Tag Archives: Ελλάδα

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Λίγο πριν ξεκινήσουν τα καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια προς τη χειμαζόμενη και ηττημένη Γερμανία»


21

Διαβάστε ένα άρθρο  για τις επεκτατικές τάσεις και τις μεθόδους της Μερκελικής Γερμανίας, που δεν διδάσκεται από τα μαθήματα της Ιστορίας και οδεύει προς νέα ισοπέδωση της χώρας από άκρη σε άκρη

Στάθης Διομήδης

Είναι η τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα που ο Γερμανικός επεκτατισμός επιτίθεται στους Λαούς της Ευρώπης για να τους κατακτήσει. Αμετανόητοι και προσηλωμένοι στη μεγάλη ιδέα της άριας φυλής, προσπαθούν να κατακτήσουν και να στραγγαλίσουν τους Ευρωπαίους πολίτες (και όχι μόνο), να καταληστεύσουν τον όποιο πλούτο υπάρχει και να δημιουργήσουν, τη νέα μεγάλη αυτοκρατορία των βαρβάρων.

Ήδη μέσα σε τρία χρόνια, αρκετές χώρες (οι υπόλοιπες έπονται) έχουν μπει για τα καλά στο σπιράλ θανάτου, που έχει επιβάλλει η Μερκελική διαστροφή συνεπικουρούμενη από τον Αμερικανικό παράγοντα με αιχμή του δόρατος το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Εκβιάζοντας, απειλώντας, χρησιμοποιώντας πακτωλό χρήματος για μαύρη προπαγάνδα, και έχοντας πλέον επιβάλλει σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, κυβερνήσεις-μαριονέτες της, η Γερμανίδα καγκελάριος ρίχνει θυσία, στο βωμό του αίματος που έχειδημιουργήσει, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους καθημερινώς, με δήμιο τον μακελάρη Σόιμπλε.

Η τακτική  που ακολουθεί η Γερμανική  μηχανή έχει ημερομηνία λήξης. Όσο πιο σύντομα προχωρήσουν στην επεκτατική- καταστροφική πολιτική τους ενάντια στους Ευρωπαϊκούς Λαούς, τόσο πιο σύντομα θα ξανά ισοπεδωθεί το Βερολίνο και θα καταστραφεί από άκρη σε άκρη η Γερμανία, (οικονομικά). Βέβαια μέχρι τότε η ανθρωπότητα θα έχει πληρώσει βαρύ τίμημα. Και μόλις συμβεί η καταστροφή της Γερμανίας, για άλλη μια φορά η Δύση θα στείλει καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια, με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης προς το χειμαζόμενο Γερμανικό Λαό και θα πληρώσει και την ανοικοδόμηση της ηττημένης Γερμανίας…

Απλά μαθήματα ιστορίας.

Αλλά δυστυχώς, οι Γερμανοί δε διδάσκονται από την ιστορία…

Και μιας και  λέω για ιστορία, ας μην ξεχνάμε ότι τα Γερμανικά φύλλα των βαρβάρων από όπου προέρχονται οι Γερμανοί έχουν αναμειχθεί με Ούννους και Βανδάλους και έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα «ανθρώπων»…

Ξεπερνά όμως κάθε φαντασία να ακούς τους Γερμανούς να χαρακτηρίζουν την Κύπρο πλυντήριο μαύρου χρήματος όταν το μεγαλύτερο πλυντήριο στον κόσμο είναι συγκεκριμένη εταιρεία «πλυντηρίων» που δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα… Παρόλα αυτά το βρώμικο χρήμα, το μαύρο χρήμα που υποτίθεται ότι ξεπλένεται στην Κύπρο είναι μια χαρά όταν το κατάσχουν οι Γερμανοί μέσω του κουρέματος των κυπριακών καταθέσεων. Μόλις το αρπάξουν οι Γερμανοί, αυτό το μαύρο, το βρώμικο χρήμα γίνεται λευκό, έντιμο, ολοκάθαρο, άσπιλο και αμόλυντο…

Είναι όμως και αλγεινό να βλέπεις τους εν Ελλάδι αντιπρόσωπους της γερμανικής μηχανής, κυβέρνηση, επιχειρηματίες και δημοσιογραφικά γιουσουφάκια, να επιχαίρουν γιατί η Κύπρος τιμωρήθηκε επειδή είπε αρχικά ΟΧΙ και υποχρεώθηκε μετά σε μια χειρότερη επιλογή, αφού βεβαίως έμεινε μόνη της χωρίς κανέναν σύμμαχο, καθώς ακόμη και για την Ελλάδα έπεφτε μακράν…

Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει  επιλογή, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να μην λέμε όχι, παρά μόνο ναι. Ναι σε όλα.

Είναι σα να πέσει μια κυρία θύμα απόπειρας βιασμού και να αντισταθεί. Το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ότι και θα βιαστεί και θα υπάρξουν και προπηλακισμοί από τους επίδοξους βιαστές μέχρι να φθάσουν στο στόχο τους. Με τη λογική των εν Ελλάδι αντιπρόσωπων της γερμανικής μηχανής, κακώς αντιστάθηκε η κυρία αυτή, απεναντίας θα έπρεπε να μην αντιδράσει και να αποδεχτεί αυτό που της συμβαίνει… Μέχρι που θα την κατηγορήσουν που είχε το θράσος να αντισταθεί και δεν αποδέχθηκε με χαρά το συμβάν!

Έχοντας έναν φοβισμένο και εξαφανισμένο Πρωθυπουργό που τρέμει και μόνο στην ιδέα του να πει ΟΧΙ στα παράλογα αιτήματα της γερμανικής εισβολής και του μισέλληνα Σόιμπλε, καταλαβαίνουμε όλοι ποιο είναι το μέλλον της χώρας.

Υ.Γ. Σίγουρα εδώ που έχουμε βρεθεί δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Αίμα, δάκρυα και πόνο έχουν τα επόμενα χρόνια που έρχονται ότι και εάν επιλέξουμε. Το θέμα είναι εάν θα επιλέξουμε αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα ή ραγιαδισμό. Όποιος θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, να έχει το Λαό στο πλάι του και να έχει πιθανότητα να επιτύχει θα πρέπει να πει αλήθειες. Γιατί για να υπάρξει αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα πρέπει να ειπωθούν αλήθειες. Σκληρές αλήθειες, αλήθειες που πονάνε…

* Ο Στάθης Διομήδης είναι αρθρογράφος, με σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, εθελοντής διασώστης, αλλά και συντονιστής της εθελοντικής ομάδας ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: » Οι εμμονές της Ευρώπης, το «όχι» της Κύπρου κι’ εμείς… «


 

Εικόνα: toikonomopoulos
Θάνος Οικονομόπουλος

Το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα. Ίδιον του λαού, άρα και γνώρισμα της πολιτικής του τάξης. Το ξανάδαμε το έργο μ’ αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στην Κύπρο, ως αποτέλεσμα μιας άφρονης , κοντόφθαλμης , αυτοκτονικής για ολόκληρο το εύθραυστο ευρωπαϊκό οικοδόμημα απόφασης των ανόητων , τιποτένιων λογιστάδων της ΕΕ, που καθυποταγμένοι στην κυρίαρχη γερμανική προτεσταντική «ορθοδοξία» και στενοκεφαλιά… πυροβόλησαν τα ήδη τρεμάμενα πόδια του οράματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου…

Το παμψηφικό «όχι» της κυπριακής Βουλής στην ανόητη ρετσέτα του ευρωιερατείου, ήταν αναμενόμενος μονόδρομος. Η κυπριακή οικονομία, στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο τραπεζικό, χρηματοπιστωτικό της σύστημα . «Περίεργα» αναπτυγμένο, με γκρίζες (έως και μαύρες…) δομικές πτυχές , με «διευκολύνσεις» που επιτρέπουν κάθε υποψία ξεπλύματος μαύρου χρήματος , έφθασε να είναι 8 φορές μεγαλύτερο του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. Μια φούσκα, υπό μόνιμη απειλή (ιδίως μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το ευρώ αργότερα) έκρηξης , παρά την παραδοσιακή ανατολίτικη «πονηριά» των πολιτικών ηγετών της να κερδίζουν χρόνο και να βολεύονται προσωρινά, πιστεύοντας πώς για πάντα θα μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες… Οι ενστάσεις των Ευρωπαίων για το αδιαφανές, ύποπτο κυπριακό χρηματοπιστωτικό σύστημα, διαρκείς και πιεστικές. Και ταυτόχρονα, κάθε άλλο παρά άδολες. Ο κυπριακός τραπεζικός «παράδεισος», οσοδήποτε μικρός συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά δεδομένα , αποτελούσε ενόχληση για τα δικά τους συμφέροντα-οικονομικά, αλλά και εργαλείων πολιτικής επιρροής . Και ήθελαν να τον πετσοκόψουν. Ιδίως μετά την ανακάλυψη των πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου στα κυπριακά «οικόπεδα», ανακάλυψη που οδήγησε και στην πρώτη στην ιστορία επίσκεψη Γερμανού καγκελαρίου , της κ. Μέρκελ , στο νησί της Αφροδίτης σε μια απροκάλυπτη απόπειρα εγγραφής «υποθηκών» και δημιουργίας συνθηκών επιρροής. Και οφέλους…

Οι… οιμωγές για «διαφάνεια» στο χρηματοπιστωτικό κυπριακό σύστημα, λοιπόν, δικαιολογημένες αλλά και…αρκούντως υποκριτικές. Η πρωτοστατούσα (μήνες τώρα…) στην «κάθαρση» Γερμανία, γνωρίζει πολύ καλά πώς το δικό της χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται πολύ ψηλότερα από το κυπριακό στην διεθνή κατάταξη…αδιαφάνειας, στην 60η θέση παγκοσμίως, όταν αυτό της Κύπρου βρίσκεται στην 150η! Κι’ άλλωστε, αν ειλικρινά η (γερμανική, φευ…) Ευρώπη ήθελε να αποκαθάρει τις κυπριακές τράπεζες, μπορούσε να το κάνει σταδιακά και μεθοδικά, με πιέσεις που θα ανάγκαζαν την Λευκωσία ν’ αποδεχθεί τους διεθνείς όρους διαφάνειας και προστασίας από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Χωρίς να τινάξει εν μια νυκτί την κυπριακή εθνική οικονομία στο αέρα. Και το κυριότερο: χωρίς να βάλει μπουρλότο η ίδια στα θεμέλια του δικού της «συστήματος», πάνω στο οποίο στηρίζει όλες τις πολιτικές της! Δηλαδή, στην αξιοπιστία και σταθερότητα του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, που εδράζεται στην εμπιστοσύνη αλλά και την εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων. Με το μέτρο που υπαγόρευσε εκβιαστικά να πάρει η Κύπρος, τίναξε στον αέρα αυτή την εμπιστοσύνη. Γιατί ποιος καταθέτης , μεγάλος η μικρός (και οι μικροί στο σύνολό τους είναι αυτοί που στηρίζουν τις τράπεζες…) θα έχει του λοιπού την βεβαιότητα -ακόμη κι’ αν όλα… «ξεγίνουν», οι εντυπώσεις έχουν πια δημιουργηθεί-πώς αυτό που επιχειρήθηκε στην Κύπρο, δεν θα επιχειρηθεί και στην δική του χώρα, αν τα πράγματα με την παγκόσμια κρίση «σφίξουν» (κι’ όλα δείχνουν ότι θα σφίγγουν…)-άρα : τράβα βρες ασφαλέστερο τραπεζικό σύστημα να αράξεις τις καταθέσεις σου…

Εκτιμώντας με τις μέχρι στιγμές αντιδράσεις και εξελίξεις , το κυριότερο σφάλμα που διέπραξε , με γνώμονα τα ίδια της τα συμφέροντα,με την πρόχειρη και δογματική απόφασή της για την Κύπρο η ΕΕ, ήταν πώς… άνοιξε την κερκόπορτα στη Ρωσία ν’ αναμιχθεί στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Και μάλιστα στην πολλαπλά ευαίσθητη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου διατηρεί επί μακρό διάστημα εν εκκρεμότητι γεωπολιτικά συμφέροντα. Οι διαδικασίες, προσκηνιακές και παρασκηνιακές, τρέχουν, το διακύβευμα είναι πολύ σημαντικό (για όλες τις πλευρές…), που πάει να πει πώς κάθε κρίση και συμπέρασμα τούτες τις ώρες , πάνω στην βράση, θα ήταν βιαστικό και εν πολλοίς επιπόλαιο. Στην ίδια την Κύπρο, μετά τις πρώτες εντυπώσεις και λαϊκούς πανηγυρισμούς για το «γενναίο εθνικό όχι!», κάποιοι νηφάλιοι επανεκτιμούν καταστάσεις, σχεδιάζουν προσεκτικότερα τα επόμενα βήματα. Αλλά και στην Ευρώπη,σοβαροί και ψύχραιμοι παρατηρητές και άτομα με επιρροή (ο Γιουνκέρ, ο Τρισέ, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές…) , προβληματίζονται και ψάχνουν τρόπους να ελαχιστοποιήσουν την ζημιά πού έγινε, να βρουν τρόπους να βρεθεί κάποια άλλη λύση, κοινά αποδεκτή -π.χ. να διατηρηθεί η θεσμική ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων μέχρι 100.000 ευρώ, να εξασφαλισθούν σε ευρωπαϊκό αλλά και ενδοκυπριακό επίπεδο, εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης. ‘Έγινε ένα έγκλημα, τώρα τρέχουν μπας και προλάβουν το οριστικό μέγα λάθος…

Το «κούρεμα» των καταθέσεων, υπό διαφορετικές προϋποθέσεις ,μεθόδευση (μήπως τα αλλεπάλληλα χαράτσια στα ακίνητα «κούρεμα περιουσίας» δεν είναι; Απλώς το κεφάλαιο , οι καταθέσεις… δεν έχουν θεμέλια, μπορούν να πάνε αλλού…) , κλιμάκωση και κυρίως τρόπο πλασαρίσματος θα μπορούσε να είναι προσφορότερη λύση από το ελληνικό «μνημονιακό χάος», που επιτείνεται από την πρόδηλη αδυναμία (και ιδεοληπτική άρνηση…) του ελληνικού κράτους να προχωρήσει επιτέλους στις εκσυγχρονιστικές διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται , να τηρήσει τα όσα έχει δεσμευθεί.

Στην Κύπρο, το πρόβλημα του… προβληματικού χρηματοπιστωτικού συστήματος με τις «μαύρες τρύπες» του και ο λάθος, μικρόνους τρόπος της ευρωπαϊκής «παρέμβασης» παρέσυρε και το κράτος. Στην δική μας περίπτωση, το πρόβλημα είναι άλλης τάξεως, οι χρόνιες εθνικές παθογένειες επιβαρύνουν την κρίση, οι λύσεις κατ’ ανάγκην θα είναι διαφορετικές-ενδεχομένως περισσότερο επώδυνες και μακροχρόνιες. Το να πανηγυρίζουμε (αταβιστικά, άκριτα, χωρίς επίγνωση των συναφειών αλλά και διαφορών των γενεσιουργών αιτίων…) το «όχι»των Κυπρίων και να πιέζουμε να… ισχύσει και στην δική μας ιδιαίτερη περίπτωση (και μάλιστα με… καθυστέρηση 3 πολύτιμων χαμένων χρόνων…), αν μη τι άλλο δεν συνιστά σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Απλώς επιβεβαιώνει, γι’ άλλη μια φορά, πώς το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα…

Πηγή:iefimerida.gr

Ο πολλαπλασιαστής της ασυναρτησίας


Όντως, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έκανε ένα σοβαρό λάθος στην ελληνική περίπτωση. Θεώρησε ότι, επειδή η ελληνική οικονομία συμμετείχε στην ευρωζώνη και η Ελλάδα ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) από το 1981, είχε να κάνει με μια συνηθισμένη δυτικού τύπου οικονομία. Οδυνηρό λάθος.

Η ελληνική οικονομία, από πολλές πλευρές είχε και έχει περισσότερα κοινά γνωρίσματα με τις πρώην κομμουνιστικού τύπου οικονομίες της Ανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης, παρά με δυτική οικονομική οντότητα. Η παραοικονομία, η κλεπτοκρατία, η εκτεταμένη κρατική παρέμβαση και η πολύ χαμηλή ανταγωνιστικότητα, σε συνδυασμό με μία αναποτελεσματική και διεφθαρμένη γραφειοκρατία, ήταν τα πιο αδρά χαρακτηριστικά των οικονομιών του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι οποίες πέρασαν δύσκολες περιόδους προσαρμογής μετά την κατάρρευση των καθεστώτων. Κατά κύριο δε λόγο, το μεγάλο πρόβλημα των χωρών αυτών ήταν η βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους, η οποία αποτελεί και την βασικότερη προϋπόθεση για την πορεία μιας οικονομίας προς την ανάπτυξη.

Όπως αναγνωρίζεται από τις περισσότερες σχολές οικονομικής σκέψης, το ανταγωνιστικό ρυθμιστικό πλαίσιο κάθε χώρας, στον βαθμό που διευκολύνει την ανάπτυξη ανταγωνιστικών συνθηκών στην λειτουργία των βασικών της αγορών, συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας και των επενδύσεων και ενισχύει την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας και την κοινωνική ευημερία. Η εξασφάλιση της λειτουργίας υγιών ανταγωνιστικών συνθηκών σε όλους τους κλάδους αποτελεί την ισχυρότερη βάση για την βελτιστοποίηση της κατανομής των παραγωγικών πόρων στην οικονομία και για την ενίσχυση των κινήτρων που οδηγούν σε ταχύτερη ανάπτυξη προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Γενικά, ο ανταγωνισμός αποτελεί βασικό προσδιοριστικό παράγοντα του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας, που προσδιορίζεται επίσης από τα βασικά συγκριτικά της πλεονεκτήματα και από τον βαθμό αναπτύξεως της οικονομικής και κοινωνικής της υποδομής. Αυτό το περιβάλλον μπορεί να είναι φιλικό για την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και για την αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης στην χώρα, ή μπορεί να είναι αρνητικό και να καθιστά την χώρα μη ελκυστική ως τόπο εγκαταστάσεως επενδύσεων, εγχώριων και ξένων.

Αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, στην Ελλάδα –όπου η οικονομική ύφεση ήταν παρούσα από το 2008– βρισκόταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, με τον κρατισμό και τις ανελαστικότητές του να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Ο ανταγωνισμός απουσίαζε από πολλούς κλάδους της οικονομίας, κυρίως δε από τις συγκοινωνίες, τις μεταφορές, την εκπαίδευση, την χρηματοδότηση του αγροτικού τομέα, τις ταχυδρομικές υπηρεσίες και το Σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ακόμα χειρότερα, η κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου πρότεινε και υπέγραψε μνημόνια με μοναδικό κίνητρο να καλύψει δανειακές ανάγκες, παρά να πραγματοποιήσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Έτσι, αντί να περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες προτίμησε να διαλύσει τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, γεγονός που οδήγησε και σε τεράστια φυγή κεφαλαίων από την Ελλάδα. Οι εκτεθειμένες σε τοξικά κρατικά ομόλογα τράπεζες έγιναν και αυτές με την σειρά τους προβληματικές, με αποτέλεσμα η οικονομία να αντιμετωπίζει σοβαρότατο και οξύτατο πρόβλημα ρευστότητας. Εξ αυτού δε του προβλήματος ενισχύεται η φοροδιαφυγή και υποφέρουν τα δημόσια έσοδα.

Αυτό σημαίνει ότι, αν ζητηθεί από το ΔΝΤ να αλλάξει ο πολλαπλασιαστής δημοσιονομικής προσαρμογής, τότε η Ελλάδα θα αποκλειστεί για μία μακρά περίοδο από τις αγορές, θα χρειαστεί νέο «κούρεμα» του χρέους της και, ως εκ τούτου, οι απαραίτητες για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της μεταρρυθμίσεις θα μετατεθούν άγνωστο για πόσο χρόνο.

Όσοι ασχολούνται με την οικονομία και κυρίως με την μακροοικονομική της διάσταση, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο πολλαπλασιαστής εξαρτάται από την σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής, με τις σχετικές μελέτες να δείχνουν ότι τα προγράμματα που βασίζονται στις περικοπές δαπανών έχουν μικρότερη αρνητική επίπτωση στο ΑΕΠ και άρα μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας από τα αντίστοιχα που στηρίζονται στην αύξηση των φόρων. Ο ίδιος ο Κέϋνς, αν ζούσε, θα εξηγούσε σε αυτούς που συνεχώς τον επικαλούνται ότι το ελληνικό μείγμα δημοσιονομικής προσαρμογής με βασικό κριτήριο την διατήρηση συντεχνιακών συμφερόντων ξεφεύγει πλήρως της περίφημης κεϋνσιανής θεωρίας του πολλαπλασιαστή.

 του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου  

 Πηγήeuropeanbusiness.gr

Μια κοινωνία φαίνεται αν είναι γερασμένη, όχι από τους γέρους της. Αλλά από τους νέους της.


Δεν μπορείς εύκολα να μιλήσεις για τη βία των ανθρώπων. Γιατί πρέπει να μιλήσεις για ζωές. Χαμένες ζωές. Καταστροφικές και αυτοκαταστροφικές. Ούτε οι πιο δικοί τους άνθρωποι δεν μπορούν να τις ερμηνεύσουν. Πολύ λιγότερο η τηλεοπτική ψυχολογία και η κοινωνιολογία του ταμπλόιντ.

Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, όμως, είναι να μιλήσουμε για τον τρόπο που η κοινωνία δέχεται τη βία, την αναπαράγει, τη νομιμοποιεί, τη χρησιμοποιεί, την αθωώνει, την κάνει κοινότοπη. Λένε ότι η Ελλάδα δεν ξεπέρασε ποτέ την παράδοση της βίας, δεν έκλεισε ποτέ τη ρωγμή του Εμφυλίου. Με αποτέλεσμα οι γενιές να αλλάζουν και η βία να παραμένει πάντα παρούσα, οικείος τρόπος επίλυσης των κοινωνικών και πολιτικών διαφορών.

Έτσι είναι, δεν πάει πολύς καιρός που κοινοβουλευτικά κόμματα καλούσαν στη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ και πολιτικοί αρχηγοί προειδοποιούσαν να μην ξανακάνουμε το λάθος της Βάρκιζας, τότε που παρέδωσαν τον οπλισμό. Φοβάμαι, ωστόσο, πως και η επίκληση μιας αιματηρής παράδοσης μάλλον μας αθωώνει. Δεν έχουμε μια βία που έρχεται απ’ το παρελθόν, αλλά μια βία της διάλυσης που μεγαλώνει ευθέως ανάλογα με την προϊούσα αποσύνθεση και παρακμή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου.

Το είδος αυτού του μοντέλου είναι που κάνει τη βία αποδεκτό μέσο διευθέτησης οικονομικών και πολιτικών επιδιώξεων. Μέχρι τον οριστικό εκτροχιασμό είχαμε μια μάλλον αφελή και παιδική εικόνα αυτού που ονομάζουμε πελατειακό κράτος και ελληνικό παρασιτισμό. Ξέραμε ότι κάποιοι πολιτικοί παίρνουν μίζες, παντού γίνεται, κάποιοι δημόσιοι λειτουργοί παίρνουν φακελάκι. Δεν είχαμε αντιληφθεί ούτε το μέγεθος ούτε το βαθμό της διαφθοράς. Δεν είχαμε καταλάβει ότι η διαφθορά ήταν απλώς ο mainstream τρόπος διανομής του δημόσιου χρήματος στα πλαίσια του πελατειακού κράτους. Δεν είχαμε αντιληφθεί ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι με πλαστές συντάξεις και επιδόματα είχαν μετατραπεί σε εισοδηματίες του δημοσίου, ότι 37.000 αγρότες θεωρούσαν απόλυτα φυσικό να υπεξαιρούν δημόσιο χρήμα με εικονικά τιμολόγια, ότι τα φακελάκια που αλλάζουν χέρια φτάνουν το 1 εκατομμύριο ετησίως, ότι γεωργικοί συνεταιρισμοί, σωματεία, ΜΚΟ είναι στημένες μηχανές υπεξαίρεσης του πλούτου της κοινωνίας, ότι δήμοι σύσσωμοι είχαν μετατραπεί σε εστίες διαφθοράς που μετέτρεπαν το δημόσιο χρήμα σε μπουζουξίδικα και ποδοσφαιρικές ομάδες.

Η διαδεδομένη διαφθορά που δεν περιοριζόταν σε κάποιες ελίτ ή σε κάποια τμήματα του κράτους αλλά διαχεόταν μαζικά στην κοινωνία, εξοικείωνε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας με λογικές υποκόσμου. Και με πρακτικές μαφίας.

Σταδιακά η κοινωνία έχανε την ικανότητά της για παραγωγή και περιοριζόταν στη με κάθε μέσο διεκδίκηση προσόδων από τα κρατικά ταμεία. Αυτή η διεκδίκηση γινόταν ολοένα και πιο σκληρή, εναντίον όλων και με αποδέκτη πάντα το κράτος. Στις άλλες δυτικές χώρες με ανεπτυγμένη οικονομία ο ρόλος του κράτους παραμένει πάντα ισχυρός στο ρόλο του παντοδύναμου ρυθμιστή, αλλά η ανάπτυξη, η επανάσταση της πληροφορικής, των τεχνολογιών, της σύγχρονης παραγωγής, έχει πολλαπλασιάσει τα πεδία της οικονομίας και το τερέν των κοινωνικών συγκρούσεων.

Στις άλλες χώρες οι κοινωνικοί αγώνες μπορεί να είναι επίμονοι, διεκδικητικοί, σπάνια όμως είναι βίαιοι και ποτέ αυτοκαταστροφικοί. Οι εργαζόμενοι συνήθως δεν καταστρέφουν τις δουλειές τους. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει παραγωγή για να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι. Διεκδικούν προσόδους και προνόμια από το κράτος. Εκβιάζουν το κράτος απειλώντας με εξόντωση την κοινωνία. Κλείνουν τα λιμάνια, κρατάνε αποκομμένους τους νησιώτες· κατεβάζουν τους διακόπτες, λιώνουν τα τρόφιμα στα ψυγεία· κλείνουν τις εθνικές οδούς, καταστρέφονται τα μαγαζιά χωρίς προϊόντα.

Όσο πιο σκληρή, βίαιη και αδιάλλακτη είναι η συμπεριφορά, τόσο πιο πολλά τα «κεκτημένα». Στις άλλες χώρες δεν θα μπορούσε κάποιος να πει «θα πνίξουμε την Αθήνα στα σκουπίδια». Να πει «να μην έχουμε ηθική αναστολή, να μη δίνουμε φάρμακα στους αρρώστους». Θα φαινόταν τόσο ακραία και αντικοινωνική συμπεριφορά που θα είχε τα ανάποδα αποτελέσματα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Δεν χρειάζεται η κουλτούρα της διαπραγμάτευσης, των συμβιβασμών, δεν υπάρχουν κοινωνικοί εταίροι. Η απόκτηση πλούτου γίνεται διά της επίθεσης στο κράτος που τον έχει. Η υπόλοιπη κοινωνία βρίσκεται στο ρόλο του κομπάρσου ομήρου. Το κράτος είναι το οχυρό που θα καταλάβουμε, ο εχθρός και το λάφυρο.

Ο παρωχημένος αντικρατισμός που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία δεν έχει ανάλογο σε άλλες χώρες. Μοιάζει με τον αντικρατισμό της ακροδεξιάς των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον της «ομοσπονδιακής κυβέρνησης». Στις άλλες χώρες υπάρχουν κοινωνικές τάξεις, εργοδότες, εργαζόμενοι. Εδώ υπάρχει η μικροαστική θάλασσα που λατρεύει να μισεί το κράτος-πατερούλη. Η κοινωνία των πολιτών που ποτέ δεν υπήρξε έγινε κοινωνία των κολλητών, των κουμπάρων, των συνενόχων.

Πολυδιασπασμένη, σε όλο και μικρότερες ομάδες συμφερόντων, που συσπειρωμένες, αποφασισμένες, όλο και πιο φανατικές για να νικήσουν, προσπαθούν να καταλάβουν το φρούριο, να τρυγήσουν το «κράτος». Ο αντικρατισμός δεν είναι ριζοσπαστικός, το αντίθετο, είναι παρωχημένες μορφές οικονομίας, είναι ματαιωμένες υποσχέσεις από ένα κράτος που χρεοκόπησε και δεν μπορεί πια να πραγματοποιήσει όσα υποσχόταν στους πελάτες.

Οι τελευταίοι στη λίστα των υποσχέσεων, οι νεότεροι, είναι αυτοί που έχουν και τη μεγαλύτερη αγανάκτηση. Το «αεροπλανάκι» τελείωσε, οι χαμένοι γεμάτοι αυτολύπηση και θυματοποίηση δεν βλέπουν μπροστά τους κανέναν άλλο εχθρό εκτός από το «κράτος» που μέχρι τώρα μοίραζε άφθονα τα δανεικά.

Όλο και μικρότερες, όλο και πιο διασπασμένες, επαγγελματικές ομάδες και λόμπι συμφερόντων μάχονται με φανατισμό για τη διανομή όλο και μικρότερης πίτας. Όλο και περισσότερος κόσμος δεν ζει από τη δουλειά του, αλλά παρασιτικά. Διεκδικώντας ολοένα και πιο βίαια, με όρους πολέμου, ο θάνατός σου η ζωή μου. Οι πιο βίαιοι κερδίζουν. Ο ελληνικός παρασιτισμός γίνεται όλο και πιο βίαιος γιατί ξέρει ότι απειλείται η ίδια η ύπαρξή του.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα κόμματα του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος δεν αντιπροσωπεύουν δυναμικά κοινωνικά στρώματα αλλά πελάτες. Είναι δύσκολο να διακρίνεις ποια είναι η κοινωνική διαστρωμάτωση των ψηφοφόρων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ίδια. Διαχειρίζονται υποσχέσεις. Και επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους το ρόλο του ταμία στους διακόπτες του κρατικού ταμείου. Γι’ αυτό, όσο περισσότερο οι υποσχέσεις είναι ίδιες, τόσο πιο βίαιη είναι η τελετουργική μεταξύ τους αντιπαράθεση. Ο ανηλεής πόλεμος ομάδων εξουσίας δανείζεται την κατάλληλη πολιτική ρητορική προηγούμενων βίαιων εποχών. Και κάποιοι δυστυχείς παίρνουν τοις μετρητοίς τα λόγια συνδικαλιστών και βουλευτών. Βάζουν «ρουκέτες στις ερπύστριες», «παίρνουν τα καλάσνικοφ». «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».

Οι πιο εξουσιαστικές, ναρκισσιστικές, αυταρχικές συμπεριφορές διακινούνται οριζοντίως και καθέτως σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής κοινωνίας. Απλώς αλλάζουν πρόσημα. Αλλά είναι ίδιες. Η βία δεν είναι αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία επειδή είναι αντισυστημική, αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Επειδή είναι εντελώς συστημική. Μια κοινωνία φαίνεται αν είναι γερασμένη, όχι από τους γέρους της. Αλλά από τους νέους της.

___

 ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΕΛΕΣ

 Πηγή: athensvoice.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


H εξαντλημένη Ελλάδα και η αδιάφορη Ευρώπη

Με μελανά χρώματα περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα ο Ιταλός ιστορικός Ερνέστο Γκάλι Ντέλα Λότζι σε άρθρο του στην «Koριέρε Ντέλα Σέρα». Σκληρή επίθεση στην ΕΕ για την αδράνειά της

«H Ελλάδα εξαντλημένη σε μια αδιάφορη Ευρώπη» τιτλοφορεί ανάλυσή του στην εφημερίδα «Koριέρε Ντέλα Σέρα» ο γνωστός Ιταλός ιστορικός Ερνέστο Γκάλι Ντέλα Λότζια.

Ο Ιταλός αρθρογράφος αναφέρει ότι για τη διαφθορά, τις σπατάλες, τη φοροδιαφυγή, η ελληνική ιθύνουσα τάξη και μέρος του πληθυσμού, φέρουν ουσιαστικές ευθύνες, αλλά, στη συνέχεια, επικεντρώνεται στην περιγραφή της σημερινής κατάστασης.

«Το 50% των Ελλήνων ζει κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Υπολογίζεται ότι εννέα στους δέκα Έλληνες απάλειψαν τα έξοδα για αγορά ρούχων και υποδημάτων» γράφει ο Ντέλα Λότζια.

Ο Ιταλός αρθρογράφος προσθέτει ότι η Ελλάδα, στις χώρες του ΟΟΣΑ, μετρά σήμερα τον μεγαλύτερο αριθμό παιδιών με βάρος χαμηλότερο από το κανονικό, σύμφωνα με την ηλικία τους και ότι η κυβέρνηση επέτρεψε στα σούπερ μάρκετ να πουλούν και ληγμένα προϊόντα, στο ένα τρίτο της τιμής τους.

«Στην Ελλάδα, μεταξύ των άλλων, μετά από ένα χρόνο, χάνεις το δικαίωμα στην περίθαλψη και πολλοί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τα πέντε ευρώ, αναγκαία για την εισαγωγή στα νοσοκομεία. Όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε κάποια μακρινή περιοχή της Ασίας ή της Αφρικής, αλλά στην αγαπημένη μας Ευρωπαϊκή Ένωση» υπογραμμίζει η «Κοριέρε».

Και ο Ντέλα Λότζια, στη συνέχεια του άρθρου του, διερωτάται:

«Τι είδος Ένωσης είναι αυτή που παρακολουθεί με αδιαφορία, σε μεγάλο βαθμό, τις τρομερές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα σε ένα έστω και μικρό σκέλος της; Καταλαβαίνω την τρόικα, το δημοσιονομικό σύμφωνο και όλα τα υπόλοιπα, καταλαβαίνω τους αυστηρότατους περιορισμούς που οι Βρυξέλες επέβαλαν στον ελληνικό προϋπολογισμό για να μην εκτροχιασθεί, αλλά είναι δυνατόν η χριστιανική και σοσιαλδημοκρατική Ευρώπη, με τα κομψά κοστούμια και τα τροφαντά πρόσωπα που βλέπουμε, μέσω τηλεοράσεως, στα Eurogrοup και στην Κομισιόν της, να μην έχει τίποτα να πει;».

«Είναι δυνατόν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι γεμάτοι φαγητό, να παρακολουθούν αδιάφοροι το θέαμα λίγων εκατομμυρίων Ελλήνων στο όριο της φτώχειας; Και επαναλαμβάνω: τι είδος Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτό;», καταλήγει ο Ντέλα Λότζια, ο οποίος, προτείνει, για παράδειγμα, «να περικοπεί για τρεις μήνες ο μισθός των υψηλόβαθμων στελεχών της Ένωσης, ώστε να αγορασθεί γάλα για τις ελληνικές οικογένειες».

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Το ΔΝΤ παραδέχθηκε (και επίσημα) πως απέτυχαν οι προβλέψεις για την Ελλάδα


Τέλη Φεβρουαρίου θα βρίσκεται το κλιμάκιο της τρόικας στην Αθήνα για την επιθεώρηση του ελληνικού προγράμματος, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Τζέρι Ράις.

Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ θα παραμείνουν στην Αθήνα μέχρι τα μέσα Μαρτίου, με σκοπό να εξετάσουν την πρόοδο που για την εφαρμογή των μέτρων και των διαρθρωτικών αλλαγών, όπως ανέφερε ο κ. Ράις, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στα γραφεία του Ταμείου στην Ουάσιγκτον, προσθέτοντας ότι οι ελληνικές αρχές είναι δεσμευμένες για την υλοποίησή τους.

Στην ερώτηση ότι «στις 3 Ιανουαρίου, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ εξέδωσε έκθεση με τον Ντάνιελ Λι και, σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, αυτό που έγραψε είναι ένα καταπληκτικό mea culpa και ότι η εφημερίδα «Washington Post» υποστήριξε ότι «κορυφαίος οικονομολόγος του ΔΝΤ αναγνώρισε ότι το Ταμείο τίναξε στον αέρα τις προβλέψεις του για την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, επειδή δεν κατανόησαν πλήρως πως οι προσπάθειες λιτότητας της κυβέρνησης θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την οικονομική ανάπτυξη». Μπορείτε να μας πείτε τη θέση του ΔΝΤ, επειδή ο κ. Μπλανσάρ είναι ο κορυφαίος οικονομολόγος εδώ στο ΔΝΤ; », ο κ. Ράις απάντησε ως εξής: «Έχεις δίκιο», σημειώνοντας ότι τόσο ο κ. Μπλανσάρ όσον και η κ. Λαγκάρντ έχουν μιλήσει εκτενώς γι’ αυτό το θέμα. «Πρέπει να πάμε πίσω το 2010, που όλοι ήταν πολύ αισιόδοξοι στις προβλέψεις τους για την ανάκαμψη της Ελλάδας -όπως επισήμανε-, τονίζοντας ότι δεν είχαν συνυπολογίσει την επίπτωση των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής στη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την πολιτική κρίση που επηρέασε την κατάσταση στην Ελλάδα και καθυστέρησε την υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Όταν έγιναν φανερές οι συνθήκες και ήταν διαφορετικές, εμείς κινηθήκαμε όσο γρήγορα μπορούσαμε» – δήλωσε ο κ. Ράις -, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι «ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι μόνο μια συνιστώσα για το πως αναλύεται σε κάθε χώρα».

Στη συνέχεια, διατύπωσε την άποψη ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν κάποια μαθηματική παλινδρόμηση που με μηχανιστικό τρόπο καθορίζει την δημοσιονομική προσαρμογή που πρέπει να γίνει σε κάθε χώρα. Και σε κάθε χώρα είναι πολύ διαφορετική. «Είναι πολύ υγιές πράγμα που το ΔΝΤ και ο Ολιβιέ Μπλανσάρ ήταν απολύτως διαφανείς για το πώς έγινε αυτό, για το συνολικό πλαίσιο, κι αυτή είναι η βάση που θέλουμε να προχωρήσουμε. Επομένως, ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής έχει προσαρμοστεί σε συνεχή βάση από το 2010», ανέφερε.

Συνομιλίες για Κύπρο

Απαντώντας σε ερωτήσεις για την Κύπρο, κ. Ράις τόνισε ότι οι διεθνείς δανειστές εργάζονται για να υπάρξει «βιώσιμη λύση», σημειώνοντας ότι οι αρχές της χώρας είχαν τη δυνατότητα να καλύψουν τις ανάγκες χρηματοδότησής τους μέσα από την εγχώρια αγορά τους τελευταίους μήνες και αναμένεται να είναι σε θέση να συνεχίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους, όπως δήλωσε. Επίσης, ανέφερε ότι οι συνομιλίες συνεχίζονται και το πρόγραμμα χρηματοδότησης είναι πιθανό να προχωρήσει μετά τις εκλογές στην Κύπρο.

Συνάντηση με πρόεδρο ΣΥΡΙΖΑ

Απαντώντας σε ερώτηση για την πρόσφατη συνάντηση στην έδρα του ΔΝΤ του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, με τον Ντέιβιντ Λίπτον, πρώτο αναπληρωτή γενικό διευθυντή του ΔΝΤ, ο κ. Ράις επανέλαβε αυτό που είχε δηλώσει ο εκπρόσωπος του Ταμείου μετά τη συνάντηση ότι είχαν μια «εποικοδομητική και ειλικρινή συζήτηση» για τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Μετά λοιπόν τα Μea Culpa  και τα συναφή, καιρός είναι να μάθουμε, ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ πλέον, ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ , εκείνοι ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, που επεδίωξαν με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟ, να μαζέψουν ΑΜΕΣΑ όλο το ληξιπρόθεσμο ελληνικό χρέος Ή και το χρέος άλλων χωρών. Και δεν αναφερόμαστε σε νεφελώδεις καταστάσεις διαφορών funds και άλλων νομικών προσώπων ή σχημάτων , όπως π.χ. τραπεζικοί οργανισμοί. Πλέον πρέπει ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ , ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ που έχουν το μετοχολόγιο αυτών των αόρατων funds για να δούμε επιτέλους και τι κρύβεται πίσω από αυτήν την ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Να δούμε δηλαδή τα πραγματικά κίνητρα και τις πραγματικές αιτίες, ΤΟΥ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΥ ΛΑΩΝ…Το έγκλημα δεν είναι ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗ. Έχει ταυτότητα και υπόσταση…………….

 

Σαν σήμερα ξέσπασε η κρίση στα Ιμια, από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής


Η μεγαλύτερη κρίση που πέρασαν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μετά το Κυπριακό, αναμφισβήτητα ήταν η κρίση των Ιμίων. Τρεις νεκροί αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με την κοινή γνώμη να μην πείθεται με τα επίσημα αίτια του θανάτου τους, μια -ακόμα- προκλητική δήλωση του Θεόδωρου Πάγκαλου και το -ιστορικό πλέον- «ευχαριστώ» του Κώστα Σημίτη στους «φίλους μας τους Αμερικανούς» ήταν τα γεγονότα που σημάδεψαν την κρίση των Ιμίων.

Το χρονικό της κρίσης

Τα Ίμια, αποτελούν μια συστάδα μικρών νησιών στα Δωδεκάνησα, τα οποία περιήλθαν στην ελληνική επικράτεια, μετά την παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τους Ιταλούς το 1947, με τον τούρκικο εθνικισμό να «κοιμάται» για αρκετές δεκαετίες, πριν διεκδικήσει ξαφνικά(;) την εξάπλωση του στο Αιγαίο.

Το πρώτο επεισόδιο, σημειώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1995, όταν το φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στις βραχονησίδες και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το λιμεναρχείο Καλύμνου προσφέρθηκε να βοηθήσει, όμως ο Τούρκος πλοίαρχος απάντησε ότι βρίσκεται σε τούρκικο έδαφος και θα δεχθεί μόνο τουρκική βοήθεια.

Την επόμενη, ειδοποιήθηκε το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο επικοινώνησε με το αντίστοιχο της Τουρκίας. Η στάση των Τούρκων ήταν κάτι παραπάνω από προκλητική, με τους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι υπάρχει γενικά ανοικτό θέμα διεκδίκησης των Ιμίων, ενώ λίγες μέρες αργότερα κατέπεσε τουρκικό αεροπλάνο, με τον πιλότο να διασώζεται από Έλληνες.

Η σημαία του Διακομιχάλη

Ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από τις συνεχείς τουρκικές αξιώσεις στα Ίμια, ύψωσε την ελληνική σημαία σε ένα από αυτά τα δύο νησιά στις 25 Ιανουαρίου 1996, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου,έναν ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού.

Η τουρκική τηλεόραση μετέδωσε εικόνες με την ελληνική σημαία και οι προκλήσεις των Τούρκων συνεχίστηκαν, με δύο δημοσιογράφους της Χουριέτ, να αποβιβάζονται στο νησί, να κατεβάζουν την ελληνική σημαία και να υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπήθηκε και προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι. Σύντομα, ελληνικά και τουρκικά πολεμικά σκάφη κινήθηκαν στην περιοχή με την σύγκρουση να μοιάζει αναπόφευκτη.

Η κρίση κλιμακώθηκες στις 28 Ιανουαρίου, όταν το ελληνικό περιπολικό πλοίο «Αντωνίου» κατέβασε την τουρκική σημαία και ύψωσε την ελληνική, ενώ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάστηκαν στα Ίμια, χωρίς να τους αντιληφθούν οι Τούρκοι. Την επομένη, ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος είχε μόλις εκλεγεί, έστειλε ηχηρό μήνυμα στην Τουρκία προειδοποιώντας την, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η ελληνική απάντηση θα είναι δυναμική. Σε απάντηση της, η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ δήλωσε στην Τουρκική Βουλή, ότι την επόμενη μέρα η Ελληνική σημαία θα κατέβει από το νησί.

Τούρκοι στα Ιμια

Τα ξημερώματα της 31 Ιανουαρίου, τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη Μικρή Ίμια, ενώ τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, ελικόπτερο του Ναυτικού το οποίο επιχείρησε να ανιχνεύσει την παρουσία των Τούρκων, κατέπεσε με αποτέλεσμα τον θάνατο και των τριών μελών του πληρώματος, του υποπλοίαρχου Παναγιώτη Βλαχάκου, του υποπλοίαρχου Χριστόδουλου Καραθανάση και του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού. Η επίσημη αιτία της πτώσης του ελικοπτέρου, σύμφωνα με το Πολεμικό Ναυτικό είναι ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου, με την ελληνική κοινή γνώμη να μην έχει πειστεί ακόμα και σήμερα. Από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί, επικρατέστερη είναι αυτή που θέλει το Τουρκικό Ναυτικό ή τους καταδρομείς να κατέρριψαν το ελικόπτερο, με την ελληνική κυβέρνηση να συγκαλύπτει το γεγονός για να μην ξεσπάσει πόλεμος. Στην ιστορία έμειναν οι δηλώσεις του τότε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Ναύαρχου Λυμπέρη, ο οποίος πρότεινε στον κ. Σημιτή αμέσως μετά την πτώση του ελικοπτέρου και την κατάληψη της βραχονησίδας, τις εξής στρατιωτικές επιλογές αντίδρασης:

  • Ναυτικό βομβαρδισμό από πλοία της περιοχής.
  • Αεροπορικό βομβαρδισμό με το πρώτο φως.
  • Επιχείρηση ανακατάληψης της βραχονησίδας,

με τον Πρωθυπουργό να αρνείται θεωρώντας ότι οι προτάσεις αυτές οδηγούσαν σε πόλεμο.

Το τέλος της κρίσης

Η κρίση στα Ίμια, τελείωσε με την παρέμβαση των ΗΠΑ, οι οποίες επέβαλαν την θέληση τους και στις δύο χώρες με το δόγμα «Νo ships, no troops, no flags» προκειμένου να τελειώσει το όλο θέμα χωρίς περαιτέρω επεισόδια. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια. Σύμφωνα με το βίβλιο των Μιχάλη Ιγνατίου και Αθανάσιου Έλλις για την κρίση στα Ίμια, ο Ναύαρχος Λυμπέρη αρνήθηκε την υποστολή της ελληνικής σημαίας, με τον Θεόδωρο Πάγκαλο να υποκύπτει εν τέλει στις πιέσεις των Αμερικανών και να δηλώνει «πως η ελληνική σημαία δεν θα αντικατασταθεί όταν αυτή καταστραφεί, από τους ισχυρούς ανέμους που έπνεαν στην περιοχή εκείνο το μοιραίο βράδυ»

Η κρίση των Ιμίων, αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να επιβάλλει την βούληση της, ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε και το ζήτημα των «Γκρίζων Ζωνών» που εγείρουν οι Τούρκοι. Ο τούρκικος επεκτατισμός δεν μπόρεσε να καμφθεί επί της ουσίας και οι χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης εξόργισαν την κοινή γνώμη. Όσο δε για το περίφημο «ευχαριστούμε τους φίλους μας τους Αμερικανούς» του κ. Σημίτη, είναι η περίτρανη απόδειξη της αμερικανικής ανάμειξης στην ελληνική εξωτερική -και εσωτερική- πολιτική καθώς και της ατολμίας της τότε κυβέρνησης, η οποία στιγματίστηκε από το συγκεκριμένο γεγονός.

Πηγή: iefimerida.gr

 

Τελευταία η Ελλάδα με βάση την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού κλάδου


Σύμφωνα με μελέτη της Deloitte
Στην τελευταία θέση μεταξύ 38 χωρών κατατάσσεται η Ελλάδα, βάσει έρευνας της Deloitte, κατά την οποία στελέχη επιχειρήσεων κλήθηκαν να κατατάξουν τις χώρες σύμφωνα με την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού της κλάδου.Συγκεκριμένα, πρόκειται για τη μελέτη «Παγκόσμιος Δείκτης Ανταγωνιστικότητας Βιομηχανικού Κλάδου 2013» η οποία είναι προϊόν συνεργασίας μεταξύ της Deloitte Touche Tohmatsu Limited (Deloitte) και του Αμερικανικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας (US Council on Competitiveness).

Η μελέτη βασίζεται σε έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε 550 διευθύνοντες συμβούλους (CEOs) και ανώτερα διευθυντικά στελέχη του βιομηχανικού κλάδου, το 2012 (39,7% από Βόρεια Αμερική, 28,5% από Ασία, 21% από Ευρώπη, 5,4% από Νότια Αμερική και 5,4% από Αυστραλία) και αποτελεί συνέχεια μίας πολυετούς προσπάθειας για καλύτερη κατανόηση των τάσεων, που δημιουργούν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον στον βιομηχανικό κλάδο.

Επίσης, τα στελέχη κλήθηκαν να διατυπώσουν τις απόψεις τους για τις παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες και τις κυβερνητικές ενέργειες, που δύναται να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού κλάδου.

Όπως επισημαίνεται στη μελέτη, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας του βιομηχανικού κλάδου στην Ελλάδα, βασισμένη σε εστιασμένα προϊόντα υψηλής τεχνογνωσίας και προστιθέμενης αξίας, καθίσταται σήμερα αναγκαία περισσότερο από ποτέ, καθώς μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην ενίσχυση, αλλά και στην ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Ο Παγκόσμιος Δείκτης Ανταγωνιστικότητας Βιομηχανικού Κλάδου 2013 κατατάσσει την Κίνα ως την πλέον ανταγωνιστική χώρα στο βιομηχανικό κλάδο, παγκοσμίως, τόσο σήμερα όσο και στα επόμενα 5 χρόνια, σε σύνολο 38 χωρών για τις οποίες έγινε η κατάταξη. Στην κορυφαία δεκάδα σήμερα κατατάσσονται πέντε οικονομικά αναπτυγμένες χώρες: Η Γερμανία (2η), οι ΗΠΑ (3η), η Νότια Κορέα (5η), ο Καναδάς (7η) και η Ιαπωνία (10η), καθώς και πέντε αναδυόμενες οικονομίες, η Κίνα (1η), η Ινδία (4η), η Ταϊβάν (6η), η Βραζιλία (8η) και η Σιγκαπούρη (9η).

Σύμφωνα με τη μελέτη, σε πέντε χρόνια από σήμερα, η εικόνα αλλάζει. Χώρες με αναδυόμενες οικονομίες αναμένεται να καταλάβουν τις τρεις πρώτες θέσεις, με την Κίνα να διατηρεί την πρώτη θέση και τις Ινδία και Βραζιλία να ανέρχονται στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα.

Το άλμα της Βραζιλίας από την 8η στην 3η θέση είναι το μεγαλύτερο αναμενόμενο για την επόμενη πενταετία. Αντίθετα, οι χώρες με ανεπτυγμένες οικονομίες βρίσκονται σε χαμηλότερες θέσεις, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των στελεχών, με τη Γερμανία να πέφτει από τη 2η στην 4η θέση, τις ΗΠΑ από την 3η στην 5η, τη Νότια Κορέα από την 5η στην 6η, τον Καναδά από την 7η στην 8η και την Ιαπωνία να βγαίνει εκτός δεκάδας, στη 12η θέση.

Από άποψη ευρύτερων περιοχών, η Αμερική θα εξακολουθεί να επιδεικνύει σημαντική ισχύ στο βιομηχανικό κλάδο, με τις ΗΠΑ, Βραζιλία και Μεξικό, να βρίσκονται στις πρώτες 15 θέσεις. Αναμφισβήτητη, όπως αναφέρεται στη μελέτη, είναι η μετατόπιση προς τις ασιατικές χώρες, οι οποίες εκτιμάται ότι θα καταλαμβάνουν τις 10 από τις 15 πρώτες θέσεις.

Το μήνυμα, ωστόσο, για την Ευρώπη είναι απογοητευτικό: Μόνο η Γερμανία παραμένει στην κορυφαία δεκαπεντάδα, ενώ η πλειοψηφία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών της κατάταξης αναμένεται να εμφανίσουν πτώση της ανταγωνιστικότητάς τους στον κλάδο.

Τα στελέχη, που έλαβαν μέρος στην έρευνα, ρωτήθηκαν, επίσης, σχετικά με τους κύριους παράγοντες, που, κατά τη γνώμη τους, επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα στο βιομηχανικό κλάδο.

Ως πιο σημαντικός παράγοντας αναδείχθηκε η ποιότητα, η διαθεσιμότητα και η παραγωγικότητα του εργασιακού δυναμικού της χώρας, συμπεριλαμβανομένων ερευνητών, επιστημόνων και μηχανικών και, εντέλει, η ικανότητα δημιουργίας καινοτομίας.

Στη δεύτερη θέση κατατάσσεται το οικονομικό, εμπορικό και φορολογικό σύστημα μίας χώρας. Ειδικότερα, εμπόδια, όπως οι φορολογικές επιβαρύνσεις, η πολυπλοκότητα των διαδικασιών, η γραφειοκρατία, είναι δύσκολο να ξεπεραστούν από τις λιγότερο ανταγωνιστικές χώρες, ώστε να αποτελέσουν έναν πιο ελκυστικό προορισμό βιομηχανικής παραγωγής.

Οι παραδοσιακοί παράγοντες, που επηρέαζαν την παραγωγική δραστηριότητα, όπως το εργατικό κόστος, οι πρώτες ύλες, η ενέργεια και άλλες σχετικές παράμετροι, τις οποίες μπορούν να ελέγξουν και να διαχειριστούν άμεσα οι εταιρείες, προκαλούν πολύ μικρότερη ανησυχία στα διευθυντικά στελέχη από παράγοντες, που επηρεάζονται από τις κυβερνήσεις των χωρών και τη δημοσιονομική πολιτική και τους οποίους δεν μπορούν να ελέγξουν ή να επηρεάσουν.

Ανάλυση των ροών προϊόντων μεταξύ των βασικών χωρών υποδεικνύει ότι η Γερμανία εξάγει προϊόντα μέσης και υψηλής τεχνογνωσίας / τεχνολογίας, κυρίως, εντός των ευρωπαϊκών συνόρων. Οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία επιδεικνύουν μεγαλύτερη ποικιλία σε προορισμούς εξαγωγών προϊόντων τεχνολογίας, ενώ η Κίνα και η Ταϊβάν εξάγουν προϊόντα τεχνολογίας, κυρίως, σε ασιατικές χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εξαγωγών της Ινδίας αφορά προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας και εντάσεως εργασίας.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Κακώς έγινε η Επανάσταση του 1821. Δείτε το ΓΙΑΤΙ….


«Να μοιράσουμε με Τουρκία τον ορυκτό (μας) πλούτο»!

Ο Βουλευτής Ροδόπης Αϊχάν Καραγιουσούφ προτείνει “Κοινοπραξία Ελλάδος – Τουρκίας” για τους υδρογονάνθρακες του Αιγαίου με την δικαιολογία ότι θα είναι πράξη αντίστασης, προς Ευρώπη και Αμερική.

Σε πρόσφατες δηλώσεις στον τοπικό Τύπο, ο βουλευτής Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει τη συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στο Αιγαίο από την Ελλάδα και την Τουρκία, χαρακτηρίζοντας, ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτήν την εξέλιξη ως πράξη αντίστασης εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αμερικής που εκμεταλλεύονται όλα αυτά τα χρόνια κυρίως την Ελλάδα, όπως είπε.

Ο κ. Καραγιουσούφ, τονίζει μεταξύ των άλλων:

«Από τη στιγμή που η Ελλάδα αδυνατεί να αξιοποιήσει τον ορυκτό πλούτο του Αιγαίου, θα μπορούσε να έρθει σε συνεργασία, έτσι ώστε να μπορεί να έχει δικαιώματα και στην Προποντίδα και μέσα στην Τουρκία. Θα μπορούσε να γίνει μια κοινοπραξία Ελλάδας-Τουρκίας».

Και έτσι η Τουρκία θα πλουτίσει με ξένα (τα δικά μας) πετρέλαια. Ωραία τα έχουν υπολογίσει στην Ταουρκία αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ αφού ο κύριος βουλευτής δικός τους είναι.Είδατε πως λύνονται αμέσως τα προβλήματα; Απλά δείνεις τα μισά σου υπάρχοντα και λήγει το θέμα. Προσεχώς και τις γυναίκες μας.

ΠΗΓΗ:
defencenet.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:
ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:
Γνήσιος απόγονος του Κολοκοτρώνη ο κύριος….Να χαιρόμαστε το Κοινοβουλευτικό Στέλεχος….Απορώ γιατί φύγαμε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αν είναι να επιστρέψουμε πάλι πίσω…………Έτσι είναι. Πρέπει να επιστρέψουμε για να ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ……….Ρεεεεεεεεε μαζέψτε τον!!!!!

Να σοβαρευτούμε Άη Βασίλη;


Αγαπημένε/αγαπητέ/φίλτατε/ερίτιμε/ό,τι-να ‘ναι-τέλος-πάντων/ Αϊ-Βασίλη..

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Ήρθε πια η ώρα να κόψουμε την πλάκα, τις τσαχπινιές και το γλείψιμο. Καιρός να σοβαρευτούμε. Καιρός να συντονιστούμε. Καιρός να μιλήσουμε σαν ενήλικες.

Ζούμε σε εποχές όπου συμβάσεις και κλισέ τινάζονται στον αέρα. Είμαστε κουρασμένοι, είμαστε εκνευρισμένοι, σέρνουμε και κάτι χρόνιες αϋπνίες, έτσι να μας βρίσκονται. Οι παρέες που κάποτε νταχτίρντισες στα γόνατά σου (σε χρόνια που το νταχτίρντισμα δεν ισοδυναμούσε με παιδεραστία) μεγαλώσαν. Και δεν έχουν αντοχές για αηδίες – συγγνώμη κιόλας…

Προσπαθώ να σου πω με τρόπο πως αν έχεις σκοπό να κάνεις καμιά βόλτα από Ελλάδα μεριά, αυτά τα «χο χο χο», τους ταράνδους και τα ρέστα παγωτό, να τα βάλεις εκεί που γνωρίζεις. (Αν δεν γνωρίζεις πού ακριβώς, αρκετοί συμπολίτες μου είναι πρόθυμοι να σου υποδείξουν το ακριβές σημείο!)

Βλέπεις, όλα έχουν αλλάξει σε αυτή τη χώρα τη μικρή. Εμείς πρώτα μεγαλώναμε και μετά μαθαίναμε πως δεν υπάρχεις. Τα παιδιά σήμερα πρώτα μαθαίνουν πως δεν υπάρχεις και μετά μεγαλώνουν.

Γι’ αυτό καλύτερα να περιορίσεις τις «αμερικανιές». Και μη ρωτήσεις κανέναν εδώ αν ήταν καλό παιδάκι. Το καλό και το κακό είναι έννοιες σχετικές πλέον. Βλέπεις, αλλάξανε τα δεδομένα, ανατράπηκε ο κόσμος μας. Εμείς έχουμε χάσει τα αυγά και τα καλάθια, οι λέξεις τους ορισμούς κι οι ορισμοί τις λέξεις τους…

Ζούμε χρόνια δύσκολα, Αϊ-Βασίλη. Ζούμε μια νέα Κατοχή. Ποιοι εμείς; Εμείς που την Κατοχή τη μάθαμε σαν έναν ξεθωριασμένο πίνακα… Έναν ξεχασμένο εφιάλτη παρελθουσών γενεών.

Τώρα όλα άλλαξαν. Όλα ήρθαν τα πάνω κάτω. Κι εμείς καλούμαστε να ξανασυστηθούμε με τους ανθρώπους. Και τα γεγονότα. Και τα πρόσωπα. Και τα πράγματα. Και την Ιστορία. Με τους καιρούς που βιώνουμε.

Αλλά πάνω απ’ όλα, καλούμαστε να ξανασυστηθούμε με τον εαυτό μας. Με την πορεία μας. Με τις διαδρομές που πήραμε λάθος στροφή. Με τα ταξίδια που ξεκινήσαμε με χαλασμένη πυξίδα. Με τους μύθους που κατέρρευσαν. Με σταθερές που ακυρώθηκαν: «Σημασία έχει το ταξίδι κι όχι ο προορισμός». Τρίχες. Αν δεν αξίζει ο προορισμός, στα τσακίδια το ταξίδι.

Γι’ αυτό σου λέω, Αϊ-Βασίλη. Μακριά από μας και κάνε ό,τι θες. Κι αν γουστάρεις, φάε κι ένα σκασμό κουλουράκια, μπισκοτάκια, κεκάκια που σου απιθώνουν δίπλα στην κάλτσα για τα δώρα. Αν η κυρία Κλάους σε αφήνει γέρο άνθρωπο να σαβουρώνεις τα άπειρα γλυκά και δεν αγχώνεται για του ανθρώπου της το ζάχαρο, ποια είμαι εγώ που θα σε κρίνω;

Ξέρω, σε άρπαξα απ’ τα μούτρα. Σ’ τα είπα όλα μαζεμένα, αγχωμένα, μονοκοπανιά. Αλλά βλέπεις ήρθε η ώρα να συντονιστούμε. Να σοβαρευτούμε. Κι αν στα δύσκολα, δεν μπορείς να σηκώσεις τα μανίκια, τότε μπες στο έλκηθρο και τράβα στην ευχή του Θεού.

Στην Ελλάδα «Αϊ-Βασίληδες» γίνανε οι ίδιοι οι Έλληνες. Για όσο ακόμα μπορούν. Για όσο ακόμα αντέχουν. Παλιά λέγαμε – και πολύ σωστά – πως η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαθιστά το κράτος. Ότι η «φιλανθρωπία» δημιουργεί ένα πλαδαρό κοινωνικό σύστημα, με άπειρες ανοχές και μηδενικές αντοχές. Με άπειρα δικαιώματα και μηδενικές  υποχρεώσεις. Το κράτος έχει ευθύνη για τον άστεγο, για τον άνεργο, για τον πεινασμένο. Το κράτος έχει υποχρέωση να λύσει το πρόβλημα – που εκείνο δημιούργησε. Έτσι είναι και έτσι ΠΡΕΠΕΙ να είναι! Τέρμα!

Απλά τώρα δεν μιλάμε πια για τη «φιλανθρωπία». Τώρα μιλάμε για ανθρωπιά. Τώρα μιλάμε για αλληλεγγύη. Όταν ο άλλος μπροστά στα μάτια σου βουλιάζει και σου απλώνει το χέρι, δεν κάθεσαι απαθής να βρίζεις το κράτος που δεν τον σώζει. Βουτάς, τον αρπάζεις, τον τραβάς με δύναμη πάνω. Και ΜΕΤΑ βρίζεις το κράτος. Και κάνεις ό,τι μπορείς για να αλλάξεις το κράτος!

Ένα κράτος που με το ένα χέρι σού παίρνει σπίτι, δουλειά, αξιοπρέπεια – με το άλλο χέρι σού δίνει ένα πακέτο μακαρόνια. Μιλάμε για τέτοια ντροπή! Μιλάμε για τέτοια σκληρότητα, υποκρισία, φαρισαϊσμό, κοινωνική αδικία.

«Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» είναι ο συνειδητοποιημένος πολίτης. Αυτός που θα στηρίξει τον διπλανό του ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΠΩΣ ΥΠΟΚΑΘΙΣΤΑ ΕΝΑ ΑΘΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Ένα σύστημα με ευθύνες από το 1981 μέχρι σήμερα.

«Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» είναι αυτός που βοηθάει, αλλά δεν ξεχνάει. Αλίμονο αν σβήσουμε τα τεφτέρια ενόχων κι ενοχών. Αλίμονο αν ξεχάσουμε ποιοι μας φτάσανε εδώ. Αλίμονο αν πάψουμε να θυμόμαστε. Αν πάψουμε να θυμώνουμε. Να δρούμε. Να αντιδρούμε. Αλίμονο αν μοιράσουμε συγχωροχάρτια με τη λογική τού «ό,τι έγινε έγινε» – γιατί έτσι συμφέρει μερικούς.

Κι αλίμονο όμως, αν δεν βρούμε το κουράγιο να δούμε και τα δικά μας λάθη. Τα πολλά, τα μεγάλα, τα ακραία λάθη που κάναμε. Απόδοση ευθυνών αλλά και ανάληψη ευθυνών. Αλλιώς, είμαστε άξιοι της μοίρας μας!

Ο «Αϊ-Βασίλης στην Ελλάδα του 2012» δεν φοράει κόκκινες στολές. Δεν έχει άσπρες γενειάδες. Είναι ο Αϊ-Βασίλης της ανάγκης.

Είναι ο Αϊ-Βασίλης της Στοργής. Και της Οργής.

Χρόνια πολλά!

Το διαβάσαμε στα ΝΕΑ (29/12/12)

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

koolnews.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙ , διότι όλα αυτά τα χρόνια ο «Αρίστιππος», τα έλεγε, τα βροντοφώναζε, προσπάθησε να τα πράξει  όλα αυτά, και αισθανόταν, ως ο «τρελλός του χωριού» ή ο «γραφικός τύπος» της παρέας. Ήταν, «ο παράξενος» και «ο περίεργος» που τάραζε τα νερά ευδαιμονίας του ενός εκάστου εξ ημών και δεν γινόταν αρεστός, διότι ζούσε άλλη πραγματικότητα….ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ,  καθόσον δεν εξαιρώ κανέναν , βάζοντας και εμένα μέσα. Βλέπετε ο «Αρίστιππος» πάντα ήταν της λογικής , ότι το άτομο προάγεται μέσα από το Κοινωνικό Σύνολο, και όχι πως το Κοινωνικό Σύνολο υπηρετεί τα ατομικά μικροσυμφέροντα ενός εκάστου , φαινόμενο που έχει οδηγήσει στην σημερινή άθλια  κατάσταση. Ελπίζω πλέον, να γίνει ΠΡΑΞΗ, ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ…..

 

Stern: Την Ελλάδα τη διοικεί ένα μονοπώλιο εκατομμυριούχων


Εκτενές άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» περιλαμβάνει το γερμανικό περιοδικό Stern στο τεύχος που κυκλοφορεί με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων» και ισχυρίζεται ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.

Η επίθεση αυτή στο ελληνικό επιχειρηματικό κατεστημένο ενισχύει τα σενάρια που φέρουν τους δανειστές και την Τρόικα να βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που οικοδομήθηκαν στη Μεταπολίτευση.

Το δημοσίευμα ξεκινάει από τον Φώτη Μπόμπολα, τον οποίο οι συντάκτες του άρθρου επισκέπτονται στο γραφείο του:

«Ο Φώτης Μπόμπολας έχει μπροστά από το γραφείο του τέσσερεις οθόνες υπολογιστών εγκατεστημένες στον απέναντι τοίχο, ο οποίος φέρει μια ξύλινη επένδυση. Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεται στα κεντρικά ενός αρχηγείου. Η γραμματέας του Λυδία του φέρνει φραπέ. Ο Μπόμπολας, ετών 52, με κοντοξυρισμένα μαλλιά, στρίβει ένα τσιγάρο. Καπνίζει Ολντ Χόλμπορν. Το πουκάμισό του είναι ανοιχτό στο στήθος, στο καρπό του χεριού του δεν φέρει κανένα ρολόι. «Προτιμώ να κρατώ χαμηλό προφίλ», διατείνεται ο ίδιος. Ο Μπόμπολας είναι ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες στην Ελλάδα. Στην οικογενειακή αυτοκρατορία ανήκουν ο εκδοτικός κολοσσός Πήγασος, η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία της χώρας, εταιρίες ανακύκλωσης, ορυχεία χρυσού, ακίνητα. Συνολική αξία: μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπόμπολας δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις. Ακόμη και τώρα αισθάνεται άβολα: «Δεν βλέπετε; Η χώρα εκρήγνυται».

Η οικογένεια του αισθάνεται έντονα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί η πολυεθνική εταιρία Ελλάκτωρ απαιτεί για τη διέλευση των αυτοκινητοδρόμων της υψηλά διόδια, παρότι το ελληνικό κράτος έχει επιχορηγήσει το έργο ως επί το πλείστον με χρήματα των φορολογημένων. Η Αττική Οδός κοστίζει 2.80 ευρώ, ενώ γύρω στα 250.000 αυτοκίνητα τη διασχίζουν καθημερινά. Όποιος θέλει να ταξιδέψει με αυτοκίνητο για Θεσσαλονίκη χρειάζεται ολόκληρα 25 ευρώ. Μια πρωτοβουλία πολιτών με το όνομα «Δεν πληρώνω διόδια» πριονίζει κάθε τόσο τις μπάρες των διοδίων. «Είναι αναρχικοί», βρίζει ο Μπόμπολας».

Πανίσχυρα τζάκια

«Η οικογένειά του ανήκει σε μια χούφτα από σχεδόν πανίσχυρα ελληνικά τζάκια, τα οποία εδώ και πολλές γενιές διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Τώρα όμως που η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αντ’ αυτού, επιχειρηματίες όπως ο Μπόμπολας, σπεκουλάρουν με νέες κρατικές αναθέσεις έργων, ενώ άλλοι παραμονεύουν για ευκαιρίες που θα προκύψουν από τις ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας. Ήδη ο μεγαλοεπιχειρηματίας Σπύρος Λάτσης νοίκιασε για το ευτελές ποσό των 50 σεντ ανά τ.μ. και για 90 χρόνια το πιο πολυτελές Shopping-Mall στην Αθήνα».

Τι λέει για την Γιάννα Αγγελοπούλου

Άλλοι πάλι επιχειρηματίες εξαφανίζονται στο εξωτερικό, όπως, λόγου χάριν, η διαβόητη Άννα Αγγελοπούλου, η πρώην πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων, η οποία ακούει στο όνομα Lady G, όνoμα που της έδωσε ο ελληνικός κίτρινος τύπος» γράφει το περιοδικό για την πρώην ισχυρή κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αναφέρει μάλιστα ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου «ίδρυσε το Ίδρυμα Αγγελόπουλος, με τη βοήθεια του οποίου θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να διασφαλίσει τη περιουσία της. Έτσι, εξ αποστάσεως μπορούσε πλέον να παρακολουθεί γαλήνια, πως η ελληνική Βουλή ψήφισε ένα από τα σκληρότερα πακέτα λιτότητας ύψους 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μετά από την επιβολή των νέων μέτρων ο μέσος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται σε λιγότερο από 1000 ευρώ το μήνα, ενώ σε οικογένειες με εισόδημα άνω των 18.000 ευρώ ετησίως κόπηκαν τα επιδόματα παιδιών.

Τι λέει για τον Μπόμπολα

Και το άρθρο συνεχίζει για τον Φώτη Μπόμπολα:

«Στο ερώτημα αν έχει έλθει η ώρα για τους ζάμπλουτους Έλληνες να δείξουν αλληλεγγύη, ο Μπόμπολας αντιδρά εκνευρισμένος: «Μα τι θέλετε; Οι μετοχές μας είναι στο πάτο. Οι επιχειρήσεις μας πάσχουν ακριβώς το ίδιο όπως και η υπόλοιπη χώρα». Τι θα λέγατε με την φορολόγηση των πλουσίων; «Τι αφελής σκέψη. Το μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πάντα τρόπους να αποφύγει τους φόρους. Αυτό είναι το τίμημα της παγκοσμιοποίησης».

Ο Μπόμπολας διευθύνει επισήμως την οικογενειακή του πολυεθνική εταιρεία μαζί με τον αδελφό του. Όμως ο πραγματικός πατριάρχης είναι ο πατέρας Γεώργιος, η φωτογραφία του οποίου φιγουράρει σε ασημένιο πλαίσιο πάνω στο κομοδίνο. Λέγεται ότι ο Γεώργιος Μπόμπολας κατάφερε να πάρει τη πρώτη κρατική ανάθεση έργου όταν η κατασκευαστική του εταιρεία δεν κατείχε ακόμη ούτε καν μπουλντόζα. Η μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία γι’ αυτόν ήταν η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε η Ελλάκτωρ κατασκεύασε το μεγαλύτερο μέρος του αθηναϊκού μετρό, χωρίς να υπάρξει καμία δημόσια προκήρυξη επί του έργου. Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την κατασκευή τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων, ο Μπόμπολας ήταν και πάλι μέσα στο παιχνίδι. Ένα από τα μεγαλύτερα «χτυπήματα» της οικογένειας είναι η αγορά των κρατικών ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική για 11 εκατομμύρια ευρώ. Η αξία των κοιτασμάτων χρυσού ανέρχεται στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ».

Τι λέει για τη λίστα Λαγκάρντ και τον Αντώνη Σαμαρά

«Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, απλώς η κατανομή του πλούτου είναι άνιση. Τα 80 τις εκατό του ιδιωτικού κεφαλαίου βρίσκεται στα χέρια μόνον 2.000 οικογενειών. Γύρω στα 200 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε ξένες τράπεζες. Επισήμως μόνον εννέα πρόσωπα δηλώνουν στην Ελλάδα εισόδημα άνω των 700.000 ευρώ το έτος.

Η επονομαζόμενη Λίστα-Λαγκάρντ, με τα ονόματα 2059 Ελλήνων που κατέχουν λογαριασμούς στην Ελβετία, κρατήθηκε για πάνω από δύο χρόνια μυστική. Στη λίστα αυτή υπάρχουν ονόματα που θεωρούνται έμπιστα πρόσωπα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Μεταξύ αυτών βρίσκεται ο δικηγόρος Σταύρος Παπασταύρου, ένα από τα δέκα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η εν λόγω λίστα δεν είχε καμία συνέπεια για τους πλουσίους, εκτός ενός δημοσιογράφου που αντιμετώπισε δυσκολίες. Επειδή δημοσίευσε όλα τα ονόματα της λίστας στο περιοδικό Hot Doc, συνελήφθη από μια ομάδα άμεσης δράσης 50 αστυνομικών και απειλείται με διετή φυλάκιση λόγω παραβίασης δικαιωμάτων της ιδιωτικής σφαίρας».

Τι λέει για τον Λαυρεντιάδη

«Είναι αναμενόμενο ότι με τη πίεση που ασκείται από τη πλευρά της Ευρώπης βαθμιαία κάτι αρχίζει να αλλάζει: τη τελευταία βδομάδα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή για τη σύλληψη του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος διατηρούσε 31 τις εκατό της Pronton-Bank και η οποία διασώθηκε από το ελληνικό κράτος με τη βοήθεια 900 εκατομμυρίων ευρώ. Λέγεται ότι ο ίδιος μεταβίβασε εν τω μεταξύ στο εξωτερικό 700 εκατομμύρια ευρώ.

Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους». Στο τηλεοπτικό κανάλι Mega, που έχει τεράστια επιρροή, συμμετέχουν δύο τζάκια: Ο Μπόμπολας και η εκδοτική δυναστεία του Λαμπράκη. Ο γιος του μεγαλύτερου μετόχου της τελευταίας έγινε ο προσωπικός σύμβουλος του Σαμαρά.

Αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks

Tο άρθρο κάνει αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:

«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».

Τι λέει για τον Σπύρο Λάτση

«Ο Σπύρος Λάτσης είναι ο αυτός που κατέχει αδιαφιλονίκητα τη πρώτη θέση μεταξύ των εν λόγω μεγιστάνων. Ο ελληνικός τύπος τον αποκαλεί «σιωπηλό Κροίσο». Στην αυτοκρατορία του Λάτση ανήκουν τράπεζες, συμπλοιοκτησίες και διυλιστήρια. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Γιάννη, έναν σύντροφο του περιώνυμου Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Γιάννης Λάτσης, γνωστός με το παρατσούκλι «Καπετάν Γιάννης», εμφανίστηκε κατά την υποδοχή της Βασίλισσας της Αγγλίας με λευκό ναυτικό καπέλο. Όταν ο γιος του Σπύρος μετέβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φιλοσοφία, ο Καπετάνιος τον περιγελούσε. Όμως το βλαστάρι του πολλαπλασίασε πριν από τη οικονομική κρίση την αξία της οικογενειακής επιχείρησης κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ζει ως επί το πλείστον στην Ελβετία. Η θαλαμηγός του «Αλέξανδρος» είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω σε αυτή χαλάρωσαν ήδη ο Τζωρτζ Μπους, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Μπαρόζο. Επειδή ο τελευταίος έκανε διακοπές με την οικογένεια του στην εν λόγω θαλαμηγό, η Ευρωβουλή τον τιμώρησε τότε με ψήφο δυσπιστίας.

Η τράπεζα Eurobank του Λάτση κατείχε μέχρι πρότινος τα μεγαλύτερα μερίδια των ελληνικών κρατικών ομολόγων: δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ο Λάτσης προσπάθησε να κομίσει κέρδη από την ήδη λεηλατημένη χώρα του με το να τοποθετήσει τους ανθρώπους του στις σωστές θέσεις. Η εταιρία καταπιστεύσεων, η οποία αποφασίζει για τις ιδιωτικοποιήσεις της ελληνικής κρατικής περιουσίας, επανδρώθηκε με πρώην μάνατζερ της αυτοκρατορίας του. Εκτός από το «χτύπημα» που αφορά το πολυτελές ακίνητο Shopping-Mall στο Μαρούσι, είναι πολύ πιθανό ότι ο Λάτσης να αγοράσει και την κρατική επιχείρηση Hellenic Petrolium σε ποσοστό εκατό τις εκατό. Για το «Helliniko Project», μια περιοχή περίπου 600 στρεμμάτων στο παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας, ο Λάτσης είναι επίσης φαβορί. Το ακίνητο, το οποίο βρίσκεται κοντά στη παραλία του Αγίου Κοσμά, θεωρείται ένα από τα πολυτιμότερα της Ευρώπης. Εκεί μέλλεται να κτιστούν κυρίως γραφεία, κατοικίες και να διαμορφωθεί ένα γιγάντιο πάρκο αναψυχής. Μια «Ντίσνευλαντ της Μεσογείου», υπόσχεται το διαφημιστικό».

Τι λέει για τον Σωκράτη Κόκκαλη

«Η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας είναι μια από τις βασικές αξιώσεις των χρηματοδοτών της Ελλάδας. «Έτσι όμως όπως αυτή λαμβάνει χώρα, είναι παράλογη», διατείνεται ο Αλέξανδρος Μωραιτάκης, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ). «Μερικοί επιλεγμένοι επενδυτές αγοράζουν κρατική περιουσία και εμφανίζονται ως εθνοσωτήρες». Για την πλέον επικερδή κρατική επιχείρηση του ΟΠΑΠ, μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες τυχερών παιχνιδιών στην Ευρώπη, ενδιαφέρεται ο Σωκράτης Κόκκαλης. Η Intralot είναι μια από τις ηγετικές εταιρίες στην ανάπτυξη των συστημάτων λόττο.

Ο Κόκκαλης, μια από τις πλέον αμφισβητούμενες ολιγαρχικές προσωπικότητες στην Ελλάδα, υπήρξε συνεργάτης της ανατολικογερμανικής Στάζι με τα ψευδώνυμα κρόκους και κασκάντε. Μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία όπου η οικογένειά του προσέφυγε το 1949 μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου στη Ελλάδα. Η περιουσία του έχει υπολογιστεί στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Οι φήμες γύρω από το πρόσωπό του θα μπορούσαν να προέρχονται από κάποιο μυθιστόρημα με σπιούνους. Όταν έγινε δημοσίως γνωστό ότι η Siemens λάδωσε, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, με 100 εκατομμύρια ευρώ Έλληνες πολιτικούς και αξιωματούχους, η γερμανική εισαγγελική αρχή, ερευνώντας τα αρχεία της εταιρίας, προσέκρουσε σε ένα αμφίβολο όνομα με το κωδικό «Κύριο Κ.». Υποθέτει ότι πρόκειται για τον Σωκράτη Κόκκαλη».

Τι λέει για τους εφοπλιστές

«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων […] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες. Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».

Για το πόσο μακριά φτάνει εν τέλει η επιρροή αυτής της ελληνικής ολιγαρχίας, γνωρίζει καλά ο Γιάννης Δερμιτζάκης ο οποίος κατέχει Διυλιστηρίο ανακύκλωσης παλαιού ορυκτελαίου στη Θεσσαλονίκη. Ο Δερμιτζάκης είναι ένας ηλικιωμένος κύριος χαμηλών τόνων που φέρει το κινητό σε μια δερμάτινη θήκη πάνω στη ζώνη του παντελονιού του. Έως το 2004 οι δουλειές του πήγαιναν καλά. Μετά ψηφίστηκε ένας νέος νόμος που απαιτούσε άδεια για τη συλλογή χρησιμοποιημένων ορυκτέλαιων. Ο Δερμιτζάκης έκανε αμέσως αίτηση, όμως ματαίως περίμενε: «Πρώτα μου είπαν ότι τα χαρτιά μου ξεχάστηκαν στη γραμματεία του υπουργού προστασίας του περιβάλλοντος. Μετά μου είπαν ότι το διυλιστήριο θα έπρεπε να επανεξεταστεί. Βέβαια αυτό ήταν τελείως καινούργιο. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν φίλο του υπουργού, ο οποίος μου διαμήνυσε: πρόκειται για σκοτεινή υπόθεση και θα κάνω καλά να την ξεχάσω». Εν τω μεταξύ η αγορά απόβλητων ορυκτέλαιων –μιλάμε για 35.000 τόνους ετησίως- καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από το ολιγαρχικό τζάκι του Βαρδινογιάννη. Ο Δερμιτζάκης στέκεται στο κατώφλι της πτώχευσης.

Ακόμη και η παγκόσμια πολυεθνική εταιρία Shell γονάτισε μπροστά στον Βαρδινογιάννη. Από το 2015, στην Ελλάδα δεν θα υπάρχουν πρατήρια βενζίνης της Shell. Η οικογενειακή πολυεθνική την αγόρασε για 219 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχώς νέοι, εν μέρει συζητήσιμοι νόμοι, κατέστησαν τη δουλειά μη αποδοτική για τη Shell.

Στην αρχή απαγόρευσαν στην Shell να εισάγει δική της βενζίνη. Όταν αυτή η ρύθμιση άλλαξε κατόπιν πίεσης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήλθε ένας νέος νόμος που εξανάγκαζε την Shell να διατηρεί σε ντεπό μεγάλες ποσότητες βενζίνης ως «εθνικό απόθεμα ασφαλείας». Η Shell παραιτήθηκε.

Τι λέει για την οικογένεια Βαρδινογιάννη

«Ο αρχηγός της οικογένειας Βαρδινογιάννη, Βαρδής, κατοικεί σε μια μεσογειακή βίλα στο αθηναϊκό αριστοκρατικό προάστιο Εκάλη. Μπροστά στη πύλη στέκεται ένας φύλακας. Στην ερώτηση αν ο Κύριος είναι διαθέσιμος για μια συνέντευξη, τραβάει το πιστόλι του και το απασφαλίζει. Ο Βαρδινογιάννης διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Αιγύπτιο πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ. Η οικογενειακή επιχείρηση «Avin Oil» πλήρωσε στον δικτάτορα Σαντάμ Χουσείν υψηλά ποσά για να έχει πρόσβαση σε καλές τιμές ακατέργαστου πετρελαίου που το Ιράκ μπορούσε να πουλήσει κατά τη διάρκεια του εμπάργκο μόνον στα πλαίσια του προγράμματος «Oil for food». Το θέμα αποκαλύφτηκε όταν ελεγκτές των Ηνωμένων Εθνών βρήκαν να μεταφέρονται δέσμες δολαρίων με τις ταξιδιωτικές βαλίτσες διπλωματών. Το γεγονός δεν είχε καμία επίπτωση στον Βαρδινογιάννη, ούτε στις δουλειές του ούτε στη φήμη του. Τον Ιανουάριο επαινέθηκε δημόσια για τη χρηματική του δωρεά στην αστυνομία.

Τι λέει για την ελληνική «ολιγαρχία»

«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.

Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού».

Πηγή:

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Έρευνα: Η κρίση τσάκισε την ψυχολογία των Ελλήνων

Διαχρονικά χαρακτηριστικά προσλαμβάνουν οι επιπτώσεις της κρίσης στην ψυχολογία των Ελλήνων. Πώς συνδέονται οι φοβίες και το άγχος με την οικονομική κατάσταση. Τι δείχνουν τα στοιχεία μεγάλης έρευνας της Metron Analysis για το Ινστιτούτο Κωνσταντίνος Καραμανλής

Αποστολή στις Βρυξέλλες: Μίκα Κοντορούση

Τα τελευταία τρία χρόνια, η οικονομική κρίση είναι το κύριο θέμα στον δημόσιο διάλογο σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ωστόσο, ελάχιστα έχουν ειπωθεί για τις συνέπειες της κρίσης στην ψυχολογική κατάσταση των Ελλήνων, αλλά και για τα ρήγματα που επιφέρονται στην κοινωνική συνοχή.

Σε αυτό το σημείο εστιάζεται η έρευνα της Metron Anlaysis για λογαριασμό του Ινστιτούτου Κωνσταντίνος Καραμανλής και παρουσιάστηκε σε συνεργασία με το Centre European Studies και το Hanns Seidel Foundation, η οποία ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2011 και ολοκληρώνεται με το τρίτο κύμα τον Δεκέμβριο του 2012.

Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά της ψυχολογίας των Ελλήνων, που χειροτερεύει μαζί με την οικονομική τους κατάσταση.

Ένας στους τρεις αξιολογεί την παρούσα κατάσταση της ζωής του «κάτω από τη βάση» (σε μια κλίμακα από το 0-10), ωστόσο είναι θετικό ότι από τον περασμένο Μάρτιο μέχρι σήμερα, σημειώνεται ανάκαμψη.

Συγκεκριμένα από 0-4 ψηφίζει το 33%, 5 το 28% και από 6 και πάνω το 39%.

Ωστόσο, οι πολίτες δεν είναι καθόλου αισιόδοξοι για το μέλλον, καθώς σε ερώτηση για το «σκαλοπάτι» στο οποίο θα βρίσκονται 5 χρόνια μετά, εκτιμούν ότι θα βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση.

Συγκεκριμένα, το 43% θεωρεί ότι η ζωή του θα είναι χειρότερη (0-4), ενώ στη θέση 5 τοποθετείται το 15% και πάνω από 5 το 42%.

Ενδιαφέρον πάντως, παρουσιάζει ο δείκτης «Life Evaluation», ο οποίος προκύπτει από τις δύο παραπάνω ερωτήσεις (αξιολόγηση της παρούσας ζωής και εκτίμηση ζωής σε πέντε χρόνια).

Το ποσοστό όσων νιώθουν να «υποφέρουν» εμφανίζει για πρώτη φορά μετά από καιρό, μικρή υποχώρηση, ωστόσο η αβεβαιότητα για το μέλλον οδηγεί στην μείωση και των «ευημερούντων».

Το ισοζύγιο πάντως ευημερίας-δυστυχίας παραμένει στα ίδια αρνητικά επίπεδα με τον περασμένο Μάρτιο (-14%).

Το περιβάλλον της κρίσης

Καθολική είναι η μείωση των εισοδημάτων τον τελευταίο χρόνο, η οποία μάλιστα παραμένει σε σταθερά επίπεδα.

Συγκεκριμένα στην ερώτηση αν σε σχέση με ένα χρόνο πριν έχει μειωθεί το οικογενειακό σας εισόδημα το 89% απαντά «Ναι» (Νοέμβριος 2012) σε σχέση με το 90% (Μάρτιος 2012) και το 86% (Δεκέμβριος 2011).

Την ίδια στιγμή ένας στους δύο (48%) δηλώνει ότι έχει απώλειες εισοδήματος πάνω από 30% κάτι που εξηγεί το γιατί ένα στα τρία νοικοκυριά (33%) δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του.

Συγκεκριμένα στην ερώτηση ποιο από τα ακόλουθα περιγράφει το πώς τα καταφέρνει το νοικοκυριό σας, το 26% απαντά «αρκετά εύκολα», το 41% «τα καταφέρνουμε αλλά είναι ένας συνεχής αγώνας» και το 33% «τα καταφέρνουμε πολύ δύσκολα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα νοικοκυριά που ενδέχεται να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους το επόμενο διάστημα είναι ως επί το πλείστον υπερδιπλάσια του μέσου ευρωπαϊκού ποσοστού.

Αμετάβλητα παραμένουν τα διαχρονικά στοιχεία σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά στην Ελλάδα εν μέσω κρίσης.

Στο ερώτημα για το αν θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν σε μια απροσδόκητη δαπάνη 1000€, το 31% απαντά ότι η πιθανότητα θα ήταν μικρή ή καμία (Νοέμβριος 2012). Η απάντηση αυτή συγκέντρωνε 31% τον Μάρτιο του 2012 και 34% τον Δεκέμβριο του 2011.

Κυριαρχεί ο φόβος για το μέλλον

Σε υψηλά επίπεδα παραμένει το ποσοστό όσων περιμένουν επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του νοικοκυριού τους μέσα στους επόμενους 12 μήνες.

Συγκεκριμένα το 67% θεωρεί ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν, το 22% ότι θα παραμείνουν το ίδιο και μόλις το 10% προβλέπει βελτίωση.

Υψηλό είναι και το ποσοστό (43%), όσων νιώθουν αβέβαιοι για το αν θα διατηρήσουν την εργασία τους, στους επόμενους 12 μήνες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η γενικευμένη απογοήτευση διαμορφώνει ένα πλαίσιο μειωμένης παραγωγικότητας, καθώς το 77% δηλώνει ότι τις τελευταίες 4 εβδομάδες έκαναν λιγότερα πράγματα από όσα θα ήθελαν, το 64% των ερωτηθέντων έκαναν τη δουλειά τους λιγότερο προσεκτικά και το 61% μείωσε το χρόνο που αφιερώνει στη δουλειά ή άλλες δραστηριότητες.

Ισχυρές παραμένουν οι τάσεις φυγής ενός μεγάλου μέρος της κοινωνίας καθώς το 27% δηλώνει ότι σκέφτεται πιο συχνά τη μετανάστευση και 21% την αλλαγή τόπου κατοικίας εντός Ελλάδας.

Οι ψυχολογικές διαστάσεις της κρίσης

Πολύ κακή είναι η κατάσταση των Ελλήνων στον τομέα της ψυχικής τους υγείας, καθώς μόλις το 25% δηλώνει ότι ότι αισθάνεται καλά, ενώ το 58% δηλώνει ότι η ψυχολογία του είναι μέτρια εώς κακή.

Μάλιστα το φαινόμενο είναι διαχρονικό, καθώς το 58% τον Νοέμβριο του 2012, ήταν 60% τον Μάρτιο του 2012 και 60% τον Δεκέμβριο του 2011.

Σύμφωνα με την έρευνα, η ψυχολογική κατάσταση συσχετίζεται άμεσα με τη δυνατότητα ανταπόκρισης στις οικονομικές υποχρεώσεις, καθώς όσοι δηλώνουν ότι τα καταφέρνουν δύσκολα σχεδόν ταυτίζονται με όσους δηλώνουν ότι έχουν μέτρια ή άσχημη ψυχολογική κατάσταση.

Άλλωστε, 8 στους δέκα νιώθουν σε ημερήσια βάση άγχος ή ανησυχία, με τους περισσότερους ανθρώπους να στρέφονται για υποστήριξη στο οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον.

Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο, είναι ότι το 47% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, το 13% θα ζήσει το ίδιο καλά και το 39% καλύτερα.

Τα συμπεράσματα της έρευνας

Η αβεβαιότητα, η έλλειψη προοπτικής, οι καθημερινές δυσκολίες ανταπόκρισης σε ανάγκες, πουλλές από τις οποίες έχουν ανελαστικό χαρακτήρα, εξουθενώνουν ψυχολογικά την κοινωνία και καθιστούν τη διαβίωση μια «δυσάρεστη» υπόθεση, γεμάτη ανησυχία και άγχος.

Πλέον, όπως δείχνει και η διαχρονική μελέτη του ψυχολογικού κλίματος:

*Η κρίση έχει εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα και ανατροφοδοτείται. Οδηγεί σε κοινωνικό αποκλεισμό, ειδικά τους νέους ανθρώπους, που αναζητούν διαφυγή στη μετανάστευση και προσωρινή στήριξη στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον.

*Η κοινωνική κινητικότητα μεταφγράζεται με όρους οπισθοδρόμησης και όχι προοόδου. Το χάσμα των γενεών διευρύνεται.

*Η κοινωνική και πολιτική εμπιστοσύνη μειώνονται περαιτέρω και ειδικά σε εκείνα τα σττρώματα που υποφέρουν περισσότερο. Άρα αλληλοτροφοδοτούνται με την κρίση.

*Τα στοιχεία της έρευνα δείχνουν ότι ο άνθρωποι «μαθαίνουν» από την κρίση και επιβιώνουν παρά τις δυσκολίες. Εκείνο όμως που δεν μπορούν να ελέγξουν, είναι η ανησυχία για το μέλλον. Η αβεβαιότητά τους αποσταθεροποιεί περισσότερο και απο τις δυσκολίες που βιώνουν.

*Ειδικά οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις, που είναι πιο ευάλωτες, νιώθουν «εκτος των τειχών» και αδυνατούν να βρουν ένα δρόμο προσωπικής διεξόδου και κατ’ επέκταση κοινωνικής προσφοράς.

*Η ταυτότητα της έρευνας

Το τρίτο κύμα της Επαναλαμβανόμενης Ποσοτικής Πανελλαδικής Έρευνας έγινε με χρήση δομημένου ερωτηματολογίου με απλή τυχαία δειγματοληψία από Αρχείο του ΟΤΕ. Συμμετείχαν 1001 άτομα 18 και Άνω. Η έρευνα διεξήχθη από τις 26 έως τις 30 Νοεμβρίου 2012.

ΠΗΓΗ: news247.gr

NOT ONLY FOR FUN: Greek Management


Μία διδακτική ιστορία για το πως λειτουργούν τα πράγματα στην Ελλάδα

_________

1. Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια Ελληνική ομάδα κωπηλασίας

2. Η Ελλάδα και η Ιαπωνία συμφώνησαν να γίνεται ένας αγώνας κωπηλασίας κάθε χρόνο. Η κάθε ομάδα θα είχε 8 μέλη.

3. Και οι δύο ομάδες προπονηθήκανε σκληρά για την νίκη.Την ημέρα του αγώνα και οι δύο ομάδες ήταν σε παρόμοια φυσική κατάσταση όμως οι Ιάπωνες κατάφεραν να κερδίσουν με διαφορά 1,5 χιλιομέτρων.

4. Το ηθικό της Ελληνικής ομάδας πάγωσε. Η ∆ιοίκηση της ομάδας ήταν αποφασισμένη να νικήσει τον επόμενο χρόνο κι έτσι ανέθεσε την στενή παρακολούθηση της ομάδος σε ένα επιτελείο αναλυτών προκειμένου να βρεθεί η βέλτιστη λύση.

5. Μετά από λεπτομερή μελέτη του θέματος, το επιτελείο αναλυτών κατέληξε ότι οι Ιάπωνες είχαν 7 κωπηλάτες και μόνο έναν αρχηγό.

6. Ενώ οι Ελληνική ομάδα διέθετε7 αρχηγούς και μόνο ένα κωπηλάτη.

7. Εν όψει σοβαρού διλήμματος η διοίκηση της Ελληνική ομάδας έδειξε απρόσμενη σοφία: για να πετύχει την αναδιάρθρωση της Ελληνικής Ομάδας έκανε απευθείας ανάθεση σε Εταιρεία Συμβούλων.

8. Μετά από αρκετούς μήνες δουλειά, οι σύμβουλοι κατέληξαν ότι υπήρχαν υπερβολικά πολλοί αρχηγοί στην Ελληνική ομάδα.Βάσει της εν λόγω ανάλυσης προτάθηκε μια λύση στο πρόβλημα: άμεση αλλαγή στην δομή της ομάδος!

9. Έτσι αποφασίσθηκε ότι θα υπάρχουν μόνο 4 αρχηγοί στην ομάδα και ένας κωπηλάτης, οι οποίοι θα καθοδηγούνται από 2 ∆ιευθυντές και έναν ∆ιευθύνοντα Σύμβουλο.Οι σύμβουλοι πρότειναν επίσης, να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας του κωπηλάτη προκειμένου να αυξηθεί η απόδοσή του.

10. Τον επόμενο χρόνο οι Ιάπωνες κέρδισαν με διαφορά 3 χιλιομέτρων.

11. Η Ελληνική ομάδα αμέσως απέλυσε τον κωπηλάτη λόγω κακής απόδοσης.

12. Στην διοίκηση όμως αποδόθηκε ένα bonus για την προσπάθεια που έδειξαν για την γρήγορη επίλυση του προβλήματος και την υποστήριξη της ομάδας κατά την προετοιμασία.

13. Η Εταιρεία Συμβούλων εκπόνησε και δεύτερη έρευνα η οποία απέδειξε ότι η στρατηγική που ακολουθήθηκε ήταν ορθή. Η μη – ικανοποιητική απόδοση της ομάδος ήταν αποτέλεσμα ελλείψεων στη βασική υποδομή της. Έτσι η Ελληνική ομάδα ανέθεσε χωρίς άλλη καθυστέρηση, τον επανασχεδιασμό του σκάφους!

ΠΗΓΗ: antikleidi

Επιστρέφει η αρχαία… τεχνολογία


ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΚΟΥΡΣΟΥΜ ΤΖΑΜΙ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Οι πόρτες των ναών άνοιγαν αυτόματα μετά την ολοκλήρωση της θυσίας. Ρομπότ-υπηρέτριες σέρβιραν κρασί στους καλεσμένους και ο κινηματογράφος του Φίλωνα «έπαιζε» περιπετειώδεις μύθους.

ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ΤΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ: Ενα εξαιρετικό αστρονομικό όργανο που απεικονίζει την ουράνια σφαίρα. Μετρούσε το γεωγραφικό μήκος και πλάτος των άστρων από οποιοδήποτε μέρος της γης και την απόσταση ήλιου-σελήνης

Η πλοκή ξεδιπλωνόταν με φωτορεαλισμούς, φωτιές να ανάβουν, ήχους κεραυνών να σκίζουν τον αέρα, πολύχρωμες φιγούρες να κινούνται ρυθμικά. Είναι σκηνές βγαλμένες από τους αυτοματισμούς του 20ού αιώνα που διαδραματίζονταν, όμως -όσο απίστευτο και αν φαντάζει- περισσότερα από 2.000 χρόνια πριν.

Μικρά δείγματα της τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων, στον θαυμαστό κόσμο της οποίας ξεναγεί το κοινό μια ενδιαφέρουσα έκθεση: πενήντα εκθέματα, αντίγραφα αρχαιοελληνικών τεχνολογικών επιτευγμάτων, φιλοξενούνται τις ημέρες αυτές στο Κουρσούμ Τζαμί των Τρικάλων, ένα ισλαμικό τέμενος το οποίο έχει μετατραπεί σε μουσείο. Εμπνευστής τους ο μηχανολόγος μηχανικός και εκπαιδευτικός κ. Κώστας Κοτσανάς, ο οποίος έχει αφιερώσει τη μισή του ζωή στη μελέτη και την κατασκευή εκατοντάδων αντιγράφων.

«Η εξέλιξη της σημερινής τεχνολογίας θα ήταν αμφίβολη αν δεν είχε προηγηθεί η ανέξοδη επανάκτηση της αρχαιοελληνικής τεχνολογίας από τον δυτικό πολιτισμό. Και αυτό μετά από 1.000 χρόνια ωρίμανσης της Δύσης», λέει στο «Εθνος» ο κ. Κοτσανάς.

«Σήμερα η εποχή μας είναι καθαρά τεχνολογική, τεχνοκρατική. Υπό αυτή την έννοια και ειδικά στις συνθήκες της κρίσης έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία να μάθει η ανθρωπότητα πόσα οφείλει στους αρχαίους Ελληνες. Ηταν πρωτοπόροι όχι μόνο στη φιλοσοφία αλλά και στην τεχνολογία. Και μάλιστα εφηύραν εφαρμογές που χρησιμοποιήθηκαν ανεμπόδιστα και ανέξοδα από όλο τον κόσμο. Ενώ σήμερα οι πατέντες κατοχυρώνονται…»

Η ΥΔΡΑΥΛΙΣ ΤΟΥ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ: Είναι το πρώτο πληκτροφόρο μουσικό όργανο παγκοσμίως, εμφανής πρόγονος του σύγχρονου εκκλησιαστικού οργάνου. Εχει 24 πλήκτρα, δύο αντλίες παροχής αέρα, τον «πνιγέα», για σταθερή πίεση του αέρα και τους μουσικούς αυλούς

Ηλιακά ρολόγια, ξυπνητήρια, συναγερμοί θυρών, αυτόματα και ανυψωτικά μηχανήματα, καταπέλτες, ο αναλογικός υπολογιστής των Αντικυθήρων και το υδραυλικό ρολόι του Αρχιμήδη είναι μερικά μόνο από τα εκθέματα που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από το 2000 π.Χ μέχρι το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

«Κοχλίες, βίδες, παξιμάδια, οδοντωτούς τροχούς, γρανάζια, ιμάντες, όλα όσα έχει ένα αυτοκίνητο, οι αρχαίοι Ελληνες τα είχαν ανακαλύψει», προσθέτει ο κ. Κοτσανάς. «Ουσιαστικά βρέθηκαν ένα βήμα πριν από την κατασκευή του. Αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, θα το είχαν κάνει, ήταν θέμα χρόνου».

Ο ΤΕΤΡΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΙΠΠΑΡΧΟΥ: Ενα όργανο μέτρησης ευρείας χρήσης. Μετρούσε αστρονομικά μεγέθη στην τοπογραφία και την οικοδομική, γήινες αποστάσεις, όπως το ύψος ενός κτιρίου, ήταν εντοπιστής θέσης και ηλιακό ρολόι

Η κινητή έκθεση, η οποία έχει ταξιδέψει και στο εξωτερικό, μετά τα Τρίκαλα θα περιοδεύσει στο Αίγιο και το Ηράκλειο, ενώ όσοι ενδιαφέρονται να φιλοξενηθεί και στην περιοχή τους, μπορούν να λάβουν πληροφορίες μέσω της ιστοσελίδας www.kotsanas.gr

3ος αιώνας π.Χ.
Η αυτόματη υπηρέτρια του Φίλωνα

ΤΡΙΚΩΛΟΣ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ: Ο πρώτος γερανός κατακόρυφης ανύψωσης παγκοσμίως. Το φορτίο αναρτιόταν μέσω πολύσπαστων από την κορυφή της μηχανής και ανυψωνόταν με τη βοήθεια ενός οριζόντιου περιστρεφόμενου άξονα

Το πρώτο παράδειγμα εφαρμογής υδραυλικών βαλβίδων και υδραυλικών ελεγκτών στον κόσμο ήταν η αυτόματη υπηρέτρια του Φίλωνα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Φίλωνας ο Βυζάντιος κατασκεύασε ένα ανθρωποειδές ρομπότ με τη μορφή γυναίκας. Οταν κάποιος τοποθετούσε ένα άδειο κύπελλο στο αριστερό της χέρι, τότε αυτό κατέβαινε και πλησίαζε το δεξιό που κρατούσε μια οινοχόη. Η θεραπαινίδα γέμιζε το κύπελλο με κρασί και στη συνέχεια το αναμείγνυε με νερό ώστε να γίνει πιο ελαφρύ. Τη δυνατότητα να θαυμάσουν ένα αντίγραφο αυτού του επιτεύγματος έχουν όσοι επισκεφθούν το Μουσείο Αρχαιοελληνικής Τεχνολογίας που έχει ιδρύσει ο κ. Κώστας Κοτσανάς στο Κατάκολο Ηλείας.

Προορισμός

ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΘΥΡΩΝ ΝΑΟΥ: Αξιοποιώντας τη θέρμανση, τη συστολή, τη διαστολή και τη ροή του νερού, οι πόρτες του νερού άνοιγαν αυτόματα στο ξεκίνημα της θυσίας και έκλειναν μετά το τέλος της

Ο χώρος προτείνεται από ξένους τουριστικούς οδηγούς ως απαραίτητος τόπος επίσκεψης, ενώ αποτελεί προορισμό για τους επιβάτες κρουαζιερόπλοιων που σταματούν στην περιοχή. Η είσοδος και η ξενάγηση στο μουσείο είναι δωρεάν και χιλιάδες μαθητές το επισκέπτονται κάθε χρόνο οργανωμένα. Το μουσείο ιδρύθηκε και λειτουργεί με την αστείρευτη αγάπη που τρέφει ο κ. Κοτσανάς για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και το μεράκι που έχει καταθέσει. Παρότι το ελληνικό κράτος δεν στηρίζει την προσπάθεια, το μουσείο συντηρείται από τα φιλοδωρήματα των τουριστών οι οποίοι μένουν έκθαμβοι όταν αφιερώνουν λίγο χρόνο στα περισσότερα από 300 εκθέματα που φιλοξενούνται σε αυτό.

Κατερίνα Ροββά

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Πατήστε εδώ για να δείτε τα εκθέματα της κινητής έκθεσης

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Στο «κόκκινο» η Ελλάδα σε φαινόμενα ενδοσχολικής βίας. Εντονο το φαινόμενο του εκφοβισμού στην καθημερινότητα των μαθητών. Ερευνα σε 167 σχολεία της χώρας

Από τη συνέντευξη τύπου για τον σχολικό εκφοβισμό σε Ελλάδα και Ευρώπη. Την έρευνα παρουσίασε ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος (πρώτος από αριστερά) EUROKINISSI

Η χρήση κοροϊδευτικών ψευδωνύμων (60,6%), τα σπρωξίματα-χτυπήματα (45,39%)και τα πειράγματα για την εξωτερική τους εμφάνιση (36,30%) είναι οι κύριες μορφές ενδοσχολικού εκφοβισμού στην Ελλάδα, τον οποίο βιώνουν κυρίως τα αγόρια και γενικότερα παιδιά ευαίσθητα, που δεν έχουν την δυνατότητα να αμυνθούν τα ίδια.

«Η φτώχεια και η ανέχεια γεννούν τη βία, κάτι που το βιώνουν τα παιδιά όλης της χώρας και στο σπίτι τους και το μεταφέρουν στο σχολικό περιβάλλον» δήλωσε ο κ. Κώστας Γιαννόπουλος, πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού».

Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξε η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» σε συνεργασία με άλλες 5 χώρες (Ιταλία, Λιθουανία, Εσθονία, Λετονία, Βουλγαρία), που έδειξαν ενδιαφέρον για το πρόβλημα, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Έργου «Ευρωπαϊκή Καμπάνια ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό». Πρώτη είναι η Λιθουανία σε ποσοστό 51,65%, δεύτερη η Εσθονία με 50,20%, τρίτη η Βουλγαρία με 34,66%, τέταρτη η Ελλάδα με 31,98%, πέμπτη η Λετονία με 25,21% και έκτη η Ιταλία με 15,09%.
Συνολικά συμμετείχαν 16.227 μαθητές, από τους οποίους οι 4.999 ήταν από 167 σχολεία της χώρας μας. «Τα παιδιά δήλωσαν ότι υπάρχει έντονα το φαινόμενο του εκφοβισμού στην καθημερινότητά τους, έχουν ξεκάθαρη γνώση για το τι είναι πραγματικά και δεν το συγχέουν με απλά πειράγματα ή κοροϊδία», δήλωσε η  κυρία Χαρά Γροσδάνη, κοινωνική λειτουργός και συντονίστρια κοινωνικών και υποστηρικτικών δράσεων στο «Χαμόγελο του Παιδιού».
Τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα  δήλωσαν ότι κύρια πηγή πληροφόρησης για το φαινόμενο αυτό στην Ελλάδα είναι κατά 39,05% το σχολείο και σε ποσοστό 20,23% η τηλεόραση. Ως η καταλληλότερη μορφή ενημέρωσης αναδείχθηκε η χρήση οπτικοακουστικού υλικού (βίντεο ταινίες) και η οργανωμένη ενασχόληση με το ζήτημα μέσα στο σχολείο. Όπως επεσήμανε η κυρία Γροσδάνη «Τα παιδιά έχουν έντονη την ανάγκη να λάβουν μια οργανωμένη και σωστή ενημέρωση καθώς και τρόπους αποφόρτισης απ’ το φαινόμενο αυτό».
Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που δόθηκε από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και απ’ την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα για την καταπολέμηση του σχολικού εκφοβισμού, ανακοινώθηκε η δημιουργία ευρωπαϊκού δικτύου ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό. Στο δίκτυο θα συνεργάζονται 17 οργανισμοί από 12 ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες εκπροσωπούν το 62% του ευρωπαϊκού πληθυσμού ενώ στόχος είναι να επεκταθεί και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
«Έχουν θυμώσει πολύ οι έφηβοι με εμάς τους μεγάλους και πρέπει να καταλαγιάσουμε την οργή τους, να κρατήσουμε τα παιδιά ζωντανά και σωματικά και ψυχικά. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει κοινή στρατηγική, να αντιληφθούμε το σχολείο σαν ολότητα και να αντιμετωπίσουμε διαδραστικά τα φαινόμενα της σχολικής βίας», υπογράμμισε ο κ. Γιαννόπουλος.
ΠΗΓΗ:tovima.gr

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Διαφθορά και γραφειοκρατία ίσον 14 δισ. ευρώ κόστος. Συμπεράσματα του συνεδρίου της «Διεθνούς Διαφάνειας»

Στο ιλιγγιώδες μέγεθος των 14 δισεκατομμυρίων ευρώ φθάνει το οικονομικό βάρος που επωμίζονται οι πολίτες, λόγω της διαφθοράς, της κακοδιοίκησης και της γραφειοκρατίας, όπως τονίστηκε σε συνέδριο της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάς, με τίτλο «Κράτος και Διαφθορά-Θεσμοί: Από την πτώση στην ανόρθωση».

Στο ζήτημα αναφέρθηκε ο καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Παναγιώτης Καρκατσούλης, ο οποίος υπέδειξε με στοιχεία ότι για την άσχημη εικόνα του κράτους ευθύνονται η πολυνομία και η πολιτική αυθαιρεσία, όχι η εύκολη στοχοποίηση των υπαλλήλων.

Συγκεκριμένα, από το 1975 και μέσα σε 30 χρόνια, όπως ανέφερε, έχουν κατατεθεί 3.430 νόμοι, ενώ παράλληλα έχουν εκδοθεί 17.5000 ρυθμίσεις, 20.580 Προεδρικά Διατάγματα και 111.905 Υπουργικές Αποφάσεις.

Μάλιστα, τόνισε ότι η κατάσταση έχει χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια με τις εγκυκλίους που έχουν υποκαταστήσει τη νομοθεσία, ενώ παρατήρησε ότι γίνεται κατάχρηση και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου.

Επιπλέον, αναφέρθηκε στην ύπαρξη -ουσιαστικά- ακόμη και σήμερα 78 υπουργείων (όσοι είναι οι γενικοί και ειδικοί γραμματείς της κυβέρνησης) που τυπικώς έχουν ενωθεί σε 15 υπουργεία και το διορισμό πάνω από 1.200 υπουργικών συμβούλων, για να αισθάνονται «μια ασφάλεια» οι υπουργοί, όπως σημείωσε, για να ολοκληρώσει δηλώνοντας απαισιόδοξος για την αποτελεσματική και διάφανη λειτουργία του κράτους.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Μανούσος Βολουδάκης, στη σύντομη παρέμβασή του, αναφέρθηκε στις προσπάθειες της Πολιτείας για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της αδιαφάνειας, για τις πρωτοβουλίες που λαμβάνονται για την απλούστευση των διαδικασιών και τη μείωση των δομών και των υπηρεσιών του κράτους που αλληλοκαλύπτονται και δημιουργούν οικονομικό βάρος και γραφειοκρατία στους πολίτες, καθώς και το σχέδιο για την ψηφιακή υπογραφή.

Εθνικός Συντονιστής κατά της διαφθοράς

Νωρίτερα, σε άλλο «στρογγυλό τραπέζι» του συνεδρίου, με θέμα τους φορείς καταπολέμησης της διαφθοράς, τον τόνο έδωσε ο εκπρόσωπος της Task Force για την Ελλάδα, Τεό Στράικερ, κάνοντας ανασκόπηση στον οδικό χάρτη κατά της διαφθοράς που έχει συμφωνηθεί με την ελληνική κυβέρνηση.

Αναφέρθηκε σε βασικά σημεία του οδικού χάρτη, που είναι η συμφωνία για μια εθνική στρατηγική καταπολέμησης της διαφθοράς, η ενδυνάμωση του συντονισμού με τον ορισμό εθνικού συντονιστή, να ενταθεί η πρόληψη και η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η ακεραιότητα των υπαλλήλων, η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των υπηρεσιών και των διωκτικών υπηρεσιών (αρχείο τραπεζικών λογαριασμών) και η βελτίωση του νομικού πλαισίου (ταχύτατη απονομή δικαιοσύνης κ.λπ.).

Η καταπολέμηση της διαφθοράς είναι «αναποτελεσματική» και η πρόληψη στα «σπάργανα», επισήμανε ο πρώην εισαγγελέας και τέως ειδικός γραμματέας ΣΔΟΕ, Ιωάννης Διώτης, ο οποίος διαπίστωσε, με τη σειρά του, ότι η Πολιτεία εμφανίζεται διστακτική να λάβει μέτρα κατά της διαφθοράς και την αναγκαιότητα συντονισμού. Πρότεινε μάλιστα ότι θα πρέπει οι προϊστάμενοι να είναι συνυπεύθυνοι σε κρούσματα διαφθοράς των υφισταμένων τους, δεδομένου ότι δεν κατάφεραν να τους ελέγξουν αποτελεσματικά.

Ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής, επισήμανε κι αυτός την ανάγκη εθνικού συντονιστή, αλλά «να μην είναι ούτε πολιτικός ούτε από το επιχειρηματικό κόσμο, να μην έχει βαρίδια», όπως είπε χαρακτηριστικά, ενώ αναφέρθηκε και στην περικοπή των αρμοδιοτήτων του, μετά τη νομοθέτηση του νέου πειθαρχικού δικαίου στο Δημόσιο, όπου στα πειθαρχικά συμβούλια δεν θα υπάρχουν συνδικαλιστές, αλλά δικαστικοί. Κάτι, όμως, όπως είπε, δεν έχει γίνει ακόμη.

Αντίθετος με τον εθνικό συντονιστή, δήλωσε ο αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου και πρόεδρος της αρχής καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και ελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης, Παναγιώτης Νικολούδης. Και δικαιολόγησε την άποψή του λέγοντας ότι οι πολλές αρχές και επιτροπές για την καταπολέμηση της διαφθοράς έχουν πλεονεκτήματα, όπως να είναι πιο ανταγωνιστικές και να κάνουν τη δουλειά τους όσο πιο έντιμα μπορούν, ενώ διερωτήθηκε ποιος θα ελέγχει τον εθνικό συντονιστή.

Ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, Γ. Γραμματίδης, συντάχθηκε πλήρως με τις προτάσεις του κ. Στράικερ και πρότεινε και την άμεση καταγραφή των εξόδων του κράτους στο Διαδίκτυο, ενώ ο τέως διευθυντής Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ., Βασίλης Σερδάρης, εκτίμησε ότι έχει χαθεί ο «ηθικός ιστός» στην Ελλάδα.

Τέλος, ο καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Διομήδης Σπινέλης, αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία «Τελεία και Παύλα στη Διαφθορά», μια προσπάθεια χαρτογράφησης της διαφθοράς στο Δημόσιο και ευαισθητοποίησης των πολιτών, καθώς και ανάδειξης των φορέων που τάσσονται στη μάχη κατά της διαφθοράς.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Γερμανικά ΜΜΕ: Η Γερμανία έχει δεθεί με ένα πτώμα, την Ελλάδα


Φωτιά είναι τα σημερινά γερμανικά ΜΜΕ εναντίον της Ανγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και κατηγορούν την κυβέρνηση ότι εξαπάτησε τους γερμανούς φορολογούμενους σχετικά με το αληθινό κόστος διάσωσης της Ελλάδας.

«Η Ελλάδα σώθηκε και πάλι», γράφει η οικονομική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ» στην οποία ο γερμανός ακαδημαϊκός Γκούναρ Μπεκ αναφέρει ότι η Γερμανία «δέθηκε με ένα πτώμα» εννοώντας την Ελλάδα και προσθέτει πως θα ήταν καλύτερο να απελευθερωθεί παρά τα οφέλη που το κοινό νόμισμα προσφέρει στους γερμανούς εξαγωγείς.

Άλλες εφημερίδες γράφουν πως η ειδική μεταχείριση που επιφυλάχθηκε για την Ελλάδα αδικεί χώρες όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, οι οποίες έχουν κάνει μεγάλες θυσίες για να βάλουν σε τάξη τα δημόσια οικονομικά τους.

Η Bild γράφει πως 25 ευρωσκεπτικιστές βουλευτές από το συνασπισμό της Μέρκελ θα ψηφίσουν κατά του πακέτου για την Ελλάδα. Mε τίτλο «Ιστορία χωρίς τέλος» η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Γερμανίας είναι καταπέλτης εναντίον της κυβέρνησης.

Σε σχόλιό του, ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Ούγκο Μίλερ-Φογκ χρησιμοποιεί μια μεταφορά από τον κόσμο της ιατρικής για να επαναλάβει τη μακροχρόνια αντίθεση της εφημερίδας στις διασώσεις στην ευρωζώνη, για τις οποίες υποστηρίζει πως οι γερμανοί φορολογούμενοι δεν μπορούν να αντέξουν.

«Η ομάδα των ευρωπαίων γιατρών γύρω από το κρεβάτι του ασθενούς δικαιολογεί τα διαρκώς αυξανόμενα κόστη της θεραπείας με την ελπίδα ότι σε κάποιο σημείο τα ακριβά φάρμακα θα αποδειχθούν αποτελεσματικά», έγραψε.

Κανένας από τους γιατρούς δεν πρόκειται να παραδεχθεί πως το κόστος της διάσωσης της Ελλάδας θα είναι μεγάλο, προσθέτει.

Η επιχειρηματική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρει πως τα μέτρα που συμφωνήθηκαν για την Ελλάδα, τα οποία περιλαμβάνουν μείωση επιτοκίων και παράταση της ωρίμανσης των δανείων, ήδη ισοδυναμούν με ένα «κούρεμα» για τα κράτη πιστωτές που κατέχουν ελληνικό χρέος.

«Έπειτα απ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις, ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν μπορεί πλέον να ισχυρίζεται πως η διάσωση του ευρώ δεν κοστίζει τίποτε», έγραψε η εφημερίδα

«Η συμφωνία δεν μπορεί να περιγραφεί ως κούρεμα για να μην ρεζιλευτούν οι υπουργοί Οικονομικών της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας», προσθέτει αναφερόμενος στις χώρες-πιστωτές των οποίων τα κοινοβούλια πρέπει να εγκρίνουν το πακέτο.

Πηγή:iefimerida.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:
Εμείς δεν θα καταδεχτούμε να παρουσιάσουμε την Ελλάδα ως τον ασθενή στην Εντατική και το κόστος θεραπείας του. Είναι αήθη, είναι ανήθικο,είναι ποταπό και απαράδεκτο, να τολμάς να μιλάς για κόστος νοσηλείας ασθενούς. Στα θέματα υγείας δεν τίθεται θέμα κόστους αλλά θέμα διάσωσης με κάθε μέσο. Αλλά είναι αρκετή αυτή η παρομοίωση για να δείξει το μέγεθος αναλγησίας κάποιων ή αν θέλετε τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα θέματα…Κύριοι, εμείς θα την παρουσιάζαμε αλλιώς την κατάσταση. Η Ελλάδα είναι σαν την γελάδα….Την αρμέγεις. Και συμφέρον των Γερμαναράδων, και όχι των Γερμανών, είναι να μην σκοτώσουν την αγελάδα που τους τρέφει. Και τέτοια αγελάδα δεν είναι μόνο η Ελλάδα αλλά όλος ο φτωχότερος ευρωπαϊκός νότος. Αυτό ας το βάλουν καλά μέσα στο μυαλό τους. Η ευμάρειά τους στηρίζεται στην φτώχεια και την δυστυχία των άλλων…

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


ΕΚΚΕ: Χάνονται καθημερινά 900 θέσεις εργασίας. Δραματική έκθεση του Κέντρου για την εξαθλίωση των Ελλήνων

Δραματικά είναι τα στοιχεία για την εξαθλίωση των Ελλήνων εξ αιτίας της οικονομικής που περιλαμβάνονται στην έκθεση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με τίτλο «Κοινωνικό Πορτραίτο της Ελλάδας – 2012», η οποία καλύπτει χρονικά την περίοδο από την ένταξη της χώρας στον μηχανισμό διάσωσης την άνοιξη του 2010 έως και τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις.
Μείωση των εισοδημάτων κατά μέσο όρο στο 26%, μείωση των κατώτατων αποδοχών κατά 22%, δραστική μείωση της αγοραστικής αξίας των μισθών, δραματική αύξηση της ανεργίας, κυρίως στους νέους, εκτόξευση της ανασφάλιστης εργασίας στο 36,5% του συνόλου, περισσότερες από 900 θέσεις εργασίας να χάνονται καθημερινά, υψηλά ποσοστά φτώχιας είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το εφιαλτικό πορτραίτο της χώρας μας για το 2012.
Στην έκθεση οι ερευνητές του ΕΚΚΕ μέσα από άρθρα τους αποτυπώνουν τις εξελίξεις της τελευταίας διετίας στην αγορά εργασίας, την ανεργία, τη μετανάστευση, τη φτώχια και τις κοινωνικές ανισότητες.
Στις κοινωνικές επιπτώσεις των προγραμμάτων λιτότητας εστιάζει μεταξύ άλλων το άρθρο της κοινωνιολόγου κυρίας Αλίκης Μουρίκη, η οποία σημειώνει ότι τα προγράμματα αυτά και η παρατεταμένη ύφεση της ελληνικής οικονομίας (15% μείωση του ΑΕΠ την περίοδο 2008 – 2011, στην οποία αναμένεται να προστεθεί ένα 5,5 – 6% το 2012) ανέδειξαν νέα ή όξυναν προϋπάρχοντα προβλήματα της ελληνικής αγοράς εργασίας όπως «η καλπάζουσα ανεργία, ιδίως των νέων, η δραματική αύξηση των επισφαλών μορφών απασχόλησης και της ανασφάλιστης εργασίας, η μεγάλη καθυστέρηση καταβολής μισθών στον ιδιωτικό τομέα, η δραστική μείωση των αμοιβών και η κατάρρευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων».Όπως συμπερασματικά επισημαίνει η κυρία Μουρίκη «η κρίση, η βαθιά ύφεση και τα προγράμματα λιτότητας κατέστρεψαν τις θεμελιώδεις σταθερές της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων : ασφάλεια, απασχόληση, εισόδημα, σύνταξη και περίθαλψη».

Για πρωτοφανείς απώλειες εργατικών δυνάμεων την περίοδο 2010 – 2011 κάνει λόγο ο οικονομολόγος κ. Δημήτρης Καραντινός, ο οποίος σημειώνει ότι καθημερινά χάνονται 900 θέσεις εργασίας και τονίζει ότι το 2011 ο «αριθμός των μακροχρόνια ανέργων είναι μεγαλύτερος από το σύνολο των ανέργων το 2009». Ο κ. Καραντινός υπογραμμίζει ότι «το μεγαλύτερο βάρος της κρίσης υφίστανται οι άνδρες κυρίως έως 45 ετών».
Επίσης οι ερευνητές του ΕΚΚΕ επέλεξαν έξι άτομα από τον νομό Αττικής και τους ζήτησαν τις απόψεις τους για το πώς βιώνουν την κρίση. Όπως προκύπτει από την ανάλυση των συνεντεύξεων η οικονομική ύφεση έχει οδηγήσει σε μεγάλες ανατροπές στην αγορά εργασίας και πλήττει κυρίως όσους έχουν χάσει τη δουλειά τους.«Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δραματική για τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά» σημειώνουν ο διευθυντής ερευνών του ΕΚΚΕ κ. Διονύσης Μπαλούρδος και η κυρία Ναταλία Σπυροπούλου και προσθέτουν ότι ο ρόλος του κοινωνικού κράτους σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία είναι σχεδόν ανύπαρκτος και αντιστρόφως ανάλογος από αυτόν που απαιτούν οι περιστάσεις, ενώ «δεν έχει εφαρμοσθεί καμία πολιτική για την παροχή στήριξης στις πιο ακραίες μορφές της φτώχιας». Επίσης σημειώνουν ότι η κρίση σπρώχνει σε ακραία φτώχια τις μονογονεϊκές οικογένειες, τους μετανάστες, τα παιδιά και τους νέους, τις ηλικιωμένες γυναίκες, τους μακροχρόνια άνεργους και τα άτομα που διαμένουν σε άθλιες συνθήκες στέγασης».

Τι λένε ενδεικτικά τα άτομα που επέλεξαν οι ερευνητές του ΕΚΚΕ
«Το να χρεοκοπήσουμε δεν πρόκειται να αλλάξει και πολλά πράγματα για μένα. Δηλαδή αν τα πράγματα χειροτερέψουν και μπουν νέα μέτρα εκ των πραγμάτων η δουλειά μου θα κλείσει. Και να χρεοκοπήσουμε πάλι η δουλειά μου θα κλείσει. Πάλι χωρίς δουλειά θα μείνω».
«Από το τέλος του 2007 είμαι ουσιαστικά άνεργος. Εννοώ ότι δεν έχω κάποια σύμβαση κάπου ώστε να έχω κάποιο σταθερό εισόδημα. Συνέχισα να δουλεύω μόνος μου, αλλά είχε αρχίσει να ανεβαίνει η ανεργία, υπήρχε και το πρόβλημα της ηλικίας μου που δεν ήταν εύκολο να προσληφθώ κάπου και σιγά – σιγά έφτασα στον οικονομικό πάτο».
«Νοιώθω ανασφάλεια και οργή γιατί με φέρανε εδώ που με φέρανε».
«Είμαι 100% χάλια. Βρίσκομαι στο επίπεδο απελπισίας, αυτοκτονίας και πείνας. Δεν φαίνεται να υπάρχει ελπίδα, όνειρο για το αύριο. Ξέρεις τι είναι να είσαι άνεργος, να έχεις χρέη να έχεις ανοιχθεί στις τράπεζες και να μην έχεις ούτε τα απαραίτητα;»
«Με φιλοξενεί το παιδί μου και νοικιάζω το δικό μου διαμέρισμα για να πληρώσω την τράπεζα».
«Νομίζω ότι αυτό που έφταιξε ήταν η ανοχή του ελληνικού λαού σε αυτά που έβλεπε εδώ και χρόνια. Βάλαμε στο κοινοβούλιο ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονταν για το λαό, αλλά μόνο για το συμφέρον το δικό τους της οικογένειάς τους και των φίλων τους».

ΠΗΓΗ: tovima.gr

«Ζορμπάς και η ελληνική δίψα για ζωή»


«Ίσως το πνεύμα του Ζορμπά να μεταφερθεί σε ολόκληρη τη χώρα και να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για μια δημιουργική συνέχεια».

Αυτός είναι ο τίτλος σχολίου στην ελβετική Neue Zürcher Zeitung που σημειώνει:

«Είναι προσωπικό θέμα πώς αντιμετωπίζει κανείς μια κρίση, πολιτική ή προσωπική. Ωστόσο μπορεί κανείς να εμπνευστεί από τους συνανθρώπους του. Ο έλληνας συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, για παράδειγμα, έμαθε στο πεδίο διαχείρισης κρίσεων αρκετά από τον φίλο του Γιώργο Ζορμπά. Και αυτός του έδωσε την αφορμή να γράψει το βιβλίο Αλέξης Ζορμπάς». Η ταινία που ακολούθησε το 1964 «πρόσφερε στους Έλληνες μια ισχυρή δόση εθνικής υπερηφάνειας. Χάρη στον εξαιρετικό Άντονι Κουίν στο ρόλο του Ζορμπά, γεννήθηκε ένα κλισέ: οι Έλληνες ξεπερνούν δύσκολες καταστάσεις με γιορτές και χορούς. Πράγματι, και ο αληθινός Ζορμπάς φέρεται να άρχισε να χορεύει μετά το θάνατο του παιδιού του για να αντέξει την τεράστια απώλεια.

Σήμερα και η Ελλάδα βιώνει μια δύσκολη περίοδο και καλείται να ξεπεράσει την καταστροφική οικονομική κρίση. Ξέχασαν οι Έλληνες πώς να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις;

Ένα μουσείο στο Παλαιοχώρι της Χαλκιδικής στη βόρεια Ελλάδα θα μπορούσε να τους το θυμίσει. Θα στεγαστεί σε ένα σπίτι στο οποία έζησε για μεγάλο διάστημα ο Γιώργος Ζορμπάς. Ωστόσο μέχρι στιγμής το πρότζεκτ σκόνταψε σε διάφορα εμπόδια.

Οι ελάχιστοι επισκέπτες που πληροφορούνται για την ύπαρξη του σπιτιού από τους ντόπιους μπορούσαν να το δουν μέχρι σήμερα μόνον από έξω.

Εάν όμως υλοποιούνταν τώρα τα σχέδια για το μουσείο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα βήμα για να δώσει νέα δίψα για ζωή όχι μόνον στους κατοίκους του χωριού. Ίσως το πνεύμα του Ζορμπά να μεταφερθεί σε ολόκληρη τη χώρα και να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για μια δημιουργική συνέχεια. Ο Κουίν το έθεσε άλλωστε σωστά στην ταινία: ‘Life is trouble – only death is not’ (η ζωή είναι μια φασαρία – μόνο ο θάνατος δεν είναι».

πηγη: DW

ΠΗΓΗ:  newsbomb.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Κομισιόν: Επιπλέον μέτρα ύψους 1 δισ. το 2015-2016

Επιπλέον 1 δισ. ευρώ μέτρα θα πρέπει να υιοθετήσει η Ελλάδα στη διετία 2015 – 2016 για να επιτύχει τους δημοσιονομικούς της στόχους σύμφωνα, με το προσχέδιο της έκθεσης της Κομισιόν για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ετσι, αντί των 2,8 δισ. ευρώ που προβλέπει το νέο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, θα πρέπει να εξειδικευθούν μέτρα συνολικής απόδοσης 3,8 δισ. ευρώ, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι εάν δεν δίνονταν η 2ετής παράταση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής τα μέτρα στη διετία 2013-2014 θα έπρεπε να ήταν 20,7 δισ.ευρώ.

Παράλληλα, στο προσχέδιο του κειμένου του νέου Μνημονίου (ΜoU), που έχει στη διάθεσή της η «Κ», περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσει τελικά ο μηχανισμός αυστηρότερης επιτήρησης της εφαρμογής του Μνημονίου. Μάλιστα, περιγράφεται και διαδικασία σύνδεσης των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις με τα πρωτογενή πλεονάσματα, η οποία προβλέπει ότι όση είναι η υστέρηση στα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, τόση θα είναι και η περικοπή δαπανών για να αυξάνεται το πρωτογενές πλεόνασμα.

Δείτε το προσχέδιο

Στο προσχέδιο του ΜoU περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο θα λειτουργήσει η ενισχυμένη εποπτεία της ελληνικής οικονομίας και της εφαρμογής του Μνημονίου. Ειδικότερα, προβλέπεται:

1. Η θέσπιση πλαφόν στις δαπάνες των φορέων του Δημοσίου και ιδίως της κεντρικής κυβέρνησης (υπουργεία) και των νοσοκομείων. Τα πλαφόν θα είναι σε βάθος τριετίας. Ο ακριβής τρόπος λειτουργίας θα εξειδικευτεί στην επικαιροποίηση του Μνημονίου τον Ιανουάριο του 2013.

2. Η εισαγωγή «κανόνα εσόδων». Θα προβλέπει ότι τα επιπλέον των στόχων έσοδα θα αξιοποιούνται κατά 30% για την αποπληρωμή του χρέους και κατά 70% για αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές.

3. Η υιοθέτηση αυτόματων περικοπών (όχι σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα) σε περίπτωση αστοχίας.

4. Η εφαρμογή αυτόματου μηχανισμού διόρθωσης σε περίπτωση απόκλισης των εσόδων των αποκρατικοποιήσεων. Εάν υπάρχει υστέρηση θα αυξάνεται αντιστοίχως το πρωτογενές πλεόνασμα, με την προώθηση περικοπών στις τρέχουσες δαπάνες των φορέων της γενικής κυβέρνησης. Αυτό, ενδεχομένως, να σημαίνει κλείσιμο φορέων, αν και θα πρέπει να επισημανθεί ότι το συγκεκριμένο μέτρο είναι ακόμα υπό συζήτηση.

5. Η εκταμίευση των δόσεων στον ειδικό λογαριασμό αποπληρωμής του χρέους, θα γίνεται λίγο πριν από την ανάγκη πληρωμής των υποχρεώσεων.

6. Η ταχύτερη εφαρμογή των κανόνων του δημοσιονομικού συμφώνου της Ε.Ε.

7. Η ενίσχυση του ρόλου του υπ. Οικονομικών, με δικαίωμα βέτο στις δαπάνες που θα κάνουν άλλα υπουργεία.

Πάντως, η Κομισιόν αναφέρει στην έκθεσή της ότι οι κίνδυνοι στο πρόγραμμα είναι πολύ μεγάλοι και αφορούν:

1. Τη συνολική εφαρμογή των μέτρων, δεδομένων των «εύθραυστων» ισορροπιών στην κυβέρνηση συνεργασίας και ιδίως τις αντιδράσεις ορισμένων στελεχών των τριών κομμάτων.

2. Την ενδεχόμενη μεγαλύτερη ύφεση λόγω των μέτρων λιτότητας που θα εφαρμοστούν το 2013. Αντισταθμιστικά μπορεί να λειτουργήσει η αποπληρωμή μέρους των χρεών του Δημοσίου.

3. Την ακύρωση ορισμένων δημοσιονομικών μέτρων από τα δικαστήρια.

4. Τη μη πλήρη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων, όπου θα πρέπει να υπάρξει σύγκρουση με τα κατεστημένα συμφέροντα.

Επιπλέον, στο νέο Μνημόνιο αναφέρεται ξεκάθαρα ότι θα πρέπει να εισαχθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας 2.000 δημόσιοι υπάλληλοι φέτος και 25.000 το 2013, ενώ επισημαίνεται ότι πολύ λίγοι θα είναι εκείνοι που θα επιστρέφουν στο δημόσιο τομέα.

Στα 32,6 δισ. το χρηματοδοτικό κενό

Στα 32,6 δισ. ευρώ ανέρχεται το χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας για την περίοδο 2013-2016, σύμφωνα με το προσχέδιο της έκθεσης της Κομισιόν για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, ποσό το οποίο είναι σχεδόν 10 δισ. ευρώ μεγαλύτερο απ’ ό,τι προβλεπόταν τον Μάρτιο.

Η παροχή της 2ετούς παράτασης στον χρόνο μείωσης του ελλείμματος, οι αποκλίσεις στα έσοδα αποκρατικοποιήσεων και οι διάφορες άλλες αστοχίες, αύξησαν τις ανάγκες χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας στα:

• 15 δισ. ευρώ από 8,8 δισ. ευρώ για τη διετία 2013-2014 και

• 17,6 δισ. ευρώ από 14,1 δισ. ευρώ για τη διετία 2015-2016.

Έτσι, αντί 22,9 δισ. ευρώ που προβλεπόταν τον Μάρτιο ότι θα χρειαζόταν η Ελλάδα έως το τέλος του 2016, τώρα εκτιμάται ότι χρειάζεται 32,6 δισ. ευρώ. Δεδομένου ότι στο νέο πρόγραμμα δεν προβλέπεται η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές έως το 2016, θα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος κάλυψης αυτού του ποσού.

Στο προσχέδιο του νέου Μνημονίου, δεν περιλαμβάνονται οι πιθανοί τρόποι χρηματοδότησης της Ελλάδας, ούτε τα σενάρια για τον τρόπο με τον οποίο θα εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Τα δύο αυτά ζητήματα, είναι ακόμα υπό συζήτηση, καθώς υπάρχουν διαφορές μεταξύ των υπολογισμών που κάνουν τα μέρη της τρόικας (Κομισιόν – Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα).

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr