Category Archives: ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΑΦΕΝΕΣ

Εσύ που θα ψηφίσεις;


Δείτε τώρα τον χάρτη των επικείμενων εκλογών. 

 

79

 

Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών αναρτήθηκε ο χάρτης των εκλογικών τμημάτων ανά την επικράτεια.

Οι ψηφοφόροι μπορούν να επισκεφτούν την ιστοσελίδα και συμπληρώνοντας τα στοιχεία του να δει αμέσως που ψηφίζει.

Η διεύθυνση είναι η εξής: http://www.ypes.gr/services/eea/eeagr/eea.htm

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Νέο λάθος στους «αριθμούς της ελληνικής λιτότητας» παραδέχτηκε το ΔΝΤ»


5

Σφάλματα και παραλείψεις στην λογιστική μελέτη των Ράινχαρτ και Ρόγκοφ, βλέπουν οικονομολόγοι της Μασαχουσέτης. Πώς η έκθεση παρέσυρε σε οικονομική δίνη τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών του ευρωπαϊκού Νότου

Νέο λάθος από το ΔΝΤ θέτει υπό σφοδρή αμφισβήτηση τις «αριθμητικές και λογιστικές» πολιτικές του.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Figaro, οι θεωρητικοί της λιτότητας ομολόγησαν ένα καθοριστικό λάθος στη μελέτη τους, αλλά επιμένουν ότι τα συμπεράσματά τους είναι ορθά.

«Η ομολογία έγινε όταν κλιμακώθηκε εκ νέου αυτές τις μέρες η αντιδικία ανάμεσα στους «θεωρητικούς» της λιτότητας του ΔΝΤ και σε αυτούς που τους καταλογίζουν λάθη στους υπολογισμούς», επισημαίνει στις οικονομικές της σελίδες η συντηρητική εφημερίδα.

Καθηγητές οικονομίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, η Κάρμεν Ράινχαρτ και ο Κένεθ Ρόγκοφ κατείχαν στο παρελθόν υψηλές θέσεις στο ταμείο, για λογαριασμό του οποίου εκπόνησαν το 2010 την διαβόητη πλέον μελέτη τους για τα αποτελέσματα των πολιτικών λιτότητας.

Πολλοί άλλοι οικονομολόγοι έκαναν λόγο για σφάλματα στην εργασία τους, ιδίως ο Πολ Κρούγκμαν —Νόμπελ Οικονομίας 2008— που επί μήνες στο ιστολόγιό του αναφερόταν στο «φιάσκο των Ράινχαρτ-Ρόγκοφ».

Τα τρία λάθη – φωτιά

Σε μια μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα στις αρχές της εβδομάδας, τρεις ερευνητές του πανεπιστήμιου της Μασαχουσέτης εξηγούν πώς προέκυψαν τα βασικά λάθη.

Οι Τόμας Χέρντον, Μάικλ Ας και Ρόμπερτ Πόλιν ανέφεραν στην μελέτη τους, στο πλαίσιο της οποίας ζήτησαν — και έλαβαν — από τους Ράινχαρτ και Ρόγκοφ το λογιστικό φύλλο και τα δεδομένα που χρησιμοποίησαν, ότι υπήρξαν σφάλματα, παραλείψεις και αποκλεισμοί που οδήγησαν σε στρεβλά αποτελέσματα.

Τα προβλήματα, έγραψαν, είναι κυρίως τρία:

* πρώτο, οι Ράινχαρτ και Ρόγκοφ αφαίρεσαν επιλεκτικά χρονιές με υψηλά χρέη και μέσο ρυθμό ανάπτυξης,

* δεύτερο, χρησιμοποίησαν μια συζητήσιμη μέθοδο για να κατατάξουν τα κράτη

* Και τρίτο, μοιάζει να υπάρχει ένα λάθος στην μέθοδο αυτή, που αποκλείει τις χώρες με υψηλά χρέη που όμως διατηρούν έναν μέσο αναπτυξιακό ρυθμό.

Και τα τρία αυτά προβλήματα προκαταλαμβάνουν τα αποτελέσματα των υπολογισμών των Ράινχαρτ-Ρόγκοφ και τείνουν να επιβεβαιώνουν το εκ των προτέρων συμπέρασμά τους.

Με βάση τα προβλήματα αυτά, έμειναν έξω από τους υπολογισμούς πέντε χώρες: η Αυστραλία, η Αυστρία, το Βέλγιο, ο Καναδάς και η Δανία.

Μία παραδοχή που ήρθε… αργά

Το ΔΝΤ υποστήριξε ότι γενικά στις χώρες με λόγο χρέους προς ΑΕΠ που υπερβαίνει το 90%, το ποσοστό ανάπτυξης είναι αρνητικό (-0,1%) ενώ εάν γινόταν σωστά ο υπολογισμός, θα φαινόταν πως στην πραγματικότητα το μέσο ποσοστό ανάπτυξης των χωρών αυτών ήταν 2,2%.

Έναντι της διεθνούς κατακραυγής, οι «θεωρητικοί της λιτότητας» αναγκάστηκαν για πρώτη φορά να απαντήσουν, ύστερα από για μήνες άρνηση παραδοχής του οιουδήποτε σφάλματος.

Με ανακοίνωσή τους, οι δύο οικονομολόγοι παραδέχθηκαν ότι η εργασία τους περιείχε ορισμένα «σφάλματα», επέμειναν όμως ότι «το κεντρικό συμπέρασμα» της έρευνάς τους συνεχίζει να ισχύει.

«Μας προβληματίζει η διαπίστωση ότι υπάρχει ένα τέτοιο σφάλμα (. . .), παρά την προσπάθειά μας να είμαστε προσεκτικοί», ανέφεραν στην ανακοίνωσή τους.

Η Φιγκαρό διερωτάται πως είναι δυνατόν «το αίμα, ο ιδρώτας και τα δάκρυα που έχουν χυθεί από μεγάλη μερίδα των λαών της Δύσης να οφείλονται σε μια αδεξιότητα, στην κακή χρήση ενός λογιστικού φύλλου»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ.

Καμία αδεξιότητα δεν υπάρχει. Σκόπιμη εχθρική ενέργεια είναι εναντίον αμάχων.

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Ποινικές διώξεις για χρέη από 5.000-10.000 ευρώ

13

Πράσινο φως για την άσκηση ποινικών διώξεων σε βάρος μικροοφειλετών του Δημοσίου άναψε ο Άρειος Πάγος όπως προκύπτει από τη γνωμοδότηση του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και προϊσταμένου του οικονομικού εγκλήματος, Νίκου Παντελή

Και για χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ που έχουν βεβαιωθεί από τις Δ.Ο.Υ. πριν από την 31η Μαρτίου 2011 (ημερομηνία ισχύος του Ν. 3943/2011) μπορεί να διωχθούν οι φοροοφειλέτες, χωρίς αυτό να παραβιάζει τις συνταγματικές επιταγές (άρθρο 7) και τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 1). Αυτό υπογραμμίζει σε γνωμοδότησή του ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και προϊστάμενος του οικονομικού εγκλήματος, Νίκος Παντελής, προς το υπουργείο Οικονομικών.

Όπως τόνιζαν νομικοί κύκλοι, η γνωμοδότηση του κ. Παντελή «ανοίγει το δρόμο» για την κατάθεση εκατοντάδων αν όχι χιλιάδων ποινικών διώξεων σε βάρος φοροοφειλετών, κατόπιν παραγγελίας των διευθυντών των Δ.Ο.Υ. και των τελωνείων, ενώ παράλληλα θα «μπλοκάρουν» για ακόμη μια φορά τα ήδη βεβαρημένα δικαστήρια της χώρας.

Ειδικότερα, μετά την ημερομηνία ισχύος του Ν. 3943/2011 (31.3.2011) όποιος δεν καταβάλει τα βεβαιωμένα στις Δ.Ο.Υ. και τα τελωνειακά χρέη από 5.000-10.000 ευρώ προς το Δημόσιο, τα ΝΠΔΔ και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως ένα έτος.

Δηλαδή, με τον επίμαχο νόμο του 2011 το έγκλημα της μη καταβολής φόρων, τελωνειακών δασμών, κ.λπ. έγινε «διαρκές ή εν πάση περιπτώσει ημι-διαρκές ενόσω διαρκεί η σχετική παράλειψη» εξόφλησης των χρεών.

Η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Οικονομικών ζήτησε από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου τη γνώμη της για το εάν το άρθρο 3, παράγραφος 1γ του Ν. 3943/2011 καταλαμβάνει και χρέη από πέντε έως δέκα χιλιάδες ευρώ που είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμα πριν από την 31.3.2011, ημερομηνία έναρξης ισχύος του Ν. 3943/2011.

Ο κ. Παντελής αναφέρει στη γνωμοδότησή του ότι «ο Ν. 3943/2011, την διαρκούσα παράλειψη καταβολής των βεβαιωμένων στο δημόσιο χρεών, την κατέστησε διαρκές (ή έστω ημι-διαρκές) έγκλημα».

Έτσι, συνεχίζει ο εισαγγελικός λειτουργός, «η παράλειψη καταβολής των ήδη ληξιπρόθεσμων κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού χρεών και η συνέχιση της παράλειψης αυτής ένα τετράμηνο μετά, νομιμοποιεί τον νομοθέτη να ορίσει ως χρόνο τέλεσης του σχετικού εγκλήματος, τον συγκεκριμένο χρόνο που ακολουθεί, κρίνοντας ότι αυτός είναι ο κρίσιμος για την θεμελίωση και ολοκλήρωση της αξιόποινης προσβολής της περιουσίας του δημοσίου».

Η επιλογή αυτή, προσθέτει ο κ. Παντελής, «δεν αντίκειται στα άρθρα 7 του Συντάγματος και 1 του Ποινικού Κώδικα».

Ακόμη, ο εισαγγελικός λειτουργός υπογραμμίζει ότι με τον επίμαχο νόμο 3943/2011 «επιχειρείται ήδη μια νέα οριοθέτηση των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης του σχετικού εγκλήματος».

Αυτό, «οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ποινικοποίηση της μη καταβολής ήδη ληξιπρόθεσμων (από κάθε αιτία) χρεών κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του Ν. 3943/2011 συνολικού ποσού ανώτερου των 5.000 ευρώ, δεν ενέχει στοιχεία αναδρομικής θεμελίωσης του αξιόποινου και συνεπώς είναι επιτρεπτή».

Συμπερασματικά και απαντώντας στο σχετικό ερώτημα, σημειώνει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, «ληξιπρόθεσμα κατά την 31.3.2011 (από κάθε αιτία) χρέη προς το Δημόσιο και τους λοιπούς οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 του Ν. 1882/1990, συνολικού ποσού ανώτερου των 5.000 ευρώ, εφόσον δεν έχουν καταβληθεί στο δημόσιο ταμείο μέχρι την 31.7.2011, συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος που προβλέπεται από το εδάφιο α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990, όπως αυτό ισχύει και οι υπαίτιοι μπορούν να καταμηνυθούν, χωρίς να τίθεται ζήτημα αναδρομικής θεμελίωσης αξιόποινου ή αναδρομικής εφαρμογής δυσμενέστερου ποινικού νόμου στην περίπτωση αυτή».

Μάλιστα, επισημαίνει ο κ. Παντελής, είναι αδιάφορος ο χρόνος βεβαίωσης των χρεών, καθώς ο νόμος δεν κάνει καμία διάκριση.

Επιπροσθέτως, ο εισαγγελικός λειτουργός αναφέρει ότι «τα ίδια ισχύουν και για τα προγενέστερα της ημερομηνίας αυτής (31.3.2011) ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο, υπό την αυτονόητη όμως προϋπόθεση ότι μέχρι την ημερομηνία αυτή δεν έχει υποβληθεί κατά του υπαιτίου η σχετική μηνυτήρια αναφορά, περίπτωση η οποία εξ αντικειμένου αποκλείεται, ενόψει του ότι υπό το προϊσχύσαν καθεστώς δεν ήταν δυνατή υποβολή αυτοτελώς μηνυτήριας αναφοράς για χρέη κατώτερα των 10.000 ευρώ».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Δεν φτάνει δηλαδή που τους έχετε κάνει αναξιοπρεπείς και άνεργους τους Έλληνες, πρέπει να τους χώσετε και στην φυλακή. Πολύ ωραία, ΑΝ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΟΛΟΙ, ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ, ΝΑ ΔΩ ΠΟΣΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΧΩΣΕΤΕ ΜΕΣΑ ΟΣΟΥΣ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, όπως το προκαλέσατε όλοι εσείς, εκεί στα ψηλά στρώματα της κοινωνίας. Ο ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ έχει εκφραστεί κατ’ επανάληψη και δεν πάτε να λέτε ότι θέλετε. Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΗ ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΚΡΑΤΟΣ…….

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Λίγο πριν ξεκινήσουν τα καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια προς τη χειμαζόμενη και ηττημένη Γερμανία»


21

Διαβάστε ένα άρθρο  για τις επεκτατικές τάσεις και τις μεθόδους της Μερκελικής Γερμανίας, που δεν διδάσκεται από τα μαθήματα της Ιστορίας και οδεύει προς νέα ισοπέδωση της χώρας από άκρη σε άκρη

Στάθης Διομήδης

Είναι η τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα που ο Γερμανικός επεκτατισμός επιτίθεται στους Λαούς της Ευρώπης για να τους κατακτήσει. Αμετανόητοι και προσηλωμένοι στη μεγάλη ιδέα της άριας φυλής, προσπαθούν να κατακτήσουν και να στραγγαλίσουν τους Ευρωπαίους πολίτες (και όχι μόνο), να καταληστεύσουν τον όποιο πλούτο υπάρχει και να δημιουργήσουν, τη νέα μεγάλη αυτοκρατορία των βαρβάρων.

Ήδη μέσα σε τρία χρόνια, αρκετές χώρες (οι υπόλοιπες έπονται) έχουν μπει για τα καλά στο σπιράλ θανάτου, που έχει επιβάλλει η Μερκελική διαστροφή συνεπικουρούμενη από τον Αμερικανικό παράγοντα με αιχμή του δόρατος το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.

Εκβιάζοντας, απειλώντας, χρησιμοποιώντας πακτωλό χρήματος για μαύρη προπαγάνδα, και έχοντας πλέον επιβάλλει σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, κυβερνήσεις-μαριονέτες της, η Γερμανίδα καγκελάριος ρίχνει θυσία, στο βωμό του αίματος που έχειδημιουργήσει, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους καθημερινώς, με δήμιο τον μακελάρη Σόιμπλε.

Η τακτική  που ακολουθεί η Γερμανική  μηχανή έχει ημερομηνία λήξης. Όσο πιο σύντομα προχωρήσουν στην επεκτατική- καταστροφική πολιτική τους ενάντια στους Ευρωπαϊκούς Λαούς, τόσο πιο σύντομα θα ξανά ισοπεδωθεί το Βερολίνο και θα καταστραφεί από άκρη σε άκρη η Γερμανία, (οικονομικά). Βέβαια μέχρι τότε η ανθρωπότητα θα έχει πληρώσει βαρύ τίμημα. Και μόλις συμβεί η καταστροφή της Γερμανίας, για άλλη μια φορά η Δύση θα στείλει καραβάνια αλληλεγγύης με ανθρωπιστική βοήθεια, με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης προς το χειμαζόμενο Γερμανικό Λαό και θα πληρώσει και την ανοικοδόμηση της ηττημένης Γερμανίας…

Απλά μαθήματα ιστορίας.

Αλλά δυστυχώς, οι Γερμανοί δε διδάσκονται από την ιστορία…

Και μιας και  λέω για ιστορία, ας μην ξεχνάμε ότι τα Γερμανικά φύλλα των βαρβάρων από όπου προέρχονται οι Γερμανοί έχουν αναμειχθεί με Ούννους και Βανδάλους και έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα «ανθρώπων»…

Ξεπερνά όμως κάθε φαντασία να ακούς τους Γερμανούς να χαρακτηρίζουν την Κύπρο πλυντήριο μαύρου χρήματος όταν το μεγαλύτερο πλυντήριο στον κόσμο είναι συγκεκριμένη εταιρεία «πλυντηρίων» που δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα… Παρόλα αυτά το βρώμικο χρήμα, το μαύρο χρήμα που υποτίθεται ότι ξεπλένεται στην Κύπρο είναι μια χαρά όταν το κατάσχουν οι Γερμανοί μέσω του κουρέματος των κυπριακών καταθέσεων. Μόλις το αρπάξουν οι Γερμανοί, αυτό το μαύρο, το βρώμικο χρήμα γίνεται λευκό, έντιμο, ολοκάθαρο, άσπιλο και αμόλυντο…

Είναι όμως και αλγεινό να βλέπεις τους εν Ελλάδι αντιπρόσωπους της γερμανικής μηχανής, κυβέρνηση, επιχειρηματίες και δημοσιογραφικά γιουσουφάκια, να επιχαίρουν γιατί η Κύπρος τιμωρήθηκε επειδή είπε αρχικά ΟΧΙ και υποχρεώθηκε μετά σε μια χειρότερη επιλογή, αφού βεβαίως έμεινε μόνη της χωρίς κανέναν σύμμαχο, καθώς ακόμη και για την Ελλάδα έπεφτε μακράν…

Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει  επιλογή, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να μην λέμε όχι, παρά μόνο ναι. Ναι σε όλα.

Είναι σα να πέσει μια κυρία θύμα απόπειρας βιασμού και να αντισταθεί. Το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ότι και θα βιαστεί και θα υπάρξουν και προπηλακισμοί από τους επίδοξους βιαστές μέχρι να φθάσουν στο στόχο τους. Με τη λογική των εν Ελλάδι αντιπρόσωπων της γερμανικής μηχανής, κακώς αντιστάθηκε η κυρία αυτή, απεναντίας θα έπρεπε να μην αντιδράσει και να αποδεχτεί αυτό που της συμβαίνει… Μέχρι που θα την κατηγορήσουν που είχε το θράσος να αντισταθεί και δεν αποδέχθηκε με χαρά το συμβάν!

Έχοντας έναν φοβισμένο και εξαφανισμένο Πρωθυπουργό που τρέμει και μόνο στην ιδέα του να πει ΟΧΙ στα παράλογα αιτήματα της γερμανικής εισβολής και του μισέλληνα Σόιμπλε, καταλαβαίνουμε όλοι ποιο είναι το μέλλον της χώρας.

Υ.Γ. Σίγουρα εδώ που έχουμε βρεθεί δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Αίμα, δάκρυα και πόνο έχουν τα επόμενα χρόνια που έρχονται ότι και εάν επιλέξουμε. Το θέμα είναι εάν θα επιλέξουμε αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα ή ραγιαδισμό. Όποιος θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, να έχει το Λαό στο πλάι του και να έχει πιθανότητα να επιτύχει θα πρέπει να πει αλήθειες. Γιατί για να υπάρξει αξιοπρέπεια, όραμα και ελπίδα πρέπει να ειπωθούν αλήθειες. Σκληρές αλήθειες, αλήθειες που πονάνε…

* Ο Στάθης Διομήδης είναι αρθρογράφος, με σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, εθελοντής διασώστης, αλλά και συντονιστής της εθελοντικής ομάδας ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Δελαστίκ: Αφού φτώχυναν την Κύπρο, ετοιμάζουν τον διαμελισμό της»


3

Ενα ρίγος διαπέρασε τη σπονδυλική στήλη σχεδόν κάθε Ελληνα που έτυχε να διαβάσει την Πέμπτη ένα από τα άρθρα των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» που αναφερόταν στα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου που βρίσκονται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας, γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ στην εφημερίδα Το Εθνος.

Το δυσάρεστο συναίσθημα άρχιζε με την ανάγνωση του τίτλου του άρθρου αυτού της μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας: «Αποθέματα αερίου και κυπριακή απομόνωση».

Εκείνο όμως που αποτελούσε πραγματική μαχαιριά από πολιτική σκοπιά ήταν ο υπότιτλος:
«Καθώς φθίνουν οι ελπίδες για ενεργειακό κέντρο, κλήση από την ΕΕ για τουρκική λύση». Το σοκ είναι τρομερό: «Κλήση από την ΕΕ για τουρκική λύση»!

Δεν έχει σημασία πόσο ακριβές είναι αυτό, το ουσιώδες είναι ότι προδίδει την αμερικανική επιθυμία και θέση για την επόμενη φάση στην Κύπρο. «Το φόρτωμα της Κύπρου με τόσο πολύ χρέος μπορεί να είναι ένας έμμεσος τρόπος για την ΕΕ να σπρώξει τους Ελληνοκύπριους σε κάποιο είδος επίλυσης του κυπριακού προβλήματος», δηλώνει στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» η διευθύντρια κάποιας εταιρείας συμβούλων στη Λευκωσία.

«Οι βουλευτές της ΕΕ θεωρούν και αυτοί την απεγνωσμένη ανάγκη της Κύπρου για μετρητά ως μοχλό διευθέτησης (του Κυπριακού) με την Τουρκία», τονίζει η αμερικανική εφημερίδα, η οποία από την αρχή κιόλας της ανάλυσής της συνδέει ευθέως την οικονομική καταβαράθρωση του νησιού με τον εκβιασμό της Λευκωσίας προκειμένου να αποδεχθεί λύση στο Κυπριακό που θα υπαγορεύσει η Τουρκία. «Με την οικονομία της κουρέλια, η Κύπρος χρειάζεται να αξιοποιήσει επειγόντως τα αποθέματα του φυσικού της αερίου.

Το άνοιγμα όμως αυτής της κάνουλας θα υποχρεώσει το πιο ανατολικό μέλος της ΕΕ να κάνει τις σκληρές επιλογές που επί πολύ καιρό απεχθάνεται να κάνει» ισχυρίζονται με αλαζονική βεβαιότητα οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και εξηγούν γιατί: «Τη Δευτέρα (σ.σ. 25 Μαρτίου) η Κύπρος υποχρεώθηκε να συρρικνώσει έναν τραπεζικό τομέα που θα μπορούσε να έχει βοηθήσει να διοχετευθούν κεφάλαια για την κατασκευή ζωτικής ενεργειακής υποδομής…

Το μειωμένο ανάστημα της Κύπρου »καθιστά απίθανο έναν νέο ενεργειακό μεσογειακό διάδρομο Ισραήλ – Κύπρου – Ελλάδας ή την πολιτική συμπαράταξή τους» δήλωσε ο Μάικλ Λι, εκ των κορυφαίων συμβούλων του Γερμανικού Ιδρύματος Μάρσαλ των ΗΠΑ», γράφει η αμερικανική εφημερίδα.

Μετά από όλα αυτά, καταλήγει σε ένα άκρως απεχθές, αλλά ταυτόχρονα πολύ αποκαλυπτικό συμπέρασμα για τις πραγματικές προθέσεις του Λευκού Οίκου: «Με τη βομβαρδισμένη της οικονομία, ο στόχος της κατασκευής εργοστασίου υγροποίησης του φυσικού αερίου στην Κύπρο φαίνεται τώρα ως μια οικονομική πρόκληση που είναι αδύνατον να υπερνικηθεί, αφήνοντας στην Κύπρο ελάχιστες δυνατότητες επιλογής πέραν της κατασκευής αγωγού που να διοχετεύει αέριο στην Τουρκία»!

Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι τώρα που η Κύπρος φτώχυνε, μετά την ολέθρια επιβολή του γερμανικού μνημονιακού ζυγού, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εκχωρήσει στην Τουρκία τα κατεχόμενα εδάφη της και να διοχετεύσει επίσης το φυσικό της αέριο στους Τούρκους κατακτητές!!

Εύλογο είναι το συμπέρασμα μετά από όλα αυτά ότι οι ΗΠΑ βρίσκονταν πίσω από τις δηλώσεις που είχε κάνει μια μέρα νωρίτερα, την Τετάρτη 27 Μαρτίου, στις τουρκικές εφημερίδες «Σταρ» και «Χαμπέρτουρκ» ο υπουργός Εξωτερικών της Αγκυρας Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος έθεσε εκ νέου το θέμα της διχοτόμησης της Κύπρου με πρόσχημα την αξιοποίηση των φυσικών πόρων του νησιού και συγκεκριμένα του φυσικού αερίου: «Εάν η ελληνοκυπριακή διοίκηση της Νότιας Κύπρου πει ότι οι φυσικοί πόροι τής ανήκουν επειδή βρίσκονται στη δική της πλευρά, πράγμα που θα σημαίνει ότι έμμεσα λέει πως ο Βορράς ανήκει στους Βόρειους (Κύπριους), τότε εμείς είμαστε έτοιμοι να συνομιλήσουμε στη βάση της λύσης των δύο κρατών. Τα δύο αυτά κράτη στη συνέχεια μπορούν να συναντηθούν μέσα στην ΕΕ!», δήλωσε μεταξύ άλλων ο Αχμέτ Νταβούτογλου.

Το κακό είναι ότι δυστυχώς τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Αμερικανοί γνωρίζουν άριστα ότι τολμούν να κάνουν αυτά τα πράγματα επειδή ο προ μηνός εκλεγείς Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ανενδοίαστος ένθερμος υποστηρικτής του σχεδίου Ανάν το 2004, δεν έχει ουσιαστικά καμιά αντίρρηση στην υλοποίηση παρόμοιων σχεδίων.

Αντιθέτως, ενδεχομένως να αδημονεί να πάρει εκδίκηση από τους Κύπριους ψηφοφόρους για το συντριπτικό «Οχι» του 2004 στο σχέδιο Ανάν, το οποίο τον είχε εκμηδενίσει πολιτικά για οκτώ χρόνια.

Ο Νταβούτογλου πάντως στηρίζει πολλά σε αυτόν: «Η εκλογή Αναστασιάδη αναπτέρωσε τις ελπίδες!», δήλωσε χωρίς περιστροφές στην ίδια συνέντευξη που πρότεινε τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Πηγή:iefimerida.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Επί ποδός πολέμου η Κορεατική Χερσόνησος-Οι ΗΠΑ στέλνουν καταδιωκτικά F22

«Άμεση απάντηση» θα δώσει η χώρα της αν προκληθεί «χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές συνέπειες», δήλωσε η πρόεδρος της Νότιας Κορέας ανεβάζοντας εκ νέου το πολεμικό θερμόμετρο.

ΗΠΑ και Νότια Κορέα συνεχίζουν τα κοινά γυμνάσια και την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος απέναντι στην Πιονγιανγκ. Μετά τα «αόρατα» βομβαρδιστικά Β-52 που πέταξαν πάνω από την βορειοκορεατική πρωτεύουσα την περασμένη εβδομάδα, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι έστειλαν στην περιοχή καταδιωκτικά F-22, τα οποία σταθμεύουν στην αμερικανική βάση στο νησί Οκινάουα της νότιας Ιαπωνίας.

Τα αεροσκάφη F-22, θα λάβουν μέρος στην ετήσια στρατιωτική άσκηση Foal Eagle»των αμερικανικών και νοτιοκορεατικών δυνάμεων, η οποία έχει σχεδιαστεί για να επιδείξει την ετοιμότητα των συμμάχων για την υπεράσπιση της Νότιας Κορέας, από μια επίθεση της Βόρειας Κορέας, ανέφερε ο αμερικανικός στρατός.

Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας από την άλλη πλευρά, έχει θέσει τις πυραυλικές συστοιχίες σε επιφυλακή για πιθανή επίθεση κατά στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στη Νότια Κορέα και στην περιοχή του Ειρηνικού.

Παρά τις απειλές του καθεστώτος, όμως, ελάχιστοι αναλυτές διαβλέπουν οποιαδήποτε ένδειξη ότι η Πιονγκγιάνγκ θα διακινδυνεύσει μια σχεδόν βέβαιη ήττα με την έναρξη ενός πολέμου. Τα δύο κράτη της κορεατικής χερσονήσου είναι τεχνικά σε εμπόλεμη κατάσταση μετά την ανακωχή που τερμάτισε τη σύγκρουση της περιόδου 1950-53.

Πηγή: iefimerida.gr

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Λίστα – φωτιά: Σε ποιους χάρισαν δάνεια στην Κύπρο. Ανάμεσά τους και πολιτικοί

Η λίστα – «ντροπής» με εταιρίες, πολιτικά πρόσωπα και συγγενείς τους που δανείστηκαν χρήματα από κυπριακές τράπεζες. Από 2.000 ευρώ έως 5 εκατ. ευρώ τα ποσά που διαγράφτηκαν. Στην Επιτροπή Θεσμών της Κυπριακής Βουλής η λίστα. Αναλυτικά όλα τα ονόματα

Τράπεζες που έσυραν στον γκρεμό την κυπριακή οικονομία διέγραφαν συστηματικά δάνεια, τα οποία είχαν χορηγήσει σε κομματικά στελέχη και σε παράγοντες της δημόσιας διοίκησης.

Η λίστα που δημοσιεύει σήμερα αποκλειστικά η εφημερίδα «Το Έθνος» έχει παραδοθεί ήδη στην Επιτροπή Θεσμών της κυπριακής Βουλής.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, πλέον αποτελεί μείζον πολιτικό ζήτημα, ηθικό αλλά και με προφανείς σοβαρότατες ποινικές διαστάσεις το εν λόγω θέμα, αλλά και η λίστα – φωτιά.

Ήδη έχουν παραδοθεί στην Επιτροπή Θεσμών της Κυπριακής Βουλή οι λίστες με τα ονόματα πολιτικών προσώπων από όλα τα κόμματα (εκτός ΕΔΕΚ και Οικολόγων) που πέτυχαν τη διαγραφή σημαντικών οφειλών τους από τις τράπεζες και θα πρέπει τώρα να αποδείξουν το πώς και το γιατί της ειδικής αυτής μεταχείρισης που είχαν από τα διορισμένα από την ίδια την πολιτική ηγεσία Διοικητικά Συμβούλια των Τραπεζών, ώστε να μην πλανάται η «οσμή» χρηματισμού των πολιτικών με την ταυτόχρονη κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Οι λίστες αυτές αποτελούν την άκρη του νήματος για τη διερεύνηση του οργίου της ρεμούλας και της διαφθοράς, που συνέβαλε με δραματικό τρόπο στη σημερινή καταστροφή.

Αναλυτικά τα ονόματα της λίστας:

* Ξενοδοχειακή εταιρία που όπως αναφέρει το έγγραφο είναι συνδεόμενη με ΑΚΕΛ – ΠΕΟ. Διαγραφή δανείου, ύψους 2.813.000 ευρώ.

* Στην Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία, από δάνειο, ύψους 554.000 ευρώ, χαρίστηκε το υπόλοιπο 193.000 ευρώ και αυτό τον Μάιο του 2012.

* Εταιρία N.M.G. που σύμφωνα με έγγραφο  συνδέεται με το κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ, Ν.Κ., η οποία από δάνειο που έχει λάβει ύψους 1.830.000 ευρώ είδε να χαρίζονται τα 111.000 ευρώ με ημερομηνίες αναφοράς τον Μάτριο 2007 και Ιανουάριο του 2008.

* Γνωστός βουλευτής του ΔΗΣΥ Π.Π. από δάνειο 168.000 ευρώ, αποπλήρωσε μόνο τα 67.000 ευρώ και τα 101.000 ευρώ διαγράφηκαν από την τράπεζα το 2009.

* Εταιρία At/Ltd. που συνδέεται με τον Σ.Σ. βουλευτή του ΔΗΣΥ, από δάνειο 61.000 ευρώ, φαίνεται να έχει διαγραφεί ποσό των 11.000 ευρώ τον Αύγουστο του 2010.

* Εταιρία Cy. Ind. Ltd. που ανήκει στον ΑΧ.Κ., αδερφό του πρώην υπουργού του ΔΗΣΥ Μ.Κ. μεγάλης πολιτικής οικογένειας του νησιού, που από δάνειο 1.595.000 ευρώ, αποπλήρωσε μόνο τις 310.000 ευρώ και τον Μάιο του 2011 διαγράφηκαν τα 1.285.000 ευρώ.

* Ο Π.Γ. γιος πρώην υπουργού του ΑΚΛΕ αρκέστηκε στη διαγραφή μόλις 2.000 ευρώ από δάνειο 5.000 ευρώ, τον Μάιο του 2012.

* Στην πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Σοφ. Χ. από δάνειο ύψους 58.000 ευρώ, διαγράφτηκε τον Απρίλιο του 2007, το ποσό των 26.000 ευρώ.

* Ο πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ, ΕΥ.Σ. από δάνειο 84.000 ευρώ είδε να διαγράφονται τα 16.000 ευρώ, τον Ιούλιο του 2008.

* Στον πρώην δήμαρχο μεγάλης κυπριακής πόλης που πρόσκειται στο ΑΚΕΛ Α.Μ. από δάνειο 105.000 ευρώ, τον Νοέμβριο του 2008 διαγράφτηκαν τα 17.000 ευρώ.

* Στην εταιρία M.TH.Group της Λ.Π. νύφης βουλευτού του ΔΗΚΟ Α.Κ. από δάνειο 625.000 ευρώ διαγράφτηκαν τα 330.000 ευρώ τον Αύγουστο του 2009.

* Στην εταιρία Xen & Co της Μ.Ξ συγγενούς μέλους του ΔΣ της Τράπεζας από δάνειο 839.000 ευρώ διαγράφτηκαν τα 237.000 ευρώ.

* Η εταιρία που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτης της, πρώην υπουργού, προέδρου κόμματος και στελέχους του ΔΗΣΥ Τ.Χ. του οποίου διαγράφτηκαν τα 339.000 ευρώ από το δάνειο των 708.000 ευρώ που είχε πάρει.

Στην Ελληνική Τράπεζα εμφανίζεται:

* Η εταιρία Τ. Trading Co Ltd του Ν.Κ. βουλευτή μικρού κόμματος που με τη σύζυγο κατέχουν το 80% και 20% της εταιρίας, της οποίας από δάνειο 1.654.000 ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2008 διαγράφτηκαν τα 534.000 ευρώ.

Στη Λαϊκή τράπεζα:

* Ο Αρ. Γ. πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ γραμματέας σε τουριστική εταιρία, είδε να διαγράφεται το 2012 το ποσό των 39.000 ευρώ.

* Ο Αν. Γ πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ τον Ιούνιο του 2011 διέγραψε οφειλή 71.000 ευρώ

* Ο πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Σοφ. Χ. το Σεπτέμβριο του 2010 έτυχε διαγραφής 54.000 ευρώ.

* Εταιρία, της οποίας μέτοχος είναι κατά 51%, κορυφαίος Κύπριος πολιτικός με θητεία σε ανώτατα αξιώματα εμφανίζεται να έχει κάνει συμφωνία για διαγραφή ποσού 5.8 εκατ. δολαρίων, με επίσημη ημερομηνία του «deal» το 2014.

* Στην Π.Α. πρώην σύζυγο του κορυφαίου υπηρεσιακού στελέχους του ΥΠΕΞ Ν.Α. διαγράφτηκε τον Ιούνιο του 2010 οφειλή 18.500 ευρώ.

* Σε εταιρία που ανήκει στον εν ενεργεία πρέσβη Ν.Π. διαγράφτηκε το 2012 το ποσό των 14.500 ευρώ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Προσέλαβαν καρδιολόγο για τις…λιποθυμίες στο Υπουργικό Συμβούλιο!»


Προληπτικά μέτρα για την υγεία των κυβερνητικών στελεχών παίρνει το Μέγαρο Μαξίμου καθώς με απόφαση της Γενικής Γραμματείας της κυβέρνησης προσελήφθη έμπειρος ιατρός εργασίας με ειδικότητα στην καρδιολογία.

Σύμφωνα με έγγραφο που παρουσιάζει η εφημερίδα Παραπολιτικά , η προϊσταμένη του ιδιαιτέρου γραφείου του γενικού γραμματεία της κυβέρνησης Παναγιώτη Μπαλτάκου, ενέκρινε πριν από λίγες ημέρες δαπάνη ύψους 2.511 ευρώ για σύναψη σύμβασης έργου παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών τεχνικού ασφαλείας και ιατρού εργασίας.

Ο γιατρός έχει 25ετή προϋπηρεσία και η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει ένα αίσθημα ασφάλειας και ανακούφισης στα μέλη της κυβέρνησης καθώς έως σήμερα χρέη γιατρών για παν ενδεχόμενο στις συνεδριάσεις των Υπουργικών Συμβουλίων αναλάμβαναν όσοι υπουργοί ήταν γιατροί ή είχαν γνώσεις πρώτων βοηθειών.

Πηγή: iefimerida.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: » Οι εμμονές της Ευρώπης, το «όχι» της Κύπρου κι’ εμείς… «


 

Εικόνα: toikonomopoulos
Θάνος Οικονομόπουλος

Το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα. Ίδιον του λαού, άρα και γνώρισμα της πολιτικής του τάξης. Το ξανάδαμε το έργο μ’ αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στην Κύπρο, ως αποτέλεσμα μιας άφρονης , κοντόφθαλμης , αυτοκτονικής για ολόκληρο το εύθραυστο ευρωπαϊκό οικοδόμημα απόφασης των ανόητων , τιποτένιων λογιστάδων της ΕΕ, που καθυποταγμένοι στην κυρίαρχη γερμανική προτεσταντική «ορθοδοξία» και στενοκεφαλιά… πυροβόλησαν τα ήδη τρεμάμενα πόδια του οράματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου…

Το παμψηφικό «όχι» της κυπριακής Βουλής στην ανόητη ρετσέτα του ευρωιερατείου, ήταν αναμενόμενος μονόδρομος. Η κυπριακή οικονομία, στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο τραπεζικό, χρηματοπιστωτικό της σύστημα . «Περίεργα» αναπτυγμένο, με γκρίζες (έως και μαύρες…) δομικές πτυχές , με «διευκολύνσεις» που επιτρέπουν κάθε υποψία ξεπλύματος μαύρου χρήματος , έφθασε να είναι 8 φορές μεγαλύτερο του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. Μια φούσκα, υπό μόνιμη απειλή (ιδίως μετά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και το ευρώ αργότερα) έκρηξης , παρά την παραδοσιακή ανατολίτικη «πονηριά» των πολιτικών ηγετών της να κερδίζουν χρόνο και να βολεύονται προσωρινά, πιστεύοντας πώς για πάντα θα μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες… Οι ενστάσεις των Ευρωπαίων για το αδιαφανές, ύποπτο κυπριακό χρηματοπιστωτικό σύστημα, διαρκείς και πιεστικές. Και ταυτόχρονα, κάθε άλλο παρά άδολες. Ο κυπριακός τραπεζικός «παράδεισος», οσοδήποτε μικρός συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά δεδομένα , αποτελούσε ενόχληση για τα δικά τους συμφέροντα-οικονομικά, αλλά και εργαλείων πολιτικής επιρροής . Και ήθελαν να τον πετσοκόψουν. Ιδίως μετά την ανακάλυψη των πλούσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου στα κυπριακά «οικόπεδα», ανακάλυψη που οδήγησε και στην πρώτη στην ιστορία επίσκεψη Γερμανού καγκελαρίου , της κ. Μέρκελ , στο νησί της Αφροδίτης σε μια απροκάλυπτη απόπειρα εγγραφής «υποθηκών» και δημιουργίας συνθηκών επιρροής. Και οφέλους…

Οι… οιμωγές για «διαφάνεια» στο χρηματοπιστωτικό κυπριακό σύστημα, λοιπόν, δικαιολογημένες αλλά και…αρκούντως υποκριτικές. Η πρωτοστατούσα (μήνες τώρα…) στην «κάθαρση» Γερμανία, γνωρίζει πολύ καλά πώς το δικό της χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται πολύ ψηλότερα από το κυπριακό στην διεθνή κατάταξη…αδιαφάνειας, στην 60η θέση παγκοσμίως, όταν αυτό της Κύπρου βρίσκεται στην 150η! Κι’ άλλωστε, αν ειλικρινά η (γερμανική, φευ…) Ευρώπη ήθελε να αποκαθάρει τις κυπριακές τράπεζες, μπορούσε να το κάνει σταδιακά και μεθοδικά, με πιέσεις που θα ανάγκαζαν την Λευκωσία ν’ αποδεχθεί τους διεθνείς όρους διαφάνειας και προστασίας από το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Χωρίς να τινάξει εν μια νυκτί την κυπριακή εθνική οικονομία στο αέρα. Και το κυριότερο: χωρίς να βάλει μπουρλότο η ίδια στα θεμέλια του δικού της «συστήματος», πάνω στο οποίο στηρίζει όλες τις πολιτικές της! Δηλαδή, στην αξιοπιστία και σταθερότητα του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, που εδράζεται στην εμπιστοσύνη αλλά και την εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων. Με το μέτρο που υπαγόρευσε εκβιαστικά να πάρει η Κύπρος, τίναξε στον αέρα αυτή την εμπιστοσύνη. Γιατί ποιος καταθέτης , μεγάλος η μικρός (και οι μικροί στο σύνολό τους είναι αυτοί που στηρίζουν τις τράπεζες…) θα έχει του λοιπού την βεβαιότητα -ακόμη κι’ αν όλα… «ξεγίνουν», οι εντυπώσεις έχουν πια δημιουργηθεί-πώς αυτό που επιχειρήθηκε στην Κύπρο, δεν θα επιχειρηθεί και στην δική του χώρα, αν τα πράγματα με την παγκόσμια κρίση «σφίξουν» (κι’ όλα δείχνουν ότι θα σφίγγουν…)-άρα : τράβα βρες ασφαλέστερο τραπεζικό σύστημα να αράξεις τις καταθέσεις σου…

Εκτιμώντας με τις μέχρι στιγμές αντιδράσεις και εξελίξεις , το κυριότερο σφάλμα που διέπραξε , με γνώμονα τα ίδια της τα συμφέροντα,με την πρόχειρη και δογματική απόφασή της για την Κύπρο η ΕΕ, ήταν πώς… άνοιξε την κερκόπορτα στη Ρωσία ν’ αναμιχθεί στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Και μάλιστα στην πολλαπλά ευαίσθητη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, όπου διατηρεί επί μακρό διάστημα εν εκκρεμότητι γεωπολιτικά συμφέροντα. Οι διαδικασίες, προσκηνιακές και παρασκηνιακές, τρέχουν, το διακύβευμα είναι πολύ σημαντικό (για όλες τις πλευρές…), που πάει να πει πώς κάθε κρίση και συμπέρασμα τούτες τις ώρες , πάνω στην βράση, θα ήταν βιαστικό και εν πολλοίς επιπόλαιο. Στην ίδια την Κύπρο, μετά τις πρώτες εντυπώσεις και λαϊκούς πανηγυρισμούς για το «γενναίο εθνικό όχι!», κάποιοι νηφάλιοι επανεκτιμούν καταστάσεις, σχεδιάζουν προσεκτικότερα τα επόμενα βήματα. Αλλά και στην Ευρώπη,σοβαροί και ψύχραιμοι παρατηρητές και άτομα με επιρροή (ο Γιουνκέρ, ο Τρισέ, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές…) , προβληματίζονται και ψάχνουν τρόπους να ελαχιστοποιήσουν την ζημιά πού έγινε, να βρουν τρόπους να βρεθεί κάποια άλλη λύση, κοινά αποδεκτή -π.χ. να διατηρηθεί η θεσμική ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων μέχρι 100.000 ευρώ, να εξασφαλισθούν σε ευρωπαϊκό αλλά και ενδοκυπριακό επίπεδο, εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης. ‘Έγινε ένα έγκλημα, τώρα τρέχουν μπας και προλάβουν το οριστικό μέγα λάθος…

Το «κούρεμα» των καταθέσεων, υπό διαφορετικές προϋποθέσεις ,μεθόδευση (μήπως τα αλλεπάλληλα χαράτσια στα ακίνητα «κούρεμα περιουσίας» δεν είναι; Απλώς το κεφάλαιο , οι καταθέσεις… δεν έχουν θεμέλια, μπορούν να πάνε αλλού…) , κλιμάκωση και κυρίως τρόπο πλασαρίσματος θα μπορούσε να είναι προσφορότερη λύση από το ελληνικό «μνημονιακό χάος», που επιτείνεται από την πρόδηλη αδυναμία (και ιδεοληπτική άρνηση…) του ελληνικού κράτους να προχωρήσει επιτέλους στις εκσυγχρονιστικές διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται , να τηρήσει τα όσα έχει δεσμευθεί.

Στην Κύπρο, το πρόβλημα του… προβληματικού χρηματοπιστωτικού συστήματος με τις «μαύρες τρύπες» του και ο λάθος, μικρόνους τρόπος της ευρωπαϊκής «παρέμβασης» παρέσυρε και το κράτος. Στην δική μας περίπτωση, το πρόβλημα είναι άλλης τάξεως, οι χρόνιες εθνικές παθογένειες επιβαρύνουν την κρίση, οι λύσεις κατ’ ανάγκην θα είναι διαφορετικές-ενδεχομένως περισσότερο επώδυνες και μακροχρόνιες. Το να πανηγυρίζουμε (αταβιστικά, άκριτα, χωρίς επίγνωση των συναφειών αλλά και διαφορών των γενεσιουργών αιτίων…) το «όχι»των Κυπρίων και να πιέζουμε να… ισχύσει και στην δική μας ιδιαίτερη περίπτωση (και μάλιστα με… καθυστέρηση 3 πολύτιμων χαμένων χρόνων…), αν μη τι άλλο δεν συνιστά σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Απλώς επιβεβαιώνει, γι’ άλλη μια φορά, πώς το’ χουμε συνήθειο σε τούτο τον τόπο ν’ αντιδρούμε συναισθηματικά, με το θυμικό, υπό την επήρεια των εντυπώσεων. Πριν καταλαγιάσουν οι τελευταίες κι’ αφήσουν χώρο να λειτουργήσει η λογική ψύχραιμα, νηφάλια, αποστασιοποιημένα…

Πηγή:iefimerida.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ : «Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε…»


Διαβάστε ένα άρθρο για τον μέχρι σήμερα χειρισμό της κρίσης από την Ευρώπη και την πρωτοφανή απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, που μπορεί να μετατραπεί σε «ιστορικών διαστάσεων ολίσθημα»

Σταμάτης Κυρζόπουλος

H γερμανικής έμπνευσης και επιβολής απόφαση του Eurogroup για την αντιμετώπιση της τραπεζικής κρίσης στην Κύπρο αποτελεί ένα ιστορικών διαστάσεων ολίσθημα, και ίσως αποδειχθεί ένα μοιραίο για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης λάθος. Η πρωτοφανής στα χρονικά πολιτισμένων κρατών απόφαση για κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων (γιατί περί αυτού πρόκειται, ας μη γελιόμαστε) ναρκοθετεί τον σκληρό πυρήνα της στοιχειώδους εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την ασφάλεια των συναλλαγών σε ευρωπαϊκό (τουλάχιστον) επίπεδο. Ο μέχρι τούδε χειρισμός της κρίσης από τις ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες και την Ε.Κ.Τ. μπορεί να ήταν άτολμος, προβληματικός, δογματικός, αναποτελεσματικός και κατώτερος των περιστάσεων, αλλά τουλάχιστον βασιζόταν στην απαραβίαστη για δεκαετίες κοινή παραδοχή ότι «ουδείς μπορεί να βάλει χέρι» στις τραπεζικές καταθέσεις των πολιτών. Η άφρων απόφαση που ελήφθη -και που αξίζει να σημειωθεί ότι δεν ήταν προϊόν πίεσης χρόνου ή ανάγκης αντιμετώπισης μιας έκτακτης κατάστασης, αλλά προετοιμάσθηκε μετά από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις μηνών- τερμάτισε εν τοις πράγμασι την κοινή πίστη στην ανωτέρω παραδοχή. Κανείς  πολίτης, οποιασδήποτε χώρας της Ευρωζώνης δεν μπορεί, πλέον,  να αισθάνεται ότι οι καταθέσεις του είναι ασφαλείς. Ακόμη κι αν η εγκληματική απόφαση αυτή αλλάξει (προστατεύοντας τις έως 100.000 ευρώ καταθέσεις), η ζημιά σε επίπεδο εμπιστοσύνης έχει ήδη γίνει και είναι ανήκεστη.

Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε…

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι το καλοκαίρι του 2012 η Ευρωπαϊκή Σύνοδος Κορυφής είχε, υπό την κοινή πίεση και απαίτηση Ισπανίας, Ιταλίας και Γαλλίας, συν-αποφασίσει την ουσιαστική ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος, την κοινή εποπτεία των ευρωπαϊκών τραπεζών από την Ε.Κ.Τ., και την κεφαλαιακή ενίσχυση όσων τραπεζών το χρειάζονταν, χωρίς εγγραφή του κόστους ανακεφαλαίωσης στα δημόσια χρέη των χωρών (με την εξαίρεση βεβαίως της ….Ελλάδος). Σύντομα οι Γερμανοί υπαναχώρησαν και αρνήθηκαν την τήρηση των συμφωνηθέντων, επιβάλλοντας εκ νέου την μετακύλιση του κόστους της διάσωσης των τραπεζών στους δημόσιους προϋπολογισμούς, με άλλα λόγια στους φορολογουμένους. Τώρα προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα επιβάλλοντας την μετακύλιση του κόστους στους καταθέτες, μια ενέργεια που αντιβαίνει σε οποιαδήποτε οικονομική λογική και καταστρατηγεί κάθε έννοια κοινοτικής αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Επιχειρείται ένας ωμός, χυδαίος εκβιασμός μιας μικρής και διχοτομημένης από στρατεύματα κατοχής χώρας, και της οποίας το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ήταν, πριν ξεκινήσει η κρίση, σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από των βορειοευρωπαίων εταίρων της.

Η Ευρώπη παραμένει τα τελευταία χρόνια όμηρος ενός ιδιότυπου γερμανικού οικονομικού εθνικισμού και πολιτικού ηγεμονισμού. Ανεξάρτητα αν η γερμανική στάση είναι αποτέλεσμα στενά εθνικών οικονομικών και γεωπολιτικών επιδιώξεων, εσωτερικών της πολιτικών ισορροπιών, ή ιδεοληπτικής μονεταριστικής ορθοδοξίας και εμμονικού προτεσταντικού ηθικισμού (ή όλων μαζί, που είναι και το πιθανότερο), είναι πλέον σαφές ότι οδηγεί την Ευρώπη στο διχασμό και τον κατακερματισμό. Η Ενωμένη Ευρώπη έχει χωρισθεί στους «ενάρετους» Βορείους δανειστές και τους «αμαρτωλούς» Νοτίους οφειλέτες, με τους όρους που επιβάλλονται στους τελευταίους να οδηγούν τις οικονομίες τους στην ύφεση και τις κοινωνίες τους στην απόγνωση και τον πολιτικό εξτρεμισμό. Ταυτόχρονα, αντί πόροι να μεταβιβάζονται αντισταθμιστικά από Βορρά προς Νότο, στην πραγματικότητα οι ιδιωτικές αποταμιεύσεις μεταναστεύουν στη «θαλπωρή και την ασφάλεια» των βορειοευρωπαϊκών τραπεζικών ιδρυμάτων (όπως ενδεχομένως προσδοκάται ότι θα συμβεί και στην περίπτωση της Κύπρου). Οι χώρες της Μεσογείου μοιάζει να έχουν καταδικασθεί σε μόνιμη υπανάπτυξη. Πως είναι δυνατόν να ανακάμψουν και να αναπτυχθούν οικονομίες σε συνθήκες απολύτου πιστωτικού στραγγαλισμού; Ποια προοπτική μπορεί να έχουν μέσα στο υφεσιακό τέλμα, όταν δεν μπορούν να δανεισθούν, δεν μπορούν να κόψουν χρήμα, δεν μπορούν να υποτιμήσουν το νόμισμα, και  δεν μπορούν -λόγω κοινωνικοπολιτικής αστάθειας- να προσελκύσουν επενδύσεις; Καμία κοινωνία δεν μπορεί να δεχθεί την καταδίκη της σε αργό θάνατο.

Η πορεία που ακολουθείται είναι καταστροφική. Το μέλλον του κοινού νομίσματος φαντάζει όλο και πιο αβέβαιο, ο ευρωσκεπτικισμός ενισχύεται σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες,  ενώ ακόμη και η διάλυση της ίδιας, της βραβευμένης με Νόμπελ  (για να κάνουμε και λίγο …χιούμορ), Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να θεωρείται πλέον… σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Διόλου τυχαία, ο πολύπειρος και εχέφρων Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ δήλωνε προ εβδομάδος στον γερμανικό  Spiegel: «Όποιος πιστεύει ότι δεν τίθεται πλέον το αιώνιο ερώτημα περί ειρήνης και πολέμου στην Ευρώπη, μπορεί να πλανάται οικτρά. Οι δαίμονες δεν έχουν φύγει. Απλά κοιμούνται…»

Οι Ευρωπαίοι πολίτες, οι ευρωπαϊκοί λαοί και οι πολιτικές τους ηγεσίες οφείλουν να ορθώσουν το ανάστημα τους και να αντισταθούν στον γερμανικό παραλογισμό που καταστρέφει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η Ευρώπη έχει ανάγκη μια σημαντική πολιτική στροφή, άλλως κινδυνεύει με αποδόμηση. Είναι εξαιρετικά πιθανό ο πολιτικός κόσμος και το κοινοβούλιο της Κύπρου να μην υποκύψουν, παρά την ανύπαρκτη στήριξη τους από το περιδεές Ελλαδικό εθνικό κέντρο (στην Ελλάδα άλλωστε έχουμε σοβαρότερα θέματα να ασχοληθούμε: τον …Κατίδη, τον …Ριζάι κτλ). Ας ελπίσουμε ότι η αξιοπρεπής, μετρημένη και αποφασιστική στάση των Κυπρίων θα αποτελέσει -πράγμα που φαντάζει πια απίθανο- έναυσμα για ευρωπαϊκή αλλαγή ισορροπιών και πολιτικής κατεύθυνσης.

Εκτός πάλι αν μας αρκεί ότι ο υπουργός οικονομικών εγγυάται τις καταθέσεις στα εν Ελλάδι υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών….

*Ο Σταμάτης Κυρζόπουλος είναι ιατρός καρδιολόγος, στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και συγγραφέας του βιβλίου «Μονόδρομοι και αδιέξοδα: Πολιτών υπέρβαση». Εκτός από το News247 αναλύει και εκφράζει τις σκέψεις του μέσα από το προσωπικό του blog sxoliopoliti.blogspot.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

H ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Ζούμε το τέλος της ευρωζώνης;

Μέρκελ, Σόιμπλε και οι υπάλληλοί τους στις Βρυξέλλες πυρπολούν την Ευρώπη και καταστρέφουν το ευγενέστερο μεταπολεμικό πολιτικό επίτευγμα του πλανήτη – Η τιμωρία της Κύπρου πληγώνει την Γηραιά Ήπειρο και κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών

Η κυπριακή περιπλοκή – αναπάντεχη πιθανώς για τους υπερόπτες γερμανούς – είναι φανερή πια διά γυμνού οφθαλμού.

Οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο πίστευαν ότι θα ξεμπέρδευαν στα γρήγορα, σε ένα τριήμερο, με την Κύπρο, δεν υπολόγιζαν τις αντιδράσεις, πολιτικές και οικονομικές, παρ’ ότι είχαν εμπειρίες από την προηγούμενη εμμονή τους για τη συμμετοχή των ιδιωτών στο κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Όπως όλοι θυμούνται από την εμμονή του Σόιμπλε και συνολικά των γερμανών διαχύθηκε η κρίση χρέους σε όλη την ευρωζώνη.
Τότε η Γερμανία ήθελε να τιμωρήσει εκείνους που είχαν πάρει ρίσκο και χρηματοδοτούσαν αφειδώς υπερχρεωμένες οικονομίες, τώρα θέλουν να τιμωρήσουν εκείνους που μεταφέρουν κεφάλαια και πλούτο σε φορολογικούς παραδείσους.
Τότε με την εμμονή τους κατέστρεψαν την αγορά των ομολόγων και τώρα με την ίδια εμμονική στάση τους υπονομεύουν το αγαθό της τραπεζικής πίστης, πληγώνοντας καίρια τη βάση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Δεν αντιλαμβάνονται μέσα στον δογματισμό και την υπεροψία τους ότι μαζί με τους ρώσους ολιγάρχες καταστρέφουν και μια πολύπαθη μικρή χώρα και μαζί της κάθε έννοια αλληλεγγύης, η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Όμως τα γεγονότα είναι αμείλικτα. Το κυπριακό πολιτικό σύστημα αντέδρασε και συνεχίζει να αντιδρά. Δεν εκτέλεσε τις αποφάσεις των Βρυξελλών εντός των προθεσμιών που είχαν τεθεί. Και πιθανώς να μην το κάνει ούτε αύριο.
Όπως προκύπτει από τους ανταποκριτές στη Λευκωσία πλειοψηφία δεν υπάρχει στο κυπριακό κοινοβούλιο γι’ αυτά τα μέτρα. Ούτε είναι εύκολο να συμφωνήσει ακόμη και σε ένα λιγότερο πιεστικό πακέτο, που πιθανώς θα απαλλάσσει τους μικροκαταθέτες.
Η ζημιά ωστόσο έχει γίνει. Το κυπριακό τραπεζικό σύστημα έχει καταστεί ήδη αναξιόπιστο και μόνο ένα θαύμα μπορεί να το διασώσει.
Επιπλέον η περιπλοκή έχει ήδη μεταφερθεί στην Αθήνα. Οι εγκατεστημένες στην Ελλάδα κυπριακές Τράπεζες θα μείνουν κλειστές την Τρίτη, ίσως και την Τετάρτη και την Πέμπτη. Οι ελληνικές πιστωτικές αρχές και η κυβέρνηση δηλώνουν ότι είναι έτοιμες να εξαγοράσουν τις εδώ λειτουργούσες κυπριακές Τράπεζες, αλλά στον βαθμό που δεν υπάρχει συμφωνία και αποδοχή του πακέτου διάσωσης στην Κύπρο κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει.
Πρόθυμοι αγοραστές μπορεί να υπάρχουν προκειμένου να ασφαλισθεί κατά το δυνατόν το έτσι κι αλλιώς προβληματικό ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα,αλλά όσο δεν υπάρχουν πωλητές η περιπλοκή πρέπει να θεωρείται δεδομένη για την Αθήνα.
Τι θα γίνει αν το πρωί της Τρίτης οι Έλληνες καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου, της Λαϊκής και της Ελληνικής Τράπεζας απαιτήσουν τα περίπου 15 δισ. που έχουν κατατεθειμένα σ’ αυτές; Και οι συναλλαγές τόσων και τόσων επιχειρήσεων πως θα διευθετηθούν; Και οι περίπου 5.000 εργαζόμενοι τι θα απογίνουν;
Η Ελλάδα δυστυχώς έχει μπει σε διαδικασία περιπλοκής. Αλλά δεν είναι η μόνη. Οι Ισπανοί ανησυχούν, οι Ιταλοί το ίδιο,οι Πορτογάλοι επίσης, οι Εσθονοί που συλλέγουν και αυτοί καταθέσεις Ρώσων νοιώθουν ανασφαλείς. Κι αν είναι πρόβλημα η Κύπρος με τον υπερμεγέθη τραπεζικό τομέα, γιατί άραγε δεν ισχύει το ίδιο για το Λουξεμβούργο;
Τίποτε λοιπόν δεν σταματά το κύμα αμφισβήτησης που άνοιξαν οι γερμανοί πολιτικοί με την αμετροεπή ηγεμονική στάση και συμπεριφορά τους.
Ίσως είναι πρώιμο να υποστηρίξει κανείς ότι ζούμε το τέλος της Ενωμένης Ευρώπης. Ωστόσο είναι φανερό ότι με τέτοιες,οικονομικά αστήρικτες και πολιτικά εκδικητικές επιλογές,δεν μπορεί να περπατήσει το ευρωπαϊκό όραμα.
Η Γερμανία δυστυχώς καταδιώκεται από την Ιστορία της,σπέρνοντας και πάλι σπόρο διχασμού στην Γηραιά Ήπειρο.
Θα το πληρώσει η ίδια,θα το πληρώσουμε όλοι. Και το κυριότερο θα χαθεί το ευγενέστερο πολιτικό επίτευγμα των μεταπολεμικών χρόνων προς χάριν μικρών συμφερόντων και μεγάλων εγωισμών, που χαρακτηρίζουν μυωπικές μικρές και ασήμαντες ηγεσίες.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Πρωτόγνωρη απόφαση στο Eurogroup για την Κύπρο-Φορολογούν τις καταθέσεις «


Οι διεθνείς δανειστές και η Κύπρος συμφώνησαν τα ξημερώματα του Σαββάτου στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ, σε εφάπαξ εισφορά 9,9% για τις καταθέσεις σε κυπριακές τράπεζες άνω των 100.000 ευρώ και σε 6,7% για τις καταθέσεις που είναι κάτω από τις 100.000 ευρώ, δήλωσε ανώτερη πηγή της ζώνης του ευρώ.

Συμφωνήθηκε επίσης να φορολογηθούν οι τόκοι των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες, πρόσθεσε η ίδια πηγή που συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις. Τα φορολογικά μέτρα είναι απαραίτητα για να ενισχύσουν τα έσοδα της Κύπρου ώστε αυτή να μειώσει το μέγεθος του δανεισμού έκτακτης ανάγκης από τη ζώνη του ευρώ αλλά και για να διατηρήσει το δημόσιο χρέος σε ένα επίπεδο που θα είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί.

Σύμφωνα με την πηγή η συμφωνία προβλέπει το οικονομικό ύψος της διάσωσης της οικονομίας της Κύπρου στα 10 δισεκατομμύρια ευρώ «κατ’ ανώτατο όριο».

Η συμφωνία επήλθε μετά από σχεδόν 10 ώρες συνομιλιών των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ και της τρόικας που περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Μετά το πέρας της συνεδρίασης, το Eurogroup κατέληξε στην εξής δήλωση:

«Το Eurogroup χαιρετίζει την πολιτική συμφωνία που επιτεύχθηκε με τις κυπριακές αρχές για την εγκαθίδρυση ενός προγράμματος οικονομικής προσαρμογής. Το πρόγραμμα θα βασίζεται σε φιλόδοξα μέτρα, προκειμένου να διασφαλιστεί η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, σε αποφασιστική δράση, προκειμένου να εφαρμοστεί η απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα στηρίξουν την ανταγωνιστικότητα καθώς και τη βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη, επιτρέποντας την αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών.

Το Εurogroup χαιρετίζει τους όρους αναφοράς για μια ανεξάρτητη αξιολόγηση σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου κατά του ξεπλύματος χρήματος στα κυπριακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, περιλαμβάνοντας τη Moneyvall, παράλληλα με ένα ιδιωτικό διεθνή ελεγκτικό οίκο και έχει λάβει διαβεβαιώσεις ότι η έναρξη αυτού του ελέγχου είναι άμεση. Σε περίπτωση που διαπιστωθούν προβλήματα στην εφαρμογή αυτού του πλαισίου, θα διορθωθούν ως μέρος των προϋποθέσεων του προγράμματος.

Το Eurogroup επιδοκιμάζει τις κυπριακές αρχές για τα βήματα που έχουν κάνει προς την υιοθέτηση δημοσιονομικών μέτρων, τα οποία έχουν συμφωνηθεί με την Επιτροπή, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Αυτά προβλέπουν, ειδικότερα, την υιοθέτηση μέτρων σταθεροποίησης που αναλογούν στο 4,5% του ΑΕΠ. Το Eurogroup καλωσορίζει τη δέσμευση των κυπριακών αρχών να επιταχύνουν τις προσπάθειες στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων.

Το Eurogroup καλωσορίζει τη δέσμευση των κυπριακών αρχών να λάβουν πρόσθετα μέτρα, ενεργοποιώντας ίδιους πόρους, προκειμένου να περιορίσουν το μέγεθος της οικονομικής βοήθειας που συνδέεται με το πρόγραμμα προσαρμογής. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν την εισαγωγή μιας εμπροσθοβαρούς εφάπαξ εισφοράς σταθερότητας που θα εφαρμόζεται σε καταθέτες που κατοικούν και δεν κατοικούν στην Κύπρο.

Τα πρόσθετα μέτρα περιλαμβάνουν την αύξηση της παρακράτησης φόρου στο κεφαλαιακό εισόδημα, την αναδιάρθρωση και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την αύξηση του εταιρικού φόρου και τη συμμετοχή των κατόχων αξιογράφων. Το Eurogroup προσβλέπει σε μια συμφωνία μεταξύ της Κύπρου και της Ρωσίας για χρηματική συνεισφορά.

To Eurogroup εκφράζει την πεποίθηση ότι αυτές οι πρωτοβουλίες και η αυστηρή εφαρμογή των συμφωνηθέντων όρων θα επιτρέψει στο Κυπριακό δημόσιο χρέος, το οποίο προβλέπεται να φτάσει στο 100% του ΑΕΠ το 2020, να παραμείνει σε βιώσιμη τροχιά και να ενισχύσει την προοπτική οικονομικής ανάπτυξης. Η σημερινή εύθραυστη κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου, σε συνδυασμό στο μεγάλο μέγεθός του σχετικά με το ΑΕΠ της χώρας, θα αντιμετωπιστεί μέσα από τον κατάλληλο περιορισμό του, με τον εγχώριο τραπεζικό τομέα αν φτάνει στα επίπεδα της ΕΕ, μέχρι το 2018, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τη μακροχρόνια βιωσιμότητα και τις καταθέσεις. Παράλληλα, το Eurogroup χαιρετίζει το γεγονός ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μια συμφωνία για τις ελληνικές θυγατρικές κυπριακών τραπεζών, που προστατεύουν τη σταθερότητα, τόσο του ελληνικού, όσο και του κυπριακού τραπεζικού συστήματος και δεν θα επιβαρύνει το ελληνικό δημόσιο χρέος. Με βάση αυτά τα δεδομένα, το Eurogroup θεωρεί ότι επί της αρχής, η οικονομική βοήθεια προς την Κύπρο θα διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα της Κύπρου και της ευρωζώνης συνολικά, με τη χορήγηση μιας οικονομικής βοήθειας, η οποία έχει περιοριστεί μέχρι τα 10 δις. ευρώ. Το Eurogrop θα καλωσόριζε μια συμβολή του ΔΝΤ στη χρηματοδότηση αυτού του προγράμματος.

Το Eurogroup καλεί τις κυπριακές αρχές και την Επιτροπή, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, να ολοκληρώσουν τάχιστα το Μνημόνιο. Το Eurogroup θα εξετάσει τα έγγραφα του προγράμματος που έχουν ετοιμαστεί από την Τρόικα και από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, όταν αυτά καταστούν διαθέσιμα. Οι σχετικές εθνικές διαδικασίες που απαιτούνται για την έγκριση της οικονομικής βοήθειας μέσα από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, πρόκειται να δρομολογηθούν. Το Eurogroup αναμένει ότι το διοικητικό συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης θα είναι σε θέση να εγκρίνει επίσημα την πρόταση για οικονομική στήριξη έως το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου του 2013, υπό την αίρεση της ολοκλήρωσης των εθνικών διαδικασιών έγκρισης της βοήθειας».

Την ικανοποίησή του για την επίτευξη συμφωνίας στο σημερινό Eurogroup σχετικά με τη δανειακή σύμβαση της Κύπρου, εξέφρασε ο Πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, λέγοντας ότι είναι μία συμφωνία που υιοθετήθηκε ομόφωνα, ενώ παράλληλα χαιρέτισε την εποικοδομητική και ρεαλιστική στάση της νέας κυβέρνησης της Κύπρου.

Από Κυπριακής πλευράς ο υπουργός οικονομίας, Μιχάλης Σαρρής, σημείωσε ότι η κυπριακή κυβέρνηση είχε να επιλέξει ανάμεσα σε οδυνηρές λύσεις και ότι τελικά συμφώνησε σε μία λύση που διασφαλίζει το μέλλον της κυπριακής οικονομίας.

Ο Πρόεδρος του Eurogroup, κατά τη διάρκεια της παρέμβασής του, τόνισε ότι η συμφωνία προβλέπει τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους στα επίπεδα του 100% ως το 2020, με οικονομική στήριξη που θα φτάνει ως τα 10 δις ευρώ. Παράλληλα αποφασίστηκε η επιβολή ενός «τέλους σταθερότητας» που θα αφορά τις καταθέσεις.

Συγκεκριμένα, για καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ, το τέλος αυτό θα φτάνει μέχρι και το 6,75%, ενώ πάνω από τις 100.000 ευρώ θα φτάνει το 9,9%. Επιπλέον, οι τόκοι επί των καταθέσεων θα φορολογηθούν με 20-25%, ενώ ο εταιρικός φόρος στην Κύπρο θα αυξηθεί από το 10 στο 12,5%.

Τα αναμενόμενα έσοδα από την επιβολή αυτών των τελών εκτιμώνται σε 5,8 δις. ευρώ. Διευκρινίστηκε ότι η κυπριακή κυβέρνηση έχει ήδη λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή αυτής της απόφασης.

Σε ό,τι αφορά τις θυγατρικές των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, ο Γιεργκ ‘Ασμουσεν από την ΕΚΤ, ανέφερε ότι δεν πρόκειται να ισχύσουν τα ανωτέρω μέτρα και ότι αυτές οι θυγατρικές θα απορροφηθούν από ελληνικό τραπεζικό οργανισμό. Επίσης, αποσαφηνίστηκε ότι από την εφαρμογή αυτού του μέτρου δε θα υπάρξει επιπρόσθετο κόστος για την ελληνική πλευρά και ότι δε θα θιγεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Εξάλλου, ο Ντάισελμπλουμ σημείωσε ότι ο κυπριακός τραπεζικός τομέας είναι υπερτροφικός σε σχέση με το μέγεθος της κυπριακής οικονομίας (πέντε φορές υψηλότερος από το κυπριακό ΑΕΠ και επτά φορές υψηλότερος λαμβάνοντας υπόψη και τις θυγατρικές τράπεζες στην Ελλάδα). Σημείωσε, επίσης, ότι στόχος είναι η συρρίκνωση του κυπριακού τραπεζικού τομέα, ως το 2018.

Επίσης, ο Ντάισελμπλουμ ανέφερε, ότι χάρις στις σημερινές αποφάσεις διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους της Κύπρου, άποψη με την οποία συμφώνησε και η Διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Όπως είπε η Κ. Λαγκάρντ, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα στήριξης της Κύπρου είναι βέβαιη, αλλά δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί το ακριβές ποσό της συνεισφοράς του. Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνεισφορά του ΔΝΤ, αναμένεται να ανέρχεται στο 1 δις. ευρώ.

Εξάλλου, στο πρόγραμμα στήριξης της Κύπρου θα συνεισφέρει και η Ρωσία, όπως εξήγησε ο Ντάισελμπλουμ, σημειώνοντας ωστόσο, ότι η συνεισφορά αυτή «δεν θα είναι ιδιαίτερα υψηλή» και θα περιορισθεί στην επιμήκυνση της ωρίμανσης των υφιστάμενων δανείων από τη Ρωσία και στη μείωση του επιτοκίου δανεισμού.

Ο Επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ τόνισε ότι η οικονομική στήριξη προς την Κύπρο θα είναι τριετούς διάρκειας και ότι οι σχετικές δόσεις θα καταβάλλονται στη Λευκωσία σε τριμηνιαία βάση.

Ο Όλι Ρεν, από την πλευρά του, επεσήμανε ότι η σημασία της κυπριακής οικονομίας για την ευρωζώνη είναι «συστημικού χαρακτήρα».

Σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση των κυπριακών επιχειρήσεων, θα αυξηθεί από το 10% στο 12,5%.

Τέλος, ο υπουργός οικονομίας της Κύπρου, Μιχάλης Σαρρής, μιλώντας προς τους εκπροσώπους του Τύπου, δήλωσε ότι υπό τον κίνδυνο μιας άτακτης χρεωκοπίας, οι διαπραγματεύσεις στο Eurogroup ήταν σκληρές και σημείωσε πως η σκληρή στάση του ΔΝΤ και άλλων εταίρων δημιούργησε βαρύ κλίμα.

Σε τεχνοκρατικό επίπεδο οι διαπραγματεύσεις συχνά οδηγούνταν σε αδιέξοδο, τόνισε ο Μ. Σαρρής και υπογράμμισε ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου έπρεπε «να δώσει μάχη σε πολιτικό επίπεδο με σειρά επαφών με Ευρωπαίους αξιωματούχους και ηγέτες».

Ο Μ Σαρρής τόνισε ότι «η συμφωνία που επετεύχθη για την Κύπρο αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και το μέλλον της κυπριακής οικονομίας, αποφεύγοντας την άτακτη χρεωκοπία και την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος.» Ανέφερε, επίσης, ότι το τελικό ποσό που θα δοθεί για τη στήριξη της Κυπριακής οικονομίας, θα καταστήσει το κυπριακό χρέος βιώσιμο.

Πηγή: iefimerida.gr
ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:
Βλέπετε; Αν είσαι Διεθνής Δανειστής, μετά από κάποια πειράματα, με κάτι χώρες τύπου Ελλαδίτσας, αποκτάς εμπειρία. Έτσι στη συνέχεια μπορείς να διευκολύνεις την δική σου κατάσταση ακόμη καλύτερα. ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΛΟΠΗ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙΟΥ λέγεται το φαινόμενο. Όχι φορολόγηση. Κλοπή μετά φόνου , κοινώς Ληστεία. Πρωτόγνωρα, επαίσχυντα και αήθη πράγματα συμβαίνουν πλέον στην Ευρώπη. Και αυτό το Μόρφωμα, το πολιτειακό , που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση ή θα πρέπει να μετουσιωθεί σε πραγματική Ομοσπονδιακή Κρατική Οντότητα με πολιτικό προϊστάμενο εκλεγμένο από τους λαούς που την αποτελούν ή θα πρέπει να διαλυθεί.

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Τα ψευτοδιλήμματα των υποκριτών»


Διαβάστε ένα άρθρο  για την υποκρισία του πολιτικού προσωπικού απέναντι στην καταστροφή που έχει συντελεστεί στην Ελλάδα

Θωμάς Σωζιόπουλος

Με όγκο στον εγκέφαλο (καλοήθη βέβαια) παρομοίασε την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή ένωση ο κ. Αλαβάνος, σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή.

Στην συνέχεια του συλλογισμού του διαπίστωσε την ανάγκη χειρουργικής τομής για την απομάκρυνση του όγκου και την μετέπειτα ανάρρωση του ασθενούς.

Εύστοχα η καλλίπυγος παρουσιάστρια επεσήμανε ότι τέτοιου είδους χειρουργεία καταλήγουν συχνά και με τον θάνατο του ασθενούς, προκαλώντας αναστάτωση στον απόλυτα σίγουρο για τις χειρουργικές δεξιότητες της αριστεράς (δικής του κοπής) που εκπροσωπεί καλεσμένο.

Αμέσως μετά άρχισε ο γνωστός λαϊκισμός του τι φταίνε τα αθώα θύματα του μνημονίου και το πώς φίλος του συνδικαλιστής παρομοίαζε την κατάσταση με βομβαρδισμό αμάχων.

Στην αναφορά για λόμπι της δραχμής απαντά ότι το λόμπι του ευρώ έφερε τη χώρα σε αυτήν την κατάσταση και εκεί  πλέον μουντζώνεις ανεξέλεγκτα την οθόνη άναυδος μπροστά στο μέγεθος της διπλής υποκρισίας.

Πρώτον, όσον αφορά τα αίτια της χρεωκοπίας μας, τη μερίδα του λέοντος κατέχει το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος  από δεξιά μέχρι τέρμα αριστερά, είτε κυβερνούσε είτε δήθεν αντιπολιτευόταν.

Όσον αφορά εσάς δε, κύριοι της Αριστεράς, η ευθύνη είναι πολλαπλάσια, γιατί ως αντιπολίτευση αποδειχθήκατε ανύπαρκτοι και ανίκανοι να προειδοποιήσετε εγκαίρως για τα αδιέξοδα που μας οδηγούσαν οι δεξιοί και σοσιαλιστές κασκαντέρ της πολιτικής ζωής.

Αποκοιμηθήκατε γλυκά, χορτασμένοι από κρατικές χρηματοδοτήσεις και την εξαιρετικά καλή αναδιανομή των δανεικών ευρώ στις πολυάριθμες συντεχνίες σας.

Την πενταετία 2004-2009 όταν η ΝΔ, με τον γνωστό Πάκη, διόριζε με συνοπτικές διαδικασίες και με μηδενική αξιολόγηση περί τις 200,000 υπαλλήλους, παρακολουθούσατε ευχαριστημένοι, ενώ κατέστρεφαν ανθρώπινες ζωές μακροπρόθεσμα, δημιουργώντας εικονικές θέσεις εργασίας σε εικονικούς οργανισμούς, με μηδενικό αντίκρισμα στην παραγωγή υπηρεσιών.

Ίσως  βέβαια θεωρούσατε ότι είναι η σωστή μέθοδος μείωσης της ανεργίας.

Όταν αντίστοιχα η αγροτική παραγωγή από 9% του ΑΕΠ κατρακύλησε μέσα σε 8 χρόνια στο 3,5% του ΑΕΠ, σφυρίζατε αδιάφορα αρκεί που οι νέοι πελάτες σας (όλων των κομμάτων) «βαρούσαν μύγες» σε κάποιο δημόσιο κτίριο, για να φύγουν για καφέ νωρίς το μεσημέρι αντί να παράγουν πραγματικά προϊόντα για πραγματικές αγορές.

Όσον αφορά δε τον βομβαρδισμό αμάχων αμελείτε και εσείς και οι «αγωνιστές» συνδικαλιστές σας του «Δημοσίου πατερούλη» να ενημερώσετε τον κόσμο ότι συντελείται κατά κύριο λόγο και με φονική ακρίβεια στο ιδιωτικό τομέα, ενώ στα Δημόσια μαντριά των πελατών σας απλά ακούνε τις εκρήξεις και τρέχουν να ξορκίσουν τους Ευρωπαίους δαίμονες, που τολμούν να απαιτούν πραγματική εργασία, αξιολόγηση και παραγωγικό αποτέλεσμα.

Έχετε πετύχει επίσης συνολικά ως πολιτικό σύστημα την απουσία απ’ το Δημόσιο Διάλογο της τεράστιας αντιπαλότητας μεταξύ Δημοσίου και  Ιδιωτικού τομέα.

Το επίσημο άλλοθι των ΜΜΕ είναι ο κίνδυνος απώλειας της κοινωνικής συνοχής αλλά το κοινό μυστικό είναι η συμπαιγνία όλου του πολιτικού κόσμου για τη διαφύλαξη της πελατειακής βάσης του, της «ιερής τους αγελάδας».

Όσον αφορά δε την κοινωνική συνοχή, αυτή έχει χαθεί προ πολλού, διότι η αντίθεση λαμβάνει πλέον γιγάντιες διαστάσεις.

Είναι αυταπόδεικτο και αυτονόητο ότι πραγματική ανάπτυξη και πραγματικές θέσεις εργασίας δημιουργούνται στον ιδιωτικό τομέα.

Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι το υδροκέφαλο δημόσιο είναι γεμάτο από εικονικές θέσεις εργασίας και αργομισθίες, που επιπρόσθετα παρεμποδίζουν και τις προσπάθειες ανάπτυξης και τη βιωσιμότητα κοινωνικών αγαθών όπως παιδεία και υγεία.

Τα επιπλέον 6 δις ευρώ που δαπανούνται ετησίως για τη σίτιση κομματικών στρατών (κατ’ ελάχιστον 200.000), λείπουν απ’ τις συντάξεις των γονιών μας, απ’ το σύστημα Παιδείας, απ’ τα Νοσοκομεία μας, και πνίγουν και τις προσπάθειες επιβίωσης επιχειρήσεων  και ατόμων, μέσω καταιγιστικών φόρων.

Σε συνδυασμό δε με την έκλυτη διαφθορά και την ατιμωρησία που επικρατεί, δημιουργούνται οι συνθήκες της «τέλειας καταιγίδας».

Έτσι εξακολουθούμε το ψευτοδίλημμα «μνημόνιο ή αντιμνημόνιο», ενώ το πραγματικό δίλημμα είναι «μεγάλο κράτος επιχειρηματίας ή μικρό κράτος ρυθμιστής».

Αυτό βέβαια μάχονται λυσσαλέα όλες οι οργανωμένες συντεχνίες και όλοι οι αριστερίζοντες πολιτικολογούντες ανεπάγγελτοι αεριτζήδες, γιατί γνωρίζουν καλά ότι σε έναν αξιοκρατικό κόσμο όπου επιβραβεύονται τα προσόντα, η εργατικότητα και η δια βίου εκπαίδευση δεν θα έχουν καμία τύχη (αυτοί που θεωρούν ότι ο κόσμος τους χρωστάει τα πάντα και αυτοί τίποτα σε κανέναν).

Όσον αφορά δε την πεποίθηση σας, κύριε Αλαβάνε, ότι η έξοδος απ’ την Ευρώπη και η επιστροφή στη δραχμή αποτελούν την μακροπρόθεσμη λύση (εσείς με συνταγή χωρίς Ευρώπη, το προϊόν σας «αριστερό αγόρι» με ολίγη από Ευρώπη) νομίζω ότι ούτε ο ίδιος τα πιστεύετε.

Άλλως θα έπρεπε να πιστέψω ότι ακόμη διαβάζετε τα αγαπημένα σε όλους μας περί διαλεκτικού υλισμού και άλλα συναφή, αναγνώσματα των δεκαετιών του 70 και 80.

Βρήκατε βεβαίως και αντίστοιχους νοσταλγούς από εκείνα τα χρόνια που ανατράφηκαν με παρόμοια αναγνώσματα στις κομματικές στρούγκες, με καμία επαφή στο μεταξύ με το παγκόσμιο γίγνεσθαι και καμία έκθεση σε πραγματικά επαγγέλματα.

Δημιουργήσατε στην πορεία και νέα αντίστοιχα προϊόντα σε χειρότερες εκδοχές αμορφωσιάς, φανατισμού και λαϊκισμού.

Αρνείσθε πεισματικά να δείτε ότι την εποχή της παγκοσμιοποίησης όποια χώρα απομονώθηκε απ’ τις συλλογικότητες της φυσικής γειτονιάς της, καταστράφηκε τελείως.

Σε μια χώρα αδύναμη, χρεωκοπημένη, με σχεδόν μηδενική πρωτογενή παραγωγή συστήνεται συνταγή απομόνωσης και «ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ».

Για να ισοπεδωθεί τελείως η χώρα και να φτωχοποιηθεί το 90% του πληθυσμού. Υπόσχεστε δε τον παράδεισο των κρατικών αξιωμάτων και της κομματικής ελίτ σε πολλαπλάσιους του 10%, που πειθήνια ως προϊόντα των κομματικών σωλήνων σας μπορεί να ζωσθούν και τα εκρηκτικά της καταστροφής.

Το μόνο που μπορείτε πλέον να κάνετε και αναφέρομαι στο σύνολο του ένοχου πολιτικού κόσμου, είναι να κατανοήσετε ότι χρωστάτε τουλάχιστον μια έντιμη προσπάθεια στη νέα γενιά που καταστρέψατε και χρεοκοπήσατε ερήμην της.

Να αντιληφθείτε επιτέλους ότι το καλό το δικό σας και του κόμματός σας είναι αυτόματα το κακό του Δημόσιου συμφέροντος. Να καλλιεργήσετε επιτέλους τις ελάχιστες συλλογικότητες γύρω από κοινούς προφανείς στόχους.

Για να μπορούν τα παιδιά μας να ανταγωνίζονται ισότιμα και επάξια μέσα σε μία μεγάλη Ευρωπαϊκή ενότητα της παγκόσμιας αγοράς εργασίας που-θέλουμε δε θέλουμε- είναι μαζί  με την «κοινωνία της γνώσης» μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.

Ο «όγκος στον εγκέφαλο» δεν είναι η Ευρωζωνη αλλα το πολιτικό σύστημα μαζί με την ιερή του αγελάδα.

Σίγουρα δεν είναι μια εγχείρηση που μπορεί να την κάνει από μόνο του, χειρουργώντας τον εαυτό του.

Σαφώς χρειάζεται μια διεθνούς εμπειρίας, εξειδικευμένη και άρτια τεχνικά ομάδα, με στόχο την επιβίωση του ασθενούς και όχι το εμπόριο οργάνων.

Την επιλογή των μελών της ομάδας να τη συζητήσουμε, αλλά παρακαλούμε μη μας οδηγείτε στη λύση «νερό του Καματερού».

*Ο Θ.Σιωζοπουλος είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Παρθενογενέσεις και Νεκραναστάσεις»


Διαβάστε ένα άρθρο  για το πώς παλαιοί πολιτικοί προσπαθούν να σωθούν, προσκολλώμενοι στις νέες πολιτικές κινήσεις, δράσεις και πρωτοβουλίες που συγκροτούνται

Ανδρέας Κούτρας

Συναντήσεις επί συναντήσεων, εκδηλώσεις σε ξενοδοχεία, επαφές, συνευρέσεις, αλλά και δείπνα πολλά λαμβάνουν χώρα τους τελευταίους μήνες.

Ο λόγος είναι ένας, ο ασθενής  που λέγεται ΠΑ.ΣΟ.Κ. ετοιμάζεται για την ύστατη μετάληψη. Το αστείο είναι πως όλοι οι συγγενείς θέλουν να γίνουν κληρονόμοι του μακαρίτη, αλλά κανένας δεν θέλει να είναι στη διαθήκη.

Το κενό στην διαφθορά και την φαυλότητα που αφήνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι μεγάλο και δυσαναπλήρωτο, αλλά δυστυχώς υπάρχουν αρκετοί που προσπαθούν να το καλύψουν. Ας μην ξεχνάμε πως αν και η πραμάτεια έχει μειωθεί, πελάτες υπάρχουν ακόμα.

Η προοδευτική ρητορική του ΠΑ.ΣΟ.Κ είχε ελάχιστα σημεία τομής με τις πράξεις του. Οι ιδεολόγοι ποιούσαν την νήσσαν λόγω χρυσής κουτάλας. Τώρα, που η κουτάλα έγινε ξύλινη (αν υπάρχει ακόμα) τους  κατηγορούν πως πρόδωσαν τα ιδεώδη, πως παραστράτησαν στον δρόμο για την σοσιαλδημοκρατία.

Τα θύματά τους, νιώθουν διπλή απογοήτευση, κάτι σαν «και κερατάς και δαρμένος». Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι μόνο κρεβατώθηκε την Τρόικα αλλά της επέτρεψε και να δείρει εκ μέρους του.

Πολλοί ψηφοφόροι ενδεχομένως να ανεχόντουσαν το δάρσιμο, αλλά το κέρατο είναι αχώνευτο. Οι απατημένοι λοιπόν αποφάσισαν να μαυρίσουν τον παλαιό τους έρωτα. Η κατάρρευση ήρθε γρήγορα και με συνοπτικές διαδικασίες.

Τα στελέχη και οι πολιτικοί που είχαν επενδύσει όλο τους το σάλιο σε πράξεις κομματολειχίας αλλά και οι μέχρι τώρα αγκυρο-βολεμένοι σε αυτό, προσπαθούν να πηδήξουν σε άλλο καράβι για να γλυτώσουν το τομάρι τους.

Το πρόβλημα που ταλανίζει πολλά από αυτά τα κομματικά στελέχη, είναι ποιο σωσίβιο να διαλέξουν. Υπάρχουν τρεις επιλογές/κατηγορίες.

Η πρώτη κατηγορία, απαρτίζεται από αυτούς που στο άκουσμα του σεισμού κατάλαβαν πως έρχεται τσουνάμι και βρήκαν το κόκκινο φως της εξόδου στο Συ.Ριζ.Α.

Ο εμπλουτισμός και η ανανέωσή του από τους αποτυχημένους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποκαλύπτει το ποιόν και το μέγεθος της έλλειψης και στο Συ.Ριζ.Α. Ας τους χαρούν όπως του χάρηκε και ο υπόλοιπος Ελληνικός λαός όταν νομοθετούσαν από το μετερίζι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αφερίμ…. Τους αξίζει μια περίοπτη θέση στο κομματικό σκρίνιο για την ευελιξία ηθικής που επέδειξαν.

Η 2η κατηγορία απαρτίζεται  από αυτούς που προτίμησαν να αγοράσουν λίγο χρόνο γυρολογώντας σε πανεπιστήμια της αλλοδαπής, διότι τα ημεδαπή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα τους προκαλούν ναυτία και από άλλους, που πήγαν σπίτι τους με ελαφρά πηδηματάκια περιμένοντας ενδεχομένως την κλήση από το Σ.Δ.Ο.Ε.

Η καταστροφή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έφερε όμως και ελπίδα. Γεννήθηκαν πλήθος από οργανώσεις, κινήσεις και πρωτοβουλίες. Ο πολιτικός διάλογος αναγεννήθηκε. Κόσμος που ήταν πολιτικά ανενεργός δραστηριοποιήθηκε.

Για πρώτη φορά ο διάλογος, οι προτάσεις και αντιπροτάσεις δεν καπελώνονται από παρηκμασμένους πολιτικούς και ιδεοληψίες. Τα αντανακλαστικά της κοινωνίας άρχισαν να δουλεύουν. Νέοι αλλά και μεγαλύτεροι εντός και εκτός Ελλάδος κινητοποιούνται. Ο στόχος είναι ένας. Να θέσουν τις βάσεις για ένα νέο καθαρό ξεκίνημα απαλλαγμένο από τις αμαρτίες του παρελθόντος. Να σπάσει επιτέλους ο κύκλος της φαυλότητας.

Εδώ λοιπόν έρχεται η 3η κατηγορία των αποτυχημένων να επενδύσει. Προτάσσοντας την θεωρία της μή παρθενογένεσης, αξιώνουν να έχουν λόγο στην Ελλάδα του αύριο.

Το επιχείρημα είναι απλό: Παρθενογένεση έγινε μόνο μία φορά και πριν από δύο χιλιετίες. Η αλλαγή και ανανέωση πρέπει να έρθει μέσα από μια μίξη παλαιού και νέου.

Συγκροτούν δήθεν νέα κόμματα και πολιτικούς φορείς, για να κάνουν δυναμικές ρήξεις, πάντα με αυτούς ως ηγέτες. Θυμούνται πως πρέπει να κάνουν «άνοιγμα» στην κοινωνία.

Έχουν ακόμα το ταλέντο της κομματολειχίας. Επικαλούνται επίσης την εμπειρία τους (κυρίως στην φαυλότητα), ενώ κάποιοι ισχυρίζονται ότι παραπλανήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια.

Θυμίζει μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων που αφού χρεοκόπησαν την εταιρεία ζητούν εργασία με το σκεπτικό πως γνωρίζουν πλέον, πως να αποφύγουν την καταστροφή. Η θεωρία της συνέχειας επικράτησε και πριν από 39 χρόνια όταν αμνηστεύτηκαν όλα τα λουλούδια της χούντας πλην των πρωταιτίων.

Ο αντίλογος δεν είναι δύσκολος. Όπως η παρθενογένεση έτσι και η νεκρανάσταση υφίστανται μόνο στην Βίβλο και σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Τα ζόμπι της πολιτικής δεν πρέπει να αναστηθούν και δεν πρέπει να βρουν θαλπωρή σε καμία νέα πολιτική κίνηση, δράση, πρωτοβουλία ή κόμμα.

Πρέπει να απομονωθούν και να αφεθούν στην ησυχία τους για να γράψουν τα απομνημονεύματά τους. Οι πολιτικοί που οδήγησαν την χώρα στην πολιτιστική και ηθική απομείωση και αργότερα στην οικονομική χρεοκοπία δεν έχουν απολύτως τίποτα να προσφέρουν στο χτίσιμο της νέας Ελλάδος πλην ίσως του παραδείγματος προς αποφυγήν.

Πολλοί είναι της γνώμης πως σε αυτό το καινούργιο, που τώρα πάει να δημιουργηθεί, δεν πρέπει να υπάρχουν εκ προοιμίου αποκλεισμοί και έχουν δίκιο. Όμως πολλοί έχουν θέσει εαυτόν, φύσει και θέση εκτός.

Άλλοτε με τις πράξεις τους, ή την αδράνεια τους και άλλοτε με την ανοχή και σιωπή τους σε εγκληματικές πολιτικές. Δεν πρόκειται για απλά πιόνια αλλά για τους πρωταίτιους της καταστροφής.

Οι αποτυχημένοι πρέπει να απολύονται και όχι να επαναπροσλαμβάνονται στην ίδια εργασία. Ελάχιστοι έως κανένας δεν παραπλανήθηκε, όπως και κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε, όταν κραυγαλέες υποθέσεις διαφθοράς ήρθαν στο φως για «συναγωνιστές» τους και για το κόμμα τους.

Πλην ελαχίστων, οδηγός ήταν το προσωπικό τους συμφέρον και η μαφιόζικη σιωπή, πίσω από το κόμμα, ενώ έχουμε πληθώρα περιπτώσεων παράνομου πλουτισμού. Αν δεν τους καταλογισθεί δόλος τότε είναι επικίνδυνοι λόγω μειωμένης αντίληψης.

Όποια νέα πολιτική κίνηση, δράση ή πρωτοβουλία ή κόμμα δεχτεί τους αποτυχημένους, θα νοθεύσει το χαρακτηρισμό «νέο».

Οι συνομιλίες για δήθεν προσέγγιση ή δέσιμο παλαιού και νέου είναι δούρειος ίππος της φαυλότητας και η όποια συνένωση δυνάμεων δηλώνει εμπράκτως την αδυναμία του νέου να προσελκύσει ικανούς ανθρώπους.

Πώς θα αντικρούσουν την κατηγορία του παλαιοκομματικού μικροπολιτικού υπολογισμού και της ψηφοθηρίας αυτοί που θέλουν να γίνουν πρεσβευτές του νέου;

Η επιβίωση των αποτυχημένων μέσα σε νέες πολιτικές κινήσεις, δράσεις ή κόμματα θα νομιμοποιήσει την πρακτική και την ηθική αυτών που μεταπήδησαν στο Συ.Ριζ.Α και θα τους ταυτίσει στη συνείδηση των πολιτών. Το «όλοι ίδιοι είναι» και «η καρέκλα αγιάζει τα μέσα» θα κερδίσει για άλλη μια φορά.

Υπάρχουν πλήθος άξιων στελεχών στις νέες πολιτικές κινήσεις, δράσεις και πρωτοβουλίες που μπορούν και πρέπει να δώσουν όραμα και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Δεν χρειάζονται τα δεκανίκια της φαυλότητας και των αποτυχημένων. Ας τους αφήσουν πίσω, γιατί εκτός από βαρίδια αναδύουν και τοξικές οσμές. Ως εδώ με τους αποτυχημένους και τους φαύλους. Μπάστα.

*Ο Ανδρέας Κούτρας εργάζεται στο Λονδίνο ως αναλυτής του Ευρωπαϊκού χρέους και τραπεζικών προϊόντων στην ITC Markets. Ως φυσικός ειδικεύεται στην Γενική θεωρία της Σχετικότητας και την Κοσμολογία.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

«Ζωντανές-νεκρές» οι ελληνικές τράπεζες


Καθώς δεν θα είναι εφικτό για την Εθνική Τράπεζα να ολοκληρώσει την αύξηση κεφαλαίου ως τις 30 Απριλίου που προβλέπει το χρονοδιάγραμμα της τρόικας, μιας και ως τότε δεν θα έχει ολοκληρωθεί η συγχώνευση με τη Eurobank, ο μεγαλύτερος ελληνικός χρηματοπιστωτικός όμιλος ενδέχεται να αφελληνιστεί

Ορατός είναι ο κίνδυνος αφελληνισμού της Εθνικής – Αδυνατούν να παίξουν ρόλο στην ανάκαμψη εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης και των «κακών» δανείων

«Ζωντανές-νεκρές» παραμένουν οι τράπεζες, αδυνατώντας να παίξουν τον ρόλο τους στη χρηματοδότηση της ανάκαμψης, εξαιτίας των καθυστερήσεων στην ανακεφαλαιοποίηση και της αύξησης των «κακών» δανείων. Εναν χρόνο μετά την εξασφάλιση των κονδυλίων ύψους 50 δισ. ευρώ δεν έχει ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση του συστήματος και η κατάσταση δεν αναμένεται να βελτιωθεί ουσιαστικά μετά και τις αυξήσεις κεφαλαίων που θα επιχειρηθούν το επόμενο τρίμηνο. Μάλιστα, όσον αφορά την Εθνική Τράπεζα, τον μεγαλύτερο ελληνικό χρηματοπιστωτικό όμιλο, η όλη διαδικασία ενδέχεται να οδηγήσει στον αφελληνισμό της.
Η αδράνεια στην οποία έχει περιπέσει το τραπεζικό σύστημα στην κρίσιμη αυτή περίοδο είναι αποτέλεσμα σειράς άστοχων ενεργειών και καθυστερήσεων τόσο από την πλευρά της τρόικας όσο και από την πλευρά των κυβερνήσεων της τελευταίας διετίας. Η κυβέρνηση Παπαδήμου αρχικά καθυστέρησε να ασχοληθεί με το ζήτημα, αφού είχε άλλες προτεραιότητες, όπως το «κούρεμα» του χρέους και η ψήφιση των μέτρων του δεύτερου μνημονίου. Οταν όμως ο πρώην πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος πίεσε για να κλείσει το θέμα πριν από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του κ. Αντώνη Σαμαρά έκανε λόγο για «χαριστικές ρυθμίσεις στις τράπεζες», ευελπιστώντας να χειριστεί το θέμα ως κυβέρνηση και να διαμορφώσει η ίδια τον νέο τραπεζικό χάρτη.
Ταυτόχρονα, με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου να ξιφουλκεί προεκλογικά κατά των τραπεζιτών, ο αρχηγός του ΠαΣοΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος άναψε «κόκκινο φως» στον τότε υπουργό Οικονομικών κ. Φίλιππο Σαχινίδη για τις ρυθμίσεις που προωθούσε η κυβέρνηση Παπαδήμου.
Μετά τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις και τον σχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά τη σκυτάλη της καθυστέρησης πήραν οι τραπεζίτες. Γνωρίζοντας ότι όσο εκκρεμούσε η καταβολή της δόσης ήταν αδύνατο να προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου, καθώς κανένας επενδυτής, εγχώριος ή ξένος, δεν θα έβαζε χρήματα σε μια χώρα που φλέρταρε με την έξοδο από το ευρώ, ξεκίνησε από την Τράπεζα της Ελλάδος ενδελεχής έλεγχος (due diligence) στα οικονομικά των τραπεζών, με στόχο να προσδιοριστούν οι ακριβείς κεφαλαιακές ανάγκες τους. Η διαδικασία αυτή, όπως και ο κύκλος εξαγορών και συγχωνεύσεων που πραγματοποιήθηκε το ίδιο διάστημα, βοήθησε στο να κερδίσουν χρόνο οι τράπεζες ώσπου να ξεκαθαρίσει το μέλλον της χώρας.
Με την έγκριση της δόσης, ψηφίστηκε ο νόμος για την ανακεφαλαιοποίηση, ο οποίος, όπως τελικά διαμορφώθηκε μετά τις πιέσεις και τις παρεμβάσεις όλων των εμπλεκόμενων μερών και ιδιαιτέρως της τρόικας, κρίνεται από τραπεζικές πηγές «μη εφαρμόσιμος». Οπως εξηγούν, «οι τράπεζες οδηγούνται σε αυξήσεις κεφαλαίου με σχέση τιμής προς λογιστική αξία της τάξεως του 2,25, όταν σε όλη την Ευρώπη οι αυξήσεις πραγματοποιούνται με σχέση που κυμαίνεται μεταξύ 0,4 και 0,7. Γιατί να βάλουν χρήματα σε ελληνικές τράπεζες, που έχουν και μεγαλύτερο ρίσκο, όταν μπορούν να επενδύσουν με καλύτερες προϋποθέσεις κέρδους σε τράπεζες άλλων χωρών;» αναρωτιούνται.

Επιπλέον, η επιμονή της τρόικας να μη δοθεί παράταση για την ολοκλήρωση των αυξήσεων κεφαλαίου δημιουργεί προβλήματα, καθώς όλες οι τράπεζες θα πρέπει να σηκώσουν κεφάλαια από τις αγορές το ίδιο χρονικό διάστημα. «Θα μπορούσε να ξεκινήσει η μία, να ακολουθήσει η άλλη ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα, κ.ο.κ.» αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Ο «ιπτάμενος» Ολλανδός εποπτεύει από το Ντουμπάι
  • Από το εξωτικό Ντουμπάι εποπτεύει τις αποφάσεις και τη λειτουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) ο νέος πρόεδρός του Πολ Κόστερ, τον οποίο επέλεξε και τοποθέτησε η τρόικα. Ο «ιπτάμενος» Ολλανδός, όπως τον αποκαλούν στην τραπεζική αγορά, αφού πηγαινοέρχεται στην Αθήνα, ανέλαβε τη θέση του προέδρου του ΤΧΣ όντας διευθύνων σύμβουλος του Dubai Financial Services Authority, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς του Εμιράτου, η οποία, σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, είναι επιφορτισμένη με την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Αλλωστε, αυτή είναι και η εμπειρία του καθώς προέρχεται από την ολλανδική εθνική ρυθμιστική αρχή για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες Autoriteit Financiële Markten (AFM). Επίσης έχει εργαστεί σε επιτελικές θέσεις στο Χρηματιστήριο του Αμστερνταμ και ως ελεγκτής στην εταιρεία Arthur Andersen.
  • Πληροφορίες αναφέρουν ότι, σύμφωνα με το συμβόλαιό του με την τρόικα, υποχρεούται να επισκέπεται την Αθήνα μόλις δύο φορές τον μήνα, πράγμα που θέτει σε αμφισβήτηση όχι μόνο την αξιοπιστία της θέσης του προέδρου του ΤΧΣ αλλά και τον ρόλο του Ταμείου. Διότι, όπως επισημαίνουν τραπεζικοί κύκλοι, πώς μπορεί ο πρόεδρος ενός οργανισμού που διαχειρίζεται 50 δισ. ευρώ, δηλαδή το 25%-30% του ΑΕΠ της χώρας, να εργάζεται στο μακρινό Ντουμπάι και να έρχεται στην Αθήνα δύο ή τρεις φορές τον μήνα; Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται η θέση του;
  • Η τοποθέτηση του Πολ Κόστερ είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα η τρόικα, η οποία αντικατέστησε την προηγούμενη διοίκηση του ΤΧΣ στην οποία πρόεδρος ήταν ο κ. Τάκης Θωμόπουλος, για πολλά χρόνια υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος γνωρίζει το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, τα πρόσωπα, τη λειτουργία του, τις εποπτικές και νομοθετικές αρχές.
  • Επιπλέον στη διαδικασία λήψης αποφάσεων του ΤΧΣ συμμετέχει πλέον και ο ευρωπαϊκός μηχανισμός ESM περιπλέκοντας περαιτέρω τα πράγματα. Διότι στον συντονισμό και στις συνεννοήσεις μεταξύ των εμπλεκομένων που είναι ήδη προβληματική και χρονοβόρος διαδικασία εμπλέκονται εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδος και του υπουργείου Οικονομικών, τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις των οποίων στις περισσότερες περιπτώσεις διαφέρουν καθυστερώντας τις όποιες αποφάσεις.
Οι αυξήσεις κεφαλαίου και οι κίνδυνοι
Η τρόικα αρνείται να δώσει παράταση και να αναθεωρήσει τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της τρόικας, οι αυξήσεις κεφαλαίου θα πρέπει να έχουν γίνει ως τις 30 Απριλίου. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό και ειδικότερα για την Εθνική Τράπεζα, καθώς ως τότε δεν θα έχει ολοκληρωθεί η συγχώνευση με τη Eurobank. Η τρόικα αρνείται να δώσει παράταση, όπως και να αναθεωρήσει τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης, και ειδικά το κομμάτι που αφορά τα warrants σε μετοχές, δηλαδή το «μπόνους» που θα δοθεί στους ιδιώτες επενδυτές για να συμμετάσχουν στις αυξήσεις.
Ετσι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι αυξήσεις θα προχωρήσουν με τους προβλεπόμενους όρους, ενώ αναμένεται να δοθεί σιωπηρή παράταση τεσσάρων εβδομάδων για την ολοκλήρωση των αυξήσεων. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι «η παράταση αυτή θα αφορά τις τράπεζες οι οποίες ως τις 30 Απριλίου θα έχουν εξασφαλίσει την έγκριση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και θα έχουν εισέλθει σε μια μη αναστρέψιμη πορεία».
Πράγμα που σημαίνει ότι η Alpha Bank και η Τράπεζα Πειραιώς, για τις οποίες οι πληροφορίες αναφέρουν ότι είναι σε θέση να συγκεντρώσουν ποσοστό τουλάχιστον 10% της αύξησης που απαιτείται για να παραμείνουν ιδιωτικές, θα τα καταφέρουν, ενώ η Εθνική θα περάσει στον έλεγχο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
Αν και αυτό δεν δημιουργεί ανατροπές, καθώς ούτως ή άλλως η διοίκηση της Εθνικής διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, ωστόσο σύμφωνα με το μνημόνιο οι τράπεζες που θα περάσουν στο ΤΧΣ θα πρέπει μέσα σε τρία χρόνια να πωληθούν με διεθνή διαγωνισμό, είτε ολόκληρες είτε τμηματικά. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε την απώλεια του ελέγχου της μεγαλύτερης τράπεζας στα Βαλκάνια, με ενεργητικό ύψους 180 δισ. ευρώ που την κατατάσσει στη 15η θέση των τραπεζών στην ευρωζώνη, καθώς καμία ελληνική τράπεζα δεν θα ήταν σε θέση να τη διεκδικήσει ανταγωνιζόμενη ευρωπαϊκούς τραπεζικούς κολοσσούς.
Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεννόηση με την τρόικα ώστε να δοθεί χρόνος στην Εθνική να ολοκληρώσει την αύξηση ως το τέλος Ιουνίου. Ωστόσο οι όροι με τους οποίους επιχειρείται η αύξηση γεννούν ερωτήματα ως προς το αποτέλεσμα. «Με σχέση τιμής προς λογιστική αξία πάνω από 2, δεν υπάρχει κίνητρο για τους επενδυτές» αναφέρουν. Πηγές προσκείμενες στη διοίκηση της τράπεζας αναφέρουν ότι «οι Ελληνες θα κρίνουν αν η Εθνική θα παραμείνει σε ελληνικά χέρια ή θα αφελληνιστεί», υπονοώντας ότι από τη συμμετοχή των ελλήνων, μικρότερων ή μεγαλύτερων, επενδυτών θα κριθεί τελικά αν θα συγκεντρωθεί το 10% που θα κρατήσει μακριά την τράπεζα από το ΤΧΣ και την πώλησή της σε ξένο όμιλο.
Εξάλλου ανασταλτικό παράγοντα για να μπορέσουν οι τράπεζες να επιτελέσουν τον ρόλο τους στη χρηματοδότηση της οικονομίας αποτελεί η αύξηση των «κακών» δανείων. Με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να διαμορφώνονται σε επίπεδα της τάξεως του 25%, με αυξητικές τάσεις όσο η ύφεση βαθαίνει και η ανεργία μεγαλώνει, ακόμη και μετά τις αυξήσεις κεφαλαίου, οι τράπεζες δεν θα είναι σε θέση να σηκώσουν κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

 

Σχέδιο εκτάκτου ανάγκης για 400.000 ανέργους


Σχέδιο στα πρότυπα της Λετονίας προτάθηκε κατά τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα. Στα 470 ευρώ ο μισθός για 400.000 ανέργους, που θα προσληφθούν κατά προτεραιότητα με 5μηνες συμβάσεις

Σχέδιο εκτάκτου ανάγκης γα την ανεργία με θέσπιση «ειδικού μισθού 470 ευρώ» μέσω της απορρόφησης 400.000 και πλέον ανέργων σε θέσεις κοινωνικής εργασίας, προτείνουν στο υπουργείο Εργασίας τα στελέχη της Τρόικας, σύμφωνα με το αποκλειστικό ρεπορτάζ του «Τύπου της Κυριακής».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρόταση κατατέθηκε ήδη από την περασμένη εβδομάδα, κατά τις διαπραγματεύσεις που είχαν τα τεχνικά στελέχη της Τρόικα με τη γενική γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη, ενώ ταυτόχρονα ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για τη νέα ρύθμιση χρεών προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τις εφορίες

Το πιο ενδιαφέρον σημείο στην πρόταση της Τρόικα είναι, ότι προτάθηκε ο ειδικός μισθός πρόσληψης αυτών των ανέργων να μην έχει ασφαλιστικές εισφορές – θα έχει μόνο ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δηλαδή να είναι 20% κάτω από τον θεσμοθετημένο κατώτατο μισθό των 586 ευρώ.

Στόχος είναι να απορροφηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι και κυρίως οι μακροχρόνια άνεργοι, σε σίγουρες θέσεις απασχόλησης, όπως οι κοινωνικές δομές των Δήμων, με πεντάμηνες συμβάσεις για κοινωνική και κοινωφελή εργασία.

Ποιοι έχουν προτεραιότητα

Το 2013 θα είναι σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, έτος κορύφωσης της ανεργίας και απαιτούνται παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας και άμεσης απόδοσης, όπως σημειώνουν στην εφημερίδα αρμόδια στελέχη του υπουργείου Εργασίας.

Σε πρώτη προτεραιότητα για έξοδο από τον εφιάλτη της ανεργίας έχουν:

1) Οικογένειες χωρίς κανέναν εργαζόμενο, οι οποίες δεν διαθέτουν άλλους εισοδηματικούς πόρους

2) Νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας

3) Μακροχρόνια άνεργοι με παρωχημένες ειδικότητες και

4) Γυναίκες, που μένουν εκτός αγοράς εργασίας.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ . ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Δηλαδή ωρέ παλικάρια, το βλέπετε ωραίο αυτό; Πάλι το «νταλαβέρι» της εύρεσης εργασίας θα σχετίζεται με το βραδυκίνητο, επαχθές και φρικαλέο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ; Το πρόβλημα είναι το ΑΧΑΝΕΣ, ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ, ΕΠΙΟΡΚΟ, ΑΝΤΙΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, ΜΗ ΕΠΙΚΕΡΔΕΣ ελληνικό Κράτος να απορροφήσει κόσμο και κοσμάκη που όντως έχει ανάγκη από εργασία , έτσι όπως τον κατάντησαν ή ΤΕΛΙΚΩΣ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΡΔΟΥΣ  ΑΓΟΡΑΣ ;

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ : «Η Φιλοσοφία της Διαφθοράς»


Διαβάστε ένα άρθρο  με αφορμή την καταδίκη του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, Β. Παπαγεωργόπουλου, αλλά και τις παλαιότερες περιπτώσεις Κουτσόγιωργα, Μαντέλη, Τσουκάτου και Τσοχατζόπουλου και τη στάση που κράτησαν τα κόμματά τους

Παύλος Ελευθεριάδης

Η καταδίκη του πρώην δημάρχου και  βουλευτή Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου για καταχρήσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ είναι η πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία μας που προβεβλημένο κομματικό στέλεχος περνά το κατώφλι της φυλακής έχοντας καταδικαστεί για διαφθορά.

Δεν είναι  φυσικά η μόνη εκκρεμής τέτοια υπόθεση. Εξίσου ιστορική είναι η για πρώτη φορά προσεκτική διερεύνηση Υπουργού Αμύνης, του Άκη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος παραμένει σήμερα προφυλακισμένος για την διαχείριση των δισεκατομμυρίων που του εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός για τις αμυντικές μας δαπάνες (φυσικά, μέχρι την ετυμηγορία, ισχύει γι αυτόν, και για κάθε άλλον, το τεκμήριο της αθωότητος). Και στις δύο περιπτώσεις, όπως και στις παλιότερες περιπτώσεις Κουτσόγιωργα, Μαντέλη, Τσουκάτου, Κεφαλογιάννη και άλλων, τα κόμματά τους κράτησαν μια εντυπωσιακά συγκρατημένη στάση. Θεώρησαν ότι οι ύποπτοι ή αποδεδειγμένα εγκληματίες ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις αιτία της οποίας ήταν αποκλειστικά ο κακός χαρακτήρας τους. Η απάντηση ΠαΣοΚ και ΝΔ ήταν να θέσουν τους εμπλεκομένους «εκτός κόμματος», ακόμα και όταν, όπως στις περιπτώσεις Παπαγεωργόπουλου και Τσοχατζόπουλου, τα στοιχεία δείχνουν ότι η εγκληματική δράση ήταν προϊόν καλά οργανωμένης κομματικής συμμορίας που έδρασε συστηματικά για ολόκληρο το διάστημα που παρέμειναν στην εξουσία. Σε καμμία περίπτωση δεν ξεκίνησαν ΠαΣοΚ και ΝΔ εσωτερική έρευνα για να διαπιστωθεί πώς αυτές οι συμμορίες επιβίωσαν μέσα σε δημοκρατικά κόμματα και πώς κανείς δεν πήρε είδηση τι μαγειρευόταν στο διπλανό κομματικό επιτελείο.

Μάλιστα, παρά την ομοβροντία περιστατικών που  έχουν πλήξει το κόμμα του, στην ομιλία του στο Συνέδριο του ΠαΣοΚ, ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε μόνο μια  φορά στην διαφθορά, λέγοντας αόριστα  ότι το ΠαΣοΚ συνδέθηκε με ‘αδιανόητα φαινόμενα διαφθοράς’. Προφανώς αυτά ήταν αδιανόητα διότι η ατμόσφαιρα μέσα στο ΠαΣοΚ, κατά τον αρχηγό του φυσικά, ήταν πάντα ατμόσφαιρα αγνού πολιτικού προβληματισμού, ανιδιοτελούς προσφοράς και γνήσιας αυτοθυσίας. Ίσως αυτή να είναι η εντύπωση του κ. Βενιζέλου. Και όμως η επόμενη φράση του στην ίδια ομιλία ήταν ότι το ΠαΣοΚ συνδέθηκε ‘με συντεχνιασμούς κρατικιστικού χαρακτήρα’. Μα τί άλλο κάνει ο συντεχνιασμός από το να λεηλατεί το κράτος με διεφθαρμένο τρόπό; Στο ακροατήριο του κ. Βενιζέλου στο συνέδριο βρισκόταν και ο κ. Παύλος Γερουλάνος ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2011 δήλωσε με μεγαλύτερη ακρίβεια: ‘κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας του, το Κίνημά μας έχει ανεχθεί ή ακόμα και αναθρέψει και πρακτικές που δεν συνάδουν με τα πιστεύω του: το βαθύ και ανοικονόμητο κράτος, τη σκληρή συντεχνιακή γραφειοκρατία, τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση και κάποιες εκφάνσεις του συνδικαλισμού που ντροπιάζουν ακόμα και αυτούς που εκπροσωπούν’. Τα ίδια δηλώνουν τακτικά ο πρώην Αντιπρόεδρος Θεόδωρος Πάγκαλος, ο πρώην υπουργός και Γραμματέας του ΠαΣοΚ Γιάννης Ραγκούσης  και πλείστα άλλα διακεκριμένα στελέχη του ΠαΣοΚ. Και όμως, το επίσημο ΠαΣοΚ θεωρεί την διαφθορά ‘αδιανόητη’ και δεν λαμβάνει κανένα εσωτερικό μέτρο για την καταπολέμησή της.

Η στάση της  Νέας Δημοκρατίας είναι εντελώς  παράλληλη. Υπενθυμίζω ότι η συμμορία του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου έκλεβε τον δήμο Θεσσαλονίκης διότι διεξήγαγε τις συναλλαγές της σε μετρητά, κάτι που θα έπρεπε να χτυπήσει καμπάνες σε ολόκληρο τον κομματικό και διοικητικό μηχανισμό της ΝΔ και του Δήμου Θεσσαλονίκης. Για την αδιαφορία τους πολλοί άλλοι είναι συνεπώς συνυπεύθυνοι. Αντί όμως η ΝΔ να ζητήσει δημόσια συγνώμη διότι δεν είχε θεσμούς ελέγχου και λογοδοσίας στο κόμμα ή στον δήμο και αντί να ανακοινώσει βαθειά μεταρρύθμιση στις εσωτερικές της διαδικασίες, απλά κατηγορεί τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο για την υποτίθεται ιδιωτική φαυλότητά του. Ένα κοινοβουλευτικό κόμμα όμως θα αναγνώριζε την ευθύνη του να έχει διαρκείς εσωτερικούς κανόνες που να εμποδίζουν όχι μόνο την διαφθορά αλλά και κάθε υποψία διαφθοράς. Αυτή είναι η ευθύνη των πολιτικών κομμάτων στην δημοκρατία.

Η αδιαφορία των κομμάτων για εσωτερικούς θεσμούς δείχνει  ασυγχώρητη ανοχή προς την διαφθορά αλλά και βαθειά άγνοια των κανόνων του κοινοβουλευτισμού – κάτι στο οποίο ούτε η ΔημΑρ ούτε ο ΣυΡιΖα διαφέρουν. Σε ώριμες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες τα κόμματα και οι κυβερνήσεις έχουν συλλογική ευθύνη. Αν κάποιος υπουργός κάνει κάτι ανήθικο, ή αν ένα κομματικό στέλεχος εκτεθεί σε θέμα διαφθοράς, τότε όλο το κόμμα ή όλη η κυβέρνηση ελέγχεται. Ο αρχηγός του κόμματος ή ο πρωθυπουργός καλείται να εξηγήσει πώς και στήριξε το πρόσωπο αυτό, ποιες διαδικασίες είχε το κόμμα ώστε να προλαμβάνει τέτοια φαινόμενα και να εξηγήσει πώς ο διεφθαρμένος μπόρεσε να δράσει μέσα στο κόμμα. Στα  κοινοβουλευτικά κόμματα κυριαρχεί η φιλοσοφία ότι έχουν υποχρέωση προς τους ψηφοφόρους τους να έχουν διαρκείς θεσμούς ελέγχου και λογοδοσίας, που να αποτρέπει όχι μόνο διαφθορά αλλά και καθε υποψία ή εντύπωση πιθανής διαφθοράς.

Η ανοχή της  Νέας Δημοκρατίας και του ΠαΣοΚ στην διαφθορά είναι όμως παράγωγο όχι μόνο της αδιαφορίας και ανικανότητας των στελεχών τους αλλά και της ιδιόμορφης πολιτικής φιλοσοφίας τους. ΠαΣοΚ και ΝΔ έχουν αποτελεσματικά εισάγει στην πολιτική μας ζωή την θεωρία ότι οι εκλεγμένοι εκπρόσωπου του λαού μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανένα έλεγχο. Η πολιτική αυτή φιλοσοφία, ένας ιδιότυπος «πλειοψηφισμός», ξεκίνησε στην Ελλάδα έμμεσα από τα γραπτά του Καθηγητή Δημήτρη Τσάτσου, που υποστήριζε (στο Συνταγματικο Δικάιο Ι) ότι δεν υπάρχει δίκαιο και άδικο σε μια δημοκρατία παρά μόνο ό,τι αποφασίζει η πλειοψηφία. Ο Τσάτσος ανέδειξε την αρχή της πλειοψηφίας ως την διαδικασία που ακριβώς όπως και σε μια άμεση δημοκρατία έτσι και στην αντιπροσωπευτική, σώζει δια της συλλογικής και συνεχούς ψήφου την πολιτική κοινωνία από τις διαφωνίες και συγκρούσεις της. Η πλειοψηφική εκλογή κατά τον Τσάτσο παράγει ένα αποτέλεσμα που δεσμεύει όλους και επιτυγχάνει την συναίνεση.

Δυστυχώς  οι απόψεις του Τσάτσου – σωστές ή λάθος δεν εξετάζω εδώ – μεταμορφώθηκαν από τα ελληνικά κόμματα και από συνταγματολόγους που έγιναν βουλευτές και υπουργοί σε κάτι τελείως διαφορετικό. Στα χέρια τους ο πλειοψηφισμός έγινε μια πολιτική θεωρία ανεύθυνης διακυβέρνησης που θα ονομάσω «ψευδο-πλειοψηφισμό». Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία, δημοκρατία είναι ό,τι επιθυμούν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί της πλειοψηφίας. Η θεωρία αυτή είναι «ψευδο-πλειοψηφική» διότι διαπράττει το σφάλμα να ταυτίζει την συγκεκριμένη ψήφο με την αδιευκρίνιστη πρόθεση του εκπροσώπου δηλαδή ταυτίζει την όποια βούληση των εκλεγμένων βουλευτών και υπουργών με την υποτιθέμενη βούληση της πλειοψηφίας, παραποιώντας την άποψη του Τσάτσου ο οποίος μιλούσε για συγκεκριμένες απόψεις, όχι για την διακριτική ευχέρεια των εκλεγμένων αξιωματούχων.

Η ταύτιση  εικαζόμενης πλειοψηφίας των απόψεων με τα εκλεγμένα σε δημόσιες θέσεις πρόσωπα ήταν μια ιδεολογική παγίδα, που συνειδητά ή ασυνείδητα στήθηκε από τους θεωρητικούς του ΠαΣοΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή επέτρεψε στα εκλεγμένα στελέχη ΠαΣοΚ και ΝΔ να καλύψουν την αυθαιρεσία τους με την επίκληση μιας απλούστατης δήθεν δημοκρατικής νομιμοποίησης. Η θεωρία τους επικαλείται την βούληση ή την έγκριση της πλειοψηφίας για την οποιαδήποτε αυθαιρεσία των κρατούντων. Με τον τρόπο αυτό απέκρουαν κάθε διαδικασία λογοδοσίας ως μη νομιμοποιημένη και εν τέλει ως αντιδημοκρατική. Η αντίκρουση της εντελώς κρατούσης θεωρίας αυτής στους διαδρόμους του ΠαΣοΚ και της ΝΔ, ήθελε και υπονομή και θάρρος. Ποιός ήθελε να επιχειρηματολογήσει εναντίον της «δημοκρατίας»; Και όμως, δημοκρατία δεν είναι ούτε ήταν ποτέ η αυθαιρεσία.

Στην πορεία, επικαλούμενοι την πονηρή αυτή θεωρία, ΠαΣοΚ και ΝΔ προστάτευσαν τα στελέχη τους από οποιονδήποτε στην πράξη έλεγχο τις πράξεις των υπουργών, βουλευτών, δημάρχων και των συμβούλων τους ως των μόνων νομιμοποιημένων και έτσι διέλυσαν τον μηχανισμό του κράτους, την δημόσια διοίκηση τους δήμους και την αστυνομία, μετατρέποντάς τα σε κομματικά φέουδα αυταρχικώς και ασυναρτήτως διοικούμενα. Επιστέγασμα της θεωρίας αυτής ήταν η ενίσχυση του ειδικού καθεστώτος της ποινικής ευθύνης των υπουργών στην συνταγματική αναθεώρηση του 2001 (με  εισηγητή της πλειοψηφίας τον Ευάγγελο Βενιζέλο) και η διατήρηση της πλήρους ασυλίας των βουλευτών. Μια παράλληλη διαδικασία αναπτύχθηκε στα συνδικάτα του δημόσιου τομέα αλλά και τα πανεπιστήμια, όπου οργανωμένα συμφέροντα επικαλούνται το «δημοκρατικό» δικαίωμα που πηγάζει από την συλλογική εκπροσώπηση για να διαλύουν τους θεσμούς της έρευνας και της γνώσης.

Τα ελληνικά κυβερνητικά κόμματα δεν είναι βέβαια μόνα τους στην ταύτιση ηγεσίας και δημοκρατίας. Αυτή ακριβώς είναι η πρακτική των κομμουνιστικών κομμάτων αλλά και παράλληλων εξωκοινοβουλευτικών (ή και τρομοκρατικών) οργανώσεων με επιρροή στις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις, των οποίων η ηγεσία πάντοτε αφουγκράζεται τη βούληση του απλού κόσμου και  δρά ακριβώς στο όνομα των – υποτίθεται – γνησίων συμφερόντων του λαού. Αυτή ακριβώς ήταν και η πολιτική φιλοσοφία της «λαϊκής κυριαρχίας» του γερμανού φιλοσόφου Carl Schmitt (ο οποίος εκτός από εξέχων γερμανός συνταγματολόγος υπήρξε και ο μεγαλύτερος θεωρητικός υποστηρικτής του Χίτλερ), τον οποίον διαβάζει και η ελληνικη ακροδεξιά. Κατά την Συνταγματική Θεωρία (Verfassungslehre) του Schmitt  σε μια συνταγματική πολιτεία η μόνη κυρίαρχη δύναμη είναι η γνώμη της πλειοψηφίας – ούτε καν η έκφρασή της δια των εκλογών – και άρα αφού ο Χίτλερ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής, είχε τον κυρίαρχο λαό με τον μέρος του. Αν η πλειοψηφία ή το «έθνος» απλώς επιθυμεί κάτι, αυτή οφείλει να είναι η κυρίαρχη και βούληση του κράτους. Αν η πλειοψηφία τεκμαίρεται ότι εκχωρεί την κρίση της στους ηγέτες του τάδε ή δείνα κόμματος, τότε οι ηγέτες αυτοί γίνονται «δημοκρατικά νομιμοποιημένοι» και άρα οι μόνοι γνήσιοι εκφραστές μιας χώρας, η ενός κόμματος ή ενός σωματείου.

Ευτυχώς οι μεταπολεμικές εξελίξεις στην Ευρώπη, με την άνοδο του κράτους δικαίου, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την σταδιακή ενίσχυση θεσμικών αντιβάρων στα πλαίσια της ΕΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης μείωσαν στο ελάχιστο την θεωρητική και πρακτική επιρροή του ψευδο-πλειοψηφισμού στην Δυτική τουλάχιστον Ευρώπη. Η Γερμανία για παράδειγμα έχει πάει στο άλλο άκρο και κυβερνάται υπό τον διαρκή έλεγχο του υπερδραστήριου Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου (του οποίου τα μέλη, παραδόξως ίσως, διορίζονται από τα κόμματα). Η θεωρία του πλειοψηφισμού επικρατεί σήμερα μόνο σε εθνικιστικές δικτατορίες ή ημιδικτατορίες και σε κομμουνιστικά καθεστώτα. Παντού αλλού, και ευτυχώς τα τελευταία δύο χρόνια και στην γειτονιά μας στον αραβικό κόσμο, επικρατεί η φιλοσοφία των δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της λογοδοσίας μέσα στο κοινοβούλιο.

Η φιλοσοφία  του ψευδο-πλειοψηφισμού έχει όμως ριζώσει σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης και στα ΜΜΕ και έχει σήμερα σημαντικές παρενέργειες.

  • Πρώτον γεννά μια εχθρική στάση προς οποιαδήποτε θεσμικά αντίβαρα: την Βουλή, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τις Ανεξάρτητες Αρχές, αφού το υποτιθέμενο μοντέλο της άμεσης δημοκρατίας στο οποίο στηρίζεται ο ψευδο-πλειοψηφισμός δεν χρειάζεται εξ’ ορισμού θεσμούς λογοδοσίας.
  • Δεύτερον, η  φιλοσοφία αυτή είναι εχθρικά διακείμενη προς την δικαστική εξουσία ακόμα και όταν αυτή  ερευνά τα ποινικά αδικήματα των πολιτικών ηγετών. Έτσι συχνά ακούμε μια δικαστική έρευνα να καταδικάζεται ως «ποινικοποίηση» της πολιτικής και άρα ως δήθεν αντιδημοκρατική. Φυσικά τίποτε δεν είναι ψευδέστερο: η δημοκρατία δεν υπάρχει χωρίς  την σχολαστική τήρηση των κανόνων από όλους και την αυστηρή εφαρμογή τους από τα δικαστήρια. Στην Βρετανία για παράδειγμα ουδείς διαμαρτυρήθηκε όταν ο τότε πρωθυπουργός Tony Blair εκλήθη από την αστυνομία για να καταθέσει ως ύποπτος για παραβίαση του νόμου για την χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων (η υπόθεση ερευνήθηκε και μετά από ενδελεχή έρευνα ετέθη στο αρχείο). Σε μια ακόμα πιο εντυπωσιακή υπόθεση το 2010 ο εκλεγείς βουλευτής Phil Wollas εξέπεσε από την έδρα του και στερήθηκε τα πολιτικά του δικαιώματα για τρία χρόνια διότι το δικαστήριο (ως ειδικό εκλογοδικείο) διαπίστωσε ότι εν γνώσει του διέδωσε ψεύδη κατά την προεκλογική εκστρατεία για τον κυριότερο αντίπαλό του. Συνεχή παραδείγματα δικαστικών ελέγχων των ισχυρών υπάρχουν στη Γαλλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και αλλού.
  • Τρίτον, η θεωρία του ψευδοπλειοψηφισμού έχει μειώσει την αυτοπεποίθηση του ανεξάρτητου τύπου, αφού η λογοδοσία των πολιτικών δεν γίνεται με βάση κάποιο αντικειμενικό κώδικα τιμιότητας, ευθύτητας ή αξιοκρατίας, παρά μόνο με όρους δημοφιλίας και δημόσιας έγκρισης– ώστε οι επικριτές των πολιτικών συχνά κατηγορούνται ως «ηθικολόγοι». Οι όροι ευσυνείδητης άσκησης της δημοσιογραφίας και οι κανόνες δεοντολογίας έχουν και αυτοί υποχωρήσει.
  • Τέταρτον, η θεωρία αυτή μειώνει τα πολιτικά κόμματα αποκλειστικά σε μηχανισμούς εξουσίας χωρίς κανένα πολιτικό περιεχόμενο, κυριολεκτικά σε κοινοπραξίες εξυπηρετήσεων. Ο ρόλος του ελληνικού πελατειακού κόμματος, ιδίως ΠαΣοΚ, ΝΔ αλλά και σήμερα του ΣυΡιζΑ, είναι να ανταλλάσσει την ικανοποίηση της φιλοδοξίας των ηγετών (για θέσεις, αξιώματα, τιμές)  με την ικανοποίηση της αρπακτικότητας των μελών (για επιρροή, διορισμούς, προαγωγές ή και καταχρήσεις). Η φιλοσοφία αυτή έχει δημιουργήσει κόμματα χωρίς ιδεολογική πυξίδα, με μοναδικό κριτήριο την εκλογική απήχηση ή και απλά την πρόσκαιρη δημοφιλία (δηλαδή την αποφυγή του «πολιτικού κόστους») και συγκολλητικό υλικό μόνο την απληστία. Έτσι μπορούν να υπόσχονται τα πάντα σε όλους, χωρίς να σκανδαλίζονται τα μέλη, χωρίς εσωτερική δημοκρατία, χωρίς εκπροσώπηση μόνιμων συμμαχιών στην κοινωνία και χωρίς κατανόηση της λογοδοσίας και ευθύνης που απαιτεί ο κοινοβουλευτισμός. Γι αυτό ούτε το ΠαΣοΚ ζητά συγνώμη για τον Άκη, ούτε η ΝΔ για τον Παπαγεωργόπουλο αλλά ούτε και ο ΣυΡιζΑ για το συχνό κήρυγμα μίσους του Στάθη Παναγούλη ή άλλων βουλευτών του. Κανείς από αυτούς δεν δέχεται ότι η ευθύνη του κοινοβουλευτικού κόμματος είναι συλλογική. Το κόμμα είναι για ΠαΣοΚ, ΝΔ και Σύριζα μια κοινοπραξία φιλοδοξίας, όχι οργανωμένη συλλογικότητα που προωθεί συγκεκριμένες απόψεις για το κοινό καλό.

Πιστεύω ότι  τα θέματα αυτά είναι σήμερα μερικά από τα πιο σημαντικά για την  μεταρρύθμιση της χώρας μας. Η Ελλάδα δεν θα ξεκολλήσει από το τέλμα αν δεν αναμετρηθεί ευθέως και δημοσίως με τις νοοτροπίες αυτές. Το ελληνικό συνταγματικό δίκαιο ξεκάθαρα απορρίπτει τον ψευδο-πλειοψηφισμό διότι αυτός παρερμηνεύει την φιλοσοφία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η παράδοσή μας, αντίθετα, όπως ακριβώς και οι άλλες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Ευρώπης, δίνει έμφαση στο κράτος δικαίου, στα ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες και την διαρκή λογοδοσία και δημοσιότητα μέσα σε κοινοβουλευτικές διαδικασίες και την πάταξη της διαφθοράς από όπου και αν προέρχεται. Αλλά αυτό δεν αρκεί σήμερα. Το επιχείρημα πρέπει να βγεί πιο μπροστά στον δημόσιο λόγο. Πρέπει να εξηγήσουμε ότι το κόμμα δεν είναι μηχανισμός κατάληψης της εξουσίας αλλά αναγκαίος και κρίσιμος πολιτικός θεσμός διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και σχεδιασμού πολιτικής στη βάση κοινών πολιτικών αρχών.

Στις σημερινές συνθήκες η ιδεολογική διαμάχη μεταξύ κοινοβουλευτισμού και ψευδο-πλειοψηφισμού έχει πάρει υπαρξιακό χαρακτήρα για την Ελλάδα. Η διατήρηση του σημερινού σκοτεινού καθεστώτος για τα οικονομικά των κομμάτων διατηρείται στο όνομα της «βούλησης της πλειοψηφίας». Η αυθαιρεσία της κομματοκρατίας στην δημόσια διοίκηση σήμερα κρύβεται πίσω από το φύλο συκής της αρχής της πλειοψηφίας. Η πλήρης έρευνα και τιμωρία των πολιτικών που διασπάθισε το δημόσιο χρήμα ενώ είναι απολύτως αναγκαία για την κάθαρση και ανανέωση της δημοκρατίας μας, συγκρούεται στο εμπόδιο της δήθεν «δημοκρατικής νομιμοποίησης». Η διατήρηση σκοτεινών συνδικαλιστικών ηγεσιών στηρίζεται σε έωλες εκλογικές διαδικασίες που δεν αντιπροσωπεύουν κανένα. Η φιλοσοφία του πλειοψηφισμού εξασφαλίζει την στασιμότητα της χώρας και την αδυναμία της να βγει από την κρίση.

Ελπίζω σύντομα  να βρεθούν στο προσκήνιο οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις που όχι μόνο θα μιλήσουν καθαρά για την διαφθορά και τα εγκλήματα της αρπακτικής κομματοκρατίας που κατέστρεψε τη χώρα, αλλά θα συγκρουστούν με την ίδια την στρεβλή λογική του ψευδο-πλειοψηφισμού. Μια τεράστια δουλειά που πρέπει να κάνουν οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας είναι να θυμήσουν στο εκλογικό σώμα ότι οι θεσμοί της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας εγγυώνται πάνω από όλα την τήρηση των συνταγματικών κανόνων της δημόσιας ζωής, κανόνων που προστατεύουν κάθε πολίτη εξίσου. Οι προοδευτικές δυνάμεις θα πρέπει να αναδείξουν τόσο με τα λόγια τους όσο και με το παράδειγμά τους την ανάγκη διαρκούς λογοδοσίας στην δημόσια ζωή, την αξία του κράτους δικαίου, την αρετή της αυστηρής δικαιοσύνης αλλά και τους διακριτούς ρόλους δικαστών, βουλής και εκτελεστικής εξουσίας. Οι δυνάμεις αυτές μπορεί να ανοίξουν στην πολιτική μας ζωή νέους ορίζοντες, ξαναβρίσκοντας το απλό και ξεκάθαρο νήμα της κοινοβουλευτικής μας παράδοσης.

* Ο Παύλος Ελευθεριάδης διδάσκει στην Νομική Σχολή του Παενπιστημίου της Οξφόρδης και σχολιάζει την επικαιρότητα στο twitter στο @PEleftheriadis

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

http://news247.gr/eidiseis/gnomes/pavlos-eleftheriadis/h_filosofia_ths_diafthoras.2152603.html

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: » «Πού πήγαν τα λεφτά» του Παπαγεωργόπουλου-Αναπάντητο το ερώτημα»


Πού πήγαν τα εκατομμύρια του σκανδάλου υπεξαίρεσης στον Δήμο Θεσσαλονίκης που στάθηκαν η αιτία να καταδικαστεί ισόβια ο πρώην δήμαρχος Βασίλης Παπαγεωργόπουλος και οι κ.κ. Σαξώνης και Λεμούσιας; Οι δίκες για την υπεξαίρεση και το ξέπλυμα χρήματος τώρα αρχίζουν.

Το επόμενο διάστημα ο πρώην δήμαρχος πρόκειται να δικαστεί για το οικονομικό σκάνδαλο της πάγιας προκαταβολής, ύψους 1,2 εκατ. ευρώ, ενώ εκκρεμεί εις βάρος του χωριστή δικαστική έρευνα για ξέπλυμα χρήματος.

Σύμφωνα με την προχθεσινή δικαστική απόφαση που προκάλεσε σοκ στο πανελλήνιο, το ποσό της υπεξαίρεσης στο δημοτικό ταμείο της Θεσσαλονίκης ανέρχεται σε 17,9 εκατ. ευρώ. Ποσό 1,7 εκατ. ευρώ κράτησε ο πρώην ταμίας του Δήμου Παναγιώτης Σαξώνης ενώ τα υπόλοιπα ποσά αγνοούνται. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου ανέφερε κατά τη διάρκεια της δίκης ότι τα εν λόγω κλεμμένα εκατομμύρια «αποκρύφτηκαν σε άγνωστες οικονομικές περιοχές».

Τά ‘παιξαν και στο Χρηματιστήριο

Μέρος των χρημάτων αυτών διαπιστώθηκε ότι κατέληξε στον κοινό τραπεζικό λογαριασμό Λεμούσια-Παπαγεωργόπουλου στην Τράπεζα Κύπρου ενώ μεγάλα ποσά, περίπου 400.000 ευρώ παίχτηκαν στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Πέρα από αυτά τα ποσά, τα υπόλοιπα αγνοούνται.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία καταλογισμού από το Ελεγκτικό Συνέδριο ποσών που πρέπει να επιστραφούν από τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο και άλλους κρατουμένους. Τα ποσά αυτά φτάνουν τα 5,7 εκατ. ευρώ και αφορούν την οικονομική διερεύνηση μέχρι το οικονομικό έτος 2001.

Σε δίκη και οι ορκωτοί ελεγκτές

Το επόμενο διάστημα η νομική υπηρεσία του Δήμου Θεσσαλονίκης θα καταθέσει σειρά αγωγών στα αστικά δικαστήρια διεκδικώντας αποζημιώσεις από τους εμπλεκομένους, ενώ αγωγές εκκρεμούν εις βάρος της εταιρείας ορκωτών ελεγκτών, οι οποίοι βεβαίωναν επί χρόνια ότι τίποτα μεμπτό δεν συνέβαινε στη διαχείριση του ταμείου.

Στο προσεχές διάστημα πρόκειται να οριστεί η δίκη για το σκάνδαλο της πάγιας προκαταβολής ύψους 1,2 εκατ. ευρώ. Στο εδώλιο θα καθίσουν πάλι οι Παπαγεωργόπουλος – Λεμούσιας καθώς και 15 άλλοι κατηγορούμενοι για τις δαπάνες της περιόδου 1999-2007 που χρεώθηκαν στο ταμείο εκτάκτων εξόδων του δήμου, χωρίς να εκδοθούν δικαιολογητικά.

Δίκη για ξέπλυμα χρήματος για τον πρώην δήμαρχο

Παράλληλα στην Εισαγγελία Εφετών εκκρεμεί η παραπομπή του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου για ξέπλυμα χρήματος. Στους λογαριασμούς του εντοπίστηκε ποσό 1 εκατ. ευρώ που θεωρείται από τις Αρχές αδικαιολόγητο. Για το ίδιο αδίκημα έχει ήδη παραπεμφθεί ο Μιχάλης Λεμούσιας (ποσό 600.000 ευρώ), ενώ η δικογραφία του ξεπλύματος που αφορά τον πρώην ταμία Παναγιώτη Σαξώνη (ποσό 3,5 εκατ. ευρώ) συνεκδικάστηκε με την υπόθεση της υπεξαίρεσης και κρίθηκε ένοχος.

Πηγή: iefimerida.gr

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: «Η σκοτεινή όψη της Ευρώπης»


Μαλούχος Γεώργιος Π

Λύσσαξαν κυριολεκτικά χθες τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης με την Ιταλία: χλευασμοί, οίκτος, τρομοκράτηση. Ότι μπορούσε να φανταστεί κανείς μπορούσε και να το βρει. Είτε πιο ευγενώς, είτε απροκάλυπτα, στην ουσία το κεντρικό μήνυμα ήταν ένα: ότι ο ιταλικός λαός δεν είναι άξιος της δημοκρατίας. Ότι οι Γερμανοί θα του λένε τι είναι καλό να ψηφίζει και τι όχι. Ποιοι; Οι Γερμανοί!

Η γενικευμένη αυτή γερμανική αντίδραση έδειξε κατά βάθος ένα πολύ σκοτεινό πρόσωπο της νέας Ευρώπης που επιχειρεί να χτίσει το Βερολίνο. Και, μετά από όλα αυτά, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που απορούν γιατί  επιστρέφουν οι εθνικισμοί. Δεν βλέπουν γιατί; Επειδή στα πλαίσιά τους οι ευρωπαίοι πολίτες μπορούν να είναι ελεύθεροι, ενώ στα «ευρωπαικά» πλέον πλαίσια, η ελευθερία και η δημοκρατία τους προσδιορίζεται πλέον από αυτό που θέλουν, που κάνουν και που λένε οι Γερμανοί.

Ο Χέλμουτ Σμιτ, ο Χέλμουτ Κολ και ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, οι τρεις καγκελάριοι της Γερμανίας πριν αυτή πάρει τη νέα ηγεμονική της πορεία το είχαν πει πολλές φορές στη διάδοχό τους Αγκελα Μέρκελ, το είχαν πει με πολλούς τρόπους και, κυρίως, το είχαν πει δημόσια: να μην προχωρά με την πολιτική της στην επανεθνικοποίηση της Ευρώπης. Φυσικά, εκείνη, βυθισμένη στη μαγεία της δύναμης και της ηγεμονίας, ουδέποτε τους έλαβε σοβαρά υπόψη της. Το αποτέλεσμα είναι πλέον αυτό που βλέπουμε.

Τι ακριβώς συνέβη στην Ιταλία; Πώς η  χώρα στην οποία υπεγράφη το 1957 η ίδια η ίδρυση των τότε Ευρωπαικών Κοινοτήτων, έφτασε σήμερα να δίνει τεράστια ποσοστά σε πολιτικές δυνάμεις και θέσεις που κινούνται ανοιχτά στη συζήτηση για επιστροφή στο εθνικό ιταλικό νόμισμα. Γιατί; Είναι άραγε οι Ιταλοί…όψιμοι αντιευρωπαίοι; Ή μήπως αντιευρωπαική είναι πλέον η ίδια η Ευρώπη, την οποία τα τρία τελευταία χρόνια δια σιδηράς χείρας διευθύνουν αποκλειστικά οι Γερμανοί σύμφωνα με τα στενά εθνικά τους συμφέροντα;

Ασφαλώς και ισχύει το δεύτερο. Η ουσία της προχθεσινής ιταλικής ψήφου είναι πολύ απλή: τεράστιο ποσοστό των Ιταλών δεν εμπιστεύονται πλέον και αισθάνονται άνετα με την τροπή που έχει λάβει πια η «κοινή» Ευρώπη, ακριβώς επειδή αυτή κάθε άλλο παρά «κοινή» είναι πλέον.

Ο ιταλικός λαός στράφηκε λοιπόν σε εκείνο που πραγματικά έχει εμπιστοσύνη και τον εκφράζει αληθινά: στο εθνικό του κράτος. Αυτό πέτυχε η πολιτική του Βερολίνου. Και αυτό είναι ένα πολύ βαθύ πράγμα, που, από τη στιγμή που συνέβη, δεν αλλάζει πάλι εύκολα. Η Ευρώπη όπως διαμορφώνεται σήμερα έχει πλέον ένα πολύ απωθητικό πρόσωπο: δεν σέβεται τη δημοκρατία, δεν αναγνωρίζει την ισότητα των μελών της, δεν την απασχολεί η κοινωνία, εν τέλει, το μόνο για το οποίο πια δεν ενδιαφέρεται, είναι οι ίδιες οι αξίες που τη γέννησαν. Είναι η Ευρώπη της ισχύος και της μίας θέλησης.

Σε αυτή την Ευρώπη είπαν λοιπόν «όχι» – ευτυχώς που το είπαν – προχθές οι Ιταλοί. Και αν οι αρχιτέκτονές της στο Βερολίνο δεν το αντιληφθούν έγκαιρα, πράγμα πολύ δύσκολο γιατί έχουν επενδύσει το εθνικό τους όραμα σε αυτή την πορεία, πολύ σύντομα το ίδιο θα πουν και πολλοί άλλοι λαοί…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tovima.gr