάκοσμος των δρόμων και το πλήθος κόσμου που βρίσκεται στα πεζοδρόμια του κέντρου. Ουδεμία σχέση κοινώς, με τον φτωχό διάκοσμο και τις εικόνες του Δεκεμβρίου του 2012.

Ο Κώστας Μπαλάφας γεννήθηκε το 1920 στην Κυψέλη Άρτας από την οποία έφυγε σε αναζήτηση εργασίας στην Αθήνα. Κατά την περίοδο των σπουδών του στα Ιωάννινα αγόρασε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή (Junior Kodak) την οποία αντικατέστησε στην περίοδο της Ιταλίας με μια Robot, μαθαίνοντας εμπειρικά την τέχνη του σκοτεινού θαλάμου σε γειτονικό φωτογραφείο.

Τη μηχανή του χρησιμοποίησε αργότερα για να απαθανατίσει την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την περίοδο της γερμανικής Κατοχής και τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ, τον οποίο ακολούθησε ως τυφεκιοφόρος.

Το 2008 δώρισε το φωτογραφικό αρχείο του στο Μουσείο Μπενάκη, αποτελούμενο από 15.000 ασπρόμαυρα αρνητικά από το 1939 έως το 2000 και 60 ταινίες μικρού μήκους έτοιμες για ψηφιακή επεξεργασία, με κεντρικό θέμα τα ήθη και τα έθιμα της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας.

Πηγή: Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: perierga.gr

Η πορεία μια σχέσης σε φωτογραφίες


Από τα μέλια στα μαχαίρια…

Το project «Ηopeless Romantic» αποτελεί μια δουλειά του Γάλλου φωτογράφου Julien Mauve μέσω της οποίας ο δημιουργός θέλει να δείξει την πορεία μιας ερωτικής σχέσης.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Το βόρειο σέλας μέσα από τον βυθό.


Ο Τζορτζ Κάρμπους βούτηξε έξι μέτρα κάτω από τον πάγο, έστρεψε τη φωτογραφική του μηχανή προς τον ουρανό και απαθανάτισε ένα θέαμα άκρως εντυπωσιακό!

Το βόρειο σέλας είναι ένα από τα πιο φαντασμαγορικά φυσικά φαινόμενα και το αγαπημένο θέμα αμέτρητων φωτογράφων. Ωστόσο, η αξία μιας εικόνας που απεικονίζει τα γαλαζοπράσινα φώτα του βόρειου ημισφαιρίου αποκτά θεαματικότερο υπόβαθρο ανάλογα με τον τρόπο που ο φωτογράφος έχει επιλέξει να τα απαθανατίσει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Τζορτζ Κάρμπους, 33 χρόνων, από την Ιρλανδία, επισκέφθηκε τη νησίδα Λευκή Θάλασσα, στη Βορειοδυτική Ρωσία, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Θάλασσας του Μπάρεντζ. Εκεί, φορώντας καταδυτικές στολές, ο Κάρμπους και η παρέα του άνοιξαν τρύπες στην παγωμένη θάλασσα και βούτηξαν στο νερό. Από βάθος μέχρι και έξι μέτρων κάτω από τον πάγο, ο Κάρμπους έστρεψε τη φωτογραφική του μηχανή προς τον ουρανό και αποτύπωσε το βόρειο σέλας να καταυγάζει τον παγωμένο θόλο της θάλασσας. Ο ίδιος είπε ότι ήταν τόσο εντυπωσιακό το θέαμα ώστε με δυσκολία σήκωσε τη μηχανή του για να το απαθανατίσει. «Προτιμούσα να το θαυμάζω, έστω και κάτω από τον πάγο».

Ο ιπτάμενος δύτης
Δύσκολα μπορεί να καταλάβει κανείς τι μπορεί να δείχνει αυτή η φωτογραφία. Μοιάζει με συννεφιασμένο νυχτερινό ουρανό την ώρα του λυκόφωτος, όμως η σιλουέτα ενός δύτη που δείχνει να ίπταται μπερδεύει κάπως τα πράγματα. Από μία τρύπα στην παγωμένη θάλασσα, ο Τζορτζ Κάρμπους και η φίλη του βούτηξαν στο νερό. Ο Κάρμπους, απαθανάτισε τη φίλη του κοντά στην επιφάνεια με φόντο τη λάμψη του βόρειου σέλαος στον πάγο. «Ηταν συγκλονιστική εμπειρία», είπε ο ίδιος. «Ηταν η πρώτη φορά που αντίκριζα το βόρειο σέλας και έμοιαζε απίστευτο. Το φως άλλαζε συνεχώς και η λάμψη του ήταν πολύ έντονη».

Πώς δημιουργείται
Το βόρειο σέλας και οι εντυπωσιακές χρωματικές αποχρώσεις του δημιουργούνται από τα φορτισμένα σωματίδια που προέρχονται από τον Ηλιο και τα οποία όταν εισβάλλουν στα ανώτερα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας αντιδρούν με άλλα στοιχεία, όπως το οξυγόνο και το άζωτο.

10 ημέρες στον Αρκτικό Κύκλο
Ο Τζορτζ Κάρμπους παρέμεινε στον αρκτικό κύκλο για 10 ημέρες, εντυπωσιασμένος από το βόρειο σέλας. Αρχισε να ασχολείται με τις ελεύθερες καταδύσεις από ηλικία οκτώ χρόνων για να μπορεί να φωτογραφίζει φάλαινες και δελφίνια από κοντινή απόσταση.

Η εξαίρεση
Μία ακόμη λήψη κάτω από την παγωμένη θάλασσα στον Αρκτικό Κύκλο. Ο ιρλανδός φωτογράφος λέει ότι όταν επιχειρείς μία ελεύθερη κατάδυση συνήθως είσαι προσδεμένος με ένα νήμα ώστε να ξέρεις πού θα επιστρέψεις. «Στην περίπτωση αυτή έκανα μια εξαίρεση και βούτηξα χωρίς αυτό».

Το κρύο ήταν τσουχτερό
Ο ιρλανδός φωτογράφος διήνυσε μεγάλη απόσταση για να απαθανατίσει τις εντυπωσιακές εκφάνσεις του βόρειου σέλαος. Δεν ήταν όμως εύκολη υπόθεση. «Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός, να έχεις κατά νου τα ενεργειακά αποθέματα του οργανισμού σου γιατί το κρύο είναι έντονο και μπορεί να αποβεί επικίνδυνο».

ΠΗΓΗ: tanea.gr

Παραμυθένιο βρετανικό τεϊοποτείο 632 ετών!


Το διάσημο βρετανικό τεϊοποτείο Tu Hwnt I’r Bont, στη βόρεια Ουαλλία, ένα από τα περισσότερο βραβευμένα καταστήματα του είδους ανά τον κόσμο, μετρά 632 χρόνια ζωής. Σερβίρει αδιάλειπτα σπάνια είδη τσαγιού σε ένα εκπληκτικό αναπαλαιωμένο κτίριο της βρετανικής επαρχίας, γνωστό για τους φυσικούς «κάθετους» κήπους που καλύπτουν την πρόσοψή του.

Το «Tu Hwnt I’r Bont» (σ.σ. «Πέρα από τη Γέφυρα») βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Conwy, δίπλα στη διάσημη γέφυρα Inigo Jones, κοντά στην πόλη Llanrwst της βόρειας Ουαλλίας και χτίστηκε το 1480 με σκοπό να προσφέρει στους επισκέπτες του έναν ειδυλλιακό χώρο για να απολαμβάνουν το τσάι τους.

Κατά τη διάρκεια των αιώνων αναστηλώθηκε και ανακαινίστηκε αρκετές φορές, διατηρώντας στο έπακρο το παραδοσιακό χρώμα του αλλά και όλα εκείνα τα στοιχεία που διαμόρφωσαν τη διασημότητά του μέσα στους αιώνες.

Οι επισκέπτες αντικρίζουν μια εντυπωσιακή εικόνα, με πλήθος φυτών στην πρόσοψη του κτιρίου, που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την εποχή του χρόνου, σε ένα κατά βάση «τουριστικό αξιοθέατο» της περιοχής, που καταδεικνύει την αυθεντική «γεύση» της βόρειας Ουαλλίας και του πολιτισμού της.

Οι ιδιοκτήτες φροντίζουν να διατηρούν όσο καλύτερα μπορούν το ειδυλλιακό σκηνικό και να προσφέρουν ποιοτικά ροφήματα στους πελάτες τους, τα οποία συνοδεύουν με τα καλύτερα scones της χώρας, η συνταγή των οποίων εξακολουθεί να είναι ένα καλά κρυμμένο μυστικό!

«Τα βραβεία που έχουμε λάβει κατά καιρούς μάς δημιουργούν επιπλέον ευθύνες. Η συντήρηση του κτιρίου -και περισσότερο του κήπου και της πρόσοψης- απαιτεί χρόνο από μέρους μας. Όμως το αποτέλεσμα πάντα μας δικαιώνει», λένε οι ιδιοκτήτες.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Photokina Report: Hasselblad


 

Φλερτάρει με τις καταναλωτικές μηχανές γοήτρου


Όταν οι digital medium format μηχανές περνάνε κρίση εξαιτίας του σκληρού ανταγωνισμού από τις full frame 35mm τότε υπάρχει θέμα. Η Hasselblad, η εταιρία που το brandname της είναι συνυφασμένο με το γόητρο του μεσαίου φορμά, ανέλαβε ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες και τις ανεκοίνωσε σε press conference την Τρίτη 18 του μηνός στη Photokina.

Στο παρασκήνιο είχε προηγηθεί συμφωνία με τη Sony για την εκχώρηση know how με τον ίδιο τρόπο που στο παρελθόν η εταιρία είχε συνεργαστεί με τη Fujifilm στην XPan. Και το όνομα αυτής,,εμπνευσμένο από τις διαστημικές αποστολές και τη πολυετή συνεργασία με τη NASA. To design θα είναι ιταλικό και η πρώτη Lunar θα κάνει το ντεμπούτο της στις αρχές του 2013, aφιερωμένη στον ιδρυτή της εταιρείας, Victor Hasselblad.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις τις εταιρείας, η Lunar σχεδιάζεται με τον παραδοσιακό τρόπο της Ηasselblad που συμπεριλαμβάνει ξύλινα πρωτότυπα για τη μελέτη της εργονομίας ενώ χρησιμοποιεί υλικά κατασκευής όπως τα ανθρακονήματα, το τιτάνιο, το ξύλο, το δέρμα αλλά και ο χρυσός στις ειδικές εκδόσεις. Θα ακολουθεί mirrorless σχεδίαση δανεισμένη από τη NEX σειρά. Τα βασικά στοιχεία της θα περιλαμβάνουν αισθητήρα CMOS 24,3Μegapixel, 25 σημεία εστίασης, οθόνη Ultra-bright 3” και OLED EVF. . Βέβαια η έννοια «προσιτή Hasselblad» σημαίνει κάτι διαφορετικό σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο αφού η τιμή φημολογείται ότι θα αγγίζει τα 5000 ευρώ!
Οι ανακοινώσεις όμως προκάλεσαν ήδη αντιδράσεις σχετικά με το επαναλανσάρισμα τεχνολογιών που ήδη έχει κυκλοφορήσει η Sony αλλά και για τις ακριβές τιμές της Lunar. O business development manager της Hasselblad, Luca Alessandrini απάντησε στο British Journal of Photography “Η Lunar δεν είναι η NEX-7 επειδή περιέχει εξαρτήματα της Sony. Δεν είναι μια περίπτωση Leica και Panasonic”.
Επίσης υπαινίχθηκε την πρόθεση της εταιρείας για σταδιακή εισαγωγή τριών μοντέλων, μιας compact, μιας mirrorless και μιας DSLR. Για τις τιμές της εταιρείας απάντησε “Δεν κλέβουμε το καταναλωτικό κοινό βγάζοντας μεγάλο κέρδος. Το περιθώριο κέρδους μας είναι το ίδιο με τους υπόλοιπους, απλά χρησιμοποιούμε ακριβότερα υλικά”.

 

Γιατί το μάτι πέφτει κατευθείαν στο στήθος μιας γυναίκας; Οι επιστήμονες απαντούν


Σε… δόσεις φαίνεται πως βλέπει ο ανθρώπινος εγκέφαλος το γυναικείο σώμα,ανεξαρτήτως φύλου, σε αντίθεση με το αντρικό που βλέπει ως σύνολο, σύμφωνα με νέα ευρωπαϊκή έρευνα. Μήπως έτσι δικαιολογείται το βλέμμα σου όταν πέφτει σε επίμαχα σημεία;
 Το ότι ο εγκέφαλος των γυναικών λειτουργεί διαφορετικά από των αντρών το γνωρίζαμε ήδη. Αυτό που δεν ξέραμε όμως είναι το πώς αντιδρά όταν βλέπει το άλλο φύλο μπροστά του, τι κοιτάζει πρώτα και γιατί.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην «Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Κοινωνικής Ψυχολογίας» (EJSP),  ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται με διαφορετικό τρόπο την εικόνα του γυναικείου σώματος από αυτήν του ανδρικού.Οι ερευνητές  από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, στο Λίνκολν, με επικεφαλής την ψυχολόγο δρ Sarah Gervais θέλησαν να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: για ποιον λόγο αντιμετωπίζονται τόσο συχνά οι γυναίκες, αλλά όχι οι άντρες, ως σεξουαλικά αντικείμενα;

Γυναικείο VS αντρικό σώμα

Όταν κάποιος κοιτάζει το γυναικείο σώμα, είτε είναι άντρας, είτεγυναίκα,  το «βλέπει» περισσότερο σαν μεμονωμένα κομμάτια, σύμφωνα με την έρευνα.

Στήθος, οπίσθια, κοιλιά, γάμπες, πλάτη, μπούτια, όλα σαν κάτι ξεχωριστό και όχι ως μέρος ολόκληρου του γυναικείου σώματος!

«Κάθε μέρα, κάθε γυναίκα μειώνεται στα σεξουαλικά τμήματα του σώματός της», δήλωσε χαρακτηριστικά η Gervais. «Και αυτό δεν είναι κάτι που υφίστανται μόνο τα φωτομοντέλα ή οι πορνοστάρ, αλλά οι καθημερινές γυναίκες».

Από την άλλη,  ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται  το ανδρικό σώμα περισσότερο ως σύνολο και όχι ως ξεχωριστά μέρη.

Πού εστίασε η έρευνα

Ψάχνοντας διεξοδικά το θέμα, οι ερευνητές εστίασαν σε δύο είδη νοητικής διεργασίας, την σφαιρική και την τοπική. Η σφαιρική διεργασία είναι ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τα αντικείμενα ως σύνολα, ενώ η τοπική διεργασία εστιάζει περισσότερο στα διάφορα τμήματα ενός αντικειμένου.

Οι ερευνητές σκέφτηκαν ότι αν όντως υπάρχει διαφορά στην αντίληψη του γυναικείου από το ανδρικό σώμα, οι γυναικείες εικόνες θα ενεργοποιούν περισσότερο την τοπική διεργασία .

227 φοιτητές και φοιτήτριες του Πανεπιστημίου ήταν ό,τι ακριβώς χρειάζονταν οι επιστήμονες για να προχωρήσουν την έρευνά τους.

Δίνοντάς τους πρόσβαση σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τους έδειξαν μη ερωτικές φωτογραφίες ανδρών και γυναικών (συνολικά, κάθε ένας είδε 48 φωτογραφίες).

Οι εθελοντές έβλεπαν πρώτα φωτογραφία ενός ντυμένου άνδρα ή γυναίκας, από το κεφάλι έως τα γόνατα. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα, στην οθόνη εμφανίζονταν δύο φωτογραφίες δίπλα-δίπλα: η μία ήταν αυτή που είχαν δει προηγουμένως, και η άλλη η ίδια φωτογραφία αλλά με ελαφρώς τονισμένο το στήθος ή την κοιλιά, επειδή αυτά είναι τα κύρια σεξουαλικά τμήματα του σώματος.

Τους έδειξαν επίσης μια δεύτερη ομάδα φωτογραφιών με ζουμ του στήθους ή της κοιλιάς, ζητώντας τους να ξεχωρίσουν ποιο είναι αυτό που έχει τροποποιηθεί.

Αποτέλεσμα; Σαφής διαφορά στον τρόπο αντίληψης των φωτογραφιών των δύο φύλων.

Όταν έβλεπαν τις φωτογραφίες των γυναικών, εθελοντές και εθελόντριες αναγνώριζαν καλύτερα τα μεμονωμένα τμήματα του σώματος απ’ ό,τι όταν ταίριαζαν τις ολόσωμες φωτογραφίες τους με τις πρωτότυπες.

Το ακριβώς αντίθετο ίσχυε για τις φωτογραφίες των ανδρών, καθώς φοιτητές και φοιτήτριες αναγνώριζαν καλύτερα τον άντρα ως ολόσωμη εικόνα παρά τα μεμονωμένα τμήματα του σώματός του.

«Και οι άντρες και οι γυναίκες κάνουν αυτή την διαφοροποίηση όταν κοιτάζουν το γυναικείο σώμα», τόνισε η δρ Gervais, «συνεπώς δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να κατηγορήσουμε τους άνδρες».

Αν πάντως θέλει να ξεπεράσει τη συνήθεια να κοιτάζει πρώτα το στήθος ή τους γλουτούς μιας γυναίκας, μπορεί να το κάνει – αρκεί βεβαίως να το θέλει, κατέληξε….

ΠΗΓΗ:pinnokio.gr

Αυτές είναι οι ομορφότερες φωτογραφίες αστρονομίας της χρονιάς [pics]


Διέλευση της Αφροδίτης, έκλειψη Ηλίου, βροχή Λεοντιδών, κομήτες και πεφταστέρια, τόσα εντυπωσιακά πράγματα συμβαίνουν στον ουρανό τη νύχτα και μόνο λίγοι άνθρωποι τελικά τα παρατηρούν. Ωστόσο κάποιοι όχι μόνο τα παρατήρησαν, αλλά τα φωτογράφισαν κιόλας και έστειλαν τις φωτογραφίες τους σε διεθνή διαγωνισμό για να αναδειχθούν οι καλύτερες.

Το μουσείο Royal Greenwich ανακοίνωσε την Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου τους νικητές του τέταρτου ετήσιου βραβείου για την καλύτερη φωτογραφία αστρονομίας, σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι αυτές που ψηφίστηκαν ως οι καλύτερες αστρονομικές φωτογραφίες της χρονιάς.

Ο Γαλαξίας μας όπως τον φωτογράφισε ο Λουκ Ερό

Μ-51, Ο Γαλαξίας ρουφήχτρα από τον Μάρτιν Που (Αυστραλία)

Ουρανός πάνω από την φωτισμένη πόλη από τον Τούνκ Τεζέλ (Τουρκία)

Σούπερ-νόβα Σιμέις 147 από τον Ροτζέλιο Μπερνάλ Αντρέο (ΗΠΑ)

Το Βόρειο Σέλας φωτίζει πράσινο το χιονισμένο δάσος από τον Αρλίντ Χέιτμαν (Νορβηγία)

ΠΗΓΗ: alexiptoto