Category Archives: ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Υπέροχοι απόκληροι: Βέβηλο μυθιστόρημα δια χειρός Κοέν


Ένας στιχουργός που ασχολήθηκε συστηματικά με τη μουσική και τον ρυθμό δεν θα μπορούσε παρά να γράψει ένα μυθιστόρημα λυρισμού και γλωσσικής έκρηξης, και όχι ένα έργο με αυστηρή πλοκή.

Ο αφηγητής είναι ανθρωπολόγος και ασχολείται με μια ινδιάνικη φυλή που ζούσε στον Καναδά. Παντρεμένος με την Έντιθ, μέλος αυτής της φυλής, συνάμα διατηρεί ομοφυλοφιλικές σχέσεις με τον Φ, μέλος του Κοινοβουλίου. Το τρίγωνο αυτό λειτουργεί σαν ένα πεδίο προσωπικών σχέσεων που ναι μεν ζει ευδαιμονιστικά, αλλά συνάμα αναζητεί ένα άλλο νόημα πίσω από την τρυφηλότητα. Το νόημα αυτό το βρίσκει ο αφηγητής στην αγία Κάτερι Τεκακουίθα, μέλος της φυλής των Μοϊκανών που ασπάστηκε το 1676 τον καθολικισμό.

«Τι είναι ένας άγιος; Ένας άγιος είναι κάποιος που έχει εκπληρώσει ένα ενδεχόμενο που οι υπόλοιποι άνθρωποι έχουν αμυδρές πιθανότητες να πετύχουν. Είναι δύσκολο να πει κανείς ποιο είναι αυτό το ενδεχόμενο. Νομίζω ότι σχετίζεται με την ενέργεια της αγάπης. Η επαφή με αυτήν την ενέργεια καταλήγει στην επιβολή ενός είδους ισορροπίας στο χάος.»

Η στάση του Κοέν είναι ποιητική αλλά μαζί και αθυρόστομη. Στο κείμενό του γλιστράμε πάνω σε λυρικές εκφράσεις και φιλοσοφικές προτάσεις άφατης συνυποδήλωσης που αποκαλύπτει τη ζωή με άλλο βλέμμα. Ταυτόχρονα, ωστόσο, η ελευθεροστομία του είναι μια άλλη διέξοδος σε έναν παφλάζοντα εσωτερικό βρασμό ο οποίος εκτονώνεται με εκφράσεις και λέξεις που ξεφεύγουν από τα όρια του ευπρεπώς λέγειν. Έτσι, το ύφος του κειμένου, αν εξαιρέσει κανείς τα αφηγηματικά κομμάτια, είναι χειμαρρώδες, συσσωρευτικό, οργίλο και παθιασμένο μαζί, συναισθηματικό και λυρικό. Ο αναγνώστης δεν τρέχει στην ανάγνωση, αλλά την προσεγγίζει σαν ποιητικό έργο με τον αργό ρυθμό που στέκεται στη φράση και γεύεται τα μικρά παιχνίδια της γλώσσας.

Τελικά, πώς προσεγγίζει ο Κοέν την αγία; Μα με τη βέβηλη διάθεση να μπει στον κόσμο της, να τη γαμήσει, όπως λέει, να παραβιάσει το εσωτερικό της για να βρει την απόκληρη υφή της. Ίσως κι ο ίδιος νιώθει ξένος λόγω της ομοφυλοφιλικής του στάσης σε ένα περιβάλλον που δεν επιτρέπει τέτοιες «παρεκκλίσεις». Το ίδιο και μια αγία σε ένα περιβάλλον παγανιστικό αλλά και σε μια χριστιανική κοινωνία υποκρισίας και σεμνοτυφίας.

Διαβάζω ότι ο Κοέν έγραψε το έργο στην Ύδρα, στην ελληνική Ύδρα, και γι’ αυτό μέσα παρελαύνουν και ελληνικές λέξεις. Απ’ την άλλη γράφει υπό την επήρεια αμφεταμινών. Αυτά δεν πρέπει ούτε να μας αποθαρρύνουν ούτε να μας ενθαρρύνουν στην ανάγνωσή του, αφού το ίδιο το κείμενο, παρά τις αντιστάσεις του, είναι ένας διάδρομος μυστικισμού και λυρισμού, ποιητικής διάθεσης και αναζήτησης που δεν αφήνει αδιάφορο τον αναγνώστη.

Ο blogger Πατριάρχης Φώτιος

Λέοναρντ Κοέν
“Υπέροχοι απόκληροι”
μετ. Αλ. Καλοφωλιάς
εκδόσεις Κέδρος
2012
σελ. 325
τιμή: 15,00€

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

in2life.gr

Νέο μυθιστόρημα με τον Τζέιμς Μποντ ετοιμάζει ο Γουίλαμ Μπόιντ


Θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από τα βρετανικά βιβλιοπωλεία

Περισσότερο από ένα εκατομμύριο αντίτυπα διεθνώς έχουν πουλήσει τα μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μποντ.

Μια νέα περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μποντ θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία τον Σεπτέμβριο του 2013 ανακοίνωσε το Ίδρυμα Ίαν Φλέμινγκ, που διαχειρίζεται την περιουσία και τα πνευματικά δικαιώματα του έργου του βρετανού συγγραφέα-πατέρα του θρυλικού κατασκόπου. Μυστικός κρατείται ακόμη ο τίτλος όπως και η πλοκή του νέου μυθιστορήματος, πάντως το Ίδρυμα αποκάλυψε ότι «θα έχουμε μια επιστροφή στην εποχή του κλασικού Μποντ, με πρωταγωνιστή έναν 45χρονο 007, στο 1969».
Εξήντα χρόνια κλείνουν εφέτος από την έκδοση της πρώτης ιστορίας με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μποντ. Ο βρετανός Ίαν Φλέμινγκ (1908-1964), δημοσιογράφος, αξιωματικός και συγγραφέας, ήταν ήδη ώριμος όταν πρωτοκυκλοφόρησε το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, το Casino Royal το 1953. Μέχρι τον θάνατό του 11 χρόνια αργότερα, είχε γράψει συνολικά 12 μυθιστορήματα και δύο συλλογές διηγημάτων με κεντρικό χαρακτήρα τον μυστικό πράκτορα Τζέιμς Μποντ.
Η επιτυχία των μυθιστορημάτων ήταν εξαιρετική και η βιομηχανία του κινηματογράφου την εκμεταλλεύτηκε δεόντως. Η πρώτη ταινία με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ, ο «Δόκτωρ Νο», γυρίστηκε το 1962. Έκτοτε οι εκδοτικές και οι κινηματογραφικές εκδοχές του ήρωα βαδίζουν μαζί, ενισχύοντας η μία την άλλη. Το «Skyfall», η τελευταία ταινία της σειράς, γνώρισε κριτική και εισπρακτική επιτυχία άνευ προηγουμένου. Οι κριτικοί την χαρακτήρισαν την καλύτερη ταινία του Τζέιμς Μποντ ενώ ορισμένοι θεωρητικοί την αποκάλεσαν κινηματογραφικό δοκίμιο για τη δυστοπία. Κάτι το ανατρεπτικό στόρι, κάτι η αριστοτεχνική σκηνοθεσία του Σαμ Μέντες, κάτι που συνηθίσαμε πια τον ξανθό Ντάνιελ Κρεγκ στον ρόλο, κάτι η εμπνευσμένη επιλογή του υπόλοιπου καστ… η ταινία σημείωσε παγκόσμιες εισπράξεις που υπερέβησαν το ένα δισεκατομμύριο δολάρια καταλήγοντας η πιο επικερδής ταινία «Τζέιμς Μποντ» όλων των εποχών.
Από την πλευρά του, το Ίδρυμα Ίαν Φλέμινγκ έχει κάθε συμφέρον να διατηρεί ζωντανό το ενδιαφέρον για τις περιπέτειες του Τζέιμς Μποντ, που έχουν πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Μετά τον θάνατο του συγγραφέα του, ο Μποντ έχει αναστηθεί αρκετές φορές από την πένα άλλων συγγραφέων α λα μανιέρ ντε Ίαν Φλέμινγκ, όμως το εγχείρημα δεν είναι πάντοτε επιτυχημένο. Συγγραφείς χωρίς μεγάλη εμπειρία και προσωπικό ύφος μιμούνται πιο πρόθυμα τον Φλέμινγκ, αλλά αν είναι ατάλαντοι το αποτέλεσμα είναι άνευρο και πλαδαρό. Ικανοί συγγραφείς με αρκετούς δικούς τους τίτλους εγγυώνται καλύτερα κείμενα, όμως δύσκολα αποφεύγουν τον πειρασμό να πειραματιστούν με τον ήρωα του Φλέμινγκ δίνοντάς του προεκτάσεις που μπορεί να αιφνιδιάζουν δυσάρεστα το κοινό, όπως ο αμερικανός συγγραφέας θρίλερ Τζέφρι Ντίβερ που έγραψε την Carte Blanche (2011), την κατά σειρά 37η ιστορία του Τζέιμς Μποντ, μεταφέροντας τον ήρωα στον 21ο αιώνα.
Τη νέα περιπέτεια θα υπογράφει ο 61χρονος βρετανός Γουίλιαμ Μπόιντ, συγγραφέας καταξιωμένος που έχει δοκιμαστεί και στο αστυνομικό μυθιστόρημα. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τρία μυθιστορήματά του, το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα εποχής Το γαλάζιο απόγευμα (Ωκεανίδα, 1997) και τα αστυνομικά Η απειλή (Ωκεανίδα, 2007) και Τοπικές καταιγίδες (Μεταίχμιο, 2010). Βραβευμένος με τα βραβεία Whitbread και Somerset Maugham, είναι επίσης ασκημένος στο σενάριο – ιδιαίτερα σημαντικό προσόν στη συγκεκριμένη περίπτωση.
«Στρατολογημένοι» από το Ίδρυμα ήταν στο παρελθόν οι πεζογράφοι Κίνγκσλεϊ Έιμις, Κρίστοφερ Γουντ, Τζον Γκάρντνερ, Ρέιμοντ Μπένσον και ο Σεμπάστιαν Φοκς που έγραψε το -κατά γενική ομολογία επιτυχημένο- Devil May Care (2008) για τον εορτασμό της επετείου των 100 χρόνων από τη γέννηση του Φλέμινγκ.
Σχετικά με την ανάθεση της συγγραφής, ο Μπόιντ είχε δηλώσει τον Απρίλιο του 2012 ότι δέχτηκε αμέσως την πρόταση γιατί τη θεώρησε μια «φανταστική, συναρπαστική πρόκληση». Είπε, μάλιστα, ότι ήταν εξοικειωμένος με τον Φλέμινγκ, μιας και τον είχε χρησιμοποιήσει ως χαρακτήρα στο δικό του μυθιστόρημα Any Human Heart (2002) που ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker.
Θα αποδειχτεί ο Μπόιντ διάδοχος του Φλέμινγκ καταλληλότερος από τους προηγούμενους; Η Κορίν Τέρνερ, διευθύντρια των Εκδόσεων Ίαν Φλέμινγκ, θεωρεί ότι ο Μπόιντ συνδυάζει, όπως ο Φλέμινγκ, τη λογοτεχνικότητα με την απήχηση σε ένα ευρύ κοινό και ότι γράφει το είδος των μυθιστορημάτων που θα έγραφε σήμερα ο Ίαν Φλέμινγκ, αν ζούσε.
Οι φανατικοί του μυθιστορηματικού Μποντ μπορούν να ελπίζουν σε έναν καλογραμμένο, περίπλοκο, πολυεπίπεδο ήρωα, πολύ πιο ενδιαφέροντα από τον «καρτουνίστικο χαρακτήρα» που παρουσιάζουν οι ταινίες – τουλάχιστον αυτό υποσχέθηκε ο Γουίλιαμ Μπόιντ.
Το μυθιστόρημα θα κυκλοφορήσει στα αγγλικά από τις εκδόσεις Jonathan Cape τον Σεπτέμβριο στη Βρετανία και από τις εκδόσεις HarperCollins τον Οκτώβριο στις ΗΠΑ.
ΠΗΓΗ:

Γιατί δεν σώθηκαν οι εβραίοι στην Ελλάδα


Το βιβλίο της Καρίνας Λάμψα και του Ιακώβ Σιμπή φιλοδοξεί να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων που σχετίζονται με τη διάσωση των εβραίων στην ελληνική επικράτεια, τη σχέση τους με τη χριστιανική κοινότητα, τον ρόλο του ΕΑΜ και τα εσωτερικά προβλήματα της εβραϊκής κοινότητας

Η μεγάλη συγκέντρωση των εβραίων τον Ιούλιο του 1942, κατόπιν διαταγής των κατοχικών δυνάμεων, στην πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη που σηματοδότησε την έναρξη του διωγμού

Στις 5 Μαρτίου 1943 ο επικεφαλής του διορισμένου από τους Γερμανούς Εβραϊκού Συμβουλίου στη Θεσσαλονίκη ραβίνος Τσβι Κόρετς υπέγραφε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Καλούμε τους ομόθρησκούς μας να διατηρήσουν όλη την ηρεμία των και την ψυχραιμία, να μην παρασυρθούν από τον πανικόν, να μη δίδουν πίστη εις τας ανησυχητικάς διαδόσεις, που όλες είναι δίχως βάση. Ο καθένας πρέπει να εξακολουθεί να ασχολείται ήρεμα με τις εργασίες του και να εμπιστεύεται εις τους διευθύνοντας την Κοινότητα». Μία εβδομάδα μετά ο ίδιος ο αρχιραβίνος εμφανίστηκε στη συναγωγή για να ανακοινώσει στους ομόθρησκούς του ότι όλος ο πληθυσμός θα εκτοπιζόταν στην Κρακοβία. Ηξερε άραγε εκ των προτέρων ο Κόρετς ότι τους περίμεναν στρατόπεδα και κρεματόρια, κάτι που συνιστά, αν το γνώριζε, εσχάτη προδοσία, ή ήταν κι αυτός παραπλανημένος; Μπορούσαν άραγε να διασωθούν οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης, όπως διασώθηκε μια μεγάλη πλειοψηφία των εβραίων της Αθήνας, της Λάρισας ή του Βόλου;  Ποιος ήταν ο ρόλος των διορισμένων από τις κατοχικές δυνάμεις Εβραϊκών Συμβουλίων; Ηταν συνεργάτες των Γερμανών ή αναγκαίος θεσμός για τη βοήθεια των εβραίων που είχαν τη μεγαλύτερη ανάγκη; Το βιβλίο της Καρίνας Λάμψα και του Ιακώβ Σιμπή με τίτλο « Η Διάσωση» (εκδόσεις Καπόν) φιλοδοξεί να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων που σχετίζονται με τη διάσωση ή τη μη διάσωση των εβραίων στην ελληνική επικράτεια και να υπογράψει μια νέα αφήγηση αυτής της ιστορίας, κομμάτι της συνολικής ιστορίας του Ολοκαυτώματος.
Στο πρώτο μέρος τίθενται ερωτήματα που απασχολούν εδώ και χρόνια τους ιστορικούς. Κυρίως το ερώτημα κατά πόσον η «τελική λύση», η πλήρης εξόντωση των εβραίων στην Ευρώπη, ήταν στρατηγικός στόχος της γερμανικής πολιτικής για να εξαφανιστεί το «αίτιο του κακού» από τη Γη ή ήταν ένας δευτερεύων στόχος μιας νέας γερμανικής πολιτικής όπου η καταστροφή των αλλοεθνών θα βοηθούσε την εγκατάσταση των Γερμανών προς ανατολάς και το πέρασμα των οικονομικών και πολιτικών ηνίων στα χέρια τους.
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου και το πιο ενδιαφέρον για μας ασχολείται με την ιστορία των εβραίων στην ελληνική επικράτεια. Οι δύο συγγραφείς αναρωτιούνται: «βοήθησαν οι χριστιανοί έλληνες να σωθούν οι εβραίοι;». Οι αριθμοί απαντάνε αρνητικά, καθώς από 77.377 εβραίους που ζούσαν στην ελληνική επικράτεια επέζησαν τελικά 10.226 (μείωση πληθυσμού κατά 86%). Στη δε Θεσσαλονίκη από 55.250 εβραίους, που αντιστοιχούσαν στο 23,7% του πληθυσμού της πόλης, αφανίστηκε ολοσχερώς το 96%.
Στη Θεσσαλονίκη έγινε η μεγάλη καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας, αφού οι περισσότεροι εστάλησαν στα στρατόπεδα της Πολωνίας και δεν γύρισαν πίσω ποτέ. Είναι αξιοσημείωτο ότι η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης φαίνεται να πορεύεται στην αρχή με τη σιγουριά ότι θα καταφέρει να ξεφύγει από τη γερμανική λαίλαπα. Τα γεγονότα θα διαψεύσουν αυτές τις προσδοκίες. Σύμφωνα με τους συγγραφείς υπήρχαν πολλές αιτίες που συνέτειναν σε αυτό: ο συντηρητισμός και ο κλειστός χαρακτήρας της κοινότητας. Η έλλειψη διασύνδεσης με κινήματα και οργανώσεις, αλλά και η χαμηλή οργάνωση του αριστερού κινήματος στη Θεσσαλονίκη. Η γεωγραφική θέση και η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν τα γεγονότα και, τέλος, οι χαμηλού επιπέδου σχέσεις μεταξύ του εβραϊκού και του χριστιανικού πληθυσμού της πόλης. «Οι χριστιανοί στην καλύτερη περίπτωση φοβόντουσαν, στη χειρότερη αδιαφορούσαν, κάποιοι από τα μεσαία στρώματα είδαν με καλό μάτι την απέλαση του σεφαραδίτικου στοιχείου από την πόλη, οι δε διανοούμενοι, που κοίταζαν με αποστροφή αυτά τα βήματα, φοβούνταν να εκφραστούν» αναφέρουν μαρτυρίες της εποχής. Ο γενικός διοικητής της Μακεδονίας Βασίλης Σιμωνίδης, σκληρός συνεργάτης των Γερμανών, διευκόλυνε το έργο της «αποεβραιοποίησης» της πόλης. Και οι δύο πρόεδροι του διορισμένου Εβραϊκού Συμβουλίου, ο συνεργάτης Σάμπυ Σαλτιέλ και μετέπειτα ο αμφιλεγόμενος αρχιραβίνος Τσβι Κόρετς, θα αποδειχθούν ανίκανοι να προστατέψουν τον εβραϊκό πληθυσμό. Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι μέχρι τελευταίας στιγμής οι Γερμανοί εξαπατούσαν τον Κόρετς, λέγοντάς του ότι οι εβραίοι θα μεταφερθούν σε ένα μικρό αυτόνομο χωριό στην Κρακοβία. Βεβαίως η διάδοση των πληροφοριών ήταν τότε περιορισμένη και πιθανόν ο Κόρετς αγνοούσε τι είχε συμβεί με τους εβραίους άλλων χωρών που μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την άλλη είχαν μεσολαβήσει διάφορα πογκρόμ εβραίων στη Θεσσαλονίκη που δεν άφηναν αμφιβολία για το τι σκέπτονται οι Γερμανοί για τους εβραίους.
Αντίθετα, στην Αθήνα τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Κατ’ αρχάς ο ραβίνος Μπαρζιλάι, επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας, δεν παρέδωσε στους Γερμανούς τις λίστες με τα ονόματα των εβραίων, όπως είχε κάνει ο Κόρετς στη Θεσσαλονίκη. Σε συμφωνία με το ΕΑΜ αποφασίστηκε η διάσωση των εβραίων της Αθήνας και η μεταφορά της πλειοψηφίας αυτών στο βουνό ή στην Εύβοια, απ’ όπου περνούσαν στην Τουρκία και μετά στην Παλαιστίνη. Σημαντική βοήθεια προσέφεραν, σύμφωνα με μαρτυρίες που παρατίθενται, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός που είχε δώσει οδηγίες στους ιερείς να βαφτίζουν μυστικά χριστιανούς τους εβραίους πολίτες, ο διευθυντής της Αστυνομίας Αγγελος Εβερτ που είχε δώσει διαταγές στα αστυνομικά τμήματα να εκδίδουν ταυτότητες στους εβραίους και μεμονωμένοι πολίτες, πολλοί από αυτούς συνδεδεμένοι με την Αντίσταση. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η σχέση και η συνεργασία Αγγλων – εαμικών και Δαμασκηνού – Εβερτ. Ακόμη, η σχέση των Αγγλων, του ΕΑΜ και του Εβραϊκού Πρακτορείου στην Παλαιστίνη, αλλά και οι παραδοσιακές καλές σχέσεις εβραίων και χριστιανών στην πρωτεύουσα. Στην Αθήνα υπήρχαν 3.000 εβραίοι και άλλοι 4.000 που κατέβηκαν διωκόμενοι από τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Οι δύο συγγραφείς αναρωτιούνται πόσοι από αυτούς, παρά τις σχετικά καλές συνθήκες, κατάφεραν να διασωθούν. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που βοήθησαν τη διάσωση των εβραίων στην Αθήνα ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, η πριγκίπισσα Αλίκη, η Ιωάννα και ο Κ. Τσάτσος, η Λέλα Καραγιάννη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φαρμακοποιών Καραμερτζάνης, ο πρόεδρος των δημοσίων υπαλλήλων Κώστας Ζαβιτσιάνος κ.ά.
Στη Θεσσαλία η ύπαρξη ισχυρού εαμικού κινήματος βοήθησε να διασωθούν πολλοί εβραίοι. Μαζική διάσωση έγινε στη Ζάκυνθο. Στην Κέρκυρα, στα Ιωάννινα και γενικότερα στη Μακεδονία έγιναν πογκρόμ ανάλογα εκείνων της Θεσσαλονίκης.

Σε όλη αυτή την αφήγηση των Κ. Λάμψα και Ι. Σιμπή διατυπώνονται πλήθος ερωτήματα που αφορούν τις εξελίξεις και παρουσιάζονται αρκετές ενστάσεις για τις ως τώρα ερμηνείες γεγονότων που αφορούν την ιστορία των εβραίων στη χώρα μας. Φυσικά παραμένουν πολλά κενά που θα ήταν χρήσιμο να συμπληρωθούν. Το βιβλίο των Καρίνας Λάμψα και Ι. Σιμπή, συγκεντρώνοντας πλούσιο υλικό, έρχεται να προστεθεί στις προσπάθειες να φωτιστεί μια από τις πιο οδυνηρές  τραγωδίες του περασμένου αιώνα.

ΠΗΓΗ:

pinnokio.gr

 

2013: Η χρονιά του Κ. Π. Καβάφη


ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΑ Links πάνω για να μεταφερθείτε στο αντίστοιχο άρθρο των επικεφαλίδων.
Ντάνιελ Μέντελσον: Ζούμε μια καβαφική στιγμή της Ιστορίας

«Ολίγα συναλλάγματα» που αποδεικνύονται τοκοφόρα

Στη στέγη του Ικαρου

Ο ζωντανός μάρτυρας του εργαστηρίου του ποιητή

Αγαπητέ μου Καβάφη, είστε κακός ποιητής

Τα ποιήματα είναι σαν παρτιτούρες

Ο συλλέκτης των λέξεων

Το Ετος Καβάφη στον κόσμο

ΠΗΓΗ:

tovima.gr

Βρέθηκε άγνωστο παραμύθι του Άντερσεν!


Ένα άγνωστο μέχρι σήμερα παραμύθι του Δανού συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν βρέθηκε στην πόλη Οντένσε που ήταν η γενέτειρά του. Το μόλις 700 λέξεων παραμύθι τιτλοφορείται «Το Σπαρματσέτο» και το ανακάλυψε ο ιστορικός Έσμπεν Μπράγκε, ενώ πιστεύεται ότι είναι το πρώτο που έγραψε ο Άντερσεν.

Ο Μπράγκε εντόπισε το χειρόγραφο σε ένα κουτί στα Περιφερειακά Αρχεία της πόλης, ενώ οι ειδικοί που το μελέτησαν πιστεύουν πως το παραμύθι γράφτηκε όταν ο Άντερσεν ήταν στην εφηβεία και πήγαινε ακόμη σχολείο.Στο έγγραφο υπήρχε και μια αφιέρωση του Άντερσεν στη χήρα του ιερέα που έμενε απέναντι από το σπίτι του και από την οποία ο Άντερσεν δανειζόταν συχνά βιβλία. Η αξία του είναι ανεκτίμητη συμπληρώνοντας τη μεγάλη συλλογή του σπουδαίου παραμυθά.

Πηγή: iefimerida.gr

Επιστρέφει η αρχαία… τεχνολογία


ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΚΟΥΡΣΟΥΜ ΤΖΑΜΙ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Οι πόρτες των ναών άνοιγαν αυτόματα μετά την ολοκλήρωση της θυσίας. Ρομπότ-υπηρέτριες σέρβιραν κρασί στους καλεσμένους και ο κινηματογράφος του Φίλωνα «έπαιζε» περιπετειώδεις μύθους.

ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ΤΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ: Ενα εξαιρετικό αστρονομικό όργανο που απεικονίζει την ουράνια σφαίρα. Μετρούσε το γεωγραφικό μήκος και πλάτος των άστρων από οποιοδήποτε μέρος της γης και την απόσταση ήλιου-σελήνης

Η πλοκή ξεδιπλωνόταν με φωτορεαλισμούς, φωτιές να ανάβουν, ήχους κεραυνών να σκίζουν τον αέρα, πολύχρωμες φιγούρες να κινούνται ρυθμικά. Είναι σκηνές βγαλμένες από τους αυτοματισμούς του 20ού αιώνα που διαδραματίζονταν, όμως -όσο απίστευτο και αν φαντάζει- περισσότερα από 2.000 χρόνια πριν.

Μικρά δείγματα της τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων, στον θαυμαστό κόσμο της οποίας ξεναγεί το κοινό μια ενδιαφέρουσα έκθεση: πενήντα εκθέματα, αντίγραφα αρχαιοελληνικών τεχνολογικών επιτευγμάτων, φιλοξενούνται τις ημέρες αυτές στο Κουρσούμ Τζαμί των Τρικάλων, ένα ισλαμικό τέμενος το οποίο έχει μετατραπεί σε μουσείο. Εμπνευστής τους ο μηχανολόγος μηχανικός και εκπαιδευτικός κ. Κώστας Κοτσανάς, ο οποίος έχει αφιερώσει τη μισή του ζωή στη μελέτη και την κατασκευή εκατοντάδων αντιγράφων.

«Η εξέλιξη της σημερινής τεχνολογίας θα ήταν αμφίβολη αν δεν είχε προηγηθεί η ανέξοδη επανάκτηση της αρχαιοελληνικής τεχνολογίας από τον δυτικό πολιτισμό. Και αυτό μετά από 1.000 χρόνια ωρίμανσης της Δύσης», λέει στο «Εθνος» ο κ. Κοτσανάς.

«Σήμερα η εποχή μας είναι καθαρά τεχνολογική, τεχνοκρατική. Υπό αυτή την έννοια και ειδικά στις συνθήκες της κρίσης έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία να μάθει η ανθρωπότητα πόσα οφείλει στους αρχαίους Ελληνες. Ηταν πρωτοπόροι όχι μόνο στη φιλοσοφία αλλά και στην τεχνολογία. Και μάλιστα εφηύραν εφαρμογές που χρησιμοποιήθηκαν ανεμπόδιστα και ανέξοδα από όλο τον κόσμο. Ενώ σήμερα οι πατέντες κατοχυρώνονται…»

Η ΥΔΡΑΥΛΙΣ ΤΟΥ ΚΤΗΣΙΒΙΟΥ: Είναι το πρώτο πληκτροφόρο μουσικό όργανο παγκοσμίως, εμφανής πρόγονος του σύγχρονου εκκλησιαστικού οργάνου. Εχει 24 πλήκτρα, δύο αντλίες παροχής αέρα, τον «πνιγέα», για σταθερή πίεση του αέρα και τους μουσικούς αυλούς

Ηλιακά ρολόγια, ξυπνητήρια, συναγερμοί θυρών, αυτόματα και ανυψωτικά μηχανήματα, καταπέλτες, ο αναλογικός υπολογιστής των Αντικυθήρων και το υδραυλικό ρολόι του Αρχιμήδη είναι μερικά μόνο από τα εκθέματα που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από το 2000 π.Χ μέχρι το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

«Κοχλίες, βίδες, παξιμάδια, οδοντωτούς τροχούς, γρανάζια, ιμάντες, όλα όσα έχει ένα αυτοκίνητο, οι αρχαίοι Ελληνες τα είχαν ανακαλύψει», προσθέτει ο κ. Κοτσανάς. «Ουσιαστικά βρέθηκαν ένα βήμα πριν από την κατασκευή του. Αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, θα το είχαν κάνει, ήταν θέμα χρόνου».

Ο ΤΕΤΡΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΙΠΠΑΡΧΟΥ: Ενα όργανο μέτρησης ευρείας χρήσης. Μετρούσε αστρονομικά μεγέθη στην τοπογραφία και την οικοδομική, γήινες αποστάσεις, όπως το ύψος ενός κτιρίου, ήταν εντοπιστής θέσης και ηλιακό ρολόι

Η κινητή έκθεση, η οποία έχει ταξιδέψει και στο εξωτερικό, μετά τα Τρίκαλα θα περιοδεύσει στο Αίγιο και το Ηράκλειο, ενώ όσοι ενδιαφέρονται να φιλοξενηθεί και στην περιοχή τους, μπορούν να λάβουν πληροφορίες μέσω της ιστοσελίδας www.kotsanas.gr

3ος αιώνας π.Χ.
Η αυτόματη υπηρέτρια του Φίλωνα

ΤΡΙΚΩΛΟΣ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ: Ο πρώτος γερανός κατακόρυφης ανύψωσης παγκοσμίως. Το φορτίο αναρτιόταν μέσω πολύσπαστων από την κορυφή της μηχανής και ανυψωνόταν με τη βοήθεια ενός οριζόντιου περιστρεφόμενου άξονα

Το πρώτο παράδειγμα εφαρμογής υδραυλικών βαλβίδων και υδραυλικών ελεγκτών στον κόσμο ήταν η αυτόματη υπηρέτρια του Φίλωνα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Φίλωνας ο Βυζάντιος κατασκεύασε ένα ανθρωποειδές ρομπότ με τη μορφή γυναίκας. Οταν κάποιος τοποθετούσε ένα άδειο κύπελλο στο αριστερό της χέρι, τότε αυτό κατέβαινε και πλησίαζε το δεξιό που κρατούσε μια οινοχόη. Η θεραπαινίδα γέμιζε το κύπελλο με κρασί και στη συνέχεια το αναμείγνυε με νερό ώστε να γίνει πιο ελαφρύ. Τη δυνατότητα να θαυμάσουν ένα αντίγραφο αυτού του επιτεύγματος έχουν όσοι επισκεφθούν το Μουσείο Αρχαιοελληνικής Τεχνολογίας που έχει ιδρύσει ο κ. Κώστας Κοτσανάς στο Κατάκολο Ηλείας.

Προορισμός

ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΘΥΡΩΝ ΝΑΟΥ: Αξιοποιώντας τη θέρμανση, τη συστολή, τη διαστολή και τη ροή του νερού, οι πόρτες του νερού άνοιγαν αυτόματα στο ξεκίνημα της θυσίας και έκλειναν μετά το τέλος της

Ο χώρος προτείνεται από ξένους τουριστικούς οδηγούς ως απαραίτητος τόπος επίσκεψης, ενώ αποτελεί προορισμό για τους επιβάτες κρουαζιερόπλοιων που σταματούν στην περιοχή. Η είσοδος και η ξενάγηση στο μουσείο είναι δωρεάν και χιλιάδες μαθητές το επισκέπτονται κάθε χρόνο οργανωμένα. Το μουσείο ιδρύθηκε και λειτουργεί με την αστείρευτη αγάπη που τρέφει ο κ. Κοτσανάς για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και το μεράκι που έχει καταθέσει. Παρότι το ελληνικό κράτος δεν στηρίζει την προσπάθεια, το μουσείο συντηρείται από τα φιλοδωρήματα των τουριστών οι οποίοι μένουν έκθαμβοι όταν αφιερώνουν λίγο χρόνο στα περισσότερα από 300 εκθέματα που φιλοξενούνται σε αυτό.

Κατερίνα Ροββά

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Πατήστε εδώ για να δείτε τα εκθέματα της κινητής έκθεσης

ΥΠΑΙΘΡΙΕΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΕ ΚΗΦΙΣΙΑ ΚΑΙ Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ — Δωρεάν ταξίδι στον κόσμο του βιβλίου


Για τους κατοίκους της Κηφισιάς και τους περιοίκους της Λεωφόρου Συγγρού τα βαριεστημένα απογεύματα του χειμώνα μπορούν να αλλάξουν όψη.

Ειρήνη - Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Και μάλιστα δωρεάν. Δύο πρωτοποριακές για την Ελλάδα υπαίθριες ανταλλακτικές βιβλιοθήκες βρίσκονται στις περιοχές τους και εξυπηρετούν κάθε ενδιαφερόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου. Είναι αυτόνομες, απλές στη χρήση τους, προηγμένες αισθητικά και ανθεκτικές. Περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και οποιοδήποτε άλλο ανάγνωσμα περισσεύει στο σπίτι μπορεί εκεί να βρει χρησιμότητα.

Την ιδέα και την ευθύνη για την υλοποίησή τους είχαν δύο νέοι αρχιτέκτονες, η Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και ο Λευτέρης Αμπατζής, οι οποίοι θεωρούν πως η καινοτομία μπορεί να αποτελέσει όχημα υπέρβασης της κρίσης στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.

«Συζητώντας κατά καιρούς με φίλους και συγγενείς διαπιστώσαμε πόσο πολλοί είναι οι άνθρωποι που έχουν βιβλία τα οποία δεν χωράνε στο σπίτι τους και αναγκάζονται να τα πετάξουν. Ετσι σκεφτήκαμε τη δημιουργία μιας ανταλλακτικής βιβλιοθήκης με θυρίδες όπως αυτές που είχαμε δει σε άλλες χώρες του εξωτερικού. Αλλωστε τα σκουπίδια του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου», εξηγεί στο «Εθνος» η κ. Ιωαννίδου.

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/assets_LARGE_t_420_54137322_type121.jpg

Στις ανταλλακτικές βιβλιοθήκες μπορεί κάποιος να πάρει ένα βιβλίο χωρίς να είναι υποχρεωμένος να αφήσει και το αντίστροφο.

«Να αλλάξει η νοοτροπία»

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Η πρώτη βιβλιοθήκη στήθηκε το καλοκαίρι στις οδούς Κασσαβέτη και Λεβίδου στο κέντρο της Κηφισιάς μετά από έξι μήνες προετοιμασίας ενώ η δεύτερη εγκαινιάστηκε πριν λίγες ημέρες μπροστά από το κτίριο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στη λεωφόρο Συγγρού 107-109. «Το βασικό είναι να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου», υποστηρίζει η κ. Ιωαννίδου. «Να σκέφτεται ο άλλος πως αφού περνώ από εκεί να αφήσω μερικά βιβλία που δεν θέλω πια. Χωρίς να ξεβολευτεί. Και αν το επιθυμεί να πάρει κάποιο άλλο να διαβάσει. Ενα βιβλίο που άφησε εκεί κάποιος άγνωστος λίγη ώρα πριν…».

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
Στόχος η κοινωνική προσφορά

«Ανταλλάσσεις όποια ώρα θέλεις, χωρίς έλεγχο και κάμερες. Δανείζεσαι βιβλία χωρίς συνδρομή. Δεν εγγράφεσαι σε κάποιο μητρώο όπως στη δανειστική βιβλιοθήκη. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις το κουτί και να πάρεις το βιβλίο που θέλεις. Η συλλογή ανανεώνεται καθημερινά και τα αποθέματα εξαρτώνται από την ανταπόκριση του κόσμου», εξηγεί η Ειρήνη Ιωαννίδου. Περιμετρικά της βιβλιοθήκης μπορεί κανείς να διαβάσει πληροφορίες αλλά και φράσεις όπως αυτή του Χόρχε Λουί Μπόρχες: «Πάντα φανταζόμουν ότι ο παράδεισος θα μοιάζει με βιβλιοθήκη».

Η φιλοδοξία
Οπως εξηγούν οι εμπνευστές της υπαίθριας βιβλιοθήκης, στόχος τους ήταν η προαγωγή του αισθήματος κοινωνικής προσφοράς και αλληλεπίδρασης και φιλοδοξία τους είναι να υιοθετήσουν και άλλοι δήμοι της χώρας την ιδέα, αφού το κόστος της εγκατάστασης, όπως λένε, δεν είναι απαγορευτικό.

Η Ειρήνη Ιωαννίδου είναι 28 ετών και διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο. Ασχολείται ενεργά με τον χώρο του σχεδιασμού και τη διαδραστικότητα της κατασκευής, με εφαρμογές στον ιδιωτικό και στον δημόσιο χώρο. Ο Λευτέρης Αμπατζής είναι 29 ετών και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, όπου και εργάστηκε σε αρχιτεκτονικά γραφεία.

Δραστηριοποιείται στον χώρο του βιομηχανικού σχεδίου. Εχει ασχοληθεί με τον σχεδιασμό μοναδικών κομματιών επίπλου, ενώ τμήματα της δουλειάς του έχουν εκτεθεί στην Αγγλία, την Ιαπωνία και την Πορτογαλία.

Κατερίνα Ροββά

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Τα 100 σημαντικότερα βιβλία της ζωής μας


Το εγχείρημα ήταν απλό και σύνθετο μαζί: ο «Ταχυδρόμος» θα συγκέντρωνε τα 100 βιβλία που έχουν επηρεάσει και αγαπηθεί περισσότερο στον κόσμο από «γεννήσεως» της γραφής έως και σήμερα, ανεξαρτήτως περιεχομένου, κατηγορίας και έτους συγγραφής τους. Κάτι σαν μια ιδανική βιβλιοθήκη.

Γι’ αυτόν το λόγο ζητήσαμε από 60 Έλληνες συγγραφείς να μας συμπληρώσουν τη λίστα με τα δέκα βιβλία που τους έχουν σημαδέψει μέχρι τώρα στη ζωή τους. Ένα προσωπικό «τοπ 10», όπου το πρώτο βιβλίο της λίστας βαθμολογείται με 10 βαθμούς, το δεύτερο με 9, το τρίτο με 8 βαθμούς κ.λπ.

Κάποιοι δέχτηκαν εξαρχής μετά χαράς. Ορισμένοι άλλοι ήταν διστακτικοί ως προς την αξιολόγηση. Ενώ δηλαδή με πολλή σιγουριά έδιναν την προσωπική τους λίστα με τα δέκα πιο σημαντικά για εκείνους βιβλία, δυσκολεύονταν εν συνεχεία να τα βαθμολογήσουν από φόβο μήπως ο υποκειμενισμός της στιγμής λειτουργήσει εν τέλει υποτιμητικά για ορισμένα κείμενα που, ούτως ή άλλως, ήταν τα αγαπημένα τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, υπήρξαν και μερικοί συγγραφείς που, απλώς, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην έρευνα, θεωρώντας ότι μια λίστα τύπου «τοπ 10» υποβαθμίζει την έννοια και την ουσία της ανάγνωσης, επιλογή ζωής που θεωρούν ότι «δεν κλείνεται σε κουτιά», δεν ταξινομείται, δεν καταλογογραφείται.

Μέσω της διαδικασίας που σας περιγράψαμε, λοιπόν, χάρη σε όσους και σε όσες συμμετείχαν αλλά και σε όσους και σε όσες αρνήθηκαν αυτή τη συμμετοχή, συγκεντρώσαμε 60 δεκάδες βιβλίων με αξιολογική σειρά. Αφού προσθέσαμε τις βαθμολογίες τους, βγήκαν τα 100 επικρατέστερα. Όσο πιο πολλές φορές εμφανιζόταν ένα βιβλίο και όσο πιο υψηλή θέση κατείχε στη λίστα τόσο πιο μεγάλη βαθμολογία συγκέντρωνε.

Το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ενδεικτικό των κυρίαρχων τάσεων που έχουν υπάρξει κατά καιρούς στο χώρο του βιβλίου, διότι εδώ παρεισφρέει το προσωπικό γούστο και το αισθητήριο κάθε συγγραφέα: ελληνική και ξένη πεζογραφία, ποίηση και ιστορία, παιδικοί ήρωες και κοσμικοί προφήτες συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα κατάταξη, περιεκτική, αντιπροσωπευτική αλλά και με εκπλήξεις. Και όπως άλλωστε συμβαίνει με κάθε λίστα, έτοιμη να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή με την παραμικρή αλλαγή!

Η λίστα με τα 100 πιο δημοφιλή βιβλία

1. Ποιήματα Κ.Π. Καβάφης / 97
2. Η δίκη Φραντς Κάφκα / 87
3. Έγκλημα και τιμωρία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / 85
4. Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο Μαρσέλ Προυστ / 58
5. Oδύσσεια Όμηρος / 54
6. Η μεταμόρφωση Φραντς Κάφκα / 52
7. Ιλιάδα Όμηρος / 50
8. Oδυσσέας Τζέιμς Τζόις / 49
9. Oιδίπους τύραννος Σοφοκλής / 43
10. Άμλετ Oυίλιαμ Σαίξπηρ / 42
11. Μόμπι Ντικ Χέρμαν Μέλβιλ / 40
12. Δον Κιχώτης Μιγκέλ ντε Θερβάντες / 40
13. Η καρδιά του σκότους Τζόζεφ Κόνραντ / 40
14. Μεγάλες προσδοκίες Κάρολος Ντίκενς / 39
15. Το κιβώτιο Άρης Αλεξάνδρου / 38
16. O ηλίθιος Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / 37
17. Μαντάμ Μποβαρί Γκιστάβ Φλομπέρ / 37
18. O φύλακας στη σίκαλη Τζ. Ντ. Σάλιντζερ / 36
19. Oι άθλιοι Βικτόρ Oυγκό / 35
20. Oι δαιμονισμένοι Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / 32
21. Το μοναστήρι της Πάρμας Σταντάλ / 32
22. Αδερφοί Καραμαζόφ Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / 30
23. Βάκχες Ευριπίδης / 30
24. Βίβλος / 30
25. το Ιερό Oυίλιαμ Φόκνερ / 27
26. Το κεφάλαιο Καρλ Μαρξ / 26
27. Η ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου Θουκυδίδης / 24
28. Αντιγόνη Σοφοκλής / 23
29. Η φόνισσα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης / 23
30. 4 κουαρτέτα Τ. Σ. Έλιοτ / 22
31. Διηγήματα Άντον Τσέχοφ / 21
32. Φως τον Αύγουστο Oυίλιαμ Φόκνερ / 20
33. Μια εποχή στην κόλαση Αρθούρος Ρεμπό / 18
34. Πόλεμος και ειρήνη Λέων Τολστόι / 12
35. Λολίτα Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ / 17
36. Συμπόσιον Πλάτων / 17
37. Η ασκητική Νίκος Καζαντζάκης / 17
38. Εroica Κοσμάς Πολίτης / 17
39. Το στρίψιμο της βίδας Χένρι Τζέιμς / 16
40. Δοκιμές Α’& Β’ Γιώργος Σεφέρης / 16
41. O επιτάφιος θρήνος Γιώργος Ιωάννου / 16
42. Εκατό χρόνια μοναξιά Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες / 15
43. Το αμάρτημα της μητρός μου Γεώργιος Βιζυηνός / 15
44. Η ανθρώπινη μοίρα Αντρέ Μαλρό / 15
45. ΦράνκεNσταΪν Μαίρη Σέλεϊ / 14
46. Μάκβεθ Oυίλιαμ Σαίξπηρ / 14
47. Πάπισσα Ιωάννα Εμμανουήλ Ροΐδης / 14
48. Oι περιπέτειες του Χοκ Φιν Μαρκ Τουέιν / 14
49. Θεία κωμωδία Ντάντε Αλιγκέρι / 13
50. Το βιβλίο της άμμου Χόρχε Λουίς Μπόρχες / 13
51. Ακυβέρνητες πολιτείες Στρατής Τσίρκας / 13
52. Εισαγωγή στην ψυχανάλυση Σίγκμουντ Φρόιντ / 12
53. Άπαντα Εμμανουήλ Ροΐδης / 12
54. Ιστορίαι Ηρόδοτος / 11
55. Βιργίλιου θάνατος Χέρμαν Μπροχ / 11
56. Απομνημονεύματα Μακρυγιάννης / 11
57. Η γυναίκα της Ζάκυθος Διονύσιος Σολωμός / 11
58. O ξένος Αλμπέρ Καμί / 11
59. Ταξίδι στην άκρη της νύχτας Λουί Φερντινάν Σελίν / 11
60. Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά Νίκος Καζαντζάκης / 11
61. Tractatus logicophilosophicus Λούντβιχ Βιτγκενστάιν / 10
62. Ένα δικό σου δωμάτιο Βιρτζίνια Γουλφ / 10
63. Το ημερολόγιο ενός διαφθορέα Σόρεν Κίρκεργκορ / 10
64. Κριτική του καθαρού λόγου Ιμάνουελ Καντ / 10
65. Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου Πηνελόπη Δέλτα / 10
66. Όλιβερ Τουίστ Κάρολος Ντίκενς / 10
67. Ημερολόγια Φραντς Κάφκα / 10
68. Το ονειρόδραμα Αύγουστος Στρίντμπεργκ / 10
69. Ποιήματα Φρανκ O’ Χάρα / 10
70. Το κουτσό Χούλιο Κορτάσαρ / 10
71. Oρέστεια (τριλογία) Αισχύλος / 10
72. Διηγήματα Έντγκαρ Άλαν Πόε / 10
73. Η περί Θεού αυταπάτη Ρίτσαρντ Ντόκινς / 10
74. Χριστουγεννιάτικα διηγήματα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης / 10
75. Μασιμίλα Ντόνι Oνορέ ντε Μπαλζάκ / 10
76. Το κόκκινο και το μαύρο Σταντάλ / 9
77. Παραλογές (δημοτικά τραγούδια,έκδοση Λίνου Πολίτη) / 9
78. Μυθοπλασίες Χόρχε Λουίς Μπόρχες / 9
79. Ανεμοδαρμένα ύψη Έμιλι Μπροντέ / 9
80. Oι σημειώσεις του Μάλτε Λάουριτς Μπρίγκε Ράινερ Μαρία Ρίλκε / 9
81. Τα ρόδινα ακρογιάλια Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης / 9
82. Φιλοσοφία της νεωτερικότητας Γιούργκεν Χάμπερμας / 9
83. Αφορισμοί για τη φρόνηση στη ζωή Άρτουρ Σοπενάουερ / 9
84. Για ένα φιλότιμο Γιώργος Ιωάννου / 9
85. O καθρέφτης και το μαχαίρι & Τα σχόλια του τρίτου Μάνος Χατζιδάκις/ 9
86. Κανών περιεκτικός πολλών εξαίρετων πραγμάτωΝ Καισάριος Δαπόντες/ 9
87. Κύρου Ανάβασις Ξενοφώντας / 9
88. Κοράνι / 9
89. Καθεδρικός ναός Ρέιμοντ Κάρβερ / 9
90. Αισθηματική αγωγή Γκιστάβ Φλομπέρ / 9
91. Η σονάτα του σεληνόφωτος Γιάννης Ρίτσος / 9
92. Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου Γεώργιος Βιζυηνός / 9
93. Η ανατομία της μελαγχολίας Ρόμπερτ Μπέρτον / 8
94. Η βουή και το πάθος Oυίλιαμ Φόκνερ/ 8
95. Δόκτορ Τζέκιλ και μίστερ ΧάΪντ Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον / 8
96. Υμνος εις την Ελευθερίαν Διονύσιος Σολωμός / 8
97. Η Τετάρτη των τεφρών / Τα τραγούδια του Άριελ Τ. Σ.Έλιοτ / 8
98. Θεωρία της δικαιοσύνης Τζον Ρολς / 8
99. Διηγήματα Κωνσταντίνος Θεοτόκης / 8
100. Η κυρία Νταλογουέι Βιρτζίνια Γουλφ / 8

ΠΗΓΗ: antikleidi

Δικαστήριο του Ισραήλ «απαλλοτριώνει» χειρόγραφα του Κάφκα


Δικαστήριο του Τελ Αβίβ αποφάνθηκε  ότι μια μεγάλης αξίας συλλογή από πρωτότυπα χειρόγραφα του Φραντς Κάφκα πρέπει να μεταφερθεί στην Ισραηλινή Εθνική Βιβλιοθήκη, στην Ιερουσαλήμ.

Ο Φραντς Κάφκα, γερμανόφωνος Εβραίος που γεννήθηκε στην Πράγα και πέθανε από φυματίωση το 1924 έξω από τη Βιέννη, είχε κληροδοτήσει τα χειρόγραφά του στον στενό του φίλο Μαξ Μπροντ με την επιθυμία να τα κάψει.

Όμως εκείνος αψήφησε την εντολή του Κάφκα και τα κράτησε -διασφαλίζοντας έτσι την έκδοση της «Δίκης» και του «Πύργου».

Όταν πέθανε ο Μπροντ το 1968, πολλά έγγραφα τα οποία δεν είχαν δημοσιευτεί-μεταξύ των οποίων και επιστολές– πέρασαν στα χέρια της κληρονόμου του, δηλαδή της γραμματέως του Έσθερ Χόφε η οποία με τη σειρά της τα άφησε στις κόρες της Εύα Χόφε και Ρουθ Βίσλερ.

Οι αδελφές που ζούσαν στο Τελ Αβίβ επέμειναν να κρατήσουν την τεράστια συλλογή με τα σπάνια χειρόγραφα, αλλά οι αρχές υποστήριξαν ότι αποτελούν τμήμα της ισραηλινής κληρονομιάς και πρέπει να μεταφερθούν στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Αφού εξέτασε προσεκτικά τη διαθήκη του Μπροντ του 1961, το δικαστήριο αποφάσισε σήμερα ότι οι αδελφές Χόφε δεν είχαν λάβει τη συλλογή με τα χειρόγραφα του Κάφκα ως δώρο.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Ισραήλ ενεπλάκη υποστηρίζοντας ότι ο Μπροντ ανέφερε στη διαθήκη του ότι τα έγγραφα θα έπρεπε να περάσουν στο αρχείο της -το οποίο και επικύρωσε το δικαστήριο.

ΠΗΓΗ: news247.gr

Τα μαύρα πρόβατα: Η Σκανδιναβική κοινωνία και τα εγκλήματά της


Όταν διαβάζεις ένα νορβηγικό έργο -μετά την εκατόμβη θυμάτων πέρυσι από τον διαβόητο Μπρέιβικ- αναζητάς καμιά φορά δείγματα της νορβηγικής κοινωνίας που θα σε φωτίσουν για την κορυφή αυτού του παγόβουνου. Η χώρα της Σκανδιναβίας προβάλλεται ως μια πολιτισμένη κοινωνία όπου οι οικονομικοί δείκτες ευημερούν και το κράτος πρόνοιας είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Παράλληλα, όμως, η έλευση πολλών μεταναστών τα τελευταία χρόνια (περίπου 500.000 από τα 5.000.000 πληθυσμού) προκάλεσε τριγμούς στην αρραγή εικόνα της χώρας και ώθησε σε ρατσιστικές συμπεριφορές που αλλοιώνουν την καλή εικόνα της χώρας, ενώ το νεοναζιστικό κόμμα καταλαμβάνει υψηλά ποσοστά στη νορβηγική βουλή.

Τα αστυνομικά έργα συχνά αποτελούν τον φάρο που φωτίζει τις ξέρες και τους επικίνδυνους υφάλους κάθε κοινωνίας και ειδικά οι Σκανδιναβοί συγγραφείς επιμένουν πολύ στα βαθύτερα αίτια των κοινωνικών παθογενειών. Ο Στόλεσεν δεν είναι αμέτοχος κοινωνικά αλλά μέσω των έργων του στοχάζεται πολιτικά και διαβάζει με την αστυνομική ματιά του την ιστορία της χώρας του και την κοινωνία μέσα στην οποία μεγαλώνει.

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Βαργκ Βέουμ (= ο λύκος στο ιερό, ο επικηρυγμένος) είναι μάλλον αντιπαθής φυσιογνωμία για τον μέσο αναγνώστη. Βγαλμένος από τα αμερικάνικα νουάρ μυθιστορήματα είναι προκλητικός, αυθάδης, τολμηρός και θρασύς, μιλάει συνέχεια με ατάκες και δίνει εξυπναδίστικες απαντήσεις, δεν φαίνεται και ιδιαίτερα πετυχημένος, αν εξετάσει κανείς την πελατεία του, δεν έχει συνάψει ισχυρούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους, αφού όποιος τον έχει συναντήσει δεν τον θυμάται με τις καλύτερες αναμνήσεις, είναι χωρισμένος και γι’ αυτό ζει ρέμπελα, μποέμικα, χωρίς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις, ενώ οι σχέσεις του με την αστυνομία δεν είναι καθόλου καλές.

Όλα αυτά τον κάνουν ιδανικό μπερδεψούρα που δεν υπολογίζει τίποτα και μπαίνει μέσα σ’ όλα, προκειμένου να κάνει τη δουλειά του. Στο προκείμενο βιβλίο αναζητεί μια χαμένη αδελφή και παράλληλα προσπαθεί να σώσει τον Αφρικανό Άλεξ από την απέλαση. Οι πορείες των δύο ερευνών θα διασταυρωθούν σε ένα κύκλωμα ναρκωτικών από ευυπόληπτους πολίτες. Έτσι, η αστυνομική πλοκή θα διαρθρωθεί στη σταγόνα σταγόνα ανακάλυψη στοιχείων που προωθούν την υπόθεση, στοιχεία που ανευρίσκει ο Βέουμ με συζητήσεις και κίνδυνο της ζωής του, με έρευνες και παρακολουθήσεις, με τη σκληρή τακτική ενός tough guy.

Ο Στόλεσεν σκηνοθετεί την έρευνα, και σαν σκηνοθέτης οδηγεί τον αναγνώστη/θεατή του να ακολουθεί τα βήματα του ήρωά του και να ανακαλύπτει ψήγματα αληθειών που σταδιακά θα συνδυαστούν σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ο Νορβηγός συγγραφέας δεν μπερδεύει τον αναγνώστη με διασπορά υπονοιών και σωρεία πιθανών ενόχων, αλλά στηρίζει το παιχνίδι του σε μια διαδοχή μικρών κομματιών που κάποια στιγμή θα ολοκληρώσουν με αληθοφάνεια το παζλ του.

Το πιο σημαντικό ωστόσο είναι, όπως προϋπαινίχθηκα, το κοινωνικό υπόστρωμα πάνω στο οποίο θεμελιώνεται η δελεαστική υπόθεση. Είναι η νορβηγική κοινωνία της δεκαετίας του ’80 που συνοψίζεται στα λόγια του πλούσιου αυτοδημιούργητου Γιόακιμ Βέρνερ (σελ. 150): “Και πώς βγήκαν τα παιδιά μας; Πλάσματα αδύναμα, μαλθακά, που τα κακομάθαμε και τα βάλαμε από μωρά σε προστατευτικό κουκούλι. Με την παραμικρή δυσκολία ψάχνουν αμέσως την πιπίλα τους να παρηγορηθούν”. Και λίγο πιο κάτω θίγει την άλλη πλευρά των κοινωνικών δεδομένων από την άποψη του Νορβηγού πολίτη: “Για σκέψου λίγο σε ποιους ανοίγουμε τα σύνορά μας. Στους νέγρους και σε κάτι κουμάσια από τη Λατινική Αμερική”.

Στην ουσία από τη μια παραδέχεται ότι η δυτική κοινωνία μεγάλωσε τα παιδιά της σε έναν γυάλινο πύργο, αποκομμένα από τη ζωή, αποχαυνωμένα στα πλούτη και στις ανέσεις, χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας και προσωπικής αυτοπεποίθησης. Αυτή είναι η ευδαιμονιστική πολιτισμένη κοινωνία που επαναπαύεται στον υλισμό της καλοπέρασης χωρίς βαθύτερες αξίες και εσωτερικές δυνάμεις που θα θωρακίσουν τον νέο απέναντι στις δυσκολίες της ζωής. Κι από την άλλη, εκφράζει τη ρατσιστική συμπεριφορά ενός ευκατάστατου Ευρωπαίου που αφενός χρησιμοποιεί τους μετανάστες σαν δούλους κι αφετέρου μέμφεται την κοινωνία του, την πολυπολιτισμική κοινωνία, επειδή οι ξένοι αλλοιώνουν την ησυχία και την εσωστρέφεια των μελών της.

Θα διαβάσετε ένα καλογραμμένο αστυνομικό και μέσα σ’ αυτό δεν θα πάψετε να αναπνέετε τον αέρα μιας κοινωνίας που κρύβει στα ύφαλά της ρωγμές και κουφάλες. Μην περιμένετε γλαφυρή γλώσσα ή εγκαιροφλεγείς στοχασμούς, αλλά θα περάσετε καλά με έναν σφιχτά σμιλεμένο Βάργκ Βέουμ και μια σειρά γραναζιών που έχουν λαδωθεί καλά.

Ο blogger Πατριάρχης Φώτιος

Γκούναρ Στόλεσεν, “Τα μαύρα πρόβατα”, μετ. Γ. Στρίγκος, εκδόσεις Πόλις, 2012, σελ. 334,
τιμή: 16,00€

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Πλοίο-βιβλιοθήκη ταξιδεύει… τη γνώση!


Ένα πλοίο με την ονομασία «Logos Hope» αποτελεί τη μοναδική «πλωτή» βιβλιοθήκη στον κόσμο, που μεταφέρει πάνω από 5.000 βιβλία σε ολόκληρο τον κόσμο, δίνοντας την ευκαιρία στους ανθρώπους που είναι δύσκολο να έρθουν σε επαφή με το βιβλίο να το πράξουν.

Η καινοτόμα βιβλιοθήκη λειτουργεί από μια γερμανική φιλανθρωπική οργάνωση, πραγματοποιώντας μία ή δύο ταξίδια το χρόνο, έχοντας επισκεφθεί μέχρι σήμερα πάνω από 42 χώρες στα 8 χρόνια λειτουργίας της

Το «Logos Hope» συνήθως παραμένει σε ένα λιμάνι για αρκετές εβδομάδες, διευκολύνοντας τους επισκέπτες στο δανεισμό των βιβλίων, πουλώντας διάφορους τίτλους σε χαμηλές τιμές αλλά και διοργανώνοντας εκπαιδευτικές εκδηλώσεις με διαφορετική κάθε φορά θεματολογία.

Δεδομένου ότι απέπλευσε το 2004, ξεκινώντας το πολλά υποσχόμενο έργο της με τους καλύτερους οιωνούς, το «Logos Hope» έχει διανείμει μέχρι σήμερα περισσότερα από 3 εκατομμύρια βιβλία και έχει δεχτεί πάνω από 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες.

Επί του παρόντος, το πλοίο βρίσκεται στο λιμάνι Subic Bay των Φιλιππινών, ενώ στις 30 Νοεμβρίου θα αποπλεύσει για το Χονγκ Κονγκ, όπου θα παραμείνει για έναν μήνα. «Προσφέρουμε τη δυνατότητα στον κόσμο να έρθει πιο κοντά στο βιβλίο, ειδικά σε όσους αδυνατούν να το κάνουν…», αναφέρει ο υπεύθυνος.

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Τι θα συμβεί αν πέσει για πάντα το ρεύμα


Ξενύχτησα διαβάζοντας το One Second After. Και μετά πήγα Makro και αγόρασα ρύζι, αλεύρι και πολύ αλάτι.

Του Πάνου Κοκκίνη

Έχεις σκεφτεί ποτέ στα σοβαρά τι θα συμβεί αν κλείσουν τα φώτα; Και δεν ανοίξουν ποτέ ξανά; Ή πόσο εύκολο είναι όντως να μας συμβεί αυτό; Ούτε εγώ. Αλλά μπήκα στο τριπάκι με αφορμή το Revolution του Abrahams που έκανε Δευτέρα βράδυ πρεμιέρα. Και από τότε δεν βγήκα ξανά.

Αυτή την στιγμή που μιλάμε 300 εκ. Αμερικάνοι ξυπνάνε για να ανακαλύψουν ότι τίποτα δεν δουλεύει. Οι διακόπτες στο σπίτι τους, οι μίζες των αυτοκινήτων τους, τα smart phones τους, το internet, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση.

Παντού τριγύρω υπάρχουν απορημένα βλέμματα, σταματημένα αυτοκίνητα και φωτιές από τα 1.200 αεροπλάνα που έχουν κρασάρει στο έδαφος.

Και αυτό είναι μόνο η αρχή.

Μέσα σε ένα μήνα οι μισοί από αυτούς (ειδικά αυτοί που μένουν σε πόλεις) θα έχουν πεθάνει.

Ξεκινώντας από τους διαβητικούς, τους καρδιακούς, τους καρκινοπαθείς και όλους όσους έχουν άμεση ανάγκη από φάρμακα. Και συνεχίζοντας με τους υπέρβαρους (έχει πολύ περπάτημα η Αποκάλυψη φίλε μου), τους ηλικιωμένους που βρίσκονται σε οίκους ευγηρίας (οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε οχετούς χωρίς αποχέτευση) και όσους δεν έχουν φροντίσει να έχουν σπίτι τις απαραίτητες προμήθειες.

Όπως ρύζι, αλεύρι, αλάτι (για να παστώσεις κρέας, τώρα που το ψυγείο δεν δουλεύει πια), ταμπλέτες αποστείρωσης νερού και αντιβιοτικά για τις επιδημίες (τυφοειδής πυρετός λόγω σαλμονέλας, χολέρα κτλ) που πλακώνονται για το ποια θα πλακώσει πρώτη. Ακόμη και τσιγάρα, που αποκτούν μια φυλακόβιου τύπου ανταλλακτική αξία.

Και δεν μιλάω καν για την ανάγκη του να κουβαλάς όπλο, γιατί θα με περάσετε για κάτι που ποτέ δεν έχω υπάρξει, δηλαδήακροδεξιό φρικιό. 

Εννοείται πως η έννοια της κεντρικής κυβέρνησης παύει να υφίσταται. Και πλέον όλος σου ο κόσμος περιορίζεται σε ότι υπάρχει γύρω σου σε απόσταση που μπορείς να περπατήσεις.

Όλα αυτά είναι επίπτωση της περιβόητης ηλεκτρομαγνητικής βόμβας (EMP) η οποία, αν κάποιος που την έχει (σ.σ. όπως η Βόρεια Κορέα, ήδη από το 2009) την ανατινάξει πάνω από το Βέλγιο, διαχέει ηλεκτρομαγνητικά κύματα και καταστρέφει τις ηλεκτρονικές συσκευές σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Επιστρέφοντάς μας ουσιαστικά πίσω στον Μεσαιώνα.

Ακούγεται σαν παρανοϊκό σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Και εννοείται πως ελπίζουμε όλοι να παραμείνει τέτοιο.

Αλλά, όπως καθετί τόσο τρομακτικό που δεν μπορούμε να το διανοηθούμε, οφείλουμε να το κοιτάξουμε κατάματα.

Αυτό ακριβώς έκανε ο J.J. Abrahams που στήριξε την υπόθεση του Revolution (που έκανε μόλις πρεμιέρα στις ΗΠΑ) πάνω σε μια τέτοια βόμβα που πέφτει στις ΗΠΑ.

Αν και στην δικιά του εκδοχή, με το στόρι να εκτυλίσσεται 15 χρόνια μετά το ολικό black out , δεν υπάρχουν χαρντκορίλες τύπου Mad Max. Δηλαδή η απόλυτη αναρχία »πασπαλισμένη» με συμμορίες κανιβάλων που ρημάζουν σαν ακρίδες την μια πόλη μετά την άλλη.

Για αυτά, κάντε τον κόπο να κατεβάσετε το One Second After του  William R. Forstchen. Ένα πολύ ψύχραιμο βιβλίο που δείχνει τον αγώνα ενός πατέρα να σώσει την διαβητική κόρη του (και την κοινότητά του) στα βουνά της Βόρειας Καρολίνας στην οποία και διαμένει.

Δεν σας λέω αν τα κατάφερε ή όχι, παρά μόνο ότι ύστερα από ένα χρόνο, που αρχίζει και αποκαθίσταται η τάξη, έχουν πεθάνει 90% του πληθυσμού της πόλης. Και αυτό παρόλο που κατάφεραν να μείνουν ενωμένοι, να βάλουν σε λειτουργία κάποια παλιά αυτοκίνητα που δεν διέθεταν τσιπάκια για να »τηγανίσει» η βόμβα και οργανωμένοι.

Μάλιστα το βιβλίο έχει εκθειάσει δημόσια ο Ρεπουμπλικάνος προεδρικός υποψήφιος Newt Gingrich, από τους λίγους πολιτικούς που παίρνουν την απειλή στα σοβαρά. Ενώ στο τέλος περιέχει και ένα άρθρο του Αμερικάνου πλοιάρχου William Sanders που κάνει αναφορά και στις σχετικές εκθέσεις του Πενταγώνου (που κανείς δεν διαβάζει).

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η ηλεκτρομαγνητική βόμβα και οι επιπτώσεις της έχουν χρησιμοποιηθεί ως »μπαμπούλας» στην ποπ κουλτούρα.

Θυμίζω το The Day After του 1983 (με την EMP να προηγείται μιας σοβιετικής εισβολής στις ΗΠΑ), τις τηλεοπτικές σειρές Dark Angel (με τις ΗΠΑ να αναρρώνουν από μια τέτοια επίθεση), Jericho, Falling skies (εδώ οι εισβολείς είναι εξωγήινοι).

Καθώς επίσης το Goldeneye (με μια έκρηξη EMP να καταρρίπτει 3 μαχητικά Mig), το Matrix Revolutions (με αυτό εξολοθρεύουν οι επαναστάτες τους φρουρούς στην Ζion), το Ocean’s Eleven (με μια μη πυρηνική εκδοχή EMP η συμμορία κατεβάζει τους διακόπτες σε ολόκληρο το Las Vegas) ή το φρέσκο remake του Red Dawn σχετικά με την απόβαση βορειοκορεατών στις ΗΠΑ.

Ουσιαστικά η EMP είναι και πάλι στην μόδα, επειδή »γαργαλάει» τον μεγαλύτερό μας πλέον φόβο, το να βρεθούμε χωρίς τις ανέσεις και τα τεχνολογικά παιχνίδια που θεωρούμε δεδομένα.

Και ναι, είναι απίθανο να συμβεί.

»Όσο απίθανο θεωρούσαν πριν από 70 χρόνια το να επιτεθεί η Ιαπωνία τις ΗΠΑ στο Περλ Χάρμπορ», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο συγγραφέας Γουόρεν Κόζακ στην Wall Street Journal.

Εγώ πάντως, την αποθήκη μου την έχω στοκάρει.

Εσύ;

ΠΗΓΗ: oneman.gr

Aφιέρωμα: Σαν σήμερα «έφυγε» ο Γιώργος Σεφέρης


Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Χιλιάδες λαού συγκεντρώνονται δυο μέρες αργότερα για να συνοδεύσουν τον μεγάλο λογοτέχνη στην τελευταία του κατοικία, συγκέντρωση η οποία τελικά εξελίσσεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση, με νέους, φοιτητές και μαθητές επικεφαλής. «Ο Γ. Σεφερης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», θα πει γι’ αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης.Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, στις 29 Φεβρουαρίου 1900.

Μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια με έντονα πνευματικά ενδιαφέροντα. O πατέρας του, Στυλιανός, ήταν νομικός και μετέπειτα καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, ενώ παράλληλα έγραφε ποιήματα, μετέφραζε αρχαίους τραγικούς και είχε εκδώσει μεταφράσεις έργων του Λόρδου Bύρωνα. Η δε μητέρα του, Δέσπω, διακρινόταν για την ιδιαίτερη ευαισθησία και την καλλιέργειά της.

Έγραφε ήδη στίχους στα 14 του χρόνια. Το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναγκάζει την οικογένειά του να μετακομίσει στην Αθήνα. Το 1918 μεταβαίνει στο Παρίσι για να σπουδάσει Νομική, κάτι που αποτελούσε όνειρο του πατέρα του που στο μεταξύ είχε μετακομίσει κι αυτός στο Παρίσι αναζητώντας καλύτερη μοίρα. «Eίχα μπει τον Iούλιο σ’ ένα Παρίσι ολότελα άδειο, που γέμισε ασφυκτικά τον Nοέμβρη με τα πανηγύρια της ανακωχής. Tο δωμάτιό μου ήταν ο πιο παγερός τόπος που γνώρισα ποτέ μου. Ένας πλανόδιος βιολιτζής ερχότανε κάθε απόγεμα μ’ έναν απελπιστικά περιπαθή σκοπό. Tις νύχτες μια γριά κλαψούριζε πουλώντας μενεξέδες. Διάβαζα Όμηρο και τα πιο παλαβά πρωτοποριακά περιοδικά. Ήμουν αξιοθαύμαστα χαμένος και ονειροπαρμένος» θα σημειώσει αργότερα ο ποιητής για τα φοιτητικά του χρόνια. Σύντομα, στρέφεται όλο και περισσότερο προς την λογοτεχνία: «Έχω μια μεγάλη διάθεση να γράψω κάθε ώρα· καθετί μου φέρνει ένα θέμα, μια τραγικότητα για να εκφράσω. Δυστυχώς, μόνο τις ιδέες μου βάζω απάνω στο χαρτί και τις κοιμίζω τον ύπνο τον αξύπνητο ίσως. Tο συρτάρι μου κατάντησε νεκροταφείο. Kάθε μέρα θάβω και μερικά κορμάκια μωρών που ξεψύχησαν».

Το 1923 γνωρίζει μια Γαλλίδα πιανίστα, τη Ζακλίν, μία από τις γυναίκες της ζωής του. Η Ζακλίν θα απασχολήσει το νου του ποιητή για περισσότερο από μία δεκαετία και το μεγαλύτερο μέρος της ερωτικής ποίησης του Σεφέρη απευθύνεται σε αυτήν. «Eίναι μερικά αισθήματα στη ζωή που ποτέ δεν ξεθωριάζουν…» είπε ο ίδιος για τη Ζακλίν. Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα, διορίζεται στο διπλωματικό σώμα και σύντομα χάνει τη μητέρα του. Ο ποιητής βυθίζεται στη μελαγχολία και τη μοναξιά: «Aνάγκη να μιλήσω. Kανείς. Ίσως εγώ να φταίω. Mα τι γίνεται εδώ μέσα; Σήμερα το απόγευμα είχα την εντύπωση πως η σκέψη μου είχε αδειάσει και στη θέση της βρισκότανε δυο άγνωστοι που συζητούσαν και αποφάσιζαν για την τύχη μου. Aδύνατο να γράψω. Ώσπου να γυρίσω το φύλλο, έχω αλλάξει, έγινα άλλος». Σύντομα όμως, γράφει μερικά από τα σπουδαιότερα έργα του. Tον Iούλιο του 1928 δημοσιεύεται η μετάφραση του έργου του Bαλερί «Mια βραδυά με τον Kο Tεστ» με την υπογραφή Γ. Σεφεριάδης. Τον Mάιο του 1931 εκδίδεται η συλλογή «Στροφή» με δεκατρία ποιήματα – μεταξύ των οποίων και το εμπνευσμένο από την Zακλίν «Eρωτικός λόγος».

Την ίδια χρονιά διορίζεται στο ελληνικό Γενικό Προξενείο του Λονδίνου, ως υποπρόξενος. Μέσα στην αγγλική ομίχλη, με τη «στυφή γεύση του θανάτου», ο Σεφέρης οραματίζεται μια Ελλάδα ολοκάθαρη και απογυμνωμένη, ένα όραμα που θα διαποτίσει τα τοπία του «Μυθιστορήματος» του 1935. Ακολουθούν τα «Γυμνοπαιδία» το 1936, το 1937 δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα επιστολή σχετικά με τον καθορισμό της δημοτικής, το «Tετράδιο γυμνασμάτων» το 1940, τα «Hμερολόγια Kαταστρώματος A΄» το 1940 λογοκριμένα όμως από τη Δικτατορία Μεταξά, τα «Hμερολόγια Kαταστρώματος B΄» το 1944 και «Kίχλη» όπου μιλάει για το σπαραγμό στη χώρα, το 1947. Την ίδια χρονιά βραβεύεται με το «Έπαθλο Παλαμά». Λίγες ημέρες μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ο Σεφέρης θα παντρευτεί τη Μαρώ και θα φύγουν μαζί με την ελληνική κυβέρνηση για την Αίγυπτο. Χαριτολογώντας, ο ποιητής έλεγε ότι κουμπάρος τους στάθηκε ο Χίτλερ. Σε όλη του τη διπλωματική καριέρα θα ταξιδεύει και θα αλλάζει συνεχώς τόπο διαμονής: Λονδίνο, Kορυτσά, Aλεξάνδρεια, Nότια Aφρική, Άγκυρα, Λίβανος και πάλι Λονδίνο (1957-1962), για να ολοκληρώσει τη σταδιοδρομία του ως πρέσβης, κατά τα χρόνια της δημιουργίας του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους. Μέχρι το 1963 η φήμη του Γιώργου Σεφέρη έχει απλωθεί σε όλη την υφήλιο.

Στις 10 Δεκεμβρίου του 1963 του απονέμεται από τη Σουηδική Aκαδημία το Bραβείο Nόμπελ Λογοτεχνίας και γίνεται ο πρώτος Έλληνας που λαμβάνει αυτή την τιμητική διάκριση. Το περιοδικό Figaro Litteraire γράφει ήδη για το ταλέντο του Σεφέρη από το 1956 και τον χαρακτηρίζει άξιο για βραβείο Νόμπελ. Κατά την παραλαβή του Νόμπελ, ο Σεφέρης λέει: «Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται… Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά. Κανόνας της είναι η δικαιοσύνη… Πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν αν η πνοή λιγόστευε; Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται». Το 1964 γίνεται επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και το Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Το 1966 εκδίδει το «Τρία Κρυφά Ποιήματα», ένα έργο γεμάτο βαθιά νοήματα και άψογο στη μορφή. Είχε επίσης τιμηθεί με το βραβείο «Κωστή Παλαμά», με το αγγλικό βραβείο ποίησης «Φόυλ» και κατείχε την θέση του επίτιμου διδάκτορα στο πανεπιστήμιο Cambridge. Το 1969 κυκλοφορεί στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό η “διακήρυξή” του εναντίον της δικτατορίας Αντιμετωπίζει ήδη κάποια προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούν. Το 1967 επιβάλλεται η δικτατορία των συνταγματαρχών στη χώρα. Το 1969 δημοσιεύτηκε η δήλωσή του κατά της χούντας και ο Σεφέρης παύτηκε από πρέσβης επί τιμή, ενώ του απαγορεύτηκε και να κάνει χρήση του διπλωματικού του διαβατηρίου.

Το 1971 έγραψε το τελευταίο του ποίημα με τίτλο Επί ασπαλάθων. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971, έκλεισε τα μάτια του για πάντα, μετά από εγχείρηση στο δωδεκαδάκτυλο. H κηδεία του σπουδαίου ποιητή έμελλε να σταθεί έκφραση ελευθεροφροσύνης του λαού, που είχε συγκεντρωθεί κατά χιλιάδες για να τον συνοδεύσει στην τελευταία του κατοικία. Ο Οδυσσέας Ελύτης είπε για το Γ. Σεφέρη: «Κανείς άλλος δεν στάθηκε τόσο ικανός ν’ ανιχνεύσει, να βρει και να κινήσει τα νήματα της ζωντανής ελληνικής παράδοσης όσο αυτός… Καλλιέργησε το αίσθημα της ευθύνης και κράτησε ψηλά τη σημαία της ελεύθερης συνείδησης, που τόσο την έχουν ανάγκη, σήμερα προπάντων, οι νέοι», ενώ ο Γ. Ρίτσος με τη σειρά του είπε: «Αυτή την ώρα, τα λόγια μου φαίνονται μικρά για το ανάστημα του ποιητή, μικρά για τη λύπη και την περηφάνια που μας γεμίζει το έργο του και το ήθος του. Εδώ και πολλά χρόνια, σε κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, ο ποιητής έσμιξε ποίηση και ελευθερία, αισθητική και ηθική, σε μια γνήσια και φυσική ενότητα, αφήνοντας μιάν υψηλή, παραδειγματική κληρονομιά σ’ ολόκληρο τον ελληνικό πολιτισμό. Ακόμα μια φορά «σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα».

Πηγές: Το Βήμα, Τα Νέα, Ελευθεροτυπία, Wikipedia.org

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: alexiptoto

Πενήντα αποχρώσεις του γκρι – Ενα πορνό μυθιστόρημα για κυρίες.


«…Σου έρχεται κατ’ ευθείαν η ορεξη για άγριο σεξ», γράφουν οι αμερικανίδες και οι ευρωπαίες στα γυναικεία μπλογκ της υφηλίου για το  βιβλίο με τον τίτλο «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι». Κάποια άλλη προσθέτει:  «Γυρνάς στο σπιτι και ξυπνάς τον άντρα σου μες την νύχτα για να τον στείλεις στον παράδεισο και οχι για τον βρίσεις που άφησε ενα χαμό στην κουζίνα».
Οι Ελληνιδες αναγνώστριες πως αντιδρούν; Το κα-τα-βροχ-θίζουν. Το προτείνει η μια στην άλλη, το σχολιάζουν μεταξύ τους, την ημέρα το διαβάζουν στις ξαπλώστρες της παραλίας σε μορφή e-book, παραμένοντας έτσι μη αναγνωρίσιμο από τα βλέμματα των διπλανών. Ούτε τίτλος, ούτε εικόνες. Μονο λέξεις που τρέχουν  πάνω στη λευκη οθόνη του smartphone. Προτιμούν να μείνουν το βράδι στο σπίτι για να διαβάσουν την συνέχεια της ιστορίας της ηρωίδας στο «κόκκινο δωμάτιο του πόνου» αντί να βγουν για το κλασσικό ποτό «κι ότι κάτσει» στα «Άστρα» της Μυκόνου. Φαντασιώνονται το περιεχόμενο του. Διαβάζεται  από ενήλικες αλλά και νεότερες γυναίκες που το μόνο σίγουρο ειναι οτι δεν πρόκειται για συνηθισμένες καταναλώτριες πορνογραφικού υλικού. Αφροδισιακό , σαδομαζοχιστικό, πορνογραφικό αλλά όχι χυδαίο. Είναι ένα μυθιστόρημα, δεν ειναι ενα hardcore βίντεο. Ειναι μια ακόμη ιστορία αγάπης. Εντάξει λιγο «ντοπαρισμένη», ναίφ αλλα μια ιστορία αγάπης που εμπεριέχει τον πόνο, την υποταγή και την σχέση τους με τον πόθο.
Πρόκειται για τη σύναψη ενός συμβολαίου υποταγής της φοιτήτριας της λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ στον επιτυχημένο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέυ. Αν θέλουμε να εντάξουμε την ιστορία τους στο πάνθεον της κλασσικής λογοτεχνίας τηρουμένων φυσικά των αναλογιών, τότε δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε το ασυναγώνιστο βιβλίο «Η Αφροδίτη με τη Γούνα» του αυστριακού συγγραφέα Ζάχερ Μαζόχ. Μόνον που εδώ στο συμβόλαιο υποταγής οι ρόλοι των δύο φύλων είναι αντεστραμμένοι. Βέβαια, το βασανιστικό ερώτημα και εδώ είναι γιατί πρέπει η σχέση αυτή να κωδικοποιηθεί μέσω ενός συμβολαίου υποταγής. Όπως και να έχει το πράγμα φαίνεται πως σε εποχή της απόλυτης χειραφέτησης της γυναίκας επανέρχεται το φάντασμα της ανδρικής κυριαρχίας και της σχέσης που αυτή διατηρεί με την απόλαυση. Τελικά οι γυναίκες απολαυάνουν μόνον αυτό που επιθυμεί ο Κύριος τους; Είχε δίκιο ο Νίτσε όταν έλεγε ότι όταν πηγαίνεις στις γυναίκες μη ξεχνάς το μαστίγιο; Ή έχουμε να κάνουμε με το σκοτεινό δρόμο της διαστροφής μέσα από τον οποίο η ηρωίδα θα ανακαλύψει τελικά τις δικές επιθυμίες;
Όλα αυτά τα καυτά ερωτήματα τα οποία παρουσιάζει λογοτεχνικά αυτό το βιβλίο οδήγησε σε ρεκορ πωλήσεις στην Αμερική (20.000.000 αντίτυπα), στην δε Αγγλία αναδείχτηκε το πιό γρήγορο σε πωλήσεις μπέστ σέλλερ ολων των εποχών. Επίσης έσπασε το ρεκόρ των πωλήσεων του Codice da Vinci και του Χάρυ Πόττερ.
Η συγγραφέας του πρώτου βιβλίου της τριλογίας, υπογράφει με το ψευδώνυμο E.L. James (Ερρικα Λεοναρντ ειναι το κανονικό όνομα της). Είναι Αγγλίδα, 48 χρονων, μητέρα δυο παιδιών, τέως τηλεοπτική παραγωγός, νυν βαθύπλουτη. Της δώθηκε το παρατσούκλι “mommy-porn” και κατέληξε στην λίστα του Τime μεταξύ των 100 προσώπων που επηρεαζουν τον πλανήτη. Η ιστορία γεννιέται στο web σαν ενα fan-fiction (σειρά γραμμένη απ τους φαν) του twilight. Κυκλοφόρησε σαν ηλεκρονικο βιβλίο στο iPad, κατόπιν εκδόθηκε απο Αυστραλή εκδότρια και τα υπόλοιπα έγιναν στόμα με στόμα.
Η δραματουργία είναι απο τις πιο στερεότυπες όλων των εποχών.  Ο Κρίστιαν Γκρέι είναι ο ωραίος νέος, ο γοητευτικός ταικούν και η Αναστάζια Στιλ η 21χρονη όμορφη, φτωχή και παρθένα φοιτήτρια. Για να εξυπηρετήσει τη συγκάτοικο της που είναι άρρωστη, προσφέρεται η ίδια να πάρει την προγραμματισμένη συνέντευξη απο τον ταικούν Κρίστιαν. Η Αναστάζια φυσικά πέφτει αμέσως θύμα της γοητείας του.
Στις πρώτες 100 σελίδες η συγγραφέας E L James χρησιμοποιεί ακριβώς το στιλ των «ροζ» μυθιστορημάτων. Με τις ίδιες χιλιοειπωμένες εκφράσεις, τις ίδιες αυτονόητες καταστάσεις εμπλουτισμένες με δεκάδες σεξουαλικές διεισδύσεις, κατακόκκινα οπίσθια απο τις ξυλιές με μεταλλικό χάρακα και φράσεις της ηρωίδας του τύπου «…κρατάω την αναπνοή μου. Είμαι η Ευα στον επίγειο παράδεισο και αυτός το φίδι. Δεν μπορω να αντισταθώ».
Και όποια από μας μπορεί να μην είναι απόλυτα σίγουρη για την διαφορά ενος «ροζ» από ένα μαινστριμ μυθιστόρημα, πιστεύω οτι υπάρχουν στάνταρτ «ροζ» σημεία αναγνώρισης του είδους του.
Π.χ. Η διαφορά κοινωνικής τάξης των δύο, η καρδιά που πάει να σπάσει, η παράλυση που προκαλείται στην εικόνα του γκρίζου βλέμματος και του αψεγάδιαστου  αντρικού κορμιού, το τέλειο λευκό ξεκουμπωμένο του πουκάμισο (μόνο δύο κουμπιά), τα καταπληκτικά εστιατόρια, τα γρήγορα αυτοκίνητα, το αεροπλάνο που πιλοτάρει ο ίδιος.
Πολύ σύντομα ανακαλύπτουμε οτι ο ήρωας του μυθιστορήματος Κρίστιαν Γκρέυ, είναι εμμονικός με την άσκηση ελέγχου. Εχει ανάγκη να ασκεί εξουσία σε πράγματα και ανθρώπους. Η φτωχή πλην αθώα Αναστάζια τον «ανάβει» ιδιαίτερα. Την κατακτά οχι πολύ δύσκολα γιατί η Αναστάζια εχει ηδη παραλύσει από την εικόνα του ήδη απο την πρώτη στιγμή που τον έχει δει και περίπου στην 100 σελιδα η Αναστάζια βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρα του. Εκει ο μυστηριώδης  Κρί στιαν Γκρέυ αποκαλύπτει το αληθινό του πρόσωπο: μόνον αν είναι ο απόλυτος αφέντης της θα είναι μαζί της. Η υπακοή της τον διεγείρει. Η αίσθηση της ιδιοκτησίας επάνω σ’ αυτήν την γυναίκα είναι η μόνη δυνατή σχέση γι αυτόν. Ειναι ο αφέντης και  είναι η σκλάβα του. Για να έχουν λοιπόν μια σχέση πρέπει να την διδάξει να γίνει η σκλάβα του. Στις υπόλοιπες 250 σελίδες διαβάζουμε ότι η Αναστάζια μετά απο διαπραγμάτευση θα υπογράψει το συμβόλαιο για τους όρους και τα όρια της σεξουαλικής της σχέσης με τον Κρίστιαν αλλά ακόμη και για τη διατροφή της, το ντύσιμό της, τη γυμναστική της,  και την αποτρίχωση της!  Συναινετικά υπογράφει να του ανήκει και να τον υπακούει. Πολυάριθμες είναι σελίδες που αφιερώνονται στο να περιγράφουν με ξεκάθαρες λεπτομέρειες τις σαδομαζοχιστικές τους πρακτικες (B.D.S.M.)  μέσα στο «κόκκινο δωμάτιο του πόνου».
Στο καθημερινό λεξιλόγιο στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ορος bondage έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται συχνά. Πλέον στις συζυγικές κρεβατοκάμαρες οι σαδομαζοχιστικές πρακτικές ασκούνται με πολύ λιγότερες ενοχές.
Και ενώ ο άνδρας αναγνώστης του “Πενήντα αποχρώσεις του γκρί” που είναι τακτικός χρήστης πορνογραφικού υλικού, μπορεί να πηδήξει σελίδες για να φτάσει στα καυτά σημεία πορνό του βιβλίου, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο το καταβροχθίζουν λεξη προς λέξη ψάχνοντας να βρουν τι τελικά ωθεί  τους ήρωες στις διαστροφικές πράξεις τους. (άλλοθι;)
Γιατι ο Κρίστιαν που μπορεί να έχει οτι και όποια θέλει στην ζωή του είναι καταδικασμένος να χαίρεται μόνο μέσω μαστιγίων και σκοινιών; Αν ήταν ένα απλό σκληρό πορνό, όπως έγραψε η Washington Post σε σχέση με το εκδοτικό φαινόμενο, δεν θα είχε καμιά σημασία το γιατί. Η συγκεκριμένη όμως σαδομαζοχιστική ιστορία έχει πλοκή, όμως δεν παραμένει απλώς στη δράση, αλλά αναλύει και τα κίνητρα των ηρώων που τους οδηγούν στις ακραίες επιλογές τους.
Ο Κρίστιαν Γκρευ δεν είναι κακός, είναι απλώς βασανισμένος στην ζωή του και πονεμένος οπότε να γιατί μόνο  μέσα απο τον πόνο βρίσκει την χαρά.  Γιαυτό και την φιλάει στο στόμα, μια σκηνή που δεν υπάρχει περίπτωση να δουμε σε ενα hard-core πορνό.  Και ίσως η Αναστάζια  να αποδέχεται τον σαδιστή πλην γενναιόδωρο αφέντη της της οχι λόγω αυτοϋποτίμησης, αλλά για να βιώσει την απόλυτη αγάπη της γι’ αυτόν τον ανδρα μέσω απάρνησης του εαυτού της.
Νά λοιπόν το κλειδί της εισόδου για τις γυναίκες στον κόσμο του πόρνο, όπως αναφέρουν στις δηλώσεις τους οι σεξολόγοι στην Washington Post. Δηλώνουν επίσης οτι πολλές αναλυόμενες έχουν βοηθηθεί  στο να εκφράζουν πιο ελεύθερα τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις.
Φυσικά μετά από τα επεξηγητικά σχόλια των ειδικών ψυχιάτρων και σεξολόγων για την παγκόσμια επιτυχία του βιβλίου, ο πόλεμος έχει ξεσπάσει. Οι ΜΚΟ  για τα δικαιώματα των γυναικών και κατά της ενδοοικογενειακής βίας ειναι φανατικά αντίθετες  με τις παραπάνω αναλύσεις και προσκαλούν τον κοσμο σε συγκεντρώσεις οπου και θα καινε  τα αντίτυπα του μυθιστορήματος.
Μην τρελαινόμαστε τώρα! Ακολουθούν δυο ακομα βιβλία σε συνέχεια του πρώτου οπου πολλά αλλάζουν και ποιος ξέρει αν τελικά ο σκοτεινός ιππότης δεν μεταμορφωθεί σε λευκό πρίγκιπα; Μου ερχεται στο νου ένα παλιό ανέκδοτο: «γιατί η γυναίκα κοιτάει ενα φιλμ πόρνο μέχρι το τελος του; Για να δει αν στο φινάλε ο ήρωας την παντρεύεται».

8 καλά βιβλία για να διαλέξεις ποιο (ή ποια) θα πάρεις μαζί σου στις διακοπές


Μετά την απόλυση, Jim Kokoris (16,60 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο Τσάρλι Μπέικερ είναι ένας νευρωτικός αλλά γοητευτικός πενηντάρης, που από εργασιομανές στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας που τα έχει όλα γίνεται μια μέρα άνεργος! Αντί να ανακοινώσει στην οικογένειά του τα δυσάρεστα νέα της απόλυσής του, ο Τσάρλι φεύγει κάθε πρωί από το σπίτι του και περνά όλη του τη μέρα στα γραφεία μιας εταιρείας ευρέσεως εργασίας. Σιγά- σιγά ανακαλύπτει ότι υπάρχει ζωή και μετά τη δουλειά και ξεκινάει απρόθυμα το ταξίδι προς την αυτογνωσία.

Το κορίτσι που εξαφανίστηκε, Τζίλιαν Φλιν (17,70 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Αν σου αρέσει η αστυνομική λογοτεχνία, το βιβλίο αυτό θα σε κρατήσει σε αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος του. Ο Νικ Νταν το πρωινό της πέμπτης επετείου του γάμου του διαπιστώνει ότι η σύζυγός του Έιμι έχει εξαφανιστεί. Η αστυνομία αμέσως υποψιάζεται τον Νικ. Οι φίλοι της αποκαλύπτουν ότι η Έιμι φοβόταν τον Νικ και ότι του κρατούσε μυστικά.

Αυτός παίρνει όρκο πως τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ωστόσο, η έρευνα στον υπολογιστή του δείχνει ότι ο Νικ αναζητούσε  περίεργες πληροφορίες στο διαδίκτυο. Παρά τα ενοχοποιητικά αυτά στοιχεία, ο Νικ επιμένει στην αθωότητά του, μολονότι υπάρχουν και κάποιες επίμονες κλήσεις στο κινητό του που περιπλέκουν τα πράγματα.

Ο Τζεβντέτ Μπέη και οι γιοι του, Ορχάν Παμούκ (21,60 €) (εκδόσεις Ωκεανίδα)

Το μυθιστόρημα καλύπτει τη ζωή τριών γενιών μιας οικογένειας από τις αρχές του αιώνα, τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του σουλτάνου Αμπντουλχαμίτ, μέχρι τις μέρες μας. Ο Τζεβντέτ μπέη είναι ιδιοκτήτης ενός μικρού εμπορικού καταστήματος κι ένας από τους πρώτους Μουσουλμάνους εμπόρους, που στόχος και φιλοδοξία του είναι να γίνει πλούσιος και να αποκτήσει μια σύγχρονη οικογένεια «Δυτικού» τύπου και νοοτροπίας. Η ιστορία του Τζεβντέτ μπέη και των γιων του είναι, κατά μία έννοια, και η ιστορία της ιδιωτικής ζωής τα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Οικογενειακά Μυστικά, Καμίλα Λακμπεργκ (18.80 €) (εκδόσεις Μεταίχμιο)

Ο επιθεωρητής Πάτρικ Χέντστρεμ, που μόλις έχει γίνει πατέρας, αναλαμβάνει το θλιβερό καθήκον να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από τη μεθοδευμένη δολοφονία ενός παιδιού, το οποίο και εκείνος και η σύντροφός του η Ερίκα γνώριζαν πολύ καλά. Η υπόθεση θα τον οδηγήσει σε μια κατάδυση στο σκοτεινό πυρήνα της πόλης Φιελμπάκα και στο παρελθόν της, μια αναδρομή που θα διαλύσει μια για πάντα την ειδυλλιακή της όψη.

Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη, Μάρω Βαμβουνάκη (14,40 €) (εκδόσεις Ψυχογιός)

Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο από τα λόγια, της έλεγε. Μην κρίνεις από τις πράξεις καθεαυτές. Κοίτα την κρυφή πρόθεση, εκεί είναι η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς. Ένας εγωπαθής διαλέγει και ρόλο αγίου, μοιράζει περιουσίες στην ελεημοσύνη. Όμως σκοπός του δεν είναι το έλεος, είναι ο αυτοθαυμασμός, ένας θρίαμβος στους γύρω.

Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά, Αύγουστος Κορτώ (10,65 €) (εκδόσεις Καστανιώτη)

Προσωπικές ιστορίες καθημερινής παραφροσύνης, ακρότητας και αθεράπευτου πάθους – με το φαΐ, το ποτό, τα βιβλία, τον έρωτα. Μοναχά το γέλιο μπορεί να μας τον λύσει. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο, πιο ιαματικό για την ψυχή, από το γέλιο: ό,τι κι αν το προκαλεί, είναι η ύψιστη στιγμή αγάπης για τη ζωή – για τις σκοτεινές αλλά και τις φωτεινές πτυχές της.

Time Out: Η ελληνική αίσθησι του χρόνου, Στέλιος Ράμφος (8,00 €) εκδόσεις Αρμός

Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος επιχειρεί μια σύνδεση ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με αφορμή την ιδέα ότι τα αίτια της δημοσιονομικής μας κρίσης είναι και πολιτισμικά, επιμένει στο χρόνο, και στην κλειστοφοβική εμμονή και επιμονή μας σ’ αυτόν.Σκοπός δεν είναι να σβήσουμε αλλά να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν συγχρονιζόμενοι με την εποχή μας.

Οι γυναίκες του Αυγούστου, Ζωή Μπελούκα (12 €) (εκδόσεις Καστανιώτη)

Πέντε γυναίκες (η Ευτυχία, η Μαρίζα, η Βίκη, η Φωτεινή και η Χαρά) ερωτεύονται, χαίρονται, πληγώνονται, χτίζουν μαζί και χώρια τα όνειρά τους. Όταν κάθονταν και οι πέντε στις πολυθρόνες της αυλής και το μυαλό χαλάρωνε τις αντιστάσεις του, ήθελαν να μοιραστούν και αυτά που κρατούσαν κλειδωμένα, προφυλαγμένα από αδιάκριτα μάτια και αυτιά. Τις χώριζαν πολλά, αλλά τις ένωνε η φιλία.

ΠΗΓΗ: cosmo.gr

Ένα Μουσείο Οπτικών Ψευδαισθήσεων!


Δεν μας κάνει καμία εντύπωση που οι Κορεάτες σκέφτηκαν να δημιουργήσουν ένα από τα πιο παράξενα μουσεία στον κόσμο, καθώς συμπληρώνει κι αυτό με το δικό του τρόπο τα πιο «τρελά» αξιοθέατα της χώρας.

Το περίφημο «Trick Eye Museum» στη Νότια Κορέα έρχεται για να παραπλανήσει το μάτι του επισκέπτη, παρουσιάζοντας ένα σύνολο από έργα τέχνης με τις πιο πετυχημένες οπτικές ψευδαισθήσεις διάφορων καλλιτεχνών.

Δίνοντας ένα φιλί στο μάγουλο της Μόνα Λίζα, ιππεύοντας τον θρυλικό Πήγασο ή αγκαλιάζοντας έναν Κένταυρο, ένα προς ένα όλα τα έργα τέχνης που εκτίθενται στο μουσείο αποτελούν μια εντυπωσιακή οφθαλμαπάτη, που παραπλανά το μάτι του επισκέπτη.

Αν, μάλιστα, αυτός στηθεί στο σωστό σημείο κοντά στον πίνακα, τότε φαίνεται ότι αλληλεπιδρά με την εικόνα με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να πιάσει με προσοχή ένα κομμάτι γιγάντιο σούσι και να προσπαθήσει να γλιτώσει από τα δόντια του… τέρατος!

ΠΗΓΗ: perierga.gr

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΚΘΕΜΑΤΩΝ : Link

Landscapes Carved Into Books —- Artwork by GUY LARAMEE


Η συγκεκριμένη σειρά του Καναδού καλλιτέχνη   Guy Laramee   τιτλοφορείται The Great Wall and Biblios.

ΠΗΓΗ: twistedsifter.com

Ταινιάρες μιας ζωής σε σκίτσα αλά Pixar


Ο σκιτσογράφος της Pixar, Josh Cooley, απεικόνισε μερικά από τα πλέον «σκληρά» φιλμ των τελευταίων δεκαετιών σε σκίτσα.

Χρήστος Χατζηιωάννου

Στην αρχή ήταν ο Buzz Lightyear και ο Woody. Στην συνέχεια ο Nemo, οι Incredibles και ο Ρατατούης. Δεν θα περίμενες φαντάζομαι να δεις αυτό το στυλ σκιτσαρίσματος στις μορφές του Brad Pitt από το Seven, του Arnold Schwarzenegger από το Terminator, του Jean Reno από το Leon και άλλων πολλών.

Ο Josh Cooley όμως αποφάσισε αλλιώς. Ποιος είναι αυτός; Είναι ένας εκ των επιφανών σκιτσογράφων της Pixar, αν και μπήκε στην ομάδα μετά το 2004. Ο Cooley λοιπόν διάλεξε μερικά στιγμιότυπα από R rated ταινίες των τελευταίων δεκαετιών και τα σκιτσάρισε με την δική του (και της Pixar δηλαδή) τεχνοτροπία, δημιουργώντας ένα πολύ ωραίο βιβλίο. Το Movies R Fun, το οποίο είναι ήδη sold out.

Παρακάτω μπορείς να δεις μερικά από τα σκίτσα που υπάρχουν στο βιβλίο…

Jean Reno και Natalie Portman στο Leon

Brad Pitt σημαδεύοντας τον Kevin Spacey στο Se7en

Γυμνός Arnold Schwarzenegger στο Terminator

Walter και The Dude σε σκηνή από το Big Lebowski

Malcolm McDowell στο Clockwork Orange

Ο John Cazale ως Fredo Corleone στο Godfather II

Ο Marlon Brando ως Colonel Kurtz στο Apocalypse Now

Anne Bancroft και Dustin Hoffman στο The Graduate

Mena Suvari ξαπλωμένη σε ροδοπέταλα στο American Beauty

Ted Levine ως Buffalo Bill στην Σιωπή των Αμνών

Hal 9000 στο 2001: A Space Odyssey

Ο T-1000 στη μορφή της Janelle στο Terminator 2

Frank Vincent ως Billy Batts στο Goodfellas

Η κλασική σκηνή με το κεφάλι του αλόγου από το Godfather

Ο John Hurt γνωρίζει τα Alien για τα καλά

Mia Farrow στο Μωρό της Rosemary

Brad Pitt στο Fight Club

ΠΗΓΗ: oneman.gr

Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής: Ψάχνοντας το ελιξίριο


Νότες, ρυθμός, πάθος. Ευτυχώς, τα παραπάνω δεν υπακούν σε αριθμούς, οίκους αξιολόγησης και χρεοκοπίες. Ούτε καν σε προλήψεις. Γι’ αυτό και η 13η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής δεν μένει σιωπηρή μπροστά στην ευρωπαϊκή κρίση και γεμίζει το ημερολόγιό μας (και τη χώρα μας) με μελωδικές εκδηλώσεις για κάθε γούστο.

Είκοσι επτά πόλεις σε όλη την Ελλάδα στήνουν την Πέμπτη εκατοντάδες γιορτές για να χορτάσει κάθε… φιλόμουσο αφτί: Από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κομοτηνή και από την Κέρκυρα μέχρι τα Κύθηρα και τη Ρόδο, η 21η Ιουνίου, εκτός από την πρώτη επίσημη ημέρα του Καλοκαιριού, σηματοδοτεί και την κορύφωση της γιορτής που ενώνει 37 χώρες: Αυτή της καλύτερης δυνατής «κοινής» γλώσσας, της μουσικής.
*Όσα θα ακούσουμε στην Αθήνα
Οι πλατείες, οι κήποι, τα (μουσικά και μη) στέκια της πόλης ετοιμάζονται να υποδεχτούν την Πέμπτη δεκάδες μουσικά σχήματα και πάρτι. Συνεδριάστε με την παρέα σας, αποφασίστε και φύγατε!
-Πλατεία Συντάγματος: Reggae gigs (Mashdown45, MistaOperator, Anna Mystic, Jah Shortie, Dub Providers, Nuff-Powa label, AMP Outernational, live dub show) στις 19.00.
-Πλατεία Κλαυθμώνος: Rock, electro, jazz-opera, trip-hop, pop, folk (The Liarbirds, Space Blanket, Opera Chaotique, Yianneis, My Wet Calvin, Lee Burton) στις 18.00.
-Πλατεία Βαρνάβα: Ακουστικό και ροκ στις 19.00.
-Πλατεία Μοναστηράκι – Bloosite Specific: Conceptual techno, African sounds, dubstep, tech house, nu-disco από τις 17.00.
-Πλατεία Ασωμάτων – Loop: Ηλεκτρονική μουσική, dub, trip-hop, dubstep, drum and bass, house, electro house, techno, nu disco στις 17.30.
-Εθνικός Κήπος: Χωρωδιακή Μουσική από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις 18.00.
-Πλατεία Κοτζιά στο CAMP: DJ set resident στις 22.00.
-Μέγαρο Μουσικής – Σύλλογος Οι φίλοι της μουσικής – Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»: Κλασική μουσική, Ελληνική παραδοσιακή μουσική, Ελαφρό τραγούδι στις 18.00.
-Pure Bliss: Funky Jazz από τους Nicolas Gale και Ρένα Ρασούλη στις 21.30.
-Δελφικό Ωδείο (Αμπελόκηποι): Κλασική και παραδοσιακή μουσική, έντεχνο ελληνικό και ξένο στις 17.00, tango recital για πιάνο και χρωματική φυσαρμόνικα στις 21.00.
-Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών: Jazz gigs στις 20.30.
-Πλατεία Αβησσυνίας: Jazz, blues, experimental στις 18.00.
-IT THE PLACE (Πεζόδρομος Κλεισόβης): Ambient, Downtempo Music στις 17.30.
-Aperitif (Καλαμιώτου 4): Συναυλία με τον Γιώργη Χριστοδούλου και τους Athens Lindy Hop στις 21.00.
-Τέρμα Πρόσβασης Αγ.Ισιδώρου, Λυκαβηττός: House, Electronica από τις 17.30.
-Πλατεία Κολοκοτρώνη-Παλιά Βουλή: ‘90s DJ set στις 21.00.
-Κουρείο ο Γιώργος (Ιπποκράτους και Καλλιδρομίου): Rock’n’Roll από τους Αέρα Πατέρα στις 19.30.
-Intrepid Fox – Γκάζι: Post Punk και Stoner Rock (live) στις 21.30.
-Λόφος Φιλοπάππου – Μνημείο Πνύκας: Συμφωνική Ορχήστρα και Μεικτή Χορωδία Δήμου Αθηναίων στις 21.00, Άνδηρο Πικιώνη: Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής Δήμου Αθηναίων στις 20.30, Biennale (Νοτιοδυτικό Λατομείο): Big Band Δήμου Αθηναίων στις 21.30.
-Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερά Οδός 48): Ημερίδα-Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης «Η Δημιουργική Οικονομία υπό το πρίσμα του Πολιτισμού» από τις 9.00 ως τις 14.00.
*Όλη η Ελλάδα (ακούει και) γιορτάζει
Funk και jazz live στο Αγρίνιο, Reggae mash-ups στην Αντίπαρο, punk ακούσματα στο λιμάνι του Βόλου, indie στη Ζαχάρω, classic rock στη Μονεμβασιά και summer sounds στην Ξάνθη. Πρόκειται μόνο για μερικά δείγματα από το καλειδοσκόπιο μουσικών εικόνων με τις οποίες θα γεμίσει η Ελλάδα αυτή την Πέμπτη – σε ορισμένες πόλεις και τις επόμενες ημέρες.
Επτά χορωδίες και φιλαρμονικές, 22 ορχήστρες, 56 DJs, 187 καλλιτέχνες, 279 συγκροτήματα, με άλλα λόγια 2500 συμμετέχοντες σε 582 δωρεάν εκδηλώσεις συνθέτουν το δυναμικό αυτής της γιορτής. Για να δείτε αναλυτικά τις εκδηλώσεις και τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στις δράσεις κάθε πόλης, πατήστε εδώ και βρείτε το αναλυτικό πρόγραμμα των φετινών εορτασμών, που έχουν ως τίτλο «Το ελιξήριο της ζωής». Δεν έχουν άδικο.
ΠΗΓΗ:in2life.gr

Γιορτές βιβλίου σε Πειραιά, Θεσσαλονίκη και Ηλιούπολη


Η καλοκαιρινή γιορτή του βιβλίου συνεχίζεται και πιστές στις παραδόσεις τους, οι πόλεις του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης και της Ηλιούπολης υποδέχονται το αναγνωστικό κοινό σε δύο εκθέσεις και ένα φεστιβάλ για το βιβλίο.

26η Έκθεση Βιβλίου Πειραιά

Η γιορτή στον Πειραιά ξεκινά από το Πασαλιμάνι, όπου την Παρασκευή 8 Ιουνίου ανοίγει τις πύλες της η 26η Έκθεση Βιβλίου.

Η έκθεση, που διοργανώνει ο Σύλλογος Βιβλιοχαρτοπωλών και Εκδοτών Πειραιά, θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή 24 Ιουνίου, ενώ θα λειτουργεί καθημερινά και Σαββατοκύριακα από τις 7 μ.μ. μέχρι τις 11 μ.μ.

Στο παραλιακό πεζοδρόμιο στο Πασαλιμάνι, η 26η Έκθεση Βιβλίου φιλοξενεί 110 εκδοτικούς οίκους από όλη την Ελλάδα με 20.000 τίτλους να «φιγουράρουν» στα 33 συνολικά περίπτερα.

Εξάλλου, το βιβλίο υπήρξε ανέκαθεν το βασικότερο και σπουδαιότερο εργαλείο για τη μόρφωση και πνευματική καλλιέργεια της ανθρωπότητας. Σε μια περίοδο που αξίες και ιδανικά δέχονται ολομέτωπη επίθεση από την υποκουλτούρα, η διοργάνωση τέτοιου είδους εκδηλώσεων, αποτελεί ουσιαστικό στήριγμα στη προσπάθεια για βελτίωση και ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου.

31ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη

Αφιερωμένο στους Θεσσαλονικείς ποιητές και πεζογράφους του αιώνα (1912 – 2012) είναι το φετινό φεστιβάλ βιβλίου, που διοργανώνεται για 31η συνεχόμενη χρονιά στη συμπρωτεύουσα.

Από την Παρασκευή 8 έως την Κυριακή 24 Ιουνίου 2012, στον αναπλασμένο χώρο της Ν. Παραλίας (από το ύψος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Θεσσαλονίκης προς το Μέγαρο Μουσικής), οι Θεσσαλονικείς ποιητές και πεζογράφοι του αιώνα, έχουν τη δική τους γιορτή.

Στα 110 εκθετήρια, φιλοξενούνται πάνω από 150 εκδοτικοί οίκοι της χώρας που παρουσιάζουν περισσότερους από 30.000 τίτλους βιβλίων από την ελληνική και ξένη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή, ενώ ξεναγούνται κάθε χρόνο πάνω από 500.000 επισκέπτες, όλων των ηλικιών. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή καθημερινά από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 11.30 το βράδυ ενώ τις Κυριακές θα ανοικτά και από τις 10.30 το πρωί έως τις 13.30 το μεσημέρι.

Στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν για έκτη συνεχόμενη χρονιά το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με ειδικά διαμορφωμένο περίπτερο, με έντυπο υλικό και ειδικές προβολές θεμάτων που αφορούν στον ευρωπαίο πολίτη.

Σε συνέχεια των εκδηλώσεων λόγου και τέχνης, που πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του περασμένου μήνα, και στο πλαίσιο του «ΚΒ΄ Πνευματικού Μαΐου – Η Πολιτιστική Άνοιξη της Θεσσαλονίκης», το φεστιβάλ είναι αποτέλεσμα συνεργασίας των τοπικών φορέων, για την προβολή και την ανάδειξη του τοπικού πνευματικού δυναμικού, που έχει ασίγαστη διάθεση για δράση και έκφραση.

Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας και το Κέντρο Πολιτισμού και Βιβλίου Νοτιοανατολικής Ευρώπης σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του Έτους Εορτασμού «Θεσσαλονίκη 2012- 100 χρόνια από την Απελευθέρωση» και τελούν υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Δήμου Θεσσαλονίκης και του Υπουργείου Πολιτισμού.

9η Έκθεση Βιβλίου στην Ηλιούπολη

Για 9η χρονιά διοργανώνεται φέτος από τον «Πολιτιστικό Αθλητικό Οργανισμό Δήμου Ηλιούπολης – Γρ. Γρηγορίου», σε συνεργασία με το Σύλλογο Βιβλιοπωλών της πόλης, Έκθεση Βιβλίου στην Ηλιούπολη.

Η Έκθεση ξεκινά το Σάββατο 9 Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή, 24 Ιουνίου, ενώ θα λειτουργεί κάθε μέρα από τις 7.30 μ.μ. έως τις 11.00 μ.μ.

Πρόκειται για έναν θεσμό που έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των δημοτών της Ηλιούπολης, και μετατρέπει κάθε χρόνο την Κεντρική Πλατεία σε πόλο έλξης και συνάντησης όλων των βιβλιόφιλων.

Μια αληθινή γιορτή του βιβλίου, όπου η αναζήτηση νέων κυκλοφοριών και παλιών τίτλων συνοδεύεται από συναντήσεις με συγγραφείς, παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές, θεατρικές παραστάσεις και καλλιτεχνικά δρώμενα.

Στη φετινή γιορτή πολλές είναι οι εκδηλώσεις για τα παιδιά και το παιδικό βιβλίο, που θα φέρουν κοντά στον ανεκτίμητο αυτό θησαυρό τους μικρούς φίλους, με πρωτότυπες δράσεις, που συνδυάζουν το παιχνίδι, με τη χαρά της ανάγνωσης και την αγάπη για το βιβλίο.

Κατά τη διάρκεια της Έκθεσης, θα εκτίθενται τα έργα που φιλοτέχνησαν τα παιδιά και οι έφηβοι των αντίστοιχων τμημάτων του Ζωγραφικού Εργαστηριού του Δήμου, υπό την καθοδήγηση των δασκάλων τους, Θεανώς Χριστοπούλου και Νικόλα Κληρονόμου.

Οι επισκέπτες μπορούν όμως να συμμετέχουν και ενεργά στην ενίσχυση της προσπάθειας του Ομίλου Φίλων της Βιβλιοθήκης, προσφέροντας παιδικά βιβλία, τα οποία θα διατεθούν για τον εμπλουτισμό του παιδικού τμήματος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

Τα βιβλία θα πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση, και θα συγκεντρώνονται στο περίπτερο του Ν.Π. «Π.Α.Ο.Δ.ΗΛ.-Γρηγόρης Γρηγορίου», που θα λειτουργεί στην Έκθεση.

ΠΗΓΗ:clickatlife.gr