Tag Archives: Μπύρα

Μπίρα μεγαλώνει το στήθος μέχρι και δύο νούμερα!!!!!


Εταιρεία ζυθοποιίας στη Βουλγαρία παρασκευάζει την περίφημη ξανθιά μπίρα Bοhza,η οποία υπόσχεται να κάνει το όνειρο κάθε γυναίκας πραγματικότητα, καθώς μεγαλώνει το γυναικείο μπούστο από ένα μέχρι και δύο νούμερα!

314az2r

Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο υπεύθυνος της εταιρείας κ. Kristian Gyoshev:
«Δεν κάνουμε αυτούς τους ισχυρισμούς χωρίς λόγο, αλλά έχουμε εκατοντάδες μαρτυρίες από γυναίκες που λένε ότι το στήθος τους μεγάλωσε ένα ή δύο νούμερα μετά από την παρατεταμένη κατανάλωση της μπίρας μας»!

Η Bohza lager αρχικά δημιουργήθηκε με σκοπό να… καταπολεμήσει διάφορα προβλήματα θηλασμού που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες μετά τη γέννα, καθώς το σιτάρι και η μαγιά από τα οποία παρασκευάζεται βοηθούν στην «ενίσχυση» του στήθος και κατ’ επέκταση στη βελτίωση της διαδικασίας του θηλασμού.

Ωστόσο, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, η μπίρα Bohza είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε όλες τις γυναίκες (και όχι μόνο στις λεχώνες!), αφού οι περισσότερες μετά την κατανάλωση παρατήρησαν κάποια αύξηση στο στήθους τους!

Η μοναδική προειδοποίηση ενδεχομένως που υπάρχει είναι: «Άντρες μην τη δοκιμάσετε αλλά αφήστε τις γυναίκες σας να πίνουν ένα ποτηράκι παραπάνω!

 Έτσι θα απολαμβάνετε… πλούσιο μπούστο και θα γλιτώσετε παράλληλα πολλά χρήματα, αφού η Bohza είναι σίγουρα φθηνότερη από οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση αυξητικής στήθους !!!! 

ΠΗΓΗ : tsekouratoi.gr

 

Advertisements

«Αρμαγεδδών»: Μια νέα μπίρα… δυναμίτης!


Ο Lewis Shand ιδιοκτήτης της ζυθοποιίας Scottish Brewmeister στη Σκοτία μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έδωσε στην μπίρα του το ιδανικό όνομα! Η νεοεμφανιζόμενη μπίρα «Αρμαγεδδών» είναι πιθανόν να κάνει τους καταναλωτές της να αισθάνονται το επόμενο πρωί… σαν να έφτασε το τέλος του κόσμου!Για ποιο λόγο;

Με 65% αλκοόλ δεν μπορεί παρά να λειτουργεί ως… δυναμίτης και σίγουρα δεν είναι για… χόρταση! «Πρέπει να καταναλώνεται από τους λάτρεις της μπίρας σαν ένα… καλό ουίσκι», αναφέρει ο δημιουργός της.

Η εν λόγω μπίρα περιέχει βύνη, σιτάρι και νιφάδες βρώμης, ενώ αφήνει μια ελαφρώς γλυκιά γεύση στον ουρανίσκο. «Μερικές γουλιές θα σας κάνουν να αισθανθείτε σαν να έχετε φάει μια γροθιά στο στομάχι», λέει ο  Lewis Shand.

Παρόλα αυτά το προϊόν κάνει ήδη θραύση στην αγορά της Βρετανίας, ενώ η λίστα αναμονής είναι μεγάλη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η μπίρα «Sink The Bismarck!», με 41% αλκοόλ ήταν η πιο δυνατή μπίρα στον κόσμο πριν από την πρόσφατη εισαγωγή του Αρμαγεδδώνα στις αγορές.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Fix: Όνομα βαρύ, σαν (ελληνική) Ιστορία!


Δημιουργήθηκε από έναν Γερμανό πριν 162 χρόνια, έγινε μονοπώλιο, κατέρρευσε και διαπρέπει σήμερα χάρη σε τρεις διορατικούς Έλληνες

Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο

Όταν πριν από δύο χρόνια «ξαναγύρισε η Fix», ξαναγύρισαν μαζί της και ιστορικές αναμνήσεις για τους περισσότερους Έλληνες.

Μπορεί οι νεώτερες γενιές, όσες μεγάλωσαν στην δεκαετία του ’80 και μετά, να μην καταλάβαιναν προς τι ο τόσος ενθουσιασμός από τον Παύλο Χαϊκάλη, τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Σάκη Μπουλά σ’ εκείνη την πρώτη διαφήμιση της μπίρας, αλλά για τους πιο παλιούς ήταν αλλιώς. Η Fix, μέχρι το 1982, όταν και έκλεισαν τα εργοστάσιά της και σταμάτησε η παραγωγή της, ήταν η «ελληνική μπίρα». Ως το 1965, μάλιστα, απολάμβανε καθεστώς μονοπωλίου –ήταν η μοναδική μπίρα που υπήρχε στην Ελλάδα!

Όπως καταλαβαίνει κανείς, η ιστορία της φίρμας είναι τεράστια. Και τα σημάδια της σ’ αυτόν τον τόπο ουκ ολίγα. Φέρτε, για παράδειγμα, στο νου σας το εργοστάσιο στην Λ. Συγγρού, που δίνει πια και το όνομά του στον τοπικό σταθμό του μετρό. Το όνομα Fix, αν και γερμανικό, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την ελληνική ιστορία μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία! Η πορεία του στην Ελλάδα ξεκινάει από το 1850. Και από το 2009, χάρη στην «Ολυμπιακή Ζυθοποιία», μια 100% ελληνική επιχείρηση που ίδρυσαν ο Γιάννης Χήτος και οι Ηλίας και Γιώργος Γκρέκης, αναβιώνει σε ένα ταξίδι συναρπαστικό, που μας διδάσκει δεκάδες μαθήματα για την ελληνική επιχειρηματικότητα.

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η «Ολυμπιακή Ζυθοποιία» κατόρθωσε να ανεβεί στην τρίτη θέση ανάμεσα στις ζυθοποιίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Ούσα η πρώτη ανάμεσα στις αμιγώς ελληνικές και έχοντας να αναμετρηθεί με μεγαθήρια (την «Αθηναϊκή Ζυθοποιία» που ανήκει στον όμιλο της ολλανδικής Heineken και τη «Μύθος Ζυθοποιία» που ανήκει στον όμιλο της δανέζικης Carlsberg) αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την στήλη μας «Ψωνίζω Ελληνικά». Η ιστορία των 162 χρόνων που κουβαλάει το βαρύ όνομα Fix, πολλαπλασιάζει αυτό το ενδιαφέρον. Το παρελθόν και το μέλλον συνδυάζονται σε μια συναρπαστική ιστορία…

Οι Βαυαροί στην Ελλάδα

Μαζί με τη βασιλεία και τον Όθωνα, η Ελλάδα, ένα κράτος σε νηπιακό στάδιο καιταχέως αναπτυσσόμενο, αποκτά και τους πρώτους μετανάστες της. Πολλοί Βαυαροί –κυρίως αξιωματικοί του στρατού- ακολουθούν τον Όθωνα στην Αθήνα, απολαμβάνοντας, όπως είναι λογικό, ιδιαίτερα προνόμια. Αλλά και δυσκολευόμενοι να εγκλιματιστούν στις παράξενες συνθήκες ενός κράτους που μόλιςαρχίζει να οργανώνεται από ένα λαό που πέρασε 400 χρόνια σκλαβιάς…

Ο Ιωάννης Φιξ ταξιδεύει στην Ελλάδα για να βρει τον πατέρα του, αλλά δεν προλαβαίνει. Στη Μαγκουφάνα, την σημερινή Πεύκη, σε ένα επεισόδιο, ο Βαυαρός αξιωματικός-πατέρας του Ιωάννη θα πέσει νεκρός από δυο πιστολιές. Ο Ιωάννης, παραδόξως, αποφασίζει να μείνει σ’ αυτήν την άγνωστη χώρα. Σκέφτεται επιχειρηματικά: Οι Βαυαροί δεν μπορούν να απολαύσουν το αγαπημένο τους ποτό, αφού ο ζύθος είναι κάτι άγνωστο στην Ελλάδα. Στήνει ένα μικρό ζυθοποιείο στο Ηράκλειο Αττικής και ετοιμάζει την πρώτη μπίρα που φτιάχτηκε ποτέ στη χώρα μας!

Όπως ήταν λογικό, το προϊόν του είχε τεράστια απήχηση στους Βαυαρούς, ενώ άρχισαν να το απολαμβάνουν και οι Έλληνες. Το 1964 ο Ιωάννης Φιξ μεταστεγάζει τη μπιραρία του στο Κολωνάκι, για να βρίσκεται πιο κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Η επιτυχία είναι τεράστια. Έξι χρόνια αργότερα, θα ανοίξει μια μεγαλύτερη μπιραρία στις πλαγιές του Αρδηττού, απέναντι από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Θα της δώσει το όνομα μιας γαλλικής πόλης, της Μετς, όπου οι Γερμανοί πέτυχαν μια σημαντικότατη και ιστορική νίκη στον γαλλοπρωσικό πόλεμο εκείνης της χρονιάς! Από τότε, η γειτονιά αυτή της Αθήνας κουβαλάει το όνομα της μπιραρίας του Ιωάννη Φιξ…

Η γέννηση μιας βιομηχανίας

Από την επίσημη ίδρυση της εταιρείας του, το 1864, ο Ιωάννης Φιξ πήρε από τον βασιλιά Όθωνα ένα τεράστιο δώρο: Το μονοπώλιο της παραγωγής μπίρας για έναν ολόκληρο αιώνα! Ωστόσο αυτό δεν σήμαινε πως ο Βαυαρός επιχειρηματίας σταμάτησε να προσπαθεί να κάνει το προϊόν του ποιοτικότερο. Το 1893 ανοίγει το νέο του μαγαζί στην περιοχή του Συγγρού και από μικρό ζυθοποιείο το μετατρέπει σταδιακά σε μεγάλο, ατμοκίνητο εργοστάσιο. Φέρνει τα πιο προηγμένα μηχανήματα από την πατρίδα του και η μπίρα Fix γίνεται όλο και καλύτερη. Το 1900 έρχεται και το πρώτο μεγάλο της βραβείο, «χρυσό» στην έκθεση του Μιλάνου.

Η επόμενη γενιά της οικογένειας Φιξ είναι ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη, Κάρολος, και οι δύο γιοι εκείνου, Γιάννης και Αντώνης, που στα επόμενα χρόνια και μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο θα οδηγήσουν την επιχείρηση σε μια εντυπωσιακή, ακόμη και για τα δεδομένα της αναπτυσσόμενης Ελλάδας, εξέλιξη. Οι καινοτομίες δεν σταματούν ποτέ, μαζί τους έρχονται και τα βραβεία.

Το 1920 η Fix είναι η πρώτη επιχείρηση στην Ελλάδα που δημιουργεί τεχνητό πάγο (ο Κάρολος Φιξ έφερε ψυκτικά μηχανήματα με το που πληροφορήθηκε την ύπαρξή τους!), ενώ μέσα στα επόμενα χρόνια θα δημιουργήσει και βυνοποιείο, για να εκμεταλλεύεται την ελληνική παραγωγή κριθαριού και να μη φέρνει έτοιμη βύνη από έξω, αλλά και υπερσύγχρονους αποθηκευτικούς χώρους. Όσο η επικοινωνία εξελίσσεται, γίνεται και μια από τις πρώτες και πιο ενεργές επιχειρήσεις στον τομέα της διαφήμισης. Παρ’ ότι μονοπώλιο, το brand της υπάρχει παντού!

Ακόμη πιο δυνατό σύμβολο για τη μάρκα είναι το νέο της εργοστάσιο –ή μάλλον η ανακαίνιση του ιστορικού της εργοστασίου στην Συγγρού. Ο Τάκης Ζενέτος, σπουδαίος αρχιτέκτονας της εποχής, αναλαμβάνει τον επανασχεδιάσμό του το 1957. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Αθήνα υποδέχεται ένα κτήριο – έμβλημα του μοντέρνου design!

Tέλος εποχής και αρχή μιας καινούργιας

Η δεκαετία του ’60, όμως, φέρνει την αρχή του τέλους για την αυτοκρατορία της Fix στην Ελλάδα. Ο Πέτρος Γαρουφαλιάς, πολιτικός της Ένωσης Κέντρου παντρεύεται τη χήρα του Ιωάννη Φίξ και ταυτίζει το όνομά του με την εταιρεία. Όταν θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση αποστασίας, το 1965, η Fix ξαφνικά αποκτά κακό όνομα. Γίνεται η μπίρα του «προδότη». Και πλέον, οι Έλληνες έχουν εναλλακτική λύση, αφού ελάχιστους μήνες πριν, η κυβέρνηση Παπανδρέου, έδωσε το πράσινο φως για την είσοδο της ολλανδικής Amstel στην ελληνική αγορά. Το μονοπώλιο της Fix, άλλωστε, είχε λήξει από το 1963.

Οι κακοί συνειρμοί που προκαλεί το όνομα Fix και ο έντονος ανταγωνισμός που έρχεται από τις φίρμες του εξωτερικού, οδηγούν σε μαρασμό την επιχείρηση. Το 1982 η Fix καταρρέει υπό το βάρος των χρεών και το εμπορικό της σήμα περνάει στην Εθνική Τράπεζα. Για 13 ολόκληρα χρόνια η φίρμα δεν υπάρχει πουθενά. Ακόμη, όμως, και όταν η εταιρεία «Δ. Κουρτάκης» (της γνωστής ρετσίνας) αγοράζει τα δικαιώματα για τη χρήση του εμπορικού σήματος το 1995, όμως δεν καταφέρνει να δώσει στη Fix την παλιά της αίγλη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η οικογένεια Φιξ αποχώρησε μεν από την ζυθοποιία, αλλά με έδρα την Ελβετία, συνέχισε τις επιχειρήσεις της, στις επενδύσεις αυτήν τη φορά. Το όνομα Φιξ ξανακούστηκε έντονα πριν από λίγα χρόνια, όταν η κατάρρευση της διαβόητης «πυραμίδας του Μέιντοφ» κόστισε στην επιχείρηση του Καρόλου Ιωάννη Φιξ περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια!

Η Ολυμπιακή Ζυθοποιία

Το 2009, τρεις Έλληνες επιχειρηματίες, ο Γιάννης Χήτος (γνωστός από τη μεγάλη του επιτυχία με το νερό «Ζαγόρι») και οι Ηλίας και Γιώργος Γκρέκης εξαγόρασαν την εταιρεία «Ολυμπιακή Ζυθοποιία» στην οποία είχε μεταβιβαστεί το εμπορικό σήμα της Fix από την «Δ. Κουρτάκης». Το Μάρτιο του 2010 οι τρεις άντρες ολοκληρώνουν μια τεράστια επένδυση ύψους 16 εκατ. ευρώ, με όραμά τους την αναβίωση του πιο ιστορικού brand μπίρας στην Ελλάδα.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα υπερσύγχρονο ζυθοποιείο, έκτασης 7.500 τ.μ., στην περιοχή της Ριτσώνας, στην Εύβοια. Το εργοστάσιο είναι εξοπλισμένο με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα, ενώ οι παραγωγικές διαδικασίες στο σύνολό τους συνάδουν με μηχανισμούς απόλυτα φιλικούς προς το περιβάλλον. Τον Απρίλιο του 2010 η Fix επιστρέφει στην ελληνική αγορά και το αποτέλεσμα –χάρη και στην εντυπωσιακή διαφημιστική καμπάνια- είναι θεαματικό: Σε διάστημα έξι μόλις μηνών το brand κατακτά μερίδιο της τάξης του 3%!

Μέχρι το τέλος εκείνου του χρόνου, η «Ολυμπιακή Ζυθοποιία» επενδύει 15 εκατομμύρια ευρώ ακόμη, αφού η ζήτηση έχει ήδη ξεπεράσει την παραγωγή. Από το Μάρτιο του 2011, όταν και ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο εργοστάσιο, η παραγωγή τετραπλασιάστηκε και φτάνει πλέον τα 500.000 εκατόλιτρα ετησίως.

Παράλληλα, τον Οκτώβριο του 2011, η εταιρεία προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, αποδεικνύοντας από πολύ νωρίς ότι επενδύει υπεύθυνα και στην πρώτη ύλη: Ξεκίνησε την υλοποίηση του προγράμματος Συμβολαιακής Καλλιέργειας Κριθαριού, δημιουργώντας τον πρώτο της πειραματικό αγρό, έκτασης 200.000 τ.μ., στην περιοχή της Θήβας. Βασική επιδίωξη είναι η χρήση ελληνικού κριθαριού στην παραγωγή των προϊόντων της, ενισχύοντας στην πράξη την εθνική οικονομία και τους τοπικούς παραγωγούς. Ο πρώτος θερισμός έγινε φέτος και είχε σαν αποτέλεσμα την παραγωγή 100.000 κιλών ελληνικού κριθαριού εξαιρετικής ποιότητας.

Η Fix σήμερα

Το 2011 η Fix, που αυτήν την στιγμή απασχολεί περίπου 180 Έλληνες υπαλλήλους στις εγκαταστάσεις της στην Ριτσώνα (χωρίς να υπολογίζουμε τους συνεργαζόμενους παραγωγούς) έφτασε να κατέχει το 7% της αγοράς μπίρας στην Ελλάδα, νούμερο υπερδιπλάσιο από αυτό της πρώτης της χρονιάς και πραγματικά εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς τον έντονο ανταγωνισμό που έχει από τις πολυεθνικές. Με την έναρξη του τρέχοντος έτους, η εταιρεία ξεκίνησε και την εξαγωγική της δραστηριότητα σε Γερμανία, Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σουηδία, Φιλανδία, Αυστρία, Ελβετία, Αλβανία, Αυστραλία και Παναμά, ενώ η παρουσία της προγραμματίζεται και σε άλλες χώρες στο άμεσο μέλλον.

Ταυτόχρονα, τον Φεβρουάριο του 2012, λανσάρισε στην ελληνική αγορά το νέο της σήμα, τη Fix Dark που δημιούργησε ουσιαστικά μια εντελώς νέα κατηγορία ως προς τις εναλλακτικές επιλογές στην εγχώρια αγορά της μαύρης μπίρας. Με αυτά τα νέα δεδομένα, η «Ολυμπιακή Ζυθοποιία» προσδοκά πως στο τέλος του 2012 θα κατέχει πλέον το 10% της αγοράς. Ναι, είναι αλήθεια: Ξαναγύρισε η Fix

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

Ο Κόσμος της Μπύρας: Μικρή παραγωγή μεγάλων γεύσεων !!!


Η μπύρα Ζέος, από το Αργος

Από τη Νίκη Μηταρέα

Το μέγεθος μετράει και στην μπίρα -μόνον που μετράει ανάποδα: Είναι της μόδας οι μικροζυθοποιίες. Εμφανίστηκαν στον κόσμο της ελληνικής μπίρας την τελευταία δεκαπενταετία και ήρθαν με σκοπό να μείνουν. Οι δημιουργοί τους υποστηρίζουν ότι θα πολλαπλασιαστούν. Οπλο τους το μέγεθός τους: Η μικρή παραγωγή δίνει τη δυνατότητα ευελιξίας με τα προϊόντα, πειραματισμού με αρώματα και γεύσεις, γρήγορης αλλαγής στην παραγωγή, υιοθέτησης βιολογικών διαδικασιών.

Η ελληνική νομοθεσία ορίζει ως μικροζυθοποιίες τις μονάδες με ετήσια παραγωγή μικρότερη των 20 εκατομμυρίων λίτρων μπίρας, καθώς το συγκεκριμένο όριο σχετίζεται με την καταβολή μειωμένου Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.

«Ο ορισμός του μικροζυθοποιείου δεν πρέπει να σχετίζεται μόνο με τον ποσοτικό προσδιορισμό της ετήσιας παραγωγής, αλλά κυρίως με τη φιλοσοφία και τους ποιοτικούς στόχους της παραγωγής», υποστηρίζει ο Σοφοκλής Παναγιώτου, χημικός-οινολόγος και δημιουργός της Μικροζυθοποιίας Septem στην Εύβοια. Ο ίδιος συμπληρώνει: «Θεωρώ ότι ο λόγος ύπαρξης των μικροζυθοποιείων είναι να προσφέρουν ποιοτικά, διαφοροποιημένα, καινοτόμα προϊόντα, που στηρίζονται στην ποιότητα των πρώτων υλών, στην υιοθέτηση πρωτότυπων συνταγών και στην ανάδειξη γεύσεων που διαφέρουν από αυτές που προτείνονται από τον ανταγωνισμό».

Με ελληνική «φορεσιά» και το ζυθοποιείο της Σαντορίνης, με σήμα το γαϊδουράκι του νησιού

Η υψηλή ποιότητα των πρώτων υλών, η προσεκτική μεταποίησή τους, η ακριβής τήρηση και εφαρμογή των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στην παραγωγή και τυποποίηση είναι ορισμένα από τα βασικά μυστικά της καλής μπίρας. «Η παραγωγή ενός διαφοροποιημένου προϊόντος σχετίζεται αφενός με τη χρήση ποικιλιών λυκίσκου και βύνης με έντονα αρωματικό και γευστικό χαρακτήρα, και αφετέρου με την αναζήτηση μιας συνταγής που αναδεικνύει τα επιμέρους συστατικά τους και τα παντρεύει αρμονικά σε ένα ισορροπημένο σύνολο», λέει ο Σοφοκλής Παναγιώτου, ο οποίος για την παραγωγή της Septem χρησιμοποιεί ολόκληρο λυκίσκο, που προέρχεται από διάφορες χώρες με κριτήριο επιλογής τον έντονα αρωματικό χαρακτήρα και τη γευστική ιδιαιτερότητα.

«Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας έχουμε παρατηρήσει ότι ο καταναλωτής ψάχνει ολοένα και περισσότερο για ποιοτικά, ελληνικά προϊόντα περιορισμένης παραγωγής. Πιστεύω ότι στο μέλλον θα αναπτυχθούν αρκετά μικροζυθοποιεία σε όλη την ελληνική επικράτεια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η φιλοσοφία και η στόχευσή τους πρέπει να είναι ξεκάθαρη και σίγουρα διαφορετική σε σχέση με αυτή των μεγάλων ζυθοποιείων», αναφέρει ο παραγωγός της Septem.

Φαίνεται ότι η οινολογική φιλοσοφία μπολιάζει τώρα και τη μικροζυθοποιία. Ο Σοφοκλής Παναγιώτου σχολιάζει: «Οι οινολόγοι αφιερώνουν τη ζωή τους στη αναζήτηση της τέλειας δομής και ισορροπίας των κρασιών τους προκειμένου να αναδείξουν τα χαρακτηριστικά της ποικιλίας, του μικροκλίματος και της εσοδείας. Την ίδια -οινολογική- προσέγγιση εφαρμόζουμε και στην παραγωγή της μπίρας στη Μικροζυθοποιία Septem. Οι διάφορες ποικιλίες λυκίσκου, σε αντιστοιχία με τις ποικιλίες των σταφυλιών, έχουν συγκεκριμένα γευστικά χαρακτηριστικά, τα οποία θέλουμε να αναδείξουμε σε κάθε μπίρα μας. Γι’ αυτόν το λόγο, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική την αναγραφή της ποικιλίας λυκίσκου στις ετικέτες των προϊόντων μας».

Πολλά χρόνια επιτυχημένης παρουσίας στο χώρο του κρασιού έχει στο ενεργητικό του ο οινολόγος και οινοποιός Γιάννης Παρασκευόπουλος, ο οποίος δοκιμάζει τώρα και τις δυνατότητες που προσφέρει ο χώρος της μπίρας με τη Ζυθοποιία Σαντορίνης. «Σήμερα, στη χώρα υπάρχουν 17 ζυθοποιίες. Πέντε μεγάλοι παίκτες και δώδεκα μικροί έως πολύ μικροί. Σε πέντε χρόνια από σήμερα, θα υπάρχουν πιθανόν πλέον των πενήντα! Τώρα ξεκινά το παιχνίδι και είναι πανέμορφο», δηλώνει.

Εξηγώντας τις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν την παραγωγή της μπίρας με σήμα το γαϊδουράκι της Σαντορίνης, ο νεοφώτιστος ζυθοποιός εξηγεί: «Το βασικό στοιχείο που χαρακτηρίζει την μπίρα είναι το νερό του ηφαιστειακού νησιού που χρησιμοποιείται. Αντιπροσωπεύει το 93-95% του όγκου της και είναι αυτό που κάνει τη διαφορά. Είμαι πεπεισμένος ότι όπου αλλού και αν προσπαθήσετε να φτιάξετε αυτές τις μπίρες, έστω και με την απολύτως ίδια -συνταγή-, το αποτέλεσμα θα είναι διαφορετικό από αυτό που επιτυγχάνουμε στη Σαντορίνη.

Αλλά, δεν σταματάμε εδώ. Ηδη δουλεύουμε στην κατεύθυνση του να αξιολογήσουμε το ντόπιο κριθάρι, ελπίζοντας σύντομα να καταλήξουμε και σε μια νέα μπίρα από ντόπια βύνη, αναβιώνοντας παράλληλα και αυτήν την παραδοσιακή καλλιέργεια. Είμαστε μια πολύ μικρή ζυθοποιία που μπορεί να παράγει γύρω στα 300 λίτρα μπίρας την ημέρα, και η μεγάλη προτεραιότητά μας είναι να ικανοποιήσουμε την τοπική αγορά της Σαντορίνης».

Η επανάσταση της μπίρας
Οι ελληνικές μικροζυθοποιίες έχουν επιλέξει τα δικά τους βήματα, των τοπικών αγορών και της επιλεκτικής παραγωγής, που φαίνεται ότι τις οδηγούν στο σωστό δρόμο.

Ελληνίδες καλλονές
O αριθμός των μικροζυθοποιείων στην Ελλάδα μπορεί να είναι πολύ μικρός σε σχέση με παραδοσιακές χώρες, όπως η Τσεχία, η Γερμανία και η Αγγλία, αλλά όλο και περισσότερα νέα ονόματα ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους.

Ζέος
Μια ξανθιά με καταγωγή από το Αργος, που παρασκευάζεται από διαλεχτά ποιοτικά συστατικά. Μια pilsner με ευχάριστα, ισορροπημένα αρώματα και ώριμη γεύση. Είναι δροσιστική, με πλούτο αρωμάτων και επίγευση που έχει διάρκεια. Ιδανική σύντροφος στο τραπέζι.

Αλκοόλ: 5%

Septem
Κάθε μέρα έχει τη δική της γεύση. Η κυριακάτικη χρυσαφένια Septem είναι μη παστεριωμένη και φιλτραρισμένη. Τη διαφορά κάνει η χρήση μελιού ανθέων και η επαναζύμωσή της στη δεξαμενή, που αναδεικνύουν την αρωματική και γευστική πολυπλοκότητά της. Επίγευση μεγάλης διάρκειας, όπου κυριαρχούν τα αρώματα πορτοκαλιού και ροδάκινου.

Αλκοόλ: 6,5%

Νέδα
Μια Μεσσήνια ξανθιά με άρωμα μεθυστικό, πλούσιο αφρό και γεύση όλο δροσιά. Θα σας μαγνητίσουν τα φρουτώδη αρώματα και η βελούδινη γεύση της. Μια premium lager με νότες λυκίσκου και γεύση ευχάριστη με επίγευση ελαφρώς πικάντικη.

Αλκοόλ: 5%

Red Donkey
Μια ιδιαίτερη μπίρα, όπως και η πατρίδα της, η Σαντορίνη. Φρέσκια, αρωματική και πυκνή, αλλά και διακριτικά πικρούτσικη στην επίγευση. Θα αναδείξει τον εκρηκτικό αρωματικό χαρακτήρα της σερβιρισμένη σε μεγάλο ποτήρι κρασιού. Ανατροπή στα δεδομένα.

Αλκοόλ: 5,5%

Magnus
Μια ελκυστική ξανθιά premium lager με ροδίτικη καταγωγή. Παραδοσιακή ζυθοποίηση, με φρουτώδη γλυκά αρώματα. Το δαχτυλίδι του αφρού στο ποτήρι είναι πλούσιο, με χιονάτο χρώμα. Δροσιστική και ευχάριστη στο στόμα, με διακριτική πικράδα στην επίγευση.

Αλκοόλ: 4,9%

Craft Smoked Lager
Η πικάντικη Αθηναία με την έντονη γευστική προσωπικότητα είναι μια ντελικάτη μπίρα. Η καπνιστή βύνη πρωταγωνιστεί τόσο στον αρωματικό χαρακτήρα της όσο και στη ευχάριστη γεύση της. Ευκολόπιοτη, ντελικάτη και σε περιορισμένη παραγωγή, ακομπανιάρει από καπνιστό σολομό έως κρεατικά.

Αλκοόλ: 5%

Brink’s
Μια βιολογική μαύρη μπίρα από το Ρέθυμνο με δύναμη και μεστή γεύση. Θολή και αφιλτράριστη, φρέσκια και απαστερίωτη, ξεδιπλώνει το ταμπεραμέντο της στο ποτήρι με τα έντονα αρωματικά χαρακτηριστικά της. Θα σας κερδίσει αμέσως η ειλικρίνεια της γεύσης της, με την τετράμηνη διάρκεια ζωής.

Αλκοόλ: 4,8%

ΠΗΓΗ:imerisia.gr

Τα ωραιότερα μπουκάλια (και κουτάκια) μπύρας …..!!


H συσκευασία μπορεί να γίνει τέχνη Μόνο ένας άντρας δύναται να εκτιμήσει στο φουλ την τέχνη της μπιρο-συσκευασίας, κι αυτό γιατί η σχέση του άντρα με την μπίρα είναι σχεδόν αυταπόδεικτη. 

Ένα μπουκάλι με σχήμα και στιλ εντελώς μοναδικό, που τολμάει αυθάδικα να αναγορεύει το design του σε μορφή τέχνης…

Και οι πιθανότητες είναι το μπουκάλι που θαυμάζεις τώρα δα να είναι ένα από τα 11 παρακάτω.

Είναι όλα τους εκπληκτικά (κάποια βέβαια είναι κουτάκια, κι εκεί είναι ακόμα πιο δύσκολο το εγχείρημα!)…

Hallertau

Είναι λες κι έχει ξεπηδήσει από το τμήμα αρχαιοτήτων μεγάλου ευρωπαϊκού μουσείου!

Session Lager

Δεν είναι η εξυπνότερη ιδέα του κόσμου να βάλεις ένα τέτοιο στη βαλίτσα σου και να πας στο πλησιέστερο αεροδρόμιο, για το ψυγείο όμως είναι ό,τι πρέπει! Design φοιτητών βιομηχανικού σχεδίου παρακαλώ…

Saison 1900

Μοιάζουν με vintage μπουκάλια φαρμακοποιού και πάνε την αισθητική σε άλλο επίπεδο…

Bold City

Το Φαρ Ουέστ ένα βήμα κοντύτερα! Δεν είναι τεκίλα, μπίρα είναι…

Ringnes Summersol

Αν το μπουκάλι της Hallertau ανήκει στο μουσείο, τότε το κουτάκι της Ringnes Summersol πρέπει να βρει σπίτι σε γκαλερί σύγχρονης τέχνης…

Forgeron

Δεν χρειάζεται να είσαι φύση καλλιτεχνική για να εκτιμήσεις την αισθητική του μπουκαλιού αυτού. Μιλάει από μόνο του!

Marie Stadts Neumeister

Επειδή κάτι πρέπει να βάζεις στο στόμα σου όταν διαβάζεις ποίηση και φιλοσοφία…

Viru

Όταν το μπουκάλι της μπίρας επανεφευρίσκεται! Λειτουργικό; Μπα. Εργονομικό; Αποκλείεται. Καταπληκτικό; Στα σίγουρα…

Estrella Damm Inedit

Γιατί μια καλή μπίρα δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα μια σαμπάνια. Και με την Estrella Damm, ούτε καν τη φιάλη της!

Sipa

Άλλη μια φιάλη που πήρε τη μεταφορά με τη σαμπάνια κυριολεκτικά! Την απολαμβάνεις λοιπόν σαν σαμπάνια…

Ramm ND

Με την πρώτη ματιά, έχεις την αίσθηση ότι πρόκειται για μια ρωσική βιομηχανική πόλη χαμένη κάπου στα τρίσβαθα της Σιβηρίας. Μα για στάσου, μοιάζει επίσης και με ζαρτιέρα καλλίγραμμης Ρωσίδας…

ΠΗΓΗ: newsbeast

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: pinnokio.gr

 

Γιατί πρέπει να αποφύγετε τη μπύρα σε περίπτωση πυρηνικής έκρηξης


Αμφισβητούνται τα αποτελέσματα της μελέτης με τίτλο «Επιδράσεις των πυρηνικών εκρήξεων σε εμπορικά συσκευασμένα ποτά». (Πηγή: US DoE)

Αν καταφέρετε να επιζήσετε στην περίπτωση πυρηνικής καταστροφής, μην σπεύσετε να το γιορτάσετε με μια παγωμένη μπύρα. Η σύγχρονη επιστήμη καταρρίπτει τα αποτελέσματα μιας παλιάς έρευνας του αμερικανικού στρατού, η οποία κατέληγε ότι στο συμπέρασμα ότι τα εμφιαλωμένα ποτά είναι ασφαλή για κατανάλωση όταν το πυρηνικό μανιτάρι κατακαθίσει.Όπως αναφέρει ο δικτυακός τόπος LiveScience.com, ο ιστορικός της επιστήμης Άλεξ Βέλερσταϊν ανέσυρε πρόσφατα από το συρτάρι τα ευρήματα της «Επιχείρησης Τσαγερό», μιας σειράς δοκιμών που είχαν γίνει στην έρημο της Νεβάδα το 1955 προκειμένου να απαντηθούν πρακτικά ερωτήματα για τις τροφές και τα ποτά που θα μπορούσαν να συντηρήσουν τους επιζήσαντες μιας πυρηνικής καταστροφής.

Ένα από τα πειράματα της επιχείρησης είχε τίτλο «Επιδράσεις των πυρηνικών εκρήξεων σε εμπορικά συσκευασμένα ποτά». Όπως εξηγούσαν οι συντάκτες της μελέτης, «τα συσκευασμένα ποτά, τόσο η μπύρα όσο και τα αναψυκτικά, είναι τόσο ευρέως διαθέσιμα στις αστικές περιοχές ώστε είναι προφανές ότι θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως σημαντικές πηγές υγρών».

Οι ερευνητές του στρατού τοποθέτησαν μια μεγάλη ποικιλία ποτών σε μπουκάλι ή κουτάκι  σε απόσταση από 300 μέτρα έως 3,2 χιλιόμετρα από το σημείο μηδέν δύο πυρηνικών εκρήξεων.

Λίγες ώρες μετά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μόνο τα μπουκάλια που βρίσκονταν στην ελάχιστη απόσταση από την έκρηξη ήταν ραδιενεργά, και σε κάθε περίπτωση η ραδιενέργεια βρισκόταν «εντός των επιτρεπτών ορίων για επείγουσα χρήση». Σύμφωνα με τον Βέλερσταϊν, αυτό σήμαινε ότι τα ποτά δεν θα προκαλούσαν άμεσες παρενέργειες.

Ο στρατός φρόντισε μάλιστα να υποβάλλει τα ποτά σε «άμεσες δοκιμές γεύσης», στις οποίες διαπιστώθηκε μια «μικρή αλλοίωση» στα δείγματα που δέχθηκαν τα μέγιστα επίπεδα ραδιενέργειας. Παρόλα αυτά, τα ακτινοβολημένα ποτά κρίθηκαν ασφαλή για κατανάλωση.

Όμως το τελικό συμπέρασμα της έρευνας δεν βρίσκει σύμφωνους άλλους επιστήμονες. Όπως εξηγεί ο Ρέικο Χένινγκ, αναπληρωτής καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, τα μπουκάλια και τα αλουμινένια κουτάκια της μπύρας και των αναψυκτικών γίνονται ραδιενεργά έπειτα από μια πυρηνική έκρηξη.

«Οι πυρηνικές εκρήξεις απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες νετρονίων, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μεταστοιχείωση στα χημικά στοιχεία και να τα καταστήσουν ραδιενεργά» αναφέρει ο ειδικός.

Αυτού του είδους η μεταστοιχείωση, επισημαίνει, είναι πιθανότερο να συμβεί σε βαριά στοιχεία όπως το αλουμίνιο και το πυρίτιο του γυαλιού, καθώς και στα άτομα χαλκού που μπορούν να μολύνουν τη μπύρα στη διαδικασία παραγωγής της.

Πιο ασφαλή για κατανάλωση θα ήταν τα ποτά και το νερό σε πλαστικά μπουκάλια. Δεδομένου όμως ότι οι περισσότερες πηγές νερού περιέχουν χλώριο και κάλιο, σχετικά βαριά στοιχεία που μπορούν να μεταστοιχειωθούν, το κυριότερο πρόβλημα για τους επιζώντες σύμφωνα με τον Χένινγκ θα ήταν η ανεύρεση καθαρού νερού.

Μετά την έκρηξη, επομένως, το καλύτερο δροσιστικό θα ήταν το νερό που βρίσκεται σε πλαστικά μπουκάλια και έχει αποθηκευτεί στο υπόγειο.

Newsroom ΔΟΛ

ΠΗΓΗ: news.in.gr

Η ιστορία του αλκοόλ – αλκοολούχων ποτών!


Ποτά, αλκοόλ, αλκοολούχα ποτά, χαμός! Μέσα σε κάθε γλέντι, σε κάθε γιορτή, σε κάθε χαρά! Ποια η ιστορία του αλκοόλ και πως καθιερώθηκε;

Λίγο πολύ οι περισσότεροι από εμάς απολαμβάνουμε κάποιου είδους αλκοολούχο ποτό σε διάφορες περιστάσεις: από συνοδευτικό με το φαγητό μέχρι να διασκεδάσουμε με την παρέα ή απλά να κάνουμε… κεφάλι!

Από πότε όμως αρχίζει η ιστορία των αλκοολούχων ποτών και ποιοι αρχαίοι λαοί ήταν από τα πρώτα … γερά ποτήρια;! Ας δούμε παρακάτω.

Τα πρώτα βήματα του αλκοόλ…

Έχει παρατηρηθεί ότι τα πρωτεύοντα θηλαστικά, όπως για παράδειγμα οι χιμπατζήδες, τρώνε φρούτα που έχουν αρχίσει να σαπίζουν.

Γιατί το κάνουν αυτό;!

Η ζύμωση του αλκοόλ

Όταν ένα φρούτο σαπίζει, τα σάκχαρα που περιέχουν τα φρούτα, υπόκεινται σε ζύμωση από ζυμομύκητες (μαγιά).

Η ζύμωση αυτή παράγει αλκοόλ, για αυτό και οι «συγγενείς» μας, οι πίθηκοι, φαίνεται πως στην ουσία απολαμβάνουν το …φρουτοποτό τους!

Είναι λοιπόν λογικό πως το ίδιο έκανε και ο άνθρωπος στα πρώτα του βήματα ως είδος!

Πως ξεκίνησε η παραγωγή του αλκοόλ

Η σκόπιμη παραγωγή αλκοόλ ωστόσο ξεκίνησε προς το τέλος της Εποχής του Λίθου! Έχουν ανακαλυφθεί κανάτες που περιείχαν «μπύρα», οι οποίες χρονολογούνται περίπου από το 10000 π.Χ.!

Η παραγωγή αλκοολούχων ποτών συνεχίστηκε από διάφορους λαούς αντανακλώντας τις εκάστοτε πολιτιστικές, θρησκευτικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες:

Ινδία: Οι Ινδοί έχουν μάκρα παράδοση στο αλοόλ, αφού το αλκοολούχο ποτό Sura (Σούρα!!!) έκανε την εμφάνισή του από το 3000 π.Χ. περίπου.

Η παραγωγή του γίνεται από ρύζι, αλεύρι, σταφύλι και άλλα φρούτα και θεωρείτο το αγαπημένο ποτό του ινδικού θεού Indra!

Περσία: Στην περιοχή του σημερινού Ιράν έχουμε ευρήματα που αποδεικνύουν την παραγωγή κρασιού από το 5400-5000 π.Χ.

Αίγυπτος: Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήταν κυριολεκτικά λάτρεις της μπύρας και του κρασιού.

Τα ποτά αυτά είχαν μεγάλη θρησκευτική σημασία, αφού τα θεωρούσαν «θεϊκής προέλευσης». Στην αρχαία Αίγυπτο παράγονταν τουλάχιστον 17 είδη μπύρας και 24 ποικιλίες κρασιού!

Κίνα: Στην Κίνα έχουν ανακαλυφθεί πιθάρια με κρασί που χρονολογούνται από το 7000 π.Χ. περίπου.

Το αλκοόλ στην Κίνα θεωρείτο «τροφή του πνεύματος», για αυτό και είχε μεγάλη θρησκευτική σημασία.

Βαβυλώνα: Οι αρχαίοι Βαβυλώνιοι τακτικά χρησιμοποιούσαν τη μπύρα και το κρασί ως προσφορές προς τους θεούς.

Ελλάδα: Ανασκαφές στην Μακεδονία αποκάλυψαν ενδείξεις για την παραγωγή κρασιού πριν 6500 χρόνια περίπου.

Το κρασί χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες στην καθημερινή αλλά και στην θρησκευτική ζωή, με τη λατρεία του θεού του κρασιού, του Διονύσου.

Ρώμη: Οι Ρωμαίοι λάτρευαν το θεό του κρασιού Βάκχο, ο οποίος ήταν ρωμαϊκή …έκδοση του αρχαιοελληνικού θεού Διονύσου.

Και το αλκοόλ λοιπόν, έχει τη δική του ιστορία!

ΠΗΓΗ:coolweb.gr