Tag Archives: Περίεργα

Το πιο… μπαγιάτικο ψωμί στον κόσμο!


Μπορεί το ψωμί μερικών ημερών ή ακόμα και αυτό της προηγούμενης να σας κάνει να αδιαφορείτε στη θέα του (και να… ξινίζετε στη γεύση του!), όμως το πιο μπαγιάτικο ψωμί στον κόσμο θα σας καταπλήξει. Το ψωμί του 92χρονου Terry O’Kelly μετρά 113 χρόνια ζωής, καθώς παρασκευάστηκε το 1899 και το κομμάτι που διατηρείται μέχρι σήμερα ανήκε στον παππού του! Και μπορεί πολλοί άνθρωποι να κρατούν ως ενθύμια ζωής διάφορα ρετρό αντικείμενα, πολυκαιρισμένες φωτογραφίες ή παλιά βιβλία, όμως ο Terry δεν μπόρεσε ποτέ να αποχωριστεί ένα κομμάτι ψωμί από το παρελθόν του.

Το διατηρεί μάλιστα προστατευμένο μέσα σε μια ειδική προθήκη, ενώ πάντα αναφέρει με συγκίνηση την ιστορία του: «Ο παππούς μου έκανε φυλακή μερικούς μήνες επειδή δεν πλήρωσε ένα πρόστιμο στις Αρχές. Αυτό το ψωμί το έφερε στο σπίτι ως ενθύμιο του βραχύβιου εγκλεισμού του. Από τότε πέρασε στις επόμενες γενιές και κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε να το πετάξει. Είναι κειμήλιο…». Κι αν τώρα αναρωτιέστε -και εύλογα- αν ο Terry O’Kelly σκέφτηκε ποτέ να το… δοκιμάσει, η απάντηση είναι αφοπλιστική (και αναμενόμενη): «Είναι σκληρό σαν πέτρα!»…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Advertisements

Αρκούδες εθισμένες στη μυρωδιά της βενζίνης


Ιδιαίτερη αγάπη στα καύσιμα δείχνουν οι καφέ αρκούδες στην ανατολική Ρωσία. Τι διαπίστωσε φωτογράφος, που πέρασε 7 μήνες μαζί τους

Ο φωτογράφος Igor Shpilenok πέρασε επτά μήνες παρατηρώντας τις καφέ αρκούδες, που ζουν στο Kronotsky Nature Reserve της Ανατολικής Ρωσίας.

Διαπίστωσε λοιπόν ότι οι αρκούδες της περιοχής έπαιζαν διαρκώς με βαρέλια καυσίμων, που είχαν είχαν εγκαταλειφθεί στην περιοχή.

«Ευχαριστιούνται απίστευτα να μυρίζουν την κηροζίνη και την βενζίνη. Παίρνουν βαθιές ανάσες για μερικά λεπτά κάθε φορά κι ύστερα σκάβουν μια ρηχή τρύπα και πέφτουν ανάσκελα» σημειώνει ο φωτογράφος.

Ο 52χρονος, ισχυρίζεται ότι μερικές αρκούδες είναι τόσο εθισμένες, που συχνά καταδιώκουν ακόμη και ελικόπτερα, περιμένοντας κατά την απογείωση να πέσουν καύσιμα στο έδαφος.

«Σε μια άλλη περίπτωση, ένα ελικόπτερο άφησε μερικά βαρέλια βενζίνης και μια θηλυκή αρκούδα, που ονομάζεται Suzemka, χωρίς να χάσει χρόνο έσπευσε να αδράξει την ευκαιρία. Φαίνεται ότι είναι ένα από τα εξαρτημένα ζώα».

Στην συγκεκριμένη περιοχή ζουν περισσότερες από 700 καφέ αρκούδες ενώ η συγκεκριμένη έκταση είναι καταχωρημένη από την UNESCO, ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Πηγή: Dailymail

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Νέα μόδα καλλωπισμού: Ζεστό μπάνιο με… πριονίδι!


Ξεχάστε τις λιπαρές κρέμες, τις μάσκες σώματος με λάσπη, ακόμα και τις σκέψεις για ένα Botox. Το μόνο που χρειάζεστε για να διατηρήσετε το δέρμα σας υγιές και όμορφο είναι ένα καλό ζεστό μπάνιο με πριονίδι. Αυτό είναι το νέο trend στην Ιαπωνία, και φαίνεται ότι κάνει θραύση ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες όλων των ηλικιών. Γιατί μπορεί οι γυναίκες να κάνουν διάφορα στο σώμα και το πρόσωπό τους για να διατηρηθούν νέες, όμως και οι άντρες δεν πάνε πίσω!

Κι αν νομίζετε ότι μόνο το νυστέρι σάς σώζει, οι Ιάπωνες φαίνεται να έχουν ανακαλύψει έναν πολύ λιγότερο ενοχλητικό τρόπο για την καθυστέρηση του γήρατος. Μόλις 15-20 λεπτά αρκούν για να αναζωογονηθείτε, βουτώντας στο πριονίδι! Σύμφωνα με τους ειδικούς, η διαδικασία βελτιώνει την κυκλοφορία, καθαρίζει το δέρμα και βοηθά στη μείωση των μυικών πόνων. Μεταξύ άλλων, τα ένζυμα που υπάρχουν στο πριονίδι ζεσταίνουν το σώμα, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να προκαλείται έντονη εφίδρωση σαν να έχετε τρέξει έναν… μαραθώνιο.

Έτσι βελτιώνεται ο μεταβολισμός και ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα.  Η εν λόγω θεραπεία, βέβαια, δεν είναι κάτι καινούριο για τις ασιατικές χώρες, καθώς ανακαλύφθηκε και εφαρμόστηκε γιαπρώτη φορά στο Χοκάιντο πριν από 70 και πλέον χρόνια. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το πριονίδι προέρχεται αποκλειστικά από κυπαρίσσια, ενώ στο μείγμα προστίθενται αρωματικά λουλούδια και αποξηραμένα φρούτα.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Ανορθόδοξα πράγματα που επηρεάζουν τις αποφάσεις μας!


Τι κάνετε όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με μια σημαντική απόφαση; Εξετάζετε προσεκτικά τα δεδομένα, ζητάτε την συμβουλή όσων εμπιστεύεστε, ψάχνετε στον δρόμο για σημάδια που θα σας δώσουν ένα κλου; Σκεφτήκατε, μήπως, να ανεβάσετε την ένταση της μουσικής, να ακολουθήσετε το ένστικτό σας ή να… καθυστερήσετε λίγο την επίσκεψη στην τουαλέτα; Οκτώ έρευνες διακεκριμένων πανεπιστημίων ανά τον κόσμο επιμένουν ότι υπάρχουν οκτώ ανορθόδοξοι μεν, αλάνθαστοι δε τρόποι να λαμβάνετε σωστά αποφάσεις. Σημειώνετε;

Η ώρα της ημέρας: Ξυπνάτε το πρωί και διαλέγετε τι ρούχα θα φορέσετε, τι θα φάτε για πρωινό, σε ποια λωρίδα κυκλοφορίας θα κινηθείτε, τι ώρα θα τηλεφωνήσετε στη μαμά σας. Χωρίς να το συνειδητοποιείτε, λαμβάνετε καθημερινά εκατοντάδες μικρές και μεγαλύτερες αποφάσεις, οι οποίες σας κουράζουν, με αποτέλεσμα να μην είστε καθόλου καλοί στη λήψη αποφάσεων στο τέλος της ημέρας. Κι αν δεν μας πιστεύετε έρευνα πραγματοποιήθηκε το 2011 σε 1.100 δικαστές, και απέδειξε ότι οι εφέσεις που ασκούνταν το πρωί είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να γίνουν δεκτές από τις απογευματινές, οι οποίες «προσέκρουαν» στην κούραση των δικαστών.

Η κύστη σας: Ναι, ακούγεται περίεργο. Σύμφωνα, όμως, με ένα πείραμα η… ανάγκη μας να επισκεφτούμε την τουαλέτα μας κάνει πιο υπομονετικούς, και μας βοηθά να λαμβάνουμε ορθότερες αποφάσεις. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, μια ομάδα εθελοντών ήπιε πέντε ποτήρια νερό, ενώ μια δεύτερη ήπιε απλώς μερικές γουλιές. Σαράντα λεπτά αργότερα (που είναι περίπου ο χρόνος που χρειάζεται το νερό για να φτάσει στην ουροδόχο κύστη) αξιολογήθηκε η αυτοσυγκράτηση των συμμετεχόντων: Μπορούσαν να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα χρηματικό έπαθλο 16 δολαρίων, το οποίο θα λάμβαναν την ίδια ημέρα, και σε ένα 30 δολαρίων, το οποίο θα λάμβαναν τριανταπέντε μέρες αργότερα. Στην πλειοψηφία τους, οι εθελοντές του πρώτου γκρουπ επέλεξαν να… κρατηθούν για το μεγαλύτερο έπαθλο, ενώ εκείνοι του δεύτερου επέλεξαν «κάλλιο πέντε και στο χέρι».

Ο θυμός: Σας φαίνεται προφανές; Κι όμως, δεν είναι αυτό που νομίζετε: Ο Wesley Moons, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, και η συνεργάτιδά του Diane Mackie απέδειξαν, μέσα από μία σειρά πειραμάτων απέδειξαν ότι στην πραγματικότητα ο θυμός μας κάνει να σκεφτόμαστε πιο αναλυτικά, να εξετάζουμε πιο προσεκτικά όλα τα δεδομένα και να παίρνουμε ορθότερες αποφάσεις. Αρκεί, βέβαια, η απόφαση που λαμβάνουμε εν βρασμώ να μην συνδέεται άμεσα με το αντικείμενο του θυμού μας.

Η μουσική: Έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2009 έδειξε ότι οι συμμετέχοντες που άκουγαν πιο «γρήγορη», uptempo μουσική ήταν καλύτεροι στην λήψη αποφάσεων από εκείνους που σκέφτονταν ενώ έπαιζε slow μουσική στο background. Τα αποτελέσματα, μάλιστα, δεν διαφοροποιούνταν ανάλογα με το πόσο απλές ή περίπλοκες ήταν οι αποφάσεις που κλήθηκαν να λάβουν οι συμμετέχοντες στο πείραμα.

Οι υπερβολικά πολλές επιλογές: Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είμαστε πιο χαρούμενοι με τις αποφάσεις μας όταν οι επιλογές μας είναι περιορισμένες. Σε ένα συγκεκριμένο πείραμα, δύο γκρουπ εθελοντών καλούνται να διαλέξουν μία σοκολάτα: οι πρώτοι ανάμεσα σε τριάντα διαφορετικές, οι δεύτεροι ανάμεσα σε έξι. Οι εθελοντές στο δεύτερο γκρουπ δήλωσαν στο τέλος του πειράματος περισσότερο ικανοποιημένοι από την επιλογή τους, και είπαν ότι ήταν πιθανότερο να αγοράσουν την συγκεκριμένη σοκολάτα κάποια στιγμή στο μέλλον, σε σχέση με τους συμμετέχοντες στο πρώτο γκρουπ. Ο Barry Swartz, συγγραφέας του βιβλίου «Το Παράδοξο της Επιλογής» εξηγεί το εν λόγω παράδοξο ως εξής: «όσο περισσότερες επιλογές έχουμε, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες εκείνη που θα κάνουμε να μην είναι η καλύτερη. Αυτή η πιθανότητα υπονομεύει πάντα την ευχαρίστηση που αντλούμε, τελικά από την επιλογή μας».

Το ένστικτό σας: Ναι, η επιστήμη παραδέχεται ότι το ένστικτό σας ξέρει καλύτερα –σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις, όμως. Μια σειρά πειραμάτων απέδειξαν ότι η συνειδητή ανάλυση στοιχείων βοήθησε τους συμμετέχοντες να διαλέξουν το καλύτερο αυτοκίνητο, όταν τα στοιχεία που τους παρείχαν ήταν σχετικά απλά. Όταν οι λεπτομέρειες για τεχνικά χαρακτηριστικά και άλλες δυνατότητες άρχισαν να γίνονται πολλές και περίπλοκες, οι ασυνείδητες επιλογές –εκείνες που βασίστηκαν στην παρόρμηση της στιγμής– αποδείχτηκαν οι πιο σωστές.

Το φύλο του παιδιού σας: Έρευνα που έγινε το 2008 σε Βρετανία και ΗΠΑ κατέληξε στο εξής πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα: Για κάθε κόρη που αποκτά ένα ζευγάρι, οι πιθανότητες οι ψήφοι τους να κλείνουν προς τα αριστερά αυξάνονται κατά 2%. Το ίδιο ισχύει για τους γιους και τη συντηρητική ψήφο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι δύο πανεπιστημιακοί καθηγητές που ήταν επικεφαλείς της έρευνας θεωρούν ότι «εξαιτίας των διακρίσεων στους μισθούς, για παράδειγμα, οι γονείς κλίνουν λογικά προς την αριστερά αν έχουν κόρες, και προς τη δεξιά αν έχουν γιους».

Η θερμοκρασία: Ο ψυχολόγος John Bargh και ο καθηγητής marketing Lawrence Williams έκαναν ένα σχετικό πείραμα για να αποδείξουν πώς η θερμοκρασία επηρεάζει την κρίση μας: Έδωσαν σε κάποιους συμμετέχοντες να κρατήσουν μια ζεστή κούπα καφέ, και σε μερικούς άλλους μία παγωμένη, και εν συνεχεία τους ζήτησαν να αξιολογήσουν ένα υποθετικό πρόσωπο. Εκείνοι που κρατούσαν τις ζεστές κούπες βρήκαν τον φανταστικό άγνωστο περισσότερο ζεστό, και πιο κοινωνικό, απ’ ότι εκείνοι που κρατούσαν τις κρύες κούπες. Ένα μεταγενέστερο πείραμα απέδειξε επίσης ότι όσο πιο υψηλή είναι η θερμοκρασία, τόσο πιθανότερο είναι να εμπιστευτούμε έναν ξένο, να δώσουμε μεγαλύτερο tip στον σερβιτόρο, ακόμα και να κάνουμε ριψοκίνδυνες επενδύσεις.

πηγή: in2life.gr

Τα ένοχα μυστικά της Σοβιετικής Ένωσης


02

Η κομμουνιστική Ρωσία και οι συγκαλύψεις που άφησαν εποχή! Η Σοβιετική Ρωσία είναι γνωστή για πολλά πράγματα, με την αμφιλεγόμενη φύση του κομμουνιστικού καθεστώτος να εγείρει ακόμα και σήμερα συζητήσεις και έριδες.

Ένα ωστόσο είναι αναμφίβολο: η μυστικοπάθεια με την οποία περιέβαλαν οι Σοβιετικοί τα πεπραγμένα τους!

Πέπλο μυστηρίου και αποσιώπηση καλύπτουν πολλά από τα γεγονότα που συνέβησαν στον άλλοτε ερμητικό κόσμο του Παραπετάσματος, με τη Δύση να πληροφορείται δεκαετίες αργότερα μια σειρά από κολοσσιαία γεγονότα, που μας αφήνουν να διερωτόμαστε πώς στο καλό κατάφεραν να τα συγκαλύψουν.

Ήταν βέβαια και τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, που συσκότιζαν τις δράσεις ακόμα περισσότερο, συντελώντας σε μια κοινωνία που πρυτάνευε η μυστικοπάθεια.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από γεγονότα που παρέμειναν στην αφάνεια για πολλά πολλά χρόνια…

Η χειρότερη πυρηνική καταστροφή του κόσμου (της εποχής)

Αν ζούσαμε στη δεκαετία του ’60 και συζητούσαμε για τα χειρότερα πυρηνικά δυστυχήματα του κόσμου, το πρώτο όνομα που θα μας ερχόταν στο μυαλό ήταν ο όλεθρος του Κιστίμ του 1957. Ο πυρηνικός σταθμός στην ομώνυμη πόλη της νότιας Ρωσίας παρουσίασε διαρροή, με τη βλάβη να μην μπορεί να διορθωθεί. Οι ιθύνοντες του εργοστασίου κατέβασαν λοιπόν απλά τους διακόπτες του, αφήνοντας τον σταθμό στην τύχη του για έναν ολόκληρο χρόνο! Η προοδευτική άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλούσε τελικά έκρηξη στον αντιδραστήρα, σπέρνοντας γενναίες δόσεις ραδιενέργειας σε μια ακτίνα 20.000 χιλιομέτρων. Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 270.000 ανθρώπους που εκτέθηκαν στη ραδιενέργεια, με τα σπίτια 11.000 ανθρώπων να γκρεμίζονται και περιοχές ολόκληρες να εκκενώνονται εσπευσμένα. Πότε έμαθε η υπόλοιπη ανθρωπότητα για το ζοφερό γεγονός; Το 1976, διά στόματος ρώσου απόδημου! Η CIA γνώριζε βέβαια για το πυρηνικό δυστύχημα, κράτησε ωστόσο το στόμα της κλειστό για τους δικούς της λόγους. Και έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1989, τρία χρόνια μετά τον άλλο πυρηνικό όλεθρο του Τσερνόμπιλ, για να γίνουν γνωστές οι λεπτομέρειες της καταστροφής…

Το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα για την κατάκτηση της Σελήνης

Τον Μάιο του 1961, ο αμερικανός πρόεδρος Κένεντι ανακοίνωνε ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας οι ΗΠΑ θα έστελναν τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι. Η κατάκτηση του Διαστήματος ήταν ως τότε αποκλειστικά σοβιετική υπόθεση, με τους Ρώσους να έχουν σημειώσει μια σειρά από -ντροπιαστικές για τους Αμερικανούς- πρωτιές: το πρώτο αντικείμενο σε τροχιά γύρω από τη Γη, το πρώτο ζώο σε τροχιά, τον πρώτο άνθρωπο στο Διάστημα! Στις 20 Ιουλίου 1969 ωστόσο οι Αμερικανοί θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω, νικώντας τους Σοβιετικούς στην κατάκτηση της Σελήνης. Μόνο που οι Ρώσοι επισήμως δεν είχαν χάσει, μιας και αρνούνταν ότι συμμετείχαν στην κούρσα για την πρώτη προσσελήνωση. Οι σοβιετικοί ισχυρισμοί ότι δεν διέθεταν ποτέ επανδρωμένο πρόγραμμα για την κατάκτηση του φεγγαριού θα γκρεμίζονταν μόλις το 1990, κι αυτό γιατί πάγια αρχή της ρωσικής μυστικοπάθειας ήταν να κρατά κάθε διαστημικό σχέδιο στο σκοτάδι μέχρι την επιτυχή του ολοκλήρωση. Κι όμως, είχαν πάρει μέρος στην ψυχροπολεμική κούρσα για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι, με τις αποδείξεις να περικλείουν την κάψουλα Kosmos 434, που εκτοξεύτηκε το 1971 ως πειραματική σεληνιακή κάψουλα (και επέστρεψε στη γήινη ατμόσφαιρα τον Αύγουστο του 1981, κοντά στις ακτές της Αυστραλίας), δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πρωτοτύπων, πειραματικές στολές (ήδη από το 1969) κ.ά. Για τους Σοβιετικούς πάντως τίποτα από αυτά δεν συνέβη, με το επανδρωμένο διαστημικό τους πρόγραμμα για τη Σελήνη να παύει επισήμως το 1976, σκύβοντας το κεφάλι ευλαβικά μπροστά στις έξι επιτυχημένες προσσεληνώσεις των Αμερικανών…

Μεγάλη -και καλά κρυμμένη- συλλογή τέχνης

Στη δεκαετία του 1990, δυτικοί δημοσιογράφοι και διπλωμάτες γνώρισαν από πρώτο χέρι ένα μουσείο κρυμμένο στην ουζμπεκική πόλη Νούκους. Το μουσείο φιλοξενούσε εκατοντάδες έργα τέχνης, ήδη από τις πρώτες μέρες του καθεστώτος Στάλιν, όταν οι σοβιετικοί καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να συμμορφωθούν με τα κομμουνιστικά ιδεώδη. Η «παρακμασμένη τέχνη της μπουρζουαζίας» έδωσε τη θέση της στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, με τα πρώιμα έργα να κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά αν δεν ήταν ο παθιασμένος συλλέκτης Ιγκόρ Σαβίτσκι, ο οποίος έπεισε τους καλλιτέχνες και τις οικογένειές τους να του εμπιστευθούν τους θησαυρούς τους, οι οποίοι φυλάσσονταν σε μια πόλη περικυκλωμένη από έρημο εκατοντάδων χιλιομέτρων. Τι το κάνει επτασφράγιστο μυστικό; Μα το γεγονός ότι η συλλογή τέχνης ήταν καλά κρυμμένη όχι μόνο από τα αδιάκριτα μάτια του κόσμου, αλλά και από το ίδιο το σταλινικό καθεστώς! Διπλό μυστικό δηλαδή, κάτω από τις μύτες της πλέον μυστικοπαθούς διακυβέρνησης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος…

Ο θάνατος του κοσμοναύτη

Αν το διαστημικό πρόγραμμα των Σοβιετικών δεν στεφόταν με επιτυχία, μία ήταν η ενδεδειγμένη κίνηση: η οριστική διαγραφή του! Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, οι Ρώσοι διέγραψαν από τα μητρώα τον πρώτο κοσμοναύτη που θα πέθαινε στο κυνήγι της κατάκτησης του Διαστήματος. Ο αστροναύτης Βαλεντίν Μπονταρένκο σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια άσκησης τον Μάρτιο του 1961, με την ύπαρξή του να γίνεται γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο μόλις το 1982, την ώρα που αναγνωρίστηκε επισήμως από τους Σοβιετικούς το 1986. Ο άτυχος κοσμοναύτης έχασε τη ζωή του στη Γη, με τους Ρώσους να αρνούνται την ύπαρξή του για να αποφύγουν την κακή δημοσιότητα του γεγονότος. Μιλάμε άλλωστε για τα ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου…

Ένας από τους χειρότερους λιμούς της Ιστορίας

Η καταστροφή και ο όλεθρος που άφησε πίσω του ο μεγάλος λιμός του 1932-33 μπορεί να συγκριθεί μόνο με την τιτάνια προσπάθεια των Ρώσων να συγκαλύψουν το γεγονός τόσο σε διεθνές όσο και εθνικό επίπεδο! Η προσπάθεια ταχύτατης εκβιομηχάνισης μιας εν πολλοίς αγροτικής οικονομίας, και μια σειρά ακόμα κακών κυβερνητικών χειρισμών, θα οδηγούσαν στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, κάνοντας τη λιμοκτονία καθημερινή πρακτική. Πώς θα μπορούσε όμως να κρυφτεί κάτι τέτοιο; Ήταν χάρη στις προσπάθειες συσκότισης και υποβάθμισης του γεγονότος από πλευράς Σοβιετικών, αλλά και στην ηθελημένη «άγνοια» των Δυτικών, που ο λιμός πέρασε στα «ψιλά» της Ιστορίας. Ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος δεν κάλυψαν ως όφειλε το τραγικό γεγονός, με την ταυτόχρονη μαεστρική προσπάθεια των Ρώσων να αποδίδει καπνούς: ο Στάλιν οργάνωσε μια σειρά προσεκτικά διαλεγμένων ξεναγήσεων για σημαίνοντες ξένους, εφοδιάζοντας τα καταστήματα με προμήθειες (με τον κόσμο που τα πλησίαζε να συλλαμβάνεται επιτόπου), ξεπλένοντας τους δρόμους και στήνοντας εν ολίγοις ένα θεατρικό σκηνικό. Ακόμα και οι περίοικοι αντικαταστάθηκαν από ξένοιαστους μπολσεβίκους, που υποδέχονταν με πλατιά χαμόγελα τους ξένους. Οι φήμες για τον λιμό ήταν λοιπόν ανυπόστατες, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Γαλλίας που επισκέφτηκε την Ουκρανία να την περιγράφει ως «κήπο σε πλήρη άνθιση»! Μέχρι το 1937, ο λιμός είχε περιοριστεί δραστικά και τα αρχεία έγιναν απόρρητα…

Το φοβερό και τρομερό Ekranoplan

Ήταν το 1966 όταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος κατέγραφε τις πρώτες εικόνες από αυτό που φαινόταν να είναι ένα ημιτελές ρωσικό υδροπλάνο. Το σκάφος ήταν βέβαια θεόρατο, πολύ μεγαλύτερο από κάθε γνωστό αεροσκάφος των Δυτικών, την ίδια στιγμή που παραβίαζε μια σειρά από παραδεδομένες σχεδιαστικές νόρμες της αεροναυπηγικής. Το «θαλάσσιο τέρας της Κασπίας», όπως έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο το σοβιετικό Ekranoplan, παρέμεινε μάλιστα στο δυτικό σκοτάδι μέχρι και την κατάρρευση του Παραπετάσματος. Επρόκειτο για ένα υβρίδιο πλοίου και αεροπλάνου, το οποίο σχεδιάστηκε να πετά λίγο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούσε να μεταφέρει εκατοντάδες στρατιώτες και μια χούφτα αρμάτων μάχης κάτω από τις μύτες των ραντάρ, με ταχύτητα πτήσης δυσθεώρατη για τα τότε δεδομένα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κατανάλωση καυσίμου ήταν αποτελεσματικότερη ακόμα και από τα πλέον σύγχρονα μεταφορικά αεροσκάφη. Όσο για το επόμενο φιλόδοξο πτητικό σχέδιο των Ρώσων, αφορούσε σε ένα αεροπλάνο που είχε 2,5 φορές το μέγεθος του Boeing 747, διέθετε 8 κινητήρες jet και ήταν εφοδιασμένο με 6 πυρηνικές κεφαλές…

Το χειρότερο πυραυλικό δυστύχημα της Ιστορίας

Στις 23 Οκτωβρίου 1960, οι Σοβιετικοί ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την εκτόξευση του νέου τους, άκρως απόρρητου, πυραύλου R-16. Το καινοτόμο του καύσιμο άρχισε ωστόσο να παρουσιάζει διαρροή, με το νιτρικό οξύ να παραμένει στον ίδιο χώρο με τους επιστήμονες και τους κοσμοναύτες. Αντί λοιπόν να εκκενωθεί αυτόματα το κοσμοδρόμιο, ο υπεύθυνος του προγράμματος, Μιτροφάν Νεντελίν, διέταξε όλο το προσωπικό να ασχοληθεί με την επισκευή της διαρροής. Όταν λοιπόν συνέβη η μοιραία έκρηξη, το προσωπικό σκοτώθηκε επιτόπου, με την πύρινη κόλαση να κατακαίει ζωντανούς και άλλους υπαλλήλους μέσα στα γραφεία τους. Ο φόρος αίματος έφτασε τις 100 ζωές, με το δυστύχημα να παραμένει το χειρότερο στα χρονικά των πυραυλικών προγραμμάτων. Η σοβιετική προπαγάνδα θα αναλάμβανε βέβαια αμέσως δράση, ισχυριζόμενη ότι ο Νεντελίν είχε σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, με την κολοσσιαία έκρηξη να συγκαλύπτεται μαεστρικά. Έπρεπε να περιμένουμε το 1989 για να πληροφορηθεί η ανθρωπότητα για το φονικό δυστύχημα, με έναν οβελίσκο να αποτίει πλέον τιμή στους αδικοχαμένους υπαλλήλους…

Επιδημία ευλογιάς (και κολοσσιαίο πρόγραμμα καραντίνας)

Ήταν το 1948 όταν η Σοβιετική Ένωση κατασκεύασε ένα άκρως απόρρητο εργαστήριο βιοχημικού πολέμου σε ένα νησάκι της λίμνης Αράλης. Ο στόχος; Να μετατραπεί ο άνθρακας και η πανώλη σε χημικά όπλα! Με τον καιρό, ανέπτυξαν και ένα χημικό όπλο ευλογιάς, και το 1971 διεξήγαγαν μια δοκιμή του στην ύπαιθρο. Κανείς δεν ξέρει γιατί αποφασίστηκε μια τέτοια πειραματική δοκιμή ενός όπλου που ήταν σχεδιασμένο να μεταδίδει τον ιό της ευλογιάς σε ανοιχτό χώρο(!), συνέβη ωστόσο: 10 άνθρωποι αρρώστησαν αμέσως (με τους 3 να πεθαίνουν), εκατοντάδες άλλοι τέθηκαν σε καραντίνα, ενώ 50.000 ακόμα κάτοικοι των γειτονικών περιοχών εμβολιάστηκαν αμέσως. Πότε έγινε γνωστή η τραγική δοκιμή; Το 2002! Παρά το γεγονός ότι η καταστροφή περιορίστηκε δραστικά και σχετικά αμέσως, η Μόσχα ποτέ δεν παραδέχτηκε το γεγονός…

Εκατοντάδες κρυμμένες πόλεις

Υπάρχει μια πόλη στα νότια της Ρωσίας που δεν αναφέρεται σε κανέναν χάρτη. Τα μέσα μεταφοράς δεν κάνουν στάση εκεί, κανένα οδικό σήμα δεν την υποδεικνύει, ενώ και το ταχυδρομείο της έχει διεύθυνση Chelyabinsk-65, μόνο που η πόλη Chelyabinsk βρίσκεται 80 χιλιόμετρα μακριά της! Το όνομά της είναι Ozyorsk και παρά το γεγονός ότι είναι σπίτι για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η ύπαρξή της ήταν άγνωστη ακόμα και μέσα στη χώρα μέχρι το 1986! Προς τι η μυστικοπάθεια; Μα εξαιτίας του γεγονότος ότι οι κάτοικοί της απασχολούνταν σε πυρηνικό εργοστάσιο! Ο συγκεκριμένος πυρηνικός σταθμός μάλιστα εξερράγη το 1957, εξαιτίας όμως της μυστικότητας της τοποθεσίας του, η καταστροφή πήρε το όνομα της γειτονικής πόλης Κιστίμ! Η Ozyorsk ήταν μία μόνο από τις δεκάδες μυστικές πόλεις των Σοβιετικών: 42 από αυτές είναι σήμερα γνωστές, υπάρχουν ωστόσο καμιά 15αριά ακόμα που οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ως μυστικές. Οι κάτοικοι των πόλεων αυτών πριμοδοτούνταν από το σταλινικό καθεστώς με καλύτερο φαγητό, καλύτερη εκπαίδευση και μια σειρά ανέσεων ανύπαρκτες για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η λειτουργία των πόλεων ήταν φυσικά να φιλοξενούν τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους σε κολοσσιαία μυστικά πλάνα των Σοβιετικών, όπως απόρρητα ναυπηγεία, κοσμοδρόμια και εργοστάσια παραγωγής όπλων…

Η σφαγή του Κατίν

Το 1940, οι Σοβιετικοί δολοφόνησαν περισσότερους από 22.000 πολωνούς αιχμαλώτους πολέμου, παραχώνοντάς τους σε μαζικούς τάφους. Εννοείται ότι κατηγόρησαν τους Ναζί και δεν αποδέχτηκαν επισήμως τη σφαγή μέχρι το 1990, 50 χρόνια αργότερα! Η συγκάλυψη περιλάμβανε φυσικά και τη συμμετοχή των άλλων συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο, κυρίως των Άγγλων και των Αμερικανών. Ο Τσόρτσιλ παραδέχτηκε σε κατ’ ιδίαν συζήτηση τη σφαγή, την οποία απέδωσε στο έργο των μπολσεβίκων, οι οποίοι «μπορούν να γίνουν πολύ αδίστακτοι», πριν λογοκρίνει όλες τις πολωνικές εφημερίδες και φιμώσει οποιαδήποτε προσπάθεια αποκάλυψης του μυστικού. Μέχρι και την ανεξάρτητη έρευνα του Ερυθρού Σταυρού διέκοψε, με τον Ρούσβελτ να αποδεικνύεται εξίσου απρόθυμος να αφήσει να βαρύνει η ευθύνη τον Στάλιν. Η μόνη μάλιστα επίσημη φωνή που μιλούσε για τη σοβιετική σφαγή των Ρώσων ήταν η ναζιστική Γερμανία!

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Άγνωστα -και περίεργα- γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου


Κι όμως, δεν είναι όλα γνωστά για τον πόλεμο που συγκλόνισε τον κόσμο

Θα περίμενε κανείς ότι με τόσες πληροφορίες, ντοκουμέντα, ιστορίες και ντοκιμαντέρ που έχουν κυκλοφορήσει όλα αυτά τα χρόνια για τον φονικότερο πόλεμο της οικουμένης, μέχρι σήμερα θα ήταν όλα λίγο-πολύ γνωστά.

Κι όμως, γεγονότα καλά κρυμμένα στο σκοτάδι ή ιστορίες στις οποίες δεν έχει πέσει και πολύ φως έρχονται κάθε τόσο να ταράξουν τα νερά, φανερώνοντάς μας άγνωστες πτυχές του πολέμου που αιματοκύλησε τον πλανήτη.

Δέκα λοιπόν σαφώς λιγότερο γνωστά γεγονότα θα παρελάσουν από την οθόνη μας, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η πραγματικότητα ξεπερνά σε ζοφερή φαντασία ακόμα και το πιο αχαλίνωτο μυαλό.

Όλα τους όμως είναι ιστορικές πραγματικότητες! Και όλα διαθέτουν το μερίδιό τους από την υπερβολή, την εκζήτηση και το «περίεργο» που πρωτοστατούν σε κάθε πολεμική σύρραξη…

Η ντροπή της αμερικανικής αντικατασκοπείας

001

Γεγονός: Ο ναζιστής κατάσκοπος του Μανχάταν που αφέθηκε ελεύθερος – Οκτώβριος 1935

Ο τελωνειακός υπάλληλος Morris Josephs σταματά για έλεγχο στην Αποβάθρα 86 της Νέας Υόρκης τον γερμανό πράκτορα με ψευδώνυμο William Lonkowski, η θήκη βιολιού του οποίου φάνηκε ύποπτη στον υπάλληλο. Τι βρήκε μέσα; Στρατιωτική αντικατασκοπεία (σχεδιαγράμματα για αεροσκάφη, φωτογραφίες των απόρρητων σχεδίων των νέων βομβαρδιστικών και μαχητικών των ΗΠΑ), αρνητικά φιλμ, γραπτές αποδείξεις για τη δράση κι άλλων ναζιστών κατασκόπων στις ΗΠΑ και πολλά πολλά ακόμα. Όταν λοιπόν συνέβη η αποκάλυψη της διπλής ταυτότητας του Lonkowski, ο κατάσκοπος κρατήθηκε στο λιμάνι από τον διευθυντή John Roberts, ο οποίος κάλεσε τον ταγματάρχη Stanley Groganwho της αμερικανικής αντικατασκοπείας για να παραλάβει τον κατάσκοπο. Στη συζήτηση που είχαν οι δύο άντρες για την τύχη του πράκτορα, αποδείχτηκε ότι δεν ήξεραν με τι να τον κατηγορήσουν, μιας και οι ΗΠΑ δεν ήταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση με τις χώρες του Άξονα. Τον άφησαν λοιπόν ελεύθερο για να γλιτώσουν από τη «χαρτούρα», με τον Lonkowski να επιστρέφει στη Γερμανία και να γίνεται δεκτός ως ήρωας…

Η Μεγάλη των Συμμάχων Σχολή Μπουκαδόρων

002

Γεγονός: Οι Σύμμαχοι εμπλέκονται σε ληστεία διαμαντιών – Μάιος 1940

Ο αντισυνταγματάρχης Montagu «Monty» Reaney Chidson ήταν ένας πλήρως επιχειρησιακός μυστικός πράκτορας της βρετανικής αντικατασκοπείας που βρισκόταν εγκατεστημένος στη Χάγη, όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη χώρα. Ο κατάσκοπος της MI-6 ήταν καλά πληροφορημένος για τις κινήσεις του Χίτλερ, γι’ αυτό όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε, αλλά και αποφάσισε να δράσει επιτόπου: να αποτρέψει τους Ναζί από το να βάλουν στο χέρι το τεράστιο απόθεμα των διαμαντιών που κρατούνταν στο Άμστερνταμ. Έπρεπε λοιπόν να προλάβει να τα κλέψει πρώτος! Επειδή ακριβώς περίμενε την εισβολή στην Ολλανδία, ήταν καλά προετοιμασμένος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο: διέθετε ήδη αντικλείδι για την κύρια είσοδο της αγοράς διαμαντιών του Άμστερνταμ, μπήκε λοιπόν με χαρακτηριστική ευκολία στο αφύλαχτο κτίριο και κλείστηκε στο δωμάτιο με το ογκώδες χρηματοκιβώτιο. Παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε τον μαγικό συνδυασμό, 24 ώρες αργότερα θα κατάφερνε να ανοίξει τη θεόρατη πόρτα του χρηματοκιβωτίου, όταν και άκουσε τη γερμανική μπότα που είχε μπει στο κτίριο. Με τη σύλληψή του να είναι σχεδόν σίγουρη, ο κατάσκοπος άρπαξε τον σάκο με τα διαμάντια και κατάφερε να διαφύγει, με τους συνδέσμους του να τον στέλνουν με ασφάλεια στη Βρετανία, όπου και παρέδωσε τον θησαυρό στην εξόριστη βασίλισσα της Ολλανδίας και τη νόμιμη κυβέρνηση…

Μπάτμαν αλεξιπτωτιστές

003

Γεγονός: Η πρώτη διμοιρία σουπερηρώων είναι γεγονός – 1942

Στο εσωτερικό μέτωπο των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού που εστίαζε η πιθανολογούμενη ιαπωνική εισβολή, το βάρος έπρεπε να δοθεί στην άμυνα. Αυτός ήταν ο σκοπός της πολιτοφυλακής της Καλιφόρνια και ειδικά του ταγματάρχη Malcolm Wheeler-Nicholson, ο οποίος και συνέλαβε την ιδέα των αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν! Ξεσηκώνοντας την ιδέα των τροποποιημένων πτητικών κοστουμιών με φτερά νυχτερίδας από τις ομάδες των διασκεδαστών, ο ταγματάρχης σκέφτηκε να τα φορέσει στους αλεξιπτωτιστές του αμερικανικού στρατού, για να μπορούν να εκτελούν μανούβρες στην πτώση τους και να έχουν καλύτερο έλεγχο των κινήσεών τους. Ο Nicholson οραματίστηκε ομάδες πεπειραμένων αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν που θα εφορμούσαν στις εχθρικές γραμμές και θα απέφευγαν τα πυρά με την ίδια ευκολία που το κάνει ο σουπερήρωας που δάνεισε το όνομά του. Το 1942 λοιπόν η πολιτεία της Καλιφόρνια βρήκε την ιδέα τόσο προκλητική που ανέθεσε στον γνωστό base jumper Mickey Morgan, ο οποίος είχε μεγάλη εξοικείωση με τα wing suits, να ηγηθεί της ομάδας αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν!

Παγιδευμένο με ανθρώπους όχημα

004

Γεγονός: Το φονικό αυτοκίνητο της ναζιστικής εισβολής στο Ρότερνταμ – Μάιος 1940

Ήταν νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της ναζιστικής εισβολής στην Ολλανδία όταν, χωρίς προειδοποίηση, 12 υδροπλάνα προσγειώθηκαν στον ποταμό New Maas του Ρότερνταμ, κοντά στο κέντρο της πόλης. Τα αεροπλάνα μετέφεραν γερμανούς μηχανικούς και στρατιώτες του πεζικού με αποστολή την κατάληψη και τον έλεγχο της γέφυρας. Λίγο αργότερα κατέφτασαν οι ολλανδικές δυνάμεις και ξεκίνησε το «πανηγύρι», με τους αριθμητικά ανώτερους Ολλανδούς να κατατροπώνουν τους εισβολείς, καθηλώνοντάς τους στη γέφυρα. Για καλή τύχη των Ναζί, μια διμοιρία αλεξιπτωτιστών που είχε προσγειωθεί εκεί κοντά έτρεξε για βοήθεια, με τα πυρά ωστόσο να μην επιτρέπουν την ένωση των δύο γερμανικών δυνάμεων. Τότε ήταν που ο διοικητής της διμοιρίας των αλεξιπτωτιστών θα συνελάμβανε τη μεγάλη ιδέα: φόρτωσε τους άντρες του μέσα, γύρω και πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και το έριξαν κατευθείαν μέσα στις ολλανδικές γραμμές. Η παρακινδυνευμένη ιδέα δούλεψε και σε λίγο οι δύο γερμανικές διμοιρίες ενώνονταν, καταφέρνοντας να κρατήσουν τη θέση τους. Πέντε μέρες αργότερα, οι Ολλανδοί θα συνθηκολογούσαν…

Βρέχει πρόβατα005

Γεγονός: Βροχή προβάτων – 1936

Κατά τη διάρκεια της εισβολής των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Αβησσυνία (σημερινή Αιθιοπία), όταν οι ιταλικές δυνάμεις χρειάζονταν απεγνωσμένα προμήθειες για να διαβούν την αφιλόξενη έρημο Danakil, μια μοναδική λύση θα τους έσωζε από βέβαιο θάνατο: η ιπτάμενη γραμμή ανεφοδιασμού, που έδωσε στους στρατιώτες τα απαραίτητα, περιλαμβανομένου φρέσκου κρέατος. Είκοσι πέντε ιταλικά αεροσκάφη επιστρατεύτηκαν λοιπόν για να ανεφοδιάσουν τα ιταλικά στρατεύματα που προωθούνταν, υπήρχε ωστόσο ένα πρόβλημα: οι μερίδες του κρέατος δεν θα άντεχαν κάτω από τον καυτό ήλιο, έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μια εναλλακτική. Και πράγματι βρέθηκε: πρόβατα και αγελάδες δέθηκαν με αλεξίπτωτα και αφέθηκαν στην πρώτη ελεύθερη πτώση ζώων στην Ιστορία! Το πλάνο πήγε όπως έπρεπε και σύντομα οι ιταλοί φαντάροι γεύονταν κρέας…

Εκρηκτικά σκάφη

006

Γεγονός: Προσγείωση αλεξιπτωτιστή στη θάλασσα μέσα σε… σκάφος – Ιούλιος ή Αύγουστος 1945

Το εκρηκτικό μηχανοκίνητο σκάφος ήταν μια ιταλική πολεμική εφεύρεση που χρησιμοποιήθηκε σε όλο τον Β’ Παγκόσμιο: ένα σκάφος γεμάτο εκρηκτικά οδηγούταν από τον κυβερνήτη του πάνω στον στόχο, εγκαταλείποντάς το την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Οι Βρετανοί διέθεταν τη δική τους εκδοχή, ένα σκάφος ακτοφυλακής εξαιρετικά εκρηκτικό, που θα αφηνόταν σε ελεύθερη πτώση από αεροσκάφος και θα άνοιγε το αλεξίπτωτό του λίγο πριν αγγίξει το νερό! Τρέμετε λιμάνια, ήταν η σκέψη των Άγγλων, έπρεπε ωστόσο η ιδέα να ελεγχθεί. Ο ατρόμητος εθελοντής άκουγε στο όνομα λοχαγός David Cox. Παρά το γεγονός ότι στο τεστ το σκάφος δεν περιείχε εκρηκτικά, η αποστολή συνέχιζε να είναι παρακινδυνευμένη. Ήταν η πρώτη φορά που θα δοκιμαζόταν κάτι τέτοιο και τα πνεύματα ήταν τεταμένα. Κι όμως, το σχέδιο πήγε ως όφειλε και η δοκιμή στέφθηκε από επιτυχία, με τον Cox να γίνεται ο μόνος αλεξιπτωτιστής στον Β’ Παγκόσμιο που πήδηξε από αεροπλάνο σε ελεύθερη πτώση μέσα σε σκάφος! Γιατί ο μόνος; Γιατί η αντίστοιχη βρετανική υπηρεσία αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει τελικά την ευφάνταστη αυτή λύση του σαμποτάζ…

Προβλήματα τουαλέτας

007

Γεγονός: Ο «βόθρος» που βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο – Απρίλιος 1945

Οι καμπινέδες ενός υποβρυχίου δεν διαφέρουν από καμιά άλλη τουαλέτα σκάφους, απαιτείται ωστόσο πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια, προωθημένη τεχνολογία και εξειδικευμένο προσωπικό για να απαλλαγεί το υποβρύχιο από τα περιττώματα. Αυτό το έμαθε καλά το πλήρωμα του γερμανικού υποβρυχίου U-1206, αν και με τραγικό τρόπο. Στις 14 Απριλίου 1945, την ώρα που περιπολούσε τις ακτές της Σκοτίας καταβυθισμένο, ένα απλό καζανάκι μετά το «ξαλάφρωμα» ήταν αρκετό να παρουσιάσουν βλάβη οι βαλβίδες ασφαλείας της τουαλέτας και να αρχίσει το U-1206 να πλημμυρίζει με ακαθαρσίες και θαλασσινό νερό. Η διαρροή ανάγκασε τον κυβερνήτη να αναδυθεί, με το υποβρύχιο να γίνεται ορατό από τη βρετανική ακτοφυλακή και τις εχθροπραξίες να ξεκινούν. Ο καπετάνιος προσπάθησε απέλπιδα να καταβυθίσει το υποβρύχιο, το οποίο είχε εν τω μεταξύ μετατραπεί σε οχετό. Ένας γερμανός ναύτης θα σκοτωνόταν από τα βρετανικά πυρά, άλλοι τρεις θα πνίγονταν, την ώρα που οι εναπομείναντες 46 Γερμανοί θα πιάνονταν αιχμάλωτοι. Ποιος ήταν ο «υπαίτιος» για την υπερχείλιση δεν έγινε ποτέ γνωστό…

Ελεύθερος έρωτας

008

Γεγονός: Το Πρόγραμμα Ελεύθερου Έρωτα του Αδόλφου Χίτλερ – 1933-1945

Το ναζιστικό καθεστώς είχε επικεντρώσει τις επεκτατικές του βλέψεις στην πολιτική του Lebensraum, του «ζωτικού χώρου» δηλαδή. Για να γεμίσουν ωστόσο τα κατακτημένα εδάφη από πιστούς άριους πληθυσμούς, ο Αδόλφος γνώριζε ότι έπρεπε να αυξηθεί καθοριστικά ο αριθμός των γερμανικών γεννήσεων. Για να διασφαλίσει λοιπόν το γεγονός, ένα νέο πρόγραμμα προπαγάνδας θα εγκαινιαζόταν, που ενθάρρυνε τις Γερμανίδες να γίνουν μητέρες. Δεν έπρεπε ωστόσο η γυναίκα να ήταν παντρεμένη, έπρεπε απλώς να πειστεί να γεννοβολήσει! Πριν από την άνοδο του Χίτλερ στο τιμόνι της ναζιστικής Γερμανίας, οι ανύπαντρες μητέρες ήταν κοινωνικά στιγματισμένες, όφειλαν επομένως τα στερεότυπα να υποχωρήσουν μπροστά στο νέο όραμα: η προπαγάνδα του Τρίτου Ράιχ «πιπιλούσε» το μυαλό των γυναικών και των νεαρών κοριτσιών (ηλικίας 15-16 ετών) ότι ήταν καθήκον τους να κάνουν πολλά παιδιά, είτε με δαχτυλίδι είτε χωρίς. Τα αντισυλληπτικά μέτρα απαγορεύτηκαν και ένα ήταν το ναζιστικό μήνυμα της εποχής: ελεύθερος έρωτας! Κίνητρα δόθηκαν για οικογένειες με πολλά παιδιά, οι πολύτεκνοι επιβραβεύονταν με μετάλλια, την ώρα που τα άτεκνα ζευγάρια αναγκάστηκαν σε πρόστιμα. Όσο για τον υπουργό Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς, παρήγε περιοδικά, αφίσες ακόμα και γυμνές αισθησιακές ταινίες για να προμοτάρει τον «υγιή ερωτισμό». Η πολιτική δούλεψε μάλιστα ως ένα σημείο, όταν και άρχισε να φθίνει, εξαιτίας του πολέμου, των κακουχιών και του… πεσμένου ηθικού. Ο δείκτης παιδικής θνησιμότητας ανέβηκε κατακόρυφα και οι (παράνομες) αμβλώσεις έγιναν ζοφερή καθημερινότητα. Στην προσπάθειά του να αυξήσει τον «καθαρό» γερμανικό πληθυσμό, ο Χίτλερ κατέστρεψε ολοσχερώς τη γερμανική οικογένεια…

Προδότης στα ερτζιανά

009

Γεγονός: Ο «σπιούνος» του ραδιοφώνου – Απρίλιος-Ιούλιος 1942

Είναι γνωστό ότι το ραδιόφωνο χρησιμοποιήθηκε ευρέως τόσο από τους Συμμάχους όσο και τις χώρες του Άξονα για προπαγανδιστικούς σκοπούς, σε μια προσπάθεια να αποθαρρυνθεί ο εχθρός και να καταθέσει τα όπλα. Ο χιτλερικός υπουργός Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς επέλεξε προσωπικά μια ομάδα ξένων ανταποκριτών για να ταρακουνήσουν το ηθικό των Συμμάχων στις ίδιες τους τις χώρες. Για παράδειγμα, ο «Lord Haw Haw» (William Joyce) ενθάρρυνε τους βρετανούς στρατιώτες να λιποτακτήσουν, την ώρα που η Tokyo Rose καλούσε τα αμερικανικά στρατεύματα να εγκαταλείψουν τη μάχη με τους Ιάπωνες. Ένας από τους Αμερικανούς που συνεργάστηκε με το ναζιστικό καθεστώς, εργαζόμενος στο Κρατικό Ραδιόφωνο της Γερμανίας, ήταν ο Mr. Guess Who (κύριος Μάντεψε Ποιος), το ψευδώνυμο του Robert Henry Best, ο οποίος αυτοαποκαλούταν «ανταποκριτής της Νέας Τάξης Πραγμάτων». Ο προπαγανδιστικός του λόγος ακουγόταν από το Βερολίνο στις ΗΠΑ και τις αμερικανικές στρατιωτικές γραμμές δύο φορές την ημέρα. Ο βιτριολικός του λόγος και η απερίφραστη μεροληψία του υπέρ των Ναζί θα έκανε μέχρι και το στομάχι του ίδιου του Χίτλερ να ανακατευτεί, με τους ναζί ιθύνοντες να κόβουν την εκπομπή του άρον άρον. Ο Best αποδείχτηκε βασιλικότερος του βασιλέως, η μοίρα του ωστόσο είχε διαγραφεί: καταδικάστηκε ερήμην από τις ΗΠΑ για εθνική προδοσία και συνελήφθη το 1948, όταν και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Εξέτισε 4 χρόνια φυλάκισης και πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο το 1952…

Γυναίκα-ελεύθερος σκοπευτής

0010

Γεγονός: Ο ρόλος των γυναικών-εκτελεστών στον Β’ Παγκόσμιο – 1944

Κάποιοι από τους φονικότερους ελεύθερους σκοπευτές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν γυναίκες, όπως η περίφημη Ρωσίδα Lyudmila Pavlichenko, αλλά και μια σειρά από γερμανίδες και γαλλίδες σκοπεύτριες. Ο βρετανός αρχιστράτηγος Bernard Montgomery αναγκάστηκε μάλιστα να προειδοποιήσει επισήμως τα στρατεύματά του για τις ακραία φονικές αυτές γυναίκες, με τα περιστατικά να μην έχουν τελειωμό. Πολλές Γαλλίδες μάλιστα που είχαν συνεργαστεί με τον εχθρό αποδείχτηκαν πραγματική αιχμή του δόρατος των δυνάμεων του Άξονα κατά την απόβαση στη Νορμανδία. Άλλες χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή μέθοδο «κάλυψη-απόκρυψη» και άλλες περισσότερο «γυναικεία» τεχνάσματα, όπως το να σαγηνεύουν τους συμμαχικούς στρατιώτες και όταν τους δίνεται η ευκαιρία να τους εκτελούν επιτόπου…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Tραγωδία στη ζούγκλα: Λιοντάρι κατασπάραξε γυναίκα την ώρα του σεξ


Σε τραγωδία κατέληξε η… διασκέδαση ενός ζευγαριού στη Ζιμπάμπουε, το οποίο κυριευμένο από το πάθος έκανε σεξ μέσα στη ζούγκλα, αγνοώντας ότι γύρω του βρίσκονταν λιοντάρια έτοιμα να το κατασπαράξουν.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα My Zimbabwe, την ώρα που το ζευγάρι έκανε σεξ, του επιτέθηκε ένα λιοντάρι, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο η Σαράι Μαουέρα.

Ο σύντροφός της γλίτωσε, καθώς όταν είδε το λιοντάρι να έρχεται κατά πάνω τους έτρεξε και ξέφυγε. Η σύντροφός του, όμως, δεν τα κατάφερε. Το λιοντάρι την έπιασε και την κατασπάραξε.

Ο σύντροφός της, όταν έφτασε πια σε ασφαλές σημείο, σαστισμένος παρακολούθησε να την κατασπαράζει το ζώο, ενώ μόλις άρχισε να συνειδητοποιεί τι γίνεται βγήκε στον δρόμο να ζητήσει βοήθεια. Οταν κατέφθασαν στο σημείο οι αρχές, ήταν ήδη πολύ αργά για την άτυχη γυναίκα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η άτυχη γυναίκα, που εργαζόταν σε σούπερ μάρκετ, πήγαινε συχνά στη ζούγκλα βόλτα με τον σύντροφό της. Η τελευταία, όμως, στάθηκε μοιραία…

Πηγή: iefimerida.gr

 

Meteorito Wine: Κρασί με… μετεωρίτη!


Ο Βρετανός οινοποιός Ian Hutcheon παράγει μια μοναδική ποικιλία κρασιού στην κοιλάδα Cachapoal της Χιλής, την οποία ονομάζει «Meteorito», και όπως είναι φυσικό ο εξαιρετικός οίνος Cabernet Sauvignon ήρθε τη συγκεκριμένη στιγμή στο προσκήνιο. Και πώς αλλιώς άλλωστε,αφού τις τελευταίες ημέρες κομμάτια από τον μετεωρίτη που έπεσε στη Ρωσία πωλούνται στο διαδίκτυο ως… ενθύμια.

Ο ίδιος πάντως ουδεμία σχέση έχει με αυτό που συνέβη πρόσφατα στη Ρωσία, καθώς ασχολείται με την οινοποιία αρκετά χρόνια πριν παράγοντας ένα ιδιαίτερο κρασί το οποίο ωριμάζει σε βαρέλια που στον πάτο τους έχουν έναν μετεωρίτη ηλικίας 4,5 δισεκατομμυρίων ετών!

«Ένας Αμερικανός συλλέκτης μού έδωσε τον μετεωρίτη πριν πολλά χρόνια. Επειδή ασχολούμαι με την αστρονομία και την οινοποιία αποφάσισα να συνδυάσω και τα δύο σε ένα… κρασί! Όταν το πίνετε… γεύεστε στοιχεία από τη γέννηση του ηλιακού μας συστήματος», εξηγεί ο ίδιος. Όσο για τη γεύση του; Όσοι το έχουν δοκιμάσει μιλούν για ένα κρασί με ιδιαίτερη επίγευση που ξετρελαίνει, ή τουλάχιστον έτσι… νομίζουν!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Οι 10 πιο περίεργες ασθένειες


Ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι

Ο οργανισμός μας είναι ένα πολύπλοκο και συχνά αρκετά περίεργο σύστημα. Συνδυάζει μεγάλη αντοχή σε κλονισμούς που απειλούν να διαταράξουν την υγεία μας, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να αποσυντονιστεί με φαινομενικά ασήμαντες αφορμές.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα βέβαια όταν στο παιχνίδι συμμετάσχει και η ψυχολογία, όπου είτε κάποιοι ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι για σωματικές διαταραχές, ή το αντίστροφο.

Με ή και χωρίς την εμπλοκή των ψυχολογικών παραγόντων πάντως, υπάρχουν ασθένειες που θα προκαλούσαν έκπληξη και στον πιο έμπειρο γιατρό. Κάποιες από τις πιο παράξενες αναφέρονται παρακάτω.

Επίθεση της Τέχνης (Stendhal Syndrome)

Η Δρ. Graziella Magherini, συγγραφέας του βιβλίου «Το Σύνδρομο Stendhal» (The Stendhal Syndrome), μελέτησε πάνω από 100 τουρίστες στη Φλωρεντία της Ιταλίας που αρρώστησαν στην παρουσία μεγάλων έργων τέχνης. Τα συμπτώματα περιλάμβαναν ταχυκαρδίες, ιλίγγους, και πόνους στο στομάχι. Ο τυπικός παθών είναι άτομο στην ηλικία μεταξύ των 26 και 40 χρόνων που σπανίως αφήνει το σπίτι του.

Η Δρ Magherini πιστεύει ότι το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα αποδιοργάνωσης βιολογικού κύκλου λόγω υπερατλαντικών μετακινήσεων, άγχος ταξιδιών και το σοκ της υπερβολικής αίσθησης που προκαλεί η επαφή με το παρελθόν. Όπως λέει, «πολύ συχνά υπάρχει η αγωνία του θανάτου.»

Το σύνδρομο ονομάστηκε Stendhal από έναν Γάλλο νοβελίστα του 19ου αιώνα που ένιωθε ταραχή όταν αντίκριζε τα φρέσκο (είδος τοιχογραφίας, ιδιαίτερα συχνό στην Ιταλία, που συναντάται συχνά σε οροφές μεγαλόπρεπων μνημείων) στην εκκλησία Santa Croce της Φλωρεντίας. Έργα τέχνης που δημιουργούν ιδιαίτερη ταραχή είναι το άγαλμα του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, ο Βάκχος του Caravaggio και οι ομόκεντροι κύκλοι της Duomo cupola.

Στριμμένο έντερο από Hula-hoop

Στις 26 Φλεβάρη του 1992 ένας εργάτης στο Πεκίνο, ο Xu Denghai, νοσηλεύτηκε με το έντερό του στριμμένο, κάτι που επήλθε μετά από επίμονο παίξιμο με hula-hoop. Ήταν η τρίτη περίπτωση που εμφανίστηκε σε διάστημα μερικών βδομάδων από τότε που μια μανία για παίξιμο με hula-hoop είχε εξαπλωθεί στην Κίνα. Τα απογευματινά Νέα του Πεκίνου συμβούλεψαν τους ανθρώπους να κάνουν ζέσταμα πριν από το παίξιμο και να αποφεύγουν να παίζουν με το hula-hoop αμέσως μετά το φαγητό.

Εθισμός στα Καρότα

Το 1992, το βρετανικό περιοδικό για τον Εθισμό (British Journal of Addiction) περιέγραψε τρεις ασυνήθιστες περιπτώσεις εξάρτησης από καρότα. Ένας σαραντάχρονος άντρας αντικατέστησε τα τσιγάρα με καρότα. Έφαγε πέντε μάτσα καρότα σε μια μέρα και έπαθε εμμονή στη σκέψη τους. Σύμφωνα με δύο Τσέχους ψυχιάτρους, όταν τους απομακρύνανε τα καρότα, αυτός και οι υπόλοιποι ασθενείς που έπασχαν επίσης από εθισμό στα καρότα έπεσαν σε έντονη ευερεθιστότητα.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1996 στο επιστημονικό περιοδικό «The Australian and New Zealand Journal of Psychiatry» προτάθηκε η υπόθεση ότι οι ασθενείς ίσως είχαν εθισμό με την ουσία Βήτα Καροτίνη και ότι πιθανώς η ουσία αυτή να αποτέλεσε γι΄αυτούς ένα υποκατάστατο της Νικοτίνης δεδομένου ότι η μεγάλη κατανάλωση των καρότων σχετιζόταν σε κάποιο βαθμό με εθιστική συμπεριφορά στο κάπνισμα.

Ακατάσχετη επιθυμία για Αιχμηρά Αντικείμενα

Η επιθυμία για βρώση μεταλλικών αντικειμένων είναι σχετική συνηθισμένη. Περιστασιακά υπάρχει κάποια ακραία περίπτωση, όπως αυτή του 47χρονου Άγγλου, του Allison Johnson. Αλκοολικός διαρρήκτης που έπασχε από καταναγκασμό να τρώει ασημικά, ο Johnson υπεβλήθη σε 30 εγχειρήσεις για να του αφαιρέσουν περίεργα πράγματα από το στομάχι του. Το 1992, είχε τραφεί με οκτώ πιρούνια και με τα μεταλλικά τμήματα μιας σκούπας.

Κατ’ επανάληψη είχε κλειστεί στη φυλακή και αφεθεί ελεύθερος και κάθε φορά αμέσως μετά την αποφυλάκισή του πήγαινε σε ένα εστιατόριο όπου παράγγελνε πλουσιοπάροχα. Χωρίς να μπορεί να πληρώσει το λογαριασμό, έλεγε στη συνέχεια στον ιδιοκτήτη να καλέσει την αστυνομία και έτρωγε αιχμηρά αντικείμενα μέχρι να φτάσει η αστυνομία. Ο δικηγόρος του είπε για τον πελάτη του ότι δυσκολεύεται να φάει και φυσικά έχει δυσκολίες με την τουαλέτα.

Το σύνδρομο του Δρ. Strangelove

Είναι γνωστό επισήμως ως Σύνδρομο του Ξένου Χεριού (Alien Hand Syndrome). Αυτή η περίεργη νευρολογική ασθένεια προσβάλλει χιλιάδες ανθρώπους. Προκαλείται από καταστροφή σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και κάνει το ένα από τα δύο χέρια του ασθενή να δρα ανεξάρτητα από το άλλο και ανεξάρτητα από τις βουλές του ιδιοκτήτη του. Για παράδειγμα, το δυσλειτουργικό χέρι μπορεί να κάνει το αντίθετο από αυτό που κάνει το κανονικό.

Εάν ένα άτομο προσπαθεί να κουμπώσει ένα πουκάμισο με το ένα χέρι, το άλλο θα ακολουθήσει και θα ξεκουμπώσει τα κουμπιά. Αν το ένα χέρι σηκώνει προς τα πάνω το παντελόνι, το άλλο θα το κατεβάζει προς τα κάτω. Κάποιες φορές το χέρι γίνεται επιθετικό, κλέβει, δίνει μπάτσους ή και μπουνιές στον ασθενή. Σε τουλάχιστον μία περίπτωση προσπάθησε να στραγγαλίσει τον ιδιοκτήτη του. Η νευρολόγος Rachelle Doody λέει, «συχνά ένας ασθενής κάθεται πάνω στο χέρι αλλά στο τέλος χαλαρώνει και εκείνο ξεκινά να κάνει τα ίδια και πάλι.»

Εξάνθημα από Λασπομαχίες (Palastaie Limosae)Εικοσιτέσσερις άντρες και γυναίκες πάλεψαν σε λάσπη στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Μέσα σε 35 ώρες, 7 από τους παλαιστές καλύφθηκαν με μπαλώματα κόκκινων προεξοχών που ήταν γεμάτες με πύον και έμοιαζαν με σπυριά και οι υπόλοιποι υπέκυψαν λίγο αργότερα. Τα εξανθήματα εμφανίστηκαν σε περιοχές του δέρματος που δεν ήταν καλυμμένες με μαγιό, ένας άτυχος παλαιστής όμως είχε πέσει στη λάσπη γυμνός. Η δερματίτιδα «palastaie limosae» ή το «εξάνθημα από λασπομαχίες» πιθανότατα προκλήθηκε από μόλυνση της λάσπης με κοπριά.

Ηλεκτρικοί Άνθρωποι

Σύμφωνα με τον Βρετανό ερευνητή του παραφυσικού Hilary Evans, κάποιοι άνθρωποι είναι «όρθια ανθρώπινα ηλεκτρικά χέλια, ικανοί να παράγουν φορτία τόσο δυνατά ώστε να σβήσουν φώτα στους δρόμους και να σταματήσουν ηλεκτρικές συσκευές.» Περιπτώσεις ηλεκτρικών ανθρώπων χρονολογούνται από το 1786, η πιο διάσημη από τις οποίες είναι αυτή της δεκατετράχρονης Angelique Cottin, που η παρουσία της έκανε τις βελόνες από τις πυξίδες να περιστρέφονται μανιασμένα. Για να μελετήσει περαιτέρω το φαινόμενο ο Evans ίδρυσε την SLIDE, που είναι τα αρχικά γράμματα της φράσης «Street Lamp Interference Data Exchange» (Ανταλλαγή Πληροφοριών σχετικά με την Παρεμβολή σε Οδικά Φώτα).

Η επιληψία της Mary Hart

Η περίπτωση της Dianne Neale, ετών 49, εμφανίστηκε στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine. Σ’ αυτό το πολυδημοσιευμένο συμβάν του 1991, η Neale όπως φαίνεται προσβαλλόταν από επιληπτικές κρίσεις καθώς άκουγε τη φωνή της συμπαρουσιάστριας της εκπομπής «Entertainment Tonight», Mary Hart. Η Neale ένιωθε ταραγμένο στομάχι, μια αίσθηση πίεσης στο κεφάλι της και σύγχυση.

Εργαστηριακοί έλεγχοι επιβεβαίωσαν τις αντικανονικές ηλεκτρικές εκκενώσεις στον εγκέφαλό της και τις επιληπτικές κρίσεις κροταφικού λοβού και η Neale εμφανίστηκε σε μια συνέντευξη τύπου όπου επέμενε ότι δεν ήταν τρελή. Δήλωσε πως δεν έτρεφε άσχημα αισθήματα για την Hard, η οποία ζήτησε συγνώμη στον αέρα για την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί.

Σύνδρομο Ξενικής Προφοράς

Υπάρχουν περίπου 50 καταγεγραμμένες περιπτώσεις του Συνδρόμου Ξενικής Προφοράς, στις οποίες άνθρωποι που έπαθαν εγκεφαλικά ή άλλους τραυματισμούς υιοθέτησαν μια νέα προφορά. Για παράδειγμα, η Tiffany Roberts από την Φλόριντα έπαθε εγκεφαλικό και στη συνέχεια ξεκίνησε να μιλάει με αγγλική προφορά. Απόκτησε ακόμα και αγγλικανικά ιδιώματα όπως το «bloody» και το «loo». Η κυρία Roberts δεν είχε βρεθεί ποτέ της στη Μεγάλη Βρετανία και δεν παρακολουθούσε Βρετανικές τηλεοπτικές εκπομπές.

Ίσως η πιο περίεργη περίπτωση είναι αυτή που αφορά μια γυναίκα από τη Νορβηγία που έπεσε σε κώμα αφού είχε χτυπηθεί από βλήμα σε μια αεροπορική επιδρομή το 1941. Όταν ξύπνησε μίλησε με βαριά γερμανική προφορά, κάτι που προκάλεσε τον εξοστρακισμό της από τους γείτονές της.

Σύνδρομο Αχτένιστων Μαλλιών

Γνωστό και ως μαλλιά-τσόχα, η κατάσταση αυτή κάνει τα μαλλιά να σχηματίζουν μια μπλεγμένη μάζα. Σε μια περίπτωση που αναφέρθηκε το 1993, τα μαλλιά μιας 39χρονης έπεσαν και αντικαταστάθηκαν από ξηρά, τραχιά και κατσαρά μαλλιά που ήταν τόσο μπλεγμένα ώστε ήταν αδύνατο να τα χτενίσει. Δεν είχαν κόμπους, μπερδέματα ή στριψίματα που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το μπλέξιμο. Οι ίδιες οι τρίχες των μαλλιών είχαν περίεργο σχήμα: η διατομή τους ήταν τριγωνική με αυλάκια ή είχαν νεφροειδές αντί για κυκλικό σχήμα.

Η ασυνήθιστη λύση για την κατάσταση αυτή είναι να κοπεί η στερεοποιημένη μάζα μαλλιών. Σε μια περίπτωση, μια γυναίκα από την Ινδιάνα ήθελε να κρατήσει τα μαλλιά της εφόσον είχε αφιερώσει 24 χρόνια για να τα μακρύνει. Μετά από δυόμιση μήνες που εφαρμόστηκαν λιπαντικά στα μαλλιά της με ελαιόλαδο και διαχωρίζοντας τις δέσμες με βελόνες πλεξίματος, τα μαλλιά της επανήλθαν στο κανονικό.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

10 ληστείες… ιδιαιτέρως περίεργες!


Όταν ο «εγκέφαλος» συλλαμβάνει εγκληματικό πλάνο ζηλευτό!

Η ληστεία είναι ένα έγκλημα που διαιωνίζεται στο διάβα της Ιστορίας μέσα από ξεχωριστές περιπτώσεις και διαβόητα παραδείγματα.

Πολλές μάλιστα αξιομνημόνευτες ληστείες έχουν αποκρυσταλλωθεί στο κινηματογραφικό σύμπαν, μέσα από ντοκιμαντέρ ή ταινίες μυθοπλασίας με την απαραίτητη «σάλτσα».

Όσο για τους «εγκεφάλους» των υποθέσεων, τους θυμόμαστε συνήθως για τα «σκοτεινά» τους κίνητρα αλλά και την ιδιαίτερη τροπή της μοίρας, που κάνει τις ιστορίες τους αρκούντως ενδιαφέρουσες.

Η λίστα μας αποτελείται από περιβόητες υποθέσεις «απαλλοτρίωσης» που συνέβησαν με ιδιαίτερο τρόπο ή, αλλιώς, οι περιστάσεις της εκτέλεσής τους δεν μπορούν να ξεχαστούν!

Ας δούμε μερικά παραδείγματα…

Dirk, ο πιγκουίνος – 2012

Πρόκειται σίγουρα για κλοπή που δεν θα περάσει στην Ιστορία για τη ζηλευτή της λεία, με την παραδοξότητα -και την ιλαρότητα- της εκτέλεσής της να της εξασφαλίζουν ωστόσο μια θέση στη λίστα μας. Τρεις νεαροί Βρετανοί, μεθυσμένοι καθώς ήταν, μπούκαραν στο ενυδρείο SeaWorld της Αυστραλίας, έκοψαν τις βόλτες τους, κολύμπησαν στην πισίνα με τα δελφίνια και φεύγοντας άρπαξαν και τον Dirk, τον πιγκουίνο-μασκότ του aquarium! Την επόμενη μέρα ξύπνησαν στο διαμέρισμά τους παρέα με τον πιγκουίνο, τον οποίο και παράτησαν σε γειτονική λίμνη, πριν τον ανακαλύψουν οι ιθύνοντες του ενυδρείου και τον γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι του, με τους τρεις δράστες να συλλαμβάνονται λίγο αργότερα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκε από τους ενόχους ως πειστήριο για να αποδείξουν ότι δεν σκόπευαν να κάνουν κακό στο συμπαθές ζώο! Τη γλίτωσαν με υψηλά πρόστιμα…

  • Ο βρετανικός θησαυρός – 1303

Ο Richard Pudlicott ήταν ένας χωρικός που ζούσε στο Λονδίνο το 1303, βυθισμένος στα χρέη. Αποφάσισε να ξελασπώσει οικονομικά σχεδιάζοντας μια ληστεία στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, όπου και φυλασσόταν ο θησαυρός του βασιλιά Εδουάρδου Α’. Στη συμμορία του προσέλκυσε ακόμα και μέλη της εκκλησίας, για να τον βοηθήσουν με θέματα ασφάλειας, ενώ λάδωσε και μια σειρά από υπευθύνους του χώρου. Έπειτα από βδομάδες προσεκτικής προετοιμασίας, ο Richard βρέθηκε τελικά στην κάμαρα όπου κρατούταν ο θησαυρός: σεντούκια και κουβάδες γεμάτα κοσμήματα και χρυσά νομίσματα ανοίγονταν μπροστά του! Θα παρέμενε μάλιστα κλεισμένος στο δωμάτιο για δύο ολόκληρες μέρες πριν βρει ευκαιρία να το σκάσει με όσα περισσότερα μπορούσε να κουβαλήσει. Η λεία του; Περίπου 100.000 λίρες, ποσό-μαμούθ που αντιστοιχούσε στα έσοδα από την ετήσια φορολογία ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου! Ο βασιλιάς, απασχολημένος με τον πόλεμο στη Σκωτία, ενημερώθηκε από τους φύλακες για την κλοπή, και τα επόμενα χρόνια εκατοντάδες Λονδρέζοι θα ανακρίνονταν για το γεγονός, περιλαμβανομένου και του Richard, ο οποίος και ομολόγησε υπερήφανος καθώς ήταν για τη διαβόητη λεία του. Απέκρυψε βέβαια τους συνεργούς του, μιας και ήταν μέλη του κλήρου, και ανέλαβε πλήρως την ευθύνη, αδίκημα που θα τον έφερνε στην αγχόνη το 1305. Όχι μόνο κρεμάστηκε, αλλά και γδάρθηκε, με το δέρμα του να καρφώνεται στην πόρτα του Αβαείου ως υπενθύμιση στους επίδοξους ληστές.

Το περίεργο της υπόθεσης; Για μήνες μετά τη ληστεία, οι ψαράδες του Τάμεση έπιαναν στα δίχτυα τους χρυσά νομίσματα και ανεκτίμητα κοσμήματα, ανασύροντας σιγά σιγά το μεγαλύτερο μέρος του κλεμμένου θησαυρού…

  • Καζίνο Circus Circus – 1993

Βγαίνοντας το 1992 από τη φυλακή για ένοπλη ληστεία και φόνο (από το 1969), ο Roberto Solis ξεκίνησε να σχεδιάζει το επόμενο χτύπημά του: δελέασε την 20χρονη Heather Tallchief να συμμετέχει στη ληστεία και κατέφυγαν στο Μεξικό για να μορφοποιήσουν το πλάνο τους. Η Heather θα έπιανε δουλειά στην εταιρία security που έκανε τις παραδόσεις προς και από το καζίνο Circus Circus του Λας Βέγκας και, όταν θα της δινόταν η ευκαιρία, θα άρπαζε το θωρακισμένο όχημα, που μετέφερε συνήθως περί τα 2,5 εκατ. δολάρια, και θα το μετέφερε σε νοικιασμένη αποθήκη λίγο πιο κάτω, με τον Solis να την περιμένει εκεί. Έτσι κι έγινε την 1η Οκτωβρίου 1993, με το εγκληματικό πλάνο να ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία! Το ζευγάρι νοίκιασε αεροπλάνο και κατέφυγε στο Μαϊάμι με την υπέρογκη λεία, παραμένοντας άφαντο για χρόνια. Έκαναν ένα παιδί και ζούσαν ευτυχισμένοι, μέχρι που μια ωραία πρωία ο Solis εξαφανίστηκε με τα κλοπιμαία, αφήνοντας τη Heather Tallchief με το παιδί και… 1.000 δολάρια. Το 2005 η Tallchief θα παραδοθεί και θα φυλακιστεί, με τον 66χρονο Solis να παραμένει άπιαστος.

Το περίεργο της υπόθεσης; Όταν ρωτήθηκε στην ανάκριση για τα κίνητρα της συμμετοχής της στη ληστεία, η Tallchief ισχυρίστηκε ότι ο Solis την είχε υπνωτίσει, αλλά και είχε χρησιμοποιήσει μαγεία μέσω σεξ(!) για να την πείσει να εμπλακεί στο κακούργημα…

  • «Εκρηκτική» -και καταναγκαστική- ληστεία τράπεζας – 2003

Ήταν το 2003 όταν ο Brian Wells, ντελιβεράς σε πιτσαρία, πήγε με το μηχανάκι του σε μια διεύθυνση. Αντί για πεινασμένους πελάτες, βρήκε ένα ένοπλο ζευγάρι, που με την απειλή όπλου τον ανάγκασαν να φορέσει ένα μεταλλικό κολάρο με ενσωματωμένη βόμβα! Του παρέδωσαν κατόπιν ένα σημείωμα με οδηγίες για την εκτέλεση ληστείας σε τράπεζα και τη μεταφορά των κλοπιμαίων σε ασφαλή τοποθεσία. Έπρεπε μάλιστα να ολοκληρώσει κάθε στάδιο της ληστείας σε προκαθορισμένο χρόνο για να μην εκραγεί η βόμβα, αν και κατοπινές αστυνομικές έρευνες θα υποδείκνυαν ότι η βόμβα ήταν προγραμματισμένη να εκραγεί ανεξαρτήτως επιτυχίας σχεδίου. Ο Wells λήστεψε πράγματι την τράπεζα, αντί για 250.000 δολάρια που απαίτησε έφυγε ωστόσο μόνο με 10.000, με την αστυνομία να τον περιμένει έξω από την πόρτα της τράπεζας. Ο Wells παραδόθηκε αμέσως και ικέτεψε τους αστυνομικούς να καλέσουν τους πυροτεχνουργούς, κάτι που έγινε εντελώς απρόθυμα από τις Αρχές. Μισή ώρα αργότερα έφτασε η ειδική ομάδα πυροτεχνουργών, μόνο που είχε αργήσει τρία λεπτά: στις 3:18 μ.μ η βόμβα εξερράγη γύρω από τον λαιμό του Wells, με το περιστατικό να καλύπτεται ζωντανά από την τηλεόραση. Το 2007, οι δράστες θα συλλαμβάνονταν: οι Kenneth Barnes και Marjorie Deihl-Armstrong καταδικάστηκαν σε 45 και 30 χρόνια φυλάκισης, αντίστοιχα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο της ληστείας ήταν ότι ο Kenneth Barnes χρειαζόταν επειγόντως χρήματα για να οργανώσει τη δολοφονία του πατέρα της Diehl-Armstrong, κίνηση που θα τους εξασφάλιζε τεράστια κληρονομιά και θα τους έκανε εκατομμυριούχους…

  • Τα βασιλικά κοσμήματα της Αγγλίας – 1671

Τον 17ο αιώνα, ο συνταγματάρχης Thomas Blood ήταν διαβόητος για την κατεργαριά και τη δόλια συμπεριφορά του: άλλαζε στρατόπεδα στον πόλεμο και δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να προδώσει τους δικούς του στη μάχη. Ήταν το 1671 λοιπόν όταν θα οργάνωνε την πλέον τολμηρή και αξιόποινη πράξη του: την κλοπή του θησαυρού του βασιλιά Καρόλου Β’. Μασκαρεμένος σαν κληρικός άλλης θρησκείας, ο Blood μπήκε στον Πύργο του Λονδίνου συνοδευόμενος από γυναίκα-συνεργό, κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του 77χρονου φρουρού του θησαυρού, Talbot Edwards, και της οικογένειάς του, τους οποίους και επισκέπτονταν έκτοτε συχνά. Τελικά, θα τον έπειθαν να τους δείξει τον θησαυρό, με τον συνταγματάρχη και τους τρεις συνεργούς του να μαχαιρώνουν τον φύλακα και να απαλλοτριώνουν τον περίφημο θησαυρό, ο οποίος περιλάμβανε το βασιλικό σκήπτρο (το οποίο και έκοψαν στα δυο για να μεταφερθεί ευκολότερα) και το στέμμα του βασιλιά Εδουάρδου (το οποίο πετσοκόφτηκε αντίστοιχα). Οι κλέφτες δεν θα πήγαιναν βέβαια μακριά, καθώς συνελήφθησαν λίγο έξω από τον Πύργο. Όταν τους παρουσίασαν μπροστά στον βασιλιά, ο ηγεμόνας θαμπώθηκε από το θάρρος του Blood και όχι μόνο του χάρισε τη ζωή, αλλά του έδωσε και κτήματα στην Ιρλανδία, με τον βασιλιά να δείχνει την ίδια αβρότητα και στους συνεργούς του συνταγματάρχη!

Το περίεργο της υπόθεσης; Τέτοια ήταν η διαβόητη φήμη του συνταγματάρχη για απάτες και αγυρτείες που όταν πέθανε το 1680, το σώμα του ξεθάφτηκε λίγο αργότερα για να διαπιστώσουν οι Αρχές ότι είχε όντως πεθάνει και δεν είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό του για να αποφύγει τη φορολογία!

  • Η ληστεία των John Wojtowicz και Salvatore Naturile – 1972

Στις 22 Αυγούστου 1972, το παράρτημα της τράπεζας Chase Manhattan Bank στο Μπρούκλιν δέχτηκε επίθεση από ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι: τον 27χρονο John Wojtowicz και τον 18χρονο Salvatore Naturile. Εξαιτίας της κακής εκτέλεσης του σχεδίου, με τους δύο ενόπλους να παραμένουν στο υποκατάστημα για περισσότερο από 20 λεπτά, η αστυνομία θα περικύκλωνε την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε κατάσταση ομηρείας. Όσο για τον ερασιτεχνισμό των ληστών, δεν είχαν καλύψει ούτε τα πρόσωπά τους, ενώ αποκαλούσε ο ένας τον άλλο με το πραγματικό του όνομα. Στην εξέλιξη της υπόθεσης, που κράτησε 17 ολόκληρες ώρες, η αστυνομία θα ξεγελούσε τους κακοποιούς, συλλαμβάνοντας τελικά τον Wojtowicz και σκοτώνοντας τον Salvatore Naturile. Ο Wojtowicz θα καταδικαζόταν σε κάθειρξη 20 ετών…

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο για τη ληστεία ήταν ότι ο Wojtowicz χρειαζόταν τη λεία για να χρηματοδοτήσει την εγχείριση αλλαγής φύλου του δεσμού του, γεγονός που έγινε γνωστό κατά την κατάσταση ομηρείας και προσέλκυσε ομοφυλόφιλους ακτιβιστές και ανθρωπιστικές οργανώσεις έξω από την τράπεζα!

  • Το τρόπαιο Jules Rimet – 1966

Το 1966, το τρόπαιο Jules Rimet θα απονεμόταν στους νικητές του ποδοσφαιρικού Παγκοσμίου Κυπέλλου, διοργάνωση που θα φιλοξενούταν στη Βρετανία. Το τρόπαιο είχε προγραμματιστεί να εκτεθεί στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, υπό την προϋπόθεση ότι θα φυλασσόταν επί 24ώρου βάσεως, ενώ είχε ασφαλιστεί και για 30.000 λίρες. Τη μέρα των εγκαινίων της έκθεσης τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια, στο σύντομο διάστημα όμως της αλλαγής φρουράς το τρόπαιο εξαφανίστηκε από προσώπου γης! Η προθήκη βρέθηκε ανοιχτή, όπως και η πίσω πόρτα του κτιρίου. Κανένα ίχνος των ληστών δεν προέκυψε κατά τις αστυνομικές έρευνες, με πυκνό σκοτάδι να καλύπτει την υπόθεση. Την επόμενη της ληστείας μέρα, ένα τηλεφώνημα έγινε στον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας που απαιτούσε λύτρα 15.000 λιρών για την επιστροφή του βαρύτιμου τροπαίου. Η επιχείρηση της αστυνομίας θα κατάφερνε να συλλάβει τον άντρα, με το τρόπαιο να παραμένει ωστόσο άφαντο. Μια εβδομάδα μετά τη ληστεία, ο David Corbett ανακάλυπτε το τρόπαιο τυλιγμένο σε εφημερίδα και αφημένο στον δρόμο, «ξετρύπωμα» που οφείλεται στον σκύλο του: ο Corbett το παρέδωσε στην αστυνομία και εισέπραξε την αμοιβή των 6.000 λιρών, ενώ αργότερα θα δειπνούσε με την εθνική της Αγγλίας που κατέκτησε το Κύπελλο εκείνη τη χρονιά.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ο σκύλος που ανακάλυψε το τρόπαιο, ο Pickles, θα γινόταν διασημότητα της τηλεόρασης και θα πρωταγωνιστούσε σε κινηματογράφο και τηλεοπτικές εκπομπές…

  • «Η Κραυγή» – 1994 και 2004

Ο περίφημος πίνακας «Η Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνχ, που κυκλοφορεί σε 4 εκδόσεις, έχει κλαπεί πολυάριθμες φορές! Το 1994, μια συμμορία σκαρφάλωσε με σκάλα(!) στον δεύτερο όροφο της Εθνικής Πινακοθήκης των ΗΠΑ και τον άρπαξε κάτω από τις μύτες των φυλάκων. Στην προσπάθειά τους ωστόσο να αποσπάσουν λύτρα για να επιστραφεί στο μουσείο, η αστυνομία θα κατάφερνε να συλλάβει τη συμμορία και να επιστρέψει τον πίνακα ακέραιο. Το 2004, μια άλλη συμμορία κλεφτών θα άρπαζε μια άλλη εκδοχή της «Κραυγής» από το Μουσείο Μουνχ, σε μια πολύ πιο θεαματική εγκληματική προσπάθεια: εισέβαλαν στο μουσείο με μάσκες και πιστόλια, έκλεψαν το κομψοτέχνημα μαζί με έναν ακόμα πίνακα του περίφημου ζωγράφου και έφυγαν ανενόχλητοι. Αυτόπτης μάρτυρας απαθανάτισε σε φωτογραφία τους κλέφτες να μεταφέρουν στα χέρια τους δύο πίνακες, με τη θολή φωτογραφία να είναι το μόνο στοιχείο που κατάφερε να βρει η αστυνομία για δύο ολόκληρα χρόνια. Το 2006 θα ανασυρθούν τελικά οι δυο πίνακες σχεδόν άθικτοι, με 6 μέλη της σπείρας να κατηγορούνται και να καταδικάζονται για την κλοπή.

Το περίεργο της υπόθεσης; Στην κλοπή του 1994, οι κλέφτες άφησαν πίσω τους σημείωμα που ευχαριστούσε την Εθνική Πινακοθήκη για την κακή φύλαξη των αριστουργημάτων…

  • Η μεγάλη ληστεία του Άγιου Βασίλη – 1927

Στα δύσκολα χρόνια της μεγάλης κρίσης που χτύπησε τις ΗΠΑ, ο Marshall Ratliff δραστηριοποιούταν ως διαβόητος ληστής τραπεζών. Εξαιτίας της φήμης και της αναγνωρισιμότητάς του, ο ληστής έπρεπε να μασκαρεύεται για να μην τον αναγνωρίζουν οι Αρχές και οι περίοικοι. Στη ληστεία που οργάνωσαν λοιπόν για τις 23 Δεκεμβρίου, μία ήταν η απόλυτη μεταμφίεση για τον Ratliff: η στολή του Άγιου Βασίλη! Στον δρόμο για την τράπεζα, ο Άγιος Βασίλης έπαιζε με τα παιδάκια, με μερικά από αυτά να τον παίρνουν από πίσω και να τον ακολουθούν μέσα στην τράπεζα. Οι τρεις συνεργοί του έπιασαν δουλειά και με την απειλή όπλου «ξαλάφρωσαν» την τράπεζα από 150.000 δολάρια, τα οποία και έκρυψαν στον αγιοβασιλιάτικο σάκο. Δεν υπολόγισαν ωστόσο μια γυναίκα και την 6χρονη κόρη της, η οποία έπαθε αμόκ από τη θέα του Άγιου Βασίλη-ληστή και όρμησε έξω από την τράπεζα ουρλιάζοντας, παρά τις απειλές της συμμορίας! Η αστυνομία δεν θα αργούσε να περικυκλώσει την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε πιστολίδι: παίρνοντας δύο κοριτσάκια ομήρους, οι 4 ληστές θα διέφευγαν με κλεμμένο αυτοκίνητο, αφήνοντας δύο αστυνομικούς και έναν συνεργό τους νεκρούς. Το ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσε η αστυνομία ήταν το μεγαλύτερο που είχε δει ποτέ το Τέξας και θα οδηγούσε στη σύλληψη των τριών ληστών: ο ένας εκτελέστηκε, ο άλλος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και ο Ratliff σε θανατική ποινή, θα έκανε ένσταση ωστόσο επικαλούμενος παραφροσύνη. Τέτοια ήταν η μήνη του κόσμου όταν έμαθε ότι ο Ratliff μπορεί και να τη σκαπούλαρε, που ένας μαινόμενος όχλος όρμησε στη φυλακή και κρέμασε τον κακοποιό ανάμεσα σε δύο τηλεφωνικούς στύλους, με τα τελευταία λόγια του Ratliff να ζητούν συγχώρεση…

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το 2009 κάποιος μιμήθηκε το παράδειγμα του Ratliff και λήστεψε τράπεζα ντυμένος ως Άγιος Βασίλης, φωνάζοντας στους υπαλλήλους ότι χρειαζόταν τα χρήματα για να πληρώσει τα ξωτικά!

  • Το άλογο Shergar – 1983

Το Shergar ήταν ένα περίφημο ιρλανδέζικο άλογο αγώνων που είχε αποκτήσει τεράστια φήμη, πριν κλαπεί από τους στάβλους Ballymany Stud της Ιρλανδίας. Το περιστατικό απέκτησε παγκόσμια διάσταση και η αστυνομία θα έκανε τα πάντα για να το ανακτήσει, γεγονός που δεν θα ευοδωνόταν ωστόσο ποτέ. Ένα ομιχλώδες απόγευμα του 1983, ένα μυστηριώδες αυτοκίνητο που μετέφερε μια ρυμουλκούμενη αλογάμαξα πάρκαρε έξω από τους στάβλους. Ο γιος του ιπποκόμου του Shergar, James Fitzgerald, δέχτηκε βίαια επίθεση, με τους 6 ένοπλους άντρες να κρατούν ομήρους όλη την οικογένεια, πριν αναγκάσουν τον ιπποκόμο να υποδείξει τον περίφημο επιβήτορα και να τους βοηθήσει να τον φορτώσουν στο καμιόνι. Η κλοπή του αλόγου ήταν πολύ καλά σχεδιασμένη και κανένα ίχνος δεν αφέθηκε για την αστυνομία, με τους κακοποιούς να επικοινωνούν με τους πολλούς ιδιοκτήτες του αλόγου και να διαπραγματεύονται τα λύτρα για την επιστροφή του. Κανείς τους δεν θέλησε ωστόσο να ενθαρρύνει τέτοιες έκνομες συμπεριφορές και το άλογο δεν θα επέστρεφε ποτέ, με τις εικασίες να κάνουν λόγο για σφαγιασμό του αλόγου από τους απαγωγείς του για να εξαφανίσουν τα ίχνη του. Κανείς από τη συμμορία των έξι δεν θα οδηγούταν ποτέ στη Δικαιοσύνη…

Το περίεργο της υπόθεσης; Σύμφωνα με την κατάθεση καταδικασμένου μέλους του ΙRA, ο Shergar κλάπηκε από επιχειρησιακή ομάδα της τρομοκρατικής οργάνωσης και «γαζώθηκε» από σφαίρες όταν ναυάγησε η υπόθεση των λύτρων. Η ιστορία ελέγχεται ωστόσο για την αξιοπιστία της…

ΠΗΓΗ:

pinnokio.gr

Οφθαλμαπάτες και πώς βλέπουμε


Ο Ιμπν Αλχαζάν (965 – 1039) ήταν διάσημος Άραβας γιατρός Αιγυπτιακής καταγωγής ο οποίος έγραψε πολλά συγγράμματα γύρω απο την Οπτική. Σ αυτόν αποδίδεται η θεωρία της σύγκρισης των μεγεθών την οποία  διατύπωσε γύρω στο έτος 1000 μ.Χ. και συνίσταται στο γεγονός πως η αντίληψή μας για το μέγεθος ενός αντικειμένου είναι ανάλογη με την αντίληψή μας για το μέγεθος αντικειμένων που βρίσκονται γύρω του. Οι παρακάτω οφθαλμαπάτες θα σας κάνουν να «μην πιστεύετε στα μάτια σας»!

Μια εντελώς παράξενη καρέκλα

‘Ενας κύβος που επιπλέει;

Προς τα που γυρίζει ο τροχός;

Καλύψτε τη μέση του διαδρόμου και η ταχύτητα θ ανέβει καλύψτε τα άκρα και θα επιβραδύνει

Καπνίζετε; Μάλλον γι αυτό δεν τα βλέπετε ίσια!

Πραγματικός πονοκέφαλος για τον εγκέφαλο

ΠΗΓΗ:

antikleidi.com

Η αρχαιότερη «πράσινη» ταράτσα!


Η πόλη Lucca στην Τοσκάνη της Ιταλίας είναι διάσημη για τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική και ανέπαφα τείχη της που διατρέχουν την πόλη. Ωστόσο, ανάμεσα σε όλα τα εξαίσια κτήρια ξεχωρίζει το περίφημο Torre Guinigi (ή Guinigi Tower στα Αγγλικά), ένας εντυπωσιακός πύργος ύψους 44,5 μέτρων, στην κορυφή του οποίου υπάρχει ένας «κήπος-έκπληξη», που αποτελείται από διάφορα είδη βελανιδιάς.

Ο πύργος χτίστηκε τον 14ο αιώνα και ήταν ο μεγαλύτερος στην πόλη, από τους περίπου 250 που είχαν χτιστεί στο πέρασμα των χρόνων. Αντιπροσώπευε το κύρος της οικογένειας Guinigi, μιας από τις σημαντικότερες της πόλης, ενώ βασικό χαρακτηριστικό του είναι οι βελανιδιές στην οροφή του που φυτεύτηκαν λίγο μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του.

Υπάρχουν επτά βελανιδιές εκεί εδώ και εκατοντάδες χρόνια, οι ρίζες των οποίων αναπτύσσονται μέσα σε ένα μεγάλο κουτί, ενσωματωμένο στους πέτρινους τοίχους, συνεχίζοντας να μεγαλώνουν στο πέρασμα του χρόνου. Λέγεται ότι η οικογένεια φύτευε βελανιδιές καθώς εκπροσωπούσαν την ανανέωση και την αναγέννηση, ενώ δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η οικογένεια Guinigi είχε επτά γιους, όσες και οι βελανιδιές.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ένας κήπος στην οροφή κτιρίου χρονολογείται αρκετά χρόνια πριν, αποτελώντας με τον τρόπο του έναν από τους πρώτους κάθετους κήπους στην ιστορία της αρχιτεκτονικής τοπίου σε κτήρια, εντυπωσιάζοντας τόσο με την εφευρετικότητα των ιδιοκτητών του πύργου όσο και με την απόλαυση που προσφέρει στον επισκέπτη εξαιτίας και της εντυπωσιακής θέας.

ΠΗΓΗ:

perierga.gr

 

Αρχαία Μυστικά των Πυραμίδων – Ντοκιμαντέρ


Για χιλιάδες χρόνια, πυραμίδες ήταν οι μεγαλύτερες δομές στη Γη. Οι πιο γνωστές κατασκευάστηκαν στην Αίγυπτο και την Κεντρική Αμερική, αλλά έχουν βρεθεί και σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Αφρικής και της Ινδονησίας.

Ποιος είναι ο σκοπός που εξυπηρετούν οι πυραμίδες; Οι ερευνητές εξετάζουν τις παράξενες ομοιότητες μεταξύ όλων των πυραμίδων, καθώς και τις γεωγραφικές στρατηγικές και απόκοσμες συνδέσεις μεταξύ αυτών των μυστηριωδών μνημειακών οικοδομημάτων.


ΠΗΓΗ:

apocalypsejohn.com

Το ακριβότερο Χριστουγεννιάτικο δείπνο στον κόσμο


Τι ποσό είστε διατεθειμένοι να ξοδέψετε για ένα αξέχαστο Χριστουγεννιάτικο γεύμα; Αν δεν έχετε κάποιο όριο, τότε δεν θα χαρακτηρίσετε την τιμή των £125,000, ως υπερβολικό ποσό, αλλά ενδιαφέρον. Ποιος κρύβεται όμως πίσω από το πλούσιο γεύμα και από τι αποτελείται;

Δημιουργός του γεύματος είναι ο ταλαντούχος σεφ, Ben Spalding, ο οποίος οραματίστηκε ένα πλουσιοπάροχο δείπνο για τέσσερις, οι οποίοι επιθυμούν να απολαμβάνουν τα «καλά πράγματα» της ζωής, συμπεριλαμβανομένου και του εκλεκτικού φαγητού. Διαβάστε λοιπόν τι περιέχει το μενού για ένα βασιλικό δείπνο με εξωτικά τρόφιμα από όλο τον κόσμο.

Χαβιάρι Almas αξίας £5,000, Κινέζικο Yubari King αξίας £2.500, λευκή τρούφα και σαφράν αξίας £3,500, Βαλσάμικο ξύδι 150 χρονών, φιστίκια Akbari αξίας £5,000 , αποτελούν μερικά από τα υλικά που εμπεριέχονται στα γεύματα. Θα πρέπει επίσης να ετοιμαστείτε για μια γεύση από σπάνια ράτσα καρυκευμένης γαλοπούλας αξίας £5,000, μοσχαρίσιο φιλέτο Wagyu και καρδιά καλυμμένη με 50 καράτια βρώσιμων φύλλων χρυσού αξίας £6,000.

Αξιοπρόσεκτη είναι και η χρήση σπάνιων και ακριβών κόκκων καφέ, οι οποίοι προέρχονται από την Ασία και φτιάχνουν τον πιο ακριβό καφέ στον κόσμο με ονειρική γεύση. Το γεύμα ολοκληρώνεται με το επιδόρπιο, το οποίο σερβίρεται πάνω σε μια πιατέλα βανίλιας από την Ουγκάντα, αξίας £1,500 και περιλαμβάνει Kopi Luwak αξίας £3,000 καθώς και ένα σπάνιο καρπούζι, χωρίς κουκούτσια, το Densuke και το οποίο παράγεται στο νησί Hokkaido της Ιαπωνίας.

Όλα τα υλικά φτάνουν το ποσό των £125,000 , όμως μόνο οι γνώστες ξέρουν ότι η εμπειρία αξίζει. Μπορείτε να βρείτε τη συνταγή στο veryfirstto.com

Πηγή: K-mag.gr

Έρευνα: Τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ένδειξη ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου


Σχεδόν τέσσερις στους δέκα Αμερικανούς υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατες φυσικές καταστροφές, όπως αυτές που προκλήθηκαν από τον τροπικό κυκλώνα Σάντι, είναι μια απόδειξη ότι ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του, όπως προφητεύεται στην Αγία Γραφή, ενώ έξι στους δέκα θεωρούν ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα οφείλονται στην κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Η δημοσκόπηση του ινστιτούτου Public Religion Research Institute (PRRI), σε συνεργασία με το ειδησεογραφικό πόρταλ Religion News Service, διαπιστώνει ότι οι πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις καθορίζουν τις απόψεις των ανθρώπων για τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως τους καύσωνες και τις ξηρασίες που σημειώθηκαν φέτος.

Οι περισσότεροι Καθολικοί (60%) και οι λευκοί, μη Ευαγγελικοί Προτεστάντες (65%) θεωρούν ότι οι τυφώνες και οι πλημμύρες είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Όμως σχεδόν τα δύο τρίτα (65%) των λευκών Ευαγγελικών Προτεσταντών είπαν ότι οι καταιγίδες είναι μια ένδειξη του επικείμενου τέλους του κόσμου.

Συνολικά, το 36% των ερωτηθέντων είπε ότι η κακοκαιρία οφείλεται στο επικείμενο «τέλος των ημερών» ενώ το 63% την αποδίδει στην κλιματική αλλαγή. Ο διευθυντής ερευνών του PRRI Ντάνιελ Κοξ είπε ότι ορισμένοι (μεταξύ των οποίων και το 75% των μη λευκών Προτεσταντών) πιστεύουν ότι τα ακραία φαινόμενα οφείλονται μεν στην κλιματική αλλαγή αλλά ταυτόχρονα προαναγγέλλουν και το τέλος του κόσμου.

Οι πολιτικές πεποιθήσεις παίζουν επίσης το ρόλο τους όσον αφορά το πώς αντιλαμβάνεται κανείς τις καιρικές συνθήκες. Έτσι, τα τρία τέταρτα των Δημοκρατικών και έξι στους δέκα ανεξάρτητους πιστεύουν ότι τα τελευταία χρόνια οι καιρικές συνθήκες έχουν γίνει πιο ακραίες. Λιγότεροι από τους μισούς Ρεπουμπλικάνους είπαν ότι έχουν αντιληφθεί μια τέτοια αλλαγή στον καιρό.

«Οι πολιτικές τάσεις τους επηρεάζουν ακόμη και το πώς αντιλαμβάνονται τον καιρό, γεγονός εξαιρετικά ενδιαφέρον», είπε ο Κοξ.

Σε ποσοστό 15% οι Αμερικανοί πιστεύουν επίσης ότι το τέλος του κόσμου, όπως προφητεύεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, θα συμβεί κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Μόνο το 2% όμως πιστεύει στην πρόβλεψη των Μάγια ότι το τέλος θα έρθει την επόμενη εβδομάδα.

Όπως επισήμανε ο Καλ Τζίλσον, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο Σάουδερν Μέθοντιστ, κάποιοι από αυτούς που πιστεύουν ότι το τέλος του κόσμου έρχεται, στην καθημερινότητά τους δεν ενεργούν με βάση αυτήν την πεποίθηση. «Αν καθίσεις και μιλήσεις μαζί τους και τους ρωτήσεις αν πραγματικά θεωρούν ότι θα βιώσουν το τέλος του κόσμου μέσα στα επόμενα χρόνια, πιθανότατα θα απαντήσουν όχι», εξηγώντας ότι «πολλοί από αυτούς αποταμιεύουν χρήματα για τα γεράματά τους»…

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το χωριό που πέρασε 27 χρόνια χωρίς γεννήσεις!


Την Χολιγουντιανή περιπέτεια «Τα παιδιά των ανθρώπων», του σκηνοθέτης Αλφόνσο Κουαρόν όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν πια να γεννήσουν, με αποτέλεσμα το μέλλον της ανθρωπότητας να βρίσκεται σε ρίσκο, θυμίζει η ιστορία ενός χωριού στην Ισπανία που δεν είχε δει παιδί να γεννιέται εκεί επί 27 ολόκληρα χρόνια.

Πρόκειται για το χωριό του χωριού Φροτσάν στην Ισπανία. Επί 27 ολόκληρα χρόνια κανένα νέο ζευγάρι δεν υπήρχε εκεί για να κάνει παιδί. Όλα αυτά όμως τελείωσαν στις 23 Νοεμβρίου όποτε οι κάτοικοι του χωριού γιόρτασαν τον ερχομό της Κλάρα, ενός υγειέστατου κοριτσιού, στον κόσμο.

Οι γονείς της Κλάρα, Τόνιο και Σουζάνα, όπως πολλοί νέοι άνθρωποι από την περιφέρεια του δήμου Φολγκόνσο ντο Κουρέλ -οπού υπάγεται και το Φροτσάν- είχαν φύγει σε νεαρή ηλικία, κατευθυνόμενοι προς τα μεγάλα «κέντρα» της Ισπανίας, όπως η Βαρκελώνη και η Μαδρίτη, προκειμένου να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ωστόσο η οικονομική κρίση που έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια τους ανάγκασε να επιστρέψουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, αφού η ανεργία πλήττει σε μεγάλο βαθμό τις Ισπανικές πόλεις. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς συνομήλικούς τους, οι οποίοι αν και έφυγαν από τα χωριά τους σε νεαρή ηλικία προς αναζήτηση επαγγελματικής αποκατάστασης, πλέον επιστρέφουν στα πατρικά τους.

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο αρχιτέκτονας Νταβίντ Ροντρίκεζ και η γυναίκα του Σόνια, οι οποίοι, μαζί με τα δύο τους παιδιά, επέστρεψαν στο Φροτσάν από την Ταραγόνα. Ο -πανευτυχής- Νταβίντ δηλώνει: «Δεν χρειάζεται πια να εργάζομαι σε μια πόλη όπου όλοι χτίζουν παράνομα. Ήρθαμε εδώ που όχι μόνο υπάρχει παιδική χαρά, αλλά ολόκληρες αλάνες και δάση. Στην αρχή βλαστημούσα, όμως τώρα λέω ευτυχώς που ήταν η κρίση».

ΠΗΓΗ:pkool.gr

Μια σύγχρονη μυστηριώδης πόλη-φάντασμα!


Η Nova Cidade de Kilamba ή απλά Kilamba είναι μια μεγάλη οικιστική ανάπτυξη 30 χιλιόμετρα από τη Λουάντα, την πρωτεύουσα της Αγκόλας, και ίσως ένα από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά έργα στην Αφρική, που όμως παραμένει ακατοίκητο.

Σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει 500.000 άτομα και περιλαμβάνει 750 8ώροφες πολυκατοικίες, πάνω από 100 εμπορικές εγκαταστάσεις και πολλά σχολεία, ενώ το κόστος της προσέγγισε το ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κατασκευαστής φέρεται να είναι μια εταιρεία κινεζικών συμφερόντων. Από τον Ιούλιο του 2012, που ολοκληρώθηκαν και τα περισσότερα κτήρια, η πόλη έπρεπε να έχει ήδη κατοικηθεί, αλλά σχεδόν όλα τα σπίτι είναι κενά. Έτσι η φημολογία για το λόγο κατασκευής της πόλης άρχισε να παίρνει διαστάσεις στο διαδίκτυο.

Γνωστή πλέον με την κοινή ονομασία η «πόλη-φάντασμα» της Αγκόλα, η Kilamba παραμένει ακατοίκητη καθώς η μεσαία τάξη στη χώρα είναι σχεδόν ανύπαρκτη – οι πλούσιοι δεν θα επιλέξουν να αγοράσουν ένα σπίτι εκεί, ενώ οι φτωχοί δεν θα μπορούσαν καν να αποκτήσουν ένα! Με τις τιμές των διαμερισμάτων να κυμαίνονται από 100.000 έως 250.000 δολάρια, είναι πρακτικά αδύνατο για κάποιο ντόπιο να αγοράσει ένα τέτοι όταν το κατα κεφαλήν ετήσιο εισόδημα είναι 5200 δολάρια και τα 2/3 των κατοίκων ζουν με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα.

Ένα από τα σενάρια για το μέλλον της πόλης αναφέρει ότι τα περισσότερα διαμερίσματα θα διατεθούν δωρεάν από τν κυβέρνηση σαν εργατικές κατοικίες ενώ οι θεωρίες συνωμοσίας φτάνουν μέχρι τη χρήση της πόλης από Κινέζους που θα αναγκαστούν από τις περιβαλλοντικές εξελίξεις να εγκαταλείψουν την Κίνα. Τέλος κάποιοι ισχυρίζονται ότι στην περιοχή πρόκειται να αρχίσει εξαγωγή πετρελαίου και η πόλη θα φιλοξενήσει τους εργάτες(!). Ο χρόνος θα δείξει…

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Νέα μόδα: Ένα θερμοκήπιο για… το λαιμό!


Για όσους δεν γνωρίζουν το terrarium είναι ένας… μικρός κήπος κλεισμένος μέσα σε ένα γυάλινο βάζο, που συνήθως κοσμεί εσωτερικούς χώρους και έπιπλα. Μια νέα τάση που ξεκίνησε από την Ιαπωνία (όπως αλλωστε πολλές σύγχρονες… τρέλες) προτρέπει στη χρήση ενός terrarium, σε μικρογραφία, σα κόσμημα για το λαιμό. Για όσες (και όσους;) το βρίσκετε ενδιαφέρον σας παραθέτουμε και τη διαδικασία δημιουργίας του προσωπικού σας θερμοκηπίου-κοσμήματος…

Θα χρειαστείτε:

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/terrarium1.jpg

1. Ένα μικρό μουκαλάκι με πώμα από φελλό

2. Ένα μικρόφυτο με λίγο χώμα

3. Ένα τσιμπιδάκι φρυδιών

4. Ένα μικρό κρικάκι

5. Μια αλυσίδα της επιλογής σας

Βήμα βήμα

Α. Βγάλτε το πώμα από το μπουκάλι και τοποθετήστε στο εσωτερικό του λίγο χώμα – αρκετό για να καλύψει τις ρίζες του φυτού αλλά όχι υπερβολικό γιατί τοφυτό δεν θα αναπνέει.

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/terrarium2.jpg

Β. Τοποθετήστε το μικρόφυτο μέσα στο μπουκάλι χρησιμοποιώντας το τσιμπιδάκι των φρυδιών και αφαιρέστε το περιττό χώμα από τα τοιχώματα με μία μπατονέτα.

https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/terrarium3.jpg

Γ. Κάντε μία τρύπα στο φελλό και στερεώστε το κρικάκι (με τη βοήθεια λίγου σύρματος).

https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/terrarium5.jpg

Δ. Περάστε τομπουκάλι στην αλυσίδα και είστε έτοιμοι.

https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/terrarium6.jpg

* Ψεκάζετε το φυτό μία φορά την εβδομάδα με λίγο νερό και το φυτό σας θα διατηρηθεί υγιές και ζωηρό για πολύ καιρό…

Καλή επιτυχία και καλό… κουράγιο για να κυλοφορήσετε με αυτό.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Η θάλασσα έγινε κόκκινη!


Απέναντι σε ένα σπάνιο φαινόμενο ήρθαν αντιμέτωποι χιλιάδες τουρίστες στη διάσημη παραλία Μπόντι έξω από το Σίδνεϊ της Αυστραλίας αφού η θάλασσα είχε γίνει κόκκινη!

Οι επιστήμονες είναι καθησυχαστικοί και τονίζουν πως πρόκειται για φυσικό φαινόμενο το οποίο προκαλείται όταν κάποια είδη φυκιών συγκεντρώνονται μεταξύ τους και εμφανίζουν μικροσκοπικά κόκκινα άνθη.

Η γνωστή και ως Nocturnal Scintillans ή «λάμψη της θάλασσας» δεν έχει τοξικές επιδράσεις, ωστόσο οι τοπικές αρχές συμβούλεψαν τους τουρίστες να αποφεύγουν το κολύμπι στις περιοχές με νερό που είναι χρωματισμένο από τα φύκια, καθώς τα υψηλά επίπεδα αμμωνίας μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος και τσούξιμο των ματιών.

Η κόκκινη άλγη έχει ήδη απογοητεύσει χιλιάδες τουρίστες που είχαν κατευθυνθεί στην ακτή για να απολαύσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές – θυμίζουμε ότι είναι καλοκαίρι στο νότιο ημισφαίριο.

Οι τοπικές αρχές της Νέας Νότιας Ουαλίας έχουν κάνει σειρά δοκιμών προκειμένου να καταλάβουν τι προκάλεσε το φαινόμενο. Μια θεωρία είναι ότι προκλήθηκε από ρεύματα ψυχρού ύδατος πλούσιου σε θρεπτικά συστατικά.

Ένας εκπρόσωπος των τοπικών αρχών δήλωσε πως τέτοιου τύπου θαλάσσιες ανθοφορίες γνωστές και ως «κόκκινες παλίρροιες», είναι πιο συχνές κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο όταν η θερμοκρασία του νερού είναι μεγαλύτερη και υπάρχουν μεγαλύτερες κινήσεις στα ωκεάνια ρεύματα.

Το μόνο αρνητικό από αυτό –εκτός από τα χαμένα μπάνια των τουριστών – είναι ο μεγάλος αριθμός νεκρών ψαριών που έχει προκληθεί από τα φύκια. Οι τουρίστες και οι ντόπιοι ελπίζουν ότι η άλγη θα έχει διαλυθεί από το Σαββατοκύριακο, όταν οι θερμοκρασίες αναμένεται να φτάσουν τους 40 βαθμούς Κελσίου.

ΠΗΓΗ: pkool.gr

Ανατιδοφοβία: Μια… πάπια μας παρακολουθεί;


Τι συμβαίνει όταν κάποιος φοβάται ότι κάπου στον κόσμο υπάρχει μια… πάπια που τον παρακολουθεί; Μπορεί να ακούγεται εντελώς παράξενο αλλά είναι μια ασθένεια υπαρκτή και ταλαιπωρεί αρκετούς ανθρώπους στον πλανήτη. Οφείλει την ονομασία της στην οικογένεια των ανατιδών (anatidae) ή αλλιώς νησσιδών, στην οποία περιλαμβάνονται οι χήνες, οι πάπιες, οι κύκνοι και γενικότερα όλα αυτά τα σημαθή πτηνά. Η φοβία, λοιπόν, για τις πάπιες… κατασκόπους ορίζεται επιστημονικά ως ένας «διάχυτος και παράλογος φόβος ότι κάποιος παρακολουθείται από μια πάπια, χωρίς να έχει καμία σημασία ο τόπος που βρίσκεται (η πάπια).

Όπως συμβαίνει με όλες τις φοβίες, το πρόσωπο που έρχεται αντιμέτωπο με την Anatidaephobia ίσως είχε μια τραυματική εμπειρία στη ζωή του σχετική με τα εν λόγω υδρόβια πτηνά, ορισμένα από τα οποία (χήνες, κύκνοι) είναι αρκετά επιθετικά. Η ιδέα και μόνο ότι ο πάσχων «κατασκοπεύεται» από μια πάπια προκαλεί ανεξέλεγκτο φόβο, συναισθηματική αναταραχή και μεγάλο άγχος, στοιχεία που δυσκολεύουν και αναστατώνουν την καθημερινότητα.

Σε ακραίες περιπτώσεις, ο πάσχων παθαίνει κρίσεις πανικού, ειδικά όταν δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε λεπτό από την ιδέα της παρακολούθησης! Αξίζει να σημειώσουμε ότι δεν έχει σημασία το σημείο που βρίσκεται η πάπια, η χώρα ή ο τόπος στον πλανήτη όπου… στήνει το παρατηρητήριό της, αλλά το γεγονός ότι εκείνη όπου κι αν βρίσκεται έχει το βλέμμα της αφ’ υψηλού στον πάσχοντα. Η θεραπεία συνίσταται σε μια προσπάθεια ανάπτυξης ενδιαφερόντων που σε καμία περίπτωση δεν θα σχετίζονται με ό,τι θυμίζει… πάπια, ενώ μέρη όπως λίμνες και ποτάμια θεωρούνται απαγορευτικά! Κι αυτό, βέβαια, στις ήπιες περιπτώσεις, γιατί στις βαριές ανατιδοφοβίες μόνο η επιστήμη έχει τη λύση…

ΠΗΓΗ: perierga.gr