Tag Archives: κανιβαλισμός

Κανίβαλοι που έκαναν τον Χάνιμπαλ Λέκτερ… σχολιαρόπαιδο


Από τους «Μεταλλικούς Κυνόδοντες» στον «Βρικόλακα του Ανόβερο»

Τίποτα δεν προκαλεί τέτοιο αποτροπιασμό όσο ο άνθρωπος που προβαίνει σε κανιβαλισμό άλλων ανθρώπων.

Κι ενώ σε παλιότερες εποχές η ανθρωποφαγία ήταν γενικευμένη, με μια χούφτα «πρωτόγονες» φυλές να επιδίδονται ακόμα στην αποτρόπαιη αυτή πρακτική, στον «πολιτισμένο» ωστόσο κόσμο μας κάτι τέτοιο είναι ηθικά απαράδεκτο και ποινικά κολάσιμο.

Δεν θα κάνουμε ωστόσο λόγο για κανιβαλισμό εξαιτίας ανείπωτης πείνας, αλλά για υποθέσεις σαλεμένων ανθρώπων που έτρωγαν κατά συρροή ανθρώπους απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν ένστικτα που έχουν από καιρό εξοριστεί από τις οργανωμένες κοινωνίες.

Η σύγχρονη ψυχολογία έχει προτείνει πιθανές εξηγήσεις για τη φρικιαστική αυτή πράξη, καμιά ωστόσο δεν μπορεί να περικλείσει τον αποτροπιασμό της κοινωνίας στη θέα ή το άκουσμα τέτοιων ειδήσεων.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από σύγχρονους κανιβάλους, έχοντας υπόψη μας ότι δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι που έχουν καταγραφεί στα εγκληματικά χρονικά…

Nikolai Dzhumagaliev – Καζακστάν

Το 1952 γεννιέται ο Nikolai Dzhumagaliev στο Καζακστάν της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Όσοι τον γνώριζαν, τον χαρακτήριζαν γλυκομίλητο, καλοντυμένο και ευγενικό τζέντλεμαν. Ήταν ωστόσο το 1979 όταν ο Dzhumagaliev αποφάσισε να ξεφορτωθεί τον κόσμο της πορνείας, αρχίζοντας να δολοφονεί μαζικά τις ιερόδουλες της χώρας του. Αργότερα παραδέχτηκε τον φόνο 7 ιερόδουλων, πιστεύεται ωστόσο ότι ο αριθμός των ανθρωποκτονιών του κυμαίνεται μεταξύ 50-100. Ο Dzhumagaliev, που πήρε το παρατσούκλι «Μεταλλικοί Κυνόδοντες», δεν έμεινε ωστόσο εκεί: μαγείρευε τμήματα των πτωμάτων, έτρωγε τα απομεινάρια και σέρβιρε ανθρώπινο κρέας στους φίλους του σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Η περιβόητη «γκουρμέ» κουζίνα του περιλάμβανε έθνικ πιάτα από τα θύματά του, με τις παρέες του να συνωστίζονται για να γευτούν τις λιχουδιές του. Η αποτρόπαιη πρακτική του αποκαλύφθηκε όταν δυο φίλοι του ανακάλυψαν στο ψυγείο του το κομμένο κεφάλι μιας γυναίκας, καθώς και ανθρώπινα έντερα. Ο Dzhumagaliev θα επικαλεστεί διαταραγμένη προσωπικότητα και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρείο, το 1989 ωστόσο θα αποδράσει και θα παραμείνει ελεύθερος μέχρι το 1991. Αφού εξέτισε την ποινή των 10 χρόνων(!) που του επιβλήθηκε, αποφυλακίστηκε και ζει πλέον σε συγγενείς του στην Ανατολική Ευρώπη. Μπορεί μάλιστα να ταξιδεύει ελεύθερα και έχει το προνόμιο να είναι ο μόνος ελεύθερος άνθρωπος της λίστας μας…

Οzgur Dengiz – Τουρκία

Το 1980 γεννιέται ο Οzgur Dengiz στην Άγκυρα. Σε ηλικία 17 ετών, σκοτώνει φίλο του και καταδικάζεται σε 10 χρόνια κάθειρξης, προτού συμπληρώσει ωστόσο 3 χρόνια στη φυλακή θα απελευθερωθεί με αναστολή. Στις 5 Ιουνίου 2007, ο Dengiz σκοτώνει τον Sedat Erzurumlu, έναν μηχανικό υπολογιστών που ισχυρίστηκε ότι ο Dengiz δεν μπορούσε να διαθέσει το ποσό που χρειαζόταν για να αγοράσει ένα laptop! Τρεις μήνες μετά, θα σκοτώσει χωρίς λόγο έναν σκουπιδιάρη και λίγες ώρες μετά θα δολοφονήσει έναν 55χρονο δημοτικό υπάλληλο, θα γδάρει το πτώμα του με έναν μπαλτά, θα φάει επιτόπου τμήμα της σάρκας του ωμό και θα βάλει την υπόλοιπη σορό σε μια σακούλα. Αργότερα θα ξεφορτωθεί το πτώμα σε μια χωματερή, κρατώντας ωστόσο την ανθρώπινη σάρκα στο ψυγείο του. Οι έρευνες της αστυνομίας θα οδηγήσουν τις Αρχές στο σπίτι του, όπου και θα ανακαλύψουν με τρόμο ανθρώπινα απομεινάρια στο ψυγείο του. Ο Dengiz θα συλληφθεί μη δείχνοντας ίχνος μεταμέλειας για τις πράξεις του, ισχυριζόμενος ότι νιώθει μια ακαταμάχητη έλξη για το ανθρώπινο κρέας: «Λατρεύω να τρώω ανθρώπινη σάρκα. Με κάνει να νιώθω υπέροχα. Είμαστε βλάκες που τρώμε βοδινό για τόσο μακρό χρονικό διάστημα». Ο Dengiz, που θα πάρει το παρατσούκλι «Κανίβαλος της Άγκυρας» θα σταλεί στη φυλακή για άγνωστο χρονικό διάστημα, με τον αριθμό των θυμάτων του να παραμένει επίσης άγνωστος…

John Bunting και Robert Wagner – Αυστραλία

Ο John Bunting έχει χαρακτηριστεί ως «ο χειρότερος κατά συρροή δολοφόνος της Αυστραλίας». Μεταξύ Αυγούστου του 1992 και Μαΐου του 1999, εκτέλεσε μια σειρά στυγερών δολοφονιών, που θα αποκαλυφθούν όταν τα απομεινάρια 8 ανθρώπων θα βρεθούν μέσα σε βαρέλια σε εγκαταλελειμμένο κτίριο. Ο Bunting ηγούταν ενός κύκλου δολοφόνων, που κάτω από τις εντολές του λήστευαν και δολοφονούσαν τα θύματά τους, βάζοντας στο στόχαστρο κυρίως ομοφυλόφιλους και παιδόφιλους. Το 2005 ωστόσο θα αποκαλυφθεί ότι ο John Bunting και ο Robert Wagner, μέλος της συμμορίας, προέβαιναν σε κανιβαλισμό των πτωμάτων, με τον συνεργό τους James Vlassakis να αποκαλύπτει: «Πετσόκοβαν τα πτώματα για να σιγουρευτούν ότι θα χωρέσουν στα βαρέλια, και κατόπιν τα έκοβαν και σε μικρότερα κομμάτια, αφαιρώντας τμήματα της σάρκας. Δεν είχαν καμία τύψη, ούτε δεύτερες σκέψεις. Ζέσταιναν στη φωτιά ένα τηγάνι, μαγείρευαν το κρέας και το έτρωγαν». Η αυστραλιανή κυβέρνηση, παρά τις πιέσεις του Τύπου και τη δημόσια κατακραυγή, δεν αποκάλυψε ποτέ περισσότερες λεπτομέρειες για τις κανιβαλιστικές πρακτικές του διδύμου, το οποίο πλέον εκτίει ισόβια κάθειρξη χωρίς τη δυνατότητα αναστολής…

Dorangel Vargas – Βενεζουέλα

Ο Dorangel Vargas γεννήθηκε το 1957 στη Βενεζουέλα και από παιδί χαρακτηριζόταν βίαιο και «περίεργο». Εξαιτίας της αλλόκοτης συμπεριφοράς του, η οικογένειά του πίστεψε ότι ήταν δαιμονισμένος, γι’ αυτό και τον έδιωξε από το σπίτι. Το 1995 θα τον βρει άστεγο και περιπλανώμενο, όταν και ξεκίνησε την κανιβαλιστική πρακτική του. Μέσα σε 4 χρόνια, μέχρι το 1999, ο Vargas σκότωσε και έφαγε τουλάχιστον 10 ανθρώπους. Όταν συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 1999 στην πόλη του San Cristobal, κοντά στα σύνορα με την Κολομβία, του αποδόθηκε το παρατσούκλι «Χάνιμπαλ Λέκτερ των Άνδεων». Σε συνέντευξή του δήλωσε: «Εννοείται ότι τρώω ανθρώπους, οποιοσδήποτε μπορεί να φάει ανθρώπινη σάρκα, πρέπει ωστόσο να την πλύνεις καλά και να τη γαρνίρεις σωστά για να αποφύγεις τις ασθένειες. Τρώω μόνο τα μέρη με μύες, κυρίως τους μηρούς, που είναι και οι αγαπημένοι μου. Φτιάχνω νοστιμότατο στιφάδο με τη γλώσσα και χρησιμοποιώ τα μάτια σε λαχταριστές και υγιεινές σούπες. Το ανθρώπινο κρέας είναι το καλύτερο». Ο Vargas προτιμούσε μάλιστα τη σάρκα των αντρών από των γυναικών, την ώρα που δήλωνε ότι απέρριπτε τους ευτραφείς, «γιατί έχουν πολύ χοληστερίνη», καθώς και τους ηλικιωμένους, «γιατί η σάρκα τους είναι μολυσμένη και πολύ σκληρή». Ο Dorangel Vargas κρατείται σήμερα σε κρατητήριο, χωρίς να έχει περάσει ωστόσο από δίκη, εξαιτίας της αμφίβολης διανοητικής του κατάστασης…

Enriqueta Marti – Ισπανία

Η Enriqueta Marti γεννήθηκε το 1868 στην περιφέρεια της Ισπανίας, σύντομα ωστόσο θα βρεθεί στη Βαρκελώνη δουλεύοντας ως οικιακή βοηθός και νταντά, καριέρα που θα άφηνε για χάρη της πορνείας. Δεν θα περάσει πολύς καιρός πριν αρχίσει να ζει διπλή ζωή: κατά τη διάρκεια της ημέρας, μασκαρευόταν σε ζητιάνα ζητώντας την ελεημοσύνη του κόσμου, απαγάγοντας ταυτόχρονα εγκαταλειμμένα παιδιά, τα οποία έστρεφε στην πορνεία ή απλά τα σκότωνε. Κι όταν έπεφτε το πυκνό σκοτάδι, η Enriqueta ντυνόταν με πανάκριβα ρούχα και φτιασίδια και συναντούσε πλούσιους αστούς στις προνομιούχες περιοχές της πόλης. Εξασκούσε παράλληλα και μαγεία, χρησιμοποιώντας τα απομεινάρια των θυμάτων της για να παρασκευάζει φίλτρα και μαντζούνια. Οι σοροί των παιδιών χρησιμοποιούνταν μάλιστα στην ολότητά τους: από το λίπος και το αίμα τους μέχρι τα μαλλιά και τα κόκαλά τους, όσο για το κρέας τους, το πουλούσε στη μαύρη αγορά σε ευκατάστατους αστούς ή παρασκεύαζε πανάκριβα «γιατρικά». Εξαιτίας της «ολιστικής» της προσέγγισης, τα απομεινάρια των παιδιών ήταν λιγοστά, οι Αρχές κατάφεραν ωστόσο να ταυτοποιήσουν τουλάχιστον 12 παιδιά στην οικία της, την ώρα που βρέθηκαν βαζάκια με διατηρημένα ανθρώπινα μέλη, πηγμένο αίμα, ανθρώπινα μαλλιά, σκελετοί, κονιορτοποιημένα οστά και άλλες φρικιαστικές χρήσεις του ανθρώπινου σώματος. Η Enriqueta Marti δολοφόνησε έναν τεράστιο αριθμό παιδιών και μωρών, με τον αριθμό να μην είναι ωστόσο ξεκάθαρος. Δεν θα δικαστεί βέβαια ποτέ, καθώς θα πεθάνει έναν χρόνο μετά τη σύλληψή της δολοφονημένη από τους τροφίμους της φυλακής…

Yoo Young-chul – Νότια Κορέα

Ο Yoo Young-chul είναι ένας νοτιοκορεάτης κατά συρροή δολοφόνος και κανίβαλος, ο οποίος ξεκίνησε από μικρή ηλικία κακοποιώντας και κατακρεουργώντας μικρά ζώα, αδίκημα για το οποίο μάλιστα θα καταδικαστεί. Ζούσε στη φτώχεια με τον πατέρα του, βετεράνο του Πολέμου του Βιετνάμ. Μεταξύ 2003 και 2004, ο Yoo Young-chul θα δολοφονήσει 21 ανθρώπους, κυρίως πόρνες και ευκατάστατους ηλικιωμένους, σκοτώνοντάς τους με σφυρί. Κατόπιν αποκεφάλιζε τα πτώματα και ξεφορτωνόταν το κεφάλι σε χωματερές. Ακρωτηρίασε τουλάχιστον 11 θύματα και έφαγε τη σάρκα και το συκώτι τους ωμά. Όταν ρωτήθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη για τις αποτρόπαιες πράξεις του, δήλωσε: «Οι γυναίκες δεν πρέπει να καταφεύγουν στην πορνεία και οι πλούσιοι πρέπει να ξέρουν τι κακό έχουν κάνει». Ο Young-chul καταδικάστηκε σε θάνατο στις 19 Ιουνίου 2005.

Alexander Spesivtsev – Ρωσία

Ο Alexander Spesivtsev γεννήθηκε το 1970 στη Ρωσία, με τον πατέρα του να τον κακοποιεί από παιδί. Μόλις ενηλικιώθηκε, θα καταδικαστεί για τη δολοφονία της φίλης του και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρείο, από το οποίο θα απελευθερωθεί σύντομα. Το 1991 θα ξεκινήσει τα στυγερά φονικά του, δολοφονώντας παιδιά που θεωρούσε ότι αποτελούσαν απειλή για την κοινωνία, στερώντας τη ζωή σε τουλάχιστον 19 χαμίνια του δρόμου. Κατόπιν μετέφερε τα πτώματά τους στο σπίτι του, τα μαγείρευε και τα έτρωγε με τη βοήθεια της μητέρας του, Lyudmila. Όταν συνελήφθη, ο Τύπος θα του κολλήσει το παρατσούκλι «Κανίβαλος της Σιβηρίας». Η εγκληματική του δράση θα αποκαλυφθεί το 1996, όταν υδραυλικό πρόβλημα στο σπίτι του θα έκανε τον υδραυλικό να σπάσει την εξώπορτα για να αντικρίσει από πρώτο χέρι τη φρίκη: είδε τους τοίχους βουτηγμένους στο αίμα, μπολ με ανθρώπινα μέλη στην κουζίνα, καθώς και αποκεφαλισμένο και ακρωτηριασμένο πτώμα στην μπανιέρα. Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο υδραυλικός ανακάλυψε μια ακρωτηριασμένη γυναίκα στον καναπέ, η οποία ζούσε ωστόσο ακόμα. Μεταφέρθηκε τάχιστα στο νοσοκομείο και πρόλαβε να ζήσει για να διηγηθεί τον αποτροπιασμό στον εισαγγελέα, πριν καταλήξει 17 ώρες αργότερα. Στο σπίτι η αστυνομία ανακάλυψε το ημερολόγιο του Spesivtsev, στο οποίο περιγραφόταν με κάθε λεπτομέρεια ο θάνατος 19 κοριτσιών, τα ευρήματα ωστόσο υποδείκνυαν ότι τα θύματα ήταν τουλάχιστον 80. Στις 5 Οκτωβρίου 1999, ο Spesivtsev θα κριθεί διαταραγμένος ψυχικά από το ρωσικό δικαστήριο και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, με τη μητέρα του να αρνείται κάθε εμπλοκή στις αποτρόπαιες πράξεις, θα καταδικαστεί παρόλα αυτά σε 13 χρόνια κάθειρξης…

Fritz Haarmann – Γερμανία

Το 1879 γεννιέται ο Fritz Haarmann στο Ανόβερο της Γερμανίας. Μεταξύ 1918-1924, θα επιδοθεί σε μια σειρά φονικών που άγγιξαν το νούμερο των 24 θυμάτων, με τις αστυνομικές εκτιμήσεις να κάνουν ωστόσο λόγο για τουλάχιστον 27. Στο στόχαστρό του μπήκαν νεαροί άντρες, από ταξιδιώτες και φυγάδες μέχρι και ζιγκολό. Ο Haarmann τους καλούσε στο σπίτι του με πρόφαση το σεξ, όπου και τους σκότωνε δαγκώνοντας το λαρύγγι τους. Για την ανατριχιαστική δολοφονική του πρακτική θα ονομαστεί «Βρικόλακας του Ανόβερο». Όλα τα θύματά του κατόπιν διαμελίζονταν, κόβονταν σε μικρά κομμάτια και τρώγονταν, με τα απομεινάρια να ξεφορτώνονται στο ποτάμι της πόλης. Το κρέας πολυάριθμων θυμάτων θα πωλούταν μάλιστα στη μαύρη αγορά ως κονσερβοποιημένο χοιρινό, αφού ο Haarmann εργαζόταν στην τοπική αγορά κρέατος. Στις 22 Ιουνίου 1924, η αστυνομία θα ξεκινήσει να παρακολουθεί τον Fritz Haarmann όταν βρήκε πολυάριθμους σκελετούς στο ποτάμι και σύντομα θα συλλαμβανόταν. Θα ομολογούσε ότι βίαζε, σκότωνε, έγδερνε και έτρωγε νεαρούς άντρες ήδη από το 1918, με τις δικές του εκτιμήσεις να μιλούν για 50-70 θύματα. Η δίκη του «λυκανθρώπου» ή «βαμπίρ», όπως τον αποκαλούσε ο Τύπος, θα κρατήσει μόλις 2 εβδομάδες, με τον Haarmann να καταδικάζεται σε θάνατο. Αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα στις 15 Απριλίου 1925, με τα τελευταία του λόγια να είναι: «Μετανοώ, αλλά δεν φοβάμαι τον θάνατο»…

Ottis Toole – ΗΠΑ

Ο αμερικανός κατά συρροή δολοφόνος και κανίβαλος ήταν συνεργός του επίσης serial killer Henry Lee Lucas. Οι δυο τους θα επιδίδονταν σε εκατοντάδες ειδεχθή φονικά σε μια περίοδο μπόλικων δεκαετιών, ο Toole ωστόσο θα ομολογήσει και για τις κανιβαλιστικές πρακτικές του παραθέτοντας εξαιρετικά λεπτομερείς καταθέσεις. Ο Toole ήταν μάλιστα και κατά συρροή εμπρηστής, με τη φωτιά να τον διεγείρει σεξουαλικά. Το 1976 θα γνωρίσει τον Henry Lee στο Jacksonville και σύντομα θα γίνουν ζευγάρι, εκτελώντας -στους αρχικούς ισχυρισμούς τους- 108 ανθρωποκτονίες. Οι δυο τους ωστόσο θα βοηθήσουν αργότερα την αστυνομία να ανασύρει τις σορούς 246 εξαφανισμένων ανθρώπων, ενώ αργότερα θα παραδεχτούν τη δολοφονία 430 θυμάτων.
Οι τελετουργικοί φόνοι και ο κανιβαλισμός του Toole παραείναι μακάβριοι για να περιγραφούν, αρκεί ωστόσο να αναφερθεί ότι ο ψυχικά διαταραγμένος κανίβαλος είχε αναπτύξει τη δική του σος για να συνοδεύει το ανθρώπινο κρέας! Στις 15 Σεπτεμβρίου 1996, σε ηλικία 49 ετών, ο Ottis Toole θα πέθαινε στο κελί του από νεφρική ανεπάρκεια…

Ratu Udre Udre – Φίτζι

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ο πληθυσμός των Φίτζι ήταν περιβόητος στα πέρατα της οικουμένης για τον τελετουργικό κανιβαλισμό του. Ο Udre Udre, αστός των Φίτζι, κατέχει μάλιστα το ρεκόρ Γκίνες ως ο πλέον «γόνιμος» κανίβαλος του κόσμου, με τον αριθμό των θυμάτων του να ανέρχεται κάπου μεταξύ 872-999 ανθρώπους. Κρατούσε μάλιστα μια πέτρα για κάθε φαγωμένο σώμα, με τις πέτρες να έχουν πλέον τοποθετηθεί γύρω από τον τάφο του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιου του, οι κάτοικοι του χωριού του πήγαιναν στη μάχη παρέα με τον Udre Udre και του εξασφάλιζαν κατόπιν κάθε νεκρό σώμα εχθρού και ιδιαίτερα το κεφάλι. Ο Udre Udre διατηρούσε τα ανθρώπινα απομεινάρια και κατόπιν τα έτρωγε, πιστεύοντας ότι όταν θα κατασπάραζε το χιλιοστό του θύμα θα άγγιζε την αθανασία…

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Αλιείς αναγκάστηκαν να φάνε τις σάρκες ενός συντρόφου τους για να επιβιώσουν

Μία ιστορία που θυμίζει το τραγικό περιστατικό στις Άνδεις εκτυλίχθηκε στην Ρωσία. Αλιείς οι οποίοι είχαν χαθεί έφαγαν τις σάρκες συντρόφου τους

Δύο Ρώσοι αλιείς χάθηκαν στην τάιγκα σε δάση κωνοφόρων των ψυχρών περιοχών. ένας τρόπος υπήρχε για να επιβιώσουν. Να φάνε τις σάρκες συντρόφου τους.

«Δεν πρόκειται για δολοφονία. Κατανάλωσαν ανθρώπινη σάρκα, αφού ο άνθρωπος αυτός είχε πεθάνει, όντας ανήμποροι να επιβιώσουν στις συνθήκες» που επικρατούν στην τάιγκα, είπε μια πηγή στην εφημερίδα Κομσομόλσκαγια Πράβντα. Στην διάκριση της ανάκρισης, ένας από τους ψαράδες ομολόγησε την πράξη, πρόσθεσε.

Οι δύο επιζήσαντες μαζί με άλλους δύο αλιείς είχαν μεταβεί τον Αύγουστο σε μια περιοχή στην Γιακουτία, στο βορειοανατολικό τμήμα της Σιβηρίας, κι έκτοτε αγνοούνταν.

Οι επιζήσαντες βρέθηκαν στα τέλη Νοεμβρίου κοντά σε ένα ποτάμι τουλάχιστον 250 χλμ. από την κοντινότερη πόλη, όμως τα άλλα δύο μέλη της ομάδας αγνοούνταν.

Οι αλιείς είπαν ότι η ομάδα χωρίστηκε, όμως κατόπιν βρέθηκε μια ανθρώπινη σορός με σημάδια που καταδείκνυαν βίαιο θάνατο στην τάιγκα.

Οι αρχές άρχισαν έρευνα για ανθρωποκτονία, ενώ τοπικά μέσα ενημέρωσης άφησαν να εννοηθεί ότι υπήρχαν υποψίες για κανιβαλισμό. Οι δύο αλιείς δεν συνελήφθησαν, αλλά θεωρήθηκαν μάρτυρες στην υπόθεση.

Στην διάρκεια μιας ανάκρισης του ενός εξ αυτών, του Αλεξάντρ Αμπντουλάγεφ, ο άνδρας ομολόγησε πως μαζί με τον άλλο επιζώντα, τον Αλεξέι Γκουρουλένκο, έφαγαν από τις σάρκες του Αλεξέι Κουρότσκιν, σύμφωνα με αξιωματούχους που συμμετέχουν στην έρευνα και επικαλείται ο ειδησεογραφικός ιστότοπος NVPress.ru.

«Σύμφωνα με (την κατάθεση από) τον Αμπντουλάγιεφ, ο θάνατος του Κουρότσκιν οφειλόταν σε φυσικά αίτια, υπέκυψε λόγω του ψύχους» που επικρατούσε. Οι δύο αλιείς «τρέφονταν από τη σορό του για εβδομάδες», σύμφωνα με τον NVPress.ru.

Η διάσταση του κανιβαλισμού στην υπόθεση αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά επίσημα την περασμένη εβδομάδα.

Ο Βίκτορ Καμάροφ, ο τέταρτος της ομάδας, αγνοείται ακόμα.

Το μόνο που βρέθηκε από τους αστυνομικούς και τους λιμενικούς ήταν το σκάφος των αλιέων, μισοβυθισμένο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-Γαλλ.πρακτ.

40 χρόνια από τη φρίκη των Άνδεων


Ακόμη συγκινεί η ιστορία των 16 επιβατών που επέζησαν από αεροπορικό δυστύχημα και παρέμειναν 72 μέρες καθηλωμένοι σε συνθήκες πολικού ψύχους στις Άνδεις χωρίς να σταματήσουν να ελπίζουν και επιδιδόμενοι σε κανιβαλισμό για να κρατηθούν στη ζωή.

Για τους επιζήσαντες ήταν ένας εφιάλτης παρότι ο κόσμος αποκάλεσε αργότερα την περιπέτειά τους “Το Θαύμα των Άνδεων”.

Πώς έγιναν όλα

Η πτήση 571 της Uruguayan Air Force απογειώθηκε από το Μοντεβιδέο στις 12 Οκτωβρίου του 1972 με προορισμό το Σαντιάγο.

Η ομάδα ράγκμπι της της Ουρουγουάης, η Old Christians Club, θα έπαιζε σε φιλικό αγώνα στην πρωτεύουσα της Χιλής και συνοδευόταν από φίλους και γνωστούς. Ο καιρός επιδεινώθηκε και έτσι ο κυβερνήτης του αεροπλάνου επέλεξε να προσγειωθεί στην πόλη της Αργεντινής, Μεντόζα, στους πρόποδες των Άνδεων, όπου οι επιβάτες και το πλήρωμα διανυκτέρευσαν.

Στις 13 Οκτωβρίου, οι καιρικές συνθήκες δεν είχαν καθόλου βελτιωθεί, αλλά το πενταμελές πλήρωμα ενδίδοντας στις πιέσεις των επιβατών, αποφάσισε να απογειωθεί για το Σαντιάγο. Στη διαδρομή αναμένονταν αναταράξεις για το δικινητήριο αεροσκάφος τύπου Fairchild Hiller FH-227D, αλλά οι 40 επιβάτες του αντιμετώπισαν τις προειδοποιήσεις με χαμόγελα και χωρίς φόβο. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν 19 ή 20 ετών και για πολλούς αυτό ήταν το πρώτο τους ταξίδι με αεροπλάνο.

Ωστόσο, πάνω από τη Χιλή το αεροπλάνο αντιμετώπισε πρόβλημα, έχασε ύψος 200 μέτρα, προσέκρουσε σε βουνό, έχασε τμήμα της ουράς του και συνετρίβη στο χιόνι. Δώδεκα από τους επιβαίνοντες σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ τρεις ακόμα υπέκυψαν στα τραύματά τους την πρώτη νύχτα.

Ο πύργος ελέγχου του αεροδρομίου του Σαντιάγο έλαβε το τελευταίο σήμα από την πτήση στις 3:30 μμ.

Στο έδαφος, οι επιζήσαντες άρχισαν σιγά-σιγά να αποδέχονται τη μοίρα τους: βρίσκονταν σε υψόμετρο 4.000 μέτρων, σε θερμοκρασίες που έφθαναν τους μείον 30 βαθμούς Κελσίου με ελάχιστα τρόφιμα και μοναδικό καταφύγιό για να προστατεύονται από το χιόνι και τους ισχυρούς ανέμους, την κατεστραμμένη άτρακτο του αεροπλάνου. Ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα.

Έτρωγαν τους νεκρούς τους για να επιζήσουν

Ύστερα από δέκα μέρες άκουσαν σε ένα ραδιοφωνάκι ότι η επιχείρηση αναζήτησης τυχόν επιζώντων σταμάτησε. Τότε ήταν που πήραν τη σκληρή απόφαση, η οποία έμελλε να γίνει πρωτοσέλιδο και να συγκλονίσει τη διεθνή κοινότητα:  ξεκίνησαν να τρέφονται με τη σάρκα των νεκρών επιβατών και φίλων τους. Ήταν κάτι φρικτό, αλλά η ίδια τους η ζωή βρισκόταν σε κίνδυνο.

“Όταν μάθαμε ότι οι έρευνες σταμάτησαν, ότι δεν υπήρχαμε πλέον για τον κόσμο, έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση, και δεν μας είχε απομείνει τίποτα άλλο από τρόφιμα. Έτσι έγινε“, θυμάται ένας από τους επιζώντες, ο Κάρλος Παέζ, σε συνέντευξή του πριν από δέκα χρόνια με αφορμή την 30ή επέτειο από το δυστύχημα.

Οι επιζήσαντες υπέμειναν πολλές εβδομάδες με σφοδρές καταιγίδες και πολικό ψύχος. Πολλοί από αυτούς δεν άντεξαν και πέθαναν. Οι πιο δυνατοί απομακρύνονταν κάθε τόσο προσπαθώντας, μάταια, να καταλάβουν που βρίσκονται. Ήταν καθηλωμένοι σε ένα απομονωμένο σημείο, καλυμμένο με χιόνι, στη μακρύτερη οροσειρά της Γης.

Αργά το μεσημέρι της 29ης Οκτωβρίου, καθώς η ομάδα των επιζησάντων ετοιμαζόταν για μια ακόμη πολική νύχτα, μια χιονοστιβάδα καταπλάκωσε ό,τι είχε απομείνει από το αεροπλάνο και στοίχισε τη ζωή σε επτά άνδρες και μια γυναίκα.

Ο αριθμός των επιζώντων μειώθηκε στους 19 και το αντικείμενο των συζητήσεών τους ήταν πλέον συχνά η τροφή τους.

Πεινούσαμε τόσο πολύ“, θυμάται ο Παέζ, ο οποίος τότε ήταν 18 ετών. “Καταρτήσαμε μια λίστα με 130 εστιατόρια στο Μοντεβιδέο. Κανονικός μαζοχισμός“.

Η παρέα χάραξε έναν σταυρό στο χιόνι με τα απομεινάρια των αποσκευών της ελπίζοντας ότι θα είναι ορατός από ψηλά.

“Αυτό που μας κρατούσε δυνατούς ήταν η σκέψη της επόμενης μέρας. ‘Ισως αύριο!’– αυτό ήταν που μας κράτησε ζωντανούς για 72 μέρες. ‘Ισως αύριο!’ –αυτό ήταν το σύνθημά μας“, θυμόταν ο Ρομπέρτο Κανέσα το 2002.

Οι επιζήσαντες

Ήταν εκείνος, μαζί με τον Φερνάντο Παράδο, που κατάφεραν να ανέβουν σε ένα βουνό και να ζητήσουν βοήθεια. Μέσα σε δέκα μέρες περπάτησαν 70 χιλιόμετρα στις Άνδεις μέχρι που βρήκαν έναν χιλιανό αγρότη, ο οποίος κάλεσε τα σωστικά συνεργεία που τελικά περισυνέλεξαν τους επιζώντες με ελικόπτερο στις 22 Δεκεμβρίου.

Η υποδοχή που τους επεφύλαξαν στο Μοντεβιδέο ήταν ενθουσιώδης. “Κάποιοι το αποκάλεσαν ‘Θαύμα των Άνδεων’. Νομίζω ότι ήταν μάλλον μια μάχη του ανθρώπου για επιβίωση“, λέει ο Παέζ. Δεκαέξι άνθρωποι επέζησαν τελικά του δυστυχήματος. “Θα επρόκειτο για θαύμα αν και οι 45 είχαμε επιζήσει ύστερα από 70 ημέρες, αλλά δεν συνέβη έτσι”, συμπληρώνει ο ίδιος.

Έπειτα από 40 χρόνια, κι ενώ η ιστορία τους έγινε βιβλίο και κινηματογραφική ταινία, 11 από τους επιζώντες εξακολουθούν να δίνουν διαλέξεις με θέμα τη δοκιμασία τους. Πάντα μπορούμε να το επιτύχουμε– αν διαθέτουμε την απαραίτητη πίστη– ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες“, λέει ο Κανέσα, ένας 59χρονος παιδοκαρδιολόγος.

Το 1974, ο βρετανός συγγραφέας Πιρς Πολ Ριντ έδωσε την πρώτη, εκτενή περιγραφή του δυστυχήματος στο βιβλίο του “Ζωντανοί: Η Ιστορία όσων επέζησαν στις Άνδεις”.

Πηγή: ΑΠΕ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: pkool.gr

Φθηνό ναρκωτικό ξυπνά κανιβαλικά ένστικτα


 

Εντελώς ξαφνικά, οι νοσοκομειακές αίθουσες εκτάκτων περιστατικών γέμισαν ασθενείς με κρίσεις βίας και ψυχολογικές διαταραχές ενώ εγκλήματα πρωτοφανούς βίας συγκλονίζουν τον πλανήτη… Ισως πρόκειται για το ναρκωτικό με τις χειρότερες παρενέργειες λένε οι ειδικοί.

Φονικό όπλο στο οποίο έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες και μάλιστα έναντι πολύ χαμηλού αντιτίμου χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες το νέο ναρκωτικό που διακινείται στις ΗΠΑ και τείνει να εξελιχτεί στον χειρότερο εφιάλτη του 21ο αιώνα.

Οι αστυνομικές αρχές κατέγραψαν τις τελευταίες ημέρες δύο κρούσματα που έκαναν τον γύρο του κόσμου (ο Λούκα Μανιότι βίασε, δολοφόνησε, τεμάχισε κι έφαγε τον εραστή του ενώ ο Ρούντι Εβγένι επιτέθηκε σε άστεγο και κατάπιε το 75% του προσώπου του) αλλά και πολλά ακόμα περιστατικά που σοκάρουν.

Ένας άνδρας στην Ιντιάνα πήδηξε σε ώρες αιχμής στη μέση του αυτοκινητόδρομου με ένα κοντάρι, άλλος στη Πενσιλβανία εισέβαλε σε μοναστήρι και μαχαίρωσε τον παπά ενώ μια γυναίκα στη Δυτική Βιρτζίνια έκοψε τον εαυτό της σε δεκάδες κομματάκια γιατί νόμιζε ότι κάτι περίεργο υπήρχε κάτω από το δέρμα της, αναφέρουν χαρακτηριστικά οι New York Times.

Οι αρχές αναφέρουν επίσης ότι τουλάχιστον 12 θάνατοι των τελευταίων ημερών αποδίδονται σε αυτό το νέο ναρκωτικό που είναι γνωστό στην αγορά ως «Άλατα Μπάνιου» (επειδή η υφή του μοιάζει συγκλονιστικά με άλατα μπάνιου), κοστίζει μόλις 25 ευρώ (τα 50 μιλιγκράμ) και μπορεί να το αγοράζει κανείς εύκολα στο διαδίκτυο ή στα… ψιλικατζίδικα (μέχρι να εντοπίσουν οι αρχές ότι δεν πρόκειται για κανονικά άλατα μπάνιου και να απαγορεύσουν την πώλησή του σε 28 Πολιτείες). Το φθηνό αυτό ναρκωτικό («bath salts») εκτός των άλλων προκαλεί έντονες τάσεις αυτοκτονίας και κανιβαλισμού!

Οι νοσοκομειακοί γιατροί προειδοποιούν ότι το νέο ναρκωτικό -το οποίο επίσης κυκλοφορεί και με τα ονόματα Aura, Ivory Wave, Vanilla Sky -προκαλούν επικίνδυνες παρενέργειες στους χρήστες τους οποίους χρειάζονται πολλά άτομα για να τους ακινητοποιήσουν όταν αρχίσει η κρίση…

Το πλέον εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι σύμφωνα με γιατρούς, αστυνομικούς και αυτόπτες μάρτυρες, όταν ξεκινήσει η επίδραση του ναρκωτικού ο χρήστης δεν ηρεμεί ούτε με υψηλές δόσεις ηρεμιστικού, ούτε ακόμη με χτύπημα από πιστόλι αναισθητοποίησης! Σε μερικές περιπτώσεις χρειάστηκε γενική αναισθησία για να ηρεμήσει ο ασθενής.

«Μερικοί χρήστες δεν είναι στα καλά τους για πάρα πολύ καιρό. Παρουσιάζουν έντονα χαρακτηριστικά παράνοιας και ψυχωτικών διαταραχών. Εάν φτιάχναμε μια λίστα με τα πιο επικίνδυνα ναρκωτικά, αυτό θα το έβαζα στο Νο1. Για να έχετε μια εικόνα, είναι σαν να έχουμε συνδυασμό των χειρότερων επιδράσεων μεθαδόνης, κοκαΐνης, PCP, LSD και ecstasy σε ένα ναρκωτικό», εξηγεί η διευθύντρια του Northern New England Poison Center, Κάρεν Ι. Σιμόνε, στους New York Times.

Οι αρχές έχουν σημάνει συναγερμό σε ολόκληρη τη χώρα κυρίως λόγω της μεγάλης ταχύτητας με την οποία εξαπλώνεται το ναρκωτικό. Από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα τα κέντρα δηλητηριάσεων των ΗΠΑ έχουν καταγράψει 3470 κλήσεις επείγουσας ανάγκης λόγω χρήσης των «Αλάτων μπάνιου» έναντι μόλις 303 του 2010…

ΠΗΓΗ:iefimerida.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: mypoco.net