Tag Archives: Τζάκι

Τα σωστά ξύλα για το τζάκι σου


Δεν φτάνει να ξέρεις να ανάβεις το τζάκι. Πρέπει να σκέφτεσαι και τι ξύλα θα βάλεις μέσα να κάψεις.

Χρήστος Χατζηιωάννου

Μπορεί το τζάκι να είναι το φόρτε σου. Και να ξέρεις τα πάντα για αυτό, οπότε θα πάω πάσο, δεν θα προσπαθήσω να σου μάθω κάτι και θα σου προτείνω να scrollάρεις μέχρι το τέλος της σελίδας για να βρεις κάποιο άλλο από τα σημερινά μας θέματα για να διαβάσεις. Αν δεν είσαι τόσο ειδικός στο τζάκι (όπως κι εγώ άλλωστε) συνέχισε να διαβάζεις.

Είχα βρεθεί που λες ένα βράδυ με τον πατέρα ενός κολλητού μου μπροστά από ένα τζάκι. Κύριος Κώστας εκ Σαρανταπόρου Νεράιδας ορεινής Καρδίτσας ορμώμενος. Ο οποίος προσπαθούσε (και τον ευχαριστώ πολύ) να μου μάθει ποια είναι τα “καλά” ξύλα να βάλεις στο τζάκι σου και ποια όχι.

Αυτό που μου έμεινε περισσότερο από την κουβέντα είναι ότι η καλή φωτιά είναι αποτέλεσμα του σωστού συνδυασμού ξύλων και όχι τόσο το να διαλέξεις ένα σωστό ξύλο για να κάψεις. Πάμε να δούμε λίγο αυτά που συγκράτησα για κάθε ένα από τα ξύλα που υπάρχουν στο ελληνικό εμπόριο.

Αφού πούμε σαν γενική οδηγία ότι όλα τα ξύλα που θα βάλεις στο τζάκι σου πρέπει να είναι ξερά. Αν έχουν υγρασία, αν τα φυλάς σε μέρος που βρέχονται ή αν πας να τα κάψεις όσο είναι χλωρά, το αποτέλεσμα θα είναι να μην καούν εύκολα. Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε αγοράζουμε πάντα τα ξύλα το καλοκαίρι από τις μάντρες. Και για να είναι πιο φθηνά φυσικά αλλά και για να μην τα βρούμε βρεγμένα από την βροχή και την υγρασία του χειμώνα ή από τους επιτήδειους εμπόρους που τα καταβρέχουν για είναι βαρύτερα στο ζύγι.

Πάμε να δούμε τα ξύλα ένα – ένα, ξεκινώντας από το ιδανικότερο, πριν φτάσουμε στον συνδυασμό της επιτυχίας…

Η ελιά

Ενδεχομένως το καλύτερο ξύλο να βρεθεί στο τζάκι σου. Είναι πιο σκληρό ξύλο, με αποτέλεσμα να καίγεται αργά και να κρατάει περισσότερο από τα υπόλοιπα. Value for money το λεγόμενο μιας και θα έχεις φωτιά για περισσότερη ώρα στο τζάκι σου. Την ελιά την βάζουμε από την αρχή στη φωτιά μέχρι να αρπάξει και να καίγεται σιγά – σιγά.

Η βελανιδιά (δρυς)

Μετά την ελιά είναι η αμέσως επόμενη επιλογή σε ξύλο που καίγεται αργά και μπορεί να μείνει αρκετή ώρα στο τζάκι σου, για να μην χρειάζεται να το τροφοδοτείς συνεχώς. Το πολύ καλό στοιχείο της βελανιδιάς είναι ότι κάνει πολύ καλό κάρβουνο, οπότε αν σκοπεύεις την φωτιά σου να την μετατρέψεις σε θράκα, διάλεξε βελανιδιά. Αν και όπως είπαμε δεν χρειάζεσαι απαραίτητα θράκα για να ψήσεις στο τζάκι.

Η οξιά

Τρίτο κατά σειρά σε δυναμική και αναμφισβήτητα το ξύλο που θα επιλέξεις τελευταίο για να βάλεις στο τζάκι σου. Αφού και καίγεται πιο γρήγορα και δεν κάνει τόσο καλό κάρβουνο. Ότι κάνει περισσότερη φλόγα από την ελιά και την βελανιδιά, κάνει. Αλλά όχι και σαν το πεύκο.

Το απαραίτητο πεύκο

Είναι σύνηθες το λάθος πολλών να παίρνουν μόνο πεύκο. Κι αυτό γιατί κάνει υπέροχη και εντυπωσιακή φλόγα. Το οποίο είναι πολύ χρήσιμο, όχι για να εντυπωσιάσεις την κοπέλα που έχεις φέρει σπίτι σου, αλλά για να πάρουν και τα υπόλοιπα ξύλα και να έχεις ένα ωραίο τζάκι. Καίγεται βέβαια πολύ γρήγορα χάρη στο ρετσίνι που έχει και πρέπει να τροφοδοτείς πιο συχνά την φωτιά σου με αυτό. Αλλά μην σκας. Είναι και το φθηνότερο από όλα τα υπόλοιπα ξύλα.

Ξύλο για προσάναμμα

Κατ’ αρχάς να δηλώσουμε μια προτίμηση στο φυσικό προσάναμμα και όχι σε όλα αυτά τα σκευάσματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Περισσότερο γιατί μόλις τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να παράγονται προσανάμματα που δεν είναι βλαβερά για το περιβάλλον κατά την καύση τους. Το δαδί που πωλείται περισσότερο είναι από ξύλο κυπαρισσιού. Αρπάζει αμέσως χάρη στο ρετσίνι που έχει κι αυτό και βοηθάει στο να αρπάξουν τα υπόλοιπα ξύλα. Ακόμα καλύτερο προσάναμμα είναι το ξύλο του κέδρου αλλά σπάνια θα το βρεις στην αγορά.

Ο συνδυασμός της επιτυχίας

Θες οπωσδήποτε ένα είδος ξύλου που να κρατάει πολλή ώρα και ένα ξύλο που να δίνει φλόγα. Και μάλιστα θες τις καλύτερες από τις επιλογές. Άρα ελιά και πεύκο. Ή δρυ και πεύκο. Το πεύκο θα δώσει την φλόγα και η ελιά ή ο δρυς την διάρκεια στο τζάκι. Αν βάλεις μόνο ένα από τα δύο ξύλα, θα βρεθείς είτε με ένα φτωχό τζάκι χωρίς φλόγα και ζεστασιά είτε με ένα εντυπωσιακό τζάκι το οποίο όμως θα πρέπει να το ανανεώνεις διαρκώς με ξύλα. Είπαμε, είναι φθηνό το πεύκο αλλά αν το καις μόνο του, θα τρέχεις συνέχεια στην μάντρα για ξύλα.

Το tip του ειδικού

Αυτό που θα σου πω τώρα δεν μπορείς να το καταλάβεις κοιτώντας ένα ξύλο. Ούτε πρόκειται ο ξυλέμπορας να ξέρει αυτό το στοιχείο για τα ξύλα του. Όταν ένα δέντρο είναι στο δάσος του, έχει δύο πλευρές. Την πλευρά από την οποία βγαίνει ο ήλιος και το χτυπάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας και την άλλη πλευρά του, την σκοτεινή που δεν την βλέπει σχεδόν ποτέ.

Το ξύλο από την μεριά του ήλιου, το λένε (στην Καρδίτσα τουλάχιστον) προσήλιο και το άλλο ζερβό ή σκιερό. Το προσήλιο είναι πιο καλό ξύλο για κάψιμο, είναι πιο ξερό όταν κοπεί. Τα ζερβά δεν καίγονται τόσο εύκολα. Αλλά τρέχα γύρευε τώρα να μάθεις ποιο είναι προσήλιο και ποιο ζερβό αν δεν έχεις κόψει το δέντρο μοναχός σου.

Καλές αγορές…

ΠΗΓΗ:

oneman.gr

Advertisements

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Αποπνικτική και επικίνδυνη η ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης από την καύση στερεών καυσίμων

Τα τζάκια δημιουργούν ατμοσφαιρική ρύπανση ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνταν «καθαρές». Στο «κόκκινο» τα αιωρούμενα σωματίδια τα βράδια

Μετά το τεράστιο πέπλο αιθαλομίχλης που «έπνιξε» τον αττικό ουρανό, στο «κόκκινο» βρίσκονται πλέον περιοχές της Θεσσαλονίκης που θεωρούνταν «καθαρές» όσον αφορά την ποιότητα αέρα, καθώς η καύση στερεών καυσίμων έχει δημιουργήσει ατμοσφαιρική ρύπανση και συνθήκες ασφυξίας.

«Η Θέρμη, η Καλαμαριά, η Τούμπα, που χαρακτηρίζονταν από μία καλύτερη ποιότητα αέρα, ‘μυρίζουν’ τώρα έντονα από την καύση ξύλων ή άλλων στερεών, συνεισφέροντας στην αλλαγή των δεικτών της αέριας ρύπανσης/ αναφέρει ο Χρίστος Βλαχοκώστας από το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που διενεργεί ατμοσφαιρικές μετρήσεις και επεξεργάζεται τα δεδομένα από δύο σταθμούς, στην Τριανδρία και την Πυλαία.

Ενδεικτικό της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί από την οικονομική κρίση, η οποία  έχει αναγκάσει πολλούς Θεσσαλονικείς να καίνε ανεξέλεγκτα ό,τι βρουν- από παλέτες έως βαμμένα ξύλα και υφάσματα -είναι πως ακόμη και τις βραδινές ώρες υπάρχει αύξηση των αιωρούμενων σωματιδίων.

«Η μείωση της κυκλοφορίας των οχημάτων, συνεπεία της αύξησης της τιμής των καυσίμων, συνετέλεσε στην πτώση των τιμών των αιωρούμενων σωματιδίων αλλά, παράλληλα, στην αύξησή τους το βράδυ. Το γεγονός αυτό αποδίδεται στο ότι οι οικογένειες μαζεύονται αργά το απόγευμα σπίτι και στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν, καταφεύγουν στην καύση στερεών καυσίμων ως πιο οικονομικών» εξήγησε ο κ. Βλαχοκώστας.

Ασφυκτική κατάσταση και λόγω της υγρασίας

Επιπλέον, οι μετεωρολογικές συνθήκες των τελευταίων ημερών, με τους υψηλούς δείκτες υγρασίας, έχουν δημιουργήσει μια ασφυκτική κατάσταση από τις συγκεντρώσεις ρύπων «ακόμη και μέσα στα σπίτια όπου χρησιμοποιείται τζάκι» σημειώνει ο κ. Βλαχοκώστας.

Ο ίδιος αποδίδει στην απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών τις υπερβάσεις που παρατηρούνται στην αέρια ρύπανση με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται οδηγίες για την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

«Σύμφωνα με ευρωπαϊκούς κανονισμούς, θα έπρεπε η χώρα μας από την 1/1/2013 να πραγματοποιεί μετρήσεις και για το βενζοπυρένιο, έναν αέριο ρύπο που είναι καρκινογόνος και προέρχεται από την καύση στερεών καυσίμων. Εντούτοις, τίποτε δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή καθώς απαιτείται η αγορά εξειδικευμένων και ακριβών εργαλείων για τις συγκεκριμένες μετρήσεις που είναι απαραίτητες και στη Θεσσαλονίκη θα έπρεπε να διενεργούνται από την περιφέρεια» καταλήγει.

Η μέση συγκέντρωση σωματιδίων που εισπνέουν οι Θεσσαλονικείς ξεπερνούν τα όρια ασφαλείας

Με δεδομένο μάλιστα, όπως επισημαίνεται, ότι ο μέσος άνθρωπος περνά περίπου 55% του χρόνου του στο σπίτι και λαμβάνοντας υπόψη τις μετρήσεις της σωματιδιακής ρύπανσης τόσο του ατμοσφαιρικού όσο και του αέρα εσωτερικών χώρων, η μέση συγκέντρωση σωματιδίων στον αέρα που εισπνέουν οι Θεσσαλονικείς που χρησιμοποιούν καύση ξύλων για θέρμανση σε ημερήσια βάση κατά την ψυχρή περίοδο του χειμώνα, είναι πολύ πάνω από τα όρια ασφαλείας που έχουν τεθεί από την Κοινοτική νομοθεσία.

«Αν υπολογίσουμε μάλιστα και το γεγονός ότι πολλοί καταφεύγουν στην καύση ξύλων εμποτισμένων με χημικά, μιλάμε για έγκλημα που γίνεται μέσα στα σπίτια σε βάρος του εαυτού μας αλλά και των ίδιων μας των παιδιών» επισημαίνει ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος χημικών μηχανικών Δημοσθένης Α. Σαρηγιάννης.

Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η αυξημένη ρύπανση τόσο του ατμοσφαιρικού όσο και του αέρα εσωτερικών χώρων προτείνονται, μεταξύ άλλων, αποξήρανση της χρησιμοποιούμενης ξυλείας και άλλων τύπων βιομάζας, επιδότηση της συντήρησης τζακιών και καυστήρων βιομάζας, έλεγχος ποιότητας και πιστοποίηση των μπρικετών και των πέλετς βιομάζας ώστε να αναπτυχθεί η αγορά της βιομάζας για ενέργεια ορθολογικά, χωρίς να αυξάνεται η παράνομη υλοτομία.

«Θα πρέπει να σημειωθεί, τέλος, ότι μια επικείμενη αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ για οικιακούς καταναλωτές απειλεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση της άναρχης χρήσης βιομάζας για θέρμανση, επιτείνοντας έτσι τις αρνητικές επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία» καταλήγει ο κ.Σαρηγιάννης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Stern: Την Ελλάδα τη διοικεί ένα μονοπώλιο εκατομμυριούχων


Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.

Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.

Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του:

«Ο Φώτης Μπόμπολας έχει μπροστά από το γραφείο του τέσσερεις οθόνες υπολογιστών εγκατεστημένες στον απέναντι τοίχο, ο οποίος φέρει μια ξύλινη επένδυση. Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται στα κεντρικά ενός αρχηγείου. Η γραμματέας του Λυδία του φέρνει φραπέ. Ο Μπόμπολας, ετών 52, με κοντοξυρισμένα μαλλιά, στρίβει ένα τσιγάρο. Καπνίζει Ολντ Χόλμπορν. Το πουκάμισό του είναι ανοιχτό στο στήθος, στο καρπό του χεριού του δεν φέρει κανένα ρολόι. «Προτιμώ να κρατώ χαμηλό προφίλ», διατείνεται ο ίδιος. Ο Μπόμπολας είναι ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες στην Ελλάδα. Στην οικογενειακή αυτοκρατορία ανήκουν ο εκδοτικός κολοσσός Πήγασος, η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία της χώρας, εταιρίες ανακύκλωσης, ορυχεία χρυσού, ακίνητα. Συνολική αξία: μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπόμπολας δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. Ακόμη και τώρα αισθάνεται άβολα: «Δεν βλέπετε; Η χώρα εκρήγνυται».

Η οικογένεια του αισθάνεται έντονα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί η πολυεθνική εταιρία Ελλάκτωρ απαιτεί για τη διέλευση των αυτοκινητοδρόμων της υψηλά διόδια, παρότι το ελληνικό κράτος έχει επιχορηγήσει το έργο ως επί το πλείστον με χρήματα των φορολογημένων. Η Αττική Οδός κοστίζει 2.80 ευρώ, ενώ γύρω στα 250.000 αυτοκίνητα τη διασχίζουν καθημερινά. Όποιος θέλει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο για Θεσσαλονίκη χρειάζεται ολόκληρα 25 ευρώ. Μια πρωτοβουλία πολιτών με το όνομα «Δεν πληρώνω διόδια» πριονίζει κάθε τόσο τις μπάρες των διοδίων. «Είναι αναρχικοί», βρίζει ο Μπόμπολας».

Πανίσχυρα τζάκια

«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα από σχεδόν πανίσχυρα ελληνικά τζάκια, τα οποία εδώ και πολλές γενιές διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Τώρα όμως που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αντ’ αυτού, επιχειρηματίες όπως ο Μπόμπολας, σπεκουλάρουν με νέες κρατικές αναθέσεις έργων, ενώ άλλοι παραμονεύουν για ευκαιρίες που θα προκύψουν από τις ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας. Ήδη ο μεγαλοεπιχειρηματίας Σπύρος Λάτσης νοίκιασε για το ευτελές ποσό των 50 σεντ ανά τ.μ. και για 90 χρόνια το πιο πολυτελές Shopping-Mall στην Αθήνα».

Τι λέει για την Γιάννα Αγγελοπούλου

Άλλοι πάλι επιχειρηματίες εξαφανίζονται στο εξωτερικό, όπως, λόγου χάριν, η διαβόητη Άννα Αγγελοπούλου, η πρώην πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων, η οποία ακούει στο όνομα Lady G, όνoμα που της έδωσε ο ελληνικός κίτρινος τύπος» γράφει το περιοδικό για την πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αναφέρει μάλιστα ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου «ίδρυσε το Ίδρυμα Αγγελόπουλος, με τη βοήθεια του οποίου θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διασφαλίσει τη περιουσία της. Έτσι, εξ αποστάσεως μπορούσε πλέον να παρακολουθεί γαλήνια, πως η ελληνική Βουλή ψήφισε ένα από τα σκληρότερα πακέτα λιτότητας ύψους 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά από την επιβολή των νέων μέτρων ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα, ενώ σε οικογένειες με εισόδημα άνω των 18.000 ευρώ ετησίως κόπηκαν τα επιδόματα παιδιών.

Τι λέει για τον Μπόμπολα

Και το άρθρο συνεχίζει για τον Φώτη Μπόμπολα:

«Στο ερώτημα αν έχει έλθει η ώρα για τους ζάμπλουτους Έλληνες να δείξουν αλληλεγγύη, ο Μπόμπολας αντιδρά εκνευρισμένος: «Μα τι θέλετε; Οι μετοχές μας είναι στο πάτο. Οι επιχειρήσεις μας πάσχουν ακριβώς το ίδιο όπως και η υπόλοιπη χώρα». Τι θα λέγατε με την φορολόγηση των πλουσίων; «Τι αφελής σκέψη. Το μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πάντα τρόπους να αποφύγει τους φόρους. Αυτό είναι το τίμημα της παγκοσμιοποίησης».

Ο Μπόμπολας διευθύνει επισήμως την οικογενειακή του πολυεθνική εταιρεία μαζί με τον αδελφό του. Όμως ο πραγματικός πατριάρχης είναι ο πατέρας Γεώργιος, η φωτογραφία του οποίου φιγουράρει σε ασημένιο πλαίσιο πάνω στο κομοδίνο. Λέγεται ότι ο Γεώργιος Μπόμπολας κατάφερε να πάρει τη πρώτη κρατική ανάθεση έργου όταν η κατασκευαστική του εταιρεία δεν κατείχε ακόμη ούτε καν μπουλντόζα. Η μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία γι’ αυτόν ήταν η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε η Ελλάκτωρ κατασκεύασε το μεγαλύτερο μέρος του αθηναϊκού μετρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημόσια προκήρυξη επί του έργου. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων, ο Μπόμπολας ήταν και πάλι μέσα στο παιχνίδι. Ένα από τα μεγαλύτερα «χτυπήματα» της οικογένειας είναι η αγορά των κρατικών ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική για 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αξία των κοιτασμάτων χρυσού ανέρχεται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ».

Τι λέει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Αντώνη Σαμαρά

«Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, απλώς η κατανομή του πλούτου είναι άνιση. Τα 80 τις εκατό του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται στα χέρια μόνον 2.000 οικογενειών. Γύρω στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε ξένες τράπεζες. Επισήμως μόνον εννέα πρόσωπα δηλώνουν στην Ελλάδα εισόδημα άνω των 700.000 ευρώ το έτος.

Η επονομαζόμενη Λίστα-Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2059 Ελλήνων που κατέχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, κρατήθηκε για πάνω από δύο χρόνια μυστική. Στη λίστα αυτή υπάρχουν ονόματα που θεωρούνται έμπιστα πρόσωπα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ένα από τα δέκα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η εν λόγω λίστα δεν είχε καμία συνέπεια για τους πλουσίους, εκτός ενός δημοσιογράφου που αντιμετώπισε δυσκολίες. Επειδή δημοσίευσε όλα τα ονόματα της λίστας στο περιοδικό Hot Doc, συνελήφθη από μια ομάδα άμεσης δράσης 50 αστυνομικών και απειλείται με διετή φυλάκιση λόγω παραβίασης δικαιωμάτων της ιδιωτικής σφαίρας».

Τι λέει για τον Λαυρεντιάδη

«Είναι αναμενόμενο ότι με τη πίεση που ασκείται από τη πλευρά της Ευρώπης βαθμιαία κάτι αρχίζει να αλλάζει: τη τελευταία βδομάδα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή για τη σύλληψη του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος διατηρούσε 31 τις εκατό της Pronton-Bank και η οποία διασώθηκε από το ελληνικό κράτος με τη βοήθεια 900 εκατομμυρίων ευρώ. Λέγεται ότι ο ίδιος μεταβίβασε εν τω μεταξύ στο εξωτερικό 700 εκατομμύρια ευρώ.

Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους». Στο τηλεοπτικό κανάλι Mega, που έχει τεράστια επιρροή, συμμετέχουν δύο τζάκια: Ο Μπόμπολας και η εκδοτική δυναστεία του Λαμπράκη. Ο γιος του μεγαλύτερου μετόχου της τελευταίας έγινε ο προσωπικός σύμβουλος του Σαμαρά.

Αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks

Tο άρθρο κάνει αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:

«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».

Τι λέει για τον Σπύρο Λάτση

«Ο Σπύρος Λάτσης είναι ο αυτός που κατέχει αδιαφιλονίκητα τη πρώτη θέση μεταξύ των εν λόγω μεγιστάνων. Ο ελληνικός τύπος τον αποκαλεί «σιωπηλό Κροίσο». Στην αυτοκρατορία του Λάτση ανήκουν τράπεζες, συμπλοιοκτησίες και διυλιστήρια. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Γιάννη, έναν σύντροφο του περιώνυμου Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Καπετάν Γιάννης», εμφανίστηκε κατά την υποδοχή της Βασίλισσας της Αγγλίας με λευκό ναυτικό καπέλο. Όταν ο γιος του Σπύρος μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φιλοσοφία, ο Καπετάνιος τον περιγελούσε. Όμως το βλαστάρι του πολλαπλασίασε πριν από τη οικονομική κρίση την αξία της οικογενειακής επιχείρησης κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ζει ως επί το πλείστον στην Ελβετία. Η θαλαμηγός του «Αλέξανδρος» είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω σε αυτή χαλάρωσαν ήδη ο Τζωρτζ Μπους, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Μπαρόζο. Επειδή ο τελευταίος έκανε διακοπές με την οικογένεια του στην εν λόγω θαλαμηγό, η Ευρωβουλή τον τιμώρησε τότε με ψήφο δυσπιστίας.

Η τράπεζα Eurobank του Λάτση κατείχε μέχρι πρότινος τα μεγαλύτερα μερίδια των ελληνικών κρατικών ομολόγων: δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ο Λάτσης προσπάθησε να κομίσει κέρδη από την ήδη λεηλατημένη χώρα του με το να τοποθετήσει τους ανθρώπους του στις σωστές θέσεις. Η εταιρία καταπιστεύσεων, η οποία αποφασίζει για τις ιδιωτικοποιήσεις της ελληνικής κρατικής περιουσίας, επανδρώθηκε με πρώην μάνατζερ της αυτοκρατορίας του. Εκτός από το «χτύπημα» που αφορά το πολυτελές ακίνητο Shopping-Mall στο Μαρούσι, είναι πολύ πιθανό ότι ο Λάτσης να αγοράσει και την κρατική επιχείρηση Hellenic Petrolium σε ποσοστό εκατό τις εκατό. Για το «Helliniko Project», μια περιοχή περίπου 600 στρεμμάτων στο παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας, ο Λάτσης είναι επίσης φαβορί. Το ακίνητο, το οποίο βρίσκεται κοντά στη παραλία του Αγίου Κοσμά, θεωρείται ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης. Εκεί μέλλεται να κτιστούν κυρίως γραφεία, κατοικίες και να διαμορφωθεί ένα γιγάντιο πάρκο αναψυχής. Μια «Ντίσνευλαντ της Μεσογείου», υπόσχεται το διαφημιστικό».

Τι λέει για τον Σωκράτη Κόκκαλη

«Η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας είναι μια από τις βασικές αξιώσεις των χρηματοδοτών της Ελλάδας. «Έτσι όμως όπως αυτή λαμβάνει χώρα, είναι παράλογη», διατείνεται ο Αλέξανδρος Μωραιτάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ). «Μερικοί επιλεγμένοι επενδυτές αγοράζουν κρατική περιουσία και εμφανίζονται ως εθνοσωτήρες». Για την πλέον επικερδή κρατική επιχείρηση του ΟΠΑΠ, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη, ενδιαφέρεται ο Σωκράτης Κόκκαλης. Η Intralot είναι μια από τις ηγετικές εταιρίες στην ανάπτυξη των συστημάτων λόττο.

Ο Κόκκαλης, μια από τις πλέον αμφισβητούμενες ολιγαρχικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, υπήρξε συνεργάτης της ανατολικογερμανικής Στάζι με τα ψευδώνυμα κρόκους και κασκάντε. Μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όπου η οικογένειά του προσέφυγε το 1949 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη Ελλάδα. Η περιουσία του έχει υπολογιστεί στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο μυθιστόρημα με σπιούνους. Όταν έγινε δημοσίως γνωστό ότι η Siemens λάδωσε, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, με 100 εκατομμύρια ευρώ Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, η γερμανική εισαγγελική αρχή, ερευνώντας τα αρχεία της εταιρίας, προσέκρουσε σε ένα αμφίβολο όνομα με το κωδικό «Κύριο Κ.». Υποθέτει ότι πρόκειται για τον Σωκράτη Κόκκαλη».

Τι λέει για τους εφοπλιστές

«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων […] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες. Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».

Για το πόσο μακριά φτάνει εν τέλει η επιρροή αυτής της ελληνικής ολιγαρχίας, γνωρίζει καλά ο Γιάννης Δερμιτζάκης ο οποίος κατέχει Διυλιστηρίο ανακύκλωσης παλαιού ορυκτελαίου στη Θεσσαλονίκη. Ο Δερμιτζάκης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος χαμηλών τόνων που φέρει το κινητό σε μια δερμάτινη θήκη πάνω στη ζώνη του παντελονιού του. Έως το 2004 οι δουλειές του πήγαιναν καλά. Μετά ψηφίστηκε ένας νέος νόμος που απαιτούσε άδεια για τη συλλογή χρησιμοποιημένων ορυκτέλαιων. Ο Δερμιτζάκης έκανε αμέσως αίτηση, όμως ματαίως περίμενε: «Πρώτα μου είπαν ότι τα χαρτιά μου ξεχάστηκαν στη γραμματεία του υπουργού προστασίας του περιβάλλοντος. Μετά μου είπαν ότι το διυλιστήριο θα έπρεπε να επανεξεταστεί. Βέβαια αυτό ήταν τελείως καινούργιο. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν φίλο του υπουργού, ο οποίος μου διαμήνυσε: πρόκειται για σκοτεινή υπόθεση και θα κάνω καλά να την ξεχάσω». Εν τω μεταξύ η αγορά απόβλητων ορυκτέλαιων –μιλάμε για 35.000 τόνους ετησίως- καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από το ολιγαρχικό τζάκι του Βαρδινογιάννη. Ο Δερμιτζάκης στέκεται στο κατώφλι της πτώχευσης.

Ακόμη και η παγκόσμια πολυεθνική εταιρία Shell γονάτισε μπροστά στον Βαρδινογιάννη. Από το 2015, στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πρατήρια βενζίνης της Shell. Η οικογενειακή πολυεθνική την αγόρασε για 219 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχώς νέοι, εν μέρει συζητήσιμοι νόμοι, κατέστησαν τη δουλειά μη αποδοτική για τη Shell.

Στην αρχή απαγόρευσαν στην Shell να εισάγει δική της βενζίνη. Όταν αυτή η ρύθμιση άλλαξε κατόπιν πίεσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήλθε ένας νέος νόμος που εξανάγκαζε την Shell να διατηρεί σε ντεπό μεγάλες ποσότητες βενζίνης ως «εθνικό απόθεμα ασφαλείας». Η Shell παραιτήθηκε.

Τι λέει για την οικογένεια Βαρδινογιάννη

«Ο αρχηγός της οικογένειας Βαρδινογιάννη, Βαρδής, κατοικεί σε μια μεσογειακή βίλα στο αθηναϊκό αριστοκρατικό προάστιο Εκάλη. Μπροστά στη πύλη στέκεται ένας φύλακας. Στην ερώτηση αν ο Κύριος είναι διαθέσιμος για μια συνέντευξη, τραβάει το πιστόλι του και το απασφαλίζει. Ο Βαρδινογιάννης διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Αιγύπτιο πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ. Η οικογενειακή επιχείρηση «Avin Oil» πλήρωσε στον δικτάτορα Σαντάμ Χουσείν υψηλά ποσά για να έχει πρόσβαση σε καλές τιμές ακατέργαστου πετρελαίου που το Ιράκ μπορούσε να πουλήσει κατά τη διάρκεια του εμπάργκο μόνον στα πλαίσια του προγράμματος «Oil for food». Το θέμα αποκαλύφτηκε όταν ελεγκτές των Ηνωμένων Εθνών βρήκαν να μεταφέρονται δέσμες δολαρίων με τις ταξιδιωτικές βαλίτσες διπλωματών. Το γεγονός δεν είχε καμία επίπτωση στον Βαρδινογιάννη, ούτε στις δουλειές του ούτε στη φήμη του. Τον Ιανουάριο επαινέθηκε δημόσια για τη χρηματική του δωρεά στην αστυνομία.

Τι λέει για την ελληνική «ολιγαρχία»

«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.

Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού».

Πηγή:

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


«Δολοφονικό χτύπημα» από το πέπλο αιθαλομίχλης που πνίγει τη χώρα

Η οικονομική κρίση και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, οδήγησε δεκάδες καταναλωτές στη λύση του τζακιού και της ξυλόσομπας και έφερε στην Αθήνα αντιμέτωπη με την ομίχλη αιθάλης. Παρόμοιες σκηνές έζησε το Λονδίνο το ’50. Δείτε τη φωτογραφία που κάνει το γύρο του διαδικτύου

Τον κώδωνα κινδύνου κρούουν ειδικοί επιστήμονες και περιβαλλοντολόγοι, εξαιτίας του φαινομένου αιθαλομίχλης που «σκέπασε» κυριολεκτικά το μεγαλύτερο μέρος της χώρας τις τελευταίες ημέρες και σχεδόν τριπλασίασε τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου κατά 30% μέσα σε ένα χρόνο, αγγίζοντας το ιστορικό – ρεκόρ του 1,42 ευρώ/λίτρο, ανάγκασε χιλιάδες καταναλωτές να στραφούν σε οικονομικότερες και εναλλακτικές μορφές θέρμανσης, αλλά και την πάσης φύσεως καύση ξύλου ή βιομάζας, όπως τα τζάκια, τις ξυλόσομπες και τις σόμπες με πέλετ.

Τα δυσβάσταχτα μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων, δεν άφησαν άλλωστε περιθώρια επιλογών στα χαμηλά και μεσαία νοικοκυριά, ενώ την ίδια στιγμή οδήγησαν στη δημιουργία «ομίχλης από αιθάλη», θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή μας.

Σε Κηφισιά, στο Μαρούσι, αλλά και σε περιοχές της ανατολικής Αττικής, όπως στο Κορωπί, σε Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Βόλο και άλλες μεγαλουπόλεις της περιφέρειας διαπιστώνεται αύξηση των αιωρούμενων μικροσωματιδίων, των γνωστών διεθνώς ως SPM – Suspended Particulate Matter.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, οι μετρήσεις μάλιστα, στο Μαρούσι και στο Κορωπί ξεπέρασαν το όριο από τον περασμένο Νοέμβρη κατά 16 και 18 φορές.

Πιο συγκεκριμένα, την προηγούμενη Κυριακή οι συγκεντρώσεις αιωρούμενων μικροσωματιδίων, όπως καταγράφηκαν από το δίκτυο του υπουργείου Περιβάλλοντος, στην ατμόσφαιρα έφτασαν τα 174 μg/m3. στο Μαρούσι και τα 189 στη Λυκόβρυση, ξεπερνώντας κατά πολύ την οριακή τιμή ημέρας των 50 μg/m3 (η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνεται πάνω από 35 ημέρες τον χρόνο).

Και την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου όμως οι αντίστοιχες τιμές ήταν 82 και 95 μg/m3. Πιο χαμηλά, αλλά αυξημένες ήταν στην Αγία Παρασκευή (30 και 24 μg/m3 αντίστοιχα) και στους Θρακομακεδόνες (40 και 36 μg/m3.)

Η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί ότι πρόκειται για τα πιο επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία μικροσωματίδια, καθώς εισχωρούν στον οργανισμό μας, με απρόβλεπτες και ανεπιστρεπτί βλάβες.

Σε μεγαλύτερο κίνδυνο τίθεται η υγεία μας, εάν η ποιότητα του ξύλου που καταναλώνεται στα σπίτια είναι χαμηλή, με πολλή υγρασία ή εάν περιέχονται μελαμίνες, νοβοπάν, χρώματα ή πλαστικά, καθώς οι εκπομπές των αρωματικών υδρογονανθράκων και των διοξινών είναι υψηλότερες.

Να σημειωθεί ότι από τα αιωρούμενα σωματίδια, σύμφωνα με την Ε.Ε., χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους περίπου 300.000 άνθρωποι, ενώ σύμφωνα με την Greenpeace, στην Ελλάδα,τα μικροσωματίδια ευθύνονται για τον θάνατο 1.300 ανθρώπων κάθε χρόνο, αλλά και τη δημιουργία χρόνιων προβλημάτων υγείας σε άλλους 7.000 πολίτες.

Από το Λονδίνο στην Αθήνα

Η αιθαλομίχλη είναι ένα είδος ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από μείγμα καπνού και ομίχλης στον αέρα.

Το μείγμα αυτό περιέχει επιβλαβή αέρα και σωματίδια, τα οποία αν μείνουν για πολύ καιρό πάνω από μια περιοχή προκαλούν σοβαρά προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό.

Αν και κανείς δεν μπορεί να κάνει άτοπους συσχετισμούς του φαινομένου σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, η αιθαλομίχλη έγινε γνωστή πριν από 60 χρόνια από το Λονδίνο.

Τότε ένα παχύ στρώμα κατέβηκε στη βρετανική πρωτεύουσα από τις 4 Δεκεμβρίου 1952 μέχρι το Μάρτιο του 1953. Η αιθαλομίχλη ενοχοποιείται για το θάνατο 4 έως 12 χιλιάδων ατόμων και οδήγησε στη λήψη μέτρων από την κυβέρνηση. Οι Λονδρέζοι εκείνη την εποχή εξαιτίας του ψύχους άρχισαν να καίνε μεγάλες ποσότητες άνθρακα.

Η μεγάλη αιθαλομίχλη ή Big Smoke οδήγησε το 1956 σε νέους κανονισμούς, γνωστούς και ως Clean Air Act.

Δόθηκαν οικονομικά κίνητρα στους ιδιοκτήτες να αντικαταστήσουν τις συσκευές άνθρακα με εναλλακτικές λύσεις, όπως η εγκατάσταση συστημάτων φυσικού αερίου, τα οποία παράγουν λιγότερο καπνό.

Η κεντρική θέρμανση (με χρήση φυσικού αερίου, ηλεκτρικής ενέργειας, πετρελαίου) ήταν σπάνια στις περισσότερες κατοικίες εκείνη την εποχή.

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Φτηνό το τζάκι αλλά ρυπαίνει την ατμόσφαιρα – Ανησυχούν οι επιστήμονες


Το πετρέλαιο στην τιμή που έχει φτάσει είναι σχεδόν απρόσιτο για τους πολίτες. Η καύση ξύλου στα τζάκια είναι μία φτηνή σχετικά και εύκολη λύση για όσους θέλουν να ζεσταθούν. Ωστόσο μόνο καλή δεν φαίνεται να είναι αυτή η νέα συνήθεια των Ελλήνων. Οι ρύποι από τα τζάκια έχουν αυξήσει κατά πολύ την ατμοσφαιρική ρύπανση με αποτέλεσμα οι επιστήμονες να ανησυχούν.

Το πρόβλημα μάλιστα είναι τόσο σοβαρό, που οι ειδικοί παρομοιάζουν την κατάσταση που θα επικρατήσει στη χώρα μας, εφόσον δεν μειωθεί η έκκριση ρύπων, με την αιθαλομίχλη του Λονδίνου το 1950, όπου λόγω της τεράστιας χρήσης τζακιών, τα αιωρούμενα σωματίδια που προέρχονται από την καύση ξύλου είχαν σκοτώσει περίπου 4.000 ανθρώπους.

Η εκτίναξη αυτή του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας από τη ΔΕΗ το 2013 εκτιμάται πως θα διογκώσει ακόμα περισσότερο το ήδη υπάρχον πρόβλημα, αφού όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα στραφούν στη λύση του τζακιού για τη θέρμανσή τους. Η καύση του ξύλου μέσα στο σπίτι συνεπάγεται και τον αμεσότερο κίνδυνο, αφού η ποιότητα των pellet (προϊόντων ξύλου) είναι χαμηλή, εξαιτίας των μαζικών εισαγωγών υλικών καύσης με περιορισμένες προδιαγραφές, από χώρες όπως η Ρουμανία και η Βουλγαρία «είναι σαν το νοθευμένο πετρέλαιο θέρμανσης και τη νοθευμένη βενζίνη» εξηγούν οι ειδικοί, οι οποίοι συνιστούν να μην ανάβουμε φωτιά στο σπίτι όταν η ατμόσφαιρα γίνεται πολύ αποπνικτική.

Η τεράστια ζήτηση που έχει δημιουργηθεί έχει ωθήσει στην εκτόξευση της τιμής του ξύλου, με πολλούς εμπόρους να χρησιμοποιούν μάλιστα αθέμιτα μέσα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα να αποτελεί το βρέξιμο των ξύλων έτσι ώστε να παρουσιάζονται πιο βαριά. Προκειμένου να αντιμετωπίσει την κατάσταση, η Πολιτεία έχει επιστρατεύσει το ΣΔΟΕ και δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας για να αυξήθούν οι έλεγχοι στο εμπόριο ξυλείας. Καθημερινά γίνονται καταγγελίες για παράνομη υλοτομεία, ενώ το 2011 μόνο, κατασχέθηκαν συνολικά πάνω από 6.500 τόνοι παράνομα υλοτομημένης ξυλείας σε ολόκληρη τη χώρα.

ΠΗΓΗ:koolnews.gr

 

Φόρος καπνού σε όσους τολμούσαν να ανάψουν τζάκι …!!!


Ο φετινός χειμώνας είναι ο χειρότερος της μεταπολεμικής περιόδου, όχι λόγω κρύου, αλλά λόγω περιορισμών στη θέρμανση.
Τα καλοριφέρ σιωπούν, τα τζάκια υπερλειτουργούν, κάποιες σόμπες και μπουριά δοκιμάζονται αν δουλεύουν, ενώ αν ξαναμπούν σε λειτουργία και τα μαγκάλια τότε σημαίνει πως ο χρόνος πηγαίνει προς τα πίσω και αντί να βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα κατευθυνόμαστε ταχύτατα στο 19ο αιώνα, με….
τον οποίο θα ασχοληθούμε σήμερα…
Και επειδή τα τελευταία χρόνια η τουρκική λέξη «χαράτσι» ξαναμπήκε στη ζωή μας, σημειώνουμε ότι στην Τουρκοκρατία η θέρμανση θεωρείτο ουσιαστικά τεκμήριο, αφού όσοι, ελάχιστοι, διέθεταν τζάκι και είχαν την τόλμη να το ανάβουν πλήρωναν φόρο καπνού (ελπίζουμε να μη βάζουμε ιδέες…). Όταν ο φρουρός στο φυλάκιο του Ιερού Βράχου της Ακροπόλεως έβλεπε κάποια καμινάδα της πόλης να καπνίζει, ενημέρωνε το φορατζή, ο οποίος έκανε κατ οίκον επίσκεψη στους έχοντες και κατέχοντες θέρμανση.

Το «Δεν πληρώνω» της εποχής σήμαινε, στην καλύτερη περίπτωση, βαρύτατο πρόστιμο και, στη χειρότερη, φυλάκιση σε άθλιες συνθήκες.

Ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης οι προετοιμασίες για τα χειμωνιάτικα κρύα ξεκινούσαν απ τα μέσα Σεπτεμβρίου και διαρκούσαν ένα μήνα. Οι νοικοκυρές, αφού πρώτα σφουγγάριζαν καλά, τοποθετούσαν χαλιά και φλοκάτες στο πάτωμα, ενώ τα πλέον καλαίσθητα χαλιά με τις όμορφες παραστάσεις έμπαιναν στον τοίχο για διακόσμηση αλλά και καλύτερη θέρμανση του δωματίου.

Στη συνέχεια, έβγαζαν από τα μπαούλα – ή «γιούκους» – τα χειμωνιάτικα ρούχα, στα οποία ξεχώριζαν οι ολόσωμες μάλλινες πιτζάμες και οι πλεκτοί σκούφοι με τη φούντα στην άκρη.

Οι άνδρες αναλάμβαναν να μπαλώσουν τις τρύπες στις πόρτες και τη στέγη, καρφώνοντας ξύλα ή παραγεμίζοντάς τις με πούπουλα ώστε να μην μπαίνει η παγωνιά. Τα ξύλα του χειμώνα κόβονταν από τους άνδρες ή από τους «ψυχογιούς», όταν αυτοί υπήρχαν, με μαεστρία και αποθηκεύονταν ομοιόμορφα για να μη χαρακτηριστεί το σπίτι ανοικοκύρευτο, ή όπως ανέφερε έκφραση της εποχής: «Κούτσουρα ανακατωμένα, νύφη μακριά από μένα».

Ακόμα και το άναμμα της πρώτης φωτιάς του χειμώνα αποτελούσε ιεροτελεστία που ξεκινούσε ο σπιτονοικοκύρης ή ο πρεσβύτερος της οικογένειας. Όταν δεν υπήρχε κανένας από τους δύο, καλείτο ένα αγόρι της γειτονιάς, πάνω από 12 χρόνων, που έπαιρνε με κερί τη φλόγα από το καντήλι του σπιτιού και μετά το πρώτο άναμμα δεχόταν τα κεράσματα της οικογένειας.

Τα τζάκια στην Αθήνα του 19ου αιώνα μπορεί να ήταν ελάχιστα – εξ ου και η έκφραση: «Αυτός είναι από τζάκι» -, αλλά πολλά απ αυτά ήταν ιδιαίτερα περίτεχνα, αφού είχαν σκαλισμένα γύρω τους παραστάσεις της καθημερινής ζωής, κυνηγιού ή εικόνες του Χριστού και της Παναγίας, εμφανίζοντας ένα αποτέλεσμα υψηλής αισθητικής, που προκαλούσε έκπληξη και θαυμασμό στους ξένους περιηγητές της εποχής.

Αν η αριστοκρατία ζεσταινόταν από τζάκια, ο λαός περιοριζόταν σε μαγκάλια, που χωρίζονταν στα «ατζέμικα» που ήταν στατικά και στις «καρούσες» που διέθεταν τροχούς ώστε να μετακινούνται στο χώρο. Τα μαγκάλια θερμαίνονταν με πετροκάρβουνο, που ήταν υλικό κακής ποιότητας που κάπνιζε και μύριζε απαίσια, ποιοτικό κάρβουνο, κουκουνάρια από πεύκα και έλατα και φυσικά ξύλο.

Φυσικά, ακόμα και στα μαγκάλια υπήρχε ποιοτική διάκριση, μια και αυτά των πλουσίων ήταν από μπακίρι και υπήρχε ένα σε κάθε δωμάτιο, συμπληρώνοντας το τζάκι, ενώ των φτωχών ήταν μια και μοναδική πρόχειρη κατασκευή που έμπαινε συνήθως κάτω από το τραπέζι, ώστε να ζεσταίνει τα πόδια των μελών της οικογένεια και άναβε μόνο τις ημέρες που είχε πολύ κρύο, τις γιορτές ή όταν υπήρχαν μουσαφίρηδες.

Οι φτωχότεροι είχαν δημιουργήσει ένα ποιοτικό, για την εποχή, θερμαντικό υλικό, ιδιαίτερα όμως χρονοβόρο στην παρασκευή του, τις λεγόμενες φράπες.Οι τελευταίες παρασκευάζονταν από ψιλοκομμένο κάρβουνο, στάχτη, ρετσίνι και ροκανίδι, τα οποία, αφού ζυμώνονταν, ρίχνονταν στο καζάνι όπου γίνονταν πολτός. Στη συνέχεια, αφού στέγνωναν, γίνονταν μικρές μπάλες που ξεραίνονταν στον ήλιο και τον αέρα, ώστε να καταλήξουν τελικά στη φουφού.

Η φτωχική φράπα είχε ιδιαίτερη πέραση και στους πλούσιους, αυτή τη φορά όχι για λόγους οικονομίας, αλλά γιατί έτσι απέφευγαν τις ανεπιθύμητες παρενέργειες (δηλητηριάσεις, λιποθυμίες, πονοκεφάλους, εμετούς) που δημιουργούσε πολλές φορές με τις αναθυμιάσεις του το κάρβουνο. Ο Δημήτρης Καμπούρογλου, μάλιστα, θα περιγράψει τη φράπα ως «…περίφημον είδος καυσίμου ύλης το μίγμα τούτο, καθ ότι αναπλήρωνε επαρκέστατα το ήμερον κάρβουνο».Η πρώτη σόμπα στην Αθήνα εμφανίστηκε στην αυστριακή πρεσβεία, εντυπωσιάζοντας με τη θερμότητα και τις ανάγλυφες παραστάσεις της, αλλά η τιμή της, κατά τις εφημερίδες, «εκπολιτισμένης εστίας» ήταν απλησίαστη για τους πολλούς, αφού εισάγονταν αποκλειστικά από τη Γερμανία. Κάποιος επιχειρηματίας της εποχής προσπάθησε ν αντιγράψει την τεχνογνωσία της νέας εφεύρεσης, επιχειρώντας, χωρίς επιτυχία, να δημιουργήσει μια σόμπα φτιαγμένη αποκλειστικά στην Ελλάδα.

Οι πρώτοι μηχανισμοί τύπου καλοριφέρ κάνουν την εμφάνισή τους, στο τέλος του 19ου αιώνα. Ονομαστικά μιλάμε για μια σόμπα που έπαιζε ρόλο του λέβητα, που έπαιρνε τον ατμοσφαιρικό αέρα θερμαίνοντάς τον και διοχετεύοντάς τον στη συνέχεια μέσω σωλήνων στα δωμάτια.

Στους κοινόχρηστους χώρους, όπως τα καφενεία, η λύση στη θέρμανση δινόταν από το συνωστισμό, το ντουμάνι από τα τσιγάρα και τους ναργιλέδες και κάποια μαγκάλια που υπήρχαν μόνο στα «καλά» καφενεία, όπως του «Ζαχαράτου».

Κων/νος Μπορδόκας.