Tag Archives: Πόλεις

Πολυφυλετικές πλέον οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες – Στο Λονδίνο περισσότεροι οι αλλοδαποί!


Το όνομά του δύσκολα μπορεί να το συγκρατήσει κανείς στη μνήμη του. Ο 25χρονος Τζατι-ντερμπάλ Μπουλάρ, πάντως, θα μείνει στην ιστορία της Βρετανίας ως το πρώτο μέλος της φρουράς της βασίλισσας που είναι ινδικής καταγωγής. Ο Μπουλάρ, που φορά τουρμπάνι αντί το κλασικό bearskin, το καπέλο από γούνα αρκούδας των 47,5 εκατοστών, έσπασε πριν από μερικές ημέρες μια μακραίωνη παράδοση. Και αποτελεί λαμπρό δείγμα αυτού που λένε οι στατιστικές – ακόμη και αν τα στοιχεία αφορούν την Αγγλία και την Ουαλία και όχι τη Σκωτία: η Βρετανία εί-ναι ένα έθνος λιγότερο λευκό, ένα έθνος λιγότερο χριστιανικό και πιο πολυεθνικό, μουσουλμανικό και άθεο. Η ανακοίνωση των στοιχείων συνέπεσε σχεδόν με την πρώτη σκοπιά του Τζατιντερμπάλ Μπουλάρ στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Ασφαλώς η εικόνα του φρουρού με το τουρμπάνι και του μούσι προκαλεί μεγαλύτερη έκπληξη από μερικούς αριθμούς. Οι ειδικοί, πάντως, αιφνιδιάστηκαν περισσότερο από τα στοιχεία. Μπορεί η αλλαγή να ήταν εμφανής, αλλά κανένας δεν περίμενε να είναι τόσο ριζική σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν δώσει μια πρόγευση αφού στην ολυμπιακή ομάδα της Βρετανίας κυριαρχούσαν οι αθλητές αφρικανικής και ασιατικής καταγωγής.

Οι πραγματικές διαστάσεις της μετανάστευσης και της ενσωμάτωσης αποτυπώνονται στην έκρηξη της λεγόμενης «γενιάς της Τζέσικα Ενις». Είναι οι νέοι και οι νέες που έχουν γεννηθεί στη Βρετανία από ξένους γονείς και θεωρούν μοναδική τους πατρίδα τη Γηραιά Αλβιώνα – ακριβώς όπως η πρωταθλήτρια του επτάθλου Τζέσικα Ενις, αγαπημένη του βρετανικού κλασικού αθλητισμού.

Η ορολογία μπορεί να μην είναι πολιτικώς ορθή. Το πρώτο στοιχείο, πάντως, λέει ότι το 2001 το 91% του πληθυσμού ανήκε στην κατηγορία λευκοί Βρετανοί. Το 2011 το ποσοστό αυτό είχε κατεβεί στο 86%, σημειώνοντας μια πτώση πέντε μονάδων. Οι Ινδοί είναι η πολυπληθέστερη μειονότητα ξένων και ακολουθούν οι Πολωνοί (που το 2001 ήταν ελάχιστοι) και οι Πακιστανοί, ενώ αναπτύσσεται ακόμη και γερμανική αποικία. Στην κορωνίδα αυτής της αλλαγής βρίσκεται το Λονδίνο που εδραιώνει τη φήμη μιας πολυεθνικής πολυπολιτισμικής μητρόπολης. Στην πρωτεύουσα των περίπου 8,2 εκατομμυρίων κατοίκων οι λευκοί Βρετανοί συνιστούν κι αυτοί μειονότητα. Σήμερα αποτελούν το 45% του τοπικού πληθυσμού από 59,8% που ήταν πριν από μία δεκαετία. Το ένα εκατομμύριο φτάνουν οι Λονδρέζοι με καταγωγή από την Αφρική και την Καραϊβική, το ενάμισι εκατομμύριο οι Ασιάτες, τους 100.000 οι Άραβες, 405.000 είναι μιγάδες, 1,75 εκατ. οι υπόλοιπες εθνοτικές ομάδες και 3,7 εκατ. οι λευκοί Βρετανοί.

Συνοικίες κροίσων

Θα έκανε λάθος κανείς εάν πίστευε ότι η μετανάστευση είναι προϊόν ανάγκης για μια καλύτερη ζωή. Η πόλη του Τάμεση είναι πόλος έλξης για όλα τα βαλάντια. Στο Κένσιγκτον – Τσέλσι, μια από τις πλέον ακριβές περιοχές του Λονδίνου, οι ολιγάρχες και οι επαγγελματίες, Ρώσοι, Κινέζοι, Αραβες, Ινδοί, Ιταλοί, Ελληνες, αποτελούν το 30% του πληθυσμού. Η κοινωνικο-δημογραφική επανάσταση επεκτείνεται στους γάμους: τα παντρεμένα ζευγάρια είναι λιγότερα από τα εκείνα που δεν έχουν δώσει όρκους αιώνιας πίστης ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Μια επανάσταση ζουν και οι θρησκείες. Η Αγγλία και η Ουαλία καταγράφουν ένα έλλειμμα στη χριστιανική πίστη καθώς το 2001 δήλωναν χριστιανοί το 72% του πληθυσμού, ενώ σήμερα το 59%. Το 5% (2,7 εκατ.) είναι μουσουλμάνοι, η πλειονότητα των κατοίκων στο Τάουερ Αμλετ του Λονδίνου. Το δικό τους ηχηρό «παρών» δίνουν και οι άθεοι. Ήταν 7,7 εκατ. το 2001, έφτασαν τα 14,1 εκατ. το 2011, δηλαδή διπλασιάστηκαν. Οι Άγγλοι και οι Ουαλοί απομακρύνονται τόσο από την Αγγλικανική όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία – ένα φαινόμενο χωρίς προηγούμενο, σημειώνουν οι ειδικοί. Από αυτήν την άποψη, ο σιχ φρουρός του Μπάκιγχαμ είναι το νέο πρόσωπο της Ηνωμένου Βασιλείου.

Νέο πρόσωπο στις Ευρωπαϊκές μητροπόλεις

Εκτός από το Λονδίνο, υπάρχουν και άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης στις οποίες η κατανομή του πληθυσμού ανάμεσα σε γηγενείς και ξένους, έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα, Το Άμστερνταμ έχει πληθυσμό 779.808 και η σχέση ανάμεσα στους ντόπιους και εκείνους με διαφορετική καταγωγή είναι, σχεδόν στο 50%, με ένα ελαφρύ «προβάσισμα» στους δεύτερους (49,7% γηγενείς και 50,3% ξένοι). Στο Παρίσι αντίστοιχα, που έχει καταγραφεί ο πληθυσμός του στους 2.234.000 κατοίκους, οι γηγενείς φτάνουν το ποσοστό του 80,4%. Αντίστοιχα, στο Μιλάνο (1.307.500 κάτοικοι), οι ξένοι ανέρχονται στο ποσοστό του 16,6%, έναντι του 83,4% των γηγενών.

Το διαβάσαμε στα ΝΕΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: koolnews.gr

Advertisements

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Ρυπογόνος ο αέρας στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις. Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος.

«Περίπου το 1/3 των κατοίκων των ευρωπαϊκών πόλεων, εκτίθεται σε μεγάλες συγκεντρώσεις επιβλαβών ρύπων….συντομεύοντας το προσδόκιμο ζωής κατά 8 μήνες με 2 χρόνια», είπε η Ζακλίν ΜακΓκλέιντ, διευθύνων σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος παρουσιάζοντας μία σχετική μελέτη που εκπονήθηκε για λογαριασμό της εν λόγω υπηρεσίας.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Εuractiv», κατά την έκθεση, η μόλυνση του αέρα αποτελεί ένα συνονθύλευμα καπνού, σκόνης, βρώμας, μετάλλων και τοξικών καυσαερίων. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν, ακόμη, πως ο χειρότερος αέρας κυκλοφορεί στις πόλεις της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Πολωνίας, ωστόσο λίγες αστικές περιοχές της Ευρώπης δεν πνίγονται από ανθυγιεινούς ρύπους, όπως είναι τα αερομεταφερόμενα σωματίδια, το όζον και το άζωτο. Και για όλα αυτά οι βασικοί «ένοχοι» είναι οι μεταφορές, η ενέργεια και η γεωργία.

Η Ζακλίν ΜακΓκλέιντ σημείωσε, σχετικά, την αποτυχία των ευρωπαϊκών χωρών να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις τους και τόνισε, πως αν προχωρούσαν οι πολιτικές μείωσης της ρύπανσης θα υπήρχαν «συνέπειες στην υγεία και την οικονομία». Συγκεκριμένα ανέφερε, ότι το τίμημα του «κακού αέρα» υπολογίζεται σε 630 δισ. ευρω στο πεδίο της υγείας και σε 169 δισ. ευρώ στο πεδίο της χαμένης παραγωγικότητας.

Σύμφωνα εξάλλου με έναν κατάλογο ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, όπου καταγράφεται ο δείκτης ζέστης και υγρασίας, την υψηλότερη τιμή παρουσιάζει η Αθήνα και ακολουθούν το Μιλάνο, η Ρώμη και η Βαλένθια.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Τριπλασιασμός των πόλεων έως το 2030


Η έκταση που καταλαμβάνουν οι πόλεις και γενικότερα οι αστικοί οικισμοί του πλανήτη μας, πρόκειται να τριπλασιαστεί έως το 2030, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίου Γιέηλ, Τέξας και Βοστώνης των ΗΠΑ, με επικεφαλής την καθηγήτρια στον τομέα αστικού περιβάλλοντος Κάρεν Σέτο, που δημοσίευσαν την έρευνα στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), εκτιμούν ότι «μέσα στα επόμενα 18 χρόνια, ο κόσμος θα γνωρίσει μια άνευ προηγουμένου έκρηξη στην αστική επέκταση».

Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι οι πόλεις θα «καταπιούν» έως το 2030 μια έκταση εδάφους περίπου 1,2 εκατ. τετραγωνικών χιλιομέτρων (σχεδόν όσο η Νότια Αφρική). Υπολογίζεται ότι, για τα επόμενα 18 χρόνια, η προσθήκη νέων αστικών εκτάσεων θα ισοδυναμεί με την έκταση περίπου 20.000 νέων ποδοσφαιρικών γηπέδων κάθε μέρα.

Η ραγδαία αυτή επέκταση θα συνοδευτεί από πολλαπλό τίμημα, όπως η απώλεια ενδιαιτημάτων πολλών ζώων, η οριστική εξαφάνιση περίπου 200 απειλούμενων ειδών, η αποψίλωση δασών και η καταστροφή πολύτιμου πρασίνου κ.α.

Η αστική «έκρηξη» θα οδηγήσει σε κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης για πρώτες ύλες και ενέργεια, προκειμένου να υλοποιηθούν μαζικές επενδύσεις σε κατασκευές κτιρίων, υποδομές μεταφορών και ύδρευσης κλπ., με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον. Εκτιμάται ότι για τις νέες κάθε είδους αστικές υποδομές θα χρειαστούν επενδύσεις 25 έως 30 τρισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2030.

«Δεν πρόκειται για ένα ζήτημα περιορισμένο σε ένα μέρος ή σε μία χώρα, αλλά για μια ευρείας κλίμακας παγκόσμια τάση. Ζούμε πλέον στον αιώνα της πόλης», επεσήμανε η Σάτο.

Η μελλοντική παγκόσμια αστική επέκταση -που άρχισε να γίνεται αισθητή ήδη από τη δεκαετία του ΄60- θα συμβεί κυρίως, σε ποσοστό 75%, στην Ασία, ιδίως στην Κίνα και την Ινδία. Την ταχύτερη αναλογικά αύξηση αστικής ανάπτυξης θα σημειώσει η Αφρική. Πάντως, σύμφωνα με τις προβλέψεις της νέας μελέτης, δεν θα γνωρίσουν όλες οι χώρες την ίδια ανάπτυξη των πόλεων τους. Σε 48 από τις συνολικά 221 χώρες, θα υπάρξει από ελάχιστη έως καθόλου αστική επέκταση στο μέλλον.

Επισημαίνεται, επίσης, ότι η έννοια της «αστικής» γης διαφέρει από χώρα σε χώρα. Αυτό, για παράδειγμα, που φαντάζει ως πόλη σε έναν Ισλανδό, δεν είναι παρά ένα μικρό αγροτικό χωριό για έναν Κινέζο. Εξάλλου, σύμφωνα με τους αμερικανούς ερευνητές, στο μέτρο που οι πόλεις του μέλλοντος δεν έχουν χτιστεί, υπάρχει ακόμα ένα μικρό «παράθυρο ευκαιρίας» για να επηρεαστεί και να διαμορφωθεί ο σχεδιασμός τους, έτσι ώστε να είναι όσο γίνεται πιο φιλικές στον άνθρωπο και το περιβάλλον.

ΠΗΓΗ:  ΑΠΕ/ΜΠΕ, Παύλος Δρακόπουλος