Tag Archives: Τηλεόραση

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η τηλεόρασή σας μπορεί να σας… παρακολουθεί!


Οι νέας γενιάς τηλεοράσεις συνδυάζουν τις ιδιότητες της συμβατικής τηλεόρασης, αλλά και των ηλεκτρονικών υπολογιστών ώστε να συμβαδίζουν με τις σύγχρονες ανάγκες. Επιτρέπουν στον χρήστη να παρακολουθεί τηλεοπτικά προγράμματα, αλλά και να κάνει διάφορες εργασίες που θα έκανε με ένα υπολογιστή, δηλαδή να συνδέεται με το Internet κ.λπ.

Οι νέας γενιάς τηλεοράσεις διαθέτουν σκληρούς δίσκους, κάμερες και μικρόφωνα. Μια εταιρεία που ειδικεύεται στην ασφάλεια ηλεκτρονικών συστημάτων υποστηρίζει ότι αυτές οι τηλεοράσεις είναι «ευάλωτες» και μπορεί κάποιος να αποκτήσει πρόσβαση στη συσκευή από μακριά και να παρακολουθεί τους κατόχους της μέσα από την κάμερα και τα μικρόφωνα της.

H εταιρεία ReVuln που εδρεύει στη Μάλτα ανακοίνωσε ότι οι τεχνικοί της, λειτουργώντας ως χάκερ, κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο μιας τηλεόρασης που κυκλοφορεί στην αγορά και διαθέτει σκληρό δίσκο, μικρόφωνα και κάμερα. Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας αν κάποιος αποκτήσει πρόσβαση σε αυτό το μοντέλο θα μπορεί να παρακολουθεί – εν αγνοία τους φυσικά – τους κατόχους της. Θα βλέπει και θα ακούει τί συμβαίνει στον χώρο που είναι εγκατεστημένη η συσκευή, ενώ επίσης θα μπορεί να αποκτήσει τα δεδομένα που είναι καταχωρημένα στον σκληρό δίσκο της.

Έτσι αν οι κάτοχοι της τηλεόρασης συνδέονται μέσω αυτής στο Internet, οτιδήποτε κάνουν εκεί θα είναι στη διάθεση του χάκερ. Θα γνωρίζει πού σερφάρουν οι κάτοχοι της συσκευής, αλλά και τους κωδικούς τους σε διάφορες online υπηρεσίες. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι όπως συμβαίνει με τους υπολογιστές αλλά και κάθε άλλη συσκευή που συνδέεται με το Internet έτσι και οι τηλεοράσεις που έχουν αυτή τη δυνατότητα ενέχουν ταυτόχρονα και τους ίδιους κινδύνους. Μπορεί κάποιος να αποκτήσει τον έλεγχο τους από μακριά ή η συσκευή να μολυνθεί από κάποιο ιό.

Πηγή: tovima.gr

 

«Έφυγε» ο θρυλικός Τζέι Αρ της τηλεοπτικής σειράς Ντάλας


Ο Λάρι Χάγκμαν, ο θρυλικός Τζέι Αρ Γιούιν της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς «Ντάλας», πέθανε χθες σε ηλικία 81 ετών ύστερα από μακρά μάχη με τον καρκίνο, σύμφωνα με την εφημερίδα Dallas Morningk News, η οποία επικαλέσθηκε την οικογένειά του.

Ο Χάγκμαν πέθανε σε νοσοκομείο του Ντάλας. ‘Επασχε από κίρρωση του ήπατος από τη δεκαετία του 1990 ύστερα από χρόνια εξάρτησης από το αλκοόλ.

Μητέρα του Χάγκμαν ήταν η ηθοποιός Μέρι Μάρτιν. Ο ίδιος έγινε σταρ το 1965 στη σειρά «Η Τζίνι και το Τζίνι» υποδυόμενος το σμηναγό Τόνι Νέλσον, έναν αστροναύτη που ανακαλύπτει ένα όμορφο τζίνι μέσα σε ένα μπουκάλι.

Η θρυλική σαπουνόπερα «Ντάλας» που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1978 και ολοκληρώθηκε το 1991 και η οποία έκανε τον Χάγκμαν σουπερστάρ επέστρεψε στις οθόνες. Προβάλλεται ήδη στο συνδρομητικό κανάλι ΤΝΤ και όχι στο CBS όπου σημείωσε τεράστια επιτυχία για 13 τηλεοπτικές σεζόν.

Πηγή:  iefimerida.gr

 

 

Ποιο ανεξήγητο μυστήριο κρύβουν οι LCD οθόνες μας [βίντεο]


H LCD τηλεόραση που κοσμεί το καθιστικό σου φέρει ένα καλά κρυμμένο μυστικό που κανένας επιστήμονας δεν έχει καταφέρει ακόμη να διαλευκάνει. Η ίδια η κατασκευή της παραμένει ένα μυστήριο για τη νεότερη φυσική επιστήμη, εξαιτίας μιας ανωμαλίας στο σχεδιασμό της.

Το μυστικό, στο οποίο κανείς δεν έχει μπορέσει να ρίξει φως, έγκειται στους υγρούς κρυστάλλους που έχουν δανείσει το όνομά τους στις LCD οθόνες (Liquid Crystal Display), κοινώς γνωστές ως οθόνες υγρών κρυστάλλων. Η μέθοδος με την οποία τοποθετούνται και ευθυγραμμίζονται οι κρύσταλλοι παραμένει ένα μυστήριο και συνάμα μέγα θαύμα της σύγχρονης τεχνολογίας.

Ο Δρ. Χάρι Ουόλτον, διευθυντής του τμήματος Optical Imaging and Display Systems των εργαστηρίων της Sharp στην Ευρώπη, περιγράφει την κατασκευή μιας LCD οθόνης σαν ένα σάντουιτς αποτελούμενο από δύο στρώματα γυαλιού.

«Αυτές είναι οι φέτες ψωμιού», εξηγεί, «και στη μέση υπάρχει η γέμιση, η οποία συνίσταται σε μία επίστρωση υγρού κρυστάλλου».

Αυτή η επίστρωση υγρού κρυστάλλου είναι που προκαλεί τόση έκπληξη και η οποία θα μπορούσε να περιγραφεί ως μία μάζα μικροσκοπικών σπίρτων. Αυτά είναι που πρέπει να ευθυγραμμιστούν και να τοποθετηθούν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Το πώς όμως επιτυγχάνεται αυτό είναι κάτι που εξακολουθεί να «πονοκεφαλιάζει» τους επιστήμονες σήμερα.

Υπάρχουν κάποιες μέθοδοι που εγγυώνται καλό αποτέλεσμα και οι οποίες κάνουν τις τηλεοράσεις μας να λειτουργούν μια χαρά, χωρίς όμως να γνωρίζει κανείς το γιατί.

Πολλοί κατασκευαστές, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας Sharp, χρησιμοποιούν μια μέθοδο βουρτσίσματος-τριβής σε ένα λεπτό στρώμα πολυμερούς χημικού υλικού το οποίο αλείφεται στην επιφάνεια του γυαλιού. Το ελάχιστα παχύ πολυμερές τρίβεται κατόπιν με ένα ταχέως κινούμενο βελούδινο ύφασμα προτού τοποθετηθεί πάνω του ο υγρός κρύσταλλος.

Οι κρύσταλλοι που περιέχονται στο υγρό ευθυγραμμίζονται από μόνοι τους, επιτρέποντας στην οθόνη να λειτουργήσει.

Στατικός ηλεκτρισμός; Μικροσκοπικές αυλακώσεις στο πολυμερές; Μόνο υποθέσεις μπορούν να κάνουν προς στιγμή οι επιστήμονες, χωρίς να μπορούν να παράσχουν μία τελική εξήγηση.

Στο μεταξύ, η Sharp φέρεται να έχει αποδείξει πως η κατεύθυνση των υγρών κρυστάλλων δεν οφείλεται σε κάποιου είδους υλική επαφή. Η ίδια μάλιστα έχει αναπτύξει μία διαδικασία κατά την οποία η τριβή επιτυγχάνεται με τη χρήση δεσμών φωτός επιτυγχάνοντας έτσι ακόμη μεγαλύτερη ποιότητα ευκρίνειας στις οθόνες της.

Βλέπε σχετικά το βίντεο που ακολουθεί:

Πηγή:  iefimerida.gr

 

Η «νέα» τηλεόραση είναι περισσότερο διαδραστική


Του Δημήτρη Μαλλά

Πριν από περίπου δέκα χρόνια, η παρακολούθηση ενός τηλεοπτικού προγράμματος σήμαινε ότι ο τηλεθεατής άνοιγε την τηλεόρασή του μία συγκεκριμένη ώρα και συγκεντρωνόταν στη θέαση της σειράς, της ταινίας ή της εκπομπής που τον ενδιέφερε. Σήμερα, ακόμη και στην Ελλάδα, με εξαίρεση γεγονότα σε ζωντανή μετάδοση, μπορείς να δεις το πρόγραμμα που σε ενδιαφέρει πρακτικά οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμείς, όπως και σε οποιαδήποτε συσκευή έχει οθόνη, είτε πρόκειται για φορητό υπολογιστή, tablet ακόμη και σε κινητό τηλέφωνο. Επιπλέον, ταυτόχρονα με την παρακολούθηση ενός προγράμματος σε ζωντανή μετάδοση (π.χ. ένας αγώνας ποδοσφαίρου ή ένα σόου) όλο και περισσότεροι χρήστες είναι ταυτόχρονα συνδεδεμένοι στο Facebook ή στο Twitter και σχολιάζουν αυτό που παρακολουθούν!

Πολλαπλές οθόνες
Η σημαντικότερη αλλαγή που υφίσταται αυτή τη στιγμή ο χώρος της τηλεόρασης είναι η χρήση πολλαπλών οθονών. Ολο και περισσότεροι καταναλωτές παρακολουθούν το πρόγραμμα που τους ενδιαφέρει στον υπολογιστή χρησιμοποιώντας ένα TV Tuner ή συνδέονται στο Internet και σε Web TV υπηρεσίες. Επιπλέον, ακόμη και στην Ελλάδα οι μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί δίνουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσει κάποιος το επεισόδιο της σειράς που «έχασε» μέσα από το διαδίκτυο. Οπως έχουμε δει και περιπτώσεις τηλεοπτικών σειρών που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για προβολή μέσω του web. Ακόμη και το δελτίο ειδήσεων μπορεί να παρακολουθήσει κανείς online και οπότε το επιθυμεί!

Online παρακολούθηση
Παράλληλα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλά και στη δυτική Ευρώπη, γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς υπηρεσίες online παρακολούθησης κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, όπως είναι το Netflix και το Hulu. Επιπλέον, το YouTube έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερα δημοφιλές μέσο κατανάλωσης video περιεχομένου κάθε είδους, υποκαθιστώντας, ιδίως στις μικρότερες ηλικίες, την τηλεόραση.

Ακόμη, τα tablets έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση video περιεχομένου ακόμη και ζωντανού, ενώ υπάρχουν και χρήστες που βλέπουν εκπομπές στο smartphone τους! Ο λόγος είναι η δυνατότητα επιλογής που υπάρχει για τους καταναλωτές να βλέπουν το περιεχόμενο που θέλουν. Σύμφωνα, μάλιστα, με τα στοιχεία μίας πρόσφατης έρευνας του Ericsson ConsumerLab, όπου συμμετέχουν άτομα από δώδεκα ανεπτυγμένες χώρες, περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές θέλουν να μπορούν να επιλέγουν τη δική τους τηλεόραση και το δικό τους video περιεχόμενο.

Η ίδια έρευνα έδειξε ότι το 67% των καταναλωτών χρησιμοποιεί smartphones, tablets ή φορητούς υπολογιστές για τη θέαση βίντεο και τηλεόρασης. Επιπλέον, το 60% των καταναλωτών δηλώνει ότι χρησιμοποιεί on-demand υπηρεσίες σε εβδομαδιαία βάση. Η παρακολούθηση τηλεόρασης σε κίνηση κερδίζει έδαφος όλο και περισσότερο, ενώ το 50% του χρόνου που δαπανάται βλέποντας τηλεόραση και βίντεο στο smartphone πραγματοποιείται εκτός σπιτιού, με τις συνδέσεις κινητής ευρυζωνικότητας να διευκολύνουν αυτήν την αύξηση.

Social TV
Ενα άλλο ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα του Ericsson ConsumerLab είναι η «σχέση» που αναπτύσσεται μεταξύ της τηλεθέασης και των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης (social media), όπως είναι το Facebook και το Twitter. Το 62% των θεατών χρησιμοποιεί τα social media ενώ παρακολουθεί τηλεόραση -δηλαδή παρατηρείται 18% αύξηση μέσα σε έναν χρόνο.

Το 66% των γυναικών υιοθετεί αυτήν τη συμπεριφορά, σε σύγκριση με 58% των ανδρών. Και επιπλέον το 25% των καταναλωτών χρησιμοποιεί τα social media για να συζητήσει αυτό που παρακολουθεί κατά τη διάρκεια του προγράμματος.

ΠΗΓΗ: imerisia.gr

Σύγχρονη Ζωή: …..Η ζωή χωρίς τηλεόραση.


Του Γιώργου Κόκουβα

«Δεν έχεις τηλεόραση; Και προς τα πού κοιτάζουν όλα σου τα έπιπλα;» Ο Τζόι από τα «Φιλαράκια» εξανίσταται στο άκουσμα της εξωφρενικής φράσης ενός καθηγητή που ομολογεί ανερυθρίαστα πως δεν είναι ιδιοκτήτης τηλεοπτικής συσκευής. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο Τζόι θα έκανε κολλητή παρέα με την Μαρίνα Κουντουράτου, η οποία τον συμπλήρωσε, με ένα τσιτάτο προς τον Μαρκορά: «Αν οι άνθρωποι ήταν πιο ενδιαφέροντες από την τηλεόραση, τότε στα σαλόνια μας θα τοποθετούσαμε ανθρώπους».

Αλλά, πάλι, γιατί να εμπιστευτούμε τα λεγόμενα του Τριμπιάνι και της Κουντουράτου; Μήπως κι αυτοί μέσω της τηλεόρασης δεν μας τα μετέφεραν; Γι’ αυτούς τους δύο, και για εκατομμύρια ακόμη ανθρώπους, δεν νοείται καθημερινότητα χωρίς τηλεκοντρόλ. Για κάποιους άλλους, όμως, νοείται. Όπως για την Δάφνη, τον Στέλιο, την Ηρώ και την Φοίβη, που πέταξαν την τηλεόραση από το παράθυρο και βρήκαν την (ψυχική) υγειά τους.

Τους λείπει η μικρή οθόνη; Μπαίνουν στον πειρασμό να κρυφοκοιτάξουν το σίριαλ ή το reality για το οποίο μιλούν οι παρέες τους; Από πού ενημερώνονται και πώς είναι τελικά η ζωή χωρίς «εκείνη»;

Πατώντας το Off

«Δεν είναι ότι κάποια στιγμή αποφάσισα πως «από σήμερα κόβω την τηλεόραση» όπως λέμε «κόβω το τσιγάρο». Απλά η τηλεόραση σταμάτησε σιγά-σιγά να έχει πράγματα που να θέλω να δω», μας λέει η Ηρώ, 30 ετών.

Το ίδιο ισχύει και για την Δάφνη, 35 ετών, η οποία θυμάται την «αποκόλλησή» της από τον κόσμο της TV όχι σαν κάποια συνειδητή απόφαση, αλλά ως φυσική μετάβαση. «Όταν το 1995 έφυγα από το σπίτι μου για να σπουδάσω, δεν τέθηκε το ζήτημα να μου αγοράσουν οι γονείς μου τηλεόραση, μάλλον θεωρήθηκε ένα περιττό έξοδο. Άλλωστε, σε όλη την παρέα, μόνος ένας συμφοιτητής μας είχε τηλεόραση, μια πολύ μικρή ασπρόμαυρη, και μαζευόμασταν όλοι στο σπίτι του και βλέπαμε ταινίες – τη χρησιμοποιούσαμε δηλαδή μόνο για να βλέπουμε βίντεο. Από τότε μέχρι σήμερα, δεν απέκτησα ποτέ συσκευή τηλεόρασης», εξομολογείται.

Στο σπίτι της Φοίβης, 21 ετών, υπάρχει τηλεόραση, αλλά για εκείνη έχει γίνει αόρατη. «Γύρω στα 17 σταμάτησα να βλέπω τηλεόραση, αφού μπορούσα να καλύψω την όποια «τηλεοπτική» ανάγκη μου από το internet, με όποιες συνθήκες μου άρεσαν – όποτε θέλω, χωρίς διαφημίσεις, όσα επεισόδια σειράς επιθυμώ κ.ο.κ.», μας αναφέρει. Ο Στέλιος, 33 ετών, από την άλλη, το βλέπει περισσότερο χιουμοριστικά: «Δεν έχω συσκευή τηλεόρασης, το αποφάσισα σε μια στιγμή απερισκεψίας. Δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο άχαρη και γκρίζα θα ήταν η ζωή μου χωρίς TV», λέει και προφανώς χαχανίζει από μέσα του όταν προσθέτει πως, «μπορεί να μην έχω τηλεόραση, αλλά αν έβρισκα μια flat screen με 50€, θα έτρεχα να αγοράσω δύο»!

Το μέσο, το μήνυμα, και η ελληνική πραγματικότητα

Ωραία, η τηλεόραση έκλεισε. Γιατί, όμως; Φταίει κατεξοχήν η τηλεόραση ως μέσο ή η προσαρμογή του στα ελληνικά δεδομένα, με την γνωστή κατάντια (trash, κιτρινισμός, reality, φτηνές παραγωγές και ελάχιστος πολιτισμός); Με άλλα λόγια, σε έναν ιδανικό κόσμο, θα (ξανα)έβλεπαν τηλεόραση όσοι της γύρισαν την πλάτη;

«Σε ένα ιδανικό κόσμο θα έβλεπα πολλή τηλεόραση. Δεν χρειάζεται καν να περιμένω για τον ιδανικό κόσμο, και στην Αγγλία να ήμουν (που η τηλεόραση είναι αξιοπρεπής) πάλι θα έβλεπα. Όταν την έκοψα όμως, το 2003, το έκανα λόγω της αθλιότητας της ελληνικής tv», μαρτυρά ο Στέλιος.

Για την Φοίβη, πάλι, ακόμη κι αν η ελληνική τηλεόραση αποφάσιζε να σταματήσει τα προγράμματα της αποβλάκωσης και του χασμουρητού, θα παρέμενε ξεπερασμένη ως μέσο. «Σχεδόν ό,τι υπάρχει στην τηλεόραση –και της χώρας σου και όλου του κόσμου- μπορείς να το βρεις στο ίντερνετ, όπου υπάρχουν περισσότερες επιλογές, πηγές και γνώμες», λέει, αλλά παραδέχεται πως σε έναν ιδανικό κόσμο, θα είχε μια τηλεόραση στο δωμάτιό της.

Επειδή όμως ο ιδανικός κόσμος πιθανότατα θα αργήσει πολύ να κάνει guest star εμφάνιση στα μέρη μας, η Δάφνη είναι πιο κάθετη, και μας αναλύει το σκεπτικό της: «Διαφωνώ σίγουρα με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα – αλλά και με την ιταλική και την ισπανική, που τις ξέρω κάπως. Από την άλλη, μερικές φορές που επιστρέφω στο σπίτι των γονιών μου και βλέπω, για παράδειγμα, ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, σκέφτομαι, να ρε παιδί μου, δεν φταίει το μέσο, φταίει η χρήση.

»Εν δυνάμει η τηλεόραση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αξιόλογο εκπαιδευτικό ή ενημερωτικό εργαλείο, όπως στην εκμάθηση μιας καινούρια γλώσσας ή την εξοικείωση μαζί της. Αλλά είναι προφανές ότι η τηλεόραση σήμερα προορίζεται για την προπαγανδιστική ενημέρωση και την, κατά κανόνα, φτηνή διασκέδαση, και συνήθως περιορίζεται σε αυτές… Όσο λοιπόν δεν αλλάζει η αντίληψη γύρω από την χρήση της τηλεόρασης, τόσο δε βλέπω και την χρησιμότητά της – σε αυτόν ή σε έναν ιδανικό κόσμο».

Η Ηρώ, η οποία βλέπει την οθόνη της αναμμένη μόνο όταν βάζει DVD να παίξει ή κάθε Μάιο, όταν έρχεται η ώρα της Eurovision, πριν από μια δεκαετία θα μας έλεγε ότι διαφωνεί κυρίως με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα. «Μετά από λίγη επαφή με τις τηλεοράσεις άλλων χωρών (και κυρίως της ισπανικής, που συνοψίζεται στα reality και τις Μεξικάνες που ουρλιάζουν) μπορώ να σου πω ότι διαφωνώ με την χρήση που γίνεται στην τηλεόραση ως μέσο γενικότερα. Ένα μέσο αυτό καθαυτό δεν μπορείς να το δαιμονοποιήσεις. Αυτούς που το γεμίζουν με περιεχόμενο, ίσως. Σε έναν ιδανικό κόσμο, αν ας πούμε υπήρχε ακόμα Φρουτοπία, σίγουρα θα έβλεπα τηλεόραση, αλλά και πάλι συγκεκριμένα μόνο πράγματα», συμπληρώνει.

Αναμνήσεις… λίγων ιντσών

Δεν ήταν πάντα έτσι η καθημερινότητα για τους τέσσερις «Μαρκοράδες» μας. «Όποιος πει ότι δεν μεγάλωσε με τηλεόραση είναι ψεύτης», αναφέρει η Ηρώ, και αναπολεί τα μεσημέρια που καθόταν μαγεμένη μπροστά από το «κουτί» για να δει την γειτονιά της Φρουτοπίας. «Και πολλά άλλα παιδικά, και τις 3 Χάριτες, και τους Αυθαίρετους, και την Ψαροκωστούλα, και γενικώς τα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης που ήταν τα χρόνια της αθωότητας», θυμάται.

«Βλέπαμε τηλεόραση σπίτι όλοι μαζί. Και κλασική συνήθεια ήταν μετά το σχολείο τρώγοντας να βλέπω μεσημεριανάδικα», θυμάται και η Φοίβη, οι γονείς της οποίας, όπως μας λέει, ήταν πάντα κάπως απαξιωτικοί με την τηλεόραση. «Κάπως έπρεπε πάντως να ησυχάσουν κι αυτοί οι άμοιροι οι γονείς που ήταν τότε μαζί μας 24 ώρες το 24ωρο», λέει η Ηρώ, ενώ η Φοίβη μας εκμυστηρεύεται την τηλεοπτική της αδυναμία: «Νοσταλγώ ένα και μόνο πράγμα: τους Δύο Ξένους».

Κι όσο ο Στέλιος θυμάται καρέ από την Κάντυ-Κάντυ και μας τραγουδάει το soundtrack των Πειρατών του Σάγκμα που έβλεπε μικρός, η Δάφνη αναπολεί με τρυφερότητα τις βραδιές που καθόταν με τον πατέρα της Σάββατο βράδυ να δούνε ελληνική ταινία. Κι η μητέρα της, παρά τα υποτιμητικά βλέμματα που τους έριχνε, δεν μπορούσε να αντισταθεί στην οικογενειακή απόλαυση των Τριών Χαρίτων. «Μου άρεσαν πολύ και οι βραδιές των εκλογών, όταν πηγαίναμε σε φίλους να δούμε τα αποτελέσματα και μέναμε μέχρι το πρωί –ακόμα μ’ αρέσει αυτή η διαδικασία. Με άλλα λόγια, οι θετικές αναμνήσεις μου είναι πάντα συνδεδεμένες με την «συλλογική» παρακολούθηση της τηλεόρασης, με στιγμές που η τηλεόραση λειτουργούσε ως εργαλείο επαφής με άλλους», λέει.

Μα, για τι πράγμα μιλάνε;

Σίγουρα, αν κάποιος που δεν έχει δει τηλεόραση για δεκαετίες, ακούσει μια παρέα να μιλά για τους καβγάδες στα reality, για το νέο σίριαλ της Μιρέλλας, για τα πρόστιμα του Παπακαλιάτη, τα show της Ρούλας και την πιρουέτα του Μαρτάκη στο DWTS, θα αναφωνήσει την παραπάνω ερώτηση. Το θέμα είναι, του γεννιέται η «ένοχη» περιέργεια να ανοίξει κρυφά την TV ή να ψάξει για τι πράγμα μιλάνε γύρω του;

«Δεν θα την χαρακτήριζα ένοχη περιέργεια, μάλλον κανονικό μου φαίνεται να θέλεις να συμμετάσχεις σε αυτά που κουβεντιάζονται γύρω σου. Όποτε συμβαίνει κάτι τέτοιο, μπαίνω στο ίντερνετ και το βλέπω – όταν είναι κάτι που όλοι κουβεντιάζουν γύρω σου, σίγουρα έχει ανέβει στο διαδίκτυο», απαντά η Δάφνη. Η Φοίβη και ο Στέλιος, πάντως, αναφωνούν μία και μόνο λέξη, που τους σώζει σε τέτοιες καταστάσεις από την φαγούρα της περιέργειας: Youtube.

«Έχεις προσέξει ότι οι γύρω μου έχουν σταματήσει να συζητούν για τηλεόραση;», παρατηρεί η Ηρώ και συνεχίζει: «Τις σπάνιες φορές που τυχαίνει, επειδή ακριβώς δεν ήταν «απόφαση» για μένα το να απέχω από την τηλεόραση, αν μου κινήσουν την περιέργεια οι συζητήσεις θα το δω. Το Νησί, ας πούμε, το είχα δει μερικές φορές, και μου άρεσε».

Από πού ενημερώνονται όσοι κλείνουν την τηλεόραση;

Μ’ ένα στόμα μια φωνή, οι ερωτηθέντες ψηφίζουν διαδίκτυο. «Δε νομίζω ότι ήταν ποτέ απαραίτητη η τηλεόραση. Είναι, όμως, μια τεράστια συζήτηση το τι είναι απαραίτητο και τι όχι. Είναι απαραίτητος, ας πούμε, ο κινηματογράφος; Το ραδιόφωνο; Επίσης, δε νομίζω ότι ήταν ποτέ ενημερωτικός ο πρωταρχικός σκοπός της», λέει η Ηρώ, ενώ ο Στέλιος παρατηρεί πως ακόμη και στο internet, ενημερώνεται περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε. «Σε βαθμό κακουργήματος», προσθέτει, λέγοντας ότι κανένας δεν έχει ανάγκη από τόση ενημέρωση.

«Η αλήθεια είναι ότι την τηλεόραση δεν την έβρισκα απαραίτητη ούτε όταν δεν υπήρχε internet – πολύ περισσότερο σήμερα», μας λέει η Δάφνη. «Tο βασικό πρόβλημα είναι ότι η τηλεόραση (στη σημερινή της μορφή) δεν εξυπηρετεί την ενημέρωση. Λόγω της πολύ στενής της σχέσης με την πολιτική εξουσία, περιορίζεται σε μια ενημέρωση με συγκεκριμένο ιδεολογικό φορτίο – απλώς αναπαράγει, δηλαδή, τις κυρίαρχες απόψεις και την κυρίαρχη κουλτούρα. Από μια άποψη, βέβαια, αυτή είναι και η μοναδική χρησιμότητα της τηλεόρασης για μένα: με φέρνει σε επαφή με μια πλευρά της πραγματικότητας που, ενώ τείνω να αποφεύγω, είναι σημαντικό να την γνωρίζω».

Η «ψευτοκουλτούρα»(;) της αποχής

Ο Στέλιος μάς ξαφνιάζει, όταν απαντά αυτοσαρκαζόμενος στην ερώτησή μας, τι θα απαντούσε σε όσους υποστηρίζουν ότι η αποχή από την TV είναι «υποκριτική» επίδειξη κουλτούρας: «Έχουν απόλυτο δίκιο. Όταν την έκοψα έκανα συνειδητές προσπάθειες να γίνω «θολοκουλτουριάρης». Να φανταστείτε εκείνη την περίοδο είχα πληρώσει εισιτήριο για να δω τη «Νύχτα» του Αντονιόνι. Πρέπει να κοιμήθηκα μέσα στα πρώτα επτά λεπτά».

«Κακά τα ψέματα, σε κουλτουριάρηδες δεν απευθύνεται η τηλεόραση. Όμως παραδέχομαι κοκκινίζοντας λίγο, πως ανεβαίνοντας λίγους πόντους απ΄ το έδαφος, στην ερώτηση “βλέπεις τηλεόραση” περήφανα απαντώ “όχι”», μας εκμυστηρεύεται η Φοίβη.

«Είναι δύο διαφορετικά πράγματα το να μην έχεις τηλεόραση και το να διατυμπανίζεις με τρόπο επιδεικτικό ότι δεν έχεις τηλεόραση, καταγγέλλοντας αυτούς που έχουν», σημειώνει από την πλευρά της η Δάφνη. «Αλλά γενικά θα έλεγα ότι αυτή είναι μια μάλλον ξεπερασμένη κριτική, αφού οι σημερινές και επόμενες γενιές, mainstream ή όχι, θα ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για την τηλεόραση και όλο περισσότερο για το internet», καταλήγει.

Όσο για την Ηρώ, απαντά στην ερώτησή μας με μια προσφορά: «Ανταλλάσσω πέντε βιβλία με δυσκολοπρόφερτα ονόματα συγγραφέων στο εξώφυλλο, με μια ώρα σήριαλ που να είναι αστείο (έστω, αστείο σε επίπεδο Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη). Όχι; Κανείς; Τίποτα; Καμία προσφορά; ΟΚ, επιστρέφω στα βιβλία μου».

Περισσότερες αποχές…

Ρωτήσαμε και τους φίλους του in2life στο Facebook –και, ζωή να ‘χετε, είστε πολλοί- αν απέχουν από την τηλεόραση. Ιδού ορισμένες από τις δεκάδες απαντήσεις που λάβαμε από αγανακτισμένους πρώην τηλεθεατές:

– Η τηλεόραση με θλίβει και με κάνει να αισθάνομαι άρρωστη. Δεν είναι θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας με τα τηλεοπτικά τεκταινόμενα, είναι ζήτημα υγείας!
Γεωργία
-Δεν βλέπω τηλεόραση παρά μόνο παιδικά στο nickelodeon! Το ξέρω, ακούγεται αστείο για την ηλικία μου, όμως θεωρώ ότι όσοι βλέπουν τηλεόραση απλά χαραμίζουν τη ζωή τους. Ούτε τα προγράμματα έχουν να σου προσφέρουν κάτι, ούτε οι εκπομπές, εκτός απ’τα ντοκιμαντέρ, ούτε φυσικά οι ειδήσεις, οι οποίες το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να σε αγχώνουν και να παθαίνεις κατάθλιψη. Στην κατάσταση που είμαστε το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι αυτό. Και φυσικά, η καθημερινότητά μου είναι πολύ καλύτερη. Είμαι πολύ πιο ήρεμη παρ’ όλη την ανεργία μου!
Κατερίνα
-Έχω να δω έναν χρόνο και δεν θα ξαναδώ. Πολύ σκουπίδι και πολλά ψέματα.
Λάμπρος
-Δεν έχω, και ζω καλύτερα χωρίς το άγχος που θέλουν να μας μεταδίδουν μέσω αυτής.
Κάθυ
-Μετρήστε με διπλά, γιατί ούτε ο φίλος μου βλέπει. Γενικά, κανείς μας δεν έχει τηλεόραση!
Κατερίνα
-Έχω να παρακολουθήσω από τότε που προβαλλόταν το Νησί.
Σταυρούλα
-Έξι χρόνια and counting..!
Χρήστος
– Δε βλέπω, ούτε ειδήσεις, πέντε χρόνια τώρα – παλιά ήμουν φανατική.
Βρισηίς
-Τι να δεις; Προωθούν ό,τι χειρότερο μπορούν να φανταστούν. Λες και είναι συνεννοημένοι σε όλα τα κανάλια. Θέλει και ερώτημα; Εμετική έχει καταντήσει.
-Δεν αγοράσαμε αποκωδικοποιητή, αλλά και πριν η τηλεόραση χρησίμευε μόνο για παιδικά DVD και για CD player
Μαρία

ΠΗΓΗ:in2life.gr

 

Αυθεντικό τηλεοπτικό περιεχόμενο από την Ευρώπη θα φιλοξενεί σύντομα το YouTube


 

Το YouTube θα αυξήσει ακόμη περισσότερο το περιεχόμενο που παράγεται αποκλειστικά για την πλατφόρμα, πέρα από αυτό που δημιουργούν τα 100 αμερικανικά στούντιο με τα οποία η πλατφόρμα συνεργάζεται εδώ και έναν περίπου χρόνο. Μάλιστα, οι καινούριες σειρές και τα ντοκιμαντέρ θα προέρχονται από την Ευρώπη αφού, όπως αποκάλυψε στο μπλογκ του ο υπεύθυνος του YouTube Robert Kyncl, η πλατφόρμα ήρθε σε συμφωνία πριν από λίγες ημέρες με 60 τηλεοπτικούς σταθμούς και εταιρείες παραγωγής από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία.

Ανάμεσα στις εταιρείες που θα συνεργαστούν με το YouTube είναι η Endemol (εταιρία παραγωγής του Big Brother), το BBC Worldwide και η UFA/Fremantle (παραγωγός σόου ταλέντων). «Κανάλια» στην πλατφόρμα θα αποκτήσουν επίσης ο βρετανός σεφ Jamie Oliver, ο μουσικός τηλεοπτικός σταθμός Mixmag TV, όπως και η Guinness World Records, η εταιρεία που είναι υπεύθυνη για τη λίστα των παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες. «Ανεβάζοντας» στην πλατφόρμα τηλεοπτικό υλικό που θα αφορά κυρίως την πολιτική, τα σπορ, τη μαγειρική και την υγεία.

Ο Kyncl υποστηρίζει πως, στον ένα χρόνο που προηγήθηκε, το πείραμα της συνεργασίας του YouTube με τους Αμερικανούς παραγωγούς αποδείχθηκε εξαιρετικά πετυχημένο. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα 35 δημοφιλέστερα «κανάλια» με αυθεντικό περιεχόμενο έχουν περισσότερες από 1.000.000 προβολές κάθε εβδομάδα. Επιπλέον, 800.000 συνδρομητές παρακολουθούν κάθε μήνα περισσότερες από 4 δισεκατομμύρια ώρες από αυτό το υλικό.

Η επιλογή των ευρωπαϊκών παραγωγών σημαίνει πως η πλατφόρμα θέλει να αξιοποιήσει την ίδια τακτική για να αυξήσει τη δημοφιλία της και στη Γηραιά Ήπειρο – προσδοκώντας μάλιστα ότι, εκτός από αυθεντικό, το υλικό θα είναι και αρκετά ποιοτικό, ώστε τα νέα «κανάλια» να αποκτήσουν ένα σταθερό κοινό, το οποίο θα αυξάνεται ολοένα περισσότερο. Γι’ αυτόν τον λόγο, η συμφωνία προβλέπει πως για αρκετά χρόνια οι εταιρείες παραγωγής θα εισπράττουν ένα σταθερό ποσό, ανεξάρτητα από τον αριθμό των προβολών που θα πετυχαίνουν.

ΠΗΓΗ:

www.kathimerini.gr

No TV, No Crisis – Το μέσο είναι η κρίση


Εδώ και 5 μήνες δεν βλέπω τηλεόραση. Εδώ και 5 μήνες δεν νιώθω πια καμία έξτρα ψυχολογική πίεση για την οικονομική κρίση.

Ηλίας Αναστασιάδης

Η λίστα με «αυτά που δεν μπορείς χωρίς» για το σπίτι στο οποίο θα μετακομίζαμε από τα πατρικά μας με τον συγκάτοικό είχε τρία πράγματα. Έναν μεγάλο καναπέ, ένα φουρνάκι με μάτια και μια καλή τηλεόραση. 5 μήνες μετά την μετακόμιση, κοιταζόμαστε ακόμα καμιά φορά και αναρωτιόμαστε τι τη θέλαμε την LG με τα high definition και τα δεν συμμαζεύεται.

Θα είμαι δίκαιος. Η φανταστική μας τηλεόραση έχει υποδοχή για usb κι έτσι βλέπουμε το τρεμάμενο πιγούνι του εκνευρισμένου Coach Taylor στο FNL και 4-5 ταινίες την εβδομάδα σε υψηλή ανάλυση. Αυτό που δεν βλέπουμε είναι ελληνική τηλεόραση, όπως αυτή μεταφράζεται στα ατελείωτα τούρκικα, στις ανελέητες επαναλήψεις και κυρίως, ΚΥΡΙΩΣ, στα δελτία ειδήσεων.

Συνειδητοποιούμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι, γιατί δεν ξέρουμε πότε έρχεται η τρόικα, πότε φεύγει η τρόικα, πόσες χιλιάδες άρθρα του παγκόσμιου Τύπου έγραψαν την προηγούμενη ότι η Ελλάδα χρεοκοπεί σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα, λίγο πριν λιώσουν οι πάγοι και ποια πολιτική υποστηρίζουν κάθε βράδυ οι τηλε-δικασταί των κεντρικών δελτίων των «μεγάλων» καναλιών.

Τη μεγάλη αυτή διαφορά στην ψυχολογία μου τη διαπιστώνω, ακριβώς γιατί μέχρι πριν 5 μήνες έλιωνα στην τηλεόραση. Πιο αναλυτικά, παρασυρόμουν στη δίνη της τηλεοπτικής ενημέρωσης και στα τρομοκρατικά σούπερ με τις λέξεις «Τελεσίγραφο», «Αρνητικό Κλίμα», «Σκληρά μέτρα», «Κρίσιμες ώρες». Ζώντας σε ένα σπίτι που η τηλεόραση απλά πιάνει χώρο, σε διαβεβαιώ πως καμία ώρα δεν είναι κρίσιμη.

Το κλίμα της ελληνικής TV εν μέσω κρίσης είναι ότι ο Τόμσεν ανεβαίνει τους ορόφους της πολυκατοικίας σου με τα πόδια για να σου χτυπήσει το κουδούνι και να πάρει όσες οικονομίες σκέφτηκες να ράψεις μες στο μαξιλάρι

Για να εξαλείψω τον κίνδυνο της ισοπέδωσης-παρεξήγησης, δεν εννοώ ούτε κατά διάνοια ότι ΔΕΝ ζούμε μια οικονομική κρίση που έχει τσακίσει εμάς, τους δίπλα, τους γνωστούς, τους φίλους, τους συγγενείς μας. Προσωπικά, σε ενημερώνω ότι πολύ νωρίς κάθε μήνα μετά από το «σπρώξιμο» σε νοίκια, λογαριασμούς, φαγητά (τα βασικά δηλαδή), ανοίγω το μπλοκάκι με τους επίδοξους δανειστές. Συνήθως δεν τους χρειάζομαι. Όχι πάντα όμως.

Η κρίση υπάρχει και σε πονάει στο πορτοφόλι. Η κρίση που παρουσιάζει (ή έστω η κρίση ΟΠΩΣ την παρουσιάζει) η τηλεόραση, δεν υπάρχει και -παρ’ όλ’ αυτά- σε πονάει στο μυαλό

Μιλούσα πριν λίγες ώρες με έναν από τους πιο γνωστούς Έλληνες παρουσιαστές από καταβολής ιδιωτικής τηλεόρασης, ο οποίος συνεχίζει να βλέπει -ίσως πεισματικά, σίγουρα φανατικά- τηλεόραση. Μου είπε ότι μπορεί να περάσει ώρες βλέποντας έως και τελεμάρκετινγκ, αλλά ότι τον τελευταίο χρόνο δεν βλέπει καθόλου ειδήσεις (και προτιμά να διαβάζει εφημερίδες). «Μπορεί να βγω έξω και να τρακάρω σε ένα τέταρτο. Δεν μπορώ όμως άλλο να έχω κάποιον να μου λέει συνέχεια ότι θα βγω έξω και θα τρακάρω σε ένα τέταρτο». ‘Nough said.

To θέμα φυσικά και είναι πολύ βαθύτερο από το αν ένας πρώην τηλεθεατής σαν εμένα σταμάτησε να βλέπει τηλεόραση και νιώθει λιγότερο στρεσαρισμένος. Το θέμα είναι τόσο βαθύ που βλέπεις τα αποτελέσματά του στην ουσία κάθε εκλογικής αναμέτρησης από τη μεταπολίτευση και μετά.

Ως δια μαγείας, ο κόσμος είναι ξεσηκωμένος, αγανακτισμένος, θέλει νέα πρόσωπα, βαρέθηκε τους κλέφτες μπλα μπλα μπλα, και κάθε 4 χρόνια, το συλλογικό ασυνείδητο και ο φόβος διαλέγουν τα ίδια (δύο) κόμματα

Όχι, δεν υπάρχουν πια τόσοι πολλοί φανατικοί του δικομματισμού. Όχι, οι βαμμένες οικογένειες δεν είναι τόσες πολλές. Κάτι μας ρίχνουν στο νερό. Ή μάλλον, κάτι μας ρίχνουν στην τηλεόραση.

Δεν ξέρω αν και ποια πολιτικά συμφέροντα εξυπηρετεί το κάθε κανάλι ξεχωριστά. Ας κάνω την ρομαντική υπόθεση ότι κοιτάνε απλά την πάρτη τους, τα charts με τα νούμερα τηλεθέασης και το πώς θα εξασφαλίσουν το ψωμί όσων δουλεύουν σε αυτά. Δίκαιο. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος τον οποίον μετέρχονται για να πετύχουν κάτι τέτοιο.

Δεν μπορείς αδερφέ, αρχισυντάκτη, εκεί που η μισή Ελλάδα έχει μια Κυριακή για να χαλαρώσει, να βάζεις σε ενημερωτική εκπομπή στην πρωινή ζώνη Σαββατοκύριακου σούπερ «Στα κόκκινα το θερμόμετρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, κρίσιμες μέρες για τη χώρα». Ποιον κοροϊδεύεις; (Δυστυχώς πολλούς). Ποια αντιπαράθεση είναι στο κόκκινο μια Κυριακή στις 9 το πρωί; Άντε, στην χειρότερη, η πολιτική ηγεσία να προβληματίζεται για το πού θα φάει το μεσημέρι ο πρωθυπουργός.

Ο hot τίτλος και η βαρύγδουπη λέξη έχουν γίνει must για την ελληνική τηλεόραση της κρίσης

Η ουσία είναι πως αν την κλείσεις και βγεις στο μπαλκόνι σου για να ακούσεις πιο καθαρά τους αλαλαγμούς των Μυρίων που κατεβαίνουν από κάθε γωνιά της Ευρώπης για να αρπάξουν και το τελευταίο σου ευρώ, φοβάμαι πως δεν θα ακούσεις απολύτως τίποτα.

5 μήνες χωρίς δελτία ειδήσεων, το μάτι μου πέφτει μοιραία σε τηλεοπτική ενημέρωση τις ώρες που περνάω στο γραφείο. Εκεί έμαθα ότι η τρόικα δεν τα βρίσκει με τον Στουρνάρα, ότι έφυγε και ξανάρθε, ότι η εκταμίευση της επόμενης δόσης θα καθυστερήσει και τα λοιπά στη λογική της κλεψύδρας που αδειάζει κι ένα τεράστιο γιαταγάνι ταξιδεύει προς την Ελλάδα για να μας πάρει τα κεφάλια.

Όσο συμβαίνουν αυτά τα φοβερά στα δελτία ειδήσεων της χώρας, εγώ θα συνεχίσω να διαβάζω ίντερνετ, εφημερίδες, θα θυμάμαι να είμαι άνθρωπος κι όχι ένας ψυχολογικά εξουθενωμένος τυπάκος έτοιμος να πάρει μια μπαλαντέζα και το λάπτοπ του στη σπηλιά για να γλιτώσει.

Ναι, φυσικά και θα ζω την κρίση ανοίγοντας τον λογαριασμό της ΔΕΗ με το χαράτσι embedded, φυσικά και θα ξεμένω από λεφτά στα τέλη του μήνα, φυσικά και θα τρέμω την ώρα που σκίζω το φάκελο με το εκκαθαριστικό, φυσικά και θα στεναχωριέμαι για τους φίλους μου που σπούδαζαν 8 χρόνια και δεν μπορούν να βρουν δουλειά.

Σύμφωνοι, οι αγελάδες όχι μόνο δεν είναι παχιές, αλλά πάσχουν πια από νευρική ανορεξία

Αλλά αν η ύπαρξη της τηλεόρασης έχει μισή αποστολή, αυτή σίγουρα δεν είναι να «μαυρίζει» το μυαλό του ήδη μαυρισμένου τηλεθεατή (στην καλύτερη και πιο αθώα προσέγγιση) για να κάνει νούμερα.

Εδώ και 5 μήνες, δεν βλέπω τηλεόραση, αλλά μπορώ να κάνω με χαρά και 10 πράγματα για να ξεχάσω τις συνέπειες της πραγματικής κρίσης. Δεν ξέρω πόσα από αυτά θα έκανα αν το μάτι παρέμενε καρφωμένο στα δελτία των 20.30. Βασικά ξέρω.

ΠΗΓΗ: oneman.gr

Σχετ.Σημείωση: Eμείς συμφωνούμε απολύτως με τον αρθρογράφο, μια και ότι κάνει εκείνος, για πέντε μήνες, εμείς το εφαρμόζουμε συστηματικά τα τελευταία 2,5 έτη. Πραγματικά θα λέγαμε πως αξίζει να γυρίσετε τον διακόπτη και την πλάτη στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα. Ασχοληθείτε με κάτι άλλο τελοσπάντων, διότι δηλητηριάζετε ανεπανόρθωτα τον εαυτό σας….