Category Archives: ΠΑΡΑΞΕΝΑ – ΠΕΡΙΕΡΓΑ – ΤΕΡΑΤΩΔΗ

Το μεγαλύτερο αντικείμενο που μετακίνησε ποτέ άνθρωπος!


Η Troll-Α είναι μια υπεράκτια πλατφόρμα φυσικού αερίου στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Νορβηγίας. 1,2 εκατομμύρια τόνοι έρμα υπό ρυμούλκηση, 472 μέτρα ύψος, με υποβρύχια σκυροδέματα μήκους 369 μέτρων και ξηρό βάρος 656.000 τόνων, η εν λόγω πλατφόρμα αποτελεί μια εξαιρετική κατασκευαστική δομή. Η Troll-A πάντως δεν είναι μόνο ένα από τα πιο σύνθετα έργα μηχανικής στην ιστορία αλλά και το μεγαλύτερο αντικείμενο που κατάφερε ποτέ να μετακινήσει ο άνθρωπος πάνω στην επιφάνεια της Γης.

Η μετακίνηση της πλατφόρμας έκανε μεγάλη αίσθηση όταν ρυμουλκήθηκε στη Βόρεια Θάλασσα το 1996, όπου τώρα λειτουργεί από την εταιρεία Statoil. Στην περίπτωση της Troll-Α, η μετακίνησή της υπήρξε ένα υπερθέαμα καθώς ολόκληρη η πλατφόρμα (χωρίς να αποσυναρμολογηθεί) επέπλευσε στο νερό πάνω από 200 χιλιόμετρα, στο βόρειο τμήμα του Rogaland, στο πεδίο Troll, 80 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπέργκεν. Η ρυμούλκηση πήρε επτά ημέρες και γράφτηκε στην ιστορία!

* Σύγκριση της πλατφόρμας με τον Πύργο του Άιφελ!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Advertisements

Το πιο… μπαγιάτικο ψωμί στον κόσμο!


Μπορεί το ψωμί μερικών ημερών ή ακόμα και αυτό της προηγούμενης να σας κάνει να αδιαφορείτε στη θέα του (και να… ξινίζετε στη γεύση του!), όμως το πιο μπαγιάτικο ψωμί στον κόσμο θα σας καταπλήξει. Το ψωμί του 92χρονου Terry O’Kelly μετρά 113 χρόνια ζωής, καθώς παρασκευάστηκε το 1899 και το κομμάτι που διατηρείται μέχρι σήμερα ανήκε στον παππού του! Και μπορεί πολλοί άνθρωποι να κρατούν ως ενθύμια ζωής διάφορα ρετρό αντικείμενα, πολυκαιρισμένες φωτογραφίες ή παλιά βιβλία, όμως ο Terry δεν μπόρεσε ποτέ να αποχωριστεί ένα κομμάτι ψωμί από το παρελθόν του.

Το διατηρεί μάλιστα προστατευμένο μέσα σε μια ειδική προθήκη, ενώ πάντα αναφέρει με συγκίνηση την ιστορία του: «Ο παππούς μου έκανε φυλακή μερικούς μήνες επειδή δεν πλήρωσε ένα πρόστιμο στις Αρχές. Αυτό το ψωμί το έφερε στο σπίτι ως ενθύμιο του βραχύβιου εγκλεισμού του. Από τότε πέρασε στις επόμενες γενιές και κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε να το πετάξει. Είναι κειμήλιο…». Κι αν τώρα αναρωτιέστε -και εύλογα- αν ο Terry O’Kelly σκέφτηκε ποτέ να το… δοκιμάσει, η απάντηση είναι αφοπλιστική (και αναμενόμενη): «Είναι σκληρό σαν πέτρα!»…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Πώς ξέρουν οι πετεινοί πότε να λαλήσουν


«Εσωτερικό ρολόι» που τους ειδοποιεί πότε πρέπει να «λαλήσουν» διαθέτουν οι πετεινοί, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Ναγκόγια, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Current Biology.

«Το λάλημα του πετεινού συμβολίζει τη χαραυγή σε πολλές χώρες, ωστόσο δεν είναι ξεκάθαρο αν ο πετεινός κοκορίζει επειδή διαθέτει κάποιο βιολογικό ρολόι ή απλά αντιδρά σε εξωτερικούς παράγοντες», τόνισε σε δηλώσεις του ο επικεφαλής της μελέτης, Takashi Yoshimura.

Σε μια προσπάθεια να λύσουν το μυστήριο οι ερευνητές υπέβαλαν 40 πετεινούς σε συνθήκες συνεχούς φωτισμού και κατέγραφαν κάθε πότε λαλούσαν.

Όπως διαπιστώθηκε, οι πετεινοί λαλούσαν την αυγή, ανεξαρτήτως με το αν υπήρχε φως ή όχι, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι διαθέτουν ένα εσωτερικό κιρκαδικό ρολόι και ότι το κοκόρισμά τους δεν επηρεάζεται τόσο από εξωτερικούς παράγοντες.

Τώρα οι ερευνητές ελπίζουν να εντοπίσουν τους γενετικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά και άλλων ζώων.

«Ακόμα δεν ξέρουμε γιατί οι σκύλοι γαυγίζουν και οι γάτες νιαουρίζουν. Μας ενδιαφέρει ο μηχανισμός αυτής της γενετικά ελεγχόμενης συμπεριφοράς και πιστεύουμε ότι οι πετεινοί παρέχουν ένα εξαίσιο παράδειγμα», τόνισε ο Δρ. Yoshimura.

Πηγή:econews

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Αρκούδες εθισμένες στη μυρωδιά της βενζίνης


Ιδιαίτερη αγάπη στα καύσιμα δείχνουν οι καφέ αρκούδες στην ανατολική Ρωσία. Τι διαπίστωσε φωτογράφος, που πέρασε 7 μήνες μαζί τους

Ο φωτογράφος Igor Shpilenok πέρασε επτά μήνες παρατηρώντας τις καφέ αρκούδες, που ζουν στο Kronotsky Nature Reserve της Ανατολικής Ρωσίας.

Διαπίστωσε λοιπόν ότι οι αρκούδες της περιοχής έπαιζαν διαρκώς με βαρέλια καυσίμων, που είχαν είχαν εγκαταλειφθεί στην περιοχή.

«Ευχαριστιούνται απίστευτα να μυρίζουν την κηροζίνη και την βενζίνη. Παίρνουν βαθιές ανάσες για μερικά λεπτά κάθε φορά κι ύστερα σκάβουν μια ρηχή τρύπα και πέφτουν ανάσκελα» σημειώνει ο φωτογράφος.

Ο 52χρονος, ισχυρίζεται ότι μερικές αρκούδες είναι τόσο εθισμένες, που συχνά καταδιώκουν ακόμη και ελικόπτερα, περιμένοντας κατά την απογείωση να πέσουν καύσιμα στο έδαφος.

«Σε μια άλλη περίπτωση, ένα ελικόπτερο άφησε μερικά βαρέλια βενζίνης και μια θηλυκή αρκούδα, που ονομάζεται Suzemka, χωρίς να χάσει χρόνο έσπευσε να αδράξει την ευκαιρία. Φαίνεται ότι είναι ένα από τα εξαρτημένα ζώα».

Στην συγκεκριμένη περιοχή ζουν περισσότερες από 700 καφέ αρκούδες ενώ η συγκεκριμένη έκταση είναι καταχωρημένη από την UNESCO, ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Πηγή: Dailymail

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Νέα μόδα καλλωπισμού: Ζεστό μπάνιο με… πριονίδι!


Ξεχάστε τις λιπαρές κρέμες, τις μάσκες σώματος με λάσπη, ακόμα και τις σκέψεις για ένα Botox. Το μόνο που χρειάζεστε για να διατηρήσετε το δέρμα σας υγιές και όμορφο είναι ένα καλό ζεστό μπάνιο με πριονίδι. Αυτό είναι το νέο trend στην Ιαπωνία, και φαίνεται ότι κάνει θραύση ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες όλων των ηλικιών. Γιατί μπορεί οι γυναίκες να κάνουν διάφορα στο σώμα και το πρόσωπό τους για να διατηρηθούν νέες, όμως και οι άντρες δεν πάνε πίσω!

Κι αν νομίζετε ότι μόνο το νυστέρι σάς σώζει, οι Ιάπωνες φαίνεται να έχουν ανακαλύψει έναν πολύ λιγότερο ενοχλητικό τρόπο για την καθυστέρηση του γήρατος. Μόλις 15-20 λεπτά αρκούν για να αναζωογονηθείτε, βουτώντας στο πριονίδι! Σύμφωνα με τους ειδικούς, η διαδικασία βελτιώνει την κυκλοφορία, καθαρίζει το δέρμα και βοηθά στη μείωση των μυικών πόνων. Μεταξύ άλλων, τα ένζυμα που υπάρχουν στο πριονίδι ζεσταίνουν το σώμα, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να προκαλείται έντονη εφίδρωση σαν να έχετε τρέξει έναν… μαραθώνιο.

Έτσι βελτιώνεται ο μεταβολισμός και ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα.  Η εν λόγω θεραπεία, βέβαια, δεν είναι κάτι καινούριο για τις ασιατικές χώρες, καθώς ανακαλύφθηκε και εφαρμόστηκε γιαπρώτη φορά στο Χοκάιντο πριν από 70 και πλέον χρόνια. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το πριονίδι προέρχεται αποκλειστικά από κυπαρίσσια, ενώ στο μείγμα προστίθενται αρωματικά λουλούδια και αποξηραμένα φρούτα.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Γυναίκες… φλέγονται για να παραμείνουν νέες!


Γυναίκες… φλέγονται για να παραμείνουν νέες και να απαλύνουν τις ρυτίδες, αναζητώντας την αιώνια νεότητα. Σαλόνια ομορφιάς στην Κίνα προσφέρουν τις πιο hot θεραπείες και βάζουν (στην κυριολεξία) φωτιά στο πρόσωπο και το σώμα των γυναικών που επιθυμούν να… ξορκίσουν το χρόνο! Η τεχνική, γνωστή και ως Huǒ Liao υπόσχεται να τονώσει το δέρμα, να εξαλείψει τις ρυτίδες, να διώξει την παχυσαρκία αλλά και να θεραπεύσει ένα απλό κρυολόγημα.

Οι θεραπευτές εφαρμόζουν μια πετσέτα εμποτισμένη με οινόπνευμα και ένα μυστικό ελιξίριο στο πρόσωπο της γυναίκας και στη συνέχεια την κάνουν… παρανάλωμα! Σύμφωνα με τη «Huffington Post», η εν λόγω τεχνική χρησιμοποιείται και σε άλλα μέρη του σώματος (πλάτη, κοιλιά, γλουτούς κ.λπ.) όπου το δέρμα θερμαίνεται χωρίς να καίγεται, ενώ η θερμότητα αυτή προσφέρει ποικίλες θεραπευτικές ιδιότητες. Στην πλάτη, για παράδειγμα, απλώνεται μια ειδική ουσία και στη συνέχεια οι θεραπευτές ανάβουν την περιοχή. Περιμένουν μερικά λεπτά και καλύπτουν το σημείο με μια ζεστή πετσέτα.

«Έτσι αναγεννώνται τα κύτταρα, φωτίζει η επιδερμίδα και μειώνεται η χαλάρωση. Αντιμετωπίζονται οι μυικοί πόνοι αλλά και το λουμπάγκο», αναφέρει ο… hot θεραπευτής.  Τα σαλόνια θεωρούνται ασφαλή όταν οι εφαρμογές πραγματοποιούνται από εξειδικευμένα άτομα, που παρακολουθούν διαρκώς την εξάπλωση των φλογών στο σώμα και το πρόσωπο. Η υπερβολική ζέστη προκαλεί την αύξηση της αδρεναλίνης που με τη σειρά της  μπορεί να αλλάξει τη χημεία του σώματος σας, βελτιώνοντας ακόμα και τον μεταβολισμό. Αξίζει να σημειώσουμε, πως εκτόςαπό γυναίκες, την εν λόγω καυτή θεραπεία ακολουθούν και άντρες!

http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2289665/Would-set-FIRE-face-look-younger-Disturbing-new-treatment-sees-women-flames-pursuit-eternal-youth.html

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Ανορθόδοξα πράγματα που επηρεάζουν τις αποφάσεις μας!


Τι κάνετε όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με μια σημαντική απόφαση; Εξετάζετε προσεκτικά τα δεδομένα, ζητάτε την συμβουλή όσων εμπιστεύεστε, ψάχνετε στον δρόμο για σημάδια που θα σας δώσουν ένα κλου; Σκεφτήκατε, μήπως, να ανεβάσετε την ένταση της μουσικής, να ακολουθήσετε το ένστικτό σας ή να… καθυστερήσετε λίγο την επίσκεψη στην τουαλέτα; Οκτώ έρευνες διακεκριμένων πανεπιστημίων ανά τον κόσμο επιμένουν ότι υπάρχουν οκτώ ανορθόδοξοι μεν, αλάνθαστοι δε τρόποι να λαμβάνετε σωστά αποφάσεις. Σημειώνετε;

Η ώρα της ημέρας: Ξυπνάτε το πρωί και διαλέγετε τι ρούχα θα φορέσετε, τι θα φάτε για πρωινό, σε ποια λωρίδα κυκλοφορίας θα κινηθείτε, τι ώρα θα τηλεφωνήσετε στη μαμά σας. Χωρίς να το συνειδητοποιείτε, λαμβάνετε καθημερινά εκατοντάδες μικρές και μεγαλύτερες αποφάσεις, οι οποίες σας κουράζουν, με αποτέλεσμα να μην είστε καθόλου καλοί στη λήψη αποφάσεων στο τέλος της ημέρας. Κι αν δεν μας πιστεύετε έρευνα πραγματοποιήθηκε το 2011 σε 1.100 δικαστές, και απέδειξε ότι οι εφέσεις που ασκούνταν το πρωί είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να γίνουν δεκτές από τις απογευματινές, οι οποίες «προσέκρουαν» στην κούραση των δικαστών.

Η κύστη σας: Ναι, ακούγεται περίεργο. Σύμφωνα, όμως, με ένα πείραμα η… ανάγκη μας να επισκεφτούμε την τουαλέτα μας κάνει πιο υπομονετικούς, και μας βοηθά να λαμβάνουμε ορθότερες αποφάσεις. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, μια ομάδα εθελοντών ήπιε πέντε ποτήρια νερό, ενώ μια δεύτερη ήπιε απλώς μερικές γουλιές. Σαράντα λεπτά αργότερα (που είναι περίπου ο χρόνος που χρειάζεται το νερό για να φτάσει στην ουροδόχο κύστη) αξιολογήθηκε η αυτοσυγκράτηση των συμμετεχόντων: Μπορούσαν να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα χρηματικό έπαθλο 16 δολαρίων, το οποίο θα λάμβαναν την ίδια ημέρα, και σε ένα 30 δολαρίων, το οποίο θα λάμβαναν τριανταπέντε μέρες αργότερα. Στην πλειοψηφία τους, οι εθελοντές του πρώτου γκρουπ επέλεξαν να… κρατηθούν για το μεγαλύτερο έπαθλο, ενώ εκείνοι του δεύτερου επέλεξαν «κάλλιο πέντε και στο χέρι».

Ο θυμός: Σας φαίνεται προφανές; Κι όμως, δεν είναι αυτό που νομίζετε: Ο Wesley Moons, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, και η συνεργάτιδά του Diane Mackie απέδειξαν, μέσα από μία σειρά πειραμάτων απέδειξαν ότι στην πραγματικότητα ο θυμός μας κάνει να σκεφτόμαστε πιο αναλυτικά, να εξετάζουμε πιο προσεκτικά όλα τα δεδομένα και να παίρνουμε ορθότερες αποφάσεις. Αρκεί, βέβαια, η απόφαση που λαμβάνουμε εν βρασμώ να μην συνδέεται άμεσα με το αντικείμενο του θυμού μας.

Η μουσική: Έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2009 έδειξε ότι οι συμμετέχοντες που άκουγαν πιο «γρήγορη», uptempo μουσική ήταν καλύτεροι στην λήψη αποφάσεων από εκείνους που σκέφτονταν ενώ έπαιζε slow μουσική στο background. Τα αποτελέσματα, μάλιστα, δεν διαφοροποιούνταν ανάλογα με το πόσο απλές ή περίπλοκες ήταν οι αποφάσεις που κλήθηκαν να λάβουν οι συμμετέχοντες στο πείραμα.

Οι υπερβολικά πολλές επιλογές: Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είμαστε πιο χαρούμενοι με τις αποφάσεις μας όταν οι επιλογές μας είναι περιορισμένες. Σε ένα συγκεκριμένο πείραμα, δύο γκρουπ εθελοντών καλούνται να διαλέξουν μία σοκολάτα: οι πρώτοι ανάμεσα σε τριάντα διαφορετικές, οι δεύτεροι ανάμεσα σε έξι. Οι εθελοντές στο δεύτερο γκρουπ δήλωσαν στο τέλος του πειράματος περισσότερο ικανοποιημένοι από την επιλογή τους, και είπαν ότι ήταν πιθανότερο να αγοράσουν την συγκεκριμένη σοκολάτα κάποια στιγμή στο μέλλον, σε σχέση με τους συμμετέχοντες στο πρώτο γκρουπ. Ο Barry Swartz, συγγραφέας του βιβλίου «Το Παράδοξο της Επιλογής» εξηγεί το εν λόγω παράδοξο ως εξής: «όσο περισσότερες επιλογές έχουμε, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες εκείνη που θα κάνουμε να μην είναι η καλύτερη. Αυτή η πιθανότητα υπονομεύει πάντα την ευχαρίστηση που αντλούμε, τελικά από την επιλογή μας».

Το ένστικτό σας: Ναι, η επιστήμη παραδέχεται ότι το ένστικτό σας ξέρει καλύτερα –σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις, όμως. Μια σειρά πειραμάτων απέδειξαν ότι η συνειδητή ανάλυση στοιχείων βοήθησε τους συμμετέχοντες να διαλέξουν το καλύτερο αυτοκίνητο, όταν τα στοιχεία που τους παρείχαν ήταν σχετικά απλά. Όταν οι λεπτομέρειες για τεχνικά χαρακτηριστικά και άλλες δυνατότητες άρχισαν να γίνονται πολλές και περίπλοκες, οι ασυνείδητες επιλογές –εκείνες που βασίστηκαν στην παρόρμηση της στιγμής– αποδείχτηκαν οι πιο σωστές.

Το φύλο του παιδιού σας: Έρευνα που έγινε το 2008 σε Βρετανία και ΗΠΑ κατέληξε στο εξής πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα: Για κάθε κόρη που αποκτά ένα ζευγάρι, οι πιθανότητες οι ψήφοι τους να κλείνουν προς τα αριστερά αυξάνονται κατά 2%. Το ίδιο ισχύει για τους γιους και τη συντηρητική ψήφο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι δύο πανεπιστημιακοί καθηγητές που ήταν επικεφαλείς της έρευνας θεωρούν ότι «εξαιτίας των διακρίσεων στους μισθούς, για παράδειγμα, οι γονείς κλίνουν λογικά προς την αριστερά αν έχουν κόρες, και προς τη δεξιά αν έχουν γιους».

Η θερμοκρασία: Ο ψυχολόγος John Bargh και ο καθηγητής marketing Lawrence Williams έκαναν ένα σχετικό πείραμα για να αποδείξουν πώς η θερμοκρασία επηρεάζει την κρίση μας: Έδωσαν σε κάποιους συμμετέχοντες να κρατήσουν μια ζεστή κούπα καφέ, και σε μερικούς άλλους μία παγωμένη, και εν συνεχεία τους ζήτησαν να αξιολογήσουν ένα υποθετικό πρόσωπο. Εκείνοι που κρατούσαν τις ζεστές κούπες βρήκαν τον φανταστικό άγνωστο περισσότερο ζεστό, και πιο κοινωνικό, απ’ ότι εκείνοι που κρατούσαν τις κρύες κούπες. Ένα μεταγενέστερο πείραμα απέδειξε επίσης ότι όσο πιο υψηλή είναι η θερμοκρασία, τόσο πιθανότερο είναι να εμπιστευτούμε έναν ξένο, να δώσουμε μεγαλύτερο tip στον σερβιτόρο, ακόμα και να κάνουμε ριψοκίνδυνες επενδύσεις.

πηγή: in2life.gr

Τα ένοχα μυστικά της Σοβιετικής Ένωσης


02

Η κομμουνιστική Ρωσία και οι συγκαλύψεις που άφησαν εποχή! Η Σοβιετική Ρωσία είναι γνωστή για πολλά πράγματα, με την αμφιλεγόμενη φύση του κομμουνιστικού καθεστώτος να εγείρει ακόμα και σήμερα συζητήσεις και έριδες.

Ένα ωστόσο είναι αναμφίβολο: η μυστικοπάθεια με την οποία περιέβαλαν οι Σοβιετικοί τα πεπραγμένα τους!

Πέπλο μυστηρίου και αποσιώπηση καλύπτουν πολλά από τα γεγονότα που συνέβησαν στον άλλοτε ερμητικό κόσμο του Παραπετάσματος, με τη Δύση να πληροφορείται δεκαετίες αργότερα μια σειρά από κολοσσιαία γεγονότα, που μας αφήνουν να διερωτόμαστε πώς στο καλό κατάφεραν να τα συγκαλύψουν.

Ήταν βέβαια και τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, που συσκότιζαν τις δράσεις ακόμα περισσότερο, συντελώντας σε μια κοινωνία που πρυτάνευε η μυστικοπάθεια.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από γεγονότα που παρέμειναν στην αφάνεια για πολλά πολλά χρόνια…

Η χειρότερη πυρηνική καταστροφή του κόσμου (της εποχής)

Αν ζούσαμε στη δεκαετία του ’60 και συζητούσαμε για τα χειρότερα πυρηνικά δυστυχήματα του κόσμου, το πρώτο όνομα που θα μας ερχόταν στο μυαλό ήταν ο όλεθρος του Κιστίμ του 1957. Ο πυρηνικός σταθμός στην ομώνυμη πόλη της νότιας Ρωσίας παρουσίασε διαρροή, με τη βλάβη να μην μπορεί να διορθωθεί. Οι ιθύνοντες του εργοστασίου κατέβασαν λοιπόν απλά τους διακόπτες του, αφήνοντας τον σταθμό στην τύχη του για έναν ολόκληρο χρόνο! Η προοδευτική άνοδος της θερμοκρασίας θα προκαλούσε τελικά έκρηξη στον αντιδραστήρα, σπέρνοντας γενναίες δόσεις ραδιενέργειας σε μια ακτίνα 20.000 χιλιομέτρων. Οι εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 270.000 ανθρώπους που εκτέθηκαν στη ραδιενέργεια, με τα σπίτια 11.000 ανθρώπων να γκρεμίζονται και περιοχές ολόκληρες να εκκενώνονται εσπευσμένα. Πότε έμαθε η υπόλοιπη ανθρωπότητα για το ζοφερό γεγονός; Το 1976, διά στόματος ρώσου απόδημου! Η CIA γνώριζε βέβαια για το πυρηνικό δυστύχημα, κράτησε ωστόσο το στόμα της κλειστό για τους δικούς της λόγους. Και έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 1989, τρία χρόνια μετά τον άλλο πυρηνικό όλεθρο του Τσερνόμπιλ, για να γίνουν γνωστές οι λεπτομέρειες της καταστροφής…

Το επανδρωμένο διαστημικό πρόγραμμα για την κατάκτηση της Σελήνης

Τον Μάιο του 1961, ο αμερικανός πρόεδρος Κένεντι ανακοίνωνε ότι μέχρι το τέλος της δεκαετίας οι ΗΠΑ θα έστελναν τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι. Η κατάκτηση του Διαστήματος ήταν ως τότε αποκλειστικά σοβιετική υπόθεση, με τους Ρώσους να έχουν σημειώσει μια σειρά από -ντροπιαστικές για τους Αμερικανούς- πρωτιές: το πρώτο αντικείμενο σε τροχιά γύρω από τη Γη, το πρώτο ζώο σε τροχιά, τον πρώτο άνθρωπο στο Διάστημα! Στις 20 Ιουλίου 1969 ωστόσο οι Αμερικανοί θα έπαιρναν το αίμα τους πίσω, νικώντας τους Σοβιετικούς στην κατάκτηση της Σελήνης. Μόνο που οι Ρώσοι επισήμως δεν είχαν χάσει, μιας και αρνούνταν ότι συμμετείχαν στην κούρσα για την πρώτη προσσελήνωση. Οι σοβιετικοί ισχυρισμοί ότι δεν διέθεταν ποτέ επανδρωμένο πρόγραμμα για την κατάκτηση του φεγγαριού θα γκρεμίζονταν μόλις το 1990, κι αυτό γιατί πάγια αρχή της ρωσικής μυστικοπάθειας ήταν να κρατά κάθε διαστημικό σχέδιο στο σκοτάδι μέχρι την επιτυχή του ολοκλήρωση. Κι όμως, είχαν πάρει μέρος στην ψυχροπολεμική κούρσα για τον πρώτο άνθρωπο στο φεγγάρι, με τις αποδείξεις να περικλείουν την κάψουλα Kosmos 434, που εκτοξεύτηκε το 1971 ως πειραματική σεληνιακή κάψουλα (και επέστρεψε στη γήινη ατμόσφαιρα τον Αύγουστο του 1981, κοντά στις ακτές της Αυστραλίας), δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πρωτοτύπων, πειραματικές στολές (ήδη από το 1969) κ.ά. Για τους Σοβιετικούς πάντως τίποτα από αυτά δεν συνέβη, με το επανδρωμένο διαστημικό τους πρόγραμμα για τη Σελήνη να παύει επισήμως το 1976, σκύβοντας το κεφάλι ευλαβικά μπροστά στις έξι επιτυχημένες προσσεληνώσεις των Αμερικανών…

Μεγάλη -και καλά κρυμμένη- συλλογή τέχνης

Στη δεκαετία του 1990, δυτικοί δημοσιογράφοι και διπλωμάτες γνώρισαν από πρώτο χέρι ένα μουσείο κρυμμένο στην ουζμπεκική πόλη Νούκους. Το μουσείο φιλοξενούσε εκατοντάδες έργα τέχνης, ήδη από τις πρώτες μέρες του καθεστώτος Στάλιν, όταν οι σοβιετικοί καλλιτέχνες υποχρεώθηκαν να συμμορφωθούν με τα κομμουνιστικά ιδεώδη. Η «παρακμασμένη τέχνη της μπουρζουαζίας» έδωσε τη θέση της στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, με τα πρώιμα έργα να κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά αν δεν ήταν ο παθιασμένος συλλέκτης Ιγκόρ Σαβίτσκι, ο οποίος έπεισε τους καλλιτέχνες και τις οικογένειές τους να του εμπιστευθούν τους θησαυρούς τους, οι οποίοι φυλάσσονταν σε μια πόλη περικυκλωμένη από έρημο εκατοντάδων χιλιομέτρων. Τι το κάνει επτασφράγιστο μυστικό; Μα το γεγονός ότι η συλλογή τέχνης ήταν καλά κρυμμένη όχι μόνο από τα αδιάκριτα μάτια του κόσμου, αλλά και από το ίδιο το σταλινικό καθεστώς! Διπλό μυστικό δηλαδή, κάτω από τις μύτες της πλέον μυστικοπαθούς διακυβέρνησης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος…

Ο θάνατος του κοσμοναύτη

Αν το διαστημικό πρόγραμμα των Σοβιετικών δεν στεφόταν με επιτυχία, μία ήταν η ενδεδειγμένη κίνηση: η οριστική διαγραφή του! Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, οι Ρώσοι διέγραψαν από τα μητρώα τον πρώτο κοσμοναύτη που θα πέθαινε στο κυνήγι της κατάκτησης του Διαστήματος. Ο αστροναύτης Βαλεντίν Μπονταρένκο σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια άσκησης τον Μάρτιο του 1961, με την ύπαρξή του να γίνεται γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο μόλις το 1982, την ώρα που αναγνωρίστηκε επισήμως από τους Σοβιετικούς το 1986. Ο άτυχος κοσμοναύτης έχασε τη ζωή του στη Γη, με τους Ρώσους να αρνούνται την ύπαρξή του για να αποφύγουν την κακή δημοσιότητα του γεγονότος. Μιλάμε άλλωστε για τα ζοφερά χρόνια του Ψυχρού Πολέμου…

Ένας από τους χειρότερους λιμούς της Ιστορίας

Η καταστροφή και ο όλεθρος που άφησε πίσω του ο μεγάλος λιμός του 1932-33 μπορεί να συγκριθεί μόνο με την τιτάνια προσπάθεια των Ρώσων να συγκαλύψουν το γεγονός τόσο σε διεθνές όσο και εθνικό επίπεδο! Η προσπάθεια ταχύτατης εκβιομηχάνισης μιας εν πολλοίς αγροτικής οικονομίας, και μια σειρά ακόμα κακών κυβερνητικών χειρισμών, θα οδηγούσαν στον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, κάνοντας τη λιμοκτονία καθημερινή πρακτική. Πώς θα μπορούσε όμως να κρυφτεί κάτι τέτοιο; Ήταν χάρη στις προσπάθειες συσκότισης και υποβάθμισης του γεγονότος από πλευράς Σοβιετικών, αλλά και στην ηθελημένη «άγνοια» των Δυτικών, που ο λιμός πέρασε στα «ψιλά» της Ιστορίας. Ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος δεν κάλυψαν ως όφειλε το τραγικό γεγονός, με την ταυτόχρονη μαεστρική προσπάθεια των Ρώσων να αποδίδει καπνούς: ο Στάλιν οργάνωσε μια σειρά προσεκτικά διαλεγμένων ξεναγήσεων για σημαίνοντες ξένους, εφοδιάζοντας τα καταστήματα με προμήθειες (με τον κόσμο που τα πλησίαζε να συλλαμβάνεται επιτόπου), ξεπλένοντας τους δρόμους και στήνοντας εν ολίγοις ένα θεατρικό σκηνικό. Ακόμα και οι περίοικοι αντικαταστάθηκαν από ξένοιαστους μπολσεβίκους, που υποδέχονταν με πλατιά χαμόγελα τους ξένους. Οι φήμες για τον λιμό ήταν λοιπόν ανυπόστατες, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Γαλλίας που επισκέφτηκε την Ουκρανία να την περιγράφει ως «κήπο σε πλήρη άνθιση»! Μέχρι το 1937, ο λιμός είχε περιοριστεί δραστικά και τα αρχεία έγιναν απόρρητα…

Το φοβερό και τρομερό Ekranoplan

Ήταν το 1966 όταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος κατέγραφε τις πρώτες εικόνες από αυτό που φαινόταν να είναι ένα ημιτελές ρωσικό υδροπλάνο. Το σκάφος ήταν βέβαια θεόρατο, πολύ μεγαλύτερο από κάθε γνωστό αεροσκάφος των Δυτικών, την ίδια στιγμή που παραβίαζε μια σειρά από παραδεδομένες σχεδιαστικές νόρμες της αεροναυπηγικής. Το «θαλάσσιο τέρας της Κασπίας», όπως έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο το σοβιετικό Ekranoplan, παρέμεινε μάλιστα στο δυτικό σκοτάδι μέχρι και την κατάρρευση του Παραπετάσματος. Επρόκειτο για ένα υβρίδιο πλοίου και αεροπλάνου, το οποίο σχεδιάστηκε να πετά λίγο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούσε να μεταφέρει εκατοντάδες στρατιώτες και μια χούφτα αρμάτων μάχης κάτω από τις μύτες των ραντάρ, με ταχύτητα πτήσης δυσθεώρατη για τα τότε δεδομένα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κατανάλωση καυσίμου ήταν αποτελεσματικότερη ακόμα και από τα πλέον σύγχρονα μεταφορικά αεροσκάφη. Όσο για το επόμενο φιλόδοξο πτητικό σχέδιο των Ρώσων, αφορούσε σε ένα αεροπλάνο που είχε 2,5 φορές το μέγεθος του Boeing 747, διέθετε 8 κινητήρες jet και ήταν εφοδιασμένο με 6 πυρηνικές κεφαλές…

Το χειρότερο πυραυλικό δυστύχημα της Ιστορίας

Στις 23 Οκτωβρίου 1960, οι Σοβιετικοί ετοιμάζονταν πυρετωδώς για την εκτόξευση του νέου τους, άκρως απόρρητου, πυραύλου R-16. Το καινοτόμο του καύσιμο άρχισε ωστόσο να παρουσιάζει διαρροή, με το νιτρικό οξύ να παραμένει στον ίδιο χώρο με τους επιστήμονες και τους κοσμοναύτες. Αντί λοιπόν να εκκενωθεί αυτόματα το κοσμοδρόμιο, ο υπεύθυνος του προγράμματος, Μιτροφάν Νεντελίν, διέταξε όλο το προσωπικό να ασχοληθεί με την επισκευή της διαρροής. Όταν λοιπόν συνέβη η μοιραία έκρηξη, το προσωπικό σκοτώθηκε επιτόπου, με την πύρινη κόλαση να κατακαίει ζωντανούς και άλλους υπαλλήλους μέσα στα γραφεία τους. Ο φόρος αίματος έφτασε τις 100 ζωές, με το δυστύχημα να παραμένει το χειρότερο στα χρονικά των πυραυλικών προγραμμάτων. Η σοβιετική προπαγάνδα θα αναλάμβανε βέβαια αμέσως δράση, ισχυριζόμενη ότι ο Νεντελίν είχε σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα, με την κολοσσιαία έκρηξη να συγκαλύπτεται μαεστρικά. Έπρεπε να περιμένουμε το 1989 για να πληροφορηθεί η ανθρωπότητα για το φονικό δυστύχημα, με έναν οβελίσκο να αποτίει πλέον τιμή στους αδικοχαμένους υπαλλήλους…

Επιδημία ευλογιάς (και κολοσσιαίο πρόγραμμα καραντίνας)

Ήταν το 1948 όταν η Σοβιετική Ένωση κατασκεύασε ένα άκρως απόρρητο εργαστήριο βιοχημικού πολέμου σε ένα νησάκι της λίμνης Αράλης. Ο στόχος; Να μετατραπεί ο άνθρακας και η πανώλη σε χημικά όπλα! Με τον καιρό, ανέπτυξαν και ένα χημικό όπλο ευλογιάς, και το 1971 διεξήγαγαν μια δοκιμή του στην ύπαιθρο. Κανείς δεν ξέρει γιατί αποφασίστηκε μια τέτοια πειραματική δοκιμή ενός όπλου που ήταν σχεδιασμένο να μεταδίδει τον ιό της ευλογιάς σε ανοιχτό χώρο(!), συνέβη ωστόσο: 10 άνθρωποι αρρώστησαν αμέσως (με τους 3 να πεθαίνουν), εκατοντάδες άλλοι τέθηκαν σε καραντίνα, ενώ 50.000 ακόμα κάτοικοι των γειτονικών περιοχών εμβολιάστηκαν αμέσως. Πότε έγινε γνωστή η τραγική δοκιμή; Το 2002! Παρά το γεγονός ότι η καταστροφή περιορίστηκε δραστικά και σχετικά αμέσως, η Μόσχα ποτέ δεν παραδέχτηκε το γεγονός…

Εκατοντάδες κρυμμένες πόλεις

Υπάρχει μια πόλη στα νότια της Ρωσίας που δεν αναφέρεται σε κανέναν χάρτη. Τα μέσα μεταφοράς δεν κάνουν στάση εκεί, κανένα οδικό σήμα δεν την υποδεικνύει, ενώ και το ταχυδρομείο της έχει διεύθυνση Chelyabinsk-65, μόνο που η πόλη Chelyabinsk βρίσκεται 80 χιλιόμετρα μακριά της! Το όνομά της είναι Ozyorsk και παρά το γεγονός ότι είναι σπίτι για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η ύπαρξή της ήταν άγνωστη ακόμα και μέσα στη χώρα μέχρι το 1986! Προς τι η μυστικοπάθεια; Μα εξαιτίας του γεγονότος ότι οι κάτοικοί της απασχολούνταν σε πυρηνικό εργοστάσιο! Ο συγκεκριμένος πυρηνικός σταθμός μάλιστα εξερράγη το 1957, εξαιτίας όμως της μυστικότητας της τοποθεσίας του, η καταστροφή πήρε το όνομα της γειτονικής πόλης Κιστίμ! Η Ozyorsk ήταν μία μόνο από τις δεκάδες μυστικές πόλεις των Σοβιετικών: 42 από αυτές είναι σήμερα γνωστές, υπάρχουν ωστόσο καμιά 15αριά ακόμα που οι εκτιμήσεις υποδεικνύουν ως μυστικές. Οι κάτοικοι των πόλεων αυτών πριμοδοτούνταν από το σταλινικό καθεστώς με καλύτερο φαγητό, καλύτερη εκπαίδευση και μια σειρά ανέσεων ανύπαρκτες για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η λειτουργία των πόλεων ήταν φυσικά να φιλοξενούν τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους σε κολοσσιαία μυστικά πλάνα των Σοβιετικών, όπως απόρρητα ναυπηγεία, κοσμοδρόμια και εργοστάσια παραγωγής όπλων…

Η σφαγή του Κατίν

Το 1940, οι Σοβιετικοί δολοφόνησαν περισσότερους από 22.000 πολωνούς αιχμαλώτους πολέμου, παραχώνοντάς τους σε μαζικούς τάφους. Εννοείται ότι κατηγόρησαν τους Ναζί και δεν αποδέχτηκαν επισήμως τη σφαγή μέχρι το 1990, 50 χρόνια αργότερα! Η συγκάλυψη περιλάμβανε φυσικά και τη συμμετοχή των άλλων συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο, κυρίως των Άγγλων και των Αμερικανών. Ο Τσόρτσιλ παραδέχτηκε σε κατ’ ιδίαν συζήτηση τη σφαγή, την οποία απέδωσε στο έργο των μπολσεβίκων, οι οποίοι «μπορούν να γίνουν πολύ αδίστακτοι», πριν λογοκρίνει όλες τις πολωνικές εφημερίδες και φιμώσει οποιαδήποτε προσπάθεια αποκάλυψης του μυστικού. Μέχρι και την ανεξάρτητη έρευνα του Ερυθρού Σταυρού διέκοψε, με τον Ρούσβελτ να αποδεικνύεται εξίσου απρόθυμος να αφήσει να βαρύνει η ευθύνη τον Στάλιν. Η μόνη μάλιστα επίσημη φωνή που μιλούσε για τη σοβιετική σφαγή των Ρώσων ήταν η ναζιστική Γερμανία!

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Άγνωστα -και περίεργα- γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου


Κι όμως, δεν είναι όλα γνωστά για τον πόλεμο που συγκλόνισε τον κόσμο

Θα περίμενε κανείς ότι με τόσες πληροφορίες, ντοκουμέντα, ιστορίες και ντοκιμαντέρ που έχουν κυκλοφορήσει όλα αυτά τα χρόνια για τον φονικότερο πόλεμο της οικουμένης, μέχρι σήμερα θα ήταν όλα λίγο-πολύ γνωστά.

Κι όμως, γεγονότα καλά κρυμμένα στο σκοτάδι ή ιστορίες στις οποίες δεν έχει πέσει και πολύ φως έρχονται κάθε τόσο να ταράξουν τα νερά, φανερώνοντάς μας άγνωστες πτυχές του πολέμου που αιματοκύλησε τον πλανήτη.

Δέκα λοιπόν σαφώς λιγότερο γνωστά γεγονότα θα παρελάσουν από την οθόνη μας, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η πραγματικότητα ξεπερνά σε ζοφερή φαντασία ακόμα και το πιο αχαλίνωτο μυαλό.

Όλα τους όμως είναι ιστορικές πραγματικότητες! Και όλα διαθέτουν το μερίδιό τους από την υπερβολή, την εκζήτηση και το «περίεργο» που πρωτοστατούν σε κάθε πολεμική σύρραξη…

Η ντροπή της αμερικανικής αντικατασκοπείας

001

Γεγονός: Ο ναζιστής κατάσκοπος του Μανχάταν που αφέθηκε ελεύθερος – Οκτώβριος 1935

Ο τελωνειακός υπάλληλος Morris Josephs σταματά για έλεγχο στην Αποβάθρα 86 της Νέας Υόρκης τον γερμανό πράκτορα με ψευδώνυμο William Lonkowski, η θήκη βιολιού του οποίου φάνηκε ύποπτη στον υπάλληλο. Τι βρήκε μέσα; Στρατιωτική αντικατασκοπεία (σχεδιαγράμματα για αεροσκάφη, φωτογραφίες των απόρρητων σχεδίων των νέων βομβαρδιστικών και μαχητικών των ΗΠΑ), αρνητικά φιλμ, γραπτές αποδείξεις για τη δράση κι άλλων ναζιστών κατασκόπων στις ΗΠΑ και πολλά πολλά ακόμα. Όταν λοιπόν συνέβη η αποκάλυψη της διπλής ταυτότητας του Lonkowski, ο κατάσκοπος κρατήθηκε στο λιμάνι από τον διευθυντή John Roberts, ο οποίος κάλεσε τον ταγματάρχη Stanley Groganwho της αμερικανικής αντικατασκοπείας για να παραλάβει τον κατάσκοπο. Στη συζήτηση που είχαν οι δύο άντρες για την τύχη του πράκτορα, αποδείχτηκε ότι δεν ήξεραν με τι να τον κατηγορήσουν, μιας και οι ΗΠΑ δεν ήταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση με τις χώρες του Άξονα. Τον άφησαν λοιπόν ελεύθερο για να γλιτώσουν από τη «χαρτούρα», με τον Lonkowski να επιστρέφει στη Γερμανία και να γίνεται δεκτός ως ήρωας…

Η Μεγάλη των Συμμάχων Σχολή Μπουκαδόρων

002

Γεγονός: Οι Σύμμαχοι εμπλέκονται σε ληστεία διαμαντιών – Μάιος 1940

Ο αντισυνταγματάρχης Montagu «Monty» Reaney Chidson ήταν ένας πλήρως επιχειρησιακός μυστικός πράκτορας της βρετανικής αντικατασκοπείας που βρισκόταν εγκατεστημένος στη Χάγη, όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη χώρα. Ο κατάσκοπος της MI-6 ήταν καλά πληροφορημένος για τις κινήσεις του Χίτλερ, γι’ αυτό όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε, αλλά και αποφάσισε να δράσει επιτόπου: να αποτρέψει τους Ναζί από το να βάλουν στο χέρι το τεράστιο απόθεμα των διαμαντιών που κρατούνταν στο Άμστερνταμ. Έπρεπε λοιπόν να προλάβει να τα κλέψει πρώτος! Επειδή ακριβώς περίμενε την εισβολή στην Ολλανδία, ήταν καλά προετοιμασμένος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο: διέθετε ήδη αντικλείδι για την κύρια είσοδο της αγοράς διαμαντιών του Άμστερνταμ, μπήκε λοιπόν με χαρακτηριστική ευκολία στο αφύλαχτο κτίριο και κλείστηκε στο δωμάτιο με το ογκώδες χρηματοκιβώτιο. Παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε τον μαγικό συνδυασμό, 24 ώρες αργότερα θα κατάφερνε να ανοίξει τη θεόρατη πόρτα του χρηματοκιβωτίου, όταν και άκουσε τη γερμανική μπότα που είχε μπει στο κτίριο. Με τη σύλληψή του να είναι σχεδόν σίγουρη, ο κατάσκοπος άρπαξε τον σάκο με τα διαμάντια και κατάφερε να διαφύγει, με τους συνδέσμους του να τον στέλνουν με ασφάλεια στη Βρετανία, όπου και παρέδωσε τον θησαυρό στην εξόριστη βασίλισσα της Ολλανδίας και τη νόμιμη κυβέρνηση…

Μπάτμαν αλεξιπτωτιστές

003

Γεγονός: Η πρώτη διμοιρία σουπερηρώων είναι γεγονός – 1942

Στο εσωτερικό μέτωπο των ΗΠΑ, ιδιαίτερα στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού που εστίαζε η πιθανολογούμενη ιαπωνική εισβολή, το βάρος έπρεπε να δοθεί στην άμυνα. Αυτός ήταν ο σκοπός της πολιτοφυλακής της Καλιφόρνια και ειδικά του ταγματάρχη Malcolm Wheeler-Nicholson, ο οποίος και συνέλαβε την ιδέα των αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν! Ξεσηκώνοντας την ιδέα των τροποποιημένων πτητικών κοστουμιών με φτερά νυχτερίδας από τις ομάδες των διασκεδαστών, ο ταγματάρχης σκέφτηκε να τα φορέσει στους αλεξιπτωτιστές του αμερικανικού στρατού, για να μπορούν να εκτελούν μανούβρες στην πτώση τους και να έχουν καλύτερο έλεγχο των κινήσεών τους. Ο Nicholson οραματίστηκε ομάδες πεπειραμένων αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν που θα εφορμούσαν στις εχθρικές γραμμές και θα απέφευγαν τα πυρά με την ίδια ευκολία που το κάνει ο σουπερήρωας που δάνεισε το όνομά του. Το 1942 λοιπόν η πολιτεία της Καλιφόρνια βρήκε την ιδέα τόσο προκλητική που ανέθεσε στον γνωστό base jumper Mickey Morgan, ο οποίος είχε μεγάλη εξοικείωση με τα wing suits, να ηγηθεί της ομάδας αλεξιπτωτιστών-Μπάτμαν!

Παγιδευμένο με ανθρώπους όχημα

004

Γεγονός: Το φονικό αυτοκίνητο της ναζιστικής εισβολής στο Ρότερνταμ – Μάιος 1940

Ήταν νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της ναζιστικής εισβολής στην Ολλανδία όταν, χωρίς προειδοποίηση, 12 υδροπλάνα προσγειώθηκαν στον ποταμό New Maas του Ρότερνταμ, κοντά στο κέντρο της πόλης. Τα αεροπλάνα μετέφεραν γερμανούς μηχανικούς και στρατιώτες του πεζικού με αποστολή την κατάληψη και τον έλεγχο της γέφυρας. Λίγο αργότερα κατέφτασαν οι ολλανδικές δυνάμεις και ξεκίνησε το «πανηγύρι», με τους αριθμητικά ανώτερους Ολλανδούς να κατατροπώνουν τους εισβολείς, καθηλώνοντάς τους στη γέφυρα. Για καλή τύχη των Ναζί, μια διμοιρία αλεξιπτωτιστών που είχε προσγειωθεί εκεί κοντά έτρεξε για βοήθεια, με τα πυρά ωστόσο να μην επιτρέπουν την ένωση των δύο γερμανικών δυνάμεων. Τότε ήταν που ο διοικητής της διμοιρίας των αλεξιπτωτιστών θα συνελάμβανε τη μεγάλη ιδέα: φόρτωσε τους άντρες του μέσα, γύρω και πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και το έριξαν κατευθείαν μέσα στις ολλανδικές γραμμές. Η παρακινδυνευμένη ιδέα δούλεψε και σε λίγο οι δύο γερμανικές διμοιρίες ενώνονταν, καταφέρνοντας να κρατήσουν τη θέση τους. Πέντε μέρες αργότερα, οι Ολλανδοί θα συνθηκολογούσαν…

Βρέχει πρόβατα005

Γεγονός: Βροχή προβάτων – 1936

Κατά τη διάρκεια της εισβολής των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Αβησσυνία (σημερινή Αιθιοπία), όταν οι ιταλικές δυνάμεις χρειάζονταν απεγνωσμένα προμήθειες για να διαβούν την αφιλόξενη έρημο Danakil, μια μοναδική λύση θα τους έσωζε από βέβαιο θάνατο: η ιπτάμενη γραμμή ανεφοδιασμού, που έδωσε στους στρατιώτες τα απαραίτητα, περιλαμβανομένου φρέσκου κρέατος. Είκοσι πέντε ιταλικά αεροσκάφη επιστρατεύτηκαν λοιπόν για να ανεφοδιάσουν τα ιταλικά στρατεύματα που προωθούνταν, υπήρχε ωστόσο ένα πρόβλημα: οι μερίδες του κρέατος δεν θα άντεχαν κάτω από τον καυτό ήλιο, έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μια εναλλακτική. Και πράγματι βρέθηκε: πρόβατα και αγελάδες δέθηκαν με αλεξίπτωτα και αφέθηκαν στην πρώτη ελεύθερη πτώση ζώων στην Ιστορία! Το πλάνο πήγε όπως έπρεπε και σύντομα οι ιταλοί φαντάροι γεύονταν κρέας…

Εκρηκτικά σκάφη

006

Γεγονός: Προσγείωση αλεξιπτωτιστή στη θάλασσα μέσα σε… σκάφος – Ιούλιος ή Αύγουστος 1945

Το εκρηκτικό μηχανοκίνητο σκάφος ήταν μια ιταλική πολεμική εφεύρεση που χρησιμοποιήθηκε σε όλο τον Β’ Παγκόσμιο: ένα σκάφος γεμάτο εκρηκτικά οδηγούταν από τον κυβερνήτη του πάνω στον στόχο, εγκαταλείποντάς το την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Οι Βρετανοί διέθεταν τη δική τους εκδοχή, ένα σκάφος ακτοφυλακής εξαιρετικά εκρηκτικό, που θα αφηνόταν σε ελεύθερη πτώση από αεροσκάφος και θα άνοιγε το αλεξίπτωτό του λίγο πριν αγγίξει το νερό! Τρέμετε λιμάνια, ήταν η σκέψη των Άγγλων, έπρεπε ωστόσο η ιδέα να ελεγχθεί. Ο ατρόμητος εθελοντής άκουγε στο όνομα λοχαγός David Cox. Παρά το γεγονός ότι στο τεστ το σκάφος δεν περιείχε εκρηκτικά, η αποστολή συνέχιζε να είναι παρακινδυνευμένη. Ήταν η πρώτη φορά που θα δοκιμαζόταν κάτι τέτοιο και τα πνεύματα ήταν τεταμένα. Κι όμως, το σχέδιο πήγε ως όφειλε και η δοκιμή στέφθηκε από επιτυχία, με τον Cox να γίνεται ο μόνος αλεξιπτωτιστής στον Β’ Παγκόσμιο που πήδηξε από αεροπλάνο σε ελεύθερη πτώση μέσα σε σκάφος! Γιατί ο μόνος; Γιατί η αντίστοιχη βρετανική υπηρεσία αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει τελικά την ευφάνταστη αυτή λύση του σαμποτάζ…

Προβλήματα τουαλέτας

007

Γεγονός: Ο «βόθρος» που βύθισε ένα γερμανικό υποβρύχιο – Απρίλιος 1945

Οι καμπινέδες ενός υποβρυχίου δεν διαφέρουν από καμιά άλλη τουαλέτα σκάφους, απαιτείται ωστόσο πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια, προωθημένη τεχνολογία και εξειδικευμένο προσωπικό για να απαλλαγεί το υποβρύχιο από τα περιττώματα. Αυτό το έμαθε καλά το πλήρωμα του γερμανικού υποβρυχίου U-1206, αν και με τραγικό τρόπο. Στις 14 Απριλίου 1945, την ώρα που περιπολούσε τις ακτές της Σκοτίας καταβυθισμένο, ένα απλό καζανάκι μετά το «ξαλάφρωμα» ήταν αρκετό να παρουσιάσουν βλάβη οι βαλβίδες ασφαλείας της τουαλέτας και να αρχίσει το U-1206 να πλημμυρίζει με ακαθαρσίες και θαλασσινό νερό. Η διαρροή ανάγκασε τον κυβερνήτη να αναδυθεί, με το υποβρύχιο να γίνεται ορατό από τη βρετανική ακτοφυλακή και τις εχθροπραξίες να ξεκινούν. Ο καπετάνιος προσπάθησε απέλπιδα να καταβυθίσει το υποβρύχιο, το οποίο είχε εν τω μεταξύ μετατραπεί σε οχετό. Ένας γερμανός ναύτης θα σκοτωνόταν από τα βρετανικά πυρά, άλλοι τρεις θα πνίγονταν, την ώρα που οι εναπομείναντες 46 Γερμανοί θα πιάνονταν αιχμάλωτοι. Ποιος ήταν ο «υπαίτιος» για την υπερχείλιση δεν έγινε ποτέ γνωστό…

Ελεύθερος έρωτας

008

Γεγονός: Το Πρόγραμμα Ελεύθερου Έρωτα του Αδόλφου Χίτλερ – 1933-1945

Το ναζιστικό καθεστώς είχε επικεντρώσει τις επεκτατικές του βλέψεις στην πολιτική του Lebensraum, του «ζωτικού χώρου» δηλαδή. Για να γεμίσουν ωστόσο τα κατακτημένα εδάφη από πιστούς άριους πληθυσμούς, ο Αδόλφος γνώριζε ότι έπρεπε να αυξηθεί καθοριστικά ο αριθμός των γερμανικών γεννήσεων. Για να διασφαλίσει λοιπόν το γεγονός, ένα νέο πρόγραμμα προπαγάνδας θα εγκαινιαζόταν, που ενθάρρυνε τις Γερμανίδες να γίνουν μητέρες. Δεν έπρεπε ωστόσο η γυναίκα να ήταν παντρεμένη, έπρεπε απλώς να πειστεί να γεννοβολήσει! Πριν από την άνοδο του Χίτλερ στο τιμόνι της ναζιστικής Γερμανίας, οι ανύπαντρες μητέρες ήταν κοινωνικά στιγματισμένες, όφειλαν επομένως τα στερεότυπα να υποχωρήσουν μπροστά στο νέο όραμα: η προπαγάνδα του Τρίτου Ράιχ «πιπιλούσε» το μυαλό των γυναικών και των νεαρών κοριτσιών (ηλικίας 15-16 ετών) ότι ήταν καθήκον τους να κάνουν πολλά παιδιά, είτε με δαχτυλίδι είτε χωρίς. Τα αντισυλληπτικά μέτρα απαγορεύτηκαν και ένα ήταν το ναζιστικό μήνυμα της εποχής: ελεύθερος έρωτας! Κίνητρα δόθηκαν για οικογένειες με πολλά παιδιά, οι πολύτεκνοι επιβραβεύονταν με μετάλλια, την ώρα που τα άτεκνα ζευγάρια αναγκάστηκαν σε πρόστιμα. Όσο για τον υπουργό Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς, παρήγε περιοδικά, αφίσες ακόμα και γυμνές αισθησιακές ταινίες για να προμοτάρει τον «υγιή ερωτισμό». Η πολιτική δούλεψε μάλιστα ως ένα σημείο, όταν και άρχισε να φθίνει, εξαιτίας του πολέμου, των κακουχιών και του… πεσμένου ηθικού. Ο δείκτης παιδικής θνησιμότητας ανέβηκε κατακόρυφα και οι (παράνομες) αμβλώσεις έγιναν ζοφερή καθημερινότητα. Στην προσπάθειά του να αυξήσει τον «καθαρό» γερμανικό πληθυσμό, ο Χίτλερ κατέστρεψε ολοσχερώς τη γερμανική οικογένεια…

Προδότης στα ερτζιανά

009

Γεγονός: Ο «σπιούνος» του ραδιοφώνου – Απρίλιος-Ιούλιος 1942

Είναι γνωστό ότι το ραδιόφωνο χρησιμοποιήθηκε ευρέως τόσο από τους Συμμάχους όσο και τις χώρες του Άξονα για προπαγανδιστικούς σκοπούς, σε μια προσπάθεια να αποθαρρυνθεί ο εχθρός και να καταθέσει τα όπλα. Ο χιτλερικός υπουργός Προπαγάνδας Τζόζεφ Γκέμπελς επέλεξε προσωπικά μια ομάδα ξένων ανταποκριτών για να ταρακουνήσουν το ηθικό των Συμμάχων στις ίδιες τους τις χώρες. Για παράδειγμα, ο «Lord Haw Haw» (William Joyce) ενθάρρυνε τους βρετανούς στρατιώτες να λιποτακτήσουν, την ώρα που η Tokyo Rose καλούσε τα αμερικανικά στρατεύματα να εγκαταλείψουν τη μάχη με τους Ιάπωνες. Ένας από τους Αμερικανούς που συνεργάστηκε με το ναζιστικό καθεστώς, εργαζόμενος στο Κρατικό Ραδιόφωνο της Γερμανίας, ήταν ο Mr. Guess Who (κύριος Μάντεψε Ποιος), το ψευδώνυμο του Robert Henry Best, ο οποίος αυτοαποκαλούταν «ανταποκριτής της Νέας Τάξης Πραγμάτων». Ο προπαγανδιστικός του λόγος ακουγόταν από το Βερολίνο στις ΗΠΑ και τις αμερικανικές στρατιωτικές γραμμές δύο φορές την ημέρα. Ο βιτριολικός του λόγος και η απερίφραστη μεροληψία του υπέρ των Ναζί θα έκανε μέχρι και το στομάχι του ίδιου του Χίτλερ να ανακατευτεί, με τους ναζί ιθύνοντες να κόβουν την εκπομπή του άρον άρον. Ο Best αποδείχτηκε βασιλικότερος του βασιλέως, η μοίρα του ωστόσο είχε διαγραφεί: καταδικάστηκε ερήμην από τις ΗΠΑ για εθνική προδοσία και συνελήφθη το 1948, όταν και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Εξέτισε 4 χρόνια φυλάκισης και πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο το 1952…

Γυναίκα-ελεύθερος σκοπευτής

0010

Γεγονός: Ο ρόλος των γυναικών-εκτελεστών στον Β’ Παγκόσμιο – 1944

Κάποιοι από τους φονικότερους ελεύθερους σκοπευτές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν γυναίκες, όπως η περίφημη Ρωσίδα Lyudmila Pavlichenko, αλλά και μια σειρά από γερμανίδες και γαλλίδες σκοπεύτριες. Ο βρετανός αρχιστράτηγος Bernard Montgomery αναγκάστηκε μάλιστα να προειδοποιήσει επισήμως τα στρατεύματά του για τις ακραία φονικές αυτές γυναίκες, με τα περιστατικά να μην έχουν τελειωμό. Πολλές Γαλλίδες μάλιστα που είχαν συνεργαστεί με τον εχθρό αποδείχτηκαν πραγματική αιχμή του δόρατος των δυνάμεων του Άξονα κατά την απόβαση στη Νορμανδία. Άλλες χρησιμοποιούσαν την παραδοσιακή μέθοδο «κάλυψη-απόκρυψη» και άλλες περισσότερο «γυναικεία» τεχνάσματα, όπως το να σαγηνεύουν τους συμμαχικούς στρατιώτες και όταν τους δίνεται η ευκαιρία να τους εκτελούν επιτόπου…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Tραγωδία στη ζούγκλα: Λιοντάρι κατασπάραξε γυναίκα την ώρα του σεξ


Σε τραγωδία κατέληξε η… διασκέδαση ενός ζευγαριού στη Ζιμπάμπουε, το οποίο κυριευμένο από το πάθος έκανε σεξ μέσα στη ζούγκλα, αγνοώντας ότι γύρω του βρίσκονταν λιοντάρια έτοιμα να το κατασπαράξουν.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα My Zimbabwe, την ώρα που το ζευγάρι έκανε σεξ, του επιτέθηκε ένα λιοντάρι, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο η Σαράι Μαουέρα.

Ο σύντροφός της γλίτωσε, καθώς όταν είδε το λιοντάρι να έρχεται κατά πάνω τους έτρεξε και ξέφυγε. Η σύντροφός του, όμως, δεν τα κατάφερε. Το λιοντάρι την έπιασε και την κατασπάραξε.

Ο σύντροφός της, όταν έφτασε πια σε ασφαλές σημείο, σαστισμένος παρακολούθησε να την κατασπαράζει το ζώο, ενώ μόλις άρχισε να συνειδητοποιεί τι γίνεται βγήκε στον δρόμο να ζητήσει βοήθεια. Οταν κατέφθασαν στο σημείο οι αρχές, ήταν ήδη πολύ αργά για την άτυχη γυναίκα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η άτυχη γυναίκα, που εργαζόταν σε σούπερ μάρκετ, πήγαινε συχνά στη ζούγκλα βόλτα με τον σύντροφό της. Η τελευταία, όμως, στάθηκε μοιραία…

Πηγή: iefimerida.gr

 

Meteorito Wine: Κρασί με… μετεωρίτη!


Ο Βρετανός οινοποιός Ian Hutcheon παράγει μια μοναδική ποικιλία κρασιού στην κοιλάδα Cachapoal της Χιλής, την οποία ονομάζει «Meteorito», και όπως είναι φυσικό ο εξαιρετικός οίνος Cabernet Sauvignon ήρθε τη συγκεκριμένη στιγμή στο προσκήνιο. Και πώς αλλιώς άλλωστε,αφού τις τελευταίες ημέρες κομμάτια από τον μετεωρίτη που έπεσε στη Ρωσία πωλούνται στο διαδίκτυο ως… ενθύμια.

Ο ίδιος πάντως ουδεμία σχέση έχει με αυτό που συνέβη πρόσφατα στη Ρωσία, καθώς ασχολείται με την οινοποιία αρκετά χρόνια πριν παράγοντας ένα ιδιαίτερο κρασί το οποίο ωριμάζει σε βαρέλια που στον πάτο τους έχουν έναν μετεωρίτη ηλικίας 4,5 δισεκατομμυρίων ετών!

«Ένας Αμερικανός συλλέκτης μού έδωσε τον μετεωρίτη πριν πολλά χρόνια. Επειδή ασχολούμαι με την αστρονομία και την οινοποιία αποφάσισα να συνδυάσω και τα δύο σε ένα… κρασί! Όταν το πίνετε… γεύεστε στοιχεία από τη γέννηση του ηλιακού μας συστήματος», εξηγεί ο ίδιος. Όσο για τη γεύση του; Όσοι το έχουν δοκιμάσει μιλούν για ένα κρασί με ιδιαίτερη επίγευση που ξετρελαίνει, ή τουλάχιστον έτσι… νομίζουν!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

perierga.gr

Οι 10 πιο περίεργες ασθένειες


Ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι

Ο οργανισμός μας είναι ένα πολύπλοκο και συχνά αρκετά περίεργο σύστημα. Συνδυάζει μεγάλη αντοχή σε κλονισμούς που απειλούν να διαταράξουν την υγεία μας, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να αποσυντονιστεί με φαινομενικά ασήμαντες αφορμές.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα βέβαια όταν στο παιχνίδι συμμετάσχει και η ψυχολογία, όπου είτε κάποιοι ψυχολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι για σωματικές διαταραχές, ή το αντίστροφο.

Με ή και χωρίς την εμπλοκή των ψυχολογικών παραγόντων πάντως, υπάρχουν ασθένειες που θα προκαλούσαν έκπληξη και στον πιο έμπειρο γιατρό. Κάποιες από τις πιο παράξενες αναφέρονται παρακάτω.

Επίθεση της Τέχνης (Stendhal Syndrome)

Η Δρ. Graziella Magherini, συγγραφέας του βιβλίου «Το Σύνδρομο Stendhal» (The Stendhal Syndrome), μελέτησε πάνω από 100 τουρίστες στη Φλωρεντία της Ιταλίας που αρρώστησαν στην παρουσία μεγάλων έργων τέχνης. Τα συμπτώματα περιλάμβαναν ταχυκαρδίες, ιλίγγους, και πόνους στο στομάχι. Ο τυπικός παθών είναι άτομο στην ηλικία μεταξύ των 26 και 40 χρόνων που σπανίως αφήνει το σπίτι του.

Η Δρ Magherini πιστεύει ότι το σύνδρομο είναι αποτέλεσμα αποδιοργάνωσης βιολογικού κύκλου λόγω υπερατλαντικών μετακινήσεων, άγχος ταξιδιών και το σοκ της υπερβολικής αίσθησης που προκαλεί η επαφή με το παρελθόν. Όπως λέει, «πολύ συχνά υπάρχει η αγωνία του θανάτου.»

Το σύνδρομο ονομάστηκε Stendhal από έναν Γάλλο νοβελίστα του 19ου αιώνα που ένιωθε ταραχή όταν αντίκριζε τα φρέσκο (είδος τοιχογραφίας, ιδιαίτερα συχνό στην Ιταλία, που συναντάται συχνά σε οροφές μεγαλόπρεπων μνημείων) στην εκκλησία Santa Croce της Φλωρεντίας. Έργα τέχνης που δημιουργούν ιδιαίτερη ταραχή είναι το άγαλμα του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου, ο Βάκχος του Caravaggio και οι ομόκεντροι κύκλοι της Duomo cupola.

Στριμμένο έντερο από Hula-hoop

Στις 26 Φλεβάρη του 1992 ένας εργάτης στο Πεκίνο, ο Xu Denghai, νοσηλεύτηκε με το έντερό του στριμμένο, κάτι που επήλθε μετά από επίμονο παίξιμο με hula-hoop. Ήταν η τρίτη περίπτωση που εμφανίστηκε σε διάστημα μερικών βδομάδων από τότε που μια μανία για παίξιμο με hula-hoop είχε εξαπλωθεί στην Κίνα. Τα απογευματινά Νέα του Πεκίνου συμβούλεψαν τους ανθρώπους να κάνουν ζέσταμα πριν από το παίξιμο και να αποφεύγουν να παίζουν με το hula-hoop αμέσως μετά το φαγητό.

Εθισμός στα Καρότα

Το 1992, το βρετανικό περιοδικό για τον Εθισμό (British Journal of Addiction) περιέγραψε τρεις ασυνήθιστες περιπτώσεις εξάρτησης από καρότα. Ένας σαραντάχρονος άντρας αντικατέστησε τα τσιγάρα με καρότα. Έφαγε πέντε μάτσα καρότα σε μια μέρα και έπαθε εμμονή στη σκέψη τους. Σύμφωνα με δύο Τσέχους ψυχιάτρους, όταν τους απομακρύνανε τα καρότα, αυτός και οι υπόλοιποι ασθενείς που έπασχαν επίσης από εθισμό στα καρότα έπεσαν σε έντονη ευερεθιστότητα.

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1996 στο επιστημονικό περιοδικό «The Australian and New Zealand Journal of Psychiatry» προτάθηκε η υπόθεση ότι οι ασθενείς ίσως είχαν εθισμό με την ουσία Βήτα Καροτίνη και ότι πιθανώς η ουσία αυτή να αποτέλεσε γι΄αυτούς ένα υποκατάστατο της Νικοτίνης δεδομένου ότι η μεγάλη κατανάλωση των καρότων σχετιζόταν σε κάποιο βαθμό με εθιστική συμπεριφορά στο κάπνισμα.

Ακατάσχετη επιθυμία για Αιχμηρά Αντικείμενα

Η επιθυμία για βρώση μεταλλικών αντικειμένων είναι σχετική συνηθισμένη. Περιστασιακά υπάρχει κάποια ακραία περίπτωση, όπως αυτή του 47χρονου Άγγλου, του Allison Johnson. Αλκοολικός διαρρήκτης που έπασχε από καταναγκασμό να τρώει ασημικά, ο Johnson υπεβλήθη σε 30 εγχειρήσεις για να του αφαιρέσουν περίεργα πράγματα από το στομάχι του. Το 1992, είχε τραφεί με οκτώ πιρούνια και με τα μεταλλικά τμήματα μιας σκούπας.

Κατ’ επανάληψη είχε κλειστεί στη φυλακή και αφεθεί ελεύθερος και κάθε φορά αμέσως μετά την αποφυλάκισή του πήγαινε σε ένα εστιατόριο όπου παράγγελνε πλουσιοπάροχα. Χωρίς να μπορεί να πληρώσει το λογαριασμό, έλεγε στη συνέχεια στον ιδιοκτήτη να καλέσει την αστυνομία και έτρωγε αιχμηρά αντικείμενα μέχρι να φτάσει η αστυνομία. Ο δικηγόρος του είπε για τον πελάτη του ότι δυσκολεύεται να φάει και φυσικά έχει δυσκολίες με την τουαλέτα.

Το σύνδρομο του Δρ. Strangelove

Είναι γνωστό επισήμως ως Σύνδρομο του Ξένου Χεριού (Alien Hand Syndrome). Αυτή η περίεργη νευρολογική ασθένεια προσβάλλει χιλιάδες ανθρώπους. Προκαλείται από καταστροφή σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου και κάνει το ένα από τα δύο χέρια του ασθενή να δρα ανεξάρτητα από το άλλο και ανεξάρτητα από τις βουλές του ιδιοκτήτη του. Για παράδειγμα, το δυσλειτουργικό χέρι μπορεί να κάνει το αντίθετο από αυτό που κάνει το κανονικό.

Εάν ένα άτομο προσπαθεί να κουμπώσει ένα πουκάμισο με το ένα χέρι, το άλλο θα ακολουθήσει και θα ξεκουμπώσει τα κουμπιά. Αν το ένα χέρι σηκώνει προς τα πάνω το παντελόνι, το άλλο θα το κατεβάζει προς τα κάτω. Κάποιες φορές το χέρι γίνεται επιθετικό, κλέβει, δίνει μπάτσους ή και μπουνιές στον ασθενή. Σε τουλάχιστον μία περίπτωση προσπάθησε να στραγγαλίσει τον ιδιοκτήτη του. Η νευρολόγος Rachelle Doody λέει, «συχνά ένας ασθενής κάθεται πάνω στο χέρι αλλά στο τέλος χαλαρώνει και εκείνο ξεκινά να κάνει τα ίδια και πάλι.»

Εξάνθημα από Λασπομαχίες (Palastaie Limosae)Εικοσιτέσσερις άντρες και γυναίκες πάλεψαν σε λάσπη στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Μέσα σε 35 ώρες, 7 από τους παλαιστές καλύφθηκαν με μπαλώματα κόκκινων προεξοχών που ήταν γεμάτες με πύον και έμοιαζαν με σπυριά και οι υπόλοιποι υπέκυψαν λίγο αργότερα. Τα εξανθήματα εμφανίστηκαν σε περιοχές του δέρματος που δεν ήταν καλυμμένες με μαγιό, ένας άτυχος παλαιστής όμως είχε πέσει στη λάσπη γυμνός. Η δερματίτιδα «palastaie limosae» ή το «εξάνθημα από λασπομαχίες» πιθανότατα προκλήθηκε από μόλυνση της λάσπης με κοπριά.

Ηλεκτρικοί Άνθρωποι

Σύμφωνα με τον Βρετανό ερευνητή του παραφυσικού Hilary Evans, κάποιοι άνθρωποι είναι «όρθια ανθρώπινα ηλεκτρικά χέλια, ικανοί να παράγουν φορτία τόσο δυνατά ώστε να σβήσουν φώτα στους δρόμους και να σταματήσουν ηλεκτρικές συσκευές.» Περιπτώσεις ηλεκτρικών ανθρώπων χρονολογούνται από το 1786, η πιο διάσημη από τις οποίες είναι αυτή της δεκατετράχρονης Angelique Cottin, που η παρουσία της έκανε τις βελόνες από τις πυξίδες να περιστρέφονται μανιασμένα. Για να μελετήσει περαιτέρω το φαινόμενο ο Evans ίδρυσε την SLIDE, που είναι τα αρχικά γράμματα της φράσης «Street Lamp Interference Data Exchange» (Ανταλλαγή Πληροφοριών σχετικά με την Παρεμβολή σε Οδικά Φώτα).

Η επιληψία της Mary Hart

Η περίπτωση της Dianne Neale, ετών 49, εμφανίστηκε στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine. Σ’ αυτό το πολυδημοσιευμένο συμβάν του 1991, η Neale όπως φαίνεται προσβαλλόταν από επιληπτικές κρίσεις καθώς άκουγε τη φωνή της συμπαρουσιάστριας της εκπομπής «Entertainment Tonight», Mary Hart. Η Neale ένιωθε ταραγμένο στομάχι, μια αίσθηση πίεσης στο κεφάλι της και σύγχυση.

Εργαστηριακοί έλεγχοι επιβεβαίωσαν τις αντικανονικές ηλεκτρικές εκκενώσεις στον εγκέφαλό της και τις επιληπτικές κρίσεις κροταφικού λοβού και η Neale εμφανίστηκε σε μια συνέντευξη τύπου όπου επέμενε ότι δεν ήταν τρελή. Δήλωσε πως δεν έτρεφε άσχημα αισθήματα για την Hard, η οποία ζήτησε συγνώμη στον αέρα για την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί.

Σύνδρομο Ξενικής Προφοράς

Υπάρχουν περίπου 50 καταγεγραμμένες περιπτώσεις του Συνδρόμου Ξενικής Προφοράς, στις οποίες άνθρωποι που έπαθαν εγκεφαλικά ή άλλους τραυματισμούς υιοθέτησαν μια νέα προφορά. Για παράδειγμα, η Tiffany Roberts από την Φλόριντα έπαθε εγκεφαλικό και στη συνέχεια ξεκίνησε να μιλάει με αγγλική προφορά. Απόκτησε ακόμα και αγγλικανικά ιδιώματα όπως το «bloody» και το «loo». Η κυρία Roberts δεν είχε βρεθεί ποτέ της στη Μεγάλη Βρετανία και δεν παρακολουθούσε Βρετανικές τηλεοπτικές εκπομπές.

Ίσως η πιο περίεργη περίπτωση είναι αυτή που αφορά μια γυναίκα από τη Νορβηγία που έπεσε σε κώμα αφού είχε χτυπηθεί από βλήμα σε μια αεροπορική επιδρομή το 1941. Όταν ξύπνησε μίλησε με βαριά γερμανική προφορά, κάτι που προκάλεσε τον εξοστρακισμό της από τους γείτονές της.

Σύνδρομο Αχτένιστων Μαλλιών

Γνωστό και ως μαλλιά-τσόχα, η κατάσταση αυτή κάνει τα μαλλιά να σχηματίζουν μια μπλεγμένη μάζα. Σε μια περίπτωση που αναφέρθηκε το 1993, τα μαλλιά μιας 39χρονης έπεσαν και αντικαταστάθηκαν από ξηρά, τραχιά και κατσαρά μαλλιά που ήταν τόσο μπλεγμένα ώστε ήταν αδύνατο να τα χτενίσει. Δεν είχαν κόμπους, μπερδέματα ή στριψίματα που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το μπλέξιμο. Οι ίδιες οι τρίχες των μαλλιών είχαν περίεργο σχήμα: η διατομή τους ήταν τριγωνική με αυλάκια ή είχαν νεφροειδές αντί για κυκλικό σχήμα.

Η ασυνήθιστη λύση για την κατάσταση αυτή είναι να κοπεί η στερεοποιημένη μάζα μαλλιών. Σε μια περίπτωση, μια γυναίκα από την Ινδιάνα ήθελε να κρατήσει τα μαλλιά της εφόσον είχε αφιερώσει 24 χρόνια για να τα μακρύνει. Μετά από δυόμιση μήνες που εφαρμόστηκαν λιπαντικά στα μαλλιά της με ελαιόλαδο και διαχωρίζοντας τις δέσμες με βελόνες πλεξίματος, τα μαλλιά της επανήλθαν στο κανονικό.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Σπάνιο φαινόμενο: Νεκρός από αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη


Τον λόγο που βρέθηκε καμένος ένας 65χρονος αναζητούν οι αμερικανικές αρχές. Όλες οι έρευνες οδηγούν σε… αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη (Vid)

Αποτεφρωμένος βρέθηκε από μέλη της οικογενείας ο 65χρονος Danny Vanzandt από το Muldrow της πολιτείας της Οκλαχόμα.

Σύμφωνα με τον σερίφη του Sequoyah County ο θάνατός του οφείλεται σε SHC (sponta-neous human compustion) ή ΑΑΑ (αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη), μια μη προκαλούμενη από εξωτερικούς παράγοντες καύση του σώματος.!

Σε δήλωση του στην KSDK-TV ο σερίφης αναφέρει: «Νομίζω ότι υπάρχουν  μόνο περίπου 200 τέτοιες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο. Δεν  έχουμε αποκλείσει ακόμα αυτή τη πιθανότητα» και πρόσθεσε  «Δεν υπήρξε καμία ζημιά στα έπιπλα και τριγύρω από το νεκρό σώμα του 65χρονου».

Σύμφωνα με την έρευνα ο Vanzandt ήταν αλκοολικός και καπνιστής, παράγοντες που μπορεί να συνέβαλαν στην αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη.

Στην αυτοψία που έγινε δεν υπήρχε  καμία απόδειξη εγκληματικής ενέργειας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς στην αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη, αποδίδονται άτυπα περιπτώσεις ανθρώπων που βρέθηκαν καμμένοι σε δωμάτια ανέπαφα.

Τα περισσότερα πτώματα ανακαλύπτονται ολοσχερώς καμμένα στον κορμό με ανέπαφα κάτω άκρα ή ακόμη και με ανέπαφα τα ρούχα τους.

VIDEO:

http://www.dailymotion.com/video/xxowtz_danny-vanzandt-may-have-died-from-spontaneous-human-combustion_news

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Ένας αρχαίος Έλληνας πολεμιστής στο Ισραήλ


Αυτή είναι η ιστορία ενός μακρινού μας προγόνου, ενός πολεμιστή που τα ίχνη του χάνονται στους αιώνες και μόλις πρόσφατα είδαν και πάλι το φως του σημερινού πολιτισμού μας.

Είναι το μπρούτζινο κράνος ενός Έλληνα πολεμιστή που χρονολογείται πίσω στον 6 αιώνα π.Χ. και ανακαλύφθηκε στο λιμάνι της Χάιφα στο Ισραήλ. Ο ιδιοκτήτης του παραμένει ένα μυστήριο που σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν θα λύσουμε ποτέ.

Η τεχνοτροπία και η διακόσμηση του κράνους το κάνουν τόσο μοναδικό και εντυπωσιακό που σύμφωνα με τους ερευνητές ίσως να αποτελεί το πιο κομψό κομμάτι πανοπλίας που έχει ποτέ ανακαλυφθεί και περιγράφει την ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Μια από τις θεωρίες των ερευνητών είναι πως ανήκει σε έναν πολεμιστή που επέβαινε σε ένα από τα πλοίο του Ελληνικού στόλου που είχε εμπλακεί σε ναυμαχία με τον περσικό στόλο.

Το κράνος είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ένα μόνο κομμάτι μετάλλου. Αυτή η εξελιγμένη για την εποχή τεχνική προσέφερε μείωση του βάρους του και πλήρη προστασία του κατόχου του. Το κομμάτι πάνω από την μπρούτζινη μύτη, είναι χαραγμένο με σχέδια από την ουρά ενός παγωνιού ενώ πάνω από τα κενά για τα μάτια του πολεμιστή, ήταν σχεδιασμένα στην θέση των φρυδιών τέλεια σχεδιασμένα φίδια. Η γνάθος του κράνους, διακοσμημένη με φιγούρες λιονταριών.

Μια άλλη θεωρία αναφέρει πως πιθανόν να ανήκε σε κάποιον Έλληνα μισθοφόρο που πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε κάποιον πολέμαρχο από τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Στην περιοχή του Tell Abu Hawam ανασκαφές το 1932 είχαν φέρει στο φως ευρήματα από κορινθιακά αγγεία ενώ πριν από λίγα χρόνια ανακαλύφθηκαν στο ίδιο σημείο και τα απομεινάρια αρχαίων Ελληνικών πλοίων.

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα όμως, παραμένει αυτή η μπρούτζινη περικεφαλαία, που σήμερα κοσμεί το Εθνικό ναυτικό μουσείο στην Χάιφα του Ισραήλ. Η περικεφαλαία που ανήκε σε κάποιον Έλληνα που έζησε αιώνες πριν, αλλά ποτέ δεν θα μάθουμε την ταυτότητά του.

ΠΗΓΗ:

apocalypsejohn

10 ληστείες… ιδιαιτέρως περίεργες!


Όταν ο «εγκέφαλος» συλλαμβάνει εγκληματικό πλάνο ζηλευτό!

Η ληστεία είναι ένα έγκλημα που διαιωνίζεται στο διάβα της Ιστορίας μέσα από ξεχωριστές περιπτώσεις και διαβόητα παραδείγματα.

Πολλές μάλιστα αξιομνημόνευτες ληστείες έχουν αποκρυσταλλωθεί στο κινηματογραφικό σύμπαν, μέσα από ντοκιμαντέρ ή ταινίες μυθοπλασίας με την απαραίτητη «σάλτσα».

Όσο για τους «εγκεφάλους» των υποθέσεων, τους θυμόμαστε συνήθως για τα «σκοτεινά» τους κίνητρα αλλά και την ιδιαίτερη τροπή της μοίρας, που κάνει τις ιστορίες τους αρκούντως ενδιαφέρουσες.

Η λίστα μας αποτελείται από περιβόητες υποθέσεις «απαλλοτρίωσης» που συνέβησαν με ιδιαίτερο τρόπο ή, αλλιώς, οι περιστάσεις της εκτέλεσής τους δεν μπορούν να ξεχαστούν!

Ας δούμε μερικά παραδείγματα…

Dirk, ο πιγκουίνος – 2012

Πρόκειται σίγουρα για κλοπή που δεν θα περάσει στην Ιστορία για τη ζηλευτή της λεία, με την παραδοξότητα -και την ιλαρότητα- της εκτέλεσής της να της εξασφαλίζουν ωστόσο μια θέση στη λίστα μας. Τρεις νεαροί Βρετανοί, μεθυσμένοι καθώς ήταν, μπούκαραν στο ενυδρείο SeaWorld της Αυστραλίας, έκοψαν τις βόλτες τους, κολύμπησαν στην πισίνα με τα δελφίνια και φεύγοντας άρπαξαν και τον Dirk, τον πιγκουίνο-μασκότ του aquarium! Την επόμενη μέρα ξύπνησαν στο διαμέρισμά τους παρέα με τον πιγκουίνο, τον οποίο και παράτησαν σε γειτονική λίμνη, πριν τον ανακαλύψουν οι ιθύνοντες του ενυδρείου και τον γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι του, με τους τρεις δράστες να συλλαμβάνονται λίγο αργότερα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκε από τους ενόχους ως πειστήριο για να αποδείξουν ότι δεν σκόπευαν να κάνουν κακό στο συμπαθές ζώο! Τη γλίτωσαν με υψηλά πρόστιμα…

  • Ο βρετανικός θησαυρός – 1303

Ο Richard Pudlicott ήταν ένας χωρικός που ζούσε στο Λονδίνο το 1303, βυθισμένος στα χρέη. Αποφάσισε να ξελασπώσει οικονομικά σχεδιάζοντας μια ληστεία στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, όπου και φυλασσόταν ο θησαυρός του βασιλιά Εδουάρδου Α’. Στη συμμορία του προσέλκυσε ακόμα και μέλη της εκκλησίας, για να τον βοηθήσουν με θέματα ασφάλειας, ενώ λάδωσε και μια σειρά από υπευθύνους του χώρου. Έπειτα από βδομάδες προσεκτικής προετοιμασίας, ο Richard βρέθηκε τελικά στην κάμαρα όπου κρατούταν ο θησαυρός: σεντούκια και κουβάδες γεμάτα κοσμήματα και χρυσά νομίσματα ανοίγονταν μπροστά του! Θα παρέμενε μάλιστα κλεισμένος στο δωμάτιο για δύο ολόκληρες μέρες πριν βρει ευκαιρία να το σκάσει με όσα περισσότερα μπορούσε να κουβαλήσει. Η λεία του; Περίπου 100.000 λίρες, ποσό-μαμούθ που αντιστοιχούσε στα έσοδα από την ετήσια φορολογία ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου! Ο βασιλιάς, απασχολημένος με τον πόλεμο στη Σκωτία, ενημερώθηκε από τους φύλακες για την κλοπή, και τα επόμενα χρόνια εκατοντάδες Λονδρέζοι θα ανακρίνονταν για το γεγονός, περιλαμβανομένου και του Richard, ο οποίος και ομολόγησε υπερήφανος καθώς ήταν για τη διαβόητη λεία του. Απέκρυψε βέβαια τους συνεργούς του, μιας και ήταν μέλη του κλήρου, και ανέλαβε πλήρως την ευθύνη, αδίκημα που θα τον έφερνε στην αγχόνη το 1305. Όχι μόνο κρεμάστηκε, αλλά και γδάρθηκε, με το δέρμα του να καρφώνεται στην πόρτα του Αβαείου ως υπενθύμιση στους επίδοξους ληστές.

Το περίεργο της υπόθεσης; Για μήνες μετά τη ληστεία, οι ψαράδες του Τάμεση έπιαναν στα δίχτυα τους χρυσά νομίσματα και ανεκτίμητα κοσμήματα, ανασύροντας σιγά σιγά το μεγαλύτερο μέρος του κλεμμένου θησαυρού…

  • Καζίνο Circus Circus – 1993

Βγαίνοντας το 1992 από τη φυλακή για ένοπλη ληστεία και φόνο (από το 1969), ο Roberto Solis ξεκίνησε να σχεδιάζει το επόμενο χτύπημά του: δελέασε την 20χρονη Heather Tallchief να συμμετέχει στη ληστεία και κατέφυγαν στο Μεξικό για να μορφοποιήσουν το πλάνο τους. Η Heather θα έπιανε δουλειά στην εταιρία security που έκανε τις παραδόσεις προς και από το καζίνο Circus Circus του Λας Βέγκας και, όταν θα της δινόταν η ευκαιρία, θα άρπαζε το θωρακισμένο όχημα, που μετέφερε συνήθως περί τα 2,5 εκατ. δολάρια, και θα το μετέφερε σε νοικιασμένη αποθήκη λίγο πιο κάτω, με τον Solis να την περιμένει εκεί. Έτσι κι έγινε την 1η Οκτωβρίου 1993, με το εγκληματικό πλάνο να ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία! Το ζευγάρι νοίκιασε αεροπλάνο και κατέφυγε στο Μαϊάμι με την υπέρογκη λεία, παραμένοντας άφαντο για χρόνια. Έκαναν ένα παιδί και ζούσαν ευτυχισμένοι, μέχρι που μια ωραία πρωία ο Solis εξαφανίστηκε με τα κλοπιμαία, αφήνοντας τη Heather Tallchief με το παιδί και… 1.000 δολάρια. Το 2005 η Tallchief θα παραδοθεί και θα φυλακιστεί, με τον 66χρονο Solis να παραμένει άπιαστος.

Το περίεργο της υπόθεσης; Όταν ρωτήθηκε στην ανάκριση για τα κίνητρα της συμμετοχής της στη ληστεία, η Tallchief ισχυρίστηκε ότι ο Solis την είχε υπνωτίσει, αλλά και είχε χρησιμοποιήσει μαγεία μέσω σεξ(!) για να την πείσει να εμπλακεί στο κακούργημα…

  • «Εκρηκτική» -και καταναγκαστική- ληστεία τράπεζας – 2003

Ήταν το 2003 όταν ο Brian Wells, ντελιβεράς σε πιτσαρία, πήγε με το μηχανάκι του σε μια διεύθυνση. Αντί για πεινασμένους πελάτες, βρήκε ένα ένοπλο ζευγάρι, που με την απειλή όπλου τον ανάγκασαν να φορέσει ένα μεταλλικό κολάρο με ενσωματωμένη βόμβα! Του παρέδωσαν κατόπιν ένα σημείωμα με οδηγίες για την εκτέλεση ληστείας σε τράπεζα και τη μεταφορά των κλοπιμαίων σε ασφαλή τοποθεσία. Έπρεπε μάλιστα να ολοκληρώσει κάθε στάδιο της ληστείας σε προκαθορισμένο χρόνο για να μην εκραγεί η βόμβα, αν και κατοπινές αστυνομικές έρευνες θα υποδείκνυαν ότι η βόμβα ήταν προγραμματισμένη να εκραγεί ανεξαρτήτως επιτυχίας σχεδίου. Ο Wells λήστεψε πράγματι την τράπεζα, αντί για 250.000 δολάρια που απαίτησε έφυγε ωστόσο μόνο με 10.000, με την αστυνομία να τον περιμένει έξω από την πόρτα της τράπεζας. Ο Wells παραδόθηκε αμέσως και ικέτεψε τους αστυνομικούς να καλέσουν τους πυροτεχνουργούς, κάτι που έγινε εντελώς απρόθυμα από τις Αρχές. Μισή ώρα αργότερα έφτασε η ειδική ομάδα πυροτεχνουργών, μόνο που είχε αργήσει τρία λεπτά: στις 3:18 μ.μ η βόμβα εξερράγη γύρω από τον λαιμό του Wells, με το περιστατικό να καλύπτεται ζωντανά από την τηλεόραση. Το 2007, οι δράστες θα συλλαμβάνονταν: οι Kenneth Barnes και Marjorie Deihl-Armstrong καταδικάστηκαν σε 45 και 30 χρόνια φυλάκισης, αντίστοιχα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο της ληστείας ήταν ότι ο Kenneth Barnes χρειαζόταν επειγόντως χρήματα για να οργανώσει τη δολοφονία του πατέρα της Diehl-Armstrong, κίνηση που θα τους εξασφάλιζε τεράστια κληρονομιά και θα τους έκανε εκατομμυριούχους…

  • Τα βασιλικά κοσμήματα της Αγγλίας – 1671

Τον 17ο αιώνα, ο συνταγματάρχης Thomas Blood ήταν διαβόητος για την κατεργαριά και τη δόλια συμπεριφορά του: άλλαζε στρατόπεδα στον πόλεμο και δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να προδώσει τους δικούς του στη μάχη. Ήταν το 1671 λοιπόν όταν θα οργάνωνε την πλέον τολμηρή και αξιόποινη πράξη του: την κλοπή του θησαυρού του βασιλιά Καρόλου Β’. Μασκαρεμένος σαν κληρικός άλλης θρησκείας, ο Blood μπήκε στον Πύργο του Λονδίνου συνοδευόμενος από γυναίκα-συνεργό, κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του 77χρονου φρουρού του θησαυρού, Talbot Edwards, και της οικογένειάς του, τους οποίους και επισκέπτονταν έκτοτε συχνά. Τελικά, θα τον έπειθαν να τους δείξει τον θησαυρό, με τον συνταγματάρχη και τους τρεις συνεργούς του να μαχαιρώνουν τον φύλακα και να απαλλοτριώνουν τον περίφημο θησαυρό, ο οποίος περιλάμβανε το βασιλικό σκήπτρο (το οποίο και έκοψαν στα δυο για να μεταφερθεί ευκολότερα) και το στέμμα του βασιλιά Εδουάρδου (το οποίο πετσοκόφτηκε αντίστοιχα). Οι κλέφτες δεν θα πήγαιναν βέβαια μακριά, καθώς συνελήφθησαν λίγο έξω από τον Πύργο. Όταν τους παρουσίασαν μπροστά στον βασιλιά, ο ηγεμόνας θαμπώθηκε από το θάρρος του Blood και όχι μόνο του χάρισε τη ζωή, αλλά του έδωσε και κτήματα στην Ιρλανδία, με τον βασιλιά να δείχνει την ίδια αβρότητα και στους συνεργούς του συνταγματάρχη!

Το περίεργο της υπόθεσης; Τέτοια ήταν η διαβόητη φήμη του συνταγματάρχη για απάτες και αγυρτείες που όταν πέθανε το 1680, το σώμα του ξεθάφτηκε λίγο αργότερα για να διαπιστώσουν οι Αρχές ότι είχε όντως πεθάνει και δεν είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό του για να αποφύγει τη φορολογία!

  • Η ληστεία των John Wojtowicz και Salvatore Naturile – 1972

Στις 22 Αυγούστου 1972, το παράρτημα της τράπεζας Chase Manhattan Bank στο Μπρούκλιν δέχτηκε επίθεση από ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι: τον 27χρονο John Wojtowicz και τον 18χρονο Salvatore Naturile. Εξαιτίας της κακής εκτέλεσης του σχεδίου, με τους δύο ενόπλους να παραμένουν στο υποκατάστημα για περισσότερο από 20 λεπτά, η αστυνομία θα περικύκλωνε την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε κατάσταση ομηρείας. Όσο για τον ερασιτεχνισμό των ληστών, δεν είχαν καλύψει ούτε τα πρόσωπά τους, ενώ αποκαλούσε ο ένας τον άλλο με το πραγματικό του όνομα. Στην εξέλιξη της υπόθεσης, που κράτησε 17 ολόκληρες ώρες, η αστυνομία θα ξεγελούσε τους κακοποιούς, συλλαμβάνοντας τελικά τον Wojtowicz και σκοτώνοντας τον Salvatore Naturile. Ο Wojtowicz θα καταδικαζόταν σε κάθειρξη 20 ετών…

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο για τη ληστεία ήταν ότι ο Wojtowicz χρειαζόταν τη λεία για να χρηματοδοτήσει την εγχείριση αλλαγής φύλου του δεσμού του, γεγονός που έγινε γνωστό κατά την κατάσταση ομηρείας και προσέλκυσε ομοφυλόφιλους ακτιβιστές και ανθρωπιστικές οργανώσεις έξω από την τράπεζα!

  • Το τρόπαιο Jules Rimet – 1966

Το 1966, το τρόπαιο Jules Rimet θα απονεμόταν στους νικητές του ποδοσφαιρικού Παγκοσμίου Κυπέλλου, διοργάνωση που θα φιλοξενούταν στη Βρετανία. Το τρόπαιο είχε προγραμματιστεί να εκτεθεί στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, υπό την προϋπόθεση ότι θα φυλασσόταν επί 24ώρου βάσεως, ενώ είχε ασφαλιστεί και για 30.000 λίρες. Τη μέρα των εγκαινίων της έκθεσης τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια, στο σύντομο διάστημα όμως της αλλαγής φρουράς το τρόπαιο εξαφανίστηκε από προσώπου γης! Η προθήκη βρέθηκε ανοιχτή, όπως και η πίσω πόρτα του κτιρίου. Κανένα ίχνος των ληστών δεν προέκυψε κατά τις αστυνομικές έρευνες, με πυκνό σκοτάδι να καλύπτει την υπόθεση. Την επόμενη της ληστείας μέρα, ένα τηλεφώνημα έγινε στον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας που απαιτούσε λύτρα 15.000 λιρών για την επιστροφή του βαρύτιμου τροπαίου. Η επιχείρηση της αστυνομίας θα κατάφερνε να συλλάβει τον άντρα, με το τρόπαιο να παραμένει ωστόσο άφαντο. Μια εβδομάδα μετά τη ληστεία, ο David Corbett ανακάλυπτε το τρόπαιο τυλιγμένο σε εφημερίδα και αφημένο στον δρόμο, «ξετρύπωμα» που οφείλεται στον σκύλο του: ο Corbett το παρέδωσε στην αστυνομία και εισέπραξε την αμοιβή των 6.000 λιρών, ενώ αργότερα θα δειπνούσε με την εθνική της Αγγλίας που κατέκτησε το Κύπελλο εκείνη τη χρονιά.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ο σκύλος που ανακάλυψε το τρόπαιο, ο Pickles, θα γινόταν διασημότητα της τηλεόρασης και θα πρωταγωνιστούσε σε κινηματογράφο και τηλεοπτικές εκπομπές…

  • «Η Κραυγή» – 1994 και 2004

Ο περίφημος πίνακας «Η Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνχ, που κυκλοφορεί σε 4 εκδόσεις, έχει κλαπεί πολυάριθμες φορές! Το 1994, μια συμμορία σκαρφάλωσε με σκάλα(!) στον δεύτερο όροφο της Εθνικής Πινακοθήκης των ΗΠΑ και τον άρπαξε κάτω από τις μύτες των φυλάκων. Στην προσπάθειά τους ωστόσο να αποσπάσουν λύτρα για να επιστραφεί στο μουσείο, η αστυνομία θα κατάφερνε να συλλάβει τη συμμορία και να επιστρέψει τον πίνακα ακέραιο. Το 2004, μια άλλη συμμορία κλεφτών θα άρπαζε μια άλλη εκδοχή της «Κραυγής» από το Μουσείο Μουνχ, σε μια πολύ πιο θεαματική εγκληματική προσπάθεια: εισέβαλαν στο μουσείο με μάσκες και πιστόλια, έκλεψαν το κομψοτέχνημα μαζί με έναν ακόμα πίνακα του περίφημου ζωγράφου και έφυγαν ανενόχλητοι. Αυτόπτης μάρτυρας απαθανάτισε σε φωτογραφία τους κλέφτες να μεταφέρουν στα χέρια τους δύο πίνακες, με τη θολή φωτογραφία να είναι το μόνο στοιχείο που κατάφερε να βρει η αστυνομία για δύο ολόκληρα χρόνια. Το 2006 θα ανασυρθούν τελικά οι δυο πίνακες σχεδόν άθικτοι, με 6 μέλη της σπείρας να κατηγορούνται και να καταδικάζονται για την κλοπή.

Το περίεργο της υπόθεσης; Στην κλοπή του 1994, οι κλέφτες άφησαν πίσω τους σημείωμα που ευχαριστούσε την Εθνική Πινακοθήκη για την κακή φύλαξη των αριστουργημάτων…

  • Η μεγάλη ληστεία του Άγιου Βασίλη – 1927

Στα δύσκολα χρόνια της μεγάλης κρίσης που χτύπησε τις ΗΠΑ, ο Marshall Ratliff δραστηριοποιούταν ως διαβόητος ληστής τραπεζών. Εξαιτίας της φήμης και της αναγνωρισιμότητάς του, ο ληστής έπρεπε να μασκαρεύεται για να μην τον αναγνωρίζουν οι Αρχές και οι περίοικοι. Στη ληστεία που οργάνωσαν λοιπόν για τις 23 Δεκεμβρίου, μία ήταν η απόλυτη μεταμφίεση για τον Ratliff: η στολή του Άγιου Βασίλη! Στον δρόμο για την τράπεζα, ο Άγιος Βασίλης έπαιζε με τα παιδάκια, με μερικά από αυτά να τον παίρνουν από πίσω και να τον ακολουθούν μέσα στην τράπεζα. Οι τρεις συνεργοί του έπιασαν δουλειά και με την απειλή όπλου «ξαλάφρωσαν» την τράπεζα από 150.000 δολάρια, τα οποία και έκρυψαν στον αγιοβασιλιάτικο σάκο. Δεν υπολόγισαν ωστόσο μια γυναίκα και την 6χρονη κόρη της, η οποία έπαθε αμόκ από τη θέα του Άγιου Βασίλη-ληστή και όρμησε έξω από την τράπεζα ουρλιάζοντας, παρά τις απειλές της συμμορίας! Η αστυνομία δεν θα αργούσε να περικυκλώσει την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε πιστολίδι: παίρνοντας δύο κοριτσάκια ομήρους, οι 4 ληστές θα διέφευγαν με κλεμμένο αυτοκίνητο, αφήνοντας δύο αστυνομικούς και έναν συνεργό τους νεκρούς. Το ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσε η αστυνομία ήταν το μεγαλύτερο που είχε δει ποτέ το Τέξας και θα οδηγούσε στη σύλληψη των τριών ληστών: ο ένας εκτελέστηκε, ο άλλος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και ο Ratliff σε θανατική ποινή, θα έκανε ένσταση ωστόσο επικαλούμενος παραφροσύνη. Τέτοια ήταν η μήνη του κόσμου όταν έμαθε ότι ο Ratliff μπορεί και να τη σκαπούλαρε, που ένας μαινόμενος όχλος όρμησε στη φυλακή και κρέμασε τον κακοποιό ανάμεσα σε δύο τηλεφωνικούς στύλους, με τα τελευταία λόγια του Ratliff να ζητούν συγχώρεση…

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το 2009 κάποιος μιμήθηκε το παράδειγμα του Ratliff και λήστεψε τράπεζα ντυμένος ως Άγιος Βασίλης, φωνάζοντας στους υπαλλήλους ότι χρειαζόταν τα χρήματα για να πληρώσει τα ξωτικά!

  • Το άλογο Shergar – 1983

Το Shergar ήταν ένα περίφημο ιρλανδέζικο άλογο αγώνων που είχε αποκτήσει τεράστια φήμη, πριν κλαπεί από τους στάβλους Ballymany Stud της Ιρλανδίας. Το περιστατικό απέκτησε παγκόσμια διάσταση και η αστυνομία θα έκανε τα πάντα για να το ανακτήσει, γεγονός που δεν θα ευοδωνόταν ωστόσο ποτέ. Ένα ομιχλώδες απόγευμα του 1983, ένα μυστηριώδες αυτοκίνητο που μετέφερε μια ρυμουλκούμενη αλογάμαξα πάρκαρε έξω από τους στάβλους. Ο γιος του ιπποκόμου του Shergar, James Fitzgerald, δέχτηκε βίαια επίθεση, με τους 6 ένοπλους άντρες να κρατούν ομήρους όλη την οικογένεια, πριν αναγκάσουν τον ιπποκόμο να υποδείξει τον περίφημο επιβήτορα και να τους βοηθήσει να τον φορτώσουν στο καμιόνι. Η κλοπή του αλόγου ήταν πολύ καλά σχεδιασμένη και κανένα ίχνος δεν αφέθηκε για την αστυνομία, με τους κακοποιούς να επικοινωνούν με τους πολλούς ιδιοκτήτες του αλόγου και να διαπραγματεύονται τα λύτρα για την επιστροφή του. Κανείς τους δεν θέλησε ωστόσο να ενθαρρύνει τέτοιες έκνομες συμπεριφορές και το άλογο δεν θα επέστρεφε ποτέ, με τις εικασίες να κάνουν λόγο για σφαγιασμό του αλόγου από τους απαγωγείς του για να εξαφανίσουν τα ίχνη του. Κανείς από τη συμμορία των έξι δεν θα οδηγούταν ποτέ στη Δικαιοσύνη…

Το περίεργο της υπόθεσης; Σύμφωνα με την κατάθεση καταδικασμένου μέλους του ΙRA, ο Shergar κλάπηκε από επιχειρησιακή ομάδα της τρομοκρατικής οργάνωσης και «γαζώθηκε» από σφαίρες όταν ναυάγησε η υπόθεση των λύτρων. Η ιστορία ελέγχεται ωστόσο για την αξιοπιστία της…

ΠΗΓΗ:

pinnokio.gr

Οφθαλμαπάτες και πώς βλέπουμε


Ο Ιμπν Αλχαζάν (965 – 1039) ήταν διάσημος Άραβας γιατρός Αιγυπτιακής καταγωγής ο οποίος έγραψε πολλά συγγράμματα γύρω απο την Οπτική. Σ αυτόν αποδίδεται η θεωρία της σύγκρισης των μεγεθών την οποία  διατύπωσε γύρω στο έτος 1000 μ.Χ. και συνίσταται στο γεγονός πως η αντίληψή μας για το μέγεθος ενός αντικειμένου είναι ανάλογη με την αντίληψή μας για το μέγεθος αντικειμένων που βρίσκονται γύρω του. Οι παρακάτω οφθαλμαπάτες θα σας κάνουν να «μην πιστεύετε στα μάτια σας»!

Μια εντελώς παράξενη καρέκλα

‘Ενας κύβος που επιπλέει;

Προς τα που γυρίζει ο τροχός;

Καλύψτε τη μέση του διαδρόμου και η ταχύτητα θ ανέβει καλύψτε τα άκρα και θα επιβραδύνει

Καπνίζετε; Μάλλον γι αυτό δεν τα βλέπετε ίσια!

Πραγματικός πονοκέφαλος για τον εγκέφαλο

ΠΗΓΗ:

antikleidi.com

ΟΥΡΑΛΙΑ 1959: «ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» – – – Το μυστήριο των θανάτου των εννέα σκιέρ


Πριν από 54 χρόνια και πιο συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 1959 ένα τραγικό γεγονός που συνέβη στα Ουράλια παραμένει ακόμη μέχρι σήμερα ανεξήγητο χωρίς κανείς να έχει κατορθώσει να δώσει μια πειστική απάντηση.

Επιφανειακά το τραγικό αυτό γεγονός, το οποίο έχει μείνει στην ιστορία ως το «πέρασμα του Ντιάντλοφ» (Dyatlov Pass) έχει να κάνει τον θάνατο εννέα, από μια ομάδα 10 Ρώσων σκιέρ, οι ο οποίοι χάθηκαν σε πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες και με θερμοκρασίες κάτω των 30 βαθμών Κελσίου.

Ο μοναδικός επιζών Yuri Yudin ενώ αγκαλιάζει την Lyudmila Dublinina καθώς η ομάδα ετοιμάζεται να αναχωρήσει ενώ ο Igor Dyatlov τους κοιτά

Σε μια πρώτη ανάγνωση το τι έγινε 54 χρόνια σε κάποιο σημείο της αχανούς Σιβηρίας το οποίο οδήγησε στο θάνατο εννέα ανθρώπων δε θα μπορούσε να ενδιαφέρει και πολύ. Δεν είναι η πρώτη φορά που χάνονται άνθρωποι ιδιαίτερα στην αφιλόξενη και παγωμένη αυτή περιοχή και ιδίως πριν από 54 χρόνια και δε θα απασχολούσε κανένα σήμερα εάν οι συνθήκες και λεπτομέρειες που συνοδεύουν αυτό το τραγικό περιστατικό δεν ήταν τόσο ανατριχιαστικές.

Και όλες αυτές οι λεπτομέρειες προέρχονται από τα ημερολόγια των νεκρών καθώς και από τα αρχεία των σοβιετικών υπηρεσιών που είχαν ασχοληθεί τότε με την υπόθεση.

Τη νύχτα της 2α; Φεβρουαρίου του 1959 κάποια μέλη της ομάδας προφανώς έσκισαν τις σκηνές που διέμεναν από μέσα ξεκινώντας περιπλανώμενοι χωρίς λόγο στην τούντρα της περιοχής χωρίς να φορούν τίποτα άλλο από τα ρούχα που είχαν όταν κοιμόντουσαν.

Τρεις εβδομάδες αργότερα πέντε πτώματα ανακαλύφθηκαν σε μια πλαγιά και μερικές εκατοντάδες μέτρα λίγο πιο πέρα από την κατασκήνωση τους. Χρειάστηκαν δύο μήνες ακόμη στα συνεργεία διάσωσης να ανακαλύψουν τα υπόλοιπα τέσσερα πτώματα τα οποία ήταν ντυμένα μερικώς με κάποια ρούχα που ανήκαν στους άλλους πέντε νεκρούς.

Απο το φίλμ που βρήκαν τα συνεργεία διάσωσης. Ίσως και η τελευτία φωτογραφία της ομάδας ενώ στήνει την κατασκήνωσή της

Σε έρευνες που έγιναν στα ρούχα των νεκρών ανακαλύφθηκαν ισχυρές δόσεις ραδιενέργειας. Παρά το γεγονός των βαρέων τραυμάτων που έφεραν οι νεκροί καθώς και των θρυμματισμένων οστών, κρανίων και πλευρών τα οποία έφεραν κάποια μέλη της ομάδας οι Ρώσοι ερευνητές δεν βρήκαν κάτι το επιλήψιμο και έκλεισαν την υπόθεση.

Η ομάδα αποτελείτο από φοιτητές του κρατικού πανεπιστημίου τεχνικών σπουδών των Ουραλίων όλοι εκ των οποίων ήταν ιδιαίτερα έμπειροι στις συνθήκες της περιοχής και τις καιρικές συνθήκες. Η φοιτητική αποστολή είχε οργανωθεί από τον 23 χρονο Igor Dyatlov και είχε ως σκοπό την εξερεύνηση του όρους Otorten στο βόρειο μέρος των Ουραλίων και ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου. Το δέκατο μέλος της ομάδας και ο μόνος που δεν πέθανε  ο Yury Yudin αισθάνθηκε αδιαθεσία κατά τη διάρκεια της αποστολής και άφησε την υπόλοιπη ομάδα για να μείνει σε ένα χωριό.

Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας συνέχισαν και όπως αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες που ίδιοι τράβηξαν το φιλμ των οποίων εντοπίστηκε αργότερα έστησαν την πρόχειρη κατασκήνωσή τους στις 2 Φεβρουαρίου στις πλαγιές ενός βουνού κοντά στο Ortoten..

Yuri Yudin

Το βουνό αυτό είναι γνωστό στον τοπικό πληθυσμό που διαμένει εκεί, τη φυλή Mansi, και ως Kholat Syakhl, το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να σημαίνει και το «βουνό των νεκρών». Η απόφαση των εκδρομέων να κατασκηνώσουν εκεί στις πλαγίες είναι περίεργη καθώς 1500 μέτρα πιο πέρα  υπήρχε ένα δάσος στο οποίο θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο πιο εύκολα και να προστατευθούν από τις πολικές θερμοκρασίες.

Όπως είπε πολλά χρόνια αργότερα και πιο συγκεκριμένα το 2008 στους St. Petersburg Times ο Yudin είτε ο Dyatlov δεν ήθελε να χάσουν την απόσταση που είχαν διανύσει είτε ήθελε να πειραματιστεί με την κατασκήνωση στην πλαγιά ενός βουνού.

Αυτή η κατασκήνωση έμελλε να είναι και η τελευταία τους. Πριν την αναχώρησή τους ο Dyatlov είχε πει πως η αποστολή θα διαρκούσε μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου ή και λίγο αργότερα. Δεν ήταν μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου που τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια ότι κάτι έχει συμβεί έφτασαν από εκεί που είχαν φύγει και στις 26 του μηνός τα πρώτα μέλη των συνεργείων έρευνας και διάσωσης ανακάλυψαν την κατασκήνωση.

Όταν οι πρώτοι αξιωματούχοι που ηγούντο των ερευνών έφτασαν στο σημείο διαπίστωσαν ότι οι σκηνές είχαν σκιστεί από μέσα προς τα έξω ενώ βρήκαν ίχνη  στο χιόνι οκτώ ή εννέα ατόμων τα οποία οδηγούσαν προς το δάσος. Σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές τα παπούτσια και ο εξοπλισμός της ομάδας είχε μείνει πίσω στις σκηνές και από τις πατημασιές έβγαινε το συμπέρασμα ότι τα μέλη της ομάδας βάδιζαν στο χιόνι φορώντας μόνο τις κάλτσες τους;. Με άλλα λόγια τα ευρήματα διατυπώνουν την υπόθεση ότι οι άτυχοι σκιέρ όρμησαν έξω από τις σκηνές τους σε σημείο που να σκίσουν και άρχισαν να τρέχουν όπως ακριβώς ήταν ντυμένοι από τον ύπνο προς το δάσος.


Μια φωτογραφία από σκηνή της αποστολής που βρήκαν οι διασώστες στις 26 Φεβρουαρίου 1959. Η σκηνή έχει κοπεί από μέσα προς τα έξω.

Τα πρώτα δύο πτώματα βρέθηκαν κοντά στην πρώτη σειρά των δέντρων κάτω από ένα μεγάλο πεύκο φορώντας μόνο τα εσώρουχά τους και ούτε καν κάλτσες. Σύμφωνα με αναφορές κλαδιά του δέντρου βρέθηκαν σπασμένα σημάδι ενδεχομένως ότι κάποιος ή κάποιοι προσπάθησαν να ανέβουν στο δέντρο, ενώ λίγο πιο πέρα υπήρχαν ίχνη από φωτιά που κάποιοι είχαν ανάψει.

Τρία ακόμη πτώματα βρέθηκαν ανάμεσα στη διαδρομή αυτή και την κατασκήνωση ανάμεσά τους και  αυτό του  Dyatlov και σε στάση σαν να προσπαθούσαν να γυρίσουν  πίσω στην κατασκήνωση. Ένας από τους νεκρούς ο Rustem Slobodin είχε σπασμένο κρανίο οι ιατροδικαστές που εξέτασαν τις σορούς διαπίστωσαν πως αυτό δεν ήταν θανατηφόρο και πριν κλείσουν την υπόθεση ως επίσημη δικαιολογία θανάτου που δόθηκε ήταν αυτή της υποθερμίας.

Δύο μήνες πέρασαν μέχρι να ανακαλυφθούν τα υπόλοιπα τέσσερα πτώματα τα οποία βρέθηκαν θαμμένα κάτω από όγκους χιονιού σε μια χαράδρα λίγα δεκάδες μέτρα πιο μακριά από το μεγάλο δέντρο. Αυτό που διαπιστώθηκε από την εξέταση των σορών ήταν όλοι πέθαναν από εσωτερικά τραύματα παρά το γεγονός ότι κανείς τους δεν εμφανή σημάδια τραυματισμού, εκτός από ένα τον Nicolas Thibeaux-Brignollel ο οποίος είχε και αυτός σπασμένο κρανίο. Ο Alexander Zolotariov βρέθηκε με σπασμένα πλευρά το ίδιο και η Ludmila Dubinina με ανατριχιαστική λεπτομέρεια ότι είχε χάσει τη γλώσσα της.

Από αριστερά ,Lyudmila Dublinina, Rustem Slobodin, Alexander Zolotaryov and Zina Kolmogorova ποζάρουν στο φακό, στις αρχές του 1959

Κάποιοι ιατροδικαστές επισήμαναν το ενδεχόμενο η ομάδα να υπέστη επίθεση από την τοπική φυλή που κατοικεί στην περιοχή τους Mansi αλλά τα τραύματα ήταν τόσο ισχυρά που ξεπερνούσαν τη δύναμη ενός ανθρώπου. «Η ποιότητα των τραυμάτων είναι η ίδια με αυτή ενός αυτοκινητιστικού δυστυχήματος» είχε δηλώσει  Boris Vozrozhdenny ένας εκ των ιατροδικαστών που είχαν ασχοληθεί με την υπόθεση σύμφωνα με έγγραφα που έγιναν αργότερα γνωστά.

Η υπόθεση όμως στη συνέχεια γίνεται όλο και πιο περίεργη. Οι τέσσερις νεκροί που βρέθηκαν τελευταίοι ήταν καλύτερα ντυμένοι και φορούσαν κάποια από αυτά που φορούσε η ομάδα των πέντε. Έτσι ο Zolotariov βρέθηκε να φορά ένα παλτό της Dubinina και η τελευταία είχε τυλίξει στα πόδια της ένα μάλλινο παντελόνι που φορούσαν οι δύο που είχαν βρεθεί κοντά στο πεύκο Για να γίνει η υπόθεση ακόμη πιο περίπλοκη στα ρούχα των τεσσάρων βρέθηκαν ισχυρές δόσεις ραδιενεργής ακτινοβολίας.

Η ραδιενέργεια είναι δύσκολο να εξηγηθεί, αλλά η πιο πειστική εξήγηση θα ήταν αυτή της χιονοστιβάδας η οποία οδήγησε στο φαινόμενο του «παράδοξου γδυσίματος» (Paradoxical undressing) το οποίο είναι αποτέλεσμα υποθερμία καθώς φέρνει παραισθήσεις σε αυτούς που το βιώνουν. Εάν μια χιονοστιβάδα από τις πλαγιές του βουνού κατάφερε να τους θάψει έστω και για κάποια ώρα και στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν έσκισαν τις σκηνές τρέχοντας με υποθερμία για αναζήτηση βοήθειας. Ενδεχομένως και κάτω από το βάρος του χιονιού εξηγούνται και κάποια από τα εσωτερικά τραύματα που έφεραν.

Igor Dyatlov

Το σενάριο θα ήταν πειστικό εάν, εάν νέα στοιχεία δεν έρχονταν στη δημοσιότητα. Η υπόθεση αρχικά έκλεισε, μετά την κατάρρευση όμως της ΕΣΣΔ στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 κάποια αρχεία ανοίχτηκαν και ανάμεσα σε αυτά ήταν η αναφορά του επικεφαλής των ερευνών του Lev Ivanov τα οποία αντί να διαλευκάνουν συσκότισαν μια ήδη περίεργη υπόθεση.

Ο Ivanov στην αναφορά που είχε κάνει τότε έγραφε ότι τόσο οι σοροί όσο και ο εξοπλισμός των εννέα σκιέρ έφεραν ισχυρές δόσεις ραδιενεργού ακτινοβολίας και η βελόνα του μετρητή Geiger που έφερε μαζί του πήδηξε κυριολεκτικά στο τέρμα της διαδρομής. Όλη πρακτικά η κατασκήνωση είχε ραδιενέργεια. Αργότερα και δίνοντας συνέντευξη  στην εφημερίδα του Καζακστάν Leninsky Put –συνέντευξη που ξαναέφεραν στη δημοσιότητα οι St. Petersburg Times ότι οι ανώτεροι του του είπαν να κλείσει την υπόθεση γρήγορα παρά το γεγονός μαρτυριών για φωτεινές σφαίρες που είχαν κάνει την εμφάνιση τους στην περιοχή μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου.

«Είμαι πεπεισμένος ότι οι φωτεινές αυτές σφαίρες έχουν σχέση με το θάνατο των παιδιών αυτών» είχε πει ακόμη στην συνέντευξή του ο Ivanov.

Τις μαρτυρίες κατέθεσε και μια άλλη ομάδα φοιτητών η οποία είχε κατασκηνώσει 55 περίπου χιλιόμετρα πιο πέρα. Οι μαρτυρίες μιλούσαν για φωτεινά σφαιρικά σώματα χρώματος πορτοκαλί τα οποία πέταξαν πάνω από το χωριό Kholat-Syakhl. που ήταν κοντά , φωτεινά όσο μια πανσέληνο για να χαθούν στη συνέχεια στον ορίζοντα.

Ακόμη μια θεωρεία η οποία έχει να κάνει με τη ραδιενέργεια είναι ότι κάπως η ομάδα ήρθε σε επαφή με κάποιο μυστικό σοβιετικό πείραμα που σχετιζόταν με πυρηνικά όπλα. Έτσι εξηγείται και το ελαφρύ μαύρισμα κάποιων από τους νεκρούς που ορισμένες μαρτυρίες αναφέρουν ότι είδαν κατά τη διάρκεια της κηδείας των θυμάτων.

Όλες οι πιθανότητες είναι ανοικτές για το τι συνέβη πραγματικά στο «βουνό του θανάτου» στην ομάδα αυτή των εννέα ατόμων. Όλες οι θεωρίες όμως έχουν τόσο μια δόση πειστικότητας χάνουν όμως από δεδομένα όπως η ραδιενέργεια, από την πραγματική αιτία του θανάτου, από τα τραυματισμένα κρανία και τα πλευρά από τον πανικό τέλος που φαίνεται πως κυρίευσε την ομάδα εκείνο το βράδυ της 2α; Φεβρουαρίου.

Ακόμη και σήμερα τα αρχεία της υπόθεσης δεν έχουν ανοιχτεί και όλες οι προσπάθειες δικηγόρων για να τα φέρουν στο φως έχουν σκοντάψει στα γρανάζια της ρωσικής γραφειοκρατίας του υπουργείου Άμυνας και της FSB που ακόμη αρνούνται να τα παραχωρήσουν.

Ακόμη και σήμερα ο Yury Kuntsevich επικεφαλής του ιδρύματος Dyatlov Foundation το οποίο προσπαθεί να λύσει την υπόθεση δεν μπορεί να αποκαλύψει τα στρατιωτικά πειράματα που γίνονταν στην περιοχή:

«Δεν μπορούμε να πούμε τι είδος στρατιωτικών πειραμάτων γινόταν τότε στην περιοχή αλλά αυτή η καταστροφή είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης παρέμβασης» είχε δηλώσει στους St. Petersburg Times.

Η περιοχή που η ομάδα των σκιέρ βρήκε το θάνατο ονομάζεται επίσημα ως Dyatlov Pass και ο μοναδικός επιζών ο Yury Yudin δηλώνει ακόμη και σήμερα πως προσεύχεται καθημερινά ζητώντας από το Θεό να μάθει επιτέλους τις πραγματικά έγινε στους φίλους που έχασε.

Διαβάστε περισσότερα στο St. Petersburg Times

ΠΗΓΗ:

dinfo.gr

Πολυέλαιος φωτίζει, ….. τρώγοντας βακτήρια..!!!!


Ο πολυέλαιος bacterioptica «σπάει» τους κανόνες του σχεδιασμού, καθώς λειτουργεί τρώγοντας τα βακτήρια των ενοίκων του σπιτιού, του κήπου αλλά και των επισκεπτών, και ανάλογα αλλάζει σχήμα και φωτισμό. Πώς γίνεται αυτό; «Το φωτιστικό είναι εφοδιασμένο με τρυβλία Petri.

 


 

Είναι ζωντανός με την κυριολεκτική έννοια: Καλλιεργεί, διανέμει και φωτίζει τη βακτηριακή ζωή των μελών της οικογένειάς του μέσω μιας διακλάδωσης μεταλλικών ράβδων, δίσκων καλλιέργειας βακτηρίων και οπτικών ινών.

 


 

Είναι ένα οικοσύστημα από μόνος του που θα ζει και θα αναπνέει τον ίδιο αέρα και τα βακτήρια της οικογένειας στην οποία ανήκει», αναφέρει ο Mike Thompson από το design studio MADLAB που δημιούργησε τον πολυέλαιο Bacterioptica.

 


 

Οι οδηγίες εγκατάστασης είναι σαφείς και αφορούν στην τοποθέτηση των βακτηρίων στα τριβλία, είτε αυτά προέρχονται από το δέρμα των ενοίκων, των επισκεπτών τους είτε από τον κήπο ή τα κατοικίδια. «Ένα ζωντανό οικοσύστημα στο ταβάνι του σπιτιού σας που λειτουργεί τρώγοντας τα βακτήρια που ζουν… ανάμεσά μας!», συμπληρώνει ο ίδιος.

 


ΠΗΓΗ:

 

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Στη Ρωσία έπεσαν μετεωρίτες -Καταστροφές και 250 τραυματίες [βίντεο & εικόνες]

Η Ρωσία δέχθηκε «επίθεση» από κομμάτια μετεωρίτη, ο οποίος εξερράγη πάνω από την περιοχή του Τσέλιαμπινσκ. Οι εικόνες είναι συγκλονιστικές και θυμίζουν ταινία επιστημονικής φαντασίας. Τα ερασιτεχνικά  βίντεο ντοκουμέντα ανεβαίνουν το ένα μετά το άλλο στο διαδίκτυο και δείχνουν τις φλεγόμενες ουρές να πέφτουν από τον ουρανό.

Το πρωί της Παρασκευής μετεωρίτες έπεσαν στο Τσέλιαμπινσκ.Βίαιες εκρήξεις προκλήθηκαν στα χαμηλά στρώματα της ατμόσφαιρας πάνω από τα Ουράλια και περιοχές της κεντρικής Ρωσίας με αποτέλεσμα να σπάσουν τα τζάμια σε πολλά κτίρια. Ωστόσο κομμάτια του μετεωρίτη δεν έπεσαν στη Γη.

Στις 11:00 τοπική ώρα (07:00 ώρα Ελλάδας) έγιναν πολυάριθμες κλήσεις για τραυματισμούς–κοψίματα και μώλωπες. Περισσότεροι από 250 άνθρωποι τραυματίστηκαν, οι τρεις σοβαρά, από την πτώση μετεωριτών στην περιοχή των Ουραλίων, ανακοίνωσε το τοπικό γραφείο του ρωσικού υπουργείου Εσωτερικών, σύμφωνα με το πρακτορείο Ιντερφαξ. «Οι μέχρι τώρα πληροφορίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον 250 τραυματίες, από τους οποίους οι τρεις είναι σε σοβαρή κατάσταση», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του υπουργείου.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως ζημιές έχουν καταγραφεί σε έξι πόλεις της περιοχής.

Από το κρουστικό κύμα έσπασαν τα τζάμια στο γραφείο του Ιταρ-Τας στο κέντρο του Τσέλιαμπινσκ, σύμφωνα με το πρακτορείο, ενώ τοίχος κατέρρευσε σε εργοστάσιο στην ίδια πόλη.

Το υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών ανακοίνωσε πως κινητοποίησε 20.000 άντρες και τρία αεροπλάνα ή ελικόπτερα για να επιθεωρήσουν τις περιοχές.

Πηγή: iefimerida.gr

 

 

 

Εξωγήινοι σε ματς της Φιορεντίνα!


Διαβάστε μία από τις πιο παράξενες ποδοσφαιρικές ιστορίες. Τα UFO και οι εξωγήινοι που έκαναν την εμφάνιση τους στον ουρανό του «Αρτέμιο Φράνκι» το 1954 παγώνοντας 10.000 θεατές αλλά και τους ποδοσφαιριστές της Φιορεντίνα! Έπειτα από 60 χρόνια οι πρωταγωνιστές θυμούνται τι συνέβη εκείνο το απόγευμα!

27 Οκτωβρίου 1954. Το ματς ανάμεσα στη δεύτερη ομάδα της Φιορεντίνα και της γειτονικής Πιστοϊέζε βρίσκεται σε εξέλιξη στο «Αρτέμιο Φράνκι».

Τουλάχιστον 10.000 θεατές παρακολουθούν τις προσπάθειες των ποδοσφαιριστών.

Ανάμεσα τους και ο Τζίτζι Μπόνι (δεύτερος από αριστερά στη φωτογραφία), φανατικός υποστηρικτής της Φιορεντίνα, ο οποίος στα χρόνια που ακολούθησαν ανέλαβε συντονιστής των οργανωμένων οπαδών των «βιόλα».

Έχοντας πλέον πατήσει τα 80 εξακολουθεί να ανακαλεί με λεπτομέρειες στη μνήμη του την συγκεκριμένη ημερομηνία.

Ένα ασυνήθιστο γεγονός σημάδεψε την ζωή των θεατών αλλά και των παικτών. Όσο και αν ακούγεται απίστευτο ισχυρίζoνται πως έγιναν μάρτυρες UFO πάνω από το «Αρτέμιο Φράνκι».

«Θυμάμαι που έβλεπα ξεκάθαρα αυτό το απίστευτο θέαμα. Κινούνταν πολύ γρήγορα και ξαφνικά σταμάτησαν. Διήρκεσε για λίγα λεπτά. Θα περιέγραφα αυτό που είδα σαν πούρα Κούβας. Έμοιαζαν στο σχήμα με πούρα» τονίζει ο Μπόνι.

Ξαφνικά το γήπεδο σώπασε. Παίκτες και οπαδοί κοιτούσαν στον ουρανό προσπαθώντας να αντιληφθούν τι συνέβαινε. Από που προέρχονταν αυτά τα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα;

Σχεδόν 60 χρόνια μετά ο Μπόνι επιχειρεί να επαναφέρει εκείνη τη μέρα στο μυαλό του. «Νομίζω ήταν κάτι εξωγήινο. Αυτό πιστεύω. Δεν μπορώ να δώσω διαφορετική εξήγηση».

Το συγκεκριμένο θέμα ανακίνησε το BBC ζητώντας από τον Mπόνι αλλά και τρεις ποδοσφαιριστές που αγωνίζονταν εκείνη την εποχή στην Φιορεντίνα να επιστρέψουν στο «Αρτέμιο Φράνκι».

Ανάμεσα τους, ο Αρντίκο Μανίνι, ο οποίος θεωρείται «θρύλος» στον ιταλικό σύλλογο. Ήταν ο παίκτης-κλειδί της Φιορεντίνα στη δεκαετία του ’50, ενώ πήρε μέρος και στο Μουντιάλ του 1954.

«Θυμάμαι τα πάντα από το Α μέχρι το Ω. Ενώ ο αγώνας βρισκόταν σε εξέλιξη ξαφνικά όλοι σταμάτησαν και κοιτούσαν επίμονα τον ουρανό. Ήταν κάτι σαν αυγό που κινούνταν αργά, αργά, αργά…Όλοι κοιτούσαν ψηλά, ενώ έπεφτε στη γη μία ασημί λάμψη.

Ήμασταν έκπληκτοι. Δεν είχαμε δει στο παρελθόν ποτέ κάτι τέτοιο. Από την μέρα που το είδαμε σοκαριστήκαμε» αναφέρει ο παλαίμαχος άσος.

Ήταν εξωγήινοι τελικά; Οι ποδοσφαιριστές της Πιστοϊέζε, Ρόμολο Τούτσι και Ρονάλντο Λόμι δεν έχουν καμία αμφιβολία για αυτό. Ο Τούτσι όποιος βρίσκεται στην όγδοη δεκαετία της ζωής του αισθάνεται ευλογημένος για το γεγονός πως ήταν αυτόπτης μάρτυρας αυτού του παράξενου γεγονότος.

«Ήμουν τόσο περίεργος και συνάμα πολύ χαρούμενος γιατί εκείνα τα χρόνια όλοι μιλούσαν για UFO και εξωγήινους και εμείς είχαμε αυτή την εμπειρία.

Τους είδαμε, τους είδαμε απευθείας, στα αλήθεια». Ο Τούτσι εμφανίζεται βέβαιος πως το UFO προέρχεται από κάποιο άλλο μέρος του γαλαξία.

«Στα αλήθεια το πιστεύω. Βρισκόμασταν στο στάδιο και τους είδαμε. Ήταν κάτι σπουδαίο να το παρατηρούμε».

Η Φιορεντίνα την δεκαετία του ’50 θεωρούνταν μία από τις κορυφαίες ομάδες του πλανήτη. Την επόμενη σεζόν κατέκτησε εύκολα το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της τερματίζοντας 12 βαθμούς πάνω από την Μίλαν.

Ο επισκέπτης από το διάστημα ήθελε προφανώς λίγη διασκέδαση. Η Φιορεντίνα αποτέλεσε μία έξυπνη επιλογή. Αγαπούν όμως το ποδόσφαιρο οι εξωγήινοι; Το μυστήριο καλά κρατεί…

 

ΠΗΓΗ:BBC

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

pinnokio.gr