Tag Archives: Ποτά

Παραδοσιακά ποτά που πρέπει να δοκιμάσετε…!


Αλκοολούχα, με έντονη ή μη γεύση, συνοδευτικά του γεύματος ή απλά σαν απεριτίφ, τα ποτά ανά τον κόσμο, έχουν τη δική τους περίοπτη θέση στην παράδοση των λαών. Εμείς μένει να δούμε ποιο από τα παρακάτω 8 παραδοσιακά ποτά, ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία και το κέφι μας και να αλλάξουμε για λίγο τις παραδοσιακές μας συνήθειες..

Sake, Ιαπωνία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Sake είναι αλκοολούχο ποτό που παράγεται από ρύζι. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι 18 με 20%. Η γεύση του είναι κάπως περίπλοκη… αλλά διακρίνεται για την απαλή υφή και τη γλυκιά του γεύση. Όπως συμβαίνει και με το κρασί, διαφορετικές ποικιλίες και διαφορετική ποιότητα από το ποτό Sake, έχουν και διαφορετική γεύση.

Πώς πίνεται: Συνήθως σερβίρεται ζεστό, ενώ οι Γιαπωνέζοι το προτιμούν είτε χλιαρό είτε παγωμένο, ανάλογα με την εποχή και την ποιότητά του. Είναι πολύ καλό συνοδευτικό για γεύματα ιαπωνικής ή κινέζικης κουζίνας και σερβίρεται όπως και ο γνωστός μας επιτραπέζιος οίνος.

Arak, Λίβανος-Συρία-Ιορδανία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Συγγενεύει μάλλον, με το ελληνικό ούζο! Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και έντονη γεύση από γλυκάνισο. Είναι άχρωμο, με έντονη φλογερή γεύση. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο για το αψέντι γρήγορα όμως, διαδόθηκε ευρύτατα.

Πώς πίνεται: Το αποκαλούμενο «γάλα των λιονταριών», συνοδεύει άριστα ορεκτικά -τα περίφημα « mezza»-που περιλαμβάνουν πίτες, χούμους, σαλάτες, τουρσί ή ακόμα και ποικιλίες κρεάτων. Είναι απαραίτητο συνοδευτικό ποτό για κάθε καλό γεύμα.

Mezcal, Μεξικό

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι ένα ποτό που παράγεται από την «καρδιά» του φυτού agave (κάτι σαν τις δικές μας φραγκοσυκιές), με ισχυρή «καπνιστή» γεύση. Ανήκει στην οικογένεια της τεκίλας. Η βασική διαφορά με αυτή όμως, είναι ότι το mezcal έχει κι ένα μικρό σκουληκάκι στον πάτο του μπουκαλιού…

Πώς πίνεται: Μια μικρή δόση Mezcal, μια φέτα λεμονιού και ελάχιστο αλάτι είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να πιεί κανείς το συγκεκριμένο ποτό, όπως ακριβώς και την τεκίλα. Είναι το παραδοσιακό ποτό των Μεξικανών, καθώς αυτό επιλέγουν να σερβίρουν στις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις διάφορες θρησκευτικές τελετές και σχεδόν μετά από κάθε γεύμα τους.

Porto, Πορτογαλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι πυκνό, με ελαφρώς γλυκιά γεύση και μοιάζει με το κόκκινο κρασί. Η γλυκιά του γεύση, ποικίλει και είναι διαβαθμισμένη. Να σημειώσουμε ότι το αυθεντικό Porto, παράγεται μόνο στην Πορτογαλία, τα υπόλοιπα γλυκά κόκκινα κρασιά είναι… απομιμήσεις.

Πώς πίνεται: Λόγω της έντονης γλυκιάς του γεύσης, σερβίρεται μετά από κάθε γεύμα. Ταιριάζει απόλυτα με κάτι αλμυρό, όπως λίγο τυρί ή κράκερ.

Pisco, Περού-Χιλή

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Pisco είναι ένα είδος κονιάκ. Προέρχεται από την απόσταξη μιας ποικιλίας λευκών σταφυλιών, που ευδοκιμούν στη Χιλή και το Περού. Η γεύση του μοιάζει με εκείνη του κρασιού, έχει επίγευση εσπεριδοειδών και έντονη γεύση από πιπέρι. Έχει δε, αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, σε ποσοστό 42%.

Πώς πίνεται: Σερβίρεται παγωμένο απευθείας σαν απεριτίφ, ενώ συνηθίζεται να «ανακατεύεται» και με άλλα ποτά, φτιάχνοντας νόστιμα cocktails. Στη Χιλή πολύ γνωστό είναι το Pisco Sour, μία μίξη από pisco, λεμόνι, ζάχαρη, λίγο ασπράδι αυγού και bitters.

Grappa, Ιταλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το παραδοσιακό αλκοολούχο ιταλικό ποτό, παράγεται από τη ζύμωση των φλοιών και των σπόρων των σταφυλιών, που απομένουν μετά την απόσταξη. Έχει απαλή γεύση, έντονο άρωμα από λουλούδια και λεπτό τελείωμα. Όπως και στην περίπτωση του κρασιού, η γεύση του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και την ποικιλία των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ που φτάνει μέχρι και το 50%

Πώς πίνεται: Σερβίρεται σκέτο πριν από το φαγητό ή σαν συνοδευτικό του καφέ, μετά από κάθε καλό γεύμα. Μπορεί να σερβιριστεί είτε μετά από σύντομη ψύξη, είτε σε θερμοκρασία δωματίου προκείμενου ν’ απελευθερωθεί όλη η γεύση που περικλείει.

Cachaça, Βραζιλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Η γεύση της μοιάζει με εκείνη που έχει το ρούμι. Έχει έντονο άρωμα από ζαχαροκάλαμο και ουσιαστικά, όπως και το ρούμι, είναι το απόσταγμα από το χυμό του ζαχαροκάλαμου. Για να γίνει η κατάλληλη ζύμωση, απαιτείται να βράσει το υγρό τρεις φορές, ώστε να διατηρηθεί η μοναδικότητα της γεύσης και του αρώματός του.

Πώς πίνεται: Οι Βραζιλιάνοι απολαμβάνουν συνήθως Cachaça, σαν βασικό συστατικό της Caipirinha, που συνδυάζει το ποτό αυτό με lime, ζάχαρη και τριμμένο πάγο. Τα ωριμασμένα ποτά Cachaça, σερβίρονται και σκέτα.

πηγή: clickatlife.gr

Advertisements

Ποια είναι τα πρόσωπα πίσω από τις πιο γνωστές φιάλες ποτών;


Αποτελούν τα πιο δημοφιλή ποτά από την Ανταρκτική ως την Ωκεανία…

Οι πάντες έχουμε χαθεί για μια στιγμή ή κατά εξακολούθηση στην ιερότητα τους. Γεύσεις που σε φτάνουν στην καθαγίαση ή σε κάνουν να ξεχνάς το όνομα σου.

Όπως και να έχει όμως όλοι οι συνειδητοί πότες αποτίουμε φόρο τιμής στους δημιουργούς που αν και σαν όνομα είναι πολύ γνωστοί αλλά σαν προσωπικότητες ελάχιστοι γνωρίζουν πέντε πράγματα παραπάνω για αυτούς.

1. Captain Morgan

Η τραχύτητα του όταν κυλά ανόθευτο στον οισοφάγο θυμίζει τον διαβόητο Κάπτεν Μόργκαν. Τι και αν τα χρόνια έχουν περάσει και το ρούμι μοιάζει να έχει γίνει η επιλογή όλων όσοι θέλουν να το αραιώσουν με λίγη κόκα κόλα, στην πραγματικότητα είναι μια μολότοφ αλκοόλ, τόσο εκρηκτική όσο τον 17ο αιώνα και ο φοβερός πειρατής.

Ξεροκέφαλος Ουαλός που παντρεύτηκε την ξαδέρφη του και άρχισε να πραγματοποιεί παρακινδυνευμένες αποστολές για τον κυβερνήτη της Τζαμάικα.

Κράτησε ως ομήρους όλους τους κατοίκους του Πόρτομπελο στον Παναμά, έκαψε την πόλη του Παναμά, κατέλαβε το Πορτ – Ο – Πρενς της Αϊτής και σκλάβωσε αρκετούς Ισπανούς της Κούβας. Ήταν ένας αφόρητος κίνδυνος μέχρι το 1671 όταν και υπογράφηκε σύμφωνο ειρήνης μεταξύ Ισπανίας και Αγγλίας. Ο Μόργκαν έγινε ιππότης και άρχισε να παράγει το διάσημο ρούμι για να καταπολεμήσει την ανία του.

2. Johnnie Walker

Το πιο διάσημο ουίσκι στον κόσμο έχει μάλλον την πιο βαρετή ιστορία. Ο Τζόνι Γουόκερ γεννήθηκε το 1805 στο Ερσάιερ και όταν πέθανε ο πατέρας του κληρονόμησε 400 λίρες.

Αποφάσισε να ανοίξει ένα παντοπωλείο στο Κιλμάρνοκ και η ζωή κυλούσε πιο αργά και από τις τάπες στα αποστακτήρια του Τζακ Ντάνιελς… Δημιούργησε το «Walker’s Kilmarnock Whisky» αλλά τα πάντα μπήκαν στη θέση τους όταν γύρισε στο Κιλμάρνοκ ο γιος του Αλεξάντερ.

Έχοντας μάθει την τεχνική να αναμειγνύει τσάι ο Αλεξάντερ διοχέτευσε τις γνώσεις του στο ουίσκι. Σύντομα έφτιαξε το “Old Highland Whisky,” η μετεξέλιξη του οποίου ήταν το “Johnnie Walker Black Label”.

3. Jack Daniel

Γόνος μιας οικογενείας που περιελάμβανε άλλα δώδεκα αδέλφια ο Τζάστιν Νιούτον ‘Τζακ’ Ντάνιελς ήταν ένας εμμονοληπτικός Ουαλός που εκνευριζόταν με το παραμικρό.

Στα 20 του χρόνια είχε δημιουργήσει το πρώτο του αποστακτήριο αλλά ο εκνευρισμός του ήταν αυτός που δεν κατάφερε να δει στην ολότητα την επιτυχία του δημιουργήματος του. Όταν μια ημέρα μεθυσμένος από το προηγούμενο βράδυ δεν μπορούσε να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο του άρχισε να το κλωτσάει.

Οι κλωτσιές ήταν τόσο δυνατές που τραυμάτισε βάναυσα το πόδι του. Μολύνθηκε και σύντομα με την ιατρική της εποχής βρέθηκε να έχει αφήσει την τελευταία του πνοή από την μόλυνση. Ο Τζακ Ντάνιελς δεν κατάφερε ποτέ να παντρευτεί και το 1907 έδωσε το αποστακτήριο στον ανιψιό του, Λεμ Μότλοου, το όνομα του οποίου υπάρχει πάω στο μπουκάλι

4. Jose Cuervo

Η ιστορία της πιο διάσημης τεκίλας άρχισε το 1758 όταν ο Χοσέ Αντόνιο Κουέρβο έλαβε άδεια από τον βασιλιά της Ισπανίας για να φυτέψει αγαύη την φάρμα του στο Χαλίσκο στο Μεξικό. Ο Χοσέ άρχισε να παράγει το διάσημο μεξικάνικο λικέρ μεσκάλ και από το 1795 δόθηκε η πρώτη άδεια για φτιάχνεται τεκίλα.

Η πρώτη μαζική παραγωγή άρχισε το 1880 και από το 1900 η θαυματουργή κίτρινη και λευκή έλαβαν το όνομα Χοσέ Κουέρβο. Ακόμη και σήμερα ιδιοκτήτες της είναι οι απόγονοι του Χοσέ Κουέρβο.

5. Jim Beam

Ίσως ένα από τα λίγα brand name που δεν έχουν το όνομα του δημιουργού τους. Το πιο δημοφιλές μπέρμπον στον κόσμο άρχισε να παράγεται το 1788 από τον Τζέικομπ Μπιμ.

Έπειτα από 8 χρόνια άρχισαν να τίθενται προς πώληση τα πρώτα μπουκάλια του άγιου αποστάγματος. Έπειτα από μια σκυταλοδρομία κληρονόμων που απέκτησαν την κυριότητα του αποστακτήριου η ποτοαπαγόρευση κυριάρχησε στις εξελίξεις και έβαλε ρολά στο εργοστάσιο παραγωγής του.

Το 1933 Ο Τζιμ Μπιμ μερικές ημέρες έπειτα από την άρση της ποτοαπαγόρευσης έδωσε άμεσα την εντολή να χτιστεί το νέο αποστακτήριο με την ονομασία του μπέρμπον να λέγεται πλέον Jim Beam…

6. Tanqueray

Αναθρεμμένος σε μια οικογένεια που επί τρεις γενιές γεννοβολούσε κληρικούς, ο Τσαρλς Τάνκερεϊ δεν είχε προφανή διαφυγή από τον ιερό άμβωνα που τον καλούσε σαν την σειρήνα.

Και όμως πραγματοποίησε την αναστροφή σε μια εν πολλοίς προδιαγεγραμμένη ζωή ανοίγοντας μια μικρή μονάδα παραγωγής στον Λονδίνο το 1830. Περίπου 17 χρόνια μετά το Tanqueray ήταν ο υγρός πόθος όλων των βρετανικών αποικιών.

Τα στρατεύματα της αυτοκρατορίας είχαν αναπτύξει εθισμό σε αυτή την ακαταμάχητη πικράδα του τζιν με τόνικ…

7. Campari

Στα 14 ο Γκάσπαρε Καμπάρι είχε εξελιχθεί σε έναν αλχημιστή των ποτών. Χρησιμοποιούσε 60 διαφορετικά υλικά για να εμφανίσει ένα αποτέλεσμα που κατέλυε κάθε αντίσταση.

Το 1860 δημιούργησε το γκρουπ Καμπάρι, όπου το διάσημο απεριτίφ έγινε το trademark του για τα επόμενα 150 χρόνια. Ακόμη και σήμερα η συνταγή που προσφέρει αυτό το μοναδικό γευστικό απόσταγμα είναι μυστική.

Την γνωρίζει ο πρόεδρος της εταιρείας, ο οποίος με ελάχιστους εργαζόμενους δημιουργεί το ποτό που περιέχει πορτοκάλι, κυνίνο, ξύσματα φλούδας και του φυτού ραβέντι…

ΠΗΓΗ:men24

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: tampouloukia.gr

Φόρος στα τσιγάρα και στις ανθυγιεινές τροφές


Την επιβολή ειδικού φόρου στα προϊόντα καπνού και στις ανθυγιεινές τροφές που «κολυμπάνε» στο λίπος και στο αλάτι προτείνει η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα ετήσια έσοδα από το μέτρο αυτό θα άγγιζαν ακόμη και τα 500 εκατομμύρια ευρώ, προσφέροντας οικονομική ανάσα στον υπό πτώχευση ΕΟΠΥΥ. Τον δρόμο άλλωστε άνοιξε πέρυσι η Δανία, που υιοθέτησε πρώτη σε επίπεδο κρατών τη θέσπιση φόρου στα κορεσμένα λίπη. Μάλιστα, πολλοί ήταν οι επιστήμονες ανά τον κόσμο που χαιρέτησαν τη «γενναία» αυτή απόφαση, όπως τη χαρακτήρισαν, εκτιμώντας ότι με τον τρόπο αυτόν δίνεται λύση στο διογκούμενο πρόβλημα της παχυσαρκίας.

Το παράδειγμα όμως δίνει και η Γαλλία, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε στις αρχές του μήνα την αύξηση φόρου στα τσιγάρα και στην μπίρα, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης. Οι επιστήμονες της ΕΣΔΥ επισημαίνουν ότι πέραν της οικονομικής ενίσχυσης του τομέα της Υγείας και κυρίως του ΕΟΠΥΥ, η επιβολή ειδικού φόρου στο κάπνισμα και στα λιπαρά θα συμβάλουν σημαντικά στην υγεία των Ελλήνων.

ΠΗΓΗ: .newsnow.gr
Σχετ.Σημείωση AΡΙΣΤΙΠΠΟΣ: 
Φόρο στο «καναβούρι» θα βάλετε;

ΔΕΙΤΕ: 10 μύθοι γύρω από το ποτό!!!


Όλοι έχουν μία ιστορία για ένα μεθύσι να πουν και όλοι ξέρουν την καλύτερη λύση για το hangover…
όμως πόσο από αυτά είναι αληθινά; Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από τρελά γεγονότα, νούμερα και ιστορίες που προκύπτουν, την ώρα που εμείς πίνουμε, και που δεν και τόσο πολύ βασισμένα στην αλήθεια.Στην πραγματικότητα τα περισσότερα από αυτά είναι κατασκευσμένα, αλλά θα είστε σε πλεονεκτική θέση να γνωρίζετε κάποια απ’ όσα ισχύουν, έτσι ώστε να δείχνετε έξυπνος την επόμενη φορά που θα τα πίνετε και ένας από τους φίλους σας θα αρχίσει να μιλάει για το ένα ή το άλλο.

Ο καφές θα σας ξεμεθύσει
Λάθος! Ο καφές δεν θα σας ξεμεθύσει γιατί τίποτα δεν το μπορεί. Απλώς πρέπει να περιμένετε τον οργανισμό σας να ξεφορτωθεί το αλκοόλ. Το μόνο που θα κάνει μία μεγάλη δόση από αυτό το μαύρο πράγμα είναι να σας μετατρέψει σ’ έναν υπερκινητικό μεθυσμένο και πιθανότατα πολύ πιο ενοχλητικό απ’ όσο ήσασταν προηγουμένως. Και αργότερα δεν θα μπορείτε να κοιμηθείτε. Η θεωρία είναι βασισμένη στα αντίθετα. Το αλκοόλ είναι κατευναστικό, ο καφές είναι διεγερτικός. Λυπούμαστε, αλλά δεν αληθεύει. Ούτε το να κάνετε ένα κρύο ντους πιάνει, αλλά μπορείτε να το δοκιμάσετε σ’ ένα φίλο σας έτσι για την πλάκα της υπόθεσης.

Οι μπυροκοιλιές προκαλούνται από την μπύρα
Ακόμα ένας μύθος που έχει φιλτραριστεί μέσα στην σύγχρονη κουλτούρα. Μία μπυροκοιλιά είναι απλώς το παρατσούκλι που έχει δωθεί στο πάχος που συσσωρεύεται γύρω από τη μέση του σώματος και που επίσης αποκαλείται «σωσίβιο». Οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό σε ορισμένους ανθρώπους, όμως η καθιστική ζωή και το φαγητό είναι αυτό που υποψιάζονται όλοι. Και όχι, το να τρώτε όρθιοι δεν θα διορθώσει τα πράγματα.

Το ποτό καταστρέφει τα εγκεφαλικά σας κύτταρα
Πόσες φορές δεν το έχετε ακούσει αυτό από τη μητέρα σας, τον πατέρα σας ή τους δασκάλους όταν ήσασταν μικρός; Το ενδιαφέρον είναι πως αυτός ο μύθος έχει διαιωνιστεί από την ίδια ομάδα ανθρώπων που επιμένουν πως έχοντας αλκοόλ μέσα στο αίμα μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να πιάσετε φωτιά. Ευτυχώς, πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει πως μία μέτρια (ναι, μέτρια) κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να βελτιώσει την λειτουργία του εγκεφάλου.

Άντρες και γυναίκες του ίδιου μεγέθους μπορούν να πιουν την ίδια ποσότητα
Όλοι υποστηρίζουμε την ισότητα, αλλά συγγνώμη κορίτσια, δεν μπορείτε να πιείτε όσο πίνουν τα αγόρια. Οι γυναίκες έχουν στο αίμα τους λιγότερα ένζυμα γαλακτικής αφυδρογονάσης, που μεταβολίζουν το αλκοόλ. Έτσι το, «πίνεις σαν κορίτσι» είναι μία προσβολή βασισμένη επιστημονικά. Βέβαια, είναι λίγο σκληρή και εκείνοι που πίνετε και συζητάτε μαζί μάλλον δεν θα σας ικανοποιήσουν καμία χάρη.

Ποτέ μην ανακατεύετε τα ποτά
Η γιαγιά πάντα μας συμβούλευε να μην ανακατεύουμε τα ποτά, την ίδια ώρα που εκείνη ανακάτευε ένα μεγάλο μπράντι με λίγη σόδα για παράδειγμα, νωρίς το απόγευμα. Η αλήθεια είναι πως γιατροί και ειδικοί περί της υγείας, συμφωνούν πως αναμειγνύοντας τα ποτά δεν θα σας κάνει να αισθανθείτε καλύτερα ή χειρότερα εάν μέχρι εκείνη τη στιγμή πίνατε μόνο ένα συγκεκριμένο. Ούτε αλλάζει κάτι εάν αποφεύγετε τα βαριά ποτά για χάρη πιο ελαφριών. Ποια είναι η λύση για να αποφεύγετε να αρρωσταίνετε όταν πίνετε ή το επόμενο πρωί; Να μην το παρακάνετε εξ αρχής…

Τσουγκρίζουμε τα ποτήρια μας για να αποτρέπουμε την δηλητηρίαση
Στην πραγματικότητα, κανείς δεν γνωρίζει από που προέρχεται η συνήθεια να τσουγκρίζουμε τα ποτήρια, ασχέτως όλους τους μύθους που την περιτριγυρίζουν. Μία θεωρία ήταν πως, για να σιγουρευτείς πως ο σύμμαχος, συνεργάτης ή νέα γνωριμία δεν είχε «πειράξει» το ποτό σου, χτυπούσες τα ποτήρια μεταξύ τους ρίχνοντας ορισμένο από το ποτό σου στο δικό του (της). Μία άλλη ήταν πως το δυνατό «κλινκ» χρησίμευε στο να διώχνουν μακριά τα κακά πνεύματα. Η συνήθεια όμως είναι πολύ πιο πρόσφατη από τις μέρες που έδιωχναν μακριά τα πνεύματα και δηλητηρίαζαν το πότο τους (αν και δεν έχει υπάρξει μία εποχή που αυτή η κίνηση επικράτησε ιδιαίτερα) και ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν πως απλά έγινε δημοφιλής λόγω του ευχάριστου ήχου που κάνει.

Το αλκοόλ σας κάνει καλύτερο εραστή
Το αλκοόλ δεν σας κάνει καλύτερο εραστή όμως σίγουρα σας κάνει να νομίζετε πως είστε. Στην πραγματικότητα έχει μία τεράστια επιρροή στις αναστολές σας, κάνοντάς σας να αισθάνεστε πιο σίγουροι για τον εαυτό σας και πιο άνετοι, έτοιμοι να μπείτε στη «δράση». Θα τρέχετε γύρω από το μπαρ μιλώντας με κορίτσια σε χρόνο μηδέν, κάτι που δεν θα κάνατε ποτέ εάν ήσασταν νηφάλιος. Ωστόσο το αλκοόλ μπορεί να έχει τέραστια επιρροή στις, εεε, επιδόσεις σας, κάνοντάς σας λιγότερο ικανό να ελέγχετε τις φυσικές σας ενέργειες.

Η λήψη παυσίπονων πριν πιείτε θα αποτρέψει το hangover
Λογικά θα το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα. Δεν υπάρχουν ούτε γρήγοροι, ούτε «οδυνηροί» τρόποι πρόληψης ή γιατρειές για το hangover. Φήμες που έχουν κυκλοφορήσει, θέλουν φοιτητές της ιατρικής να μεθούν και μετά να ενυδατώνονται και να «καθαρίζουν», ωστόσο δεν υπάρχει καμία ένδειξη γι’ αυτό. Ο μύθος γύρω από την ασπιρίνη λέει πως αποτρέπει το hangover, κάτι που όμως δεν θα μπορούσε είναι πιο λανθασμένος. Στην πραγματικότητα μειώνει το επίπεδο στο οποίο το σώμα σου μπορεί να αντέξει το αλκοόλ, επιμηκύνοντας και το μεθύσι και τον χρόνο που θα το ξεπεράσεις. Και μην ξεχνάτε, τα αποτέλεσματα μίας ασπιρίνης μπορούν να κρατήσουν μόνο λίγες ώρες, όχι ολόκληρη νύχτα.

Μπορείτε να ξεγελάσετε ένα αλκοτέστ
Δεν χρειάζεται να σας πει κάποιος πως είναι μία κακή ιδέα να προσπαθήσετε να οδηγήσετε ένα αυτοκίνητο όταν έχετε πιει. Ακόμα και ως επιβάτης, αφού πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει πως είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν ατυχήματα όταν είναι σε κατάσταση μέθης. Επίσης, ό,τι και να σας πει κάποιος, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεγελάσετε ένα αλκοτέστ. Εάν υπήρξατε τόσο βλάκας και μπήκατε τελικά σ’ ένα αυτοκίνητο, και μετά σας σταμάτησε η αστυνομία, σηκώστε ψηλά τα χέρια. Μύθοι που θέλουν κάποιους να τρώνε κέρματα, γλυκά, ακόμα και το εσώρουχό τους όπως προσπάθησε ένας Αμερικανός οδηγός, δεν θα σας γλυτώσουν. Δεν μπορείτε να ξεγελάστε ένα αλκοτέστ.

Γυμναστική με hangover είναι μία κακή ιδέα
Αυτή είναι μία γκρίζα ζώνη, αλλά ο φυσιολόγος άσκησης Τζάιλς Γουέμπστερ λέει πως μέσω της ελαφράς άσκησης «αυξάνουμε το ποσοστό του μεταβολισμού και έτσι αποβάλουμε τα «δηλητήρια» πιο γρήγορα». Να θυμάστε ωστόσο να λαμβάνετε και να διατηρείτε τα υγρά σας (για το νερό μιλάμε τώρα). Ο πονοκέφαλος από το hangover μειώνει την ροή αίματος στο κεφάλι σας, όμως αυτό που σας κάνει περισσότερο να αισθάνεστε απαίσια είναι η προσπάθεια που κάνει το σώμα σας να μεταβολίσει το αλκοόλ.

ΠΗΓΗ: msn.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: aniwthoi.net

 

Γιατί πρέπει να αποφύγετε τη μπύρα σε περίπτωση πυρηνικής έκρηξης


Αμφισβητούνται τα αποτελέσματα της μελέτης με τίτλο «Επιδράσεις των πυρηνικών εκρήξεων σε εμπορικά συσκευασμένα ποτά». (Πηγή: US DoE)

Αν καταφέρετε να επιζήσετε στην περίπτωση πυρηνικής καταστροφής, μην σπεύσετε να το γιορτάσετε με μια παγωμένη μπύρα. Η σύγχρονη επιστήμη καταρρίπτει τα αποτελέσματα μιας παλιάς έρευνας του αμερικανικού στρατού, η οποία κατέληγε ότι στο συμπέρασμα ότι τα εμφιαλωμένα ποτά είναι ασφαλή για κατανάλωση όταν το πυρηνικό μανιτάρι κατακαθίσει.Όπως αναφέρει ο δικτυακός τόπος LiveScience.com, ο ιστορικός της επιστήμης Άλεξ Βέλερσταϊν ανέσυρε πρόσφατα από το συρτάρι τα ευρήματα της «Επιχείρησης Τσαγερό», μιας σειράς δοκιμών που είχαν γίνει στην έρημο της Νεβάδα το 1955 προκειμένου να απαντηθούν πρακτικά ερωτήματα για τις τροφές και τα ποτά που θα μπορούσαν να συντηρήσουν τους επιζήσαντες μιας πυρηνικής καταστροφής.

Ένα από τα πειράματα της επιχείρησης είχε τίτλο «Επιδράσεις των πυρηνικών εκρήξεων σε εμπορικά συσκευασμένα ποτά». Όπως εξηγούσαν οι συντάκτες της μελέτης, «τα συσκευασμένα ποτά, τόσο η μπύρα όσο και τα αναψυκτικά, είναι τόσο ευρέως διαθέσιμα στις αστικές περιοχές ώστε είναι προφανές ότι θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως σημαντικές πηγές υγρών».

Οι ερευνητές του στρατού τοποθέτησαν μια μεγάλη ποικιλία ποτών σε μπουκάλι ή κουτάκι  σε απόσταση από 300 μέτρα έως 3,2 χιλιόμετρα από το σημείο μηδέν δύο πυρηνικών εκρήξεων.

Λίγες ώρες μετά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μόνο τα μπουκάλια που βρίσκονταν στην ελάχιστη απόσταση από την έκρηξη ήταν ραδιενεργά, και σε κάθε περίπτωση η ραδιενέργεια βρισκόταν «εντός των επιτρεπτών ορίων για επείγουσα χρήση». Σύμφωνα με τον Βέλερσταϊν, αυτό σήμαινε ότι τα ποτά δεν θα προκαλούσαν άμεσες παρενέργειες.

Ο στρατός φρόντισε μάλιστα να υποβάλλει τα ποτά σε «άμεσες δοκιμές γεύσης», στις οποίες διαπιστώθηκε μια «μικρή αλλοίωση» στα δείγματα που δέχθηκαν τα μέγιστα επίπεδα ραδιενέργειας. Παρόλα αυτά, τα ακτινοβολημένα ποτά κρίθηκαν ασφαλή για κατανάλωση.

Όμως το τελικό συμπέρασμα της έρευνας δεν βρίσκει σύμφωνους άλλους επιστήμονες. Όπως εξηγεί ο Ρέικο Χένινγκ, αναπληρωτής καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, τα μπουκάλια και τα αλουμινένια κουτάκια της μπύρας και των αναψυκτικών γίνονται ραδιενεργά έπειτα από μια πυρηνική έκρηξη.

«Οι πυρηνικές εκρήξεις απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες νετρονίων, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μεταστοιχείωση στα χημικά στοιχεία και να τα καταστήσουν ραδιενεργά» αναφέρει ο ειδικός.

Αυτού του είδους η μεταστοιχείωση, επισημαίνει, είναι πιθανότερο να συμβεί σε βαριά στοιχεία όπως το αλουμίνιο και το πυρίτιο του γυαλιού, καθώς και στα άτομα χαλκού που μπορούν να μολύνουν τη μπύρα στη διαδικασία παραγωγής της.

Πιο ασφαλή για κατανάλωση θα ήταν τα ποτά και το νερό σε πλαστικά μπουκάλια. Δεδομένου όμως ότι οι περισσότερες πηγές νερού περιέχουν χλώριο και κάλιο, σχετικά βαριά στοιχεία που μπορούν να μεταστοιχειωθούν, το κυριότερο πρόβλημα για τους επιζώντες σύμφωνα με τον Χένινγκ θα ήταν η ανεύρεση καθαρού νερού.

Μετά την έκρηξη, επομένως, το καλύτερο δροσιστικό θα ήταν το νερό που βρίσκεται σε πλαστικά μπουκάλια και έχει αποθηκευτεί στο υπόγειο.

Newsroom ΔΟΛ

ΠΗΓΗ: news.in.gr

Η ιστορία του αλκοόλ – αλκοολούχων ποτών!


Ποτά, αλκοόλ, αλκοολούχα ποτά, χαμός! Μέσα σε κάθε γλέντι, σε κάθε γιορτή, σε κάθε χαρά! Ποια η ιστορία του αλκοόλ και πως καθιερώθηκε;

Λίγο πολύ οι περισσότεροι από εμάς απολαμβάνουμε κάποιου είδους αλκοολούχο ποτό σε διάφορες περιστάσεις: από συνοδευτικό με το φαγητό μέχρι να διασκεδάσουμε με την παρέα ή απλά να κάνουμε… κεφάλι!

Από πότε όμως αρχίζει η ιστορία των αλκοολούχων ποτών και ποιοι αρχαίοι λαοί ήταν από τα πρώτα … γερά ποτήρια;! Ας δούμε παρακάτω.

Τα πρώτα βήματα του αλκοόλ…

Έχει παρατηρηθεί ότι τα πρωτεύοντα θηλαστικά, όπως για παράδειγμα οι χιμπατζήδες, τρώνε φρούτα που έχουν αρχίσει να σαπίζουν.

Γιατί το κάνουν αυτό;!

Η ζύμωση του αλκοόλ

Όταν ένα φρούτο σαπίζει, τα σάκχαρα που περιέχουν τα φρούτα, υπόκεινται σε ζύμωση από ζυμομύκητες (μαγιά).

Η ζύμωση αυτή παράγει αλκοόλ, για αυτό και οι «συγγενείς» μας, οι πίθηκοι, φαίνεται πως στην ουσία απολαμβάνουν το …φρουτοποτό τους!

Είναι λοιπόν λογικό πως το ίδιο έκανε και ο άνθρωπος στα πρώτα του βήματα ως είδος!

Πως ξεκίνησε η παραγωγή του αλκοόλ

Η σκόπιμη παραγωγή αλκοόλ ωστόσο ξεκίνησε προς το τέλος της Εποχής του Λίθου! Έχουν ανακαλυφθεί κανάτες που περιείχαν «μπύρα», οι οποίες χρονολογούνται περίπου από το 10000 π.Χ.!

Η παραγωγή αλκοολούχων ποτών συνεχίστηκε από διάφορους λαούς αντανακλώντας τις εκάστοτε πολιτιστικές, θρησκευτικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες:

Ινδία: Οι Ινδοί έχουν μάκρα παράδοση στο αλοόλ, αφού το αλκοολούχο ποτό Sura (Σούρα!!!) έκανε την εμφάνισή του από το 3000 π.Χ. περίπου.

Η παραγωγή του γίνεται από ρύζι, αλεύρι, σταφύλι και άλλα φρούτα και θεωρείτο το αγαπημένο ποτό του ινδικού θεού Indra!

Περσία: Στην περιοχή του σημερινού Ιράν έχουμε ευρήματα που αποδεικνύουν την παραγωγή κρασιού από το 5400-5000 π.Χ.

Αίγυπτος: Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήταν κυριολεκτικά λάτρεις της μπύρας και του κρασιού.

Τα ποτά αυτά είχαν μεγάλη θρησκευτική σημασία, αφού τα θεωρούσαν «θεϊκής προέλευσης». Στην αρχαία Αίγυπτο παράγονταν τουλάχιστον 17 είδη μπύρας και 24 ποικιλίες κρασιού!

Κίνα: Στην Κίνα έχουν ανακαλυφθεί πιθάρια με κρασί που χρονολογούνται από το 7000 π.Χ. περίπου.

Το αλκοόλ στην Κίνα θεωρείτο «τροφή του πνεύματος», για αυτό και είχε μεγάλη θρησκευτική σημασία.

Βαβυλώνα: Οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι τακτικά χρησιμοποιούσαν τη μπύρα και το κρασί ως προσφορές προς τους θεούς.

Ελλάδα: Ανασκαφές στην Μακεδονία αποκάλυψαν ενδείξεις για την παραγωγή κρασιού πριν 6500 χρόνια περίπου.

Το κρασί χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες στην καθημερινή αλλά και στην θρησκευτική ζωή, με τη λατρεία του θεού του κρασιού, του Διονύσου.

Ρώμη: Οι Ρωμαίοι λάτρευαν το θεό του κρασιού Βάκχο, ο οποίος ήταν ρωμαϊκή …έκδοση του αρχαιοελληνικού θεού Διονύσου.

Και το αλκοόλ λοιπόν, έχει τη δική του ιστορία!

ΠΗΓΗ:coolweb.gr