Tag Archives: Διεθνή

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Λίγο πριν ξεκινήσουν τα καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια προς τη χειμαζόμενη και ηττημένη Γερμανία»


21

Διαβάστε ένα άρθρο  για τις επεκτατικές τάσεις και τις μεθόδους της Μερκελικής Γερμανίας, που δεν διδάσκεται από τα μαθήματα της Ιστορίας και οδεύει προς νέα ισοπέδωση της χώρας από άκρη σε άκρη

Στάθης Διομήδης

Είναι η τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα που ο Γερμανικός επεκτατισμός επιτίθεται στους Λαούς της Ευρώπης για να τους κατακτήσει. Αμετανόητοι και προσηλωμένοι στη μεγάλη ιδέα της άριας φυλής, προσπαθούν να κατακτήσουν και να στραγγαλίσουν τους Ευρωπαίους πολίτες (και όχι μόνο), να καταληστεύσουν τον όποιο πλούτο υπάρχει και να δημιουργήσουν, τη νέα μεγάλη αυτοκρατορία των βαρβάρων.

Ήδη μέσα σε τρία χρόνια, αρκετές χώρες (οι υπόλοιπες έπονται) έχουν μπει για τα καλά στο σπιράλ θανάτου, που έχει επιβάλλει η Μερκελική διαστροφή συνεπικουρούμενη από τον Αμερικανικό παράγοντα με αιχμή του δόρατος το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Εκβιάζοντας, απειλώντας, χρησιμοποιώντας πακτωλό χρήματος για μαύρη προπαγάνδα, και έχοντας πλέον επιβάλλει σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, κυβερνήσεις-μαριονέτες της, η Γερμανίδα καγκελάριος ρίχνει θυσία, στο βωμό του αίματος που έχειδημιουργήσει, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους καθημερινώς, με δήμιο τον μακελάρη Σόιμπλε.

Η τακτική  που ακολουθεί η Γερμανική  μηχανή έχει ημερομηνία λήξης. Όσο πιο σύντομα προχωρήσουν στην επεκτατική- καταστροφική πολιτική τους ενάντια στους Ευρωπαϊκούς Λαούς, τόσο πιο σύντομα θα ξανά ισοπεδωθεί το Βερολίνο και θα καταστραφεί από άκρη σε άκρη η Γερμανία, (οικονομικά). Βέβαια μέχρι τότε η ανθρωπότητα θα έχει πληρώσει βαρύ τίμημα. Και μόλις συμβεί η καταστροφή της Γερμανίας, για άλλη μια φορά η Δύση θα στείλει καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια, με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης προς το χειμαζόμενο Γερμανικό Λαό και θα πληρώσει και την ανοικοδόμηση της ηττημένης Γερμανίας…

Απλά μαθήματα ιστορίας.

Αλλά δυστυχώς, οι Γερμανοί δε διδάσκονται από την ιστορία…

Και μιας και  λέω για ιστορία, ας μην ξεχνάμε ότι τα Γερμανικά φύλλα των βαρβάρων από όπου προέρχονται οι Γερμανοί έχουν αναμειχθεί με Ούννους και Βανδάλους και έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα «ανθρώπων»…

Ξεπερνά όμως κάθε φαντασία να ακούς τους Γερμανούς να χαρακτηρίζουν την Κύπρο πλυντήριο μαύρου χρήματος όταν το μεγαλύτερο πλυντήριο στον κόσμο είναι συγκεκριμένη εταιρεία «πλυντηρίων» που δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα… Παρόλα αυτά το βρώμικο χρήμα, το μαύρο χρήμα που υποτίθεται ότι ξεπλένεται στην Κύπρο είναι μια χαρά όταν το κατάσχουν οι Γερμανοί μέσω του κουρέματος των κυπριακών καταθέσεων. Μόλις το αρπάξουν οι Γερμανοί, αυτό το μαύρο, το βρώμικο χρήμα γίνεται λευκό, έντιμο, ολοκάθαρο, άσπιλο και αμόλυντο…

Είναι όμως και αλγεινό να βλέπεις τους εν Ελλάδι αντιπρόσωπους της γερμανικής μηχανής, κυβέρνηση, επιχειρηματίες και δημοσιογραφικά γιουσουφάκια, να επιχαίρουν γιατί η Κύπρος τιμωρήθηκε επειδή είπε αρχικά ΟΧΙ και υποχρεώθηκε μετά σε μια χειρότερη επιλογή, αφού βεβαίως έμεινε μόνη της χωρίς κανέναν σύμμαχο, καθώς ακόμη και για την Ελλάδα έπεφτε μακράν…

Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει  επιλογή, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να μην λέμε όχι, παρά μόνο ναι. Ναι σε όλα.

Είναι σα να πέσει μια κυρία θύμα απόπειρας βιασμού και να αντισταθεί. Το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ότι και θα βιαστεί και θα υπάρξουν και προπηλακισμοί από τους επίδοξους βιαστές μέχρι να φθάσουν στο στόχο τους. Με τη λογική των εν Ελλάδι αντιπρόσωπων της γερμανικής μηχανής, κακώς αντιστάθηκε η κυρία αυτή, απεναντίας θα έπρεπε να μην αντιδράσει και να αποδεχτεί αυτό που της συμβαίνει… Μέχρι που θα την κατηγορήσουν που είχε το θράσος να αντισταθεί και δεν αποδέχθηκε με χαρά το συμβάν!

Έχοντας έναν φοβισμένο και εξαφανισμένο Πρωθυπουργό που τρέμει και μόνο στην ιδέα του να πει ΟΧΙ στα παράλογα αιτήματα της γερμανικής εισβολής και του μισέλληνα Σόιμπλε, καταλαβαίνουμε όλοι ποιο είναι το μέλλον της χώρας.

Υ.Γ. Σίγουρα εδώ που έχουμε βρεθεί δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Αίμα, δάκρυα και πόνο έχουν τα επόμενα χρόνια που έρχονται ότι και εάν επιλέξουμε. Το θέμα είναι εάν θα επιλέξουμε αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα ή ραγιαδισμό. Όποιος θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, να έχει το Λαό στο πλάι του και να έχει πιθανότητα να επιτύχει θα πρέπει να πει αλήθειες. Γιατί για να υπάρξει αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα πρέπει να ειπωθούν αλήθειες. Σκληρές αλήθειες, αλήθειες που πονάνε…

* Ο Στάθης Διομήδης είναι αρθρογράφος, με σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, εθελοντής διασώστης, αλλά και συντονιστής της εθελοντικής ομάδας ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Advertisements

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: » Οι εμμονές της Ευρώπης, το «όχι» της Κύπρου κι’ εμείς… «


 

Εικόνα: toikonomopoulos
Θάνος Οικονομόπουλος

Το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα. Ίδιον του λαού, άρα και γνώρισμα της πολιτικής του τάξης. Το ξανάδαμε το έργο μ’ αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στην Κύπρο, ως αποτέλεσμα μιας άφρονης , κοντόφθαλμης , αυτοκτονικής για ολόκληρο το εύθραυστο ευρωπαϊκό οικοδόμημα απόφασης των ανόητων , τιποτένιων λογιστάδων της ΕΕ, που καθυποταγμένοι στην κυρίαρχη γερμανική προτεσταντική «ορθοδοξία» και στενοκεφαλιά… πυροβόλησαν τα ήδη τρεμάμενα πόδια του οράματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου…

Το παμψηφικό «όχι» της κυπριακής Βουλής στην ανόητη ρετσέτα του ευρωιερατείου, ήταν αναμενόμενος μονόδρομος. Η κυπριακή οικονομία, στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο τραπεζικό, χρηματοπιστωτικό της σύστημα . «Περίεργα» αναπτυγμένο, με γκρίζες (έως και μαύρες…) δομικές πτυχές , με «διευκολύνσεις» που επιτρέπουν κάθε υποψία ξεπλύματος μαύρου χρήματος , έφθασε να είναι 8 φορές μεγαλύτερο του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. Μια φούσκα, υπό μόνιμη απειλή (ιδίως μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το ευρώ αργότερα) έκρηξης , παρά την παραδοσιακή ανατολίτικη «πονηριά» των πολιτικών ηγετών της να κερδίζουν χρόνο και να βολεύονται προσωρινά, πιστεύοντας πώς για πάντα θα μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες… Οι ενστάσεις των Ευρωπαίων για το αδιαφανές, ύποπτο κυπριακό χρηματοπιστωτικό σύστημα, διαρκείς και πιεστικές. Και ταυτόχρονα, κάθε άλλο παρά άδολες. Ο κυπριακός τραπεζικός «παράδεισος», οσοδήποτε μικρός συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά δεδομένα , αποτελούσε ενόχληση για τα δικά τους συμφέροντα-οικονομικά, αλλά και εργαλείων πολιτικής επιρροής . Και ήθελαν να τον πετσοκόψουν. Ιδίως μετά την ανακάλυψη των πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου στα κυπριακά «οικόπεδα», ανακάλυψη που οδήγησε και στην πρώτη στην ιστορία επίσκεψη Γερμανού καγκελαρίου , της κ. Μέρκελ , στο νησί της Αφροδίτης σε μια απροκάλυπτη απόπειρα εγγραφής «υποθηκών» και δημιουργίας συνθηκών επιρροής. Και οφέλους…

Οι… οιμωγές για «διαφάνεια» στο χρηματοπιστωτικό κυπριακό σύστημα, λοιπόν, δικαιολογημένες αλλά και…αρκούντως υποκριτικές. Η πρωτοστατούσα (μήνες τώρα…) στην «κάθαρση» Γερμανία, γνωρίζει πολύ καλά πώς το δικό της χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται πολύ ψηλότερα από το κυπριακό στην διεθνή κατάταξη…αδιαφάνειας, στην 60η θέση παγκοσμίως, όταν αυτό της Κύπρου βρίσκεται στην 150η! Κι’ άλλωστε, αν ειλικρινά η (γερμανική, φευ…) Ευρώπη ήθελε να αποκαθάρει τις κυπριακές τράπεζες, μπορούσε να το κάνει σταδιακά και μεθοδικά, με πιέσεις που θα ανάγκαζαν την Λευκωσία ν’ αποδεχθεί τους διεθνείς όρους διαφάνειας και προστασίας από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Χωρίς να τινάξει εν μια νυκτί την κυπριακή εθνική οικονομία στο αέρα. Και το κυριότερο: χωρίς να βάλει μπουρλότο η ίδια στα θεμέλια του δικού της «συστήματος», πάνω στο οποίο στηρίζει όλες τις πολιτικές της! Δηλαδή, στην αξιοπιστία και σταθερότητα του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, που εδράζεται στην εμπιστοσύνη αλλά και την εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων. Με το μέτρο που υπαγόρευσε εκβιαστικά να πάρει η Κύπρος, τίναξε στον αέρα αυτή την εμπιστοσύνη. Γιατί ποιος καταθέτης , μεγάλος η μικρός (και οι μικροί στο σύνολό τους είναι αυτοί που στηρίζουν τις τράπεζες…) θα έχει του λοιπού την βεβαιότητα -ακόμη κι’ αν όλα… «ξεγίνουν», οι εντυπώσεις έχουν πια δημιουργηθεί-πώς αυτό που επιχειρήθηκε στην Κύπρο, δεν θα επιχειρηθεί και στην δική του χώρα, αν τα πράγματα με την παγκόσμια κρίση «σφίξουν» (κι’ όλα δείχνουν ότι θα σφίγγουν…)-άρα : τράβα βρες ασφαλέστερο τραπεζικό σύστημα να αράξεις τις καταθέσεις σου…

Εκτιμώντας με τις μέχρι στιγμές αντιδράσεις και εξελίξεις , το κυριότερο σφάλμα που διέπραξε , με γνώμονα τα ίδια της τα συμφέροντα,με την πρόχειρη και δογματική απόφασή της για την Κύπρο η ΕΕ, ήταν πώς… άνοιξε την κερκόπορτα στη Ρωσία ν’ αναμιχθεί στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Και μάλιστα στην πολλαπλά ευαίσθητη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου διατηρεί επί μακρό διάστημα εν εκκρεμότητι γεωπολιτικά συμφέροντα. Οι διαδικασίες, προσκηνιακές και παρασκηνιακές, τρέχουν, το διακύβευμα είναι πολύ σημαντικό (για όλες τις πλευρές…), που πάει να πει πώς κάθε κρίση και συμπέρασμα τούτες τις ώρες , πάνω στην βράση, θα ήταν βιαστικό και εν πολλοίς επιπόλαιο. Στην ίδια την Κύπρο, μετά τις πρώτες εντυπώσεις και λαϊκούς πανηγυρισμούς για το «γενναίο εθνικό όχι!», κάποιοι νηφάλιοι επανεκτιμούν καταστάσεις, σχεδιάζουν προσεκτικότερα τα επόμενα βήματα. Αλλά και στην Ευρώπη,σοβαροί και ψύχραιμοι παρατηρητές και άτομα με επιρροή (ο Γιουνκέρ, ο Τρισέ, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές…) , προβληματίζονται και ψάχνουν τρόπους να ελαχιστοποιήσουν την ζημιά πού έγινε, να βρουν τρόπους να βρεθεί κάποια άλλη λύση, κοινά αποδεκτή -π.χ. να διατηρηθεί η θεσμική ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων μέχρι 100.000 ευρώ, να εξασφαλισθούν σε ευρωπαϊκό αλλά και ενδοκυπριακό επίπεδο, εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης. ‘Έγινε ένα έγκλημα, τώρα τρέχουν μπας και προλάβουν το οριστικό μέγα λάθος…

Το «κούρεμα» των καταθέσεων, υπό διαφορετικές προϋποθέσεις ,μεθόδευση (μήπως τα αλλεπάλληλα χαράτσια στα ακίνητα «κούρεμα περιουσίας» δεν είναι; Απλώς το κεφάλαιο , οι καταθέσεις… δεν έχουν θεμέλια, μπορούν να πάνε αλλού…) , κλιμάκωση και κυρίως τρόπο πλασαρίσματος θα μπορούσε να είναι προσφορότερη λύση από το ελληνικό «μνημονιακό χάος», που επιτείνεται από την πρόδηλη αδυναμία (και ιδεοληπτική άρνηση…) του ελληνικού κράτους να προχωρήσει επιτέλους στις εκσυγχρονιστικές διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται , να τηρήσει τα όσα έχει δεσμευθεί.

Στην Κύπρο, το πρόβλημα του… προβληματικού χρηματοπιστωτικού συστήματος με τις «μαύρες τρύπες» του και ο λάθος, μικρόνους τρόπος της ευρωπαϊκής «παρέμβασης» παρέσυρε και το κράτος. Στην δική μας περίπτωση, το πρόβλημα είναι άλλης τάξεως, οι χρόνιες εθνικές παθογένειες επιβαρύνουν την κρίση, οι λύσεις κατ’ ανάγκην θα είναι διαφορετικές-ενδεχομένως περισσότερο επώδυνες και μακροχρόνιες. Το να πανηγυρίζουμε (αταβιστικά, άκριτα, χωρίς επίγνωση των συναφειών αλλά και διαφορών των γενεσιουργών αιτίων…) το «όχι»των Κυπρίων και να πιέζουμε να… ισχύσει και στην δική μας ιδιαίτερη περίπτωση (και μάλιστα με… καθυστέρηση 3 πολύτιμων χαμένων χρόνων…), αν μη τι άλλο δεν συνιστά σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Απλώς επιβεβαιώνει, γι’ άλλη μια φορά, πώς το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα…

Πηγή:iefimerida.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Δύο χρόνια από το φονικό τσουνάμι στην Ιαπωνία

Δεύτερη επέτειος για το τσουνάμι στην Ιαπωνία. Εθνική τελετή οργανώνει η κυβέρνηση στο Τόκιο στη μνήμη των 15881 νεκρών και 2668 αγνοούμενων του σεισμού των 9 βαθμών που συγκλόνισε την Ιαπωνία.

«Όσο η άνοιξη δεν έρχεται στις βορειοανατολικές περιοχές, δεν θα έρθει στην Ιαπωνία»: σε μήνυμά του προς τους συμπατριώτες του που μεταδόθηκε στο διαδίκτυο, ο πρωθυπουργός Σίνζο Αμπε καλεί σήμερα τον ιαπωνικό λαό να συνεχίσει να υποστηρίζει τους πληγέντες της 11ης Μαρτίου 2011, της χειρότερης καταστροφής από την οποία δοκιμάστηκε η χώρα μεταπολεμικά, όσους δηλαδή επέζησαν του σεισμού και του τσουνάμι που σκόρπισαν το θάνατο σε 19.000 ανθρώπους αλλά και του πυρηνικού δυστυχήματος στη Φουκουσίμα.

Η κυβέρνηση διοργανώνει σήμερα εθνική τελετή στο Τόκιο, παρουσία του αυτοκράτορα Ακιχίτο και της αυτοκράτειρας Μιτσίκο στη μνήμη των 15.881 νεκρών στους οποίους προστίθενται 2.668 αγνοούμενοι. Επιμνημόσυνες τελετές θα οργανωθούν στις πληγείσες περιοχές. Ενός λεπτού σιγή θα τηρηθεί σε όλο το αρχιπέλαγος στις 14.16′ τοπική ώρα (07.46′ ώρα Ελλάδος), ώρα κατά την οποία πριν από δύο χρόνια ένας ισχυρός σεισμός 9 βαθμών συγκλόνιζε τον βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τις βορειοανατολικές ακτές της Ιαπωνίας, προκαλώντας ένα φοβερό τσουνάμι.

Σε λιγότερο από μια ώρα μετά το σεισμό, ένα γιγάντιο κύμα που ξεπερνούσε τα 20 μέτρα έπληξε τις παράκτιες περιοχές, παρασύροντας στο πέρασμά του κάθε ζώντα οργανισμό, καταστρέφοντας λιμάνια, σπίτια, σχολεία, εργοστάσια.

Στον πυρηνικό σταθμό Φουκουσίμα Νταΐιτσι, τα συστήματα ψύξης έπαθαν βλάβη μετά το σεισμό και τις ισχυρές μετασεισμικές δονήσεις και οι αντιδραστήρες θερμάνθηκαν τόσο ώστε να προκληθεί το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα μετά αυτό του Τσερνόμπιλ 25 χρόνια νωρίτερα.

Δύο χρόνια μετά το σεισμό, το τσουνάμι και το πυρηνικό δυστύχημα που συγκλόνισαν τη βορειοανατολική Ιαπωνία και το πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα Νταΐιτσι, η ανοικοδόμηση δεν προχωρά με ταχύ ρυθμό.

«Μόλις ανέλαβα τη διακυβέρνηση της χώρας πέρυσι συνάντησα και άκουσα πολλούς ανθρώπους από την πληγείσα περιοχή. Μέσα στα προσωρινά καταλύματα συμμερίστηκα το θάρρος και τον πόνο των προσφύγων», εξήγησε ο επικεφαλής της δεξιάς κυβέρνησης.

Ο Αμπε μετέβη τρείς φορές στις πληγείσες περιοχές: Μιγιάγκι, Ιουάτε και Φουκουσίμα, μετά την εκλογή του στις 26 του περασμένου Δεκεμβρίου.

«Απαιτείται από όλους δύναμη σε αυτή την κατεστραμμένη περιοχή», τονίζει στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του που αναρτήθηκε στο Youtube και μετά στο Twitter και στο Facebook.

«Κάντε δωρεές, συμμετέχετε στη φιλανθρωπική δράση, ταξιδέψτε στις πληγείσες περιοχές και αγοράστε προϊόντα του Τοχόκου (βορειοανατολική Ιαπωνία)», επισήμανε ο Αμπε, υπενθυμίζοντας ότι υπάρχουν «πολλοί τρόποι να δοθεί βοήθεια στους πληγέντες».

«Θα επιταχύνουμε τις εργασίες ανοικοδόμησης», υποσχέθηκε εκφράζοντας εκ νέου τα συλλυπητήριά του στους οικείους των 19.000 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους την ίδια ημέρα της καταστροφής, καθώς και στους συγγενείς των 2.000 Ιαπώνων που πέθαναν από την εξάντληση και τις αρρώστιες.

Μετά την επιστροφή του στην εξουσία, έπειτα από μια πρώτη σύντομη θητεία το 2006-2997, ο Αμπε δεσμεύτηκε ότι θα δοθούν μεγάλα ποσά για τις εργασίες ανοικοδόμησης στη βορειοανατολική Ιαπωνία και οικονομική βοήθεια στους κατοίκους και τους επιχειρηματίες της περιοχής.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Τέλος εποχής για τη Βενεζουέλα – Πέθανε ο «ηγέτης των φτωχών» Ούγκο Τσάβες

Εχασε τη μάχη με τον καρκίνο ο ιστορικός ηγέτης και πρόσφατα επανεκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες σε ηλικία 58 ετών. Είχε υποβληθεί σε τέσσερις εγχειρήσεις τους τελευταίους 18 μήνες και το βράδυ της Δευτέρα προσβλήθηκε από λοίμωξη του αναπνευστικού.

Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος τα εκατομμύρια των υποστηρικτών του που τον θεωρούσαν έμβλημα της επανάστασης για τον αντιαμερικανικό του λόγο και τις πολλές μεταρρυθμίσεις του, κυρίως τις εθνικοποιήσεις των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μέσω των οποίων βελτίωσε κατά πολύ το επίπεδο ζωής πολλών συμπατριωτών του.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τον χαρακτήριζαν δικτάτορα, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την ισχύ που του έδιναν τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου είχε επιβάλει μια προσωποκεντρική αυστηρή μορφή διακυβέρνησης στη χώρα τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια.

Ο Τσάβες δεν είχε εμφανιστεί δημόσια εδώ και έναν μήνα αφότου επέστρεψε από την Κούβα όπου είχε υποβληθεί σε εγχείρηση και θεραπείες για τον καρκίνο.

Την ανακοίνωση έκανε φανερά συγκινημένος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Νίκολας Μαδούρο στην κρατική τηλεόραση περιτριγυρισμένος από κορυφαίους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους της χώρας.

Ποιος ήταν « Ηγέτης των Φτωχών» Ούγκο Τσάβες

Ο Ούγκο Ραφέλ Τσάβες Φρίας γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1954, υπηρέτησε στο στρατό της Βενεζουέλας στο σώμα των αλεξιπτωτιστών και υπήρξε παντρεμένος δύο φορές, ενώ έχει τέσσερα παιδιά.

Το 1983 ίδρυσε το Μπολιβαριανό Επαναστατικό Κίνημα 200 με μαρξιστικό προσανατολισμό και τον Φεβρουάριο του 1992 έγινε γνωστός έπειτα από αποτυχημένο πραξικόπημα για να ανατρέψει τον τότε πρόεδρο, Κάρλος Αντρές Πέρες, με αποτέλεσμα 18 νεκρούς και 60 τραυματίες. Το Επαναστατικό Κίνημα προσπάθησε ξανά να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα το Νοέμβριο του 1992 , ωστόσο, ο Τσάβες δεν ήταν παρών, καθώς βρισκόταν στη φυλακή.

Το 1994 του έδωσε αμνηστία ο πρόεδρος Ραφαέλ Καλντέρα και αποφυλακίστηκε μετονομάζοντας το κίνημα σε πολιτικό κόμμα με το όνομα «Κίνημα για την Πέμπτη Δημοκρατία»

Εξελέγη πρόεδρος της Βενεζουέλας στις 6 Δεκέμβρη του 1998 με τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων 4 δεκαετιών, της τάξεως του 56,2%. Ο Τσάβες εφάρμοσε μια σειρά από δραστικές μεταρρυθμίσεις στα πρότυπα σοσιαλιστικών χωρών, όπως αναδιανομή της γης, προγράμματα στέγασης, περίθαλψης και παιδείας για τους φτωχούς, ενώ συγκρούστηκε από νωρίς με τα ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα της 5ης μεγαλύτερης πετρελαιοπαραγωγού χώρας στον κόσμο.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1999, ορκίστηκε Πρόεδρος και δια δημοψηφίσματος δημιούργησε Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ακολούθησε η νίκη του στις βουλευτικές εκλογές, με το κόμμα του να καταλαμβάνει τις 120 επί συνόλου 131 εδρών.

Βάσει του νέου Συντάγματος, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας, Σιμόν Μπολιβάρ. Η θητεία του προέδρου αυξήθηκε σε 6 χρόνια και επετράπη η δεύτερη θητεία των Προέδρων. Οι πολιτειακές αλλαγές εγκρίθηκαν σε δημοψήφισμα, το Δεκέμβριο του 1999. Τον Ιούλιο του 2000 διεξήχθησαν εκλογές για την Εθνοσυνέλευση. Ταυτόχρονα, ο Τσάβες πέτυχε την επανεκλογή του στην προεδρία. Την περίοδο 2000-2001 κυβέρνησε με διατάγματα.

Η έντονα συγκεντρωτική διακυβέρνησή του άρχισε να δημιουργεί αντιδράσεις και από το 2002 υπήρξε έντονη δυσαρέσκεια

Πραξικόπημα ολίγων ημερών και επιστροφή στην εξουσία

Στις 9 Απριλίου 2002, τα συνδικάτα κήρυξαν απεργία. Στις 11 Απριλίου, στη διάρκεια διαδηλώσεων κατά της απόλυσης του προέδρου μεγάλης εταιρείας πετρελαίου, ξέσπασε βία, με 17 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Γιατροί ανέφεραν ότι πολλά από τα θύματα είχαν πυροβοληθεί από ελεύθερους σκοπευτές, ωστόσο η έρευνα έχει παγώσει και δεν είναι με ακρίβεια γνωστό το τι έγινε εκείνη την ημέρα.

Εν τω μεταξύ, παραιτήθηκε ο διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων, Λούκας Ρινκόν Ρομέρο , αφού πρώτα ανακοίνωσε σε εθνικό δίκτυο την παραίτηση του Τσάβες (ωστόσο, ο Τσάβες ανέφερε αργότερα ότι συνελήφθη όμηρος). Νέος πρόεδρος αυτοανακηρύχθηκε ο Πέδρο Καρμόνα, πρόεδρος του συνδέσμου βιομηχάνων και εμπόρων της Βενεζουέλας υποστηριζόμενος από το στρατό. Ο νέος ηγέτης άλλαξε ξανά το όνομα της χώρας σε Δημοκρατία της Βενεζουέλας, αλλά οι υποστηρικτές του Τσάβες προκάλεσαν αντιπραξικόπημα. Τη νύχτα του Σαββάτου, στις 13 Απριλίου 2002 ο Τσάβες επέστρεψε στην ηγεσία, τερματίζοντας τη συντομότερη κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας. Ο Λόυκας Ρινκόν Ρομέρο επαναδιορίστηκε διοικητής του Στρατού και το 2003 έγινε Υπουργός Εσωτερικών.

Στο διάστημα αυτό στήνει ισχυρούς δεσμούς με άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βολιβία και ο Ισημερινός, ενώ έχει ιδιαίτερη σχέση με την Κούβα και τον Φιντέλ Κάστρο.

Οι σχέσεις της κυβέρνησης Τσάβες με τις ΗΠΑ βρίσκονταν συνεχώς σε οριακό σημείο με τον «Πρόεδρο των φτωχών», όπως τον αποκαλούσαν, να επικρίνει ιδιαίτερα την εξωτερική τους πολιτική.

Μάλιστα υπήρξαν και φωνές στις Ηνωμένες Πολιτείας που ζητούσαν δημόσια τη δολοφονία του και την αντικατάστασή του.

Στις εκλογές του 2006 ο Ουγκο Τσάβες επανεκλέγεται από τον πρώτο γύρο συγκεντρώνοντας περίπου το 63% των ψήφων με τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών να επικροτεί την έμφαση που έδινε στην υγεία, την παιδεία και τη στέγαση με την αναδιανομή των κερδών από το πετρέλαιο και την αναδιανομή της γης.

Με εδραιωμένη την εξουσία του ο Ούγκο Τσάβες σκληραίνει ακόμη περισσότερο τη στάση του απέναντι στις ΗΠΑ, χαρακτηρίζει τον, τότε πρόεδρο, Τζόρτζ Μπους «διάβολο» και συνεχίζει το μεγάλο πρόγραμμα κρατικοποιήσεων που είχε ξεκινήσει από τις πρώτες του ημέρες στην προεδρία.

Στις 10 Ιανουαρίου 2007 ο Τσάβες ορκίστηκε για μια ακόμα θητεία. Την ίδια χρονιά, παρά τις αντιδράσεις, προώθησε την παράταση της θητείας του ως το 2012. Στις 2 Νοεμβρίου του 2007 η Εθνοσυνέλευση με 160 ψήφους υπέρ και 7 κατά ενέκρινε τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που είχε προτείνει η κυβέρνηση του Τσάβες ανοίγοντας το δρόμο για την παραμονή του στην εξουσία και την επόμενη δεκαετία.

Από το 2007 και μετά άρχισε να χάνει κάπως την επιρροή του έπειτα από συνεχόμενες προτάσεις για συνταγματικές τροποποιήσεις που θα τον έκαναν απόλυτο κυρίαρχο στη χώρα, ωστόσο, συνέχισε να ασκεί σημαντική επιρροή και εκτός Βενεζουέλας με τη συνεργασία με τον πρόεδρο Μοράλες της Βολιβίας, Λουλά της Βραζιλίας και άλλους σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Ανάμεσα στις ριζοσπαστικές του κινήσεις συγκαταλέγονται εκτός της αναδιανομής του πλούτου και της γης και της εθνικοποίησης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, η δραστική μείωση της ανεργίας, η αύξηση των μισθών και οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια υγεία και παιδεία.

Ο Ούγκο Τσάβες προήγαγε σε μεγάλο βαθμό τα δικαιώματα των ιθαγενών πληθυσμών της χώρας (ήταν κι ίδιος ινδιάνικης καταγωγής) και της Νοτίου Αμερικής γενικότερα.

Το 2011 ασθένησε σοβαρά από καρκίνο, υπεβλήθη σε θεραπείες και επέστρεψε στην εξουσία, ενώ στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2012 ανανέωσε τη θητεία του νικώντας τον αντίπαλό του Ενρίκε Καπρίλες.

Η επιστροφή του καρκίνου

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας αρρώστησε ξανά από καρκίνο και το Δεκέμβρη του 2012 πήγε στην Αβάνα της Κούβας για να υποβληθεί σε πολύπλοκη επέμβαση.

Παρέμεινε στην Κούβα για αρκετές εβδομάδες με την φημολογία για την κατάσταση της υγείας του να φουντώνει και την αντιπολίτευση της χώρας να ζητάει νέες εκλογές.

Ο Ούγκο Τσάβες επέστρεψε στη χώρα του πριν από μερικές ημέρες για να αναρρώσει, με ορισμένους να αναφέρουν ότι απλά επέστρεψε στην πατρίδα του για να πεθάνει.

Το μεσημέρι της Τρίτης η κυβέρνηση της χώρας συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο έπειτα από νέες επιπλοκές στην υγεία του εξαιτίας λοίμωξης του αναπνευστικού, ωστόσο, στις 16:25 (τοπική ώρα) άφησε την τελευταία του πνοή και λίγη ώρα αργότερα ο αντιπρόεδρος, και πιθανότερος διάδοχός του, Νίκολας Μαδούρο ανακοίνωσε συντετριμμένος την είδηση του θανάτου του ηγέτη της Βενεζουέλας.

Νωρίτερα είχε προκληθεί ένταση μεταξύ Βενεζουέλας και ΗΠΑ, καθώς η κυβέρνηση της χώρας κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες για υποκίνηση πραξικοπήματος, απέλασε τους διπλωματικούς της ακόλουθους και υπαινίχθηκε ανάμειξή τους στη νέα επιπλοκή της υγείας του.

Τι επιφυλάσσει το μέλλον

Ο Ούγκο Τσάβες υπήρξε εμβληματική φιγούρα για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής και ιδιαίτερα για τους απόγονους των Ινδιάνων και τους φτωχούς πολίτες των χωρών.

Η απώλειά του αναμένεται να σηματοδοτήσει σημαντικές γεωπολιτικές αλλαγές σε μια από τις πλουσιότερες περιοχές του πλανήτη, με τους φτωχότερους κατοίκους, ενώ εκείνο που προέχει είναι η διαδοχή του στην εξουσία.

Η εκλεγμένη προ μηνών κυβέρνηση είχε αντισταθεί σθεναρά στο ενδεχόμενο επανάληψης των εκλογών εξαιτίας της ασθένειας του Τσάβες, ο οποίος δεν πρόλαβε ποτέ να ορκιστεί, ωστόσο, με βάση το Σύνταγμα της χώρας είναι αναγκασμένη να προκηρύξει εκλογές εντός τριάντα ημερών.

Αν μη τι άλλο χαρισματική προσωπικότητα, ο Ούγκο Τσάβες περνάει στο πάνθεον των ιστορικών ηγετών των χωρών της Λατινικής Αμερικής με τα αμέτρητα επαναστατικά και ριζοσπαστικά κινήματα.

Πάντα θα παραμένει αμφιλεγόμενος, ήρωας, επαναστάτης και ηγέτης για πολλούς, δικτάτορας, συγκεντρωτικός και λαϊκιστής για άλλους, ωστόσο, είναι ο μοναδικός ηγέτης της χώρας εδώ και δεκαετίες που κατάφερε να αντιμετωπίσει, όσο πρόλαβε, τις τεράστιες ανισότητες στη Βενεζουέλα.

Συλλυπητήρια από τον ΣΥΡΙΖΑ

Η υπεύθυνη εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Ρένα Δούρου εξέδωσε την παρακάτω συλλυπητήρια ανακοίνωση:

«Σήμερα ο λαός της Βενεζουέλας θρηνεί την απώλεια του «προέδρου των φτωχών». Ο Ούγκο Τσάβεζ άλλαξε ριζικά τη Βενεζουέλα. Στη διάρκεια των 13 ετών της προεδρίας του χρησιμοποίησε τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της χώρας του για την προώθηση μεταρρυθμίσεων προκειμένου να περιορίσει τις ανισότητες και τη φτώχεια: μείωσε κάτω από το 10% την ανεργία, καθιέρωσε τον υψηλότερο κατώτερο μισθό στη Λατινική Αμερική, αύξησε την αγοραστική δύναμη, περιόρισε δραστικά τη μάστιγα του αναλφαβητισμού, βελτίωσε την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, κ.α.. Στην εξωτερική πολιτική, επεδίωξε μια συμμαχία Νότου – Νότου, επικρίνοντας τις ΗΠΑ και κάνοντας συμμαχίες με το Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα.
Βέβαια έγιναν λάθη και αδικίες. Στόχοι που δεν επιτεύχθηκαν και άλλοι που δεν τέθηκαν καθόλου.
Η Ιστορία θα έχει πλέον τον τελευταίο λόγο για τον Ούγκο Τσάβεζ και την προσφορά του στην πατρίδα του. Πάντως οι συμπατριώτες του τον έχουν ήδη κρίνει, αφού τον ψήφισαν σε τέσσερις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, με τελευταία τον Οκτώβριο του 2012».

Πηγή: iefimerida.gr
ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ.
Είτε υπέρμαχος, είτε πολέμιος του Ούγκο Τσάβες, να ήταν κάποιος, δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι ήταν μια ξεχωριστή, εμβληματική προσωπικότητα των τελευταίων 2 δεκαετιών που σημάδεψε με το πέρασμά της, την σύγχρονη Λατινική Αμερική.

 

Στις Βρυξέλλες κάνουν μπίζνες -καταγγελίες για λόμπι και φαγοπότι


H σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης, στην οποία οι αποφάσεις παίρνονται εκτός των επισήμων αιθουσών συνεδρίασης και μακριά από τη δημοσιότητα, έρχεται πάλι στην επιφάνεια. Όπως σημειώνεται σε ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της Deutche Welle, οι λομπίστες και οι μέθοδοί τους βρίσκονται πάλι στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Αυτή τη φορά με αφορμή καταγγελίες από μη κυβερνητικές οργανώσεις που θέλουν το προσωπικό της Κομισιόν να λειτουργεί συχνά με γνώμονα την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων.

Παρενέβη ο ευρωπαίος διαμεσολαβητής

Τις διασυνδέσεις της Κομισιόν με συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα θέτει στο μικροσκόπιο ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής. Στο επίκεντρο καταγγελίες για τη δράση των λόμπι και τα κριτήρια, με τα οποία νομοθετεί η Επιτροπή.

The Brussels Business

Υπάρχουν βιντεοσκοπημένες σκηνές που καταδεικνύουν πόσο διεισδυτική είναι η επιρροή των λόμπι: Σε ένα ρεστοράν πολυτελείας των Βρυξελλών, ένας κύριος περιγράφει μια κυρία με περισσή αυταρέσκεια τη δραστηριότητά του ως λομπίστας. Υπερηφανεύεται ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα πέντε πελατών του και εισπράττει για αυτή του τη δραστηριότητα 100 χιλιάδες ευρώ ετησίως. Ωστόσο, ο σοβαρός κύριος με το μαύρο κοστούμι και το λευκό πουκάμισο δεν είναι κάποιος επίσημος λομπίστας. Είναι ο Ερνστ Στράσερ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των αυστριακών συντηρητικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η συνομιλία με την κυρία καταγράφεται με κρυφή κάμερα και αποτελεί μέρος του ντοκιμαντέρ «The Brussels Business». Επί τέσσερα χρόνια ο αυστριακός σκηνοθέτης και παραγωγός Φρίντριχ Μόζερ και ο Ματιέ Λιετέρ διερεύνησαν το «μαύρο κουτί των Βρυξελλών», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν. Ήθελαν να καταδείξουν από πού έρχονται οι ιδέες για κάθε νέο νομοσχέδιο και ποιος αναλαμβάνει τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Με λίγα λόγια ήθελαν να καταδείξουν ποιος κινεί τα νήματα στην Ευρώπη, θέτοντας το ερώτημα εάν τελικά είναι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις που αποφασίζουν ή είναι οι μάνατζερ και οι δεξαμενές σκέψεις των μεγάλων επιχειρήσεων. Στην περίπτωση του Στράσερ τα πράγματα ήταν απλά. Το Μάρτιο του 2011 ο αυστριακός ευρωβουλευτής αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, καθώς απαγορεύεται σε ευρωβουλευτές το Lobbying.

«Οι λομπίστες είναι εκείνοι που διαθέτουν την τεχνογνωσία»

Υπάρχει, ωστόσο, στις Βρυξέλλες ένα μεγάλο μέρος του συστήματος εκπροσώπησης ιδιωτικών συμφερόντων που λειτουργεί «νομιμότατα» και μάλιστα εδώ και πολλά χρόνια. «Η επιρροή των λόμπι στις Βρυξέλλες είναι πολύ μεγάλη», τονίζει ο Φρίντριχ Μόζερ σε συνέντευξή του προς την Deutsche Welle. Και αυτό γιατί «οι λομπίστες είναι εκείνοι που διαθέτουν την τεχνογνωσία για συγκεκριμένα θέματα. Και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, κυρίως η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -σε αντίθεση με τις εθνικές κυβερνήσεις αλλά και τις ΗΠΑ- δεν διαθέτουν σε επάρκεια το κατάλληλο προσωπικό προκειμένου να εκπονήσουν μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης».

Εκ των πραγμάτων προκύπτει εξάρτηση από τα «Think Tanks» και άλλους ειδικούς. Στο ντοκιμαντέρ του Μόζερ διακρίνουμε πώς οι ιδέες των λόμπι για την στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ εμφανίζονται αργότερα αυτολεξεί σε επίσημα έγγραφα της ΕΕ.

Εκτιμήσεις θέλουν τον αριθμό των λομπιστών στις Βρυξέλλες να αγγίζει τις 20 χιλιάδες. Στόχος τους, η πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Το πεδίο δράσης τους δεν είναι μεγαλύτερο από τέσσερα τετραγωνικά χιλιόμετρα, γύρω από την πλατεία Ρομπέρ Σουμάν των Βρυξελλών. Εκεί είναι τα γραφεία της Κομισιόν, του Συμβουλίου των Υπουργών και το Ευρωκοινοβούλιο. Σε πολύ κοντινή απόσταση είναι και τα γραφεία των λόμπι: της BASF, της BP, της Philip Morris και άλλων επιχειρηματικών ομίλων.

Πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ για Lobbying

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα Corporate Europe Observatory, οι μεγάλοι όμιλοι δαπανούν ετησίως για Lobbying περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Για μια «ύπουλη κούρσα συμφερόντων» κάνουν λόγο οι ΜΚΟ, διακρίνοντας στο λόμπι έναν κίνδυνο για τη δημοκρατία. Και για τον λόγο αυτόν προσέφυγαν στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή Νικηφόρο Διαμαντούρο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Νίνα Κάτσεμιχ από την οργάνωση Lobbycontrol, «οι πέντε από τους 13 επιτρόπους της προηγούμενης Κομισιόν μεταπήδησαν σε ιδιαίτερα κερδοφόρες δραστηριότητες της ιδιωτικής οικονομίας. Εμείς επικρίνουμε την εξέλιξη αυτή, διότι επιτρέπει σε οικονομικά ισχυρούς να έχουν πλήρη εικόνα και εσωτερικές πληροφορίες από την γραφειοκρατία της ΕΕ. Τους δίνεις επίσης τη δυνατότητα άμεσης επαφής στα ανώτατα κλιμάκια της ευρωπαϊκής διοίκησης».

«Προσφέρω εξυπηρετήσεις»

Από την άλλη πλευρά και όπως είναι φυσικό, οι λομπίστες αντιμετωπίζουν θετικά τη δραστηριότητά τους. Αυτό που είναι καλό για τους επιχειρηματικούς ομίλους είναι καλό και για τους πολίτες, θα πει με περισσή βεβαιότητα ο Πασκάλ Κερνάις, που εργάζεται για το λόμπι European Services Forum. Περιγράφοντας τη δουλειά του υπογραμμίζει: «Προσφέρω εξυπηρετήσεις. Ίσως αυτή να μην είναι μια ωραία λέξη για να περιγράψει τη δουλειά μου. Το Lobbying αντιμετωπίζεται εν μέρει ως μια βρόμικη λέξη. Αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνο δικτύωση, είναι απλά επικοινωνία μεταξύ ανθρώπινων όντων».

Πηγή: iefimerida.gr

Οι Βάσκοι κυκλοφόρησαν τοπικό νόμισμα, το eusco


Eνα καινούριο νόμισμα γεννήθηκε σήμερα στην Ευρώπη. Πρόκειται για το eusco, το νόμισμα των Βάσκων, το οποίο θα συμπληρώνει και θα αναπληρώνει το ευρώ. Ακόμη μια μαχαιριά στο κοινό νόμισμα.

Το eusco θα υπολογίζεται ανάλογα με την αξία του ευρώ και οι πολίτες θα μπορούν να το βρίσκουν στα 40 ανταλλακτήρια που έχουν ανοίξει στη χώρα των Βάσκων. Χαρτονομίσματα των 1,2,5,10 και 20 euscos κυκλοφορούν σήμερα.

Τι θα αλλάξει αυτό στη ζωή των Βάσκων; Με euscο οι Βάσκοι θα μπορούν να αγοράζουν και να πωλούν χωρίς να μπερδεύεται στις αγορές τους το ευρώ. Ετσι, εκτιμούν ότι θα ενισχύσουν την τοπική αγορά αφού μόνο στη χώρα των Βάσκων θα ισχύει και φαίνεται δύσκολο προς το παρόν να γίνει εξαγωγή των eusco.

Το eusco δεν είναι το πρώτο «αιρετικό» νόμισμα απέναντι στο ευρώ. Σε 25 τοπικά διαμερίσματα της Γαλλίας χρησιμοποιούν ήδη τοπικά νομίσματα. Στη Γερμανία κυκλοφορούν ήδη 60 τοπικά νομίσματα, η πόλη Μπρίστολ στη Μεγάλη βρετανία χρησιμοποιεί το Bristol pound, η Ελλάδα διαθέτει το ΤΑΜ στο Βόλο, αλλά το αποκορύφωμα παρατηρείται στην Ελβετία η οποία διαθέτει τοπικό νόμισμα, το WIR, το οποίο κυκλοφορεί από το 1036.

Πηγή:  iefimerida.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Δημιουργός ιστοσελίδας απειλείται με την εσχάτη των ποινών

Με θάνατο από τις αρχές της Σ. Αραβίας απειλείται διαχειριστής ιστοσελίδας στη χώρα.

Ο υπεύθυνος ενός σαουδαραβικού ιστοτόπου κινδυνεύει να καταδικαστεί στην ποινή του θανάτου, αφού ένας δικαστής τον κατηγόρησε για αποστασία και ανέπεμψε την υπόθεσή του σε ανώτερο δικαστήριο, σημείωσε σε μια ανακοίνωσή της η μη κυβερνητική οργάνωση Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch, HRW).

Ο Ράιφ Μπαντάουϊ, δημιουργός του ιστότοπου Ελεύθεροι Σαουδάραβες Φιλελεύθεροι, ο οποίος ασχολείται κατά κύριο λόγο με το ρόλο της θρησκείας στη Σαουδική Αραβία, είχε συλληφθεί τον Ιούνιο, ανέφερε το Παρατηρητήριο.

Αρχικά ο Μπαντάουϊ είχε κατηγορηθεί για το λιγότερο βαρύ αδίκημα της προσβολής του Ισλάμ στο Διαδίκτυο, αλλά κατά μια συνεδρίαση του δικαστηρίου στο οποίο προσήχθη την 17η Δεκεμβρίου ο δικαστής ανέπεμψε την υπόθεση σε ανώτερο δικαστήριο ζητώντας να δικαστεί για αποστασία από το Ισλάμ, πρόσθεσε η ΜΚΟ.

Η καταδίκη για αποστασία –την μεταβολή θρησκεύματος– επισύρει αυτόματα την θανατική ποινή στη Σαουδική Αραβία, όπως και άλλα αδικήματα, περιλαμβανομένης της βλασφημίας.

Στον ιστότοπο του Μπαντάουϊ φιλοξενούνται άρθρα επικριτικά για σημαίνουσες προσωπικότητες της θρησκευτικής ζωής στη Σαουδική Αραβία, ανέφερε το Παρατηρητήριο.

Η χώρα, που βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές πετρελαίου ακολουθεί την ουαχαμπιτική σχολή του Ισλάμ και εφαρμόζει τον ισλαμικό νόμο, τη σαρία. Οι δικαστές βασίζουν τις αποφάσεις τους στην δική τους ερμηνεία του θρησκευτικού νόμου και όχι σε έναν έγγραφο ποινικό κώδικα ή σε δικαστικά προηγούμενα.

ΠΗΓΗ: news247.gr

Μυστικές Υπηρεσίες ΗΠΑ: Η Τουρκία απειλείται με διάσπαση ως το 2030


Η σύσταση του κράτους του Κουρδιστάν εγείρει ανησυχίες

Στρατιώτης κρατάει σημαία της Κουρδικής εθνότητας. REUTERS/Azad Lashkari/Files

Δυνητικά επικίνδυνη για την εδαφική ενότητα της Τουρκίας ενδέχεται να αποδειχτεί τα επόμενα χρόνια η πιθανή δημιουργία του κράτους του Κουρδιστάν, σύμφωνα με την έκθεση «Στρατηγικές Τάσεις 2030» (Global Trends 2030) του Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών (National Intelligence Council) των ΗΠΑ, η οποία αποτελεί βασικό εργαλείο στρατηγικής ανάλυσης και πρόβλεψης.
Ενα από τα έξι σενάρια που παρουσιάζονται στην έκθεση αφορά τη σύσταση του κράτους του Κουρδιστάν, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει την Τουρκία εγείροντας ανησυχίες  για διάσπαση.  Το Κουρδιστάν αντιστοιχεί με μια περιοχή που την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αποτελούσε αυτόνομο βιλαέτι, το οποίο στις μέρες μας καλύπτει την ανατολική Τουρκία (τουρκικό Κουρδιστάν), το βόρειο Ιράκ (ιρακινό Κουρδιστάν), το βορειοδυτικό Ιράν (ιρανικό Κουρδιστάν) και τη βόρεια Συρία (δυτικό Κουρδιστάν) και κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από άτομα κουρδικής καταγωγής. Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι η περιοχή του Κουρδιστάν διαθέτει πλούσιο υπέδαφος με σημαντικά πετρελαϊκά κοιτάσματα.
Η Τουρκία ενδέχεται ομοίως να διαδραματίσει ολοένα αυξανόμενο ρόλο στη διεθνή πολιτική σκηνή και θα έχει μεγαλύτερη επιρροή σε ζητήματα παγκόσμιου χαρακτήρα. Μάλιστα, η έκθεση υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες  πρέπει να βγάλουν από το ράφι την πιθανότητα εισόδου της Τουρκίας  στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να κρατήσουν ζωντανό το ενδεχόμενο και να συνεχίσουν τις σχετικές διαπραγματεύσεις.
Επίσης, η έκθεση αναφέρει ότι η Τουρκία, μαζί με χώρες όπως η Κολομβία, η Αίγυπτος, η Ινδονησία, το Ιράν, το Μεξικό και η Νότιος Αφρική είναι πιθανό να σημειώσουν σημαντική οικονομική άνθηση. Η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Ευρώπη παρόλα αυτά ενδέχεται να σημειώσουν την ακριβώς αντίθετη πορεία, εκείνη της ύφεσης.
Περαιτέρω σενάρια αφορούν την «πτώση» των Ηνωμένων Πολιτειών από το βάθρο της υπερδύναμης, καθώς η χώρα θα γίνει μάλλον «πρώτη μεταξύ ίσων» σε μια νέα παγκόσμια και πολυπολική τάξη πραγμάτων.
Παρόλα αυτά, η Κίνα αναφέρεται ως χώρα με αργή, αλλά σταθερή άνοδο στον τομέα της παγκόσμιας ισχύος, που θα παραμείνει κορυφαίος «παίκτης» στην Ασία.
ΠΗΓΗ: tovima.gr

Ισραήλ – Παλαιστίνη: Η ιστορία μιας «αιώνιας» διαμάχης


Του Νικόλα Γεωργιακώδη

Ισραήλ και Παλαιστίνη. Δύο λαοί, ένα κομμάτι γης, μια αρχαία διαμάχη. Οι «αναζωπυρώσεις» συχνές, οι αιματοχυσίες και ο θάνατος αμάχων θλιβερή πραγματικότητα και η αδυναμία εύρεσης μιας διπλωματικής λύσης, μετά από τόσες δεκαετίες, σχεδόν εξοργιστική για την κοινή γνώμη. Ζητήματα όπως η αναγνώριση και η εθνική ασφάλεια του Ισραήλ, το καθεστώς της Ιερουσαλήμ και των κατεχομένων εδαφών, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, οι οικισμοί των Ισραηλινών και η κατανομή των φυσικών πόρων παραμένουν ακόμα άλυτα. Τι μέλει γενέσθαι; Ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Αυτό που οφείλουμε να μάθουμε όμως, είναι οι ρίζες του προβλήματος, τα γεγονότα δηλαδή τα οποία οδήγησαν την κατάσταση σε αυτό το σημείο. Γιατί η ιστορία μπορεί να γράφεται μεν από τους νικητές, όμως στην περίπτωση της Ισραηλινοπαλαιστινιακής αυτής διένεξης, τα όρια ανάμεσα στον νικητή και τον ηττημένο είναι δυσδιάκριτα.

Η αρχή της διαμάχης

«Για να βρούμε την ρίζα του προβλήματος θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το πέρασμα της περιοχής που είναι σήμερα η Παλαιστίνη υπό την Βρετανική επιρροή. Αυτό συνέβη με ένα σύστημα Διεθνούς Εποπτείας το 1922, το οποίο λέγεται Εντολή. Πρόκειται για εντολές οι οποίες δόθηκαν από την Κοινωνία των Εθνών και έτσι η Παλαιστίνη δόθηκε υπό την εντολή των Βρετανών», λέει ο κ. Σωτήρης Ρούσσος, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Επιστημονικός Υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών.

«Οι Βρετανοί προκειμένου να βρουν συμμάχους εναντίων των Οθωμανών κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν δώσει υποσχέσεις για κράτος στην περιοχή και προς τους Εβραίους και προς τους Παλαιστίνιους. Βέβαια, εκείνη την εποχή, οι Παλαιστίνιοι Άραβες στην Παλαιστίνη ήταν πάνω από 85 τοις εκατό του πληθυσμού. Με σταδιακή όμως, εγκατάσταση Εβραίων καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου από το 1922 μέχρι το 1940, η πληθυσμιακή σύνθεση άλλαξε. Αυτό οδήγησε σε μεγάλες συγκρούσεις και μετά ήρθε το Ολοκαύτωμα στην Ευρώπη από τους Ναζί, το οποίο δημιούργησε ακόμα πιο μεγάλες διεθνείς πιέσεις στην Βρετανία για να δημιουργήσει ένα κράτος Εβραίων στην περιοχή της Παλαιστίνης», προσθέτει. Στην απόφαση αυτοί οι Άραβες αντέδρασαν έντονα, καθώς θεώρησαν ότι δεν μπορεί να γίνει ένα τέτοιο κράτος σε μια περιοχή όπου είχαν πλειοψηφία. Έτσι το 1947, τα Ηνωμένα Έθνη και μετά από μεγάλη διπλωματική μάχη, αποφάσισαν ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν δύο κράτη στην Παλαιστίνη: ένα Ισραηλινό και ένα Παλαιστινιακό.

«Οι Άραβες δεν δέχονται αυτή την απόφαση και έχουμε τον πρώτο Αραβοΐσραηλινό πόλεμο το 1948. Το Ισραήλ νικά και αποτέλεσμα είναι να καταλάβει μια σειρά από εδάφη Παλαιστινίων. Από αυτή την πρώτη ‘κατάληψη’ εδαφών, φεύγουν περί το ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, οι οποίοι κατευθύνθηκαν προς την δυτική όχθη του Ιορδάνη, στην Γάζα, στην Συρία και τον Λίβανο», αναφέρει ο κ. Ρούσσος. Θα ακολουθήσουν άλλοι δύο αραβοισραηλινοί πόλεμοι το 1967 και το 1973. Στον πρώτο πόλεμο, γνωστό και ως «Πόλεμο των έξι ημερών», το Ισραήλ θα καταλάβει την δυτική όχθη του Ιορδάνη και ένας μεγάλος πληθυσμός Παλαιστινίων θα βρεθεί υπό κατοχή.

«Μετά από διάφορες περιπέτειες και πολέμους, φτάνουμε στο 1987 όταν και γίνεται η πρώτη μεγάλη εξέγερση των Παλαιστινίων, η Ιντιφάντα, η οποία αναγκάζει το Ισραήλ να έρθει σε αδιέξοδο, καθώς κατ’ ουσία χρησιμοποίησε τον στρατό, δημιουργώντας γενική κατακραυγή. Από την άλλη μεριά, η Παλαιστίνη λόγω του ότι είχε ταχθεί με τη λάθος πλευρά στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1991, αναγκάστηκε να κάνει βήματα συμβιβασμού. Έτσι έγινε η πρώτη συμφωνία ειρήνης, η Συμφωνία του Όσλο», προσθέτει.

Η συμφωνία αυτή παραδίδει κάποια εδάφη σε παλαιστινιακή διοίκηση, όμως αφήνει τα τέσσερα βασικά προβλήματα του παλαιστινιακού ζητήματος άλυτα: το εδαφικό, το ζήτημα της Ιερουσαλήμ, το ζήτημα των υδάτων και το ζήτημα των προσφύγων. Η μη διευθέτηση των ζητημάτων αυτών, οδηγεί σε νέες συγκρούσεις και στην δεύτερη μεγάλη εξέγερση, την Ιντιφάντα του 2000, η οποία καταπνίχθηκε από τον ισραηλινό στρατό. Έκτοτε υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ της παλαιστινιακής παραστρατιωτικής οργάνωσης Χαμάς και της πολιτικο-στρατιωτικής οργάνωσης του Γιασέρ Αραφάτ Φατάχμε αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι να χωριστούν. Η Φατάχ ελέγχει την δυτική όχθη του Ιορδάνη και η Χαμάς την Γάζα. «Τα πράγματα έχουν μείνει εκεί, με το Ισραήλ να συνεχίζει τους εποικισμούς», καταλήγει ο κ. Ρούσσος.

Προσπαθώντας να ερευνήσουμε το θέμα όσο πιο αντικειμενικά και αποστασιοποιημένα γίνεται, απευθυνθήκαμε και στις δύο πλευρές μέσω των πρεσβειών τους και τους ζητήσαμε να μοιραστούν μαζί μας τις θέσεις τους, αλλά και τις λύσεις που προτείνουν για το φλέγον αυτό ζήτημα. Την απάντηση στο «τις πταίει;» την αφήνουμε στην κρίση σας.

Μούσταφα Αζούζ: «Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι πολεμοχαρής»

Ο κ. Μούσταφα Αζούζ, Σύμβουλος Τύπου της Παλαιστινιακής Πρεσβείας στην Ελλάδα μίλησε στο In2life για τις διαφορές των Παλαιστινίων με το ισραηλινό κράτος.

«Το Παλαιστινιακό είναι το παλαιότερο διεθνές ζήτημα στην ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών. Ξεκίνησε στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν η ιστορική Παλαιστίνη βρισκόταν υπό Βρετανική Εντολή. Τότε μεγάλα κύματα Εβραίων μεταναστών, από την Ευρώπη κυρίως, άρχισαν να φτάνουν στην Παλαιστίνη, θέτοντας σε εφαρμογή το Σιωνιστικό σχέδιο για τον εποικισμό της περιοχής. Το 1947, με τη λήξη της βρετανικής εντολής και με πρόταση της Βρετανίας η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε την απόφαση Διαμελισμού της ιστορικής Παλαιστίνης σε δυο κράτη. Οι Παλαιστίνιοι και οι Άραβες απέρριψαν την απόφαση αυτή, καθώς αποτελούσε μια ιστορική αδικία σε βάρος των Παλαιστινίων που ζούσαν στην πατρίδα τους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα», λέει και προσθέτει: «Στον πρώτο αραβοϊσραηλινό πόλεμο, επτακόσιες χιλιάδες Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και σκορπίστηκαν ως πρόσφυγες στις γύρω αραβικές χώρες. Το Ισραήλ επιβλήθηκε με τη δύναμη των όπλων, με τη βία και με την υφαρπαγή της γης του παλαιστινιακού λαού. Το σύγχρονο παλαιστινιακό κίνημα, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’60 με τον ένοπλο αγώνα, υπό την ηγεσία του Γιάσερ Αραφάτ με αίτημα την αποκατάσταση της ιστορικής αδικίας που υπέστη ο παλαιστινιακός λαός με τον ξεριζωμό του από την γη του. Στον πόλεμο του 1967 το Ισραήλ κατέλαβε ό,τι είχε απομείνει από τα εδάφη της ιστορικής Παλαιστίνης, δηλαδή τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και τη Λωρίδα της Γάζας. Εκείνο τον χρόνο τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν το ψήφισμα 242 που κάλεσε το Ισραήλ να αποχωρήσει από τα εδάφη αυτά, ώστε εκεί να ιδρυθεί τα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος».

Για την συμφωνία του Όσλο λέει: «Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης υπό την ηγεσία του Γιάσερ Αραφάτ έκανε τον ιστορικό συμβιβασμό το 1993 και αποδέχθηκε το ψήφισμα 242, αποδέχθηκε δηλαδή το ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος να περιοριστεί στα εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967, δηλαδή Δυτική Όχθη και Λωρίδα της Γάζας με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τα οποία εδάφη αποτελούν μόλις το 22% της έκτασης της ιστορικής Παλαιστίνης».

Για την κατάσταση από τότε μέχρι σήμερα, ο κ. Αζούζ στέκεται στην άρνηση των ισραηλινών κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τα όσα προβλέπει η συμφωνία του Όσλο: «Αντί το Ισραήλ να αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής από τα εδάφη του 1967, συνέχισε και συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό τον εποικισμό των εδαφών αυτών με την ανέγερση χιλιάδων οικιστικών μονάδων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και στη Δυτική Όχθη, με αποτέλεσμα ο αριθμός των Ισραηλινών εποίκων στα παλαιστινιακά εδάφη του 1967 να έχει διπλασιαστεί από το 1993 μέχρι σήμερα και να έχει ξεπεράσει τις 400.000 εποίκους», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Όσο το Ισραήλ αρνείται να συμμορφωθεί με τη διεθνή νομιμότητα και συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως κράτος υπεράνω του διεθνούς δικαίου με την στρατιωτική κατοχή και τον εποικισμό, δεν μπορεί να έρθει η ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι πολεμοχαρής, είναι φορέας πολιτισμού και αγωνίζεται για το δικαίωμα του να ζήσει ελεύθερος σε μια ελεύθερη πατρίδα, όπως όλοι οι λαοί του κόσμου. Η Παλαιστίνη είναι η γενέτειρα των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. Ο παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται για δικαιοσύνη και ειρήνη».

Γουίλιαμ Αναγνωσταράς: «Κομβική παράμετρος της διένεξης η μη αποδοχή του κράτους του Ισραήλ από τους Παλαιστίνιους και πολλές αραβικές χώρες»

Από την πλευρά του, ο κ. Γουίλιαμ Αναγνωσταράς, Εκπρόσωπος Τύπου της Ισραηλινής πρεσβείας τονίζει πως η διένεξη δεν μπορεί να αναλυθεί συνοπτικά, όμως θεωρεί πως μια κομβική παράμετρος για την ύπαρξη της Ισραηλοπαλαιστινιακής διένεξης ήταν και είναι σε μεγάλο βαθμό η μη αποδοχή του κράτους του Ισραήλ από τους Παλαιστινίους και πολλές αραβικές χώρες.

Για τον πρώτο Αραβοισραηλινό πόλεμο του 1948 αναφέρει: «Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας, ξεκίνησε μετά την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ και αφότου η παλαιστινιακή πλευρά και οι Άραβες απέρριψαν το Σχέδιο Διχοτόμησης του ΟΗΕ το 1947, το οποίο προέβλεπε την δημιουργία εβραϊκού και αραβικού κράτους στα εδάφη της υπό Βρετανικής Εντολής αποικιακής Παλαιστίνης. Αντ’ αυτού, επτά αραβικά κράτη επιτέθηκαν στο νεοσύστατο ισραηλινό κράτος με σκοπό την εξαφάνισή του».

Ο Πόλεμος των Έξι ημερών το 1967, ήταν σύμφωνα με τον κ. Αναγνωσταρά αποτέλεσμα της κλιμάκωσης των επιθέσεων και των απειλών από την Συρία και την Αίγυπτο εναντίον του Ισραήλ, ενώ όσον αφορά την Λωρίδα της Γάζας και την Δυτική όχθη τονίζει: «Αξίζει να σημειωθεί ότι εδάφη που περιήλθαν στον έλεγχο του Ισραήλ, όπως η Δυτική Όχθη και η Λωρίδα της Γάζας, βρίσκονταν σε αραβικά χέρια για 19 χρόνια, από το 1948 μέχρι το 1967 και ουδέποτε δημιουργήθηκε παλαιστινιακό κράτος σε αυτά».

Η Λωρίδα της Γάζας

Ακρογωνιαίος λίθος της σύγκρουσης Ισραήλ – Παλαιστίνης, είναι η Λωρίδα της Γάζας, μια παράλια χερσαία λωρίδα στο νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου, μεταξύ της Αιγύπτου και του Ισραήλ η οποία δημιουργήθηκε το 1948, με βάση τη γραμμή εκεχειρίας του Πρώτου Αραβοϊσραηλινού πολέμου. Ποια είναι σύμφωνα με τις δύο πλευρές, τα βαθύτερα αίτια της αιματοχυσίας και της τωρινής κατάστασης σε αυτή την περιοχή;

Ο κ. Αζούζ στέκεται στον «ασφυκτικό» όπως τον χαρακτηρίζει αποκλεισμό της περιοχής από το Ισραήλ: «Επί πέντε συνεχή χρόνια, η Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται υπό έναν ασφυκτικό αποκλεισμό που δεν επιτρέπει την ελευθερία κίνησης ούτε ανθρώπων ούτε αγαθών. Η πολιορκία αυτή επιβλήθηκε με το πρόσχημα ότι η Χαμάς ελέγχει την Λωρίδα της Γάζας, αλλά το Ισραήλ έχει ουσιαστικά μετατρέψει τη Λωρίδα της Γάζας σε μια τεράστια φυλακή», τονίζει και προσθέτει: «Δεν επιτρέπει στους Παλαιστινίους ψαράδες να ανοιχτούν στη θάλασσα παρά μόνο σε μικρή απόσταση. Δεν επιτρέπει στους Παλαιστινίους αγρότες να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους που βρίσκονται κοντά στα σύνορα. Δεν επιτρέπει την εισαγωγή βασικών ειδών ανάγκης για την επιβίωση του πληθυσμού. Δεν επιτρέπει την εισαγωγή τσιμέντου για την ανοικοδόμηση των βομβαρδισμένων κτιρίων και σπιτιών».

Σύμφωνα με τον κ. Αζούζ, το Ισραήλ μέσα σε τέσσερα χρόνια έχει εξαπολύσει δύο ανηλεείς πολέμους εναντίων του παλαιστινιακού λαού: «Το 2008/9 το Ισραήλ εξαπέλυσε μια εγκληματική και απάνθρωπη επίθεση δολοφονώντας περισσότερους από 1500 Παλαιστίνιους αμάχους. Τον περασμένο μήνα, μια παρόμοια επίθεση του Ισραήλ είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από 160 αμάχων Παλαιστινίων και τον τραυματισμό εκατοντάδων άλλων. Το Ισραήλ έχει ισοπεδώσει τη Γάζα με τα υπερσύχρονα όπλα που διαθέτει βομβαρδίζοντας την από αέρα, θάλασσα και στεριά. Πρόκειται για ενέργειες και πράξεις που ισοδυναμούν με εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με την 4η συνθήκη της Γενεύης για την προστασία των αμάχων σε καιρό πολέμου», λέει χαρακτηριστικά και ευελπιστεί ότι το Ισραήλ θα σεβαστεί την τελευταία εκεχειρία που επετεύχθη, έστω και αν το ζητούμενο δεν είναι απλώς μια βιώσιμη εκεχειρία, αλλά η πλήρης άρση του αποκλεισμού της Γάζας.

Την έννοια «αποκλεισμό» για την Λωρίδα της Γάζας δεν αποδέχεται η ισραηλίτικη πλευρά. «Ο όρος «αποκλεισμός» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι στην κυριολεξία περνούν στην Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι βοήθειας και προϊόντων -τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, κλπ.- σε μηναία βάση. Επιπλέον, το Ισραήλ παρέχει ηλεκτροδότηση και νερό στη Γάζα. Ταυτόχρονα, τα σύνορα με την Αίγυπτο είναι ανοικτά. Υπάρχει μόνο ένας θαλάσσιος αποκλεισμός της περιοχής από το Ισραήλ, μοναδικός στόχος του οποίου είναι να εμποδίσει την παράνομη μεταφορά όπλων προς την Χαμάς», αναφέρει ο κ. Αναγνωσταράς και στέκεται στους λόγους που οδήγησαν το Ισραήλ στο να εξαπολύσει επιθέσεις στην περιοχή.

«Η Ισραηλινή Κυβέρνηση έπρεπε να προστατέψει τους πολίτες της από τις αδιάκοπες επιθέσεις εκατοντάδων ρουκετών της Χαμάς από την Λωρίδα της Γάζας. Ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί, το 15 τοις εκατό το συνολικού πληθυσμού, βρισκόταν κάτω από συνεχή απειλή. Τα σχολεία παρέμειναν κλειστά και οι άνθρωποι σε καταφύγια. Καμία χώρα στον κόσμο δεν μπορεί να ανεχτεί μια τέτοια κατάσταση», λέει.

«Η Χαμάς είναι μια τρομοκρατική οργάνωση που αναγνωρίζεται ως τέτοια από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η οργάνωση απορρίπτει την ειρηνευτική διαδικασία και την ύπαρξη του Ισραήλ, ενώ λαμβάνει υποστήριξη και οπλισμό από το Ιράν. Στις επιθέσεις της, η Χαμάς στοχεύει αποκλειστικά αθώους πολίτες στο Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα κρύβεται πίσω από τον δικό της άμαχο πληθυσμό εξαπολύοντας ρουκέτες από κατοικημένες περιοχές, σχολεία, τζαμιά, κλπ. Συνολικά 13.000 ρουκέτες έχουν πλήξει το Ισραήλ από τότε που αποσύρθηκε από τη Γάζα», αναφέρει.

Για τις απώλειες σε άμαχο πληθυσμό από την πλευρά των Παλαιστινίων εξηγεί: «Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις έκαναν τα μέγιστα να πλήξουν μόνο στρατιωτικούς στόχους και πραγματικά θλίβονται για τις οποιοσδήποτε απώλειες αθώων. Είχαν να αντιμετωπίσουν έναν αδίστακτο αντίπαλο που δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί τους δικούς του αμάχους ως εργαλείο εντυπωσιασμού».

Υπάρχει φως στο τούνελ;

Θα μπορέσει άραγε κάποια στιγμή να λυθεί ειρηνικά και διπλωματικά η διαμάχη; Ο κ. Ρούσσος εμφανίζεται προβληματισμένος: «Και οι δύο λαοί όπως τα έφερε η ιστορία θα πρέπει να ζήσουν μαζί σε μια περιοχή που είναι πάρα πολύ μικρή και να έχουν το δικό τους κράτος. Είναι δίκαιο και από πλευράς κοινού ορθολογισμού. Δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος, ιδιαίτερα με την συγκεκριμένη κυβέρνηση στο Ισραήλ. Από την άλλη, η Παλαιστίνη είναι διαιρεμένη μεταξύ Χαμάς και Φατάχ. Οι εξελίξεις πάντως στην Μέση Ανατολή αλλάζουν συνεχώς», λέει.

Ο κ. Αναγνωσταράς θεωρεί ότι ο μοναδικός τρόπος να επιλυθεί το πρόβλημα είναι με απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών. «Αυτή είναι η βασική αρχή που έχει υιοθετηθεί σε όλες τις ειρηνευτικές συμφωνίες που έχουν υπογράψει το Ισραήλ και οι Παλαιστίνιοι Αυτή η αρχή έχει αναγνωριστεί από το Διεθνές Κουαρτέτο -ΗΠΑ, Ε.Ε., ΟΗΕ και Ρωσία», αναφέρει.

«Βασική προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος είναι ο τερματισμός της Ισραηλινής κατοχής των εδαφών του 1967, ώστε εκεί να ιδρυθεί το ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ», λέει ο κ. Αζούζ και προσθέτει: «Αυτή είναι η λεγόμενη λύση των δύο κρατών που στηρίζει ολόκληρη η διεθνής κοινότητα, το Ισραήλ όμως αρνείται, επιμένει στον εποικισμό και θέλει να κρατήσει μεγάλα τμήματα της Δυτικής Όχθης. Αρνείται να αποχωρήσει από την ανατολική Ιερουσαλήμ και συνεχίζει την αλλοίωση του αραβικού χαρακτήρα της πόλης, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου που απαγορεύει την οποιαδήποτε δημογραφική ή άλλη αλλοίωση των εδαφών που βρίσκονται υπό κατοχή. Αρνείται να αναγνωρίσει το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων και να απελευθερώσει τους χιλιάδες Παλαιστίνιους κρατούμενους».

Ο κ. Αναγνωσταράς τονίζει τα προβλήματα που υπάρχουν στις διαπραγματεύσεις: «Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει απευθύνει επανειλημμένα έκκληση στην παλαιστινιακή πλευρά να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς προϋποθέσεις, αλλά έχει εισπράξει την συνεχή απόρριψη της ηγεσίας των Παλαιστινίων. Η ειρήνη και ένα παλαιστινιακό κράτος μπορούν να προκύψουν μόνο μέσα από ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την χώρα που έχει το μεγαλύτερο συμφέρον να ζήσει ειρηνικά με τους Παλαιστινίους: το Κράτος του Ισραήλ».

Ένα ακόμα «αγκάθι» στις σχέσεις των δύο λαών, είναι η πρόσφατη αναγνώριση της Παλαιστίνης από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως κράτος παρατηρητής με 138 ψήφους υπέρ, 41 αποχές και 9 κατά. Τι λένε για αυτή την εξέλιξη οι δύο πλευρές;

«Αποτελεί νίκη του Παλαιστινιακού λαού και δικαίωση των αγώνων και θυσιών του. Και όπως τόνισε ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς, η απόφαση αυτή αποτελεί ουσιαστικά ένα διεθνές πιστοποιητικό γέννησης του Κράτους της Παλαιστίνης. Έχουμε εκφράσει δημόσια τις ευχαριστίες μας στην Ελλάδα και στην Κύπρο και είμαστε ευγνώμονες σε όλες τις χώρες που μας στήριξαν. Η απόφαση αυτή εκφράζει τη βούληση της διεθνούς κοινότητας για διάσωση της λύσης των δύο κρατών, την οποία λύση υπονομεύει το Ισραήλ. Επίσης, επιφέρει σημαντική αναβάθμιση του πολιτικού και νομικού καθεστώτος των παλαιστινιακών εδαφών που βρίσκονται υπό Ισραηλινή κατοχή από το 1967», λέει ο κ. Αζούζ, θεωρώντας πως αυτή η απόφαση ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της Παλαιστίνης σε άλλους διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς, όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στο οποίο η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή θα έχει πλέον τη δυνατότητα να προσφύγει κατά του Ισραήλ.

Από την πλευρά του ο κ. Αναγνωσταράς δικαιολογεί την στάση του Ισραήλ, το οποίο αντιτάχθηκε στην απόφαση αυτή: «Το αίτημα των Παλαιστινίων να αναγνωριστούν ως κράτος μη μέλος παρατηρητής του ΟΗΕ στην πραγματικότητα αποτελεί μια προσπάθεια παράκαμψης της ειρηνευτικής διαδικασίας από την πλευρά τους. Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία κίνηση των Παλαιστινίων δεν πρόκειται να κάνει τίποτα ως προς την επίλυση των κρίσιμων ζητημάτων μεταξύ των δύο πλευρών όπως είναι ο καθορισμός των συνόρων, οι διευθετήσεις ασφάλειας, οι πρόσφυγες, οι οικισμοί, κλπ. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει περισσότερες δυσκολίες στις συνομιλίες γι’ αυτά τα θέματα».

ΠΗΓΗ: in2life.gr

«ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ» — Διαδηλωτές «πολιόρκησαν» τα Starbucks στη Βρετανία


«Starbucks πλήρωσε τους φόρους» φώναξαν εκατοντάδς Βρετανοί, οι οποίοι πραγματοποίησαν χθες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα έξω από την αμερικανική αλυσίδα καφετεριών διαμαρτυρόμενοι για την μη καταβολή εταιρικών φόρων, σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση πραγματοποιεί περικοπές σε βασικές υπηρεσίες, εξαιτίας της μείωσης των εσόδων.

Ακτιβιστές κατά των μέτρων λιτότητας, συγκεντρώθηκαν έξω από ένα κεντρικό κατάστημα της αλυσίδας στο Λονδίνο εις ένδειξη διαμαρτυρίας, φωνάζοντας συνθήματα. Λίγο αργότερα κατέφθασαν περιπολικά της αστυνομίας και διέλυσαν το πλήθος.

Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε περισσότερα από 40 υποκαταστήματα των Starbucks, όπως στο Λίβερπουλ, το Μπέρμιγχαμ και το Κάρντιφ, δύο ημέρες αφότου η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα καταβάλει περίπου 20 εκατομμύρια λίρες σε φόρους μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

Η πολυεθνική Starbucks έκανε την εν λόγω ανακοίνωση μετά από εβδομάδες επικρίσεων που δεχόταν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αφού αποκαλύφθηκε ότι η εταιρεία δεν είχε καταβάλει φόρους στη Βρετανία τα τελευταία τρία έτη, ενώ παράλληλα ενημέρωνε τους επενδυτές ότι η επιχείρηση ήταν ιδιαίτερα κερδοφόρα.

Η προσφορά της Starbucks για καταβολή 20 εκατομμυρίων λιρών στο κράτος ήταν απλά «ένα διαφημιστικό κόλπο», είπε η 26χρονη Ρόζι Ρότζερς, η οποία συμμετείχε στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. «Αν η Starbucks, αν όλοι οι φοροφυγάδες πλήρωναν τους απαιτούμενους φόρους, τότε η οικονομία της χώρας θα βρισκόταν σε πολύ καλύτερα επίπεδα».

«Γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε τέλειοι. Ελπίζουμε με την πάροδο του χρόνου, μέσα από τις δράσεις μας και τη συμβολή μας, να μας δοθεί η ευκαιρία να σας αποδείξουμε ότι χρήζουμε της εμπιστοσύνης σας», δήλωσε ο Κρις Ένγκσκοβ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σε ανακοίνωσή της η εταιρεία ανέφερε ότι πάντα ενεργούσε νόμιμα, από το 1998 οπότε και άνοιξε η αλυσίδα καφετεριών στη Βρετανία και δεν έχει αποκρύψει κέρδη από την εφορία. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι παρά το γεγονός ότι εξυπηρετεί τουλάχιστον 2 εκατομμύρια Βρετανούς πελάτες την εβδομάδα, τα υψηλά ενοίκια μειώνουν σημαντικά τα κέρδη της.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Αυτά να τα βλέπουμε εδώ στη χώρα μας. Που το μόνο πράγμα που ξέρουμε ως αντίδραση είναι να σπάμε, να πετάμε πέτρες και να πλακωνόμαστε μεταξύ μας. Ποτέ, δεν είδα, αντίστοιχη διαμαρτυρία στη χώρα μου. Ποτέ. Και δεν την είδα, γιατί ο Έλληνας εργάζεται ως υπάλληλος στον φοροφυγά, και θέλει να προστατεύσει το μεροκάματό του. Βάζει άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα τάχα, στους οποίους μετά διαμαρτύρεται γιατί δεν έκαναν την δουλειά. Σπάει μετά οργισμένος τα πάντα και στην συνέχεια τους ξαναψηφίζει. Δική του πρωτοβουλία καμία. Δική του ΚΟΣΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ,  ΚΑΜΙΑ….. ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ ….ΜΗΔΕΝ. Και μετά θέλει να λέγεται και Ευρωπαϊκό Κράτος. Και δείτε τη διαφορά της αντίδρασης. Οι Βρετανοί μόλις το έμαθαν, βγήκαν στον δρόμο. Δεν περιμένουν να πέσει στο κεφάλι τους όλος ο ουρανός για να εκφράσουν την αντίθεσή τους. Πράττουν ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ, άσχετα αν αυτό θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όμως ΕΝΕΡΓΟΥΝ και αυτό έχει τη σημασία του.

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!


https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/syria26.jpg

Συρία: Ξεπέρασαν τους 41.000 οι νεκροί

Ξεπέρασαν τους 41.000 οι νεκροί στην Συρία, στην πλειονότητα τους πολίτες, μετά την εκδήλωση πριν από είκοσι μήνες του κινήματος αμφισβήτησης του καθεστώτος του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τουλάχιστον 28.762 άμαχοι έχουν σκοτωθεί από τις 15 Μαρτίου του 2011, διευκρίνισε η μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία περιλαμβάνει στους αμάχους τους πολίτες που πήραν τα όπλα κατά του κυβερνητικού στρατού.

Ο αριθμός των στρατιωτών που έχουν σκοτωθεί ανέρχεται σε 10.323 και των αποστατών σε 1.402, διευκρίνισε το Παρατηρητήριο.

Σε αυτούς «θα πρέπει να προστεθούν 602 άνθρωποι που έχουν σκοτωθεί αλλά ακόμη δεν έχει καταστεί δυνατό να αναγνωριστούν», σύμφωνα με τον πρόεδρο του Παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντελραχμάν, ο οποίος διευκρίνισε ότι μαζί με αυτούς ο συνολικός αριθμός των νεκρών ανέρχεται σε 41.089.

Ωστόσο στον απολογισμό αυτόν δεν λαμβάνονται υπόψη οι χιλιάδες άνθρωποι που αγνοούνται μετά την σύλληψή τους, ούτε η πλειονότητα των νεκρών στους κόλπους των «Σαμπίχα», των φιλοκαθεστωτικών πολιτοφυλακών.

Ως τον Ιανουάριο θα ανέλθουν σε 700.000 οι Σύροι πρόσφυγες που θα έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους για να γλιτώσουν από τις μάχες, ανακοίνωσε παράλληλα σήμερα ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν, σημειώνοντας ότι πρόκειται για μια θεαματική αύξηση του αριθμού των προσφύγων, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι η σύγκρουση έχει φτάσει πλέον σε «τρομερά επίπεδα ωμότητας».

«Αναμένουμε να δούμε τον αριθμό των προσφύγων να φτάνει τους 700.000 ως τις αρχές του ερχόμενου έτους», δήλωσε ο Μπαν, προσθέτοντας ότι θα επισκεφθεί προσεχώς τους καταυλισμούς Σύρων προσφύγων στην Ιορδανία και την Τουρκία.

Ο Λάκνταρ Μπραχίμι, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου για τη Συρία, προειδοποίησε παράλληλα, μιλώντας σήμερα στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ότι η Συρία κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα «κράτος σε αποσύνθεση» και απηύθυνε έκκληση να γίνουν νέες διεθνείς προσπάθειες για να υπάρξει μια πολιτική λύση.

Ωστόσο ο ίδιος σημείωσε ότι οι πιθανότητες για τη διαπραγμάτευση μιας ρύθμισης με διάρκεια στη σύγκρουση στη Συρία είναι «πράγματι πολύ λίγες».

«Στην ίδια την Συρία δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ανάμεσα στις διάφορες πλευρές», δήλωσε ο Μπραχίμι. «Ούτε το πρόβλημα δεν ορίζουν με τους ίδιους όρους», σημείωσε.

Χώρες που προηγουμένως υποστήριζαν μια πολιτική ρύθμιση στη Συρία, υιοθέτησαν μια εχθρική στάση έναντι του καθεστώτος στη Δαμασκό και τώρα υποστηρίζουν την ένοπλη αντιπολίτευση. Το γεγονός αυτό καθιστά πιο δύσκολο γι’ αυτούς να συμφωνήσουν σε ένα «εφαρμόσιμο ειρηνευτικό σχέδιο στο άμεσο μέλλον», κατέληξε.

Συγκρούσεις για το αεροδρόμιο της Δαμασκού

Παράλληλα, στα μέτωπα των συγκρούσεων στην Συρία, ακτιβιστές ανέφεραν ότι οι Σύροι αντάρτες πολεμούν σήμερα για να πάρουν τον έλεγχο του αεροδρομίου της Δαμασκού έπειτα από ημέρες που ακολουθούσαν την τακτική των επιθέσεων και της άμεσης αποχώρησης στην γύρω περιοχή.

«Θέλουμε να απελευθερώσουμε το αεροδρόμιο λόγω των αναφορών που έχουμε ότι πολιτικά αεροπλάνα που έρχονται εδώ μεταφέρουν όπλα για το καθεστώς», δήλωσε ο εκπρόσωπος των ανταρτών Μούσαμπ Αμπού Κιτάντα.

Οι σφοδρές μάχες που γίνονται κοντά στο αεροδρόμιο, οι οποίες ανάγκασαν πολλές ξένες αεροπορικές εταιρείες να αναστείλουν τις πτήσεις τους προς τη Δαμασκό, δείχνουν ότι οι Σύροι αντάρτες είναι τώρα καλύτερα εξοπλισμένοι και πιο οργανωμένοι, σύμφωνα με παρατηρητές.

Παράλληλα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε ότι αεριωθούμενα των συριακών δυνάμεων βομβάρδισαν σήμερα στόχους των Σύρων ανταρτών κοντά στον δρόμο που οδηγεί στο αεροδρόμιο της Δαμασκού, στις περιοχές Ακράμπα και Μπαμπίλα, οι οποίες βρίσκονται στα νοτιοανατολικά περίχωρα της συριακής πρωτεύουσας.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, αλλά και την συριακή κρατική τηλεόραση, δύο εργαζόμενοι στο αεροδρόμιο σκοτώθηκαν όταν ένα βλήμα έπληξε το λεωφορείο με το οποίο πήγαιναν στην δουλειά τους. Η τηλεόραση διευκρίνισε ότι οι δύο εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της νύχτας.

«Μερικά βλήματα έχουν πέσει κοντά στο αεροδρόμιο, αλλά κανείς δεν έχει πλήξει απευθείας το αεροδρόμιο μέχρι στιγμής», σύμφωνα με τον επικεφαλής του παρατηρητηρίου Ράμι Αμπντελραχμάν.

Ο ίδιος διευκρίνισε παράλληλα ότι ο δρόμος για το αεροδρόμιο είναι σήμερα ανοιχτός, αλλά έχει ελάχιστη κίνηση. Αργά χθες το βράδυ και οι συριακές αρχές είχαν ανακοινώσει ότι ο δρόμος για το αεροδρόμιο είναι ασφαλής αφού, όπως πρόσθεσε, οι δυνάμεις ασφαλείας απομάκρυναν τους «τρομοκράτες».

Την ίδια ώρα για δεύτερη ημέρα σήμερα το Ίντερνετ και οι περισσότερες τηλεφωνικές γραμμές δεν λειτουργούν στη χώρα, στην χειρότερη διακοπή των επικοινωνιών στη Συρία από τότε που άρχισε το κίνημα αμφισβήτησης.

Στο μεταξύ και πάλι όσον αφορά το πεδίο των μαχών στη Συρία, πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας του Λιβάνου δήλωσε ότι 17 νεαροί σουνίτες από την Τρίπολη του Λιβάνου σκοτώθηκαν σήμερα στην συριακή πόλη Ταλ Κάλαχ, κοντά στα σύνορα με το Λίβανο, όπου πολεμούσαν στο πλευρό των Σύρων ανταρτών.

Η πηγή της λιβανικής ασφάλειας διευκρίνισε ότι «ενημερώθηκε για το θάνατο σήμερα 17 νεαρών οι οποίοι είχαν περάσει στην Συρία για να πολεμήσουν στο πλευρό των ανταρτών και οι οποίοι έπεσαν σε παγίδα στην επαρχία της Χομς (στην κεντρική Συρία) όπου σκοτώθηκαν όλοι».

Την ίδια ώρα το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή μετέδωσε ότι μια ομάδα αξιωματικών του συριακού στρατού, μεταξύ των οποίων δύο στρατηγοί, αυτομόλησε σήμερα στην Τουρκία.

Οι αξιωματικοί αυτοί βρίσκονταν μεταξύ ομάδας 46 Σύρων που έφτασαν στο Απαϊντίν, στα τουρκικά σύνορα με τη βορειοδυτική Συρία, διευκρίνισε το πρακτορείο.

Τέλος, οι δύο Αυστριακοί στρατιώτες της αποστολής του ΟΗΕ στα Υψώματα του Γκολάν οι οποίοι τραυματίστηκαν χθες στη Συρία διακομίστηκαν σήμερα με ισραηλινό στρατιωτικό ελικόπτερο σε νοσοκομείο του Ισραήλ στη Χάιφα για να λάβουν θεραπεία.

«Οι δύο στρατιώτες ηλικίας περίπου 20 ετών φέρουν τραύματα από σφαίρες. Ο ένας έχει τραυματιστεί στο στήθος και ο άλλος στο χέρι», δήλωσε ο Νταβίντ Ράτνερ, εκπρόσωπος του νοσοκομείου στη Χάιφα στο οποίο διακομίστηκαν, διευκρινίζοντας ότι η κατάστασή τους δεν είναι σοβαρή.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας το 2014


Η Σκωτία αναμένεται να διεξάγει εκλογές το 2014 για την ανεξαρτητοποίησή της, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην ενδεχόμενη διάσπαση της Βρετανίας, δήλωσε, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, Bρετανός υπουργός.

Η ανακοίνωση αυτή ήρθε να δώσει ένα τέλος στο αδιέξοδο μεταξύ της κυβέρνησης του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο και της διοίκησης του Εδιμβούργου στη Σκωτία.

«Αυτό που θα συμβεί είναι ότι το Ουεστμίνστερ θα δώσει στο σκωτσέζικο κοινοβούλιο τη δυνατότητα δημοψηφίσματος για το αν ή όχι η Σκωτία θα πρέπει να είναι μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου» δήλωσε εκπρόσωπος του σκωτσέζικου κοινοβουλίου. Συνέχισε λέγοντας ότι «ευελπιστούμε αυτό να γίνει το φθινόπωρο του 2014».

Πηγή από το εσωτερικό της κυβέρνησης δήλωσε ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση επί του θέματος, προσθέτοντας ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα υπάρξει συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών.

Ο Bρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ενότητα της χώρας, υποστηρίζει ότι πρέπει να διεξαχθεί δημοψήφισμα όσο το δυνατόν συντομότερα για το αν πρέπει, μετά από 300 χρόνια, να ανεξαρτητοποιηθεί η Σκωτία από την Αγγλία.

Όπως μεταδίδει το Ρόιτερς, σύμφωνα με γκάλοπ που έχουν διεξαχθεί το τελευταίο διάστημα, το 30 με 40 τοις εκατό των Σκωτσέζων επιθυμούν την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας.

Πηγή: ΑΜΠΕ