Tag Archives: Λίμνη

Ιρλανδία: αναζητούν σπάνια μπαλάκια του γκολφ στον βυθό λίμνης


Ανήκαν σε διάσημο σκωτσέζο παίκτη του 19ου αιώνα και είναι μεγάλης αξίας

Μπαλάκια του γκολφ από ρητινώδη φυσική γουταπέρκα μπορούν να «πιάσουν» χιλιάδες ευρώ σε δημοπρασίες

Μπαλάκια του γκολφ από ρητινώδη φυσική γουταπέρκα μπορούν να «πιάσουν» χιλιάδες ευρώ σε δημοπρασίες

Δύτες βουτάνε στη λίμνη Ντόνεγκαλ της Ιρλανδίας για να εντοπίσουν στον πυθμένα της περίπου 20 σπάνια μπαλάκια του γκολφ που άνηκαν σε έναν διάσημο σκωτσέζο παίκτη του 19ου αιώνα.
Οι ασυνήθιστοι αυτοί «θησαυροί» – καθώς αποτελούν αντικείμενο του πόθου για φανατικούς συλλέκτες που διατείθενται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να τους αποκτήσουν – βρίσκονται στον βυθό για πάνω από 120 χρόνια. Ανήκαν στον Ολντ Τομ Μόρις, έναν από τους θρυλικούς πρωτοπόρους του αθλήματος, ο οποίος προπονούνταν σε μια παρόχθια περιοχή.
Ο διάσημος Σκοτσέζος είχε κληθεί το 1891 από τον ιρλανδό ευγενή Λόρδο Λάιτριμ, φανατικό οπαδό του γκολφ, προκειμένου να σχεδιάσει αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως Γήπεδο Ροσαπένα, ακριβώς δίπλα στη λίμνη.
«Γνωρίζουμε ότι ειναι σαν να ψάχνουμε βελόνα στα άχυρα, αφού η λίμνη αυτή είναι από τις πιο βαθιές της Ιρλανδίας», τονίζει ο επικεφαλής της επιχείρησης, δύτης Γκας Ο’ Ντρίσκολ, ο οποίος ωστόσο θεωρεί πως «αν καταφέρουμε να τις βρούμε, όλη μας η προσπάθεια θα αξίζει τον κόπο, αφού μετά θα πωληθούν σε δημοπρασίες έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού».
Σύμμαχός τους στην αναζήτηση είναι ο τύπος της συγκεκριμένης μπάλας γκολφ, που είναι φτιαγμένη από το ελαστικό γουταπέρκα (guttapercha). Βγαίνει από ένα σπάνιο δέντρο που ευδοκιμεί στη ΝΑ Ασία και ονομάζεται Palaquium gutta. Το ρητινώδες αυτό υλικό ήταν πολύ δημοφιλές στους παίκτες του γκολφ από τα μέσα της δεκαετίας του 1850 και έπειτα.

«Τα μπαλάκια από γουταπέρκα είναι πολύ ξεχωριστά στην όψη και διακρίνονται ανάμεσα στα υπόλοιπα, που βρίσκονται κατά εκατοντάδες στον πυθμένα», συνεχίζει ο Ο Ντρίσκολ και καταλήγει πως «ακόμη κι αν βρούμε ένα μόνο, τότε θα το δωρίσουμε στο Γήπεδο Γκολφ της Ροσαπένα».

Για να ξέρουν πού θα καταδυθούν, οι δύτες έκαναν έρευνα σε παλιές φωτογραφίες και δημοσιεύματα, ενώ συνομίλησαν και με ηλικιωμένους κατοίκους της περιοχής, οι πρόγονοι των οποίων είχαν ακούσει ιστορίες για τα χτυπήματα του Ολντ Τομ Μόρις. Στόχος ήταν να καταλάβουν ποιες ήταν οι αγαπημένες του γωνίες και σε ποιο σημείο κατηύθυνε τις βολές του.
ΠΗΓΗ: tovima.gr
Advertisements

Πολυλίμνιο: Πολυ…μυστικές βουτιές στους καταρράκτες


Η Λίμνη Καδή και ο ομώνυμος καταρράκτης που καταλήγει στα γαλαζοπράσινα νερά της

Κείμενο – φωτογραφίες: Ηρώ Κουνάδη

Το χωριό Χαραυγή είναι κρυμμένο από τον κεντρικό δρόμο, πίσω από ένα άλλο χωριό, που λέγεται Καζάρμα. Και στα δύο έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι κάπου πολύ κοντά στη μέση του πουθενά. Για την ακρίβεια, είσαι σχεδόν στη μέση του δρόμου Καλαμάτας-Πύλου. Αυτό όμως το έχεις ξεχάσει προ πολλού, από την στιγμή που άφησες τον κεντρικό δρόμο από τα μάτια σου και αφοσιώθηκες στο να μη χάσεις καμία από τις μισοσβησμένες, πολυκαιρισμένες ταμπέλες που δείχνουν την κατεύθυνση προς το Πολυλίμνιο.

Δεκαοχτώ στροφές και είκοσι έξτρα εκατοστά χώμα στο παρμπρίζ αργότερα, αφήνεις το αυτοκίνητο και ακολουθείς το μονοπάτι που κατηφορίζει απότομα προς την καρδιά του φαραγγιού. Κάπως έτσι πρέπει να φαντάζονταν τον δρόμο προς τα παραδεισένια τοπία τους εκείνοι οι ζωγράφοι της Αναγέννησης.

Πολυλιμνίου… κατάβασις

…Και ανάβασις, σε πολλά σημεία –γιατί τίποτα ωραίο δεν είναι και ξεκούραστο. Το χωμάτινο μονοπάτι κατηφορίζει μέχρι ένα σημείο, και μετά αρχίζει να ελίσσεται ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, κάτω από απολαυστική σκιά (την οποία θα πανηγυρίσετε δεόντως μετά το πρώτο δεκάλεπτο πεζοπορίας υπό τον ανελέητο μεσσηνιακό ήλιο) και πάνω από ξύλινα γεφυράκια που καθρεφτίζονται στα νερά των ρυακιών.

Για soundtrack σε όλη την διαδρομή έχετε το κελάρυσμα του νερού, και για πυξίδες τις ξύλινες ταμπέλες που σας ενημερώνουν κάθε λίγα μέτρα για το όνομα της λίμνης που ακολουθεί στα δεξιά ή τα αριστερά του δρόμου σας. Επιλέγετε διαδρομή ανάλογα με τα ονόματα που σας αρέσουν περισσότερο.

Οι λίμνες είναι συνολικά δεκαπέντε, αλλά μην ξεκινήσετε με σκοπό να τις εξερευνήσετε όλες, δεν θα τα καταφέρετε: κάποιες είναι κρυμμένες πίσω από διαδρομές που απαιτούν ορειβατικά παπούτσια και στοιχειώδεις τουλάχιστον γνώσεις του αθλήματος, ενώ σε κάποιες άλλες η πρόσβαση αποκλείεται όταν τα νερά του ποταμού φουσκώνουν.

Μια από τις ωραιότερες, και ταυτόχρονα ευκολότερες διαδρομές, είναι εκείνη προς την λίμνη Κάδη, με τον φαντασμαγορικό, είκοσι μέτρων καταρράκτη που πέφτει με ορμή στα γαλαζοπράσινα νερά της και τα επιβλητικά βράχια γύρω της να προκαλούν τους τολμηρότερους εξ ημών για βουτιά από (πολύ) ψηλά. Αν ακολουθήσετε τις ταμπέλες που δείχνουν προς αυτήν, θα συναντήσετε, μετά από δέκα-δεκαπέντε λεπτά πεζοπορίας στο καταπράσινο φαράγγι, πρώτα την λίμνη του Ιταλού.

Βαθυπράσινα νερά, κλαδιά δέντρων που αγγίζουν σχεδόν την επιφάνειά τους, και μίνι καταρρακτάκια που καταλήγουν ήσυχα σε τρεις από τις τέσσερις πλευρές της συνθέτουν την μαγική εικόνα της λίμνης του Ιταλού, που θυμίζει μικρή φυσική πισίνα, λαξευμένη στα βραχάκια που την περιβάλλουν. Η βουτιά στα παγωμένα, βαθιά νερά της είναι αναζωογονητική –ειδικά αν έχετε περπατήσει την διαδρομή με 40 βαθμούς υπό σκιάν– ενώ στην μοναδική άκρη της που δεν βρέχεται από καταρράκτη, αμέσως κάτω από την επιφάνεια του νερού, ένα λείο βραχάκι, λαξευμένο σαν πολυθρόνα, προσφέρεται για άραγμα και χάζι στους καταρράκτες. Δύο άτομα χωρούν μετά βίας στο φυσικό κάθισμά του, οπότε αν δεν πετύχετε τη λίμνη άδεια είτε εξοπλίζεστε με υπομονή και αράζετε στα βραχάκια εκτός νερού, είτε συνεχίζετε την ανάβαση.

Καδούλα ή Κάδη; Ποια (λίμνη) είναι η ομορφότερη;

Μετά τη λίμνη του Ιταλού, το μονοπάτι σχεδόν εξαφανίζεται, δίνοντας τη θέση του σε απότομα βράχια, μεγάλες πέτρες μέσα στο νερό, και σιδερένια στηρίγματα στρατηγικά τοποθετημένα για τους επίδοξους αναβάτες. Μην πτοηθείτε, όμως: ελάχιστα λεπτά αργότερα θα βρίσκεστε στην όχθη της Καδούλας, της μικρής παραμυθένιας λίμνης που πήρε το όνομά της από το σχήμα της (το οποίο θυμίζει καρδούλα) και θα ακούτε τον καταρράκτη να πέφτει με ορμή στην Κάδη, λίγα μέτρα πιο πάνω.

Αυτή η τελευταία, είναι κατά την ταπεινή μας άποψη η ωραιότερη λίμνη της συγκεκριμένης διαδρομής, αν όχι και ολόκληρου του Πολυλίμνιου. Κατά πολύ μεγαλύτερη σε μέγεθος από τις άλλες δύο (η επιφάνειά της αγγίζει τα 300 τετραγωνικά μέτρα) με υπέροχα, βαθυπράσινα νερά να καθρεφτίζουν την ειδυλλιακή βλάστηση που την περιβάλλει και επιβλητικά βράχια να υψώνονται γύρω της μέχρι το σημείο που μοιάζουν ότι θα αγγίξουν τον ουρανό, δεν είναι να απορεί κανείς που συγκεντρώνει τον περισσότερο κόσμο στις λαξευμένες θαρρείς στον βράχο όχθες της.

Οι λάτρεις της περιπέτειας βουτούν, όπως είπαμε, από τα ψηλότερα βράχια κατ’ ευθείαν στα παγωμένα νερά της, αν και για όσους προτιμούν την ασφαλή οδό υπάρχει και μια «ομαλή» είσοδος στη μια της άκρη, με ρηχά –πλην εξίσου παγωμένα– νερά, που βαθαίνουν σταδιακά μέχρι να βρεθείτε, χωρίς να το καταλάβετε, στο κέντρο της λίμνης. Προσοχή μόνο στους βουτηχτές που απειλούν να προσγειωθούν στο κεφάλι σας: κοιτάτε και λίγο προς τα πάνω εκεί που κολυμπάτε. Για μοναδική αίσθηση φυσικού Jacuzzi, πλησιάστε στο σημείο όπου καταλήγει ο καταρράκτης και δοκιμάστε να δείτε πόση ώρα θα αντέξετε κάτω από το παγωμένο νερό.

Άλλες λίμνες δεν υπάρχουν;

Όρεξη (και λογικές θερμοκρασίες) να ‘χετε, να εξερευνείτε! Μια λιγότερο δημοφιλής διαδρομή-διακλάδωση στο σημείο όπου συναντάτε τις πρώτες πινακίδες για τη λίμνη Κάδη καταλήγει στις λίμνες του Πανάγου και της Σταθούλας, που πήραν τα ονόματά τους από τον Πανάγο Γραμματικόπουλο και την Σταθούλα Θεριού, οι οποίοι πνίγηκαν στα νερά τους –ο πρώτος προσπαθώντας να την διασχίσει και μην έχοντας υπολογίσει τα ορμητικά νερά της και η δεύτερη το 1770, μαζί με τα δύο παιδιά της, κυνηγημένη από τις ορδές του Ιμπραήμ. Παρά τις τραγικές ιστορίες τους, και οι δύο λίμνες είναι πανέμορφες, με ανοιχτόχρωμα, γαλαζοπράσινα νερά και σαφώς λιγότερο κόσμο από εκείνες της διαδρομής που καταλήγει στην Κάδη.

Πανέμορφη είναι επίσης και η Μαύρη Λίμνα, πολύ κοντά σε ένα από τα δύο parking (το πού θα παρκάρετε εξαρτάται από την διαδρομή που θα ακολουθήσετε για να φτάσετε στο Πολυλίμνιο, όπως φαίνεται σε αυτόν τον χάρτη) με τον μικρό καταρράκτη της να κάνει «σκαλοπατάκι» και να καταλήγει απαλά στην βαθυπράσινη επιφάνειά της. Μην την μπερδέψετε με την Μαυρόλιμνα, η ανάβαση στην οποία απαιτεί να σκαρφαλώσετε το απότομο μονοπάτι πάνω από τον καταρράκτη στη λίμνη Κάδη –ορειβατικά παπούτσια και μια σχετική εξοικείωση με το άθλημα κρίνονται απαραίτητα.

Γενικά, οι διαδρομές στο φαράγγι που εκτείνεται σε τρία περίπου χιλιόμετρα είναι πολλές, όλες εξίσου ενδιαφέρουσες, και διαφορετικές ανάλογα με την εποχή και τις προτιμήσεις σας: άλλη θα ακολουθήσετε αν θέλετε βουτιές και… σκιοθεραπεία στην όχθη της λίμνης, άλλη αν ενδιαφέρεστε απλώς για την χαρά του trekking και άλλη αν θέλετε να εξασκήσετε τις ικανότητές σας στην αναρρίχηση βράχων. Εξοπλιστείτε με αθλητικά παπούτσια, πάρτε μαζί σας πολύ νερό και μια-δυο πετσέτες και… στείλτε μας φωτογραφίες όταν γυρίσετε.

Πού θα βολτάρουμε εκεί κοντά;

Μπορεί το ειδυλλιακό τοπίο και η παραμυθένια ατμόσφαιρα του Πολυλίμνιου να το κάνουν να μοιάζει σα να βρίσκεται στη μέση του πουθενά, στην πραγματικότητα όμως είναι στην καρδιά μιας πολύ ενδιαφέρουσας περιοχής, όπου το μόνο βέβαιο είναι ότι αποκλείεται να βαρεθείτε. Υπολογίστε ότι η Καλαμάτα απέχει από εδώ 31 χιλιόμετρα, η Πύλος 21 χιλιόμετρα, η Χώρα με το ενδιαφέρον αρχαιολογικό μουσείο της (στο οποίο φιλοξενούνται τα ευρήματα των ανασκαφών από το Παλάτι του Νέστορα) 18 χιλιόμετρα, το κάστρο της Μεθώνης 32 χιλιόμετρα και η Κυπαρισσία περί τα 45 χιλιόμετρα.

Μία παράκαμψη που αξίζει οπωσδήποτε να κάνετε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και αν κινηθείτε, είναι αυτή που θα σας φέρει στην αρχαία Μεσσήνη, τον ωραιότερο ίσως αρχαιολογικό χώρο (ας μας επιτραπεί η μικρή δόση υπερβολής) που επισκεφθήκατε ποτέ. Με την αρκαδική της πύλη, που μοιάζει χτισμένη από Κύκλωπες, το καλοδιατηρημένο αρχαίο θέατρο, το πολύχρωμο μωσαϊκό –τόσο αναγνωρίσιμο από τις φωτογραφίες της που κυκλοφορούν ευρέως– στο Εκκλησιαστήριο, το Ασκληπιείο και το απόκοσμο στάδιο η μερική αναστήλωση του οποίου το κάνει ακόμη πιο υποβλητικό, η Αρχαία Μεσσήνη αποπνέει την μυστηριακή εκείνη ατμόσφαιρα που την κάνει γοητευτική ακόμη και για τους λιγότερο αρχαιολάτρεις εξ ημών. Για να αποφύγετε τον ανελέητο ήλιο, ελάτε νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα –ο αρχαιολογικός χώρος είναι ανοιχτός από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 20.00 το βράδυ και το εισιτήριο κοστίζει 4€. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Και πού θα φάμε;

– Στον Καταρράκτη, στη Χαραυγή: Πριν ακόμα προλάβετε να ξελαχανιάσετε από την ανάβαση της επιστροφής από το Πολυλίμνιο, θα δείτε το όμορφο μπαλκονάκι του, στην είσοδο του χωριού Χαραυγή. Πιάστε τραπεζάκι στη σκιά και ετοιμαστείτε να απολαύσετε εξαίσια μαγειρευτά (το κοτόπουλο με τις πατάτες στο φούρνο ήταν το δικό μας hit), μυρωδάτη χωριάτικη σε γαβάθα-γίγας και ντόπια, καλοψημένα κρεατικά στη σχάρα, με φόντο το φαντασμαγορικό ηλιοβασίλεμα πίσω από το φαράγγι. Οι τιμές κυμαίνονται στα 15-20€ το άτομο.

– Στο Σπιτικό, στη Γιάλοβα (περί τα 10 λεπτά μακριά από την Πύλο): Τα μαμαδίσια μαγειρευτά τιμούν το όνομά του (δοκιμάστε οπωσδήποτε τον μουσακά, το κοκκινιστό μοσχαράκι και το γιουβέτσι) ενώ η ποικιλία των ορεκτικών «παίζει» σε δύο γήπεδα, ελληνικό και κυπριακό. Για τους αμετανόητους κρεατοφάγους, ωραιότατη είναι και η σχάρα. Οι τιμές κυμαίνονται στα 15-17€ το άτομο, με εξαιρετικό χύμα κρασί.

– Στον Καγκελάριο, στην Κορώνη: Πιάστε τραπεζάκι στη σκιά του Δημαρχείου, και γεμίστε το τραπέζι με πιατάκια… της παρέας, που μοσχομυρίζουν αλμύρα: φρεσκότατα θαλασσινά και νόστιμοι ψαρομεζέδες, εναλλάσσονται στο μενού ανάλογα με την ψαριά της ημέρας. Εννοείται πως θα τα συνοδεύσετε όλα με μυρωδάτο ούζο. Υπολογίστε περί τα 15-20€ το άτομο, αναλόγως παραγγελίας.

– Στη Νέδα, στα Πλατάνια: Αν ο δρόμος σας φέρει από τους καταρράκτες της Νέδας, πιάστε τραπεζάκι στο μπαλκόνι, με το φαράγγι να απλώνεται στα πόδια σας, και παραγγείλτε… ό,τι έβγαλε η κουζίνα. Το λεμονάτο χοιρινό στο φούρνο με τις εξίσου λεμονάτες πατάτες μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Η ποικιλία συνήθως δεν είναι μεγάλη, αλλά ό,τι πάρετε θα είναι προσεγμένο στη λεπτομέρεια, και οι τιμές είναι ασυναγώνιστες: στα 10€ το άτομο.

Εδώ θα μείνουμε

Επιλογές διαμονής σε απόσταση περπατήματος από το Πολυλίμνιο δεν υπάρχουν. Έχετε, λοιπόν, να διαλέξετε για βάση σας ανάμεσα στην Καλαμάτα, την Μεθώνη, την Πύλο και τις περιοχές γύρω τους. Μερικές από τις επιλογές που ξεχωρίσαμε είναι οι εξής:

Finiki Plaza, στη Μεθώνη: Όμορφα, περιποιημένα, μεγάλα δωμάτια, μπαλκονάκια με θέα στη θάλασσα, και μια από τις ωραιότερες παραλίες της περιοχής –οι Λάμπες– σε απόσταση μόλις μερικών βημάτων. Τα δωμάτια διαθέτουν, επίσης, πλήρως εξοπλισμένο κουζινάκι και δορυφορική τηλεόραση. Οι τιμές είναι ασυναγώνιστες, στα 50€ το δίκλινο δωμάτιο, ενώ κρατήσεις πραγματοποιούνται και μέσω του Booking από εδώ.

Hotel Fotini, στην Καλαμάτα: Στιλάτα δωμάτια με εντυπωσιακές παροχές (ξεχωριστό καθιστικό, κουζινάκι, δορυφορική τηλεόραση και μπαλκονάκια με θέα στον Ταΰγετο και τη θάλασσα) στην περιοχή Βέργα, στο τέλος της Ναυαρίνου. Οι τιμές ξεκινούν από 70€ το δίκλινο. Κρατήσεις και μέσω του Booking, από εδώ.

Theoxenia Hotel Apartments, στους Χράνους: Κουκλίστικα, φωτεινά δωμάτια, βαμμένα σε παλ χρώματα, παροχές που περιλαμβάνουν δορυφορική τηλεόραση και πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, και μια όμορφη πισίνα για να χαλαρώνετε γυρνώντας από τις βόλτες. Και όλα αυτά σε τιμές που ξεκινούν από 35€ για το δίκλινο δωμάτιο. Κρατήσεις και μέσω του Booking, από εδώ.

Colonides Beach Hotel, στα Βουνάρια: Τέσσερα μόνο χιλιόμετρα από την Κορώνη, διαθέτει μεγάλα, φωτεινά δωμάτια με μπαλκόνια που αγναντεύουν από ψηλά τη θάλασσα και πλήρως εξοπλισμένες κουζίνες. Η πισίνα και ο καταπράσινος κήπος ενδείκνυνται για καφεδάκι ή ποτό –πάντα με υπέροχη θέα στο γαλάζιο του κόλπου της Καλαμάτας– ενώ οι τιμές είναι εξαιρετικές: από 54€ το δίκλινο, αν κάνετε κράτηση μέσω του Booking.

Ξενοδοχείο Σίας, στον Άγιο Αυγουστίνο: Ίσως η πλησιέστερη στο Πολυλίμνιο επιλογή διαμονής, προσφέρει λιτά αλλά περιποιημένα δωμάτια με μπαλκονάκια που αγναντεύουν τον καταπράσινο κήπο του. Οι τιμές ξεκινούν από 39€ για το δίκλινο δωμάτιο με πρωινό. Κρατήσεις και μέσω του Booking, από εδώ.

ΠΗΓΗ: in2life.gr