Tag Archives: Μυστικά

Τα ένοχα μυστικά της Σοβιετικής Ένωσης


02

Η κομμουνιστική Ρωσία και οι συγκαλύψεις που άφησαν εποχή! Η Σοβιετική Ρωσία είναι γνωστή για πολλά πράγματα, με την αμφιλεγόμενη φύση του κομμουνιστικού καθεστώτος να εγείρει ακόμα και σήμερα συζητήσεις και έριδες.

Ένα ωστόσο είναι αναμφίβολο: η μυστικοπάθεια με την οποία περιέβαλαν οι Σοβιετικοί τα πεπραγμένα τους!

Πέπλο μυστηρίου και αποσιώπηση καλύπτουν πολλά από τα γεγονότα που συνέβησαν στον άλλοτε ερμητικό κόσμο του Παραπετάσματος, με τη Δύση να πληροφορείται δεκαετίες αργότερα μια σειρά από κολοσσιαία γεγονότα, που μας αφήνουν να διερωτόμαστε πώς στο καλό κατάφεραν να τα συγκαλύψουν.

Ήταν βέβαια και τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, που συσκότιζαν τις δράσεις ακόμα περισσότερο, συντελώντας σε μια κοινωνία που πρυτάνευε η μυστικοπάθεια.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από γεγονότα που παρέμειναν στην αφάνεια για πολλά πολλά χρόνια…

Η χειρότερη πυρηνική καταστροφή του κόσμου (της εποχής)

Αν ζούσαμε στη δεκαετία του ’60 και συζητούσαμε για τα χειρότερα πυρηνικά δυστυχήματα του κόσμου, το πρώτο όνομα που θα μας ερχόταν στο μυαλό ήταν ο όλεθρος του Κιστίμ του 1957. Ο πυρηνικός σταθμός στην ομώνυμη πόλη της νότιας Ρωσίας παρουσίασε διαρροή, με τη βλάβη να μην μπορεί να διορθωθεί. Οι ιθύνοντες του εργοστασίου κατέβασαν λοιπόν απλά τους διακόπτες του, αφήνοντας τον σταθμό στην τύχη του για έναν ολόκληρο χρόνο! Η προοδευτική άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλούσε τελικά έκρηξη στον αντιδραστήρα, σπέρνοντας γενναίες δόσεις ραδιενέργειας σε μια ακτίνα 20.000 χιλιομέτρων. Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 270.000 ανθρώπους που εκτέθηκαν στη ραδιενέργεια, με τα σπίτια 11.000 ανθρώπων να γκρεμίζονται και περιοχές ολόκληρες να εκκενώνονται εσπευσμένα. Πότε έμαθε η υπόλοιπη ανθρωπότητα για το ζοφερό γεγονός; Το 1976, διά στόματος ρώσου απόδημου! Η CIA γνώριζε βέβαια για το πυρηνικό δυστύχημα, κράτησε ωστόσο το στόμα της κλειστό για τους δικούς της λόγους. Και έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1989, τρία χρόνια μετά τον άλλο πυρηνικό όλεθρο του Τσερνόμπιλ, για να γίνουν γνωστές οι λεπτομέρειες της καταστροφής…

Το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα για την κατάκτηση της Σελήνης

Τον Μάιο του 1961, ο αμερικανός πρόεδρος Κένεντι ανακοίνωνε ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας οι ΗΠΑ θα έστελναν τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι. Η κατάκτηση του Διαστήματος ήταν ως τότε αποκλειστικά σοβιετική υπόθεση, με τους Ρώσους να έχουν σημειώσει μια σειρά από -ντροπιαστικές για τους Αμερικανούς- πρωτιές: το πρώτο αντικείμενο σε τροχιά γύρω από τη Γη, το πρώτο ζώο σε τροχιά, τον πρώτο άνθρωπο στο Διάστημα! Στις 20 Ιουλίου 1969 ωστόσο οι Αμερικανοί θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω, νικώντας τους Σοβιετικούς στην κατάκτηση της Σελήνης. Μόνο που οι Ρώσοι επισήμως δεν είχαν χάσει, μιας και αρνούνταν ότι συμμετείχαν στην κούρσα για την πρώτη προσσελήνωση. Οι σοβιετικοί ισχυρισμοί ότι δεν διέθεταν ποτέ επανδρωμένο πρόγραμμα για την κατάκτηση του φεγγαριού θα γκρεμίζονταν μόλις το 1990, κι αυτό γιατί πάγια αρχή της ρωσικής μυστικοπάθειας ήταν να κρατά κάθε διαστημικό σχέδιο στο σκοτάδι μέχρι την επιτυχή του ολοκλήρωση. Κι όμως, είχαν πάρει μέρος στην ψυχροπολεμική κούρσα για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι, με τις αποδείξεις να περικλείουν την κάψουλα Kosmos 434, που εκτοξεύτηκε το 1971 ως πειραματική σεληνιακή κάψουλα (και επέστρεψε στη γήινη ατμόσφαιρα τον Αύγουστο του 1981, κοντά στις ακτές της Αυστραλίας), δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πρωτοτύπων, πειραματικές στολές (ήδη από το 1969) κ.ά. Για τους Σοβιετικούς πάντως τίποτα από αυτά δεν συνέβη, με το επανδρωμένο διαστημικό τους πρόγραμμα για τη Σελήνη να παύει επισήμως το 1976, σκύβοντας το κεφάλι ευλαβικά μπροστά στις έξι επιτυχημένες προσσεληνώσεις των Αμερικανών…

Μεγάλη -και καλά κρυμμένη- συλλογή τέχνης

Στη δεκαετία του 1990, δυτικοί δημοσιογράφοι και διπλωμάτες γνώρισαν από πρώτο χέρι ένα μουσείο κρυμμένο στην ουζμπεκική πόλη Νούκους. Το μουσείο φιλοξενούσε εκατοντάδες έργα τέχνης, ήδη από τις πρώτες μέρες του καθεστώτος Στάλιν, όταν οι σοβιετικοί καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να συμμορφωθούν με τα κομμουνιστικά ιδεώδη. Η «παρακμασμένη τέχνη της μπουρζουαζίας» έδωσε τη θέση της στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, με τα πρώιμα έργα να κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά αν δεν ήταν ο παθιασμένος συλλέκτης Ιγκόρ Σαβίτσκι, ο οποίος έπεισε τους καλλιτέχνες και τις οικογένειές τους να του εμπιστευθούν τους θησαυρούς τους, οι οποίοι φυλάσσονταν σε μια πόλη περικυκλωμένη από έρημο εκατοντάδων χιλιομέτρων. Τι το κάνει επτασφράγιστο μυστικό; Μα το γεγονός ότι η συλλογή τέχνης ήταν καλά κρυμμένη όχι μόνο από τα αδιάκριτα μάτια του κόσμου, αλλά και από το ίδιο το σταλινικό καθεστώς! Διπλό μυστικό δηλαδή, κάτω από τις μύτες της πλέον μυστικοπαθούς διακυβέρνησης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος…

Ο θάνατος του κοσμοναύτη

Αν το διαστημικό πρόγραμμα των Σοβιετικών δεν στεφόταν με επιτυχία, μία ήταν η ενδεδειγμένη κίνηση: η οριστική διαγραφή του! Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, οι Ρώσοι διέγραψαν από τα μητρώα τον πρώτο κοσμοναύτη που θα πέθαινε στο κυνήγι της κατάκτησης του Διαστήματος. Ο αστροναύτης Βαλεντίν Μπονταρένκο σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια άσκησης τον Μάρτιο του 1961, με την ύπαρξή του να γίνεται γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο μόλις το 1982, την ώρα που αναγνωρίστηκε επισήμως από τους Σοβιετικούς το 1986. Ο άτυχος κοσμοναύτης έχασε τη ζωή του στη Γη, με τους Ρώσους να αρνούνται την ύπαρξή του για να αποφύγουν την κακή δημοσιότητα του γεγονότος. Μιλάμε άλλωστε για τα ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου…

Ένας από τους χειρότερους λιμούς της Ιστορίας

Η καταστροφή και ο όλεθρος που άφησε πίσω του ο μεγάλος λιμός του 1932-33 μπορεί να συγκριθεί μόνο με την τιτάνια προσπάθεια των Ρώσων να συγκαλύψουν το γεγονός τόσο σε διεθνές όσο και εθνικό επίπεδο! Η προσπάθεια ταχύτατης εκβιομηχάνισης μιας εν πολλοίς αγροτικής οικονομίας, και μια σειρά ακόμα κακών κυβερνητικών χειρισμών, θα οδηγούσαν στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, κάνοντας τη λιμοκτονία καθημερινή πρακτική. Πώς θα μπορούσε όμως να κρυφτεί κάτι τέτοιο; Ήταν χάρη στις προσπάθειες συσκότισης και υποβάθμισης του γεγονότος από πλευράς Σοβιετικών, αλλά και στην ηθελημένη «άγνοια» των Δυτικών, που ο λιμός πέρασε στα «ψιλά» της Ιστορίας. Ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος δεν κάλυψαν ως όφειλε το τραγικό γεγονός, με την ταυτόχρονη μαεστρική προσπάθεια των Ρώσων να αποδίδει καπνούς: ο Στάλιν οργάνωσε μια σειρά προσεκτικά διαλεγμένων ξεναγήσεων για σημαίνοντες ξένους, εφοδιάζοντας τα καταστήματα με προμήθειες (με τον κόσμο που τα πλησίαζε να συλλαμβάνεται επιτόπου), ξεπλένοντας τους δρόμους και στήνοντας εν ολίγοις ένα θεατρικό σκηνικό. Ακόμα και οι περίοικοι αντικαταστάθηκαν από ξένοιαστους μπολσεβίκους, που υποδέχονταν με πλατιά χαμόγελα τους ξένους. Οι φήμες για τον λιμό ήταν λοιπόν ανυπόστατες, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Γαλλίας που επισκέφτηκε την Ουκρανία να την περιγράφει ως «κήπο σε πλήρη άνθιση»! Μέχρι το 1937, ο λιμός είχε περιοριστεί δραστικά και τα αρχεία έγιναν απόρρητα…

Το φοβερό και τρομερό Ekranoplan

Ήταν το 1966 όταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος κατέγραφε τις πρώτες εικόνες από αυτό που φαινόταν να είναι ένα ημιτελές ρωσικό υδροπλάνο. Το σκάφος ήταν βέβαια θεόρατο, πολύ μεγαλύτερο από κάθε γνωστό αεροσκάφος των Δυτικών, την ίδια στιγμή που παραβίαζε μια σειρά από παραδεδομένες σχεδιαστικές νόρμες της αεροναυπηγικής. Το «θαλάσσιο τέρας της Κασπίας», όπως έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο το σοβιετικό Ekranoplan, παρέμεινε μάλιστα στο δυτικό σκοτάδι μέχρι και την κατάρρευση του Παραπετάσματος. Επρόκειτο για ένα υβρίδιο πλοίου και αεροπλάνου, το οποίο σχεδιάστηκε να πετά λίγο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούσε να μεταφέρει εκατοντάδες στρατιώτες και μια χούφτα αρμάτων μάχης κάτω από τις μύτες των ραντάρ, με ταχύτητα πτήσης δυσθεώρατη για τα τότε δεδομένα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κατανάλωση καυσίμου ήταν αποτελεσματικότερη ακόμα και από τα πλέον σύγχρονα μεταφορικά αεροσκάφη. Όσο για το επόμενο φιλόδοξο πτητικό σχέδιο των Ρώσων, αφορούσε σε ένα αεροπλάνο που είχε 2,5 φορές το μέγεθος του Boeing 747, διέθετε 8 κινητήρες jet και ήταν εφοδιασμένο με 6 πυρηνικές κεφαλές…

Το χειρότερο πυραυλικό δυστύχημα της Ιστορίας

Στις 23 Οκτωβρίου 1960, οι Σοβιετικοί ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την εκτόξευση του νέου τους, άκρως απόρρητου, πυραύλου R-16. Το καινοτόμο του καύσιμο άρχισε ωστόσο να παρουσιάζει διαρροή, με το νιτρικό οξύ να παραμένει στον ίδιο χώρο με τους επιστήμονες και τους κοσμοναύτες. Αντί λοιπόν να εκκενωθεί αυτόματα το κοσμοδρόμιο, ο υπεύθυνος του προγράμματος, Μιτροφάν Νεντελίν, διέταξε όλο το προσωπικό να ασχοληθεί με την επισκευή της διαρροής. Όταν λοιπόν συνέβη η μοιραία έκρηξη, το προσωπικό σκοτώθηκε επιτόπου, με την πύρινη κόλαση να κατακαίει ζωντανούς και άλλους υπαλλήλους μέσα στα γραφεία τους. Ο φόρος αίματος έφτασε τις 100 ζωές, με το δυστύχημα να παραμένει το χειρότερο στα χρονικά των πυραυλικών προγραμμάτων. Η σοβιετική προπαγάνδα θα αναλάμβανε βέβαια αμέσως δράση, ισχυριζόμενη ότι ο Νεντελίν είχε σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, με την κολοσσιαία έκρηξη να συγκαλύπτεται μαεστρικά. Έπρεπε να περιμένουμε το 1989 για να πληροφορηθεί η ανθρωπότητα για το φονικό δυστύχημα, με έναν οβελίσκο να αποτίει πλέον τιμή στους αδικοχαμένους υπαλλήλους…

Επιδημία ευλογιάς (και κολοσσιαίο πρόγραμμα καραντίνας)

Ήταν το 1948 όταν η Σοβιετική Ένωση κατασκεύασε ένα άκρως απόρρητο εργαστήριο βιοχημικού πολέμου σε ένα νησάκι της λίμνης Αράλης. Ο στόχος; Να μετατραπεί ο άνθρακας και η πανώλη σε χημικά όπλα! Με τον καιρό, ανέπτυξαν και ένα χημικό όπλο ευλογιάς, και το 1971 διεξήγαγαν μια δοκιμή του στην ύπαιθρο. Κανείς δεν ξέρει γιατί αποφασίστηκε μια τέτοια πειραματική δοκιμή ενός όπλου που ήταν σχεδιασμένο να μεταδίδει τον ιό της ευλογιάς σε ανοιχτό χώρο(!), συνέβη ωστόσο: 10 άνθρωποι αρρώστησαν αμέσως (με τους 3 να πεθαίνουν), εκατοντάδες άλλοι τέθηκαν σε καραντίνα, ενώ 50.000 ακόμα κάτοικοι των γειτονικών περιοχών εμβολιάστηκαν αμέσως. Πότε έγινε γνωστή η τραγική δοκιμή; Το 2002! Παρά το γεγονός ότι η καταστροφή περιορίστηκε δραστικά και σχετικά αμέσως, η Μόσχα ποτέ δεν παραδέχτηκε το γεγονός…

Εκατοντάδες κρυμμένες πόλεις

Υπάρχει μια πόλη στα νότια της Ρωσίας που δεν αναφέρεται σε κανέναν χάρτη. Τα μέσα μεταφοράς δεν κάνουν στάση εκεί, κανένα οδικό σήμα δεν την υποδεικνύει, ενώ και το ταχυδρομείο της έχει διεύθυνση Chelyabinsk-65, μόνο που η πόλη Chelyabinsk βρίσκεται 80 χιλιόμετρα μακριά της! Το όνομά της είναι Ozyorsk και παρά το γεγονός ότι είναι σπίτι για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η ύπαρξή της ήταν άγνωστη ακόμα και μέσα στη χώρα μέχρι το 1986! Προς τι η μυστικοπάθεια; Μα εξαιτίας του γεγονότος ότι οι κάτοικοί της απασχολούνταν σε πυρηνικό εργοστάσιο! Ο συγκεκριμένος πυρηνικός σταθμός μάλιστα εξερράγη το 1957, εξαιτίας όμως της μυστικότητας της τοποθεσίας του, η καταστροφή πήρε το όνομα της γειτονικής πόλης Κιστίμ! Η Ozyorsk ήταν μία μόνο από τις δεκάδες μυστικές πόλεις των Σοβιετικών: 42 από αυτές είναι σήμερα γνωστές, υπάρχουν ωστόσο καμιά 15αριά ακόμα που οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ως μυστικές. Οι κάτοικοι των πόλεων αυτών πριμοδοτούνταν από το σταλινικό καθεστώς με καλύτερο φαγητό, καλύτερη εκπαίδευση και μια σειρά ανέσεων ανύπαρκτες για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η λειτουργία των πόλεων ήταν φυσικά να φιλοξενούν τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους σε κολοσσιαία μυστικά πλάνα των Σοβιετικών, όπως απόρρητα ναυπηγεία, κοσμοδρόμια και εργοστάσια παραγωγής όπλων…

Η σφαγή του Κατίν

Το 1940, οι Σοβιετικοί δολοφόνησαν περισσότερους από 22.000 πολωνούς αιχμαλώτους πολέμου, παραχώνοντάς τους σε μαζικούς τάφους. Εννοείται ότι κατηγόρησαν τους Ναζί και δεν αποδέχτηκαν επισήμως τη σφαγή μέχρι το 1990, 50 χρόνια αργότερα! Η συγκάλυψη περιλάμβανε φυσικά και τη συμμετοχή των άλλων συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο, κυρίως των Άγγλων και των Αμερικανών. Ο Τσόρτσιλ παραδέχτηκε σε κατ’ ιδίαν συζήτηση τη σφαγή, την οποία απέδωσε στο έργο των μπολσεβίκων, οι οποίοι «μπορούν να γίνουν πολύ αδίστακτοι», πριν λογοκρίνει όλες τις πολωνικές εφημερίδες και φιμώσει οποιαδήποτε προσπάθεια αποκάλυψης του μυστικού. Μέχρι και την ανεξάρτητη έρευνα του Ερυθρού Σταυρού διέκοψε, με τον Ρούσβελτ να αποδεικνύεται εξίσου απρόθυμος να αφήσει να βαρύνει η ευθύνη τον Στάλιν. Η μόνη μάλιστα επίσημη φωνή που μιλούσε για τη σοβιετική σφαγή των Ρώσων ήταν η ναζιστική Γερμανία!

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Advertisements

Άγνωστα -και περίεργα- γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου


Κι όμως, δεν είναι όλα γνωστά για τον πόλεμο που συγκλόνισε τον κόσμο

Θα περίμενε κανείς ότι με τόσες πληροφορίες, ντοκουμέντα, ιστορίες και ντοκιμαντέρ που έχουν κυκλοφορήσει όλα αυτά τα χρόνια για τον φονικότερο πόλεμο της οικουμένης, μέχρι σήμερα θα ήταν όλα λίγο-πολύ γνωστά.

Κι όμως, γεγονότα καλά κρυμμένα στο σκοτάδι ή ιστορίες στις οποίες δεν έχει πέσει και πολύ φως έρχονται κάθε τόσο να ταράξουν τα νερά, φανερώνοντάς μας άγνωστες πτυχές του πολέμου που αιματοκύλησε τον πλανήτη.

Δέκα λοιπόν σαφώς λιγότερο γνωστά γεγονότα θα παρελάσουν από την οθόνη μας, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η πραγματικότητα ξεπερνά σε ζοφερή φαντασία ακόμα και το πιο αχαλίνωτο μυαλό.

Όλα τους όμως είναι ιστορικές πραγματικότητες! Και όλα διαθέτουν το μερίδιό τους από την υπερβολή, την εκζήτηση και το «περίεργο» που πρωτοστατούν σε κάθε πολεμική σύρραξη…

Η ντροπή της αμερικανικής αντικατασκοπείας

001

Γεγονός: Ο ναζιστής κατάσκοπος του Μανχάταν που αφέθηκε ελεύθερος – Οκτώβριος 1935

Ο τελωνειακός υπάλληλος Morris Josephs σταματά για έλεγχο στην Αποβάθρα 86 της Νέας Υόρκης τον γερμανό πράκτορα με ψευδώνυμο William Lonkowski, η θήκη βιολιού του οποίου φάνηκε ύποπτη στον υπάλληλο. Τι βρήκε μέσα; Στρατιωτική αντικατασκοπεία (σχεδιαγράμματα για αεροσκάφη, φωτογραφίες των απόρρητων σχεδίων των νέων βομβαρδιστικών και μαχητικών των ΗΠΑ), αρνητικά φιλμ, γραπτές αποδείξεις για τη δράση κι άλλων ναζιστών κατασκόπων στις ΗΠΑ και πολλά πολλά ακόμα. Όταν λοιπόν συνέβη η αποκάλυψη της διπλής ταυτότητας του Lonkowski, ο κατάσκοπος κρατήθηκε στο λιμάνι από τον διευθυντή John Roberts, ο οποίος κάλεσε τον ταγματάρχη Stanley Groganwho της αμερικανικής αντικατασκοπείας για να παραλάβει τον κατάσκοπο. Στη συζήτηση που είχαν οι δύο άντρες για την τύχη του πράκτορα, αποδείχτηκε ότι δεν ήξεραν με τι να τον κατηγορήσουν, μιας και οι ΗΠΑ δεν ήταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση με τις χώρες του Άξονα. Τον άφησαν λοιπόν ελεύθερο για να γλιτώσουν από τη «χαρτούρα», με τον Lonkowski να επιστρέφει στη Γερμανία και να γίνεται δεκτός ως ήρωας…

Η Μεγάλη των Συμμάχων Σχολή Μπουκαδόρων

002

Γεγονός: Οι Σύμμαχοι εμπλέκονται σε ληστεία διαμαντιών – Μάιος 1940

Ο αντισυνταγματάρχης Montagu «Monty» Reaney Chidson ήταν ένας πλήρως επιχειρησιακός μυστικός πράκτορας της βρετανικής αντικατασκοπείας που βρισκόταν εγκατεστημένος στη Χάγη, όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη χώρα. Ο κατάσκοπος της MI-6 ήταν καλά πληροφορημένος για τις κινήσεις του Χίτλερ, γι’ αυτό όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε, αλλά και αποφάσισε να δράσει επιτόπου: να αποτρέψει τους Ναζί από το να βάλουν στο χέρι το τεράστιο απόθεμα των διαμαντιών που κρατούνταν στο Άμστερνταμ. Έπρεπε λοιπόν να προλάβει να τα κλέψει πρώτος! Επειδή ακριβώς περίμενε την εισβολή στην Ολλανδία, ήταν καλά προετοιμασμένος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο: διέθετε ήδη αντικλείδι για την κύρια είσοδο της αγοράς διαμαντιών του Άμστερνταμ, μπήκε λοιπόν με χαρακτηριστική ευκολία στο αφύλαχτο κτίριο και κλείστηκε στο δωμάτιο με το ογκώδες χρηματοκιβώτιο. Παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε τον μαγικό συνδυασμό, 24 ώρες αργότερα θα κατάφερνε να ανοίξει τη θεόρατη πόρτα του χρηματοκιβωτίου, όταν και άκουσε τη γερμανική μπότα που είχε μπει στο κτίριο. Με τη σύλληψή του να είναι σχεδόν σίγουρη, ο κατάσκοπος άρπαξε τον σάκο με τα διαμάντια και κατάφερε να διαφύγει, με τους συνδέσμους του να τον στέλνουν με ασφάλεια στη Βρετανία, όπου και παρέδωσε τον θησαυρό στην εξόριστη βασίλισσα της Ολλανδίας και τη νόμιμη κυβέρνηση…

Μπάτμαν αλεξιπτωτιστές

003

Γεγονός: Η πρώτη διμοιρία σουπερηρώων είναι γεγονός – 1942

Στο εσωτερικό μέτωπο των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού που εστίαζε η πιθανολογούμενη ιαπωνική εισβολή, το βάρος έπρεπε να δοθεί στην άμυνα. Αυτός ήταν ο σκοπός της πολιτοφυλακής της Καλιφόρνια και ειδικά του ταγματάρχη Malcolm Wheeler-Nicholson, ο οποίος και συνέλαβε την ιδέα των αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν! Ξεσηκώνοντας την ιδέα των τροποποιημένων πτητικών κοστουμιών με φτερά νυχτερίδας από τις ομάδες των διασκεδαστών, ο ταγματάρχης σκέφτηκε να τα φορέσει στους αλεξιπτωτιστές του αμερικανικού στρατού, για να μπορούν να εκτελούν μανούβρες στην πτώση τους και να έχουν καλύτερο έλεγχο των κινήσεών τους. Ο Nicholson οραματίστηκε ομάδες πεπειραμένων αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν που θα εφορμούσαν στις εχθρικές γραμμές και θα απέφευγαν τα πυρά με την ίδια ευκολία που το κάνει ο σουπερήρωας που δάνεισε το όνομά του. Το 1942 λοιπόν η πολιτεία της Καλιφόρνια βρήκε την ιδέα τόσο προκλητική που ανέθεσε στον γνωστό base jumper Mickey Morgan, ο οποίος είχε μεγάλη εξοικείωση με τα wing suits, να ηγηθεί της ομάδας αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν!

Παγιδευμένο με ανθρώπους όχημα

004

Γεγονός: Το φονικό αυτοκίνητο της ναζιστικής εισβολής στο Ρότερνταμ – Μάιος 1940

Ήταν νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της ναζιστικής εισβολής στην Ολλανδία όταν, χωρίς προειδοποίηση, 12 υδροπλάνα προσγειώθηκαν στον ποταμό New Maas του Ρότερνταμ, κοντά στο κέντρο της πόλης. Τα αεροπλάνα μετέφεραν γερμανούς μηχανικούς και στρατιώτες του πεζικού με αποστολή την κατάληψη και τον έλεγχο της γέφυρας. Λίγο αργότερα κατέφτασαν οι ολλανδικές δυνάμεις και ξεκίνησε το «πανηγύρι», με τους αριθμητικά ανώτερους Ολλανδούς να κατατροπώνουν τους εισβολείς, καθηλώνοντάς τους στη γέφυρα. Για καλή τύχη των Ναζί, μια διμοιρία αλεξιπτωτιστών που είχε προσγειωθεί εκεί κοντά έτρεξε για βοήθεια, με τα πυρά ωστόσο να μην επιτρέπουν την ένωση των δύο γερμανικών δυνάμεων. Τότε ήταν που ο διοικητής της διμοιρίας των αλεξιπτωτιστών θα συνελάμβανε τη μεγάλη ιδέα: φόρτωσε τους άντρες του μέσα, γύρω και πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και το έριξαν κατευθείαν μέσα στις ολλανδικές γραμμές. Η παρακινδυνευμένη ιδέα δούλεψε και σε λίγο οι δύο γερμανικές διμοιρίες ενώνονταν, καταφέρνοντας να κρατήσουν τη θέση τους. Πέντε μέρες αργότερα, οι Ολλανδοί θα συνθηκολογούσαν…

Βρέχει πρόβατα005

Γεγονός: Βροχή προβάτων – 1936

Κατά τη διάρκεια της εισβολής των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Αβησσυνία (σημερινή Αιθιοπία), όταν οι ιταλικές δυνάμεις χρειάζονταν απεγνωσμένα προμήθειες για να διαβούν την αφιλόξενη έρημο Danakil, μια μοναδική λύση θα τους έσωζε από βέβαιο θάνατο: η ιπτάμενη γραμμή ανεφοδιασμού, που έδωσε στους στρατιώτες τα απαραίτητα, περιλαμβανομένου φρέσκου κρέατος. Είκοσι πέντε ιταλικά αεροσκάφη επιστρατεύτηκαν λοιπόν για να ανεφοδιάσουν τα ιταλικά στρατεύματα που προωθούνταν, υπήρχε ωστόσο ένα πρόβλημα: οι μερίδες του κρέατος δεν θα άντεχαν κάτω από τον καυτό ήλιο, έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μια εναλλακτική. Και πράγματι βρέθηκε: πρόβατα και αγελάδες δέθηκαν με αλεξίπτωτα και αφέθηκαν στην πρώτη ελεύθερη πτώση ζώων στην Ιστορία! Το πλάνο πήγε όπως έπρεπε και σύντομα οι ιταλοί φαντάροι γεύονταν κρέας…

Εκρηκτικά σκάφη

006

Γεγονός: Προσγείωση αλεξιπτωτιστή στη θάλασσα μέσα σε… σκάφος – Ιούλιος ή Αύγουστος 1945

Το εκρηκτικό μηχανοκίνητο σκάφος ήταν μια ιταλική πολεμική εφεύρεση που χρησιμοποιήθηκε σε όλο τον Β’ Παγκόσμιο: ένα σκάφος γεμάτο εκρηκτικά οδηγούταν από τον κυβερνήτη του πάνω στον στόχο, εγκαταλείποντάς το την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Οι Βρετανοί διέθεταν τη δική τους εκδοχή, ένα σκάφος ακτοφυλακής εξαιρετικά εκρηκτικό, που θα αφηνόταν σε ελεύθερη πτώση από αεροσκάφος και θα άνοιγε το αλεξίπτωτό του λίγο πριν αγγίξει το νερό! Τρέμετε λιμάνια, ήταν η σκέψη των Άγγλων, έπρεπε ωστόσο η ιδέα να ελεγχθεί. Ο ατρόμητος εθελοντής άκουγε στο όνομα λοχαγός David Cox. Παρά το γεγονός ότι στο τεστ το σκάφος δεν περιείχε εκρηκτικά, η αποστολή συνέχιζε να είναι παρακινδυνευμένη. Ήταν η πρώτη φορά που θα δοκιμαζόταν κάτι τέτοιο και τα πνεύματα ήταν τεταμένα. Κι όμως, το σχέδιο πήγε ως όφειλε και η δοκιμή στέφθηκε από επιτυχία, με τον Cox να γίνεται ο μόνος αλεξιπτωτιστής στον Β’ Παγκόσμιο που πήδηξε από αεροπλάνο σε ελεύθερη πτώση μέσα σε σκάφος! Γιατί ο μόνος; Γιατί η αντίστοιχη βρετανική υπηρεσία αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει τελικά την ευφάνταστη αυτή λύση του σαμποτάζ…

Προβλήματα τουαλέτας

007

Γεγονός: Ο «βόθρος» που βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο – Απρίλιος 1945

Οι καμπινέδες ενός υποβρυχίου δεν διαφέρουν από καμιά άλλη τουαλέτα σκάφους, απαιτείται ωστόσο πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια, προωθημένη τεχνολογία και εξειδικευμένο προσωπικό για να απαλλαγεί το υποβρύχιο από τα περιττώματα. Αυτό το έμαθε καλά το πλήρωμα του γερμανικού υποβρυχίου U-1206, αν και με τραγικό τρόπο. Στις 14 Απριλίου 1945, την ώρα που περιπολούσε τις ακτές της Σκοτίας καταβυθισμένο, ένα απλό καζανάκι μετά το «ξαλάφρωμα» ήταν αρκετό να παρουσιάσουν βλάβη οι βαλβίδες ασφαλείας της τουαλέτας και να αρχίσει το U-1206 να πλημμυρίζει με ακαθαρσίες και θαλασσινό νερό. Η διαρροή ανάγκασε τον κυβερνήτη να αναδυθεί, με το υποβρύχιο να γίνεται ορατό από τη βρετανική ακτοφυλακή και τις εχθροπραξίες να ξεκινούν. Ο καπετάνιος προσπάθησε απέλπιδα να καταβυθίσει το υποβρύχιο, το οποίο είχε εν τω μεταξύ μετατραπεί σε οχετό. Ένας γερμανός ναύτης θα σκοτωνόταν από τα βρετανικά πυρά, άλλοι τρεις θα πνίγονταν, την ώρα που οι εναπομείναντες 46 Γερμανοί θα πιάνονταν αιχμάλωτοι. Ποιος ήταν ο «υπαίτιος» για την υπερχείλιση δεν έγινε ποτέ γνωστό…

Ελεύθερος έρωτας

008

Γεγονός: Το Πρόγραμμα Ελεύθερου Έρωτα του Αδόλφου Χίτλερ – 1933-1945

Το ναζιστικό καθεστώς είχε επικεντρώσει τις επεκτατικές του βλέψεις στην πολιτική του Lebensraum, του «ζωτικού χώρου» δηλαδή. Για να γεμίσουν ωστόσο τα κατακτημένα εδάφη από πιστούς άριους πληθυσμούς, ο Αδόλφος γνώριζε ότι έπρεπε να αυξηθεί καθοριστικά ο αριθμός των γερμανικών γεννήσεων. Για να διασφαλίσει λοιπόν το γεγονός, ένα νέο πρόγραμμα προπαγάνδας θα εγκαινιαζόταν, που ενθάρρυνε τις Γερμανίδες να γίνουν μητέρες. Δεν έπρεπε ωστόσο η γυναίκα να ήταν παντρεμένη, έπρεπε απλώς να πειστεί να γεννοβολήσει! Πριν από την άνοδο του Χίτλερ στο τιμόνι της ναζιστικής Γερμανίας, οι ανύπαντρες μητέρες ήταν κοινωνικά στιγματισμένες, όφειλαν επομένως τα στερεότυπα να υποχωρήσουν μπροστά στο νέο όραμα: η προπαγάνδα του Τρίτου Ράιχ «πιπιλούσε» το μυαλό των γυναικών και των νεαρών κοριτσιών (ηλικίας 15-16 ετών) ότι ήταν καθήκον τους να κάνουν πολλά παιδιά, είτε με δαχτυλίδι είτε χωρίς. Τα αντισυλληπτικά μέτρα απαγορεύτηκαν και ένα ήταν το ναζιστικό μήνυμα της εποχής: ελεύθερος έρωτας! Κίνητρα δόθηκαν για οικογένειες με πολλά παιδιά, οι πολύτεκνοι επιβραβεύονταν με μετάλλια, την ώρα που τα άτεκνα ζευγάρια αναγκάστηκαν σε πρόστιμα. Όσο για τον υπουργό Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς, παρήγε περιοδικά, αφίσες ακόμα και γυμνές αισθησιακές ταινίες για να προμοτάρει τον «υγιή ερωτισμό». Η πολιτική δούλεψε μάλιστα ως ένα σημείο, όταν και άρχισε να φθίνει, εξαιτίας του πολέμου, των κακουχιών και του… πεσμένου ηθικού. Ο δείκτης παιδικής θνησιμότητας ανέβηκε κατακόρυφα και οι (παράνομες) αμβλώσεις έγιναν ζοφερή καθημερινότητα. Στην προσπάθειά του να αυξήσει τον «καθαρό» γερμανικό πληθυσμό, ο Χίτλερ κατέστρεψε ολοσχερώς τη γερμανική οικογένεια…

Προδότης στα ερτζιανά

009

Γεγονός: Ο «σπιούνος» του ραδιοφώνου – Απρίλιος-Ιούλιος 1942

Είναι γνωστό ότι το ραδιόφωνο χρησιμοποιήθηκε ευρέως τόσο από τους Συμμάχους όσο και τις χώρες του Άξονα για προπαγανδιστικούς σκοπούς, σε μια προσπάθεια να αποθαρρυνθεί ο εχθρός και να καταθέσει τα όπλα. Ο χιτλερικός υπουργός Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς επέλεξε προσωπικά μια ομάδα ξένων ανταποκριτών για να ταρακουνήσουν το ηθικό των Συμμάχων στις ίδιες τους τις χώρες. Για παράδειγμα, ο «Lord Haw Haw» (William Joyce) ενθάρρυνε τους βρετανούς στρατιώτες να λιποτακτήσουν, την ώρα που η Tokyo Rose καλούσε τα αμερικανικά στρατεύματα να εγκαταλείψουν τη μάχη με τους Ιάπωνες. Ένας από τους Αμερικανούς που συνεργάστηκε με το ναζιστικό καθεστώς, εργαζόμενος στο Κρατικό Ραδιόφωνο της Γερμανίας, ήταν ο Mr. Guess Who (κύριος Μάντεψε Ποιος), το ψευδώνυμο του Robert Henry Best, ο οποίος αυτοαποκαλούταν «ανταποκριτής της Νέας Τάξης Πραγμάτων». Ο προπαγανδιστικός του λόγος ακουγόταν από το Βερολίνο στις ΗΠΑ και τις αμερικανικές στρατιωτικές γραμμές δύο φορές την ημέρα. Ο βιτριολικός του λόγος και η απερίφραστη μεροληψία του υπέρ των Ναζί θα έκανε μέχρι και το στομάχι του ίδιου του Χίτλερ να ανακατευτεί, με τους ναζί ιθύνοντες να κόβουν την εκπομπή του άρον άρον. Ο Best αποδείχτηκε βασιλικότερος του βασιλέως, η μοίρα του ωστόσο είχε διαγραφεί: καταδικάστηκε ερήμην από τις ΗΠΑ για εθνική προδοσία και συνελήφθη το 1948, όταν και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Εξέτισε 4 χρόνια φυλάκισης και πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο το 1952…

Γυναίκα-ελεύθερος σκοπευτής

0010

Γεγονός: Ο ρόλος των γυναικών-εκτελεστών στον Β’ Παγκόσμιο – 1944

Κάποιοι από τους φονικότερους ελεύθερους σκοπευτές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν γυναίκες, όπως η περίφημη Ρωσίδα Lyudmila Pavlichenko, αλλά και μια σειρά από γερμανίδες και γαλλίδες σκοπεύτριες. Ο βρετανός αρχιστράτηγος Bernard Montgomery αναγκάστηκε μάλιστα να προειδοποιήσει επισήμως τα στρατεύματά του για τις ακραία φονικές αυτές γυναίκες, με τα περιστατικά να μην έχουν τελειωμό. Πολλές Γαλλίδες μάλιστα που είχαν συνεργαστεί με τον εχθρό αποδείχτηκαν πραγματική αιχμή του δόρατος των δυνάμεων του Άξονα κατά την απόβαση στη Νορμανδία. Άλλες χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή μέθοδο «κάλυψη-απόκρυψη» και άλλες περισσότερο «γυναικεία» τεχνάσματα, όπως το να σαγηνεύουν τους συμμαχικούς στρατιώτες και όταν τους δίνεται η ευκαιρία να τους εκτελούν επιτόπου…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr