Tag Archives: ΕΥ ΖΗΝ

Ειδυλλιακό cafe στα κανάλια της Βενετίας!


Η Βενετία είναι έτσι ή αλλιώς ένα από τα πλέον ρομαντικά και ερωτικά μέρη του κόσμου όπου υπόσχεται να προσφέρει στον επισκέπτη μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές. Μέσα σε μια γόνδολα στα κανάλια της, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου σε κάποιο από τα πολλά ιστορικά κτήρια της πόλης ή σε μια βόλτα στα πλακόστρωτα δρομάκια απολαμβάνοντας τη θέα πάνω από τις πολλές γεφυρούλες, η Βενετία κλέβει τις εντυπώσεις.

1

Όπως και το περίφημο caffe Sempione που δεσπόζει στο κέντρο της εμπορικής περιοχής Mecerie, στην καρδιά της Βενετίας, μόλις μερικά βήματα μακριά από την πλατεία του Αγίου Μάρκου και το Ριάλτο. Ένα από τα πιο ρομαντικά καφέ όχι μόνο της πόλης αλλά και του κόσμου, με θέα στο κανάλι Calla di San Marco, το μικρό καφέ κερδίζει τις εντυπώσεις εξαιτίας της θέσης αλλά και της όμορφης πρόσοψής του, όπου τα τραπεζάκια είναι τοποθετημένα επάνω σε γραφικά μπαλκονάκια που σχεδόν ακουμπούν στο νερό, ενώ τα φυτά ολοκληρώνουν το ειδυλλιακό σκηνικό. Ένα από τα σημεία της Βενετίας για ρομαντικούς ταξιδιώτες, και όχι μόνο!

2

3

4

5

6

7

8

9

10

ΠΗΓΗ:

perierga.gr

Τα παστουρματζίδικα της Αθήνας


Αυτά που ξεχωρίζουν…

Η βαριά ιστορία του παστουρμά, όσο και η μυρωδιά του, έχει ταξιδέψει από τα βάθη της Ανατολής, την Αρμενία μέχρι την Καισαρεία και την Καπαδοκία για να προσγειώνεται σήμερα στα πιάτα μας σε διάφορες εκδοχές κρεάτων και με ή χωρίς τσιμένι.

Λάτρεις του παστουρμά, κρατήστε σημειώσεις!:

001

Μιράν

Φήμες λένε ότι παστουρμάς ίσον «Μιράν». Το πιο γνωστό παστουρματζίδικο στην Αθήνα διατηρεί το εργαστήριό του στην παλιά Κοκινιά εδώ και 90 χρόνια όταν δηλαδή ο παππούς της αρμένικης φαμίλιας Μιράν κατέληξε στο λιμάνι έχοντας κάνει την περιβόητη διαδρομή της προσφυγιάς: Καισαρεία, Πόλη, Χίος, Πειραιάς. Στο μαγαζί της Ευρυπίδου, το σκηνικό είναι γνώριμο και έτσι ακριβώς όπως το φαντάζεσαι: σαλάμια, παριζάκια και ό,τι άλλο αλλαντικό βάζει ο νους σου κρέμονται από τα ταβάνι ενώ το προσωπικό, ντυμένο με τις λευκές ποδιές, είναι υπ’ ατμόν για ένθερμη εξυπηρέτηση. Το σουτζούκι του είναι εξαιρετικό αλλά κακά τα ψέματα, την ποικιλία του παστουρμά εδώ δύσκολα θα τη βρεις αλλού: από καμήλα, μοσχάρι, κόντρα φιλέτο μέχρι και άοσμος!
Ευρυπίδου 45, τηλ. 210 3217187

001

Αραπιάν

Παραδίπλα βρίσκεται ο  αξιόμαχος αντίζηλος, το παστουρματζίδικο «Αραπιάν». Από το 1935, έχει και αυτό τη δική του ιστορία εξ Ανατολής με βασικό πρωταγωνιστή το παστό κρέας με την τόσο αποκρουστική μυρωδιά από τη μία αλλά την τόσο εθιστική γεύση από την άλλη. Βέβαια στου «Αραπιάν» μπορεί να διαλέξεις παστουρμά λιγότερο «μυρωδάτο». Για να μαθαίνεις, αυτό μπορεί να συμβεί χάρη στη μαγική επεξεργασία στο τσιμένι, σε αυτή την καφεκόκκινη επικάλυψη περιμετρικά του παστού κρέατος που προέρχεται από το μείγμα των μπαχαρικών (πιπέρι, πάπρικα, σίκαλι και φρέσκο σκόρδο). Αυτή είναι άλλωστε η πηγή του κακού όταν ακόμα και κάποιες μέρες μετά την κατανάλωσή του, το δέρμα σου μυρίζει ολίγον τι έντονα.
Ευρυπίδου 41, τηλ. 210 3217238

001

Ara Delicatessen

Ψαγμένα λουκάνικα, σαλάμια, τυριά και φυσικά εξαιρετικό παστουρμά θα βρεις στο «Ara Delicatessen». Μπαίνει και εδώ η αρμένικη υπογραφή διατηρώντας τις ανατολίτικες συνταγές για παστουρμά, σουτζούκι και καβουρμά. Ωστόσο η ποικιλία των προϊόντων εκτείνεται και σε ευρωπαϊκά μονοπάτια με διάφορα τυριά ελληνικής παραγωγής μέχρι μοναστηριακό ζαμπόν Γερμανίας.

Λεωφόρος Κύπρου 146, Αργυρούπολη, τηλ. 210 9630181

001

Αφοι Μπατανιάν

Η αρμένικη οικογένεια Μπατανιάν θεωρείται η πρώτη που μύησε τους Αθηναίους στα μυστικά του παστουρμά. Ο παππούς Μπατανιάν, από τους πιο γνωστούς παστουρματζήδες από την Καισαρεία, ήρθε στην Ελλάδα το 1922 στήνοντας το εργαστήριό του στη Νικαία. Σήμερα τα εγγόνια του Αράμ Μπατανιάν κρατώντας τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής του παστουρμά, δηλαδή στο χέρι και με πολύ μεράκι, έχουν επεκτείνει την επιχείρηση με το κεντρικό κατάστημα στην Καλλιθέα, ένα παράρτημα στο Μαρούσι και το εργοστάσιο στο Κορωπί, ενώ η εξαγωγή του φτάνει σε πολλά μέρη της Ελλάδας μέχρι την Τουρκία.

Πλάτωνος 5 Καλλιθέα, τηλ. 210 9566265
Βασ. Σοφίας 52, Μαρούσι, τηλ. 210 8027058
ΒΙΠΕ Κορωπίου, θέση Τζήμα, τηλ. 210 6620046

001

Benito

Άλλη μια οικογένεια από  την Πόλη, με ελληνοϊταλικές ρίζες αυτή τη φορά, παραδίδει μαθήματα ποιοτικών αλλαντικών, τυριών και σχετικών μεζέδων. Τιμώντας της παραδόσεις από τον τόπο του, ο Benito Σαντζώνης, στη γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου, ειδικεύεται στα παστουρμαδοπιτάκια με γιουφκά που είναι το παραδοσιακό φύλλο της Τουρκίας.

Θέτιδος 22, Παλαιό Φάληρο, τηλ. 210 9837677

Νίκη Ρωμανού

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Πιπέρι. Ο βασιλιάς των μπαχαρικών!


Έχει καθιερωθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια σαν βασικό συστατικό στις κουζίνες

Σχεδόν όλοι γνωρίζουν ότι μια μικρή ποσότητα μαύρο πιπέρι μπορεί να προσθέσει νοστιμιά σε οποιοδήποτε πιάτο. Αυτή του η μοναδική ιδιότητα είναι που το έχει καθιερώσει εδώ και χιλιάδες χρόνια σαν βασικό συστατικό στις κουζίνες της Ανατολής και της Δύσης και του έχει απονείμει τον τίτλο του «βασιλιά των μπαχαρικών».

Περιγραφή
Το πιπέρι αποτελεί μια γενική ονομασία που συμπεριλαμβάνει μπαχαρικά που παρασκευάζονται από τους αρωματικούς καρπούς διαφόρων φυτών. Τα είδη του πιπεριού είναι: το κοινό πιπέρι (άσπρο-μαύρο), το τσίλι, το πιπέρι καγιέν, το ταμπάσκο, το πιμέντο, το πιπέρι μελεγκέτα και το αφρικανικό πιπέρι. Το μαύρο πιπέρι είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μπαχαρικά και χρησιμοποιείται καθημερινά παγκοσμίως στη διαδικασία του μαγειρέματος.
Τα περισσότερα είδη πιπεριού προέρχονται από φυτά του γένους πέπερι. Το πέπερι είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο. Ανήκει στην τάξη Πιπερωδών και στην οικογένεια των Πιπεροειδών με πάνω από 1.500 είδη μικρών δέντρων και θάμνων. Βρίσκεται στις τροπικές περιοχές της γης. Το πιο σημαντικό είδος είναι το μαύρο πέπερι (Piper nigrum) με καταγωγή από την Ινδία από τους καρπούς του παράγεται το λευκό και το μαύρο πιπέρι.

Είναι αναρριχητικό φυτό που ξεπερνά τα 8 μέτρα σε ύψος. Τα φύλλα του είναι στιλπνά, 10-16 εκ., πλατιά σε σχήμα καρδιάς, και τα άνθη του είναι αφανή σχηματίζοντας λεπτές ταξιανθίες. Ο καρπός ή κόκκος πιπεριού είναι μικρός, στρογγυλός, εμπύρηνος με σαρκώδες περικάρπιο και διάμετρο 5-8 χιλιοστά. Το χρώμα των καρπών είναι πράσινο και όταν ωριμάσουν γίνεται κιτρινοκόκκινο, όταν δε ξεραθούν γίνονται μαύροι. Το άρωμα τους είναι οξύ διαπεραστικό και ερεθιστικό στη μύτη και η γεύση πολύ καυτερή. Για την καλλίτερη ανάπτυξη του φυτού χρειάζονται υψηλές θερμοκρασίες και αρκετές βροχές. Τα φυτά πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα και καρποφορούν σε 2 χρόνια μετά τη φύτευση τους και για 30-40 χρόνια μπορούν να δίνουν καρπούς. Η συγκομιδή γίνεται συνήθως χειρωνακτικά.

Προέλευση 
Η προέλευση του μαύρου και του άσπρου πιπεριού είναι το Μάλαμπαρ, μια περιοχή των δυτικών ακτών της Νότιας Ινδίας ενώ οι άλλοι τύποι πιπεριού δηλ. το πράσινο και το κόκκινο είναι πρόσφατες ανακαλύψεις.
Το πιπέρι έφτασε στη Νοτιοανατολική Ασία πριν από περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια και μεγαλώνει από τότε στη Μαλαισία και την Ινδονησία. Στις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα η παραγωγή πιπεριού αυξήθηκε ραγδαία καθώς νέες φυτείες δημιουργήθηκαν σε Μαδαγασκάρη, Ταϊλάνδη, Καμπότζη, Βιετνάμ, Κίνα και Σρι Λάνκα. Στην Αμερική, ο μόνος σημαντικός παραγωγός είναι η Βραζιλία, όπου έχουν δημιουργηθεί φυτείες από το 1930.
H ιστορία του πιπεριού
H ιστορία του πιπεριού Το πιπέρι αναπτύχθηκε πριν από περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια στη Νότια Ινδία από όπου διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο και ειδικά από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου το 4ο αι. π.χ από τον οποίο μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη Δύση. Αργότερα Άραβες έμποροι το διέθεσαν στην Ευρώπη μέσω της Αραβικής χερσονήσου και της Αιγύπτου. Παρά την εξωφρενική του τιμή, το πιπέρι χρησιμοποιήθηκε πολύ από τους Ρωμαίους και στις αρχές του Μεσαίωνα έγινε το σύμβολο της καλής μαγειρικής. Στα επόμενα χρόνια το εμπόριο πέρασε στα χέρια των Πορτογάλων με τον Βάσκο ντε Γκάμα και στη συνέχεια των Άγγλων και των Ολλανδών. Στη συνέχεια καλλιεργήθηκε και σε άλλες χώρες της Β. Αφρικής, Κίνα και Ιαπωνία.
Χημική σύσταση
Οι κόκκοι του πιπεριού περιέχουν 2,5 % αιθέριο έλαιο με τερπένια, τα καυτερά στη γεύση αλκαλοειδή πιπερίνη (5-10%) υδροκυανικό οξύ και ρητίνες.
Οι τύποι του πιπεριού Το πιπέρι είναι μοναδικό στον κόσμο των μπαχαρικών καθώς υπάρχει σε τέσσερις τύπους: το μαύρο, το άσπρο, το κόκκινο και το πράσινο.
Το μαύρο πιπέρι προέρχεται από τους κόκκους του πιπεριού που πλησιάζουν στην ωρίμανση αλλά δεν έχουν ωριμάσει ακόμα. Στη συνέχεια οι κόκκοι αποξηραίνονται σε σχετικά ανεβασμένη θερμοκρασία. Το λευκό πιπέρι προέρχεται από το εσωτερικό ενός ώριμου κόκκου πιπεριού (από το ενδοσπέρμιο) αφού αφαιρεθεί μηχανικά ο εξωτερικός φλοιός και είναι ακριβότερο σε σχέση με το μαύρο λόγω της επεξεργασίας του το δε άρωμα του είναι διαφορετικό σε σχέση με το μαύρο πιπέρι.
Στη Μαδαγασκάρη αναπτύχθηκε το πράσινο πιπέρι το οποίο προέρχεται από άγουρους κόκκους πιπεριού οι οποίοι διατηρήθηκαν σε άλμη ή ξύδι ή σε κονσέρβα ή αποξηράθηκαν με ψύξη. Η ίδια μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί και σε ώριμους κόκκους, δημιουργώντας το κόκκινο πιπέρι, του οποίου το άρωμα είναι πιο έντονο από αυτό του πράσινου. Δεν πρέπει να το συγχέουμε με το ροζ πιπέρι, το οποίο προέρχεται από ένα εντελώς διαφορετικό φυτό (Schinus molle).
Θεραπευτική αξία 
Το μαύρο πιπέρι εκτιμάται για τη χαρακτηριστική πικρή του ποιότητα, η οποία οφείλεται στο αλκαλοειδές πιπερίνη. Η πιπερίνη, η οποία περιέχεται στους κόκκους του πιπεριού διευκολύνει την πέψη. Άτομα δε με ευαισθησία στο στομάχι θα πρέπει να είναι επιφυλακτικά με το μαύρο πιπέρι. Ειδικότερα το πιπέρι πρέπει να αποφεύγεται σε περιπτώσεις στομαχικού έλκους, αιμορροΐδες (προκαλεί επιδείνωση στις δύο ανωτέρω ασθένειες), ουρικής αρθρίτιδας και χολολιθίασης (πέτρες στη χολή) λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε οξαλικό οξύ.

Η διαιτητική πιπερίνη, διεγείροντας τα παγκρεατικά πεπτικά ένζυμα, αυξάνει την απόδοση της πέψης και μειώνει σημαντικά το χρόνο διέλευσης της τροφής στο γαστρεντερικό σωλήνα. Επίσης, το πιπέρι έχει θερμαντική δράση στον οργανισμό και ανοίγει την όρεξη.

Κατά το 5ο αι στο Συριακό βιβλίο των φαρμάκων αναφέρεται για το πιπέρι ότι θεραπεύει πλήθος ασθενειών όπως τη διάρροια, τη γάγγραινα, το έμφραγμα, παθήσεις στο συκώτι, την αμνησία, τσιμπήματα εντόμων καθώς και πόνους των δοντιών αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά έως σήμερα.

Χρήσεις στη μαγειρική
Το πιπέρι είναι από τα πλέον διαδεδομένα μπαχαρικά στη μαγειρική. Πέντε από τα είδη πιπεριού που αναφέρονται παρακάτω είναι το μαύρο, το πράσινο, το λευκό, το κόκκινο και το ροζ.
Το κλασικό μαύρο πιπέρι
Το καλύτερο μαύρο πιπέρι στην αγορά είναι το Malabar και το Tellicherry.
Συλλέγεται όταν ο καρπός έχει ωριμάσει και οι κόκκοι του αποξηραίνονται στον ήλιο που χάρη στα ένζυμά τους αποκτά και το μαύρο του χρώμα.
Το μαύρο πιπέρι ταιριάζει σχεδόν παντού! Χρησιμοποιείται κυρίως στο κρέας και στα αλλαντικά.
Το ώριμο κόκκινο πιπέρι
Ο επίλογος της συγκομιδής συλλέγεται μαζί με τα κλαδιά και το φύλλωμα και διατηρείται σε άλμη.
Ταιριάζει με σαλάτες, είναι ιδανικό για μαρινάδες!
Το πράσινο ανώριμο πιπέρι
Συλλέγεται όσο ο κόκκος είναι ανώριμος και δεν αποξηραίνεται.
Διατηρείται και αυτό σε άλμη για να διατηρήσει την μαλακή υφή του και το χρώμα.
Ταιριάζει με σάλτσες, λαχανικά, θαλασσινά και μουστάρδες με ήπια γεύση!
Το λευκό μεστό πιπέρι
Συλλέγεται όταν ο καρπός έχει μεστώσει και πριν αλλάξει χρώμα, διατηρείται στο νερό για να αποβάλλει το εξωτερικό του περίβλημα και κατόπιν στον ήλιο να στεγνώσει.
Ταιριάζει με ψάρια, λευκές σούπες, κοτόπουλο, πατάτες και σε λευκές σάλτσες!
Το αψύ ροζ πιπέρι
Συλλέγεται από έναν θάμνο (Schinus molle) που καλλιεργείται στο Περού, στην Μαδαγασκάρη, το Μεξικό, την Αυστραλία.
Με ελαφρώς γλυκιά γεύση οι κόκκοι του διατηρούνται σε νερό ή ξύδι.
Ταιριάζει με κρέας, σάλτσες, ψάρι.
Άλλα πιπέρια: Σετσουάν από την Κίνα-Ιαπωνία, πιπέρι Τασμανίας, μακροπίπερο Αφρικής, Ινδίας, Κίνας, το νέγκρο πέπερ από την Γκάνα, το μεθυστικό πέπερι από την Πολυνησία!
Tips:– Το πιπέρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού, ακόμα και σε συνδυασμό με φρούτα, ειδικότερα φράουλες, χυμό πορτοκαλιών και ροδάκινα.
– Είναι προτιμότερο να αγοράζετε το πιπέρι με τη μορφή κόκκων οι οποίοι θα αλέθονται όταν χρειάζεται. Το αλεσμένο πιπέρι δεν διατηρείται για περισσότερο από 3 μήνες.
– Προτιμήστε να χρησιμοποιείτε κόκκους πιπεριού και να τα τρίβετε απευθείας … το φρεσκοτριμμένο πιπέρι «χαρίζει» υπέροχο άρωμα και ξεχωριστή γεύση!

ΠΗΓΗ: noikokyra

Βενετσιάνικο Καρναβάλι 2013


Το Καρναβάλι της Βενετίας μπορεί να υπερηφανεύεται για μια μακρά ιστορία του, που χρονολογείται από πολύ παλιά. Ένα σημαντικό μέρος του καρναβαλιού είναι τα μαγευτικά φανταχτερά κοστούμια και οι μάσκες.
Η ιστορία της μάσκας γενικά, χάνεται στα βάθη των αιώνων, από τους πρωτόγονους λαούς, μέχρι εκείνους που χάραξαν τα μεγάλα βήματα του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Πέρα όμως από τη γενικότερη χρήση της, η μάσκα αποτελεί και σήμα κατατεθέν της Αποκριάς.

Σύμφωνα με αρχειακό υλικό, οι βενετσιάνικες μάσκες φοριούνταν στην πόλη της Βενετίας, από τον Μεσαίωνα, τον 12ο και 13ο αιώνα. Τις φορούσαν διάφορα πρόσωπα για να κρυφτούν από οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητα: τυχερά παιχνίδια, χορούς, παράνομες σχέσεις ή ακόμα και πολιτικά σκάνδαλα.

Το Καρναβάλι ξεκίνησε στις 26 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

Παραδοσιακά ποτά που πρέπει να δοκιμάσετε…!


Αλκοολούχα, με έντονη ή μη γεύση, συνοδευτικά του γεύματος ή απλά σαν απεριτίφ, τα ποτά ανά τον κόσμο, έχουν τη δική τους περίοπτη θέση στην παράδοση των λαών. Εμείς μένει να δούμε ποιο από τα παρακάτω 8 παραδοσιακά ποτά, ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία και το κέφι μας και να αλλάξουμε για λίγο τις παραδοσιακές μας συνήθειες..

Sake, Ιαπωνία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Sake είναι αλκοολούχο ποτό που παράγεται από ρύζι. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι 18 με 20%. Η γεύση του είναι κάπως περίπλοκη… αλλά διακρίνεται για την απαλή υφή και τη γλυκιά του γεύση. Όπως συμβαίνει και με το κρασί, διαφορετικές ποικιλίες και διαφορετική ποιότητα από το ποτό Sake, έχουν και διαφορετική γεύση.

Πώς πίνεται: Συνήθως σερβίρεται ζεστό, ενώ οι Γιαπωνέζοι το προτιμούν είτε χλιαρό είτε παγωμένο, ανάλογα με την εποχή και την ποιότητά του. Είναι πολύ καλό συνοδευτικό για γεύματα ιαπωνικής ή κινέζικης κουζίνας και σερβίρεται όπως και ο γνωστός μας επιτραπέζιος οίνος.

Arak, Λίβανος-Συρία-Ιορδανία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Συγγενεύει μάλλον, με το ελληνικό ούζο! Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και έντονη γεύση από γλυκάνισο. Είναι άχρωμο, με έντονη φλογερή γεύση. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο για το αψέντι γρήγορα όμως, διαδόθηκε ευρύτατα.

Πώς πίνεται: Το αποκαλούμενο «γάλα των λιονταριών», συνοδεύει άριστα ορεκτικά -τα περίφημα « mezza»-που περιλαμβάνουν πίτες, χούμους, σαλάτες, τουρσί ή ακόμα και ποικιλίες κρεάτων. Είναι απαραίτητο συνοδευτικό ποτό για κάθε καλό γεύμα.

Mezcal, Μεξικό

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι ένα ποτό που παράγεται από την «καρδιά» του φυτού agave (κάτι σαν τις δικές μας φραγκοσυκιές), με ισχυρή «καπνιστή» γεύση. Ανήκει στην οικογένεια της τεκίλας. Η βασική διαφορά με αυτή όμως, είναι ότι το mezcal έχει κι ένα μικρό σκουληκάκι στον πάτο του μπουκαλιού…

Πώς πίνεται: Μια μικρή δόση Mezcal, μια φέτα λεμονιού και ελάχιστο αλάτι είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να πιεί κανείς το συγκεκριμένο ποτό, όπως ακριβώς και την τεκίλα. Είναι το παραδοσιακό ποτό των Μεξικανών, καθώς αυτό επιλέγουν να σερβίρουν στις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις διάφορες θρησκευτικές τελετές και σχεδόν μετά από κάθε γεύμα τους.

Porto, Πορτογαλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι πυκνό, με ελαφρώς γλυκιά γεύση και μοιάζει με το κόκκινο κρασί. Η γλυκιά του γεύση, ποικίλει και είναι διαβαθμισμένη. Να σημειώσουμε ότι το αυθεντικό Porto, παράγεται μόνο στην Πορτογαλία, τα υπόλοιπα γλυκά κόκκινα κρασιά είναι… απομιμήσεις.

Πώς πίνεται: Λόγω της έντονης γλυκιάς του γεύσης, σερβίρεται μετά από κάθε γεύμα. Ταιριάζει απόλυτα με κάτι αλμυρό, όπως λίγο τυρί ή κράκερ.

Pisco, Περού-Χιλή

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Pisco είναι ένα είδος κονιάκ. Προέρχεται από την απόσταξη μιας ποικιλίας λευκών σταφυλιών, που ευδοκιμούν στη Χιλή και το Περού. Η γεύση του μοιάζει με εκείνη του κρασιού, έχει επίγευση εσπεριδοειδών και έντονη γεύση από πιπέρι. Έχει δε, αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, σε ποσοστό 42%.

Πώς πίνεται: Σερβίρεται παγωμένο απευθείας σαν απεριτίφ, ενώ συνηθίζεται να «ανακατεύεται» και με άλλα ποτά, φτιάχνοντας νόστιμα cocktails. Στη Χιλή πολύ γνωστό είναι το Pisco Sour, μία μίξη από pisco, λεμόνι, ζάχαρη, λίγο ασπράδι αυγού και bitters.

Grappa, Ιταλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το παραδοσιακό αλκοολούχο ιταλικό ποτό, παράγεται από τη ζύμωση των φλοιών και των σπόρων των σταφυλιών, που απομένουν μετά την απόσταξη. Έχει απαλή γεύση, έντονο άρωμα από λουλούδια και λεπτό τελείωμα. Όπως και στην περίπτωση του κρασιού, η γεύση του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και την ποικιλία των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ που φτάνει μέχρι και το 50%

Πώς πίνεται: Σερβίρεται σκέτο πριν από το φαγητό ή σαν συνοδευτικό του καφέ, μετά από κάθε καλό γεύμα. Μπορεί να σερβιριστεί είτε μετά από σύντομη ψύξη, είτε σε θερμοκρασία δωματίου προκείμενου ν’ απελευθερωθεί όλη η γεύση που περικλείει.

Cachaça, Βραζιλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Η γεύση της μοιάζει με εκείνη που έχει το ρούμι. Έχει έντονο άρωμα από ζαχαροκάλαμο και ουσιαστικά, όπως και το ρούμι, είναι το απόσταγμα από το χυμό του ζαχαροκάλαμου. Για να γίνει η κατάλληλη ζύμωση, απαιτείται να βράσει το υγρό τρεις φορές, ώστε να διατηρηθεί η μοναδικότητα της γεύσης και του αρώματός του.

Πώς πίνεται: Οι Βραζιλιάνοι απολαμβάνουν συνήθως Cachaça, σαν βασικό συστατικό της Caipirinha, που συνδυάζει το ποτό αυτό με lime, ζάχαρη και τριμμένο πάγο. Τα ωριμασμένα ποτά Cachaça, σερβίρονται και σκέτα.

πηγή: clickatlife.gr

2013: Τα πρωινά των ξενύχτηδων


Πρωινό του Ξενύχτη, Hangover Breakfast, Recovery Breakfast πείτε το όπως θέλετε, η σημασία του είναι μία: μετά την κατ’ εξοχήν γιορτινή έξοδο της πρωτοχρονιάς, το εν λόγω γεύμα αναλαμβάνει να μας «επαναφέρει» ύστερα από μια βραδιά όπου (αναπόφευκτα) το αλκοόλ και ο non stop χορός μας έχουν καταβάλλει. Παραδοσιακές λιχουδιές, χυμοί, ζεστές σούπες για να «στρώσει» το στομάχι, αυγά scrambled, bacon, δημητριακά και μαγειρευτά πιάτα είναι μερικά μόνο από τα… θαυματουργά συστατικά του.

Αν λοιπόν τιμήσατε δεόντως κάποιο από τα πρωτοχρονιάτικα πάρτι και θέλετε να ελαχιστοποιήσετε τις επιδράσεις του πρωινού Hangover, ιδού μερικές διευθύνσεις «γιατροσόφια» στο κέντρο, αλλά και τα προάστια της Αθήνας.

Στο Le Trocadero Restaurant του ξενοδοχείου Metropolitan (Λεωφ. Συγγρού 385, 2109471000) το πρωινό περιλαμβάνει ένα ακόμη ποτήρι σαμπάνιας και στη συνέχεια ένα πλούσιο μπουφέ με λαχταριστά γλυκίσματα, ζεστές σούπες, κρεατικά και φυσικά το παραδοσιακό American breakfast. Τιμή πρωινού μπουφέ κατ’ άτομο: 32€. Από τις 5 μέχρι τις 11.30.

Στο κέντρο της Αθήνας, ο μπουφές του εστιατορίου «Βεργίνα» στο ξενοδοχέιο Titania (Πανεπιστημίου 52, τηλ: 210-33.26.000) θα περιλαμβάνει το κλασσικό American breakfast στην πολύ καλή τιμή των 15€ ανά άτομο. Από τις 6:30 μέχρι τις 11:00. Στο Magenta Restaurant του Fresh Hotel (Σοφοκλέους 26 & Κλεισθένους, Τηλ.: 2105248511-6) από τις 4.30 μέχρι τις 12.00 θα υπάρχει… ενισχυμένος πρωινός μπουφές με σούπες, μακαρονάδες και τα σχετικά με κόστος 25€ ανά άτομο.

Με αμερικανικό μπουφέ ξεκινά η χρονιά στο εστιατόριο «Zephyros» του Athens Ledra Marriott (Λεωφ. Συγγρού 115, 2109300000), ο οποίος όμως και εδώ ενισχύεται με «πιάτα του ξενύχτη» όπως ζυμαρικά, κρεατικά και σούπες. Ο μπουφές θα είναι ανοικτός από τις 4 μέχρι τις 11 το πρωί και θα κοστίζει 27.5€ ανά άτομο.

Το Πρωινό του Ξενύχτη θα απολαύσετε στο κομψό και μοντέρνο Cafezoe του Intercontinental (Λεωφ. Συγγρού 89-93, τηλ. 2109206000) από τις 5:30 μέχρι τις 11:00 με κόστος 34.50€ ανά άτομο, ενώ ένα ακόμα Recovery Breakfast σερβίρεται στον χώρο του «Nilaya» στο ξενοδοχείο Margi (Λητούς 11, Βουλιαγμένη, 2108929000) από τις 5:00 μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι. Τιμή: 29€ ανά άτομο.

Στο ισόγειο του New Hotel στο Σύνταγμα (Φιλελλήνων 16, Σύνταγμα, 210 3273170), το εστιατόριο New Taste αφού όλη τη χρονιά μας εντυπωσίασε με το πλούσιο brunch του, σερβίρει ένα σούπερ deluxe και πληθωρικό πρωινό με χυμούς, μαρμελάδες, γιαούρτι, pancakes με μέλι, φρουτοσαλάτες, καπνιστό σολομό, σπετζοφάι, ζεστές σούπες και πολλά ακόμα «καλούδια» από τις 5:00 το πρωί μέχρι το απόγευμα. Κόστος: 45€ ανά άτομο.

Στην κορυφή του ξενοδοχείου “Central”(Απόλλωνος 21, τηλ: 210-3234357-9) στην Πλάκα, θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε το πρώτο πρωινό του χρόνου με την Ακρόπολη στο φόντο. American breakfast και μπόλικα γλυκά λοιπόν, στο Thea Terrace Bar από τις 7:00 μέχρι τις 10:30 με κόστος μόλις 10€ ανά άτομο.

Εντυπωσιακό πρωινό στο roof garden του, θα σερβίρει και το εστιατόριο Royal Olympic (Αθανασίου Διάκου 28-34, τηλ: 210 92.88.400) το οποίο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κρεατικά, γλυκά, φρούτα, μαρμελάδες, αυγά, ομελέτες, bacon, μανιτάρια, λουκάνικα και αποξηραμένα φρούτα. Από τις 6:00 μέχρι τις 11:00 το πρωί, κόστος: 30€ ανά άτομο.

Ένα κλασικό και αρκετά οικονομικό αμερικανικό πρωινό θα σερβίρεται από τις 6:30 μέχρι τις 12:00 στο εστιατόριο του λόμπι, στο ξενοδοχείο Crowne Plaza(Μιχαλακοπούλου 50, 2107278000), ενισχυμένο με διάφορα ζυμαρικά και ζεστές σούπες για τα… ανήσυχα στομάχια. Κόστος 22€ ανά άτομο.

Για τους εξοδούχος της… παραλίας, το πρώτο και σούπερ οικονομικό πρωινό της χρονιάς μπορούν να απολαύσουν στο Balux Café (Λεωφ. Ποσειδώνος 58, Αστέρας Γλυφάδας, Τηλ.: 2108983577) με κόστος μόλις 15€ ανά άτομο.

Φυσικά, υπάρχει πάντα και η – δοκιμασμένη – επιλογή του πατροπαράδοτου «βρώμικου». Σε κάθε περιοχή της Αθήνας, κάποια καντίνα στο πρώτο ξημέρωμα του νέου χρόνου θα ψήνει είτε εκείνα τα ζουμερά λουκάνικα, είτε κοτόπουλο πανέ, είτε χοιρινά σουβλάκια σε σάντουιτς με φουλ έξτρα σως και ό,τι άλλο τραβάει η όρεξή σας. Για όσους δεν θέλουν να πάνε τυφλοσούρτι στην πρώτη καντίνα που θα διακρίνουν στον ορίζοντα, σε παλαιότερο ρεπορτάζ έχουμε ξεχωρίσει μερικά από τα αγαπημένα μας «βρώμικα» για μετά το ξενύχτι.

Δείτε εδώ την λίστα μας και καταναλώστε – όχι και τόσο – υπεύθυνα.

Καλή χρονιά και απεταξάμην το… hangover!

ΠΗΓΗ:

in2life.gr

Οινογνωσία για αρχάριους: Ξεχάστε τα «πρέπει» και τα «μη»!


Του Θόδωρου Λέλεκα

Το κρασί δεν είναι μόνο ένα αλκοολούχο ποτό που απολαμβάνουμε με το φαγητό μας στο τραπέζι. Κάθε μέρα που περνάει, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να ασχολούνται με αυτό όλο και πιο συστηματικά, προσεγγίζοντάς το είτε ως χόμπυ, είτε ως συλλεκτική δραστηριότητα, είτε ως ένα νέο πεδίο γνώσης και μάθησης.

Είναι γεγονός: για πολλά χρόνια, η ενασχόληση με το κρασί είχε έναν αυστηρά «ελιτίστικο» χαρακτήρα, απωθώντας πολύ κόσμο από το να κάνει το βήμα – την προσπάθεια, αν θέλετε – για να το γνωρίσει καλύτερα. Να σας πω όμως κάτι; Η προσέγγιση αυτή οφειλόταν περισσότερο στην έλλειψη γνώσης ή, ακόμα χειρότερα, στην ημιμάθεια, που δημιουργούσε ένα μεγάλο αλλά εικονικό χάσμα ανάμεσα στους γνώστες και στους αρχάριους, παρά σε οποιοδήποτε άλλο ουσιαστικό παράγοντα.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Επειδή ο «αποκλεισμός» του οινόφιλου κοινού από το κρασί είναι πράξη καθαρά αντι-εμπορική, αλλά και επειδή όσο ωριμάζει μια κοινωνία, τόσο περισσότερο αναζητά τη γνώση πέρα από τα τετριμμένα, τα τελευταία χρόνια η στροφή προς το κρασί παρουσιάζει μια «εκρηκτική» άνοδο διεθνώς, αλλά και συγκεκριμένα στην Ελλάδα.

Τι πρέπει να ξέρει ο επίδοξος οινογνώστης:

Το κρασί υπάρχει –από τα αρχαία χρόνια άλλωστε– για να συνοδεύει φαγητό. Η οινογνωσία λοιπόν, αποσκοπεί τελικά στην ανεύρεση των ιδανικών συνδυασμών κρασιού και φαγητού για να επιτύχει την απόλυτη απόλαυση στο τραπέζι
Στην οινογνωσία δεν υπάρχει σωστό και λάθος: Ο καθένας προσεγγίζει το κρασί με βάση τις δικές του μνήμες, ανάγκες, παραστάσεις και τελικά σχηματίζει την προσωπική του άποψη και το δικό του γούστο
– Αντίστοιχα, στο κρασί δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Ακριβώς επειδή δεν είναι ένα βιομηχανικό προϊόν, αλλά κάτι «ζωντανό», είναι σημαντικό να σεβόμαστε την άποψη του άλλου –ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε– και να μην προσπαθούμε να του επιβάλλουμε την δική μας. Ακόμα και οι πιο καταξιωμένοι ειδικοί στον κόσμο σπάνια συμφωνούν μεταξύ τους στις κριτικές τους για το ίδιο κρασί
– Η μάθηση στο κρασί δεν σταματάει ποτέ. Όποιος πει ότι ξέρει τα πάντα για κάτι που αλλάζει, εξελίσσεται και εκφράζεται συνεχώς μέσα από καινούριες και διαφορετικές τάσεις, προσεγγίσεις, συνθήκες, αλλά ακόμα και τεχνολογικές καινοτομίες, είναι μάλλον αφελής.
Όποιος ασχολείται σοβαρά με το κρασί δοκιμάζει τα πάντα. Ακόμα και ένα χαμηλής ποιότητας ή και ένα αλλοιωμένο κρασί είναι μέρος της απαραίτητης εξάσκησης των αισθητήριων οργάνων μας και έχει πράγματα να μας διδάξει.
– Ας αφήσουμε στην άκρη (ή, καλύτερα, στο παρελθόν) την πολύ τεχνική γλώσσα, τις παραπομπές σε περίεργα, σπάνια ή ακόμα και ακαταλαβίστικα αρώματα και γεύσεις. Όλο αυτό ξεκίνησε σε μια προσπάθεια να προσεγγιστεί η ρομαντική πλευρά του κρασιού και τελικά κατέληξε να αποξενώσει και να φοβίσει τον απλό οινόφιλο. Γι αυτό και πλέον ακόμα και η πιο επαγγελματική περιγραφή ενός κρασιού γίνεται με απλές, κατανοητές λέξεις και εκφράσεις, με τις οποίες μπορεί να ταυτιστεί και ο αρχάριος, αλλά και ο ειδικός.

Γιατί είναι χρήσιμο να μάθουμε να δοκιμάζουμε κρασί;

Καλή ερώτηση! Η απάντηση έχει τρεις πτυχές: Κατάσταση, τυπικότητα, ποιότητα. Συγκεκριμένα, η γνώση του κρασιού μας βοηθάει να καταλαβαίνουμε αν το κρασί που αγοράσαμε ή παραγγείλαμε αξίζει τα χρήματα που δώσαμε (ποιότητα), αν έχει συντηρηθεί και σερβιριστεί κάτω από τις σωστές συνθήκες (κατάσταση), καθώς και αν αντιπροσωπεύει την περιοχή, την ποικιλία ή το στυλ που είχαμε κατά νου όταν το επιλέξαμε.

Όλα αυτά μαθαίνονται με το χρόνο και με την εμπειρία. Συνδυάζοντας θεωρητική γνώση με πρακτική εξάσκηση και απολαμβάνουμε το κρασί μας περισσότερο, αλλά και γινόμαστε πιο συνειδητοποιημένοι καταναλωτές.

Πώς δοκιμάζουμε κρασί;

Είναι βασικό να έχουμε σωστό ποτήρι για κρασί, δηλαδή «κολωνάτο», για να μην αλλοιώνουμε με τα χέρια μας ούτε την όψη, αλλά ούτε και τη θερμοκρασία του. Από εκεί και πέρα, χρησιμοποιούμε τρεις συγκεκριμένες αισθήσεις με τη σειρά, δηλαδή εξετάζουμε το κρασί οπτικά για να βεβαιωθούμε ότι όλα είναι εντάξει (όραση), το μυρίζουμε για να ανιχνεύσουμε θετικά αλλά και αρνητικά αρωματικά στοιχεία (όσφρηση), και στη συνέχεια το γευόμαστε για να ολοκληρώσουμε την αρωματική και γευστική του ανάλυση (γεύση). Στο τέλος, και αφού αξιολογήσουμε τη διάρκεια της γεύσης στο στόμα, αλλά και την επίγευση που θα μας αφήσει τελικά, βγάζουμε τα συμπεράσματά μας γύρω από την οινική μας επιλογή.

Ωραία, ας πούμε ότι μας έπεισες. Και τώρα;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μάθει κανείς το κρασί καλύτερα και να αρχίσει να ασχολείται συστηματικά με αυτό. Για παράδειγμα, ο επίδοξος οινογνώστης μπορεί:
– Να ενημερωθεί διαβάζοντας βιβλία και περιοδικά σχετικά με το κρασί, αλλά και να επισκέφτεται συχνά ιστοσελίδες που ασχολούνται με το θέμα
– Να προτιμάει να τρώει (ή να πίνει) σε εστιατόρια που εξειδικεύονται στο κρασί, όπου μπορεί να εμπλουτίσει τις γνώσεις του κάνοντας ερωτήσεις ή ζητώντας συμβουλές από τον Σομελιέ.
– Να επισκέφτεται εκθέσεις κρασιού, γευσιγνωσίες και άλλες οινικές εκδηλώσεις, οι οποίες πλέον διοργανώνονται πολύ τακτικά στην Αθήνα και στις περισσότερες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, και οι οποίες είναι ανοιχτές στο κοινό.
– Να επισκέφτεται οινοποιεία, στα οποία μπορεί να μάθει τα πάντα για το κρασί σε όλα τα στάδια της ζωής του (από το αμπέλι μέχρι το ποτήρι) από τον ιδιοκτήτη ή/και από τον οινολόγο του Κτήματος.
– Και βέβαια, να εγγραφεί σε κάποιο από τα σεμινάρια οινογνωσίας που γίνονται συχνά, και τα οποία αποσκοπούν στο να φέρουν τον κόσμο πιο κοντά στο κρασί, παρέχοντας και θεωρητική γνώση και πρακτική εξάσκηση.

Εις υγείαν!

ΠΗΓΗ:

in2life.gr

Παγοδρόμια: Χριστουγεννιάτικο skating στην Αθήνα


Του Γιώργου Κόκουβα

Η περσινή «φρενίτιδα» του πάγου καταλάγιασε. Τα δεκάδες παγοδρόμια που εμφανίστηκαν σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, μετά την τρέλα που προκάλεσε η εκπομπή «Dancing on Ice», δεν θα μας κάνουν «την τιμή» φέτος, αφού ακόμη και τα μεγάλα εμπορικά κέντρα δεν φρόντισαν – ή δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα- να στολίσουν τις αυλές τους με πάγο.

Αυτό δεν σημαίνει πως οι φίλοι του ice skating δεν έχουν επιλογές. Ίσα-ίσα, φέτος που η τρέλα έχει υποχωρήσει, τα λίγα αλλά καλά ice rinks της πόλης θα είναι λιγότερο συνωστισμένα, και μάλιστα με καλύτερες τιμές. Ιδού οκτώ παγοδρόμια πού έχουν ήδη στηθεί στις τέσσερις γωνιές της Αθήνας, για να επιδοθούν μικροί και μεγάλοι στα άξελ και τόλουπ του χειμώνα.

*Παγοδρόμιο Athens Heart
Δίπλα από το εμπορικό κέντρο Athens Heart στην Πειραιώς, οι ειδικές τέντες κρύβουν το μεγαλύτερο παγοδρόμιο της χώρας, έκτασης 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Άνοιξε από νωρίς τις πύλες του, από τα τέλη Οκτωβρίου, και θα φιλοξενήσει τα «άξελ» μας μέχρι και τον Απρίλιο. Αισθητά μεγαλύτερο, βελτιωμένο και εξελιγμένο σε όλους τους τομείς, η διεθνών προδιαγραφών παγοπίστα είναι κλειστή με ειδική τέντα που περιβάλλει όλα τα μήκη και πλάτη της, χωρίς να επιτρέπει στις καιρικές συνθήκες να επηρεάζουν την ποιότητα του πάγου. Εκεί θα βρείτε εκπαιδευμένους και έμπειρους δασκάλους, έτοιμους να βοηθήσουν μικρούς και μεγάλους φίλους να πραγματοποιήσουν είτε τα πρώτα τους βήματα στον πάγο, είτε να ανέβουν επίπεδο στο πατινάζ.
Πειραιώς 180, Κόμβος Χαμοστέρνας, (Είσοδος από το επίπεδο 0 του Athensheart)
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: Καθημερινές 11:00 – 23:00 Σαββατοκύριακα 11:00 – 00:00
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ICE ARENA: 6940665707
Τιμές: 10€ για απεριόριστο χρόνο.

*Santa Claus Kingdom
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, φτάνει φέτος η διοργάνωση του «Βασιλείου του Αγίου Βασίλη» για παιδιά, σε ένα θεματικό πάρκο 12.000 τ.μ. γεμάτο παιχνίδια, μουσική, μαγεία, περιπέτεια και πνεύμα Χριστουγέννων. Το μεγάλο παγοδρόμιο των 500 τετραγωνικών μέτρων είναι ευφάνταστα φωτισμένο με led και διακοσμημένο με αμέτρητους πολυελαίους, ενώ δίπλα θα βρείτε και μια χιονοτσουλήθρα 30 μέτρων και ένα τεράστιο igloo.
Λεωφόρος Αθηνών-Λαυρίου 301, Παιανία
Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινά από τις 11:00 ως τις 23:00
Τηλέφωνο επικοινωνίας 210 -6042207
Τιμή παγοδρομίου: Ημερήσιο pass 8€

*Ice’n’Skate

Για τέταρτη χρονιά στον ανανεωμένο χώρο του Village Shopping & More στου Ρέντη, το Ice’n’Skate προσκαλεί το πιστό του κοινό να βάλει τα παγοπέδιλά του και να επιδοθεί σε ασταμάτητο skating στην μεγάλη παγοπίστα των 600 περίπου τετραγωνικών μέτρων του. Μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου, θα βρίσκεται εκεί, παγωμένο και γεμάτο εκπλήξεις, όπως προσφορές «2 in 1» και Ladies night με δωρεάν είσοδο για γυναίκες. Τα παιδιά μπορούν να ζητήσουν κράνος ή βοήθημα ισορροπίας χωρίς χρέωση, ενώ οι φοιτητές έχουν 20% έκπτωση.
Γενική είσοδος: 10€ (για απεριόριστο χρόνο τις καθημερινές, για μία ώρα τα σαββαοτοκύριακα και τις γιορτές) ή 8€ αν έχετε δικά σας πατίνια. Μηνιαία κάρτα 95€
Ώρες λειτουργίας: 10.00-1.00, τηλ: 6949090937
Θηβών 228 & Καναπιτσερή, Ρέντη

*Kosmopolis
Σινεμά, καφές, φαγητό, και πολύ παιχνίδι για τα παιδιά. Πλέον και ice skating για όλους. Να άλλη μια αφορμή να ανηφορίσουμε προς το εμπορικό κέντρο των Βορείων Προαστίων και να επισκεφθούμε το χαριτωμένο παγοδρόμιο, που δεσπόζει στην μέση της «πλατείας». Καλυμμένο από μοντέρνου σχεδιασμού τέντα για άνετο και ασφαλές, παντός καιρού skating, το ice rink του Kosmοpolis λειτουργεί καθημερινά κάθε απόγευμα και τα σαββατοκύριακα από το πρωί ως το βράδυ.
Λεωφόρος Κηφισίας 73, Άγιος Θωμάς, Μαρούσι
Ώρες Λειτουργίας: Καθημερινά 16:00 – 23:00 Σαββατοκύριακα: 11:00 – 00:00
Τιμές: 10€ για απεριόριστο χρόνο.

*Escape Center
Στις 2 Δεκεμβρίου εγκαινιάστηκε το παγοδρόμιο στο εμπορικό κέντρο στο Ίλιον, και πλέον τα άνω των τριακοσίων τετραγωνικά μέτρα πάγου είναι διαθέσιμα σε μικρούς και μεγάλους για πιρουέτες, τούμπες και πολύ γέλιο – μπορείτε να το συνδυάσετε με ταινία στα Ster Cinemas, bowling, μπιλιάρδο, ψώνια και βόλτες στα εμπορικά καταστήματα του Escape. Το παγοδρόμιο θα λειτουργεί μέχρι τον Φεβρουάριο.
Λεωφόρος Δημοκρατίας 67Α, Ίλιον, προσβάσιμο από την Έξοδο 7 της Αττικής οδού
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 15.00-23.00 και Σαββατοκύριακα 11.00-23.00
Τιμή: 10€ για απεριόριστο χρόνο

*Allou Fun Park
Παγοδρόμιο χωρίς… πάγο. Γίνεται; Το Allou Funk Park απαντά καταφατικά και από τις 5 Δεκεμβρίου εγκαινιάζει την πίστα συνθετικού πάγου, ο οποίος προσφέρει την ίδια αίσθηση με τον κανονικό – τα παγοπέδιλα γλιστρούν πάνω του όπως ακριβώς και σε ένα παγοδρόμιο. Το καλύτερο; Η τιμή.
Κηφισού και Π. Ράλλη, Αγ. Ι. Ρέντης, τηλ: 210 4256999
Τιμή: 5€ για απεριόριστο χρόνο
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα ως Πέμπτη 17.00-0.00, Παρασκευή 17.00-1.00, Σάββατο 10.00-1.00, Κυριακή και αργίες 10.00-0.00

*Αηδονάκια
Από τα πλέον οικονομικά παγοδρόμια της πόλης, το σκεπαστό ice rink του λούνα παρκ «Αηδονάκια» προσκαλεί τους μικρούς του φίλους για ice skating, που θα αποτελεί μία μόνο από τις δραστηριότητες του Χριστουγεννιάτικου Χωριού, το οποίο περιλαμβάνει βόλτα με το τρένο, ταξίδι με τον Άη Βασίλη, carousel, σπίτι με γλυπτά πάγου, τραμπολίνο και χριστουγεννιάτικη αγορά.
Λ. Κηφισίας 89 και Α. Παπανδρέου, Μαρούσι, έξοδος 11 Αττικής οδού
Ωράρια: Καθημερινά από τις 16.00, Σαββατοκύριακα και περίοδος γιορτών (από 21 Δεκεμβρίου ως 6 Ιανουαρίου) από τις 10.00 ως τις 23.00
Τηλ: 210 6198274
Τιμή: 6€ την ώρα

*Blanos Sports Park
Στον πολυχώρο άθλησης και διασκέδασης των Σπάτων μπορείτε να επιδοθείτε σε πολλά χόμπι που ανεβάζουν την αδρεναλίνη – από paintball και bowling μέχρι… headbanging στις ροκ βραδιές του. Φυσικά, και σε φιγούρες στον πάγο, καθώς το παγοδρόμιο του Blanos Sports Park λειτουργεί ήδη από τον Σεπτέμβριο, και μάλιστα με μειωμένη τιμή σε σχέση με το 2011.
Γενική είσοδος: Καθημερινές 6€, Σαββατοκύριακα και αργίες 9€
1ο χλμ Σπάτων – Πικερμίου, τηλ: 2106635835
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινές 17:00–24:00, Σαββατοκύριακα και γιορτές 10:00–24:00

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Σύγχρονη Ζωή: …..Η ζωή χωρίς τηλεόραση.


Του Γιώργου Κόκουβα

«Δεν έχεις τηλεόραση; Και προς τα πού κοιτάζουν όλα σου τα έπιπλα;» Ο Τζόι από τα «Φιλαράκια» εξανίσταται στο άκουσμα της εξωφρενικής φράσης ενός καθηγητή που ομολογεί ανερυθρίαστα πως δεν είναι ιδιοκτήτης τηλεοπτικής συσκευής. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο Τζόι θα έκανε κολλητή παρέα με την Μαρίνα Κουντουράτου, η οποία τον συμπλήρωσε, με ένα τσιτάτο προς τον Μαρκορά: «Αν οι άνθρωποι ήταν πιο ενδιαφέροντες από την τηλεόραση, τότε στα σαλόνια μας θα τοποθετούσαμε ανθρώπους».

Αλλά, πάλι, γιατί να εμπιστευτούμε τα λεγόμενα του Τριμπιάνι και της Κουντουράτου; Μήπως κι αυτοί μέσω της τηλεόρασης δεν μας τα μετέφεραν; Γι’ αυτούς τους δύο, και για εκατομμύρια ακόμη ανθρώπους, δεν νοείται καθημερινότητα χωρίς τηλεκοντρόλ. Για κάποιους άλλους, όμως, νοείται. Όπως για την Δάφνη, τον Στέλιο, την Ηρώ και την Φοίβη, που πέταξαν την τηλεόραση από το παράθυρο και βρήκαν την (ψυχική) υγειά τους.

Τους λείπει η μικρή οθόνη; Μπαίνουν στον πειρασμό να κρυφοκοιτάξουν το σίριαλ ή το reality για το οποίο μιλούν οι παρέες τους; Από πού ενημερώνονται και πώς είναι τελικά η ζωή χωρίς «εκείνη»;

Πατώντας το Off

«Δεν είναι ότι κάποια στιγμή αποφάσισα πως «από σήμερα κόβω την τηλεόραση» όπως λέμε «κόβω το τσιγάρο». Απλά η τηλεόραση σταμάτησε σιγά-σιγά να έχει πράγματα που να θέλω να δω», μας λέει η Ηρώ, 30 ετών.

Το ίδιο ισχύει και για την Δάφνη, 35 ετών, η οποία θυμάται την «αποκόλλησή» της από τον κόσμο της TV όχι σαν κάποια συνειδητή απόφαση, αλλά ως φυσική μετάβαση. «Όταν το 1995 έφυγα από το σπίτι μου για να σπουδάσω, δεν τέθηκε το ζήτημα να μου αγοράσουν οι γονείς μου τηλεόραση, μάλλον θεωρήθηκε ένα περιττό έξοδο. Άλλωστε, σε όλη την παρέα, μόνος ένας συμφοιτητής μας είχε τηλεόραση, μια πολύ μικρή ασπρόμαυρη, και μαζευόμασταν όλοι στο σπίτι του και βλέπαμε ταινίες – τη χρησιμοποιούσαμε δηλαδή μόνο για να βλέπουμε βίντεο. Από τότε μέχρι σήμερα, δεν απέκτησα ποτέ συσκευή τηλεόρασης», εξομολογείται.

Στο σπίτι της Φοίβης, 21 ετών, υπάρχει τηλεόραση, αλλά για εκείνη έχει γίνει αόρατη. «Γύρω στα 17 σταμάτησα να βλέπω τηλεόραση, αφού μπορούσα να καλύψω την όποια «τηλεοπτική» ανάγκη μου από το internet, με όποιες συνθήκες μου άρεσαν – όποτε θέλω, χωρίς διαφημίσεις, όσα επεισόδια σειράς επιθυμώ κ.ο.κ.», μας αναφέρει. Ο Στέλιος, 33 ετών, από την άλλη, το βλέπει περισσότερο χιουμοριστικά: «Δεν έχω συσκευή τηλεόρασης, το αποφάσισα σε μια στιγμή απερισκεψίας. Δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο άχαρη και γκρίζα θα ήταν η ζωή μου χωρίς TV», λέει και προφανώς χαχανίζει από μέσα του όταν προσθέτει πως, «μπορεί να μην έχω τηλεόραση, αλλά αν έβρισκα μια flat screen με 50€, θα έτρεχα να αγοράσω δύο»!

Το μέσο, το μήνυμα, και η ελληνική πραγματικότητα

Ωραία, η τηλεόραση έκλεισε. Γιατί, όμως; Φταίει κατεξοχήν η τηλεόραση ως μέσο ή η προσαρμογή του στα ελληνικά δεδομένα, με την γνωστή κατάντια (trash, κιτρινισμός, reality, φτηνές παραγωγές και ελάχιστος πολιτισμός); Με άλλα λόγια, σε έναν ιδανικό κόσμο, θα (ξανα)έβλεπαν τηλεόραση όσοι της γύρισαν την πλάτη;

«Σε ένα ιδανικό κόσμο θα έβλεπα πολλή τηλεόραση. Δεν χρειάζεται καν να περιμένω για τον ιδανικό κόσμο, και στην Αγγλία να ήμουν (που η τηλεόραση είναι αξιοπρεπής) πάλι θα έβλεπα. Όταν την έκοψα όμως, το 2003, το έκανα λόγω της αθλιότητας της ελληνικής tv», μαρτυρά ο Στέλιος.

Για την Φοίβη, πάλι, ακόμη κι αν η ελληνική τηλεόραση αποφάσιζε να σταματήσει τα προγράμματα της αποβλάκωσης και του χασμουρητού, θα παρέμενε ξεπερασμένη ως μέσο. «Σχεδόν ό,τι υπάρχει στην τηλεόραση –και της χώρας σου και όλου του κόσμου- μπορείς να το βρεις στο ίντερνετ, όπου υπάρχουν περισσότερες επιλογές, πηγές και γνώμες», λέει, αλλά παραδέχεται πως σε έναν ιδανικό κόσμο, θα είχε μια τηλεόραση στο δωμάτιό της.

Επειδή όμως ο ιδανικός κόσμος πιθανότατα θα αργήσει πολύ να κάνει guest star εμφάνιση στα μέρη μας, η Δάφνη είναι πιο κάθετη, και μας αναλύει το σκεπτικό της: «Διαφωνώ σίγουρα με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα – αλλά και με την ιταλική και την ισπανική, που τις ξέρω κάπως. Από την άλλη, μερικές φορές που επιστρέφω στο σπίτι των γονιών μου και βλέπω, για παράδειγμα, ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, σκέφτομαι, να ρε παιδί μου, δεν φταίει το μέσο, φταίει η χρήση.

»Εν δυνάμει η τηλεόραση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αξιόλογο εκπαιδευτικό ή ενημερωτικό εργαλείο, όπως στην εκμάθηση μιας καινούρια γλώσσας ή την εξοικείωση μαζί της. Αλλά είναι προφανές ότι η τηλεόραση σήμερα προορίζεται για την προπαγανδιστική ενημέρωση και την, κατά κανόνα, φτηνή διασκέδαση, και συνήθως περιορίζεται σε αυτές… Όσο λοιπόν δεν αλλάζει η αντίληψη γύρω από την χρήση της τηλεόρασης, τόσο δε βλέπω και την χρησιμότητά της – σε αυτόν ή σε έναν ιδανικό κόσμο».

Η Ηρώ, η οποία βλέπει την οθόνη της αναμμένη μόνο όταν βάζει DVD να παίξει ή κάθε Μάιο, όταν έρχεται η ώρα της Eurovision, πριν από μια δεκαετία θα μας έλεγε ότι διαφωνεί κυρίως με την ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα. «Μετά από λίγη επαφή με τις τηλεοράσεις άλλων χωρών (και κυρίως της ισπανικής, που συνοψίζεται στα reality και τις Μεξικάνες που ουρλιάζουν) μπορώ να σου πω ότι διαφωνώ με την χρήση που γίνεται στην τηλεόραση ως μέσο γενικότερα. Ένα μέσο αυτό καθαυτό δεν μπορείς να το δαιμονοποιήσεις. Αυτούς που το γεμίζουν με περιεχόμενο, ίσως. Σε έναν ιδανικό κόσμο, αν ας πούμε υπήρχε ακόμα Φρουτοπία, σίγουρα θα έβλεπα τηλεόραση, αλλά και πάλι συγκεκριμένα μόνο πράγματα», συμπληρώνει.

Αναμνήσεις… λίγων ιντσών

Δεν ήταν πάντα έτσι η καθημερινότητα για τους τέσσερις «Μαρκοράδες» μας. «Όποιος πει ότι δεν μεγάλωσε με τηλεόραση είναι ψεύτης», αναφέρει η Ηρώ, και αναπολεί τα μεσημέρια που καθόταν μαγεμένη μπροστά από το «κουτί» για να δει την γειτονιά της Φρουτοπίας. «Και πολλά άλλα παιδικά, και τις 3 Χάριτες, και τους Αυθαίρετους, και την Ψαροκωστούλα, και γενικώς τα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης που ήταν τα χρόνια της αθωότητας», θυμάται.

«Βλέπαμε τηλεόραση σπίτι όλοι μαζί. Και κλασική συνήθεια ήταν μετά το σχολείο τρώγοντας να βλέπω μεσημεριανάδικα», θυμάται και η Φοίβη, οι γονείς της οποίας, όπως μας λέει, ήταν πάντα κάπως απαξιωτικοί με την τηλεόραση. «Κάπως έπρεπε πάντως να ησυχάσουν κι αυτοί οι άμοιροι οι γονείς που ήταν τότε μαζί μας 24 ώρες το 24ωρο», λέει η Ηρώ, ενώ η Φοίβη μας εκμυστηρεύεται την τηλεοπτική της αδυναμία: «Νοσταλγώ ένα και μόνο πράγμα: τους Δύο Ξένους».

Κι όσο ο Στέλιος θυμάται καρέ από την Κάντυ-Κάντυ και μας τραγουδάει το soundtrack των Πειρατών του Σάγκμα που έβλεπε μικρός, η Δάφνη αναπολεί με τρυφερότητα τις βραδιές που καθόταν με τον πατέρα της Σάββατο βράδυ να δούνε ελληνική ταινία. Κι η μητέρα της, παρά τα υποτιμητικά βλέμματα που τους έριχνε, δεν μπορούσε να αντισταθεί στην οικογενειακή απόλαυση των Τριών Χαρίτων. «Μου άρεσαν πολύ και οι βραδιές των εκλογών, όταν πηγαίναμε σε φίλους να δούμε τα αποτελέσματα και μέναμε μέχρι το πρωί –ακόμα μ’ αρέσει αυτή η διαδικασία. Με άλλα λόγια, οι θετικές αναμνήσεις μου είναι πάντα συνδεδεμένες με την «συλλογική» παρακολούθηση της τηλεόρασης, με στιγμές που η τηλεόραση λειτουργούσε ως εργαλείο επαφής με άλλους», λέει.

Μα, για τι πράγμα μιλάνε;

Σίγουρα, αν κάποιος που δεν έχει δει τηλεόραση για δεκαετίες, ακούσει μια παρέα να μιλά για τους καβγάδες στα reality, για το νέο σίριαλ της Μιρέλλας, για τα πρόστιμα του Παπακαλιάτη, τα show της Ρούλας και την πιρουέτα του Μαρτάκη στο DWTS, θα αναφωνήσει την παραπάνω ερώτηση. Το θέμα είναι, του γεννιέται η «ένοχη» περιέργεια να ανοίξει κρυφά την TV ή να ψάξει για τι πράγμα μιλάνε γύρω του;

«Δεν θα την χαρακτήριζα ένοχη περιέργεια, μάλλον κανονικό μου φαίνεται να θέλεις να συμμετάσχεις σε αυτά που κουβεντιάζονται γύρω σου. Όποτε συμβαίνει κάτι τέτοιο, μπαίνω στο ίντερνετ και το βλέπω – όταν είναι κάτι που όλοι κουβεντιάζουν γύρω σου, σίγουρα έχει ανέβει στο διαδίκτυο», απαντά η Δάφνη. Η Φοίβη και ο Στέλιος, πάντως, αναφωνούν μία και μόνο λέξη, που τους σώζει σε τέτοιες καταστάσεις από την φαγούρα της περιέργειας: Youtube.

«Έχεις προσέξει ότι οι γύρω μου έχουν σταματήσει να συζητούν για τηλεόραση;», παρατηρεί η Ηρώ και συνεχίζει: «Τις σπάνιες φορές που τυχαίνει, επειδή ακριβώς δεν ήταν «απόφαση» για μένα το να απέχω από την τηλεόραση, αν μου κινήσουν την περιέργεια οι συζητήσεις θα το δω. Το Νησί, ας πούμε, το είχα δει μερικές φορές, και μου άρεσε».

Από πού ενημερώνονται όσοι κλείνουν την τηλεόραση;

Μ’ ένα στόμα μια φωνή, οι ερωτηθέντες ψηφίζουν διαδίκτυο. «Δε νομίζω ότι ήταν ποτέ απαραίτητη η τηλεόραση. Είναι, όμως, μια τεράστια συζήτηση το τι είναι απαραίτητο και τι όχι. Είναι απαραίτητος, ας πούμε, ο κινηματογράφος; Το ραδιόφωνο; Επίσης, δε νομίζω ότι ήταν ποτέ ενημερωτικός ο πρωταρχικός σκοπός της», λέει η Ηρώ, ενώ ο Στέλιος παρατηρεί πως ακόμη και στο internet, ενημερώνεται περισσότερο απ’ όσο θα ήθελε. «Σε βαθμό κακουργήματος», προσθέτει, λέγοντας ότι κανένας δεν έχει ανάγκη από τόση ενημέρωση.

«Η αλήθεια είναι ότι την τηλεόραση δεν την έβρισκα απαραίτητη ούτε όταν δεν υπήρχε internet – πολύ περισσότερο σήμερα», μας λέει η Δάφνη. «Tο βασικό πρόβλημα είναι ότι η τηλεόραση (στη σημερινή της μορφή) δεν εξυπηρετεί την ενημέρωση. Λόγω της πολύ στενής της σχέσης με την πολιτική εξουσία, περιορίζεται σε μια ενημέρωση με συγκεκριμένο ιδεολογικό φορτίο – απλώς αναπαράγει, δηλαδή, τις κυρίαρχες απόψεις και την κυρίαρχη κουλτούρα. Από μια άποψη, βέβαια, αυτή είναι και η μοναδική χρησιμότητα της τηλεόρασης για μένα: με φέρνει σε επαφή με μια πλευρά της πραγματικότητας που, ενώ τείνω να αποφεύγω, είναι σημαντικό να την γνωρίζω».

Η «ψευτοκουλτούρα»(;) της αποχής

Ο Στέλιος μάς ξαφνιάζει, όταν απαντά αυτοσαρκαζόμενος στην ερώτησή μας, τι θα απαντούσε σε όσους υποστηρίζουν ότι η αποχή από την TV είναι «υποκριτική» επίδειξη κουλτούρας: «Έχουν απόλυτο δίκιο. Όταν την έκοψα έκανα συνειδητές προσπάθειες να γίνω «θολοκουλτουριάρης». Να φανταστείτε εκείνη την περίοδο είχα πληρώσει εισιτήριο για να δω τη «Νύχτα» του Αντονιόνι. Πρέπει να κοιμήθηκα μέσα στα πρώτα επτά λεπτά».

«Κακά τα ψέματα, σε κουλτουριάρηδες δεν απευθύνεται η τηλεόραση. Όμως παραδέχομαι κοκκινίζοντας λίγο, πως ανεβαίνοντας λίγους πόντους απ΄ το έδαφος, στην ερώτηση “βλέπεις τηλεόραση” περήφανα απαντώ “όχι”», μας εκμυστηρεύεται η Φοίβη.

«Είναι δύο διαφορετικά πράγματα το να μην έχεις τηλεόραση και το να διατυμπανίζεις με τρόπο επιδεικτικό ότι δεν έχεις τηλεόραση, καταγγέλλοντας αυτούς που έχουν», σημειώνει από την πλευρά της η Δάφνη. «Αλλά γενικά θα έλεγα ότι αυτή είναι μια μάλλον ξεπερασμένη κριτική, αφού οι σημερινές και επόμενες γενιές, mainstream ή όχι, θα ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για την τηλεόραση και όλο περισσότερο για το internet», καταλήγει.

Όσο για την Ηρώ, απαντά στην ερώτησή μας με μια προσφορά: «Ανταλλάσσω πέντε βιβλία με δυσκολοπρόφερτα ονόματα συγγραφέων στο εξώφυλλο, με μια ώρα σήριαλ που να είναι αστείο (έστω, αστείο σε επίπεδο Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη). Όχι; Κανείς; Τίποτα; Καμία προσφορά; ΟΚ, επιστρέφω στα βιβλία μου».

Περισσότερες αποχές…

Ρωτήσαμε και τους φίλους του in2life στο Facebook –και, ζωή να ‘χετε, είστε πολλοί- αν απέχουν από την τηλεόραση. Ιδού ορισμένες από τις δεκάδες απαντήσεις που λάβαμε από αγανακτισμένους πρώην τηλεθεατές:

– Η τηλεόραση με θλίβει και με κάνει να αισθάνομαι άρρωστη. Δεν είναι θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας με τα τηλεοπτικά τεκταινόμενα, είναι ζήτημα υγείας!
Γεωργία
-Δεν βλέπω τηλεόραση παρά μόνο παιδικά στο nickelodeon! Το ξέρω, ακούγεται αστείο για την ηλικία μου, όμως θεωρώ ότι όσοι βλέπουν τηλεόραση απλά χαραμίζουν τη ζωή τους. Ούτε τα προγράμματα έχουν να σου προσφέρουν κάτι, ούτε οι εκπομπές, εκτός απ’τα ντοκιμαντέρ, ούτε φυσικά οι ειδήσεις, οι οποίες το μόνο που καταφέρνουν στο τέλος είναι να σε αγχώνουν και να παθαίνεις κατάθλιψη. Στην κατάσταση που είμαστε το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι αυτό. Και φυσικά, η καθημερινότητά μου είναι πολύ καλύτερη. Είμαι πολύ πιο ήρεμη παρ’ όλη την ανεργία μου!
Κατερίνα
-Έχω να δω έναν χρόνο και δεν θα ξαναδώ. Πολύ σκουπίδι και πολλά ψέματα.
Λάμπρος
-Δεν έχω, και ζω καλύτερα χωρίς το άγχος που θέλουν να μας μεταδίδουν μέσω αυτής.
Κάθυ
-Μετρήστε με διπλά, γιατί ούτε ο φίλος μου βλέπει. Γενικά, κανείς μας δεν έχει τηλεόραση!
Κατερίνα
-Έχω να παρακολουθήσω από τότε που προβαλλόταν το Νησί.
Σταυρούλα
-Έξι χρόνια and counting..!
Χρήστος
– Δε βλέπω, ούτε ειδήσεις, πέντε χρόνια τώρα – παλιά ήμουν φανατική.
Βρισηίς
-Τι να δεις; Προωθούν ό,τι χειρότερο μπορούν να φανταστούν. Λες και είναι συνεννοημένοι σε όλα τα κανάλια. Θέλει και ερώτημα; Εμετική έχει καταντήσει.
-Δεν αγοράσαμε αποκωδικοποιητή, αλλά και πριν η τηλεόραση χρησίμευε μόνο για παιδικά DVD και για CD player
Μαρία

ΠΗΓΗ:in2life.gr