Tag Archives: Οικογένεια

Οικογένεια ζούσε αποκομμένη από κάθε ανθρώπινη επαφή για 40 χρόνια


Δε γνώριζε ούτε για τα φρικιαστικά γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου! Το 1978, σοβιετικοί γεωλόγοι εξερευνώντας τις ερημιές της Σιβηρίας ανακαλύπτουν εξαμελή οικογένεια χαμένη στα βάθη της τούνδρας.

Το καλοκαίρι λοιπόν εκείνης της χρονιάς, το ελικόπτερο που μετέφερε την αποστολή των γεωλόγων διακρίνει μέσα στο έρημο τοπίο της σιβηρικής παγωνιάς ανθρώπινα ίχνη: έναν κήπο! Επρόκειτο για αναπάντεχη ανακάλυψη, καθώς το βουνό απείχε τουλάχιστον 200 χιλιόμετρα από τον κοντινότερο οικισμό, αποτελώντας ανεξερεύνητο και αχαρτογράφητο τοπίο. Οι σοβιετικές Αρχές δεν είχαν μάλιστα μητρώα για την ύπαρξη ανθρώπων εκεί.

Οι 4 επιστήμονες αποφάσισαν να ερευνήσουν το περίεργο εύρημα, ετοιμάζοντας ωστόσο τα πιστόλια τους. Στην πορεία τους, άρχισαν να συναντούν ολοένα και συχνότερα ίχνη ανθρώπινης δράσης, ώσπου κατέληξαν τελικά στην παράγκα, που έμοιαζε με παράπηγμα μεσαιωνικής εποχής!

Μέσα στο σκοτάδι δεν διέκριναν αρχικά τις ανθρώπινες φιγούρες που καραδοκούσαν, όταν η σιωπή έσπασε ξαφνικά από λυγμούς και φωνές σε υστερία. Μόνο τότε συνειδητοποίησαν οι επιστήμονες ότι δεν ήταν μόνοι: οι σιλουέτες δύο γυναικών φαίνονταν πλέον καθαρά, με τη μία να μοιρολογεί: «αυτό γίνεται για τις αμαρτίες μας, τις αμαρτίες μας»…

Οι επιστήμονες εγκατέλειψαν την παράγκα τρομαγμένοι, περιμένοντας έξω μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Μισή ώρα αργότερα, η πόρτα της καμπίνας άνοιξε και ένας ηλικιωμένος άντρας με τις δυο του κόρες ξεπρόβαλαν. Ήταν σε ημιάγρια κατάσταση και αρνήθηκαν οτιδήποτε τους πρόσφεραν οι επιστήμονες -μαρμελάδα, τσάι, ψωμί-, λέγοντας «δεν μας επιτρέπονται αυτά!».

Όταν η υπεύθυνη της αποστολής, Galina Pismenskaya, ρώτησε τον άντρα αν έχει δοκιμάσει ποτέ ψωμί, αυτός απάντησε πως είχε φάει παλιότερα, οι κόρες του ωστόσο ποτέ. Ο λόγος του ήταν καθαρός και εύληπτος, δεν ίσχυε ωστόσο το ίδιο και για τα κορίτσια: μιλούσαν μια γλώσσα διαστρεβλωμένη από μια ζωή στην απομόνωση, που σίγουρα δεν έμοιαζε με ρωσικά…

Σύντομα, μέσα από πολυάριθμες επισκέψεις των γεωλόγων στην «οικία» της οικογένειας, η πλήρη τους ιστορία αποκαλύφθηκε. Ο ηλικιωμένος ονομαζόταν Karp Lykov και ήταν μέλος της αίρεσης «Παλιός Πιστός», μιας φονταμενταλιστικής ρωσο-ορθόδοξης σέχτας που παρέμενε απαράλλακτη από τον 17ο αιώνα. Τα μέλη της αίρεσης είχαν διωχθεί λυσσαλέα από τις μέρες του Πέτρου του Μέγα ακόμα, γεγονότα που ανακαλούσε ο Lykov λες κει συνέβησαν χθες.

Τα πράγματα για την οικογένεια έγιναν ακόμα χειρότερα όταν οι άθεοι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία, με τις ούτως ή άλλως απομονωμένες κοινότητες των πιστών της αίρεσης, που διέμεναν ήδη στη Σιβηρία για να γλιτώσουν τους διωγμούς, να αναγκάζονται να αποσυρθούν ακόμα πιο μακριά από τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Κατά τη διάρκεια των σοβιετικών «εκκαθαρίσεων» στη δεκαετία του ’30, σοβιετική περίπολος θα σκοτώσει τον αδερφό του Lykov στα περίχωρα της κοινότητας όπου ζούσε η αίρεση. Ήταν ώρα για την οικογένεια να πάρει τα βουνά για να γλιτώσει, γεγονός που συνέβη το 1936, όταν η τετραμελής τότε οικογένεια (ο Karp, η γυναίκα του Akulina, ο 9χρονος γιος του Savin και η μόλις 2 χρονών Natalia) αποσύρθηκε στις εσχατιές της σιβηρικής τούνδρας, όπου έπειτα από περιπέτεια ετών κατέληξαν τελικά στο σημείο που τους βρήκαν οι επιστήμονες.

Δύο ακόμη παιδιά θα γεννιόνταν στην πλήρη απομόνωση, ο Dmitry το 1940 και η Agafia το 1943, τα οποία δεν συνάντησαν ποτέ άλλον άνθρωπο και ό,τι ήξεραν για την ανθρωπότητα το είχαν μάθει από τις διαστρεβλωμένες απόψεις των γονιών τους για τον κόσμο. Ήξεραν ας πούμε ότι υπάρχουν πόλεις όπου ζουν οι άνθρωποι «στοιβαγμένοι» ή ακόμα και χώρες έξω από τη Ρωσία, οι ιδέες αυτές παρέμεναν ωστόσο στο απόλυτο θεωρητικό πεδίο και παραήταν αφαιρετικές για να παίξουν ρόλο στις ζωές τους. Και βέβαια η σύγχρονη ιστορία παρέμενε στο σκοτάδι: δεν γνώριζαν για τον φονικό πόλεμο που αιματοκύλησε την Ευρώπη, με τον Β’ Παγκόσμιο να μην έχει συμβεί ποτέ για την οικογένεια των σύγχρονων Μόγληδων…

Όσο βέβαια οι σοβιετικοί γεωλόγοι γνώριζαν καλύτερα τα μέλη της οικογένειας Lykov, συνειδητοποιούσαν ότι είχαν παραγνωρίσει τις ικανότητες και τη νοημοσύνη τους, με το κάθε μέλος να διαθέτει τη δική του προσωπικότητα.

Το πλέον λυπηρό χαρακτηριστικό της παράξενης ιστορίας των Lykov ήταν η ταχύτητα με την οποία χτύπησε η συμφορά την οικογένεια όταν επανεγκαθιδρύθηκε η επαφή με τον έξω κόσμο (είχε επισκεφτεί την οικογένεια και δημοσιογράφος για να καταγράψει τα χρονικά της). Το φθινόπωρο του 1981, τρία από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας ακολούθησαν τη μητέρα τους στον τάφο με διαφορά λίγων ημερών το ένα από το άλλο.

Ο Savin και η Natalia έπασχαν από νεφρική ανεπάρκεια (πιθανότατα λόγω της διατροφής), ενώ ο Dmitry πέθανε από πνευμονία, αρνούμενος τη βοήθεια των γεωλόγων, οι οποίοι προσφέρθηκαν να τον μεταφέρουν με το ελικόπτερο στο πλησιέστερο νοσοκομείο. «Δεν μας επιτρέπεται αυτό», ήταν τα τελευταία λόγια του Dmitry.

Όταν έθαψαν τα τρία παιδιά, οι επιστήμονες προσπάθησαν να πείσουν τους εναπομείναντες Lykov να εγκαταλείψουν την απομόνωση και να μετακομίσουν στο πάλαι ποτέ χωριό τους, με τους διωγμούς να έχουν σταματήσει από χρόνια και την κοινότητα της αίρεσης να έχει ήδη ξανασυσταθεί. Η οικογένεια αρνήθηκε ωστόσο σθεναρά, με τον Karp Lykov να πεθαίνει στον ύπνο του στις 16 Φεβρουαρίου 1988, 27 χρόνια μετά τον θάνατο της γυναίκας του, ο οποίος μάλιστα συνέβη την ίδια ακριβώς μέρα.

Η Agafia παραμένει ακόμα μόνη στις ερημιές της παγωμένης τούνδρας, ως γνήσιο παιδί της Σιβηρίας, πλέον στα 70 της χρόνια…

ΠΗΓΗ: newsbeast

 

Advertisements

«Ιερό» το δικαίωμα επικοινωνίας με τα εγγόνια


Απόφαση του Άρειου Πάγου για ενδοοικογενειακή διένεξη

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν δικαίωμα επικοινωνίας με τα εγγόνια τους, αποφάσισε ο Άρειος Πάγος, καθώς τον απασχόλησε μια ιδιόρρυθμη ενδοοικογενειακή υπόθεση.

Κατ’ αρχάς, οι αρεοπαγίτες αφού ερμήνευσαν τις διατάξεις του άρθρου 1520 του Αστικού Κώδικα που αναφέρουν ότι οι γονείς δεν έχουν δικαίωμα να εμποδίζουν την επικοινωνία των τέκνων με τους ανιόντες συγγενείς, εκτός εάν υπάρχει σοβαρός λόγος και τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (έχει επικυρωθεί από τη χώρα μας με τον Ν. 2101/1992), «άναψαν το πράσινο φως» στη γιαγιά και τον παππού να έχουν επικοινωνία με τα δύο ανήλικα εγγονάκια τους.

Ειδικότερα, ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, αλλά ο γάμος τους λύθηκε αμετάκλητα το 2003 με δικαστική απόφαση.

Κατά τη διάρκεια της διάστασης υπέγραψαν ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο η μητέρα ανέλαβε την επιμέλεια των παιδιών και ορίστηκε ότι θα διαμένουν μαζί της στο πατρικό της σπίτι (γονέων της μητέρας των ανηλίκων) στην Πολιτεία, όπου είχαν και δικό τους δωμάτιο, ενώ ο πατέρας τους θα μπορούσε ελεύθερα να επικοινωνεί με τις δύο κόρες του.

Όμως, τον Αύγουστο του 2004, η μητέρα των δύο κοριτσιών απεβίωσε και την επιμέλεια των παιδιών ανέλαβε ο πατέρας. Έκτοτε τα δύο παιδιά διέμεναν στο σπίτι του πατέρα τους στο Κεφαλάρι.

Το 2007, ο πατέρας τους παντρεύεται για δεύτερη φορά, την αλλοδαπή που φρόντιζε ως οικιακή βοηθός τα παιδιά όσο διαρκούσε η έγγαμη συμβίωσή του με τη μητέρα τους που απεβίωσε (πρώτη του γυναίκα).

Μετά το δεύτερο γάμο όλη η νέα πλέον οικογένεια μετακόμισε στη Δροσιά, μαζί με τη νέα οικιακή βοηθό, η οποία ήταν η μητέρα της νέας συζύγου του πατέρα των δύο παιδιών.

Επί 18 μήνες, μετά το θάνατο της μητέρας των δύο κοριτσιών, οι σχέσεις της οικογένειας του παππού τους (από την πλευρά της μητέρας τους) και του πατέρα τους ήταν αρμονικές.

Στη συνέχεια, ο πατέρας των κοριτσιών άρχισε σταδιακά να προβάλλει εμπόδια στην επικοινωνία του παππού και της γιαγιάς με τα εγγόνια τους, επικαλούμενος το φορτωμένο πρόγραμμά τους στο σχολείο και ότι η παραμονή τους στο σπίτι επιβάρυνε την ψυχολογική τους κατάσταση, καθώς τους θύμιζε τη μητέρα τους.

Πλέον αυτών, ο πατέρας τους δεν είχε στο νέο σπίτι σταθερή τηλεφωνική σύνδεση, παρά μόνο προσωπικό κινητό τηλέφωνο, κάτι που δυσχέραινε την επικοινωνία του παππού και της γιαγιάς με τα εγγόνια τους.

Κατόπιν επιμονής του παππού και της γιαγιάς κατόρθωσαν να δουν τα εγγόνια τους σε δημόσιο χώρο για λίγες ώρες δύο φορές μέσα σε ένα εξάμηνο.

Όπως αναφέρει η δικαστική απόφαση, η γιαγιά δεν ήταν μεγαλύτερη των 60 ετών και ο παππούς περίπου 65 ετών, καλλιεργημένοι, μορφωμένοι, ζουν σε υγιές και ευχάριστο περιβάλλον, χαίρουν εκτιμήσεως και υπεραγαπούν τις δύο εγγονές τους.

Σύμφωνα με έκθεση της κοινωνικής λειτουργού, τα δύο ανήλικα κορίτσια έχουν αγκιστρωθεί στον πατέρα τους μετά το θάνατο της μητέρας τους, ενώ από την προσωπική επικοινωνία των δικαστών με τα δύο παιδιά διαπιστώθηκε ότι είναι ευχαριστημένα με τη νέα οικογένειά τους και τους δίνει χαρά η ύπαρξη του μικρού ετεροθαλούς αδελφού τους, τον οποίο υπεραγαπούν και ασχολούνται μαζί του.

Οι δύο ανήλικες εκδήλωσαν άρνηση να επικοινωνήσουν με τους γονείς της μητέρας τους γιατί τους μιλούσαν άσχημα και τις παραμελούσαν, ενώ δεν συνέδεσαν την άρνησή τους αυτή με τις μνήμες της μητέρας τους.

Όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, η άρνηση των ανηλίκων είναι προφανές ότι προέρχεται, κατά ένα μέρος, από την καθοδήγηση του πατέρα τους και της νέας συζύγου του και από το φόβο ότι ίσως η επικοινωνία αυτή ανατρέψει το ρυθμό της ζωής τους.

Την ίδια στιγμή, ο πατέρας δήλωσε στην κοινωνική λειτουργό ότι δεν έχει αντίρρηση στην επικοινωνία των παιδιών του με τους γονείς της πρώην συζύγου του, αλλά δεν έδωσε εξήγηση γιατί μετά το θάνατο της συζύγου του αρχικά είχαν επαφή με τον παππού και την γιαγιά και μετά αυτή σταμάτησε.

Τελικά, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε απόφαση του Εφετείου που έκρινε ότι δεν είναι επιζήμια η επικοινωνία-επαφή των δύο ανηλίκων με τον παππού και τη γιαγιά, αφού είναι ψυχικά υγιείς, με ηθικές αρχές και η μεταξύ τους επικοινωνία θα βοηθούσε να μην κοπούν οι δεσμοί αίματος, όπως επίσης θα βοηθούσε να επανασυνδεθούν με το οικογενειακό περιβάλλον της μητέρας τους και τους στενούς συγγενείς της και να μην είναι αγκιστρωμένες μόνο στο συγγενικό περιβάλλον του πατέρα τους. Αυτό οπωσδήποτε θα βοηθήσει στην ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη σ’ ένα υγιές περιβάλλον, που θα τους προσφέρει στοργή και φροντίδα, προσέθεσαν οι δικαστές.

Η αποκοπή τους με το γνώριμο περιβάλλον της πατρικής οικογένειας της μητέρας τους θα ήταν αντίθετη προς το συμφέρον τους και θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στον ψυχισμό τους, σημειώνεται στη δικαστική απόφαση.

Κατόπιν αυτών, το δικαστήριο ρύθμισε την επικοινωνία των δύο εγγονών με τον παππού και τη γιαγιά.

ΠΗΓΗ: newsbeast

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

 

Stern: Την Ελλάδα τη διοικεί ένα μονοπώλιο εκατομμυριούχων


Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.

Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.

Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του:

«Ο Φώτης Μπόμπολας έχει μπροστά από το γραφείο του τέσσερεις οθόνες υπολογιστών εγκατεστημένες στον απέναντι τοίχο, ο οποίος φέρει μια ξύλινη επένδυση. Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται στα κεντρικά ενός αρχηγείου. Η γραμματέας του Λυδία του φέρνει φραπέ. Ο Μπόμπολας, ετών 52, με κοντοξυρισμένα μαλλιά, στρίβει ένα τσιγάρο. Καπνίζει Ολντ Χόλμπορν. Το πουκάμισό του είναι ανοιχτό στο στήθος, στο καρπό του χεριού του δεν φέρει κανένα ρολόι. «Προτιμώ να κρατώ χαμηλό προφίλ», διατείνεται ο ίδιος. Ο Μπόμπολας είναι ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες στην Ελλάδα. Στην οικογενειακή αυτοκρατορία ανήκουν ο εκδοτικός κολοσσός Πήγασος, η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία της χώρας, εταιρίες ανακύκλωσης, ορυχεία χρυσού, ακίνητα. Συνολική αξία: μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπόμπολας δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. Ακόμη και τώρα αισθάνεται άβολα: «Δεν βλέπετε; Η χώρα εκρήγνυται».

Η οικογένεια του αισθάνεται έντονα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί η πολυεθνική εταιρία Ελλάκτωρ απαιτεί για τη διέλευση των αυτοκινητοδρόμων της υψηλά διόδια, παρότι το ελληνικό κράτος έχει επιχορηγήσει το έργο ως επί το πλείστον με χρήματα των φορολογημένων. Η Αττική Οδός κοστίζει 2.80 ευρώ, ενώ γύρω στα 250.000 αυτοκίνητα τη διασχίζουν καθημερινά. Όποιος θέλει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο για Θεσσαλονίκη χρειάζεται ολόκληρα 25 ευρώ. Μια πρωτοβουλία πολιτών με το όνομα «Δεν πληρώνω διόδια» πριονίζει κάθε τόσο τις μπάρες των διοδίων. «Είναι αναρχικοί», βρίζει ο Μπόμπολας».

Πανίσχυρα τζάκια

«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα από σχεδόν πανίσχυρα ελληνικά τζάκια, τα οποία εδώ και πολλές γενιές διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Τώρα όμως που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αντ’ αυτού, επιχειρηματίες όπως ο Μπόμπολας, σπεκουλάρουν με νέες κρατικές αναθέσεις έργων, ενώ άλλοι παραμονεύουν για ευκαιρίες που θα προκύψουν από τις ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας. Ήδη ο μεγαλοεπιχειρηματίας Σπύρος Λάτσης νοίκιασε για το ευτελές ποσό των 50 σεντ ανά τ.μ. και για 90 χρόνια το πιο πολυτελές Shopping-Mall στην Αθήνα».

Τι λέει για την Γιάννα Αγγελοπούλου

Άλλοι πάλι επιχειρηματίες εξαφανίζονται στο εξωτερικό, όπως, λόγου χάριν, η διαβόητη Άννα Αγγελοπούλου, η πρώην πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων, η οποία ακούει στο όνομα Lady G, όνoμα που της έδωσε ο ελληνικός κίτρινος τύπος» γράφει το περιοδικό για την πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αναφέρει μάλιστα ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου «ίδρυσε το Ίδρυμα Αγγελόπουλος, με τη βοήθεια του οποίου θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διασφαλίσει τη περιουσία της. Έτσι, εξ αποστάσεως μπορούσε πλέον να παρακολουθεί γαλήνια, πως η ελληνική Βουλή ψήφισε ένα από τα σκληρότερα πακέτα λιτότητας ύψους 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά από την επιβολή των νέων μέτρων ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα, ενώ σε οικογένειες με εισόδημα άνω των 18.000 ευρώ ετησίως κόπηκαν τα επιδόματα παιδιών.

Τι λέει για τον Μπόμπολα

Και το άρθρο συνεχίζει για τον Φώτη Μπόμπολα:

«Στο ερώτημα αν έχει έλθει η ώρα για τους ζάμπλουτους Έλληνες να δείξουν αλληλεγγύη, ο Μπόμπολας αντιδρά εκνευρισμένος: «Μα τι θέλετε; Οι μετοχές μας είναι στο πάτο. Οι επιχειρήσεις μας πάσχουν ακριβώς το ίδιο όπως και η υπόλοιπη χώρα». Τι θα λέγατε με την φορολόγηση των πλουσίων; «Τι αφελής σκέψη. Το μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πάντα τρόπους να αποφύγει τους φόρους. Αυτό είναι το τίμημα της παγκοσμιοποίησης».

Ο Μπόμπολας διευθύνει επισήμως την οικογενειακή του πολυεθνική εταιρεία μαζί με τον αδελφό του. Όμως ο πραγματικός πατριάρχης είναι ο πατέρας Γεώργιος, η φωτογραφία του οποίου φιγουράρει σε ασημένιο πλαίσιο πάνω στο κομοδίνο. Λέγεται ότι ο Γεώργιος Μπόμπολας κατάφερε να πάρει τη πρώτη κρατική ανάθεση έργου όταν η κατασκευαστική του εταιρεία δεν κατείχε ακόμη ούτε καν μπουλντόζα. Η μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία γι’ αυτόν ήταν η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε η Ελλάκτωρ κατασκεύασε το μεγαλύτερο μέρος του αθηναϊκού μετρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημόσια προκήρυξη επί του έργου. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων, ο Μπόμπολας ήταν και πάλι μέσα στο παιχνίδι. Ένα από τα μεγαλύτερα «χτυπήματα» της οικογένειας είναι η αγορά των κρατικών ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική για 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αξία των κοιτασμάτων χρυσού ανέρχεται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ».

Τι λέει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Αντώνη Σαμαρά

«Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, απλώς η κατανομή του πλούτου είναι άνιση. Τα 80 τις εκατό του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται στα χέρια μόνον 2.000 οικογενειών. Γύρω στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε ξένες τράπεζες. Επισήμως μόνον εννέα πρόσωπα δηλώνουν στην Ελλάδα εισόδημα άνω των 700.000 ευρώ το έτος.

Η επονομαζόμενη Λίστα-Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2059 Ελλήνων που κατέχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, κρατήθηκε για πάνω από δύο χρόνια μυστική. Στη λίστα αυτή υπάρχουν ονόματα που θεωρούνται έμπιστα πρόσωπα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ένα από τα δέκα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η εν λόγω λίστα δεν είχε καμία συνέπεια για τους πλουσίους, εκτός ενός δημοσιογράφου που αντιμετώπισε δυσκολίες. Επειδή δημοσίευσε όλα τα ονόματα της λίστας στο περιοδικό Hot Doc, συνελήφθη από μια ομάδα άμεσης δράσης 50 αστυνομικών και απειλείται με διετή φυλάκιση λόγω παραβίασης δικαιωμάτων της ιδιωτικής σφαίρας».

Τι λέει για τον Λαυρεντιάδη

«Είναι αναμενόμενο ότι με τη πίεση που ασκείται από τη πλευρά της Ευρώπης βαθμιαία κάτι αρχίζει να αλλάζει: τη τελευταία βδομάδα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή για τη σύλληψη του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος διατηρούσε 31 τις εκατό της Pronton-Bank και η οποία διασώθηκε από το ελληνικό κράτος με τη βοήθεια 900 εκατομμυρίων ευρώ. Λέγεται ότι ο ίδιος μεταβίβασε εν τω μεταξύ στο εξωτερικό 700 εκατομμύρια ευρώ.

Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους». Στο τηλεοπτικό κανάλι Mega, που έχει τεράστια επιρροή, συμμετέχουν δύο τζάκια: Ο Μπόμπολας και η εκδοτική δυναστεία του Λαμπράκη. Ο γιος του μεγαλύτερου μετόχου της τελευταίας έγινε ο προσωπικός σύμβουλος του Σαμαρά.

Αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks

Tο άρθρο κάνει αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:

«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».

Τι λέει για τον Σπύρο Λάτση

«Ο Σπύρος Λάτσης είναι ο αυτός που κατέχει αδιαφιλονίκητα τη πρώτη θέση μεταξύ των εν λόγω μεγιστάνων. Ο ελληνικός τύπος τον αποκαλεί «σιωπηλό Κροίσο». Στην αυτοκρατορία του Λάτση ανήκουν τράπεζες, συμπλοιοκτησίες και διυλιστήρια. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Γιάννη, έναν σύντροφο του περιώνυμου Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Καπετάν Γιάννης», εμφανίστηκε κατά την υποδοχή της Βασίλισσας της Αγγλίας με λευκό ναυτικό καπέλο. Όταν ο γιος του Σπύρος μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φιλοσοφία, ο Καπετάνιος τον περιγελούσε. Όμως το βλαστάρι του πολλαπλασίασε πριν από τη οικονομική κρίση την αξία της οικογενειακής επιχείρησης κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ζει ως επί το πλείστον στην Ελβετία. Η θαλαμηγός του «Αλέξανδρος» είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω σε αυτή χαλάρωσαν ήδη ο Τζωρτζ Μπους, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Μπαρόζο. Επειδή ο τελευταίος έκανε διακοπές με την οικογένεια του στην εν λόγω θαλαμηγό, η Ευρωβουλή τον τιμώρησε τότε με ψήφο δυσπιστίας.

Η τράπεζα Eurobank του Λάτση κατείχε μέχρι πρότινος τα μεγαλύτερα μερίδια των ελληνικών κρατικών ομολόγων: δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ο Λάτσης προσπάθησε να κομίσει κέρδη από την ήδη λεηλατημένη χώρα του με το να τοποθετήσει τους ανθρώπους του στις σωστές θέσεις. Η εταιρία καταπιστεύσεων, η οποία αποφασίζει για τις ιδιωτικοποιήσεις της ελληνικής κρατικής περιουσίας, επανδρώθηκε με πρώην μάνατζερ της αυτοκρατορίας του. Εκτός από το «χτύπημα» που αφορά το πολυτελές ακίνητο Shopping-Mall στο Μαρούσι, είναι πολύ πιθανό ότι ο Λάτσης να αγοράσει και την κρατική επιχείρηση Hellenic Petrolium σε ποσοστό εκατό τις εκατό. Για το «Helliniko Project», μια περιοχή περίπου 600 στρεμμάτων στο παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας, ο Λάτσης είναι επίσης φαβορί. Το ακίνητο, το οποίο βρίσκεται κοντά στη παραλία του Αγίου Κοσμά, θεωρείται ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης. Εκεί μέλλεται να κτιστούν κυρίως γραφεία, κατοικίες και να διαμορφωθεί ένα γιγάντιο πάρκο αναψυχής. Μια «Ντίσνευλαντ της Μεσογείου», υπόσχεται το διαφημιστικό».

Τι λέει για τον Σωκράτη Κόκκαλη

«Η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας είναι μια από τις βασικές αξιώσεις των χρηματοδοτών της Ελλάδας. «Έτσι όμως όπως αυτή λαμβάνει χώρα, είναι παράλογη», διατείνεται ο Αλέξανδρος Μωραιτάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ). «Μερικοί επιλεγμένοι επενδυτές αγοράζουν κρατική περιουσία και εμφανίζονται ως εθνοσωτήρες». Για την πλέον επικερδή κρατική επιχείρηση του ΟΠΑΠ, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη, ενδιαφέρεται ο Σωκράτης Κόκκαλης. Η Intralot είναι μια από τις ηγετικές εταιρίες στην ανάπτυξη των συστημάτων λόττο.

Ο Κόκκαλης, μια από τις πλέον αμφισβητούμενες ολιγαρχικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, υπήρξε συνεργάτης της ανατολικογερμανικής Στάζι με τα ψευδώνυμα κρόκους και κασκάντε. Μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όπου η οικογένειά του προσέφυγε το 1949 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη Ελλάδα. Η περιουσία του έχει υπολογιστεί στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο μυθιστόρημα με σπιούνους. Όταν έγινε δημοσίως γνωστό ότι η Siemens λάδωσε, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, με 100 εκατομμύρια ευρώ Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, η γερμανική εισαγγελική αρχή, ερευνώντας τα αρχεία της εταιρίας, προσέκρουσε σε ένα αμφίβολο όνομα με το κωδικό «Κύριο Κ.». Υποθέτει ότι πρόκειται για τον Σωκράτη Κόκκαλη».

Τι λέει για τους εφοπλιστές

«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων […] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες. Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».

Για το πόσο μακριά φτάνει εν τέλει η επιρροή αυτής της ελληνικής ολιγαρχίας, γνωρίζει καλά ο Γιάννης Δερμιτζάκης ο οποίος κατέχει Διυλιστηρίο ανακύκλωσης παλαιού ορυκτελαίου στη Θεσσαλονίκη. Ο Δερμιτζάκης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος χαμηλών τόνων που φέρει το κινητό σε μια δερμάτινη θήκη πάνω στη ζώνη του παντελονιού του. Έως το 2004 οι δουλειές του πήγαιναν καλά. Μετά ψηφίστηκε ένας νέος νόμος που απαιτούσε άδεια για τη συλλογή χρησιμοποιημένων ορυκτέλαιων. Ο Δερμιτζάκης έκανε αμέσως αίτηση, όμως ματαίως περίμενε: «Πρώτα μου είπαν ότι τα χαρτιά μου ξεχάστηκαν στη γραμματεία του υπουργού προστασίας του περιβάλλοντος. Μετά μου είπαν ότι το διυλιστήριο θα έπρεπε να επανεξεταστεί. Βέβαια αυτό ήταν τελείως καινούργιο. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν φίλο του υπουργού, ο οποίος μου διαμήνυσε: πρόκειται για σκοτεινή υπόθεση και θα κάνω καλά να την ξεχάσω». Εν τω μεταξύ η αγορά απόβλητων ορυκτέλαιων –μιλάμε για 35.000 τόνους ετησίως- καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από το ολιγαρχικό τζάκι του Βαρδινογιάννη. Ο Δερμιτζάκης στέκεται στο κατώφλι της πτώχευσης.

Ακόμη και η παγκόσμια πολυεθνική εταιρία Shell γονάτισε μπροστά στον Βαρδινογιάννη. Από το 2015, στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πρατήρια βενζίνης της Shell. Η οικογενειακή πολυεθνική την αγόρασε για 219 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχώς νέοι, εν μέρει συζητήσιμοι νόμοι, κατέστησαν τη δουλειά μη αποδοτική για τη Shell.

Στην αρχή απαγόρευσαν στην Shell να εισάγει δική της βενζίνη. Όταν αυτή η ρύθμιση άλλαξε κατόπιν πίεσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήλθε ένας νέος νόμος που εξανάγκαζε την Shell να διατηρεί σε ντεπό μεγάλες ποσότητες βενζίνης ως «εθνικό απόθεμα ασφαλείας». Η Shell παραιτήθηκε.

Τι λέει για την οικογένεια Βαρδινογιάννη

«Ο αρχηγός της οικογένειας Βαρδινογιάννη, Βαρδής, κατοικεί σε μια μεσογειακή βίλα στο αθηναϊκό αριστοκρατικό προάστιο Εκάλη. Μπροστά στη πύλη στέκεται ένας φύλακας. Στην ερώτηση αν ο Κύριος είναι διαθέσιμος για μια συνέντευξη, τραβάει το πιστόλι του και το απασφαλίζει. Ο Βαρδινογιάννης διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Αιγύπτιο πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ. Η οικογενειακή επιχείρηση «Avin Oil» πλήρωσε στον δικτάτορα Σαντάμ Χουσείν υψηλά ποσά για να έχει πρόσβαση σε καλές τιμές ακατέργαστου πετρελαίου που το Ιράκ μπορούσε να πουλήσει κατά τη διάρκεια του εμπάργκο μόνον στα πλαίσια του προγράμματος «Oil for food». Το θέμα αποκαλύφτηκε όταν ελεγκτές των Ηνωμένων Εθνών βρήκαν να μεταφέρονται δέσμες δολαρίων με τις ταξιδιωτικές βαλίτσες διπλωματών. Το γεγονός δεν είχε καμία επίπτωση στον Βαρδινογιάννη, ούτε στις δουλειές του ούτε στη φήμη του. Τον Ιανουάριο επαινέθηκε δημόσια για τη χρηματική του δωρεά στην αστυνομία.

Τι λέει για την ελληνική «ολιγαρχία»

«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.

Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού».

Πηγή:

 

Μήπως η σχέση σας χρειάζεται διακοπές;


 

Eπιτέλους καλοκαίρι! Oι περισσότεροι μετρούν τις μέρες ώσπου να έρθει η ευλογημένη πρώτη μέρα της άδειας για να φύγουν και να ξε-φύγουν από τη δουλειά, τις έγνοιες, την ένταση, τη ρουτίνα, τα «ίδια και τα ίδια». Καθένας ως μεμονωμένο άτομο νιώθει την ανάγκη αυτής της «φυγής», αλλά όχι μόνο. Και κάθε συζυγική ή συντροφική σχέση, επίσης, σαν ένα «άτομο» που απαρτίζεται από δύο, ζει και αναπνέει αυτόνομα, χρειάζεται τις δικές της διακοπές, τη δική της απόδραση, ανάλογα με την κατάσταση, την ηλικία, τη διάθεση και τις ανάγκες της.

Στην ξαπλώστρα ή στα αξιοθέατα; 

Τι περιμένουν όμως τα ζευγάρια από τις διακοπές τους; Το βέβαιο είναι ότι δεν περιμένουν και δεν χρειάζονται όλοι τα ίδια. Πολύ συχνά, ακόμη και μέσα στο ίδιο το ζευγάρι, οι ανάγκες και οι προσδοκίες που έχει ο καθένας από τις διακοπές διίστανται. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το ότι ο ένας προτιμάει θάλασσα και ξάπλα στην παραλία και ο άλλος ξενάγηση σε αξιοθέατα και κουλτούρα. Όταν είναι μόνο αυτό, μπορούν να βρεθούν συμβιβαστικοί τρόποι ώστε να έχουν και οι δύο, αν και όχι αποκλειστικά, αυτό που τους αρέσει. Όταν όμως οι διαφορετικές προσδοκίες έχουν να κάνουν με το πόσο «κοντά» και πόσο «μαζί» με τον άλλο θέλει ο καθένας να περάσει τις διακοπές του, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Ας δούμε όμως ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες εναλλακτικές λύσεις διακοπών που περνούν τα ζευγάρια και στη συνέχεια ποια μπορεί να είναι τα υπέρ και τα κατά των διακοπών αυτών.
Oι οικογενειακές διακοπές 

Όταν υπάρχουν παιδιά, ένας μεγάλος αριθμός ζευγαριών θεωρεί ότι οι διακοπές είναι αφιερωμένες στην οικογένεια. Κανονίζουν λοιπόν και περνούν διακοπές φροντίζοντας να βρεθούν μόνοι ως οικογένεια, μακριά από κάθε είδους υποχρεώσεις που συνήθως τους αποσπούν από τα αγαπημένα τους πρόσωπα, μακριά από τη δουλειά, το σπίτι, τους συγγενείς, τους γνωστούς, τους φίλους. Αυτό που έχουν ανάγκη και που αισθάνονται ότι τους δίνουν αυτού του είδους οι διακοπές είναι χρόνος αποκλειστικά για τα πολύ κοντινά τους πρόσωπα, που τους λείπει στην καθημερινότητά τους και που δεν αναπληρώνεται επαρκώς στα Σαββατοκύριακα και στις μικρές αργίες αραιά και πού. Θέλουν το χρόνο και την ευκαιρία να παίξουν με τα παιδιά τους, να κουβεντιάσουν, να τεμπελιάσουν, να κάνουν πράγματα μαζί με τον άνδρα ή τη γυναίκα τους χωρίς πίεση χρόνου και χωρίς ένταση.
• Τα υπέρ : Oι οικογενειακές διακοπές δίνουν πράγματι τη δυνατότητα στην οικογένεια να «φορτώσει τις μπαταρίες» της κοινής της ζωής. Επειδή από τις σημερινές οικογένειες και τα σημερινά ζευγάρια -ειδικά όταν έχουν παιδιά- λείπει κοινός χρόνος χαλάρωσης και ευχαρίστησης, οι διακοπές που αφιερώνονται απερίσπαστα στην οικογένεια μπορούν να τους ξαναφέρουν κοντά. Αυτό που απολαμβάνουν οι οπαδοί αυτού του είδους των διακοπών είναι το ότι μπορούν να μοιραστούν κάθε στιγμή της ημέρας με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, να τα ζήσουν στο πρωινό ξύπνημα, στο κοινό φαγητό, στη βόλτα, στο μπάνιο, στο παιχνίδι, στη διασκέδαση και να χαρούν την παρέα του καθενός χωριστά και όλων μαζί. Oι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί, υπάρχει χώρος και χρόνος για όλους και για όλα και η οικογένεια «σφίγγει τους δεσμούς της».
• Τα κατά : Τα παιδιά αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του «φόρτου εργασίας» της οικογένειας, συνήθως για τη μητέρα. Πολλές γυναίκες, ειδικά αν δεν εργάζονται, αισθάνονται ότι στις οικογενειακές διακοπές «παίρνουν μαζί» τη ρουτίνα τους, ότι ουσιαστικά δεν αλλάζει τίποτα από τη συνηθισμένη τους καθημερινότητα. Όταν μάλιστα οι διακοπές είναι στο εξοχικό της οικογένειας, τότε πραγματικά μπορεί να μην υπάρχει καμιά διαφορά όσον αφορά τις καθημερινές δουλειές από τον υπόλοιπο χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν στο ζευγάρι ο ένας αισθάνεται ότι «τραβάει κουπί» ενώ ο άλλος ξεκουράζεται και απολαμβάνει, δημιουργείται ένταση, η οποία άλλοτε εκτονώνεται με καβγάδες -οπότε ίσως και να αποφορτίζεται κάθε τόσο η κατάσταση- και άλλοτε δεν εκδηλώνεται και δεν εκτονώνεται. Έτσι, το ζευγάρι, αντί να έρθει πιο κοντά στις διακοπές, απομακρύνεται περισσότερο και η σχέση επιστρέφει πιο «κουρασμένη» από πριν.

Τι έχει πραγματικά σημασία

Τρόποι για να κάνουμε διακοπές υπάρχουν τόσοι όσα και τα ζευγάρια: αμέτρητοι. Αυτό που μετράει είναι να αισθανόμαστε πραγματικά ότι φέρνουμε σε μια ισορροπία από τη μια μεριά την ανάγκη μας να έρθουμε κοντά με τον άλλον (εφόσον και με όποιον τρόπο υπάρχει αυτή) κι από την άλλη την ανάγκη που μπορεί να έχουμε να ξεκουραστούμε από όλους και από όλα, ακόμη κι από το σύντροφό μας και από τα πιο αγαπημένα μας πρόσωπα. Το κριτήριο είναι, λοιπόν, η αίσθηση που είχαμε επιστρέφοντας από τις προηγούμενες διακοπές. Νιώθαμε ωραία και θέλουμε να τις επαναλάβουμε ή μας άφησαν με ελλείψεις και παράπονα, ξεκούραστους μεν, ανικανοποίητους δε; Στη δεύτερη περίπτωση, δεν έχουμε παρά να προτείνουμε αυτή τη φορά κάτι διαφορετικό

Oι διακοπές με την παρέα 

Πολλές οικογένειες και πολλά ζευγάρια -ιδιαίτερα στις μεσογειακές χώρες- συνηθίζουν να μην πηγαίνουν διακοπές χωρίς παρέα. Η παρέα (ειδικά η δοκιμασμένη) εξασφαλίζει περισσότερο κέφι, εναλλαγή, καλή διάθεση. Συνήθως υπάρχει κάτι για όλους: παρέα για παιχνίδι για τα παιδιά, παρέα για ψάρεμα για τους άνδρες, παρέα για κουβέντα και ηλιοθεραπεία για τις γυναίκες. Έτσι κανείς δεν κινδυνεύει να βαρεθεί. Μια (καλή) παρέα αποτελείται από πολλές προσωπικότητες, που η καθεμιά έχει τα δυνατά σημεία της, από τα οποία όλοι μπορούν να επωφεληθούν: από το χιούμορ του ενός, την ευρηματικότητα του άλλου, τη χαλαρότητα ενός τρίτου, την εξερευνητική διάθεση, τις μαγειρικές ικανότητες, τις ωραίες ιστορίες, τις γνώσεις, το μπρίο, ακόμη και το κατασκευαστικό ταλέντο που μπορεί να έχει κάποιος. Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αποχωριστούν τους κολλητούς τους και δεν διανοούνται διακοπές χωρίς αυτούς, ακόμη και όταν βρίσκονται στη φάση του μεγάλου έρωτα. Είναι οι περιπτώσεις που η παρέα είναι το απαραίτητο συστατικό που δεν λείπει από τις διακοπές, όπως δεν λείπει από το νεσεσέρ το αποσμητικό!
• Τα υπέρ : Η καλή παρέα στις διακοπές είναι αδιαμφισβήτητα «θησαυρός». Δίνει στον καθένα μέσα στο ζευγάρι ή στην οικογένεια τη δυνατότητα να ευχαριστιέται και να χαλαρώνει -έστω για λίγο- και χωρίς τον άλλον, να κάνει τη δική του μικρή «απόδραση». Επιτρέπει στους δύο συντρόφους ή σε όλα τα μέλη της οικογένειας να μην εξαρτώνται αποκλειστικά ο ένας από τον άλλον για να περάσουν καλά. Τους δίνει πολύ περισσότερες δυνατότητες αποφόρτισης εντάσεων, εφόσον δεν είναι υποχρεωμένοι να είναι συνέχεια μαζί, ακόμη κι αν έχουν τσακωθεί. Ως μία εκδοχή της «ευρύτερης οικογένειας» που είναι, η παρέα έχει συνήθως στηρίγματα για όλους και εξασφαλίζει έτσι μεγαλύτερη χαλαρότητα στις ενδοοικογενειακές σχέσεις. Προσφέρει σε όσους το θέλουν τη δυνατότητα να είναι και κοντά και μακριά ο ένας από τον άλλον.
• Τα κατά : «Όλα τα Σαββατοκύριακα και όλες τις διακοπές είμαστε με την παρέα. Δεν λέω, ωραία είναι, αλλά τώρα που έχουν περάσει 6 χρόνια που είμαστε μαζί θα ήθελα να έχουμε λίγο χρόνο μόνο για εμάς, να πάμε κάπου οι δυο μας, να ξανανιώσουμε ερωτευμένοι, να δούμε αν περνάμε καλά μόνοι μας τελοσπάντων…», λέει η Δέσποινα, που από τότε που γνωρίστηκαν, φοιτητές ακόμη, με τον άνδρα της, δεν έχουν κάνει βήμα χωρίς την παρέα. Πράγματι, όσο ωραία κι αν είναι η εναλλαγή που προσφέρει η παρέα στις διακοπές, εύκολα μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά στο πλησίασμα του ζευγαριού. Oι διακοπές είναι μια πολύ καλή στιγμή για να «συμπληρωθούν τα κενά» που αναπόφευκτα δημιουργούνται στη σχέση κατά τη διάρκεια του χρόνου. Η χαλαρότητα, το ευχάριστο περιβάλλον, η απομάκρυνση από το σπίτι, η «καλοκαιρινή διάθεση» διαμορφώνουν ιδανικές συνθήκες για να δημιουργηθεί ξανά ερωτική ατμόσφαιρα, να μπορέσει ένα ζευγάρι να έχει ευχάριστες ιδιωτικές στιγμές, να ξαναζωντανέψει τη σεξουαλική επιθυμία. Η παρέα πολλές φορές δεν αφήνει χώρο γι’ αυτό, επειδή συνέχεια είναι όλοι με όλους. Αυτό βέβαια σε πολλά ζευγάρια είναι και το ζητούμενο: Οι σύντροφοι, δηλαδή, μπορεί να επιδιώκουν, συνήθως χωρίς να το συνειδητοποιούν, να υπάρχει η παρέα για να μη χρειαστεί να ασχοληθούν με τα δικά τους «κενά».
Oι χωριστές διακοπές 
Είναι σίγουρα το λιγότερο σύνηθες, αλλά υπάρχουν οπαδοί του «καλύτερα ο καθένας μόνος του». Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως ο καθένας έχει μια εντελώς δική του παρέα ή μια αγαπημένη δραστηριότητα που δεν μοιράζεται με το σύντροφό του και που αφιερώνει σε αυτήν τις διακοπές του ή έστω μεγάλο μέρος από αυτές. Το σκεπτικό του ζευγαριού που κάνει διακοπές χώρια συνήθως είναι: «Όλο τον υπόλοιπο χρόνο τον περνάμε μαζί, στις διακοπές κάνει ο καθένας αυτό που θέλει. Έτσι ανανεωνόμαστε και ξαναβρισκόμαστε με περισσότερη όρεξη ο ένας για τον άλλον».
• Τα υπέρ : Όταν κάποιος έχει κάτι που αγαπάει πολύ, είτε αυτό είναι μια παρέα είτε ένα σπορ είτε έστω το «χούι» να ταξιδεύει μόνος του, έχει σίγουρα και την επιθυμία να αφιερώνει ένα μέρος από τον ελεύθερο χρόνο του σε αυτό. Και φυσικά πότε θα βρεθεί καλύτερη ευκαιρία από τις καλοκαιρινές διακοπές; Κάτι τέτοιο μπορεί να είναι πολύ αναζωογονητικό για τη σχέση αν και οι δύο επιστρέφουν από τις χωριστές τους διακοπές ικανοποιημένοι, ευχαριστημένοι και ανανεωμένοι. Η αίσθηση ότι ο σύντροφός τους δεν στέκεται εμπόδιο είναι κάτι που μπορεί να μετράει πολύ υπέρ του και υπέρ της σχέσης, προσδίδοντάς της μιαν αίσθηση ελευθερίας κι εμπιστοσύνης, την οποία λίγες σχέσεις μπορούν να ισχυριστούν ότι διαθέτουν.
• Τα κατά : Τι γίνεται αν δεν έχουν και οι δύο κάτι που να τους συνεπαίρνει τόσο ώστε να θέλουν να διαθέσουν τις διακοπές τους σε αυτό; Υπάρχει ο κίνδυνος ο ένας να ενδίδει για να μη στενοχωρήσει τον άλλο, νιώθοντας όμως ότι η λύση των χωριστών διακοπών τον ικανοποιεί όλο και λιγότερο. Ένας δεύτερος κίνδυνος επίσης είναι ότι, έστω κι αν και οι δύο περνούν ευχάριστα τις διακοπές τους χωριστά, δεν βρίσκουν την ευκαιρία να ζήσουν μαζί αυτό τον πολύτιμο χρόνο των διακοπών. O καθένας χωριστά χαλαρώνει, απολαμβάνει, χαίρεται, η σχέση όμως παίρνει απλώς μια ανάσα, κι αυτό δεν είναι πάντα αρκετό για να την κρατήσει ζωντανή.

Λουίζα Bογιατζή VITA

ΠΗΓΗ: psixologikosfaros.blogspot.gr