Tag Archives: Αθήνα

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά – Μπαζώθηκαν 800 χιλιόμετρα ρεμάτων

Για ποιους λόγους, για ακόμα μία φορά πλημμύρισε η Αθήνα. Τα ποτάμια συνεχίζουν να ρέουν κάτω από τους κεντρικούς της δρόμους. Ανύπαρκτη η αντιπλημμυρική προστασία

Η κακοκαιρία της Παρασκευής που διήρκεσε λιγότερο από 12 ώρες έκανε τους δρόμους να μετατραπούν σε ποτάμια. Ή για την ακρίβεια, έκανε τα μπαζωμένα ρέματα και τα ποτάμια της Αθήνας να βγουν στην επιφάνεια των οδικών αρτηριών και να παρασύρουν ότι έβρισκαν στο πέρασμα τους.

Η καταιγίδα της Παρασκευής, που ήταν και η μεγαλύτερη μετά το 1961, για την Αττική, κινητοποίησε τους περισσότερους μηχανισμούς του κράτους με την πυροσβεστική να δέχεται πάνω από 1.500 κλήσεις για απεγκλωβισμούς, αντλήσεις υδάτων, κοπές δέντρων, πτώσεις αντικειμένων.

Το επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο σκηνικό της καταστροφής αναδεικνύει μία από τις μεγαλύτερες πληγές της Αττικής και της πρωτεύουσας. Τα μπαζωμένα ρέματα. Παράλληλα, τα αντιπλημμυρικά έργα είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Ο Ιλισός, ο Ηριδανός, ο Κυκλόβορος, το Λυκόρεμα, ο Βουρλοπόταμος, ο Βοϊδοπνίχτης, ο Αλασσώνας είναι μερικά από τα ποτάμια και τα ρέματα που βρίσκονται κάτω από το έδαφος της Αττικής γης και υπερχείλισαν για ακόμα μια φορά.

Μας παρέσυρε το ρέμα

Σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ, τα ανοιχτά ρέματα το 1945, είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα και σήμερα, μόλις, 434 χιλιόμετρα, μειώθηκαν, δηλαδή, σε ποσοστό 66,4%. Όπως, δε, προκύπτει από μελέτη του ΙΓΜΕ, πριν από μερικά χρόνια, το 80% των νερών της βροχής το απορροφούσε το έδαφος και μόλις το 20% έπεφτε στην θάλασσα, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει αλλάξει δραματικά και σχεδόν αντιστρέφεται.

Όπως αναφέρει άλλωστε η «Καθημερινή», μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δομημένες επιφάνειες στην Αθήνα κάλυπταν το 25% του λεκανοπεδίου. Μετά το 1975, το 75% καλύφθηκε από δομημένες επιφάνειες και δρόμους δίκτυα, ενώ οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν, μόλις, στο 4%.

Απουσία απαραίτητων υποδομών

Οι υφιστάμενες υποδομές είναι ανεπαρκείς, αφού εκτιμάται ότι καλύπτουν, μόλις, το 40 με 45%, της Αττικής, με αποτέλεσμα, σε αρκετές περιοχές, να δημιουργούνται έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, ακόμη και με μιας μικρής διάρκειας βροχόπτωση. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί με έναν καλύτερο προγραμματισμό των έργων.

Παρότι σε αρκετές περιοχές τα προβλήματα έχουν μειωθεί αισθητά, τα περισσότερα έργα είναι αποσπασματικά, χωρίς να υπάρχει συντήρηση και καθάρισμα των φρεατίων σε βάθος χρόνου.

Συν τοις άλλοις, τα ρέματα και οι χείμαρροι του λεκανοπεδίου, δεν έχουν οριοθετηθεί. Πρόκειται για τα παρακάτω ρέματα:

Ανατολική Αττική: Παλλήνης, Γέρακα, Πηγάδια, Καλίσια, Ραφήνας (και τα συμβαλλόμενα μικρά ρέματα Πικερμίου), Νέας Μάκρης, Αναβύσσου, Παλαιάς Φώκαιας, Σαρωνίδας, Σκόρπιο Ποτάμι (στην περιοχή Μαραθώνα), Πυθαγόρα (στον Διόνυσο).

Δυτική Αττική: Σαρανταπόταμος (στην Χαλυβουργική), Μαύρη Ώρα, Αγίας Αικατερίνης, Αγίου Γεωργίου (στον Ασπρόπυργο), Νέας Περάμου, Μαυραντζάς (στα Μέγαρα), Εσχατιάς (στο Μενίδι), Καναπίτσας, Χαϊδαρόρεμα και το ρέμα Περιστερίου.

Κεντρική Αττική: Κηφισός (αποτελεί τον τελικό αποδέκτη των ομβρίων του λεκανοπεδίου και εκκρεμούν τα έργα διευθέτησης της κοίτης στο «ανοικτό» τμήμα του), Ευρυπίδων, Σφακίων, Ποδονίφτη, Μιχελή, Λιοσίων, Χαλανδρίου, Πρ. Δανιήλ, Θεσσαλονίκης, Κυκλοβόρου, Πύρνας και Αμαρουσίου.

Για όλα τα προαναφερθέντα ρέματα απαιτείται υπολογισμός του νερού που μπορούν να δεχθούν και σε συνάρτηση με τα υδρολογικά δεδομένα των περιοχών από τις οποίες διέρχονται, να προχωρήσουν οι εργασίες διευθέτησης, ώστε να ακολουθήσει η υλοποίηση των αντιπλημμυρικών έργων που απαιτούνται.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τέλη του 19ου αιώνα, διέσχιζαν το λεκανοπέδιο, 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια. Το 1999, ο αριθμός τους ήταν μικρότερος των 70 (κάτω, δηλαδή και από το 10%) και σήμερα, δεν υπερβαίνουν τα 50. Τα υπόλοιπα, μπαζώθηκαν, ποδοπατήθηκαν και τσιμεντοποιήθηκαν.

Αλλά και από τα ρέματα που παραμένουν ανοιχτά, τα περισσότερα έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις, που δύσκολα πια μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους, δηλαδή να κατευθύνουν τα νερά προς τη θάλασσα ή σε άλλους μεγαλύτερους αποδέκτες.

Ο Ιλισός και τα άλλα μεγάλα ρέματα της Αθήνας

Ο Ιλισός, ήταν το μεγαλύτερο ποτάμι που διέσχιζε την Αθήνα. Ξεκινούσε από τον Υμηττό, για να καταλήξει στην θάλασσα. Σήμερα, κυλάει εξ ολοκλήρου υπογείως, κάτω από τη Μιχαλακοπούλου, περνάει από την Βασ. Σοφίας (μπροστά από το Παναθηναϊκό Στάδιο), συνεχίζει στην Καλλιρρόης, για να καταλήξει μετά την Καλλιθέα στην θάλασσα.

Αξίζει να επισημανθεί ότι παρά την επικάλυψη του Ιλισού, η οποία άρχισε το 1948 και παρά τις σοβαρές επεμβάσεις στις εκβολές του και σ’ όλον τον φαληρικό όρμο, το Δέλτα του Ιλισού ξανασχηματίστηκε σ΄έναν πολύτιμο για την Αθήνα υδροβιότοπο, όπου έχουν εντοπιστεί πάνω από 89 είδη πουλιών.

Στον Ιλισό χυνόταν ο Ηριδανός που ξεκινούσε από τον Λυκαβηττό και κατέβαινε από το Κολωνάκι. Κατά τη διάρκεια των εργασιών του Μετρό στην πλατεία Συντάγματος, ανακαλύφθηκε η αρχαία κοίτη του. Ο ποταμός συνεχίζει στις οδούς Μητροπόλεως και Ερμού, στην Αρχαία Αγορά και καταλήγει στον Κεραμεικό.

Την κοίτη του Ηριδανού συνάντησε το Μετρό και στο Μοναστηράκι, γεγονός που ανησύχησε ιδιαίτερα τους υπεύθυνους, καθώς το ποτάμι φούσκωσε κάποιες φορές επικίνδυνα κατά τη διάρκεια των εργασιών. Ακόμα και σήμερα, ο υπόγειος ποταμός κατεβάζει 20-30 κυβικά νερού την ώρα, ενώ τις βροχερές μέρες το νερό υπερδιπλασιάζεται και από τα νερά του πλημμυρίζει η Ποικίλη Στοά και η Αρχαία Αγορά.

Από το Λυκαβηττό ξεκινούσε και ο Βοϊδοπνίχτης που χωριζόταν, με ένα μέρος του να περνάει από την οδό Δημοκρίτου και την οδό Ακαδημίας προς το Αρσάκειο. Από τα Τουρκοβούνια ξεκινούσε ο Κυκλόβορος, ένας από τους μεγαλύτερους χειμάρρους της Αθήνας, που έφθανε στο Πεδίον του Άρεως και διαμέσου της οδού Μάρνη κατέληγε στην πλατεία Βάθης.

Το Παγκράτι και τον Βύρωνα διέσχιζαν ο Αλασσώνας και το ρέμα «Πήδημα της Γριάς» αντίστοιχα. Στο Φάληρο χύνονταν ο Βουρλοπόταμος (ή Ξηροτάγαρος) και το ρέμα της Πικροδάφνης. Το ρέμα του Ποδονίφτη κυλάει κάθετα τους δήμους Χαλανδρίου, Ψυχικού, Φιλοθέης και Ν. Ιωνίας, διασχίζει υπόγεια τη Λεωφόρο Κηφισίας καταλήγοντας στον Κηφισό.

Με πληροφορίες από: Καθημερινή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Πεζόδρομος μέχρι το τέλος του 2015 η Πανεπιστημίου


Πεζόδρομος ως το τέλος του 2015 η Πανεπιστημίου στο πλαίσιο του προγράμματος Re-think Athens για την ανασυγκρότηση του κέντρου της Αθήνας

Μέχρι το τέλος του 2015 αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η μερική πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου.

Έτσι, μόνο τραμ και πεζοί θα μπορούν να περπατούν επί της Πανεπιστημίου, ενώ τα αυτοκίνητα δεν θα έχουν τη δυνατότητα να διασχίζουν τον κεντρικό άξονα της Αθήνας.

Η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου θα επεκταθεί ως τη Φιλελλήνων, οπότε τα αυτοκίνητα θα μπορούν να φτάσουν μέχρι το Σύνταγμα και από εκεί θα στρίβουν σε κάποιον από τους κεντρικούς δρόμους.

Επίσης θα καταργηθούν 20 γραμμές λεωφορείων και επτά γραμμές τρόλεϊ, οι οποίες θα επανασχεδιαστούν. Θα επηρεαστούν, ακόμη, άμεσα από 600 έως 700 φανάρια.

Τα έργα αναμένεται να ξεκινήσουν το καλοκαίρι του 2014, οπότε και θα σταματήσει η κίνηση των οχημάτων. Η τελική μορφή που θα πάρει η Πανεπιστημίου θα ανακοινωθεί στις 27 Φεβρουαρίου.

Πηγή φωτογραφίας: Facebook Rethink Athens

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Τεράστια προβλήματα στην Αττική από τη σφοδρή καταιγίδα

Εκτεταμένες διακοπές ρεύματος σε πολλές περιοχές – Κυκλοφοριακό χάος και κλειστοί δρόμοι – Εγκλωβισμένοι οδηγοί – «Φούσκωσε» ο Ιλισσός στο Νέο Φάληρο – Κλειστή η Συγγρού στο ύψος του Φαληρικού Δέλτα – Δεν πραγματοποιούνται δρομολόγια του ΗΣΑΠ – Δεν λειτουργεί το Τραμ – Κλειστός ο σταθμός μετρό Μέγαρο Μουσικής

Από τα ξημερώματα άνοιξαν οι ουρανοί στην Αττική με αποτέλεσμα να σημειωθούν πολύ σημαντικά προβλήματα τόσο στην κυκλοφορία, αφού Πειραιώς, Χαμοστέρνας, περιφερειακή Αιγάλεω και άλλοι κεντρικοί δρόμοι κόπηκαν στα δύο γιατί μέσα σε λίγη ώρα μετατράπηκαν σε ποτάμια, όσο και σε σπίτια που πλημμύρισαν.

Σε αρκετές περιοχές έριξε και χαλάζι όπως στο Χαϊδάρι, στο Περιστέρι, ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας.

Χάος στους δρόμους – Εκλεισαν κεντρικά σημεία

Σοβαρά προβλήματα υπάρχουν στη λεωφόρο Καβάλας, ενώ ακινητοποιημένα αυτοκίνητα υπάρχουν και στην Αθηνών-Κορίνθου, στο ρεύμα προς Κόρινθο, με το μποτιλιάρισμα να φτάνει τα 10 χιλιόμετρα, από τον Κηφισό μέχρι τη λίμνη Κουμουνδούρου. Και στον παλιό ιππόδρομο όμως υπάρχουν πολύ σημαντικά προβλήματα στην κυκλοφορία των οχημάτων. Και στην περιφερειακή Υμηττού όμως οι οδηγοί πρέπει να είναι οπλισμένοι με πολλή υπομονή αφού το μποτιλιάρισμα δεν έχει προηγούμενο. Η τροχαία αναγκάζεται να στείλει τα αυτοκίνητα προς την Αττική Οδό και στα διόδια οι οδηγοί περνούν χωρίς να πληρώνουν αντίτιμο.

Επεσε κολόνα στην Ηλιούπολη – Χείμαρρος στο Φάληρο παρέσυρε αυτοκίνητα

Κατολισθήσεις έχουν σημειωθεί στην περιοχή του Σκαραμαγκά, ενώ στην Ηλιούπολη έχει κλείσει η οδός Πεντάρη μετά από πτώση κολόνας. Στο Παλαιό Φάληρο έχει δημιουργηθεί χείμαρρος στο ρέμα της Πικροδάφνης με αποτέλεσμα τα ορμητικά νερά να παρασύρουν αυτοκίνητα. Πλημμυρισμένη είναι και η Λεωφόρος Αλίμου. Εκτροπή κυκλοφορίας γίνεται από το ύψος του Παλαιού Ιπποδρόμου, στο ρεύμα προς Γλυφάδα, ενώ έκλεισε και η λεωφόρος Συγγρού στο ύψος του Δέλτα Φαλήρου. Το ρέμα της Πικροδάφνης, καθώς και ο Ιλισσός στην παραλιακή έχουν υπερχειλίσει.

Η Πειραιώς από τις πρώτες πρωινές ώρες έχει κλείσει από τη Χαμοστέρνας μέχρι την Πέτρου Ράλλη, αφού το νερό έχει φτάσει σε τέτοιο ύψος που δεν ξεχωρίζει ο δρόμος από το πεζοδρόμιο.

Προβλήματα στα δρομολόγια του Ηλεκτρικού

Η ισχυρή καταιγίδα προκάλεσε σημαντικά προβλήματα και στα δρομολόγια του Ηλεκτρικού αφού μετά την πτώση δέντρου χρειάστηκε να σταματήσουν τα τρένα στη διαδρομή Ομόνοια – Ταύρος.

Εκλεισαν δέκα σχολεία

Η νεροποντή δεν επέτρεψε σε πολλούς καθηγητές να μεταβούν στα σχολεία, με αποτέλεσμα δέκα να παραμείνουν κλειστά σε περιοχές της Πετρούπολης και του Μαραθώνα.

Η Τροχαία τρέχει και δεν φτάνει να βοηθήσει οδηγούς και πεζούς 

Η πυροσβεστική έχει δεχθεί μέχρι στιγμής 500 κλήσεις για άντληση υδάτων από σπίτια στο Αιγάλεω και το Χαϊδάρι, ενώ και στο Πέραμα, στη λεωφόρο Δημοκρατίας, έχουν ακινητοποιηθεί οχήματα λόγω της έντονης βροχόπτωσης.

Οδηγοί εγκλωβίστηκαν στα αυτοκίνητά τους στη Σταμάτα και οι τροχονόμοι προσπαθούσαν να βοηθήσουν πεζούς οι οποίοι ήταν παγιδευμένοι στα πεζοδρόμια.

 

ΠΗΓΗ:

iefimerida.gr

Η μυστική σχέση της θεάς Αθηνάς με την ελιά και τον εγκέφαλο


Η ελαία ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων γνωστή και είχε ιδιαίτερη τιμητική θέση στην ζωή των Ελλήνων. Εκτός από την διατροφική της αξία , με κλάδο ελαίας στεφάνωναν τους ολυμπιονίκες , αλλά ήταν και το σύμβολο της ειρήνης.

Η ελαία έγινε ιερό δέντρο όταν η θεά Αθηνά αγωνίσθηκε με τον Ποσειδώνα για την διεκδίκηση της πόλης του Κέκροπα , την μετονομαζόμενη Αθήνα. Κατά την μυθολογία όταν οι δύο θεότητες ανέβηκαν στον βράχο της Ακρόπολης για να προσφέρουν ο καθένας το δώρο του για να κερδίσουν την εξουσία της πόλης. Ο Ποσειδώνας κτύπησε με την τρίαινα του τον βράχο και ξεπήδησε νερό. Νερό θαλασσινό όπως ήταν και το στοιχείο του. Η Αθηνά κτύπησε τον βράχο με το δόρυ της και ξεπετάχτηκε το δέντρο της ελιάς πού της έδωσε και την νίκη. Η πόλη ονομάσθηκε Αθήνα. Αλλά βέβαια , ίσως θα πρέπει να υποψιασθούμε την αντιπαλότητα αυτών των δύο θεών , πού πρέπει να έχουν μια κωδικοποιημένη γνώση πίσω από τους μύθους τους. Όπως λένε οι θεοί διαίρεσαν τη Γη ώστε ο καθένας να έχει το μέρισμα του. Ο Ποσειδώνας πήρε το νησί της Ατλαντίδος.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο έργο του «Κριτίας», η Αθήνα φαίνεται να συμβολίζει την «τέλεια κοινωνία» και η Ατλαντίδα τον αντίπαλό της. Η Ατλαντίδα ήταν το νησί του Ποσειδώνα, λεγόταν Πασειδωνία, αργότερα πήρε το όνομα του υιού του Ποσειδώνα , του Άτλαντα. Το στοιχείο τού Ποσειδώνα, το νερό , το ξαναβρίσκουμε σε σχέση με την ελιά όταν μετά τον κατακλυσμό του Νώε το περιστέρι επέστρεψε με κλαδί ελιάς για να του μαρτυρήσει πώς το κακό πέρασε . Και βέβαια να μην ξεχνάμε πώς στις μάχες πού έχουμε ανάμεσα σε αυτές τις δύο θεότητες μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε και την μάχη των Ελλήνων με τους Άτλαντες. Μάχη πού κέρδισαν οι Έλληνες Αθηναίοι .

Η ελιά λοιπόν κερδίζει πάντα και η θεά Αθηνά υπερέχει με την Σοφία της. Η ευλογημένη ελιά ήταν πάντα η βάση της διατροφής μας. Η βάση της μεσογειακής διατροφής. Το λάδι της ελιάς εκτός από την θρεπτικότητα πού παρέχει στην υγεία μας , είναι και το πιο απαραίτητο στοιχείο για τον εγκέφαλό μας. Ο εγκέφαλος είναι το όργανο πού βρίσκετε μέσα στο κρανίο του κεφαλιού μας και πλέει μέσα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό . Όταν βάλετε λάδι σε ένα ποτήρι νερό το λάδι θα βγεί νικητής , θα κάτσει πάνω στο νερό. Για να είναι πάντα ενεργός και δραστήριος ο εγκέφαλος πρέπει να τον «λαδώνουμε».

Η θεά της σοφίας η Αθηνά δεν διάλεξε τυχαία την ελιά. Η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία. Ξεπετάχτηκε πάνοπλη με ένα κτύπημα του Ηφαίστου. Η Αθηνά είναι η σκέψη και ή ιδέα πού ξεπετιέται από το μυαλό μας με ηλεκτρικές κεντρίσεις . Κατά τη διαδικασία της γήρανσης και σε καταστάσεις όπως η απώλεια μνήμης και η νόσος του Alzheimer αυξάνονται οι απαιτήσεις του οργανισμού σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, γιατί βοηθούν στο να διατηρείται η δομή του κυτταρικού τοιχώματος του εγκεφάλου.

Το λάδι της ελιάς μας κάνει πιο υγιείς και πιο έξυπνους . Γιαυτό εδώ σε αυτή την χώρα γεννήθηκε ο πολιτισμός. Γιατί η διατροφή είναι το Α και το Ω . Ο Όμηρος αναφέρεται στο ελαιόλαδο ως «χρυσό υγρό» και ο Ιπποκράτης, ως τον «μεγάλη θεραπευτή». Κατά το μυστήριο της βαπτίσεως το παιδί το βαπτίζουν στο νερό και το λαδώνουν . Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχονται στο ελαιόλαδο έχουν αντικαρκινική δράση, μέσω της παρεμπόδισης του σχηματισμού των ελευθέρων ριζών και ως εκ τούτου του οξειδωτικού στρες. Και βέβαια η ευεργετική συμβολή της ελιάς στον εγκέφαλο συνδέεται και με την έννοια της αποβολής του άγχους. Η κατανάλωση ελαίου και μόνο στην διατροφή μας και όχι βουτύρου ή σπορέλαιων διατηρεί την εγρήγορση του νού μας , την ευστροφία του και την θετική σκέψη.

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!


Huffington Post: Θάνατος στους δρόμους της Αθήνας

Τι αναφέρει το ρεπορτάζ της Huffington Post για τους θανάτους στο κέντρο της Αθήνας από ναρκωτικά, εν μέσω οικονομικής κρίσης

Το ρεπορτάζ έγινε για λογαριασμό της Huffington Post από την Φραγκίσκα Μεγαλούδη σε συνεργασία με τον φωτορεπόρτερ Δημήτριο Μπούρα και είναι το προϊόν διεξοδικής δουλειάς στους δρόμους της Αθήνας, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών.

Είναι ένα κρύο απόγευμα του χειμώνα και η Μαρία διορθώνει το μακιγιάζ της μπροστά από μια λαμπερή βιτρίνα, στο κέντρο της Αθήνας. Η Μαρία, μια περιστασιακή εργάτρια του σεξ, είναι 27 ετών, αλλά η χρήση ναρκωτικών και η ζωή στους δρόμους την έχουν κάνει να φαίνεται μεγαλύτερη.

Τα δύο μπροστινά δόντια της λείπουν και το δέρμα της έχει πάθει σοβαρές ζημιές από το «Sisa», ένα επικίνδυνο μείγμα που έχει εισβάλει στην ελληνική αγορά ναρκωτικών κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών. Κοστίζει μόλις δύο έως τρία ευρώ η δόση και το νέο φάρμακο έχει αποδειχθεί μια δημοφιλής εναλλακτική λύση στην ηρωίνη.

Αύξηση της πορνείας λόγω οικονομικής κρίσης

Η δεινή οικονομική κατάσταση έχει σπρώξει τους περισσότερους χρήστες ναρκωτικών στην πορνεία και οι τοξικομανείς είναι πιο πρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους με τους άνδρες οι οποίοι πληρώνουν περισσότερα για σεξ χωρίς προφυλάξεις. Οι πελάτες της Μαρίας είναι  Έλληνες μεσήλικες  και παντρεμένοι, οι οποίοι αγοράζουν σεξ από τους χρήστες ναρκωτικών για 10 με 15 ευρώ.

«Αγοράζουν συνήθως σεξ το πρωί και δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικά», λέει η Μαρία, που πρόσφατα ανακάλυψε ότι είναι θετική στον ιό HIV. «Αρνούμαι σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, αλλά οι άνδρες γίνονται πιεστικοί και είναι δύσκολο να πω όχι», προσθέτει.

Καθώς η Ελλάδα μπαίνει τρίτο έτος της οικονομικής κρίσης, η οικονομική δυσπραγία και η απελπισία έχουν ξεφτίσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Σε μια χώρα 11 εκατομμυρίων, σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι, ενώ όσοι εξακολουθούν να εργάζονται έχουν δει τους μισθούς τους να μειώνονται περισσότερο από 30%, από το 2009.

Στο πλαίσιο των αυστηρών μέτρων λιτότητας που καθορίζονται από τους ξένους πιστωτές, η Ελλάδα αναγκάζεται να κρατήσει τις δημόσιες δαπάνες για την υγεία κάτω από το 6% του ΑΕΠ της, το οποίο ήταν αξίας 298,73 δισεκατομμύρια δολαρίων το 2011. Ωστόσο, ο μέσος όρος για τις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι 9%.

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση είναι απρόθυμη να περάσει μεταρρυθμίσεις που θα έπλητταν τις οικογένειές των ολιγαρχών της χώρας, οι οποίοι ελέγχουν τον χρηματοπιστωτικό τομέα, ταυτόχρονα ήταν γρήγορη στο να μειώσει τα κοινωνικά προγράμματα και την Πρόνοια κατά 40%, να εισάγει εισιτήριο στους ασθενείς για όλες τις επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία και να μειώσει τους μισθούς του νοσοκομειακού προσωπικού.

Ως αποτέλεσμα, η χώρα γνώρισε μια ανησυχητική αύξηση στην ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών, στην πορνεία και στις μολύνσεις από τον HIV.

«Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει δραματικά τις ζωές όλων των Ελλήνων, αλλά οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ναρκωτικών είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο», λέει ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος, διευθυντής του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ).

«Να θεραπεύσεις την εξάρτηση και να κρατήσεις τους ανθρώπους σε μια θεραπευτική κοινότητα κοστίζει έξι φορές λιγότερο από τον τοκετό. Ωστόσο, η κυβέρνηση έχει περικόψει τις κοινωνικές δαπάνες, χωρίς να λάβει υπόψη το ανθρωπιστικό και κοινωνικό κόστος. Αυτό δημιουργεί μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση», προσθέτει.

Το ΚΕΘΕΑ μόνο, έχει δει τον προϋπολογισμό του περικόπτεται κατά σχεδόν 8 εκατομμύρια – 24 εκατ. ευρώ το 2009, σε  16 εκατ. ευρώ  και το προσωπικό του μειώθηκε κατά 15%.

«Υπάρχει μια αίσθηση απόγνωσης στους χρήστες ναρκωτικών. Καθώς όλα τα δίχτυα ασφαλείας διαλύονται, οι χρήστες έχουν χάσει το κίνητρό να αλλάξουν τη ζωή τους. Και αυτό συμβάλλει επίσης στην αύξηση των μολύνσεων από τον HIV«, εξήγησε ο Πουλόπουλος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), υπάρχουν κατ ‘εκτίμηση 25.000 ναρκομανείς στην Ελλάδα με πάνω από 10.000 ΧΕΝ (Χρήστες Ενδοφλέβιων Ουσιών) κυρίως στην Αθήνα. Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Ανοιχτά γίνεται χρήση ναρκωτικών στην Αθήνα

Σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας, ο Νίκος, 35 ετών, κάθεται επάνω σε μια βρώμικη κουβέρτα. Δίπλα του, ο 40αρης Γιάννης ετοιμάζει ένα μείγμα φθηνής ηρωίνης και ηρεμιστικών, γνωστό στους δρόμους ως «ταϊλανδέζικο» το οποία κοστίζει μεταξύ πέντε και επτά ευρώ ανά δόση. Με τρεμάμενα χέρια ο Γιάννης «χτυπάει» το «ταϊλανδέζικο» στο εσωτερικό του αντιβραχίου. Οικογένειες με παιδιά, νεαρά ζευγάρια και μετανάστες περνούν, αλλά κανείς δεν νοιάζεται για το τι βλέπουν.

«Εγώ πρέπει είτε να αγοράσω βελόνες απ τους δρόμους ή να μοιραστώ μια και μετά να την ξεπλύνω με νερό», λέει ο Νίκος. «Τα φαρμακεία συνήθιζαν να μας παρέχουν βελόνες, για μια μικρή αμοιβή ή δωρεάν, αλλά αυτό έχει αλλάξει τα τελευταία 2-3 χρόνια.»

Δεν έχουν λεφτά ούτε για να πάρουν βελόνες

«Πέντε έως τέσσερα χρόνια πριν, ήταν πιο εύκολο να πάρεις βελόνες. Τώρα έχει δυσκολέψει», λέει ο Δημήτρης , 50 ετών, εξαρτημένος από την ηρωίνη. «Έχω κερδίσει την δόση μου καθώς πουλάω σύριγγες για ένα ευρώ. Μερικές φορές τις πουλάω για 30 – 40 λεπτά, μερικές φορές για 10.»

Βελόνες και σύριγγες διανέμονται στην Αθήνα, κυρίως μέσω εργαζομένων εκτός δομών, που παρέχουν ένα «κιτ», που περιέχει βελόνες σύριγγες και άλλο εξοπλισμό προετοιμασίας ναρκωτικών, μαζί με προφυλακτικά για τους χρήστες, δωρεάν. Το 2011, υπήρχαν περίπου 120.000 σύριγγες που διανεμήθηκαν, σύμφωνα με τα στοιχεία του ECDC.

Αυτό είναι περίπου 15 σύριγγες ανά χρήστη ανά έτος και εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερο από τον  μέσο όρο, που είναι 200 σύριγγες ανά χρήστη, όπως συνιστάται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως ένα μέτρο για να περιοριστεί η επιδημία του HIV.

«Η κατάσταση είναι ανησυχητική, δεδομένου ότι έχουμε περάσει από τις 4 έως 5 μολύνσεις από τον HIV μεταξύ των ΧΕΝ ανά έτος, σε περισσότερες από 500 ανά έτος, σε λιγότερο από δύο χρόνια», προειδοποιεί η Μαριανέλα Κλόκα, διευθύντρια της ΜΚΟ  Positive Voice, με έδρα την Αθήνα, που εργάζεται κατά της εξάπλωσης του HIV, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα δεν είχε εφαρμόσει ποτέ πολιτικές περιορισμού του προβλήματος.

«Οι περικοπές του προϋπολογισμού έχουν επιδεινώσει ένα ήδη υπάρχον πρόβλημα. Τα προγράμματα ανταλλαγής βελονών ποτέ δεν ήταν επαρκή και υπήρχε παντελής έλλειψη συντονισμού μεταξύ των διαφόρων οργανισμών που ασχολούνται με την μείωση του φαινομένου. Τώρα που η οικονομική κρίση έχει αλλάξει το πρότυπο της χρήσης ναρκωτικών και οι ΧΕΝ κάνουν ενέσεις με φθηνότερα ναρκωτικά, αρκετές φορές την ημέρα, η ανάγκη για μεγαλύτερη κάλυψη από βελόνες είναι επείγουσα», προσθέτει.

Εμπόριο ναρκωτικών με ατιμωρησία

Η οικονομική κρίση έχει αλλάξει το είδος των ναρκωτικών που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά η οποία έχει προσαρμοστεί γρήγορα στη μεταβαλλόμενη οικονομική πραγματικότητα. Το «Ταϊλανδέζικο» και η κοκαΐνη έγιναν τα κύρια ναρκωτικά και αποτελούν αντικείμενο διακίνησης, ενώ η «Sisa» που παράγεται τοπικά, διακινείται σε συγκεκριμένες περιοχές του κέντρου της πόλης.

Μια δόση πωλείται σε σχήμα μικρής μπάλας και ζυγίζει όχι περισσότερο από 0,01 του γραμμαρίου αναγκάζοντας τους χρήστες να αγοράσουν 8-10 φορές την ημέρα για να κρατηθούν από τον εθισμό τους. Ως αποτέλεσμα, το κέρδος για τους εμπόρους παραμένει σε υψηλά επίπεδα, παρά την χαμηλή τιμή της δόσης, καθώς κάθε μια κοστίζει επτά με πέντε ευρώ, ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού.

Το εμπόριο ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας είναι καλά δομημένο και λαμβάνει χώρα γύρω από το ιστορικό κέντρο της πόλης και τις γύρω γειτονιές. Οι τομείς χωρίζονται σε «ζώνες ναρκωτικών» που ανήκουν σε διαφορετικές εγκληματικές ομάδες, η κάθε μια με συγκεκριμένο είδος εμπορίας ναρκωτικών.

Οι παράνομοι μετανάστες, κυρίως από την υποσαχάρια και την βόρεια Αφρική «προσλαμβάνονται» από την τοπική μαφία και ωθούνται στην παράνομη αγορά ναρκωτικών, συχνά ως έναν τρόπο για να εξοφλήσουν την αμοιβή της διακίνησης τους.

Η περίπτωση του Raymon. «Υπάλληλοι» ναρκέμποροι

Τέτοια είναι η περίπτωση του Raymon , 35 ετών, από τη Σομαλία, που εισήλθε παράνομα στην Ελλάδα μετά από 40 ημέρες επικίνδυνο ταξίδι για να φτάσει σε μια χώρα της ΕΕ . Μετά την άφιξή του κατά μήκος των τουρκικών ακτών, του ζητήθηκε να πηδήξει από μια πλαστική βάρκα, μαζί με άλλους δέκα άνδρες.

«Φτάσαμε σε μια βραχώδη ακτή και ο οδηγός (της λέμβου) μας άφησε εκεί. Ρωτήσαμε έναν άνθρωπο που ήμασταν. «Αυτή είναι η Ελλάδα», είπαμε. «Ήμασταν ευχαριστημένοι… Ήμασταν στην Ευρώπη».

Αφού  πέρασε δύο ημέρες στο νησί της Λέσβου, ο Raymon πήγε στο λιμάνι του Πειραιά. Είχε προσληφθεί αμέσως να πουλάει ηρωίνη στην πλατεία Βικτορίας, ένα κεντρικό σημείο στο κέντρο της Αθήνας, ως ένας τρόπος για να εξοφλήσει την αμοιβή του λαθρεμπορίου. Ο Raymon σήμερα είναι άστεγος και εξαρτημένος ο ίδιος από την ηρωίνη. Αυτός δεν δουλεύει πλέον για το κύκλωμα και ζητιανεύει στους δρόμους για να επιβιώσει.

Εμπλοκή της αστυνομίας με το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών

Ισχυρίζεται ότι το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών προστατεύεται από διεφθαρμένους αξιωματούχους της αστυνομίας, οι οποίοι πληροφορούν την τοπική μαφία για τις επιδρομές της αστυνομίας και βεβαιώνονται ότι οι συλληφθέντες θα απελευθερωθούν.

«Το εμπόριο ναρκωτικών χωρίζεται σε διαφορετικές ζώνες με κάθε ένα να έχει την δική του αστυνομική προστασία. Στην περιοχή μου, ένας υπαστυνόμος γνωστός ως «Πατέρας», ήταν το σημείο επαφής μας. Αυτός μας διασφάλιζε ότι η αστυνομία δεν θα μας ενοχλήσει».

Ο Raymon ισχυρίζεται ότι ο «Πατέρας», του έδωσε τον προσωπικό αριθμό ενός αστυνομικού στο τοπικό αστυνομικό τμήμα στο κέντρο της Αθήνας, τον οποίο θα μπορούσε να καλέσει σε περίπτωση σύλληψης. «Σε λιγότερο από 20 λεπτά ήμουν πάλι στους δρόμους», λέει. Όταν ζητήσαμε από την Ελληνική Αστυνομία, να σχολιάσει τους ισχυρισμούς ότι αστυνομικοί εμπλέκονται σε εγκλήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, αρνήθηκε να απαντήσει.

Οι περιπτώσεις διαφθοράς δεν είναι σπάνιες στις ελληνικές αστυνομικές δυνάμεις. Τον Νοέμβριο, ένα εγκληματικό δίκτυο από 67 άτομα που εμπλέκονταν σε διακίνηση ναρκωτικών και όπλων στο νησί της Κρήτης εξαρθρώθηκε από τις ελληνικές αρχές.

Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν τρεις αστυνομικοί, δύο από αυτούς ήταν υπαστυνόμοι που ενεργούσαν ως πληροφοριοδότες για το κύκλωμα. Στις αρχές Δεκεμβρίου, οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν επτά αστυνομικούς που φέρονται ως μέρος ενός εγκληματικού κυκλώματος εμπορίου ναρκωτικών στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Υπάρχει μια αίσθηση εγκατάλειψης, όταν περπατάς στο κέντρο της Αθήνας σήμερα. Ανοιχτή χρήση ναρκωτικών, με θέα το κοινοβούλιο της χώρας, μια ανησυχητική αύξηση των μολύνσεων από τον HIV και η συνολική κατάρρευση του συστήματος υγείας και όλων των δικτύων ασφαλείας, είναι σημάδια μιας κοινωνίας που οι προτεραιότητές της δεν βρίσκονται σε ισορροπία.

Εν τω μεταξύ, κάτω στους δρόμους, υπάρχει η αίσθηση ότι η Ελλάδα καταρρέει, ως σύγχρονο κράτος.

Τα ονόματα στο ρεπορτάζ έχουν αλλάξει.

Για τη μετάφραση: lefteria-news.blogspot.gr

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Αθήνα, Χριστούγεννα 1960: Μια σπάνια φωτογραφία


Χριστούγεννα στην Αθήνα, Δεκέμβριος 1960.

Η έγχρωμη φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα βρίσκεται στα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη. Από τη στιγμή που οι υπεύθυνοι του Μουσείου δημοσίευσαν το μοναδικό ντοκουμέντο στα κοινωνικά δίκτυα, Facebook και twitter, η φωτογραφία έκανε τον γύρο του διαδικτύου συγκινώντας τους Έλληνες χρήστες.

Μέσα σε λίγες μόνο ώρες συγκέντρωσε χιλιάδες κοινοποιήσεις και σχόλια. Τα περισσότερα από τα σχόλια κάνουν λόγο για μια όμορφη πόλη που δε μοιάζει καθόλου με την γκρίζα Αθήνα του σήμερα.

Το σημείο της πόλης που απεικονίζεται είναι τα Χαυτεία, κοντά στην Ομόνοια. Εντύπωση προκαλεί ο εορταστικός διάκοσμος των δρόμων και το πλήθος κόσμου που βρίσκεται στα πεζοδρόμια του κέντρου. Ουδεμία σχέση κοινώς, με τον φτωχό διάκοσμο και τις εικόνες του Δεκεμβρίου του 2012.

Ο Κώστας Μπαλάφας γεννήθηκε το 1920 στην Κυψέλη Άρτας από την οποία έφυγε σε αναζήτηση εργασίας στην Αθήνα. Κατά την περίοδο των σπουδών του στα Ιωάννινα αγόρασε την πρώτη του φωτογραφική μηχανή (Junior Kodak) την οποία αντικατέστησε στην περίοδο της Ιταλίας με μια Robot, μαθαίνοντας εμπειρικά την τέχνη του σκοτεινού θαλάμου σε γειτονικό φωτογραφείο.

Τη μηχανή του χρησιμοποίησε αργότερα για να απαθανατίσει την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την περίοδο της γερμανικής Κατοχής και τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ, τον οποίο ακολούθησε ως τυφεκιοφόρος.

Το 2008 δώρισε το φωτογραφικό αρχείο του στο Μουσείο Μπενάκη, αποτελούμενο από 15.000 ασπρόμαυρα αρνητικά από το 1939 έως το 2000 και 60 ταινίες μικρού μήκους έτοιμες για ψηφιακή επεξεργασία, με κεντρικό θέμα τα ήθη και τα έθιμα της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας.

Πηγή: Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: perierga.gr

Φεγγαρόβραδα στην Ακρόπολη


Προπολεμικά, το πιο θορυβώδες κομμάτι από τις συνοικίες που περιβάλλουν την Ακρόπολη ήταν του Μακρυγιάννη και η λεωφόρος Ακροπόλεως μέχρι το Θησείο. «Ήταν η “ηχητική” ζωή των Αθηνών», γραμμόφωνα, μεγάφωνα, λατέρνες, σαντούρια, ρομβίες, κιθάρες, βιολιά, μαντολίνα ακούγονταν από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης μέχρι τον λόφο του Φιλοπάππου ώς τα ξημερώματα! Στου Μακρυγιάννη, βέβαια, τα κέντρα δεν ήταν πολλά. Τα «Παναθήναια» του Σπίγγου, η «Ελλάς» του Στεφανάτου, η «Λευκάς» του Καρύδη και το γνωστό σε όλη την Αθήνα κέντρο του Ανδρίτσου διατηρούσαν αμετάβλητο τον παλαιό τους χαρακτήρα και συντελούσαν στη γνήσια αθηναϊκή εικόνα της συνοικίας. Κυριαρχούσαν οι… πατροπαράδοτες συνήθειες… καφεδάκι, γκαζόζα, λουκουμάκι και «υποβρύχιο».

Πιο πάνω όμως, στην πλατεία Ακρο­πόλεως, μοιραία η καλοκαιρινή κίνη­ση είχε εντονότερο χαρακτήρα. Εξάλ­λου, εκεί τα διάφορα καταστήματα θεωρούνταν «εξοχικά»: ο «Παρθε­νών» του Παπανδρέου, τα «Προπύ­λαια» του Ιωνά, το «Ερέχθειον» των Βρυχέα και Σταυριανού, ο «Βρούτος» της Άννας Βρυχέα και ο «Φιλόσοφος Σωκράτης» του Β. Γωγούση.

Στις περιπτώσεις αυτές υπήρχε μια ιδιαιτερότητα: Το πρωί οι επισκέπτες δεν ήταν απαιτητικοί. Σερβιρίζονταν με κάτι δροσιστικό, έβγαζαν ανα­μνηστικές φωτογραφίες σε έναν από τους δύο υπαίθριους φωτογράφους που έστεκαν πάντα στην πλατεία, τον Ιωάννη Δαλόγλου και τον Κώστα Ξανθομαλλίδη, και έφευγαν προς τα αρ­χαία ή προς το σπίτι τους.

Άλλος όμως ήταν ο απογευματινός και βραδινός κόσμος. Ερχόταν για να διασκεδάσει, να… ξεσκάσει. Κατα­λάμβανε λοιπόν όχι μόνο όλα τα τρα­πεζάκια των μαγαζιών που υπήρχαν, παρατείνοντας τη διαμονή τους έως τα μεσάνυχτα ή, τις ζεστές νύχτες, και πολύ αργότερα, αλλά ακόμη και προνομιακές ταράτσες, ιδιαίτερα στο Θησείο, με θέα την Ακρόπολη, όπου, εκτός από το να απολαμβάνουν τη φεγγαράδα, αυτό που έκαναν ήταν να διασκεδάζουν και να ξεφαντώνουν.

Στο Θησείο

Η περιοχή εκεί γύρω από την Ακρό­πολη, όταν ο καιρός ήταν κατάλλη­λος, προσφερόταν για ρομαντικούς περιπάτους προς τον λόφο του Φι­λοπάππου και το δασάκι του Αστερο­σκοπείου πέρα από το εκκλησάκι του Αϊ-Δημήτρη του Λουμπαρδιάρη και μετά προς το Θησείο, τη «Μαγεμένη Πολιτεία».

Το 1938 αποκτά τον ομώνυμο θερι­νό κινηματογράφο, ένα από τα ωραι­ότερα κινηματοθέατρα, στη θέση όπου άλλοτε ήταν η περίφημη ταβέρ­να «Μουριές» του Φιλελέ. Ο τελευ­ταίος έχασε το στέκι του, αλλά δεν αποθαρρύνθηκε. Νοίκιασε ένα πλα­ϊνό υπόγειο και σκόρπισε τα τραπε­ζάκια του στο πεζοδρόμιο σαν… υπο­βρύχιο που σκορπάει τορπίλες, μόνο που στην περίπτωση αυτήν ήταν για μπεκρήδες!

Κάθε βράδυ κοσμοπλημμύρα στο Θησείο. Γεμάτοι οι δύο παλαιοί κι­νηματογράφοι της περιοχής, ο «Ζέ­φυρος» και το «Έντεν», και πλήθος στις γύρω ταβέρνες και τα κέντρα· το καφε-οινοπωλείο «Ήπειρος» του Σαρρή, το κέντρο του Ρίζου, το ζαχαροπλαστείο «Λουξ», το «Τουρίστ» των Οικονομόπουλου και Σινεζού, η ταβέρνα «Κέντρον του Θησείου» του Σπυρόπουλου, η ταβέρνα του Δουζένη, το παλαιότατο καφε-ζυθοπωλείο «Ο Φώτης» του Παπαναστασόπουλου, αλλά και η περίφημη μπυραρία του Πίκινου, η οποία ήδη στα τέλη της δεκαετίας του 1930 έχει γί­νει μπαρ υπό την επωνυμία «Αι Τρεις Αδελφαί»!

Τι ήταν όμως εκείνο που είχε κα­ταστήσει το Θησείο τόσο αγαπητό σε όλες τις ηλικίες των Αθηναίων; Η ποικιλία ψυχαγωγίας που προσέφερε στους επισκέπτες του.

Οι μπεκρήδες κουτσόπιναν στις τα­βέρνες του, οι μανιώδεις φιλοθεά­μονες στοιβάζονταν στους κινηματο­γράφους του, οι περιπατητές έκαναν τις βόλτες τους στον ωραίο κήπο με τις ανθισμένες ροδοδάφνες, οι φίλοι της παλιάς ζωής ξεσκόνιζαν τα τά­βλια στα καφενεία, οι μπέμπηδες και οι μπεμπέκες καβαλίκευαν τα αλο­γάκια που είχε στήσει ένας δαιμόνι­ος επιχειρηματίας – Γιώργης Ζάννος – σε μια άκρη του κήπου υπό τον τίτ­λο «Χαρά των Παιδιών». Ήταν η «μα­γεμένη πολιτεία» της εποχής.

Στα Πετράλωνα

Όπως όλες οι αθηναϊκές γειτονιές της προπολεμικής περιόδου, έτσι και αυτές των Πετραλώνων είχαν το δικό τους «χρώμα». Ένα «χρώμα» που κυ­ριαρχούσε στην καθημερινή κίνηση. Οι περιοχές των Άνω και Κάτω Πετρα­λώνων ήταν εξελισσόμενες στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και θεωρού­νταν ως το απώτατο άκρο της πόλης. Χαρακτηριστικό στοιχείο των γειτονιών αυτών ήταν η διέλευση των σιδηροδρομικών αμαξοστοιχιών, που ανα­στάτωναν με ιδιαίτερο τρόπο τους κατοίκους τους.

Οι κάτοικοι της περιοχής είχαν τα στέκια τους στα οποία διασκέδαζαν και περνούσαν ευχάριστα τα θερινά βραδάκια… Η συνοικία των Άνω Πε­τραλώνων άρχιζε, όπως και σήμερα, από τη μικρή πλατεία μπροστά από το «Πιλοποιείον Πουλοπούλου» και εκτεινόταν κατά μήκος της γραμμής του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιώς, αλλά και δυτικότερα, πέρα από τη γέφυρα της γραμμής, όπου σχηματιζόταν η συνοικία των Κάτω Πετραλώνων.

Στα Άνω Πετράλωνα η νυχτερινή ζωή είχε ως επίκεντρο τα καταστή­ματα της οδού Τριών Ιεραρχών. Στην πλατειούλα την οποία αναφέραμε πιο πάνω – σήμερα πλατεία Αφαίας –, μπροστά από τη γέφυρα του Πουλόπουλου, βρισκόταν το καφενείο «Ερμής» του Πετρόπουλου. Εκεί, στην καταπράσινη τότε πλατεία, συγκε­ντρώνονταν τα βράδια οι γείτονες.

Άλλοι, όσοι δεν επιθυμούσαν να ανέβουν μέχρι το Θησείο, όπου υπήρ­χαν περισσότερα κέντρα διασκέδα­σης και κινηματογράφοι, περνούσαν τα βράδια τους στα ήσυχα καταστή­ματα της οδού Τριών Ιεραρχών. Στα ζαχαροπλαστεία «Νέον Αστυ» και «Κοσμικόν», στο καφενείο «Τρεις Ιεράρχαι» των Στέφα και Αθανασίου και στο καφε-ζυθοπωλείο «Αβέρωφ».

Ούτε στα Άνω ούτε στα Κάτω Πε­τράλωνα υπήρχαν μπυραρίες, πολύ­βουα μπαρ ή κέντρα με εξαιρετική κί­νηση. Υπήρχαν κυρίως σκόρπια μικρο­μάγαζα, όπου ο κόσμος περνούσε λί­γες ώρες διασκέδασης το βράδυ, χω­ρίς πολλά λεφτά. Εκεί δροσιζόταν με καμιά γκαζόζα, βυσσινάδα ή παγωτό ή γευόταν κανένα μεζεδάκι συνοδευ­μένο από «μισή» ή κατοσταράκι. Για τα περισσότερα, πάντα υπήρχε το γει­τονικό Θησείο… η μαγεμένη πόλη.

Οι ιστορίες αυτές προέρχονται από κείμενα του ιστορικού ερευνητή και δημοσιογράφου Λευτέρη Σκιαδά, εκδότη της εφημερίδας «ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΗΟΣ», www.mikros-romios.gr, τηλ.: 210 3426833.

ΠΗΓΗ: topontiki.gr

Ανθοκομική έκθεση της Αθήνας


Με το μήνυμα: «Επιστροφή στην πόλη μας» η Ανθοκομική Έκθεση του Δήμου Αθηναίων ανοίγει και φέτος τις πύλες της, ,ενισχύοντας την οικολογική συνείδηση.

Η Ανθοκομική Έκθεση που διοργανώνεται σε συνεργασία με τους Φυτωριούχους Αττικής, αποτελεί έναν καθιερωμένο θεσμό της πόλης μας, που δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες της να προμηθευτούν σε προσιτές τιμές, περισσότερα από 600 είδη λουλουδιών και φυτών, από Έλληνες παραγωγούς και να συμμετάσχουν στις μουσικές εκδηλώσεις.
Τα εγκαίνια θα τελέσει ο Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης ,το Σάββατο 6 Οκτωβρίου στις 12.00 μ.μ. Η Έκθεση θα διαρκέσει από τις 6 έως τις 21 Οκτωβρίου, στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Πλατεία Κοτζιά) και θα είναι ανοιχτή καθημερινά από τις 09.00 έως τις 21.00, με δωρεάν είσοδο για το κοινό.

«Η Ανθοκομική Έκθεση αποτελεί παράδοση για την πόλη μας, αφού προσφέρει στους επισκέπτες της ,τη δυνατότητα να αποδράσουν για λίγο από την καθημερινότητα, δίνοντάς τους παράλληλα την ευκαιρία να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τη μοναδικότητα των λουλουδιών» τόνισε ο Αντιδήμαρχος Πρασίνου και Περιβάλλοντος Άγγελος Αντωνόπουλος.

Ο κύριος Αντωνόπουλος εξήρε την προθυμία με την οποία οι παραγωγοί ανταποκρίνονται, προσφέροντας ελληνικά λουλούδια και φυτά και επισήμανε ότι ο Δήμος Αθηναίων θα συνεχίσει να στηρίζει την Έκθεση, με την άριστη πάντα συνεργασία ,που έχει με τον Συνεταιρισμό.

Ακολουθεί αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων για τη Φθινοπωρινή Ανθοκομική Έκθεση:

Σάββατο 6 Οκτωβρίου: 1200 μ.μ
Εγκαίνια από το Δήμαρχο Αθηναίων. Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων ,ώρα 11.30-12.00
και
η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων,12.00-13.00 ,υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Σταύρου Μπερή.
Τέσσερις ξυλοπόδαροι θα μοιράζουν στους επισκέπτες λουλούδια

Σάββατο 13 Οκτωβρίου: 14.00-15.00
Συναυλία του Μάριου Στρόφαλη –Παροδοσιακό αργεντίνικο tango
Μάριος Στρόφαλης –ακκορντεόν
Κώστας Βλαχόπουλος –χρωματική φυσαρμόνικα
Χορεύουν: Κώστας –Δανάη (ομάδα tango BAILE DE BARIO )

Σάββατο 20 Οκτωβρίου : 14.00-15.00
Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής Δήμου Αθηναίων (έντεχνο –λαικό), σε διεύθυνση του μαέστρου Χρήστου Χαλκιά.

ΠΗΓΗ: skai.gr

Εθνικές κουζίνες: Γεύση από… Βαβέλ στην Αθήνα


της Ηρώς Κουνάδη 

Την τελευταία φορά που γράφαμε γα εθνικές κουζίνες στο in2life.gr, μετρούσαμε δύο τσέχικα εστιατόρια, ένα βραζιλιάνικο μπιστρό, πολλά tapas bar, δύο διευθύνσεις με άρωμα Αφρικής, και πολλά, μα πολλά, ινδικά –σε όλους τους τύπους και τις μορφές: εστιατόρια, κουτούκια, φαλαφελτζίδικα (κατά το σουβλατζίδικα) κλπ. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, πολλά από αυτά έκλειναν, καινούρια άνοιγαν μετά από καιρό στη θέση τους, τα οποία έδιναν πάλι την θέση τους σε άλλα, και πάει λέγοντας. Η έθνικ κουζίνα είναι μια μόδα που έρχεται και παρέρχεται στην Αθήνα, χωρίς να μπορεί κανείς να προσδιορίσει πότε ακριβώς θα σκάσει το επόμενο κύμα.

Μετά από ένα αρκετά μεγάλο διάστημα νηνεμίας, κατά το οποίο το ενδιαφέρον είχε στραφεί κατά βάση στην ελληνική κουζίνα και τις δημιουργικές παραλλαγές της, καινούρια έθνικ στέκια άρχισαν να ξεφυτρώνουν, πιο διακριτικά και με λιγότερες τυμπανοκρουσίες αυτή τη φορά, σε διάφορες γωνιές της πόλης. Την αρχή έκανε το πρώτο σκανδιναβικό εστιατόριο της Αθήνας, το Safka του Μεταξουργείου, που δεν επένδυσε σε γυαλιστερά δημοσιεύματα και πολύκροτο promotion, αλλά άφησε την κουζίνα του να μιλήσει –κι αυτή είχε πολλά να πει. Ακολούθησαν κι άλλα, και κάπως έτσι η έθνικ εστιατορική σκηνή της Αθήνας απέκτησε ξανά ζωή. Πριν όμως ξεκινήσουμε τη βόλτα στα καινούρια της στέκια, μια ματιά στις σταθερές αξίες του πρώτου κύματος:

Τα «κλασικά» στέκια που παρέμειναν

– Ο Κίτρινος Σκίουρος, το αγαπημένο μας βραζιλιάνικο μπιστρό που εξακολουθεί να σερβίρει τις εκπληκτικές φεσουάδες του στον ζεστό, πολύχρωμο χώρο του στα Ιλίσσια.

– Ο Svejk του Νέου Κόσμου, το πρώτο τσέχικο εστιατόριο της Αθήνας, με τις γιγάντιες τοιχογραφίες της Πράγας στον πρώτο όροφο και μια ολοκαίνουρια μπυραρία στο ισόγειο, παραμένει εδώ και χρόνια σταθερή αξία.

– Το πέρσικο Αναχίτα στο Χαλάνδρι απέκτησε πρόσφατα και μια πανέμορφη αυλίτσα, στην οποία σερβίρει σταθερά σπεσιαλιτέ όπως το πιλάφι με φραγκοστάφυλλο και τα ζουμερά κεμπάπ του.

– Η Αίγυπτος συνεχίζει ακάθεκτη… και εις διπλούν: από τη μία η καταπληκτική Αλεξάνδρεια στο Μουσείο, με το νοσταλγικά εκλεπτυσμένο περιβάλλον και τις σπιτικές νοστιμιές της και από την άλλη ο sui generis Αιγύπτιος του Μεταξουργείου, που μετακόμισε πέρυσι σε μεγαλύτερο χώρο στη Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά εξακολουθεί να φτιάχνει τα καλύτερα φαλάφελ της Αθήνας, κρατούν ψηλά τα σκήπτρα μιας από τις καλύτερες κουζίνες της Μεσογείου.

– Το Jamon στο Γκάζι είναι το τελευταίο εναπομείναν tapas bar της Αθήνας, και όχι άδικα: Αυθεντική ατμόσφαιρα, βάσκικα μεζεδάκια, λευκή και κόκκινη σανγκρία σε ποτήρια και κανάτες, και φανατικοί θαμώνες που το γεμίζουν κάθε βράδυ συνθέτουν την ιδιαίτερη ταυτότητά του.

– Το Cadko του Μοσχάτου μετακόμισε σε καινούριο, μεγαλύτερο χώρο στη Λάμπρου Κατσώνη, κρατώντας απαράλλαχτα τα νόστιμα, ρώσικα μενού του, την ρώσικη ποπ στα ηχεία, την κουλτούρα της βότκας που πάει με όλα και τις χαμηλές τιμές του.

Και οι νέοι παίκτες που (ελπίζουμε ότι) ήρθαν για να μείνουν

Safka
Μεγάλου Αλεξάνδρου 80-82, Μεταξουργείο, τηλ.: 210 5243340
Τιμές: περί τα 35€ το άτομο

Το πρώτο σκανδιναβικό εστιατόριο της Αθήνας τραβάει εύκολα το βλέμμα στις μεγάλες τζαμαρίες του, που φωτίζουν και μεγαλώνουν τον χώρο. Το εμφανώς σκανδιναβικό (προφανέστατα) design, συνδυάζει έξυπνα βιομηχανικά στοιχεία με το ανοιχτόχρωμο ξύλο που πρωταγωνιστεί.

Για τους κακεντρεχείς που έσπευσαν να κάνουν συνειρμούς με κεφτεδάκια Ikea διαβάζοντας για σκανδιναβική κουζίνα, έχουμε να αντιπροτείνουμε τα εξής: Καπνιστό σολωμό Νορβηγίας σερβιρισμένο με πουρέ από παντζάρι, σωταρισμένα εποχιακά λαχανικά, μαριναρισμένο φινόκιο και σάλτσα beurre rouge, και κομμάτια τάρανδου και μόσχου, σερβιρισμένα με λαχανικά ψημένα με μέλι και ζεστή βινεγκρέτ από καπνιστά κρεμμυδάκια shallot και μούρα cranberry. Το μενού είναι μικρό αλλά θαυματουργό, και αλλάζει κάθε δύο μήνες για να συμβαδίζει με τα φρέσκα υλικά της κάθε εποχής.

Τις Κυριακές θα το βρείτε ανοιχτό μόνο μεσημέρι, ενώ Δευτέρα και Τρίτη παραμένει κλειστό.

Gostijo
Αισώπου 10, Ψυρρή, τηλ.: 210 3233825
Τιμές: Περί τα 20€ το άτομο

Προφέρεται Γκοστίγιο, και είναι το πρώτο εβραϊκό εστιατόριο της Αθήνας. Σερβίρει σεφαραδίτικη κουζίνα με επιρροές από την ευρύτερη Μεσόγειο, στην όμορφη αυλή και τον μεγάλο, εσωτερικό χώρο, στη διακόσμηση του οποίου κυριαρχεί το σκούρο ξύλο. Πέρα από τα «γνωστά», ταμπουλέ, χούμους και φαλάφελ, εδώ θα δοκιμάσετε επίσης μοσχαράκι στιφάδο με δαμάσκηνα, μελιτζανάκια τυλιχτά με κιμά και σάλτσα ντομάτας, αλλά και εξαιρετικό μαροκινό κοτόπουλο στη γάστρα με λεμόνι και ελιές. Σημειώστε, μόνο, ότι το Gostijo είναι κλειστό τις Παρασκευές, που είναι εβραϊκή αργία.

Tamarind
Κεραμεικού 51, Μεταξουργείο, τηλ.: 210 5225945
Τιμές: 25-30€ το άτομο

Το πρώτο που έχουν να πουν όσοι έχουν επισκεφτεί το Tamarind είναι ότι ο χώρος είναι υπέροχος: Πετρόλ τοίχοι, μεγάλα κόκκινα φωτιστικά, δέντρο των ευχών –ένας εξίσου κόκκινος, γλυπτός ταμάρινθος με χαρτάκια κρεμασμένα στα κλαδιά του– πανύψηλο ταβάνι και ξύλινο πάτωμα. Το δεύτερο πράγμα που θα ακούσετε να λένε είναι ότι η σεφ και συνιδιοκτήτρια του μαγαζιού είναι η Άντζελα Γεωργαρά, που είχε αναλάβει την κουζίνα του επίσης εξωτικού και πολυαγαπημένου Bar Guru Bar της πλατείας Θεάτρου.

Στα του φαγητού, τώρα, όλη η κουζίνα της Ταϊλάνδης παρελαύνει μπροστά από τα μάτια σας στο μενού: φρέσκα, χειροποίητα spring rolls, πολλά και διαφορετικά curry, εξαιρετικό pad see u (ριζομακάρονα με γλυκιά σόγια, χοιρινό και παραπούλια) και νοστιμότατα σουβλάκια γαρίδας με λαχανικά και μπάλες από sticky rice. Τις Κυριακές το Tamarind ξεκουράζεται.

Bollywood Kitchen
Αδριανού & Θησείου 7, Θησείο, τηλ.: 211 4019197
Τιμές: 17-20€ το άτομο

Είναι πολύ ευχάριστη αλλαγή ένα ινδικό εστιατόριο που δεν βροντοφωνάζει «Ινδία» από την πόρτα του, με χρυσοποίκιλτους ελέφαντες και βαθυκόκκινα υφάσματα με κρόσσια στις άκρες. Το Bollywood Kitchen είναι μικρό και όμορφο, διακοσμημένο με ζεστά χρώματα, φλοράλ φωτιστικά που κρέμονται από το ταβάνι, ξύλινο πάτωμα και… κανένα έθνικ στοιχείο.

Η ανοιχτή κουζίνα βγάζει μόνο νοστιμιές –αν χαθείτε στον μεγάλο κατάλογο, θυμηθείτε τις γαρίδες noor, το κοτόπουλο ταντούρι με σάλτσα μέντας, το σπανάκι με ανθότυρο στο πήλινο, το μοσχάρι με σάλτσα μασάλα, το κοτόπουλο tikka με πράσινη καυτερή σάλτσα και το τηγανητό ρύζι με λαχανικά, κρόκο, μπαχαρικά και γαρίδες. Θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά, μεσημέρι και βράδυ.

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Δωρεάν Αθήνα: Η φτώχια θέλει καλοπέραση


του Νικόλα Γεωργιακώδη

Μπορεί να γκρινιάζουμε κατά καιρούς για τις τιμές που παραμένουν στάσιμες ενώ οι μισθοί μειώνονται, για την κοινωνία μας η οποία βασίζεται στον υπερκαταναλωτισμό και για τον Ερμή που (δεν) είναι ανάδρομος, όμως η αλήθεια είναι πως μπορούμε να κάνουμε μπόλικα πράγματα στην Αθήνα εντελώς δωρεάν. Όχι, δεν εννοούμε να αράξουμε στα παγκάκια του Συντάγματος και να ταΐζουμε τα περιστέρια πασατέμπο, ούτε να συμμετέχουμε στα συσσίτια της Εκκλησίας. Μπορούμε άνετα να διασκεδάσουμε, να ψυχαγωγηθούμε, να μορφωθούμε, να αθληθούμε, να δούμε πράγματα στην πόλη που μέχρι πρότινος αγνοούσαμε την ύπαρξη τους, εν ολίγοις να περάσουμε καλά, χωρίς να ξοδέψουμε ούτε ένα ευρώ. Πώς;

*Στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Δρόμου της Αθήνας. H Ερμού, το Θησείο, το Μοναστηράκι, η πλατεία Αβησσυνίας, η πλατεία Καπνικαρέας, ο πεζόδρομος του Κεραμεικού και ο κήπος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων φιλοξενούν θεατρικές παραστάσεις και performances μέχρι και τις 24 Σεπτεμβρίου από δεκάδες θεατρικές ομάδες και κέντρα τέχνης. Αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ.

* «Καβαλώντας» το Ελληνικό Κύμα (Riding the Greek Wave) στην διημερίδα της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, η οποία διοργανώνεται στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στις 29 και 30 Σεπτεμβρίου και στην οποία θα είναι προσκεκλημένοι σημαντικοί παράγοντες της διεθνούς κινηματογραφικής αγοράς. Οι τελευταίοι θα ενημερώσουν και θα εκπαιδεύσουν το κοινό της εκδήλωσης, στη χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων για την επιτυχημένη προετοιμασία, προώθηση και διεθνή διανομή μιας ταινίας. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

* Στο Τρένο στο Ρουφ (Λ. Κωνσταντινουπόλεως, Προαστιακός σταθμός Ρουφ Τηλέφωνο: 2105298922, 6937604988), όπου το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνη πραγματοποιεί προβολές και εκθέσεις σημαντικών καλλιτεχνών στην αποβάθρα, κάθε Τετάρτη στις 22:00 το βράδυ. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

* Παίρνοντας τα πιτσιρίκια/ ανιψάκια/ παιδιά φίλων σας, στο Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, στην Πλάκα. Οι εκθέσεις είναι ενδιαφέρουσες, ακόμη και για ενήλικες, και η είσοδος τις περισσότερες φορές δωρεάν. Το μουσείο λειτουργεί από τις 10.00 μέχρι τις 14.00 από Τρίτη έως Παρασκευή, και από τις 10.00 μέχρι τις 15.00 Σάββατο και Κυριακή.

* Πηγαίνοντας στο Καλλιτεχνείο Αχαρνών, το οποίο φιλοξενεί και διεξάγει κάθε Πέμπτη και Παρασκευή (και όλο και πιο συχνά και Κυριακές) με πάντα ελεύθερη είσοδο, δρώμενα που αφορούν τη μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη φωτογραφία, θεματικές βραδιές, τη ζωγραφική, τα έθιμα και τις γιορτές.Δείτε εδώ το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

* Ανακαλύπτοντας τις ευεργετικές ιδιότητες της Yoga στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος (ακριβώς μπροστά από το Καφενείο) κάθε Κυριακή στις 11 το πρωί. Απαραίτητα… σύνεργα ένα στρώμα και ένα ζακετάκι.

* Κάνοντας ποδηλατοβόλτες στην Αθήνα κάθε Παρασκευή βράδυ. Λεπτομέρειες θα βρείτε σε παλαιότερο αφιέρωμα του in2life, αλλά να θυμίσουμε τα βασικά: παίρνετε το δικό σας ή ένα δανεικό ποδήλατο, και κατευθύνεστε κατά τις 22.00 στον σταθμό του Θησείου, απ’ όπου ξεκινάτε παρέα με 500+ άλλους ποδηλάτες, να καλύψετε με το πάσο σας μια διαδρομή 30 έως 60 χιλιομέτρων, εντός της Αττικής.

* Παρακολουθώντας κάθε λογής πολιτιστικά δρώμενα στα μορφωτικά ινστιτούτα των πρεσβειών (Γαλλικό Ινστιτούτο, ΘερβάντεςΓκαίτε κλπ). Οι εκδηλώσεις τους περιλαμβάνουν προβολές ταινιών που δύσκολα θα πετύχετε να προβάλλονται οπουδήποτε αλλού, εικαστικές εκθέσεις και μουσικά αφιερώματα που ξεφεύγουν κατά πολύ από το mainstream ρεύμα. Το πρόγραμμά τους ανανεώνεται συνεχώς, επομένως το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να αποθηκεύσετε τις ιστοσελίδες τους στα Bookmarks και να ενημερώνεστε τακτικά για τις εκδηλώσεις τους.

* Γνωρίζοντας από κοντά το σημαντικό έργο του μεγάλου Έλληνα εικαστικού Γιώργου Ξένου στην έκθεση «Χίλιες Εικόνες…», η οποία φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης μέχρι τις 4 Νοεμβρίου. Αναλυτικές πληροφορίες για την έκθεση, καθώς και μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του ζωγράφου θα βρείτε εδώ.

Μαθαίνοντας ελληνικούς χορούς στον λόφο του Φιλοπάππου. Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου και όπως κάθε χρόνο, θα πραγματοποιηθούν εκεί δωρεάν μαθήματα ελληνικού παραδοσιακού χορού στη σχολή του Θεάτρου «Δόρα Στράτου». Για πληροφορίες απευθυνθείτε στα τηλέφωνα: 2103244395 και 2103246188, πρωϊνές ώρες. Θέατρο τηλ. 210.921.4650, ώρες μαθημάτων.

* Κάνοντας μαθήματα υποκριτικής στην σχολή θεάτρου «Ίασμος». Τα μαθήματα απευθύνονται σε άνεργους 18-29 ετών και για να δηλώσετε συμμετοχή θα πρέπει να προσκομίσετε στην Γραμματεία της Σχολής φωτοτυπία της κάρτας ανεργίας, φωτοτυπία ταυτότητας και μία μικρή φωτογραφία. Μετά τις 20 Σεπτεμβρίου θα διεξαχθεί ακρόαση για την επιλογή των υποψηφίων. Η σχολή λειτουργεί καθημερινά 10:00-21:00 Μαίζωνος 48. Τηλ: 2105200096, 2105222712.

* Στο Nosotros στα Εξάρχεια, το οποίο μάλλον δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις: είναι μακράν ένας από τους καλύτερους πολύ-πολιτιστικούς πολύ-χώρους στην Αθήνα. Εκθέσεις ζωγραφικής, σεμινάρια, συναυλίες, προβολές ταινιών, θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακά γλέντια, και άλλα πολλά τα οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ διοργανώνονται καθημερινά στους χώρους του, στο 66 της οδού Θεμιστοκλέους.

* Στις θεατρικές παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο οι οποίες φιλοξενούνται σε Δάφνη και Υμηττό. Στις 25 Σεπτεμβρίου στο θεατράκι Άλσους Πέτρου και Παύλου στον Υμηττό (δίπλα στην πλατεία Υμηττού) και ώρα 21:00 θα παιχτεί η «Γυναίκα της Ζάκυθος» σε σκηνοθεσία και ερμηνεία του Νικού Καλαμό.

* Στο lunch street party. Διοργανώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κατά κανόνα Κυριακές, από μια ομάδα παιδιών που πραγματικά και έμπρακτα αγαπά την πόλη. Μαζεύεται πλήθος κόσμου, σε διαφορετικό σημείο της πόλης κάθε φορά, ο καθένας φέρνει ό,τι θέλει –φαγητό, φρούτα, ποτά, παιχνίδια, μουσικά όργανα– μαζί με την καλή του διάθεση, κι όταν τελειώνει το πάρτι ο χώρος έχει γίνει αγνώριστος. Δεντροφυτεύσεις, καθαρισμοί, καλλωπισμοί είναι μέσα στο ημερήσιο πρόγραμμα. Λεπτομέρειες για την επόμενη διοργάνωση στο blog του Lunch Street Party.

* Στην πάλαι ποτέ εγκαταλελειμμένη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης στο 42 της Φωκίωνος Νέγρη. Εδώ συμβαίνουν συχνά πυκνά διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως προβολές ταινιών, μαθήματα ξένων και μη γλωσσών, θεατρικές παραστάσεις, λογοτεχνικές βραδιές, και άλλα πολλά. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

* Στα πανέμορφα αθηναϊκά πάρκα, που η συντριπτική πλειοψηφία των Αθηναίων (επιμένει να) αγνοεί: την Καισαριανή, το Άλσος Συγγρού, το Άλσος Βεΐκου, το Πάρκο Αντώνη Τρίτση, τον λόφο του Φιλοπάππου, και τον Εθνικό Κήπο. Δείτε φωτογραφίες και χάρτες για να βρείτε τον δρόμο σας σε παλαιότερο δημοσίευμα του in2life.

ΠΗΓΗ: in2life.gr