Tag Archives: Βιβλίο

Υπέροχοι απόκληροι: Βέβηλο μυθιστόρημα δια χειρός Κοέν


Ένας στιχουργός που ασχολήθηκε συστηματικά με τη μουσική και τον ρυθμό δεν θα μπορούσε παρά να γράψει ένα μυθιστόρημα λυρισμού και γλωσσικής έκρηξης, και όχι ένα έργο με αυστηρή πλοκή.

Ο αφηγητής είναι ανθρωπολόγος και ασχολείται με μια ινδιάνικη φυλή που ζούσε στον Καναδά. Παντρεμένος με την Έντιθ, μέλος αυτής της φυλής, συνάμα διατηρεί ομοφυλοφιλικές σχέσεις με τον Φ, μέλος του Κοινοβουλίου. Το τρίγωνο αυτό λειτουργεί σαν ένα πεδίο προσωπικών σχέσεων που ναι μεν ζει ευδαιμονιστικά, αλλά συνάμα αναζητεί ένα άλλο νόημα πίσω από την τρυφηλότητα. Το νόημα αυτό το βρίσκει ο αφηγητής στην αγία Κάτερι Τεκακουίθα, μέλος της φυλής των Μοϊκανών που ασπάστηκε το 1676 τον καθολικισμό.

«Τι είναι ένας άγιος; Ένας άγιος είναι κάποιος που έχει εκπληρώσει ένα ενδεχόμενο που οι υπόλοιποι άνθρωποι έχουν αμυδρές πιθανότητες να πετύχουν. Είναι δύσκολο να πει κανείς ποιο είναι αυτό το ενδεχόμενο. Νομίζω ότι σχετίζεται με την ενέργεια της αγάπης. Η επαφή με αυτήν την ενέργεια καταλήγει στην επιβολή ενός είδους ισορροπίας στο χάος.»

Η στάση του Κοέν είναι ποιητική αλλά μαζί και αθυρόστομη. Στο κείμενό του γλιστράμε πάνω σε λυρικές εκφράσεις και φιλοσοφικές προτάσεις άφατης συνυποδήλωσης που αποκαλύπτει τη ζωή με άλλο βλέμμα. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η ελευθεροστομία του είναι μια άλλη διέξοδος σε έναν παφλάζοντα εσωτερικό βρασμό ο οποίος εκτονώνεται με εκφράσεις και λέξεις που ξεφεύγουν από τα όρια του ευπρεπώς λέγειν. Έτσι, το ύφος του κειμένου, αν εξαιρέσει κανείς τα αφηγηματικά κομμάτια, είναι χειμαρρώδες, συσσωρευτικό, οργίλο και παθιασμένο μαζί, συναισθηματικό και λυρικό. Ο αναγνώστης δεν τρέχει στην ανάγνωση, αλλά την προσεγγίζει σαν ποιητικό έργο με τον αργό ρυθμό που στέκεται στη φράση και γεύεται τα μικρά παιχνίδια της γλώσσας.

Τελικά, πώς προσεγγίζει ο Κοέν την αγία; Μα με τη βέβηλη διάθεση να μπει στον κόσμο της, να τη γαμήσει, όπως λέει, να παραβιάσει το εσωτερικό της για να βρει την απόκληρη υφή της. Ίσως κι ο ίδιος νιώθει ξένος λόγω της ομοφυλοφιλικής του στάσης σε ένα περιβάλλον που δεν επιτρέπει τέτοιες «παρεκκλίσεις». Το ίδιο και μια αγία σε ένα περιβάλλον παγανιστικό αλλά και σε μια χριστιανική κοινωνία υποκρισίας και σεμνοτυφίας.

Διαβάζω ότι ο Κοέν έγραψε το έργο στην Ύδρα, στην ελληνική Ύδρα, και γι’ αυτό μέσα παρελαύνουν και ελληνικές λέξεις. Απ’ την άλλη γράφει υπό την επήρεια αμφεταμινών. Αυτά δεν πρέπει ούτε να μας αποθαρρύνουν ούτε να μας ενθαρρύνουν στην ανάγνωσή του, αφού το ίδιο το κείμενο, παρά τις αντιστάσεις του, είναι ένας διάδρομος μυστικισμού και λυρισμού, ποιητικής διάθεσης και αναζήτησης που δεν αφήνει αδιάφορο τον αναγνώστη.

Ο blogger Πατριάρχης Φώτιος

Λέοναρντ Κοέν
“Υπέροχοι απόκληροι”
μετ. Αλ. Καλοφωλιάς
εκδόσεις Κέδρος
2012
σελ. 325
τιμή: 15,00€

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

in2life.gr

Advertisements

«Ψέμα ο διωγμός των Χριστιανών από τους Ρωμαίους»… υποστηρίζει ιστορική μελέτη


«Οι Χριστιανοί δεν έγιναν ποτέ θύματα συνεπούς και στοχευμένου διωγμού»

Με τίτλο «Ο μύθος των διωγμών: Πώς οι Πρωτοχριστιανοί επινόησαν την ιστορία των μαρτύρων», το βιβλίο που θα κυκλοφορήσει αναμένεται να προκαλέσει σάλο και έντονες αντιδράσεις.

Πρόκειται για μια ιστορική μελέτη από την ακαδημαϊκό, καθηγήτρια της Καινής Διαθήκης και της ιστορίας των πρωτοχριστιανικών χρόνων στο Πανεπιστήμιο της Notre Dame, Candida Moss, σύμφωνα με την οποία, οι αφηγήσεις για τις δοκιμασίες των χριστιανών μαρτύρων, για εύρεση καταφυγίου στις κατακόμβες, για τις μυστικές συναντήσεις τους και τη ρίψη τους στις αρένες με τα λιοντάρια, όλα είναι απόρροια της άρνησής τους να προδώσουν την πίστη τους και είναι όλα ψευδή!

Σκοπός τους ήταν να κυριαρχήσουν στη συνείδηση της ανθρωπότητας, σύμφωνα με το βιβλίο, ενώ στα 300 χρόνια που μεσολάβησαν από το θάνατο του Ιησού μέχρι και τη μεταστροφή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, μόνο μία περίοδος περίπου 10-12 χρόνων οι χριστιανοί υπέστησαν επιπτώσεις για την καταστολή της δράσης τους από τους αυτοκράτορες αλλά κι αυτή δεν ήταν ούτε μεθοδευμένη, ούτε οργανωμένη.

«Οι Χριστιανοί δεν έγιναν ποτέ θύματα συνεπούς και στοχευμένου διωγμού», λέει χαρακτηριστικά η Μος.

Μεγάλο μέρος της ιστορικής μελέτης της επικεντρώνεται στις 6 «υποτιθέμενα αυθεντικές» αναφορές των πρώτων μαρτύρων της εκκλησίας, επισημαίνοντας τις αντιφάσεις και τις ασυνέχειες ανάμεσα σε αυτές τις ιστορίες συγκριτικά με τα όσα γνωρίζουμε από τη Ρωμαϊκή κοινωνία.

Βέβαια, δεν θεωρεί τις ιστορίες αυτές εντελώς αβάσιμες, αλλά μη ακριβείς και επαρκείς για την αποκάλυψη της πλήρους αλήθειας.

Επίσης, η ιστορικός Μος επισημαίνει πως και μόνο το γεγονός ότι στους Χριστιανούς επιτρέπονταν υψηλά αξιώματα, όπως επίσης να χτίζουν τις εκκλησίες τους δίπλα και απέναντι από το αυτοκρατορικό παλάτι, αποδεικνύει πως δεν υπήρχε απολύτως κανένας λόγος να συναντώνται κρυφά και να κρύβονται σε κατακόμβες.

Η Candida Moss έχει σπουδάσει στην Οξφόρδη και στο Γέηλ, ενώ είναι τακτικός συνεργάτης του History Channel. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 5 Μαρτίου, πρωτίστως στην αγγλική γλώσσα.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

ΥΠΑΙΘΡΙΕΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΕ ΚΗΦΙΣΙΑ ΚΑΙ Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ — Δωρεάν ταξίδι στον κόσμο του βιβλίου


Για τους κατοίκους της Κηφισιάς και τους περιοίκους της Λεωφόρου Συγγρού τα βαριεστημένα απογεύματα του χειμώνα μπορούν να αλλάξουν όψη.

Ειρήνη - Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Και μάλιστα δωρεάν. Δύο πρωτοποριακές για την Ελλάδα υπαίθριες ανταλλακτικές βιβλιοθήκες βρίσκονται στις περιοχές τους και εξυπηρετούν κάθε ενδιαφερόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου. Είναι αυτόνομες, απλές στη χρήση τους, προηγμένες αισθητικά και ανθεκτικές. Περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και οποιοδήποτε άλλο ανάγνωσμα περισσεύει στο σπίτι μπορεί εκεί να βρει χρησιμότητα.

Την ιδέα και την ευθύνη για την υλοποίησή τους είχαν δύο νέοι αρχιτέκτονες, η Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και ο Λευτέρης Αμπατζής, οι οποίοι θεωρούν πως η καινοτομία μπορεί να αποτελέσει όχημα υπέρβασης της κρίσης στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.

«Συζητώντας κατά καιρούς με φίλους και συγγενείς διαπιστώσαμε πόσο πολλοί είναι οι άνθρωποι που έχουν βιβλία τα οποία δεν χωράνε στο σπίτι τους και αναγκάζονται να τα πετάξουν. Ετσι σκεφτήκαμε τη δημιουργία μιας ανταλλακτικής βιβλιοθήκης με θυρίδες όπως αυτές που είχαμε δει σε άλλες χώρες του εξωτερικού. Αλλωστε τα σκουπίδια του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου», εξηγεί στο «Εθνος» η κ. Ιωαννίδου.

https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/assets_LARGE_t_420_54137322_type121.jpg

Στις ανταλλακτικές βιβλιοθήκες μπορεί κάποιος να πάρει ένα βιβλίο χωρίς να είναι υποχρεωμένος να αφήσει και το αντίστροφο.

«Να αλλάξει η νοοτροπία»

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Η πρώτη βιβλιοθήκη στήθηκε το καλοκαίρι στις οδούς Κασσαβέτη και Λεβίδου στο κέντρο της Κηφισιάς μετά από έξι μήνες προετοιμασίας ενώ η δεύτερη εγκαινιάστηκε πριν λίγες ημέρες μπροστά από το κτίριο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στη λεωφόρο Συγγρού 107-109. «Το βασικό είναι να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου», υποστηρίζει η κ. Ιωαννίδου. «Να σκέφτεται ο άλλος πως αφού περνώ από εκεί να αφήσω μερικά βιβλία που δεν θέλω πια. Χωρίς να ξεβολευτεί. Και αν το επιθυμεί να πάρει κάποιο άλλο να διαβάσει. Ενα βιβλίο που άφησε εκεί κάποιος άγνωστος λίγη ώρα πριν…».

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
Στόχος η κοινωνική προσφορά

«Ανταλλάσσεις όποια ώρα θέλεις, χωρίς έλεγχο και κάμερες. Δανείζεσαι βιβλία χωρίς συνδρομή. Δεν εγγράφεσαι σε κάποιο μητρώο όπως στη δανειστική βιβλιοθήκη. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις το κουτί και να πάρεις το βιβλίο που θέλεις. Η συλλογή ανανεώνεται καθημερινά και τα αποθέματα εξαρτώνται από την ανταπόκριση του κόσμου», εξηγεί η Ειρήνη Ιωαννίδου. Περιμετρικά της βιβλιοθήκης μπορεί κανείς να διαβάσει πληροφορίες αλλά και φράσεις όπως αυτή του Χόρχε Λουί Μπόρχες: «Πάντα φανταζόμουν ότι ο παράδεισος θα μοιάζει με βιβλιοθήκη».

Η φιλοδοξία
Οπως εξηγούν οι εμπνευστές της υπαίθριας βιβλιοθήκης, στόχος τους ήταν η προαγωγή του αισθήματος κοινωνικής προσφοράς και αλληλεπίδρασης και φιλοδοξία τους είναι να υιοθετήσουν και άλλοι δήμοι της χώρας την ιδέα, αφού το κόστος της εγκατάστασης, όπως λένε, δεν είναι απαγορευτικό.

Η Ειρήνη Ιωαννίδου είναι 28 ετών και διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο. Ασχολείται ενεργά με τον χώρο του σχεδιασμού και τη διαδραστικότητα της κατασκευής, με εφαρμογές στον ιδιωτικό και στον δημόσιο χώρο. Ο Λευτέρης Αμπατζής είναι 29 ετών και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, όπου και εργάστηκε σε αρχιτεκτονικά γραφεία.

Δραστηριοποιείται στον χώρο του βιομηχανικού σχεδίου. Εχει ασχοληθεί με τον σχεδιασμό μοναδικών κομματιών επίπλου, ενώ τμήματα της δουλειάς του έχουν εκτεθεί στην Αγγλία, την Ιαπωνία και την Πορτογαλία.

Κατερίνα Ροββά

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Τα μαύρα πρόβατα: Η Σκανδιναβική κοινωνία και τα εγκλήματά της


Όταν διαβάζεις ένα νορβηγικό έργο -μετά την εκατόμβη θυμάτων πέρυσι από τον διαβόητο Μπρέιβικ- αναζητάς καμιά φορά δείγματα της νορβηγικής κοινωνίας που θα σε φωτίσουν για την κορυφή αυτού του παγόβουνου. Η χώρα της Σκανδιναβίας προβάλλεται ως μια πολιτισμένη κοινωνία όπου οι οικονομικοί δείκτες ευημερούν και το κράτος πρόνοιας είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Παράλληλα, όμως, η έλευση πολλών μεταναστών τα τελευταία χρόνια (περίπου 500.000 από τα 5.000.000 πληθυσμού) προκάλεσε τριγμούς στην αρραγή εικόνα της χώρας και ώθησε σε ρατσιστικές συμπεριφορές που αλλοιώνουν την καλή εικόνα της χώρας, ενώ το νεοναζιστικό κόμμα καταλαμβάνει υψηλά ποσοστά στη νορβηγική βουλή.

Τα αστυνομικά έργα συχνά αποτελούν τον φάρο που φωτίζει τις ξέρες και τους επικίνδυνους υφάλους κάθε κοινωνίας και ειδικά οι Σκανδιναβοί συγγραφείς επιμένουν πολύ στα βαθύτερα αίτια των κοινωνικών παθογενειών. Ο Στόλεσεν δεν είναι αμέτοχος κοινωνικά αλλά μέσω των έργων του στοχάζεται πολιτικά και διαβάζει με την αστυνομική ματιά του την ιστορία της χώρας του και την κοινωνία μέσα στην οποία μεγαλώνει.

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Βαργκ Βέουμ (= ο λύκος στο ιερό, ο επικηρυγμένος) είναι μάλλον αντιπαθής φυσιογνωμία για τον μέσο αναγνώστη. Βγαλμένος από τα αμερικάνικα νουάρ μυθιστορήματα είναι προκλητικός, αυθάδης, τολμηρός και θρασύς, μιλάει συνέχεια με ατάκες και δίνει εξυπναδίστικες απαντήσεις, δεν φαίνεται και ιδιαίτερα πετυχημένος, αν εξετάσει κανείς την πελατεία του, δεν έχει συνάψει ισχυρούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους, αφού όποιος τον έχει συναντήσει δεν τον θυμάται με τις καλύτερες αναμνήσεις, είναι χωρισμένος και γι’ αυτό ζει ρέμπελα, μποέμικα, χωρίς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις, ενώ οι σχέσεις του με την αστυνομία δεν είναι καθόλου καλές.

Όλα αυτά τον κάνουν ιδανικό μπερδεψούρα που δεν υπολογίζει τίποτα και μπαίνει μέσα σ’ όλα, προκειμένου να κάνει τη δουλειά του. Στο προκείμενο βιβλίο αναζητεί μια χαμένη αδελφή και παράλληλα προσπαθεί να σώσει τον Αφρικανό Άλεξ από την απέλαση. Οι πορείες των δύο ερευνών θα διασταυρωθούν σε ένα κύκλωμα ναρκωτικών από ευυπόληπτους πολίτες. Έτσι, η αστυνομική πλοκή θα διαρθρωθεί στη σταγόνα σταγόνα ανακάλυψη στοιχείων που προωθούν την υπόθεση, στοιχεία που ανευρίσκει ο Βέουμ με συζητήσεις και κίνδυνο της ζωής του, με έρευνες και παρακολουθήσεις, με τη σκληρή τακτική ενός tough guy.

Ο Στόλεσεν σκηνοθετεί την έρευνα, και σαν σκηνοθέτης οδηγεί τον αναγνώστη/θεατή του να ακολουθεί τα βήματα του ήρωά του και να ανακαλύπτει ψήγματα αληθειών που σταδιακά θα συνδυαστούν σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ο Νορβηγός συγγραφέας δεν μπερδεύει τον αναγνώστη με διασπορά υπονοιών και σωρεία πιθανών ενόχων, αλλά στηρίζει το παιχνίδι του σε μια διαδοχή μικρών κομματιών που κάποια στιγμή θα ολοκληρώσουν με αληθοφάνεια το παζλ του.

Το πιο σημαντικό ωστόσο είναι, όπως προϋπαινίχθηκα, το κοινωνικό υπόστρωμα πάνω στο οποίο θεμελιώνεται η δελεαστική υπόθεση. Είναι η νορβηγική κοινωνία της δεκαετίας του ’80 που συνοψίζεται στα λόγια του πλούσιου αυτοδημιούργητου Γιόακιμ Βέρνερ (σελ. 150): “Και πώς βγήκαν τα παιδιά μας; Πλάσματα αδύναμα, μαλθακά, που τα κακομάθαμε και τα βάλαμε από μωρά σε προστατευτικό κουκούλι. Με την παραμικρή δυσκολία ψάχνουν αμέσως την πιπίλα τους να παρηγορηθούν”. Και λίγο πιο κάτω θίγει την άλλη πλευρά των κοινωνικών δεδομένων από την άποψη του Νορβηγού πολίτη: “Για σκέψου λίγο σε ποιους ανοίγουμε τα σύνορά μας. Στους νέγρους και σε κάτι κουμάσια από τη Λατινική Αμερική”.

Στην ουσία από τη μια παραδέχεται ότι η δυτική κοινωνία μεγάλωσε τα παιδιά της σε έναν γυάλινο πύργο, αποκομμένα από τη ζωή, αποχαυνωμένα στα πλούτη και στις ανέσεις, χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας και προσωπικής αυτοπεποίθησης. Αυτή είναι η ευδαιμονιστική πολιτισμένη κοινωνία που επαναπαύεται στον υλισμό της καλοπέρασης χωρίς βαθύτερες αξίες και εσωτερικές δυνάμεις που θα θωρακίσουν τον νέο απέναντι στις δυσκολίες της ζωής. Κι από την άλλη, εκφράζει τη ρατσιστική συμπεριφορά ενός ευκατάστατου Ευρωπαίου που αφενός χρησιμοποιεί τους μετανάστες σαν δούλους κι αφετέρου μέμφεται την κοινωνία του, την πολυπολιτισμική κοινωνία, επειδή οι ξένοι αλλοιώνουν την ησυχία και την εσωστρέφεια των μελών της.

Θα διαβάσετε ένα καλογραμμένο αστυνομικό και μέσα σ’ αυτό δεν θα πάψετε να αναπνέετε τον αέρα μιας κοινωνίας που κρύβει στα ύφαλά της ρωγμές και κουφάλες. Μην περιμένετε γλαφυρή γλώσσα ή εγκαιροφλεγείς στοχασμούς, αλλά θα περάσετε καλά με έναν σφιχτά σμιλεμένο Βάργκ Βέουμ και μια σειρά γραναζιών που έχουν λαδωθεί καλά.

Ο blogger Πατριάρχης Φώτιος

Γκούναρ Στόλεσεν, “Τα μαύρα πρόβατα”, μετ. Γ. Στρίγκος, εκδόσεις Πόλις, 2012, σελ. 334,
τιμή: 16,00€

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Πενήντα αποχρώσεις του γκρι – Ενα πορνό μυθιστόρημα για κυρίες.


«…Σου έρχεται κατ’ ευθείαν η ορεξη για άγριο σεξ», γράφουν οι αμερικανίδες και οι ευρωπαίες στα γυναικεία μπλογκ της υφηλίου για το  βιβλίο με τον τίτλο «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι». Κάποια άλλη προσθέτει:  «Γυρνάς στο σπιτι και ξυπνάς τον άντρα σου μες την νύχτα για να τον στείλεις στον παράδεισο και οχι για τον βρίσεις που άφησε ενα χαμό στην κουζίνα».
Οι Ελληνιδες αναγνώστριες πως αντιδρούν; Το κα-τα-βροχ-θίζουν. Το προτείνει η μια στην άλλη, το σχολιάζουν μεταξύ τους, την ημέρα το διαβάζουν στις ξαπλώστρες της παραλίας σε μορφή e-book, παραμένοντας έτσι μη αναγνωρίσιμο από τα βλέμματα των διπλανών. Ούτε τίτλος, ούτε εικόνες. Μονο λέξεις που τρέχουν  πάνω στη λευκη οθόνη του smartphone. Προτιμούν να μείνουν το βράδι στο σπίτι για να διαβάσουν την συνέχεια της ιστορίας της ηρωίδας στο «κόκκινο δωμάτιο του πόνου» αντί να βγουν για το κλασσικό ποτό «κι ότι κάτσει» στα «Άστρα» της Μυκόνου. Φαντασιώνονται το περιεχόμενο του. Διαβάζεται  από ενήλικες αλλά και νεότερες γυναίκες που το μόνο σίγουρο ειναι οτι δεν πρόκειται για συνηθισμένες καταναλώτριες πορνογραφικού υλικού. Αφροδισιακό , σαδομαζοχιστικό, πορνογραφικό αλλά όχι χυδαίο. Είναι ένα μυθιστόρημα, δεν ειναι ενα hardcore βίντεο. Ειναι μια ακόμη ιστορία αγάπης. Εντάξει λιγο «ντοπαρισμένη», ναίφ αλλα μια ιστορία αγάπης που εμπεριέχει τον πόνο, την υποταγή και την σχέση τους με τον πόθο.
Πρόκειται για τη σύναψη ενός συμβολαίου υποταγής της φοιτήτριας της λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ στον επιτυχημένο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέυ. Αν θέλουμε να εντάξουμε την ιστορία τους στο πάνθεον της κλασσικής λογοτεχνίας τηρουμένων φυσικά των αναλογιών, τότε δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε το ασυναγώνιστο βιβλίο «Η Αφροδίτη με τη Γούνα» του αυστριακού συγγραφέα Ζάχερ Μαζόχ. Μόνον που εδώ στο συμβόλαιο υποταγής οι ρόλοι των δύο φύλων είναι αντεστραμμένοι. Βέβαια, το βασανιστικό ερώτημα και εδώ είναι γιατί πρέπει η σχέση αυτή να κωδικοποιηθεί μέσω ενός συμβολαίου υποταγής. Όπως και να έχει το πράγμα φαίνεται πως σε εποχή της απόλυτης χειραφέτησης της γυναίκας επανέρχεται το φάντασμα της ανδρικής κυριαρχίας και της σχέσης που αυτή διατηρεί με την απόλαυση. Τελικά οι γυναίκες απολαυάνουν μόνον αυτό που επιθυμεί ο Κύριος τους; Είχε δίκιο ο Νίτσε όταν έλεγε ότι όταν πηγαίνεις στις γυναίκες μη ξεχνάς το μαστίγιο; Ή έχουμε να κάνουμε με το σκοτεινό δρόμο της διαστροφής μέσα από τον οποίο η ηρωίδα θα ανακαλύψει τελικά τις δικές επιθυμίες;
Όλα αυτά τα καυτά ερωτήματα τα οποία παρουσιάζει λογοτεχνικά αυτό το βιβλίο οδήγησε σε ρεκορ πωλήσεις στην Αμερική (20.000.000 αντίτυπα), στην δε Αγγλία αναδείχτηκε το πιό γρήγορο σε πωλήσεις μπέστ σέλλερ ολων των εποχών. Επίσης έσπασε το ρεκόρ των πωλήσεων του Codice da Vinci και του Χάρυ Πόττερ.
Η συγγραφέας του πρώτου βιβλίου της τριλογίας, υπογράφει με το ψευδώνυμο E.L. James (Ερρικα Λεοναρντ ειναι το κανονικό όνομα της). Είναι Αγγλίδα, 48 χρονων, μητέρα δυο παιδιών, τέως τηλεοπτική παραγωγός, νυν βαθύπλουτη. Της δώθηκε το παρατσούκλι “mommy-porn” και κατέληξε στην λίστα του Τime μεταξύ των 100 προσώπων που επηρεαζουν τον πλανήτη. Η ιστορία γεννιέται στο web σαν ενα fan-fiction (σειρά γραμμένη απ τους φαν) του twilight. Κυκλοφόρησε σαν ηλεκρονικο βιβλίο στο iPad, κατόπιν εκδόθηκε απο Αυστραλή εκδότρια και τα υπόλοιπα έγιναν στόμα με στόμα.
Η δραματουργία είναι απο τις πιο στερεότυπες όλων των εποχών.  Ο Κρίστιαν Γκρέι είναι ο ωραίος νέος, ο γοητευτικός ταικούν και η Αναστάζια Στιλ η 21χρονη όμορφη, φτωχή και παρθένα φοιτήτρια. Για να εξυπηρετήσει τη συγκάτοικο της που είναι άρρωστη, προσφέρεται η ίδια να πάρει την προγραμματισμένη συνέντευξη απο τον ταικούν Κρίστιαν. Η Αναστάζια φυσικά πέφτει αμέσως θύμα της γοητείας του.
Στις πρώτες 100 σελίδες η συγγραφέας E L James χρησιμοποιεί ακριβώς το στιλ των «ροζ» μυθιστορημάτων. Με τις ίδιες χιλιοειπωμένες εκφράσεις, τις ίδιες αυτονόητες καταστάσεις εμπλουτισμένες με δεκάδες σεξουαλικές διεισδύσεις, κατακόκκινα οπίσθια απο τις ξυλιές με μεταλλικό χάρακα και φράσεις της ηρωίδας του τύπου «…κρατάω την αναπνοή μου. Είμαι η Ευα στον επίγειο παράδεισο και αυτός το φίδι. Δεν μπορω να αντισταθώ».
Και όποια από μας μπορεί να μην είναι απόλυτα σίγουρη για την διαφορά ενος «ροζ» από ένα μαινστριμ μυθιστόρημα, πιστεύω οτι υπάρχουν στάνταρτ «ροζ» σημεία αναγνώρισης του είδους του.
Π.χ. Η διαφορά κοινωνικής τάξης των δύο, η καρδιά που πάει να σπάσει, η παράλυση που προκαλείται στην εικόνα του γκρίζου βλέμματος και του αψεγάδιαστου  αντρικού κορμιού, το τέλειο λευκό ξεκουμπωμένο του πουκάμισο (μόνο δύο κουμπιά), τα καταπληκτικά εστιατόρια, τα γρήγορα αυτοκίνητα, το αεροπλάνο που πιλοτάρει ο ίδιος.
Πολύ σύντομα ανακαλύπτουμε οτι ο ήρωας του μυθιστορήματος Κρίστιαν Γκρέυ, είναι εμμονικός με την άσκηση ελέγχου. Εχει ανάγκη να ασκεί εξουσία σε πράγματα και ανθρώπους. Η φτωχή πλην αθώα Αναστάζια τον «ανάβει» ιδιαίτερα. Την κατακτά οχι πολύ δύσκολα γιατί η Αναστάζια εχει ηδη παραλύσει από την εικόνα του ήδη απο την πρώτη στιγμή που τον έχει δει και περίπου στην 100 σελιδα η Αναστάζια βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρα του. Εκει ο μυστηριώδης  Κρί στιαν Γκρέυ αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο: μόνον αν είναι ο απόλυτος αφέντης της θα είναι μαζί της. Η υπακοή της τον διεγείρει. Η αίσθηση της ιδιοκτησίας επάνω σ’ αυτήν την γυναίκα είναι η μόνη δυνατή σχέση γι αυτόν. Ειναι ο αφέντης και  είναι η σκλάβα του. Για να έχουν λοιπόν μια σχέση πρέπει να την διδάξει να γίνει η σκλάβα του. Στις υπόλοιπες 250 σελίδες διαβάζουμε ότι η Αναστάζια μετά απο διαπραγμάτευση θα υπογράψει το συμβόλαιο για τους όρους και τα όρια της σεξουαλικής της σχέσης με τον Κρίστιαν αλλά ακόμη και για τη διατροφή της, το ντύσιμό της, τη γυμναστική της,  και την αποτρίχωση της!  Συναινετικά υπογράφει να του ανήκει και να τον υπακούει. Πολυάριθμες είναι σελίδες που αφιερώνονται στο να περιγράφουν με ξεκάθαρες λεπτομέρειες τις σαδομαζοχιστικές τους πρακτικες (B.D.S.M.)  μέσα στο «κόκκινο δωμάτιο του πόνου».
Στο καθημερινό λεξιλόγιο στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ορος bondage έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται συχνά. Πλέον στις συζυγικές κρεβατοκάμαρες οι σαδομαζοχιστικές πρακτικές ασκούνται με πολύ λιγότερες ενοχές.
Και ενώ ο άνδρας αναγνώστης του “Πενήντα αποχρώσεις του γκρί” που είναι τακτικός χρήστης πορνογραφικού υλικού, μπορεί να πηδήξει σελίδες για να φτάσει στα καυτά σημεία πορνό του βιβλίου, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο το καταβροχθίζουν λεξη προς λέξη ψάχνοντας να βρουν τι τελικά ωθεί  τους ήρωες στις διαστροφικές πράξεις τους. (άλλοθι;)
Γιατι ο Κρίστιαν που μπορεί να έχει οτι και όποια θέλει στην ζωή του είναι καταδικασμένος να χαίρεται μόνο μέσω μαστιγίων και σκοινιών; Αν ήταν ένα απλό σκληρό πορνό, όπως έγραψε η Washington Post σε σχέση με το εκδοτικό φαινόμενο, δεν θα είχε καμιά σημασία το γιατί. Η συγκεκριμένη όμως σαδομαζοχιστική ιστορία έχει πλοκή, όμως δεν παραμένει απλώς στη δράση, αλλά αναλύει και τα κίνητρα των ηρώων που τους οδηγούν στις ακραίες επιλογές τους.
Ο Κρίστιαν Γκρευ δεν είναι κακός, είναι απλώς βασανισμένος στην ζωή του και πονεμένος οπότε να γιατί μόνο  μέσα απο τον πόνο βρίσκει την χαρά.  Γιαυτό και την φιλάει στο στόμα, μια σκηνή που δεν υπάρχει περίπτωση να δουμε σε ενα hard-core πορνό.  Και ίσως η Αναστάζια  να αποδέχεται τον σαδιστή πλην γενναιόδωρο αφέντη της της οχι λόγω αυτοϋποτίμησης, αλλά για να βιώσει την απόλυτη αγάπη της γι’ αυτόν τον ανδρα μέσω απάρνησης του εαυτού της.
Νά λοιπόν το κλειδί της εισόδου για τις γυναίκες στον κόσμο του πόρνο, όπως αναφέρουν στις δηλώσεις τους οι σεξολόγοι στην Washington Post. Δηλώνουν επίσης οτι πολλές αναλυόμενες έχουν βοηθηθεί  στο να εκφράζουν πιο ελεύθερα τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις.
Φυσικά μετά από τα επεξηγητικά σχόλια των ειδικών ψυχιάτρων και σεξολόγων για την παγκόσμια επιτυχία του βιβλίου, ο πόλεμος έχει ξεσπάσει. Οι ΜΚΟ  για τα δικαιώματα των γυναικών και κατά της ενδοοικογενειακής βίας ειναι φανατικά αντίθετες  με τις παραπάνω αναλύσεις και προσκαλούν τον κοσμο σε συγκεντρώσεις οπου και θα καινε  τα αντίτυπα του μυθιστορήματος.
Μην τρελαινόμαστε τώρα! Ακολουθούν δυο ακομα βιβλία σε συνέχεια του πρώτου οπου πολλά αλλάζουν και ποιος ξέρει αν τελικά ο σκοτεινός ιππότης δεν μεταμορφωθεί σε λευκό πρίγκιπα; Μου ερχεται στο νου ένα παλιό ανέκδοτο: «γιατί η γυναίκα κοιτάει ενα φιλμ πόρνο μέχρι το τελος του; Για να δει αν στο φινάλε ο ήρωας την παντρεύεται».

Οι συγγραφείς της Γραμματικής Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού απαντούν


 

Με αφορμή τον σάλο που προκλήθηκε για την «εξαφάνιση» γραμμάτων

Για «ψεύδη» και «ανυπόστατους αστικούς μύθους», κάνουν λόγο οι συγγραφείς του εγχειριδίου της «Γραμματικής Ε΄και ΣΤ΄Δημοτικού» οι οποίοι μιλούν, για πρώτη φορά, από τότε που ξέσπασε ο θόρυβος γύρω από το θέμα των φθόγγων, των φωνηέντων και των συμφώνων της ελληνικής γλώσσας, έτσι όπως διδάσκονται μέσω του εγχειριδίου.

Η συγγραφική ομάδα αποτελείται από τους Ειρήνη Φιλιππάκη – Warburton Ομότιμη Καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Reading, Μιχάλη Γεωργιαφέντη Λέκτορα Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιώργο Κοτζόγλου Επίκουρο Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, και Μαργαρίτα Λουκά εκπαιδευτικός Π.Ε.

Όπως δήλωσε στο ΑΜΠΕ ο κ. Γεωργιαφέντης, είναι η πρώτη φορά που η συγγραφική ομάδα αποφάσισε να εκδώσει ανακοίνωση μετά την κατάθεση απόψεων τόσο από τον καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη όσο και από τις ανακοινώσεις 140 καθηγητών γλωσσολογίας, που αντικρούουν τις απόψεις δασκάλας -αλλά και διαφόρων άλλων που συντάχθηκαν μαζί της- στην εικασία περί «συρρίκνωσης» της γλώσσας.

Η διάσταση που πήρε το θέμα ήταν ένας ακόμη λόγος που ώθησε τη συγγραφική ομάδα να εκδώσει την άποψή της, ανήσυχη για τις τυχόν συνέπειες από την διάδοση αυτών των απόψεων.

Το ΑΜΠΕ παραθέτει την άποψη των συγγραφέων, όπως ακριβώς αυτή διατυπώθηκε:

«Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε δασκάλους, γονείς και μαθητές είχαμε συνειδητά αρχικά επιλέξει να μην απαντήσουμε στις ανακρίβειες, στις παρανοήσεις και στα ψεύδη σχετικά με το εγχειρίδιο «Γραμματική Ε΄και Στ΄ Δημοτικού» που κατακλύζουν το διαδίκτυο και κάποια ΜΜΕ εδώ και σχεδόν τρεις εβδομάδες. Αναλογιζόμενοι ότι πυρήνας των διαδιδόμενων ανυπόστατων φημών υπήρξε ένα συναισθηματικά φορτισμένο, αλλά ατυχές, κείμενο μιας δασκάλας, το οποίο αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αλέξανδρος Δελμούζος», σκεφτήκαμε ότι η παρέμβασή μας θα έδινε στο ζήτημα διαστάσεις μεγαλύτερες από την πραγματική του αξία. Εξάλλου, από την πρώτη στιγμή έμπειροι μελετητές της γλώσσας (με πρώτο τον Ν. Σαραντάκο) απάντησαν με άρθρα τους σε ιστολόγια. Το γεγονός δε ότι πολλοί εκπαιδευτικοί επισήμαναν δημόσια τις ανακρίβειες του άρθρου και έσπευσαν να διαχωρίσουν τη θέση τους από την ανενημέρωτη δασκάλα μάς καθησύχασε και επιβεβαίωσε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι ενήμεροι και επαρκώς καταρτισμένοι.

Ωστόσο, δυστυχώς, η επιλογή μας να μην απαντήσουμε μέχρι τώρα επέτρεψε σε ιστότοπους και ΜΜΕ να αναπαραγάγουν μύρια όσα ψεύδη για το έργο μας και εμάς προσωπικά. Και τι δεν ειπώθηκε; Ότι η νέα σχολική γραμματική δεν περιλαμβάνει τα γράμματα ήτα, ύψιλον, ωμέγα, ξι, ψι, ότι προτείνει την κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας, ότι αποτελεί μέρος οργανωμένου σχεδίου για την «άλωση» της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού, ότι τα μέλη της συγγραφικής ομάδας αποτελούν όργανα οποιασδήποτε υπαρκτής ή φανταστικής συνωμοσίας και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου. Μάλιστα, στις αναδημοσιεύσεις οι ανακρίβειες αυτές διανθίστηκαν και με πρόσθετα παντελώς ψεύτικα στοιχεία. Έτσι, για παράδειγμα, επιλεγμένα αποσπάσματα από μια παλιότερη επιστημονική ανακοίνωση της καθηγήτριας Ειρήνης Φιλιππάκη-Warburton παρουσιάζονται δολίως ακόμα και σε εφημερίδες ως «απάντηση» στο άρθρο, ενώ η σελίδα 36 της γραμματικής, όπου απεικονίζονται τα σύμφωνα και τα φωνήεντα της γλώσσας, δηλαδή οι φωνηεντικοί και οι συμφωνικοί φθόγγοι, αποκόπτεται σκόπιμα από τις προηγούμενες ώστε να δοθεί η εντύπωση ότι εξαφανίστηκαν κάποια γράμματα από το ελληνικό αλφάβητο.

Το όλο θέμα θα ήταν απλώς χαρακτηριστικό δείγμα του τρόπου με τον οποίο ανυπόστατοι αστικοί μύθοι εξαπλώνονται στο διαδίκτυο, αν τα ψεύδη αυτά δε μεγεθύνονταν τόσο ώστε να απασχολήσουν και αρκετά ΜΜΕ. Έτσι, ένα στην ουσία ανύπαρκτο ζήτημα έφτασε να απασχολεί εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, να δίνει το έναυσμα για κυνήγι μαγισσών και, τέλος, να ρίχνει νερό στον μύλο της προσωπικής προβολής αυτόκλητων υπερασπιστώντης ελληνικής γλώσσας (τόσο επιστημονικά καταρτισμένων που δεν είναι σε θέση να κάνουν τη βασική διάκριση ανάμεσα στους φθόγγους και τα γράμματα).

Δε θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε εδώ τα αυτονόητα. Ο αριθμός και η ταυτότητα των φωνηέντων και των συμφώνων της Νέας Ελληνικής είναι γνωστά σε οποιονδήποτε γνωρίζει βασικές αρχές της γραμματικής δομής της γλώσσας μας και παρακολουθεί τις εξελίξεις στον τομέα της γλώσσας και γλωσσολογίας τα τελευταία ογδόντα τουλάχιστον χρόνια. Γίνονται αμέσως κατανοητά από όποιον έχει διαβάσει το εγχειρίδιο «Γραμματική Ε΄και Στ Δημοτικού» ή οποιαδήποτε άλλη έγκυρη επιστημονική γραμματική της Νέας Ελληνικής.

Εξάλλου, μετά την τεκμηριωμένη ανακοίνωση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας δια του προέδρου του, καθηγητή κ. Καζάζη, μετά τις εύστοχες παρεμβάσεις του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, αλλά κυρίως μετά τη λεπτομερέστατη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση 140 έγκριτων συναδέλφων γλωσσολόγων, στην οποία ανασκευάζονται ένα προς ένα τα ψευδοεπιχειρήματα της συντάκτριας του άρθρου, δε μένουν περιθώρια αμφισβήτησης ότι το θέμα δεν υφίσταται. Το μόνο ουσιαστικό ερώτημα που μένει ανοιχτό, το μόνο που πρέπει να μας απασχολήσει όλους σοβαρά -και μάλιστα στις παρούσες πολύ δύσκολες περιστάσεις που περνάει η χώρα μας- είναι σε τι εκδηλώσεις υστερίας μπορεί να οδηγήσει ο συνδυασμός βαθιάς άγνοιας, ελλιπούς ενημέρωσης και άκρατου φανατισμού.

Η συγγραφική ομάδα
Ειρήνη Φιλιππάκη-Warburton, Ομότιμη Καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Reading
Μιχάλης Γεωργιαφέντης, Λέκτορας Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γιώργος Κοτζόγλου, Επίκουρος Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Μαργαρίτα Λουκά, Εκπαιδευτικός Π.Ε.»

Με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης των απόψεων της συγγραφικής ομάδας και επειδή έγινε λόγος ότι ο Σύλλογος εκπαιδευτικών «Αλ. Δελμούζος», στην ιστοσελίδα του οποίου αναρτήθηκε το άρθρο της δασκάλας που «άνοιξε» το θέμα με τα φωνήεντα και τους φθόγγους, συμφωνούσε με τις απόψεις της δασκάλας, αυτό φαίνεται πως δεν υφίσταται, όπως προκύπτει από σχετική δημοσίευση στην ίδια ιστοσελίδα:

«Με αφορμή καθημερινά δημοσιεύματα στον ημερήσιο Τύπο που αφορούν τον Σύλλογό μας και για την αποκατάσταση της αλήθειας, σας επισημαίνουμε ότι: «Δεν υπάρχει καμιά απόφαση και καμιά καταγγελία του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου εκπαιδευτικών «Αλέξανδρος Δελμούζος» για το θέμα με το οποίο ασχολούνται τα δημοσιεύματα. Το άρθρο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να παραμείνει ανέπαφη!», συναδέλφισσάς μας, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα μας, εκφράζει τις προσωπικές της απόψεις, οι οποίες δεν υιοθετήθηκαν ποτέ από τον Σύλλογο και ούτε τον εκφράζουν. Δεν έχει προκηρυχθεί καμιά ψηφοφορία ή συλλογή υπογραφών από το Σύλλογο. Δεν υπάρχει καμιά απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου να γίνει αίτημα προς το υπουργείο Παιδείας για να αποσυρθεί το βιβλίο. Δεν έχει ξεσπάσει καμιά διαμάχη μεταξύ του Συλλόγου και του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας.

Από όλα τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι τα δημοσιεύματα αυτά, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, σε ό,τι αφορά το Σύλλογό μας, και σας παρακαλούμε να αποκαταστήσετε την αλήθεια γιατί δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις στην εκπαιδευτική κοινότητα και γενικότερα στην κοινωνία για τις θέσεις μας. Σε κάθε περίπτωση και εμείς θεωρούμε πως η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας».

.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

 

8 καλά βιβλία για να διαλέξεις ποιο (ή ποια) θα πάρεις μαζί σου στις διακοπές


Μετά την απόλυση, Jim Kokoris (16,60 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο Τσάρλι Μπέικερ είναι ένας νευρωτικός αλλά γοητευτικός πενηντάρης, που από εργασιομανές στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας που τα έχει όλα γίνεται μια μέρα άνεργος! Αντί να ανακοινώσει στην οικογένειά του τα δυσάρεστα νέα της απόλυσής του, ο Τσάρλι φεύγει κάθε πρωί από το σπίτι του και περνά όλη του τη μέρα στα γραφεία μιας εταιρείας ευρέσεως εργασίας. Σιγά- σιγά ανακαλύπτει ότι υπάρχει ζωή και μετά τη δουλειά και ξεκινάει απρόθυμα το ταξίδι προς την αυτογνωσία.

Το κορίτσι που εξαφανίστηκε, Τζίλιαν Φλιν (17,70 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Αν σου αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία, το βιβλίο αυτό θα σε κρατήσει σε αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος του. Ο Νικ Νταν το πρωινό της πέμπτης επετείου του γάμου του διαπιστώνει ότι η σύζυγός του Έιμι έχει εξαφανιστεί. Η αστυνομία αμέσως υποψιάζεται τον Νικ. Οι φίλοι της αποκαλύπτουν ότι η Έιμι φοβόταν τον Νικ και ότι του κρατούσε μυστικά.

Αυτός παίρνει όρκο πως τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ωστόσο, η έρευνα στον υπολογιστή του δείχνει ότι ο Νικ αναζητούσε  περίεργες πληροφορίες στο διαδίκτυο. Παρά τα ενοχοποιητικά αυτά στοιχεία, ο Νικ επιμένει στην αθωότητά του, μολονότι υπάρχουν και κάποιες επίμονες κλήσεις στο κινητό του που περιπλέκουν τα πράγματα.

Ο Τζεβντέτ Μπέη και οι γιοι του, Ορχάν Παμούκ (21,60 €) (εκδόσεις Ωκεανίδα)

Το μυθιστόρημα καλύπτει τη ζωή τριών γενιών μιας οικογένειας από τις αρχές του αιώνα, τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του σουλτάνου Αμπντουλχαμίτ, μέχρι τις μέρες μας. Ο Τζεβντέτ μπέη είναι ιδιοκτήτης ενός μικρού εμπορικού καταστήματος κι ένας από τους πρώτους Μουσουλμάνους εμπόρους, που στόχος και φιλοδοξία του είναι να γίνει πλούσιος και να αποκτήσει μια σύγχρονη οικογένεια «Δυτικού» τύπου και νοοτροπίας. Η ιστορία του Τζεβντέτ μπέη και των γιων του είναι, κατά μία έννοια, και η ιστορία της ιδιωτικής ζωής τα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Οικογενειακά Μυστικά, Καμίλα Λακμπεργκ (18.80 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο επιθεωρητής Πάτρικ Χέντστρεμ, που μόλις έχει γίνει πατέρας, αναλαμβάνει το θλιβερό καθήκον να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από τη μεθοδευμένη δολοφονία ενός παιδιού, το οποίο και εκείνος και η σύντροφός του η Ερίκα γνώριζαν πολύ καλά. Η υπόθεση θα τον οδηγήσει σε μια κατάδυση στο σκοτεινό πυρήνα της πόλης Φιελμπάκα και στο παρελθόν της, μια αναδρομή που θα διαλύσει μια για πάντα την ειδυλλιακή της όψη.

Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη, Μάρω Βαμβουνάκη (14,40 €) (εκδόσεις Ψυχογιός)

Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο από τα λόγια, της έλεγε. Μην κρίνεις από τις πράξεις καθεαυτές. Κοίτα την κρυφή πρόθεση, εκεί είναι η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς. Ένας εγωπαθής διαλέγει και ρόλο αγίου, μοιράζει περιουσίες στην ελεημοσύνη. Όμως σκοπός του δεν είναι το έλεος, είναι ο αυτοθαυμασμός, ένας θρίαμβος στους γύρω.

Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά, Αύγουστος Κορτώ (10,65 €) (εκδόσεις Καστανιώτη)

Προσωπικές ιστορίες καθημερινής παραφροσύνης, ακρότητας και αθεράπευτου πάθους – με το φαΐ, το ποτό, τα βιβλία, τον έρωτα. Μοναχά το γέλιο μπορεί να μας τον λύσει. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο, πιο ιαματικό για την ψυχή, από το γέλιο: ό,τι κι αν το προκαλεί, είναι η ύψιστη στιγμή αγάπης για τη ζωή – για τις σκοτεινές αλλά και τις φωτεινές πτυχές της.

Time Out: Η ελληνική αίσθησι του χρόνου, Στέλιος Ράμφος (8,00 €) εκδόσεις Αρμός

Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος επιχειρεί μια σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με αφορμή την ιδέα ότι τα αίτια της δημοσιονομικής μας κρίσης είναι και πολιτισμικά, επιμένει στο χρόνο, και στην κλειστοφοβική εμμονή και επιμονή μας σ’ αυτόν.Σκοπός δεν είναι να σβήσουμε αλλά να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν συγχρονιζόμενοι με την εποχή μας.

Οι γυναίκες του Αυγούστου, Ζωή Μπελούκα (12 €) (εκδόσεις Καστανιώτη)

Πέντε γυναίκες (η Ευτυχία, η Μαρίζα, η Βίκη, η Φωτεινή και η Χαρά) ερωτεύονται, χαίρονται, πληγώνονται, χτίζουν μαζί και χώρια τα όνειρά τους. Όταν κάθονταν και οι πέντε στις πολυθρόνες της αυλής και το μυαλό χαλάρωνε τις αντιστάσεις του, ήθελαν να μοιραστούν και αυτά που κρατούσαν κλειδωμένα, προφυλαγμένα από αδιάκριτα μάτια και αυτιά. Τις χώριζαν πολλά, αλλά τις ένωνε η φιλία.

ΠΗΓΗ: cosmo.gr

Ταινιάρες μιας ζωής σε σκίτσα αλά Pixar


Ο σκιτσογράφος της Pixar, Josh Cooley, απεικόνισε μερικά από τα πλέον «σκληρά» φιλμ των τελευταίων δεκαετιών σε σκίτσα.

Χρήστος Χατζηιωάννου

Στην αρχή ήταν ο Buzz Lightyear και ο Woody. Στην συνέχεια ο Nemo, οι Incredibles και ο Ρατατούης. Δεν θα περίμενες φαντάζομαι να δεις αυτό το στυλ σκιτσαρίσματος στις μορφές του Brad Pitt από το Seven, του Arnold Schwarzenegger από το Terminator, του Jean Reno από το Leon και άλλων πολλών.

Ο Josh Cooley όμως αποφάσισε αλλιώς. Ποιος είναι αυτός; Είναι ένας εκ των επιφανών σκιτσογράφων της Pixar, αν και μπήκε στην ομάδα μετά το 2004. Ο Cooley λοιπόν διάλεξε μερικά στιγμιότυπα από R rated ταινίες των τελευταίων δεκαετιών και τα σκιτσάρισε με την δική του (και της Pixar δηλαδή) τεχνοτροπία, δημιουργώντας ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Το Movies R Fun, το οποίο είναι ήδη sold out.

Παρακάτω μπορείς να δεις μερικά από τα σκίτσα που υπάρχουν στο βιβλίο…

Jean Reno και Natalie Portman στο Leon

Brad Pitt σημαδεύοντας τον Kevin Spacey στο Se7en

Γυμνός Arnold Schwarzenegger στο Terminator

Walter και The Dude σε σκηνή από το Big Lebowski

Malcolm McDowell στο Clockwork Orange

Ο John Cazale ως Fredo Corleone στο Godfather II

Ο Marlon Brando ως Colonel Kurtz στο Apocalypse Now

Anne Bancroft και Dustin Hoffman στο The Graduate

Mena Suvari ξαπλωμένη σε ροδοπέταλα στο American Beauty

Ted Levine ως Buffalo Bill στην Σιωπή των Αμνών

Hal 9000 στο 2001: A Space Odyssey

Ο T-1000 στη μορφή της Janelle στο Terminator 2

Frank Vincent ως Billy Batts στο Goodfellas

Η κλασική σκηνή με το κεφάλι του αλόγου από το Godfather

Ο John Hurt γνωρίζει τα Alien για τα καλά

Mia Farrow στο Μωρό της Rosemary

Brad Pitt στο Fight Club

ΠΗΓΗ: oneman.gr

Shoot me [ένα τελευταίο κλικ]


Το νέο βιβλίο του Λουκά Μέξη θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία τον Ιούνιο. Μέχρι τότε μπες στο κλίμα με ένα α λα κινηματογραφικό promo video…

«Μην ξεχνάς ότι και τη γυναίκα της ζωής σου θα τη γνωρίσεις λέγοντας της ένα “γεια”». Όπως και να το δεις, είναι μια μεγάλη αλήθεια. Και ακόμα μεγαλύτερη για τον Αλέξανδρο, που επέστρεψε στην Ελλάδα πληγωμένος, με άδειες τσέπες, με μοναδικό στήριγμα τη φωτογραφική μηχανή του και τις 35 τελευταίες εικόνες που πρέπει να τραβήξει για να ολοκληρώσει το άλμπουμ του. Και αυτός γίνεται ο στόχος του, που τον οδηγεί σε ένα χάος…

Το νέο βιβλίο του Λουκά Μέξη έχει τον τίτλο «Shoot me [ένα τελευταίο κλικ]» και θα κυκλοφορήσει τον Ιουνίο. Μέχρι τότε δες το βίντεο και μπες εδώ για να πάρεις μια γεύση…

 

ΠΗΓΗ:

pkool.gr