Η αδράνεια του νου (ή γιατί δε το βάζουμε να δουλέψει το αναθεματισμένο;)


Να μια καλή εξήγηση για το γεγονός πως ο κόσμος μας είναι τόσο σκατά

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο που – μέσα στη χαώδη αμορφωσιά του – πιστεύει πως μπορεί να σώσει ένα παιδί με ένα κλικ στο facebook; Τι να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο που αναμασάει διαδικτυακά μηνύματα-εκκλήσεις για αίμα χωρίς καν να ελέγξει την εγκυρότητα ή έστω την ημερομηνία του μηνύματος που αναδημοσιεύσει; Τι να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο που αποδέχεται ως κοσμοθεωρία τη φράση πως «όταν επιδιώξεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να γίνει όπως επιθυμείς», παραφράζοντάς τη μάλιστα ως «όταν θέλεις πάρα πολύ κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις» και χωρίς φυσικά να έχει διαβάσει το αναθεματισμένο το βιβλίο του Coelho;

Δυστυχώς οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δε θα διαβάσουν καν αυτές τις γραμμές. Ωστόσο θα κάνω μία τελευταία προσπάθεια με την ελπίδα πως έστω και ένας θα αντιληφθεί την κατάντια του ως νοήμων άνθρωπος και αλλάξει στάση. Το θέμα δεν είναι αν εγώ είμαι καλύτερος, εξυπνότερος ή πιο μορφωμένος από αυτούς ή από τον Coelho τους. Εξάλλου τίποτα από αυτά δεν έχει να κάνει με το αν πιστεύεις σε μπούρδες όπως αυτές που ανέφερα προηγουμένως.

Θέλω να πω πως μπορεί κάποιος να έχει ξύλα, προσάναμμα και σπίρτα, αλλά αν δε βάλει το μυαλό του να δουλέψει, φωτιά δε θ’ ανάψει ποτέ. Αν λοιπόν ένα εργαλείο που δε χρησιμοποιείται είναι ένα άχρηστο εργαλείο, τότε αυτός που το έχει ανάγκη, το κατέχει, αλλά δε το χρησιμοποιεί… τι είναι; Όσον αφορά το πρώτο παράδειγμα, αυτό που με ένα κλικ κάποιο παιδί κάπου στη μακρινή φτωχή Αφρική σώζεται από βέβαιο θάνατο, είναι ίσως που με εξοργίζει περισσότερο. Ο λόγος που δικαιολογεί την οργή μου είναι πως πίσω από τον βλακώδη συλλογισμό πως δεν έχουμε και τίποτα να χάσουμε μπορεί κανείς να κάνει οτιδήποτε, όσο βλακώδες κι αν είναι αυτό. Έτσι, όπως και στο πείραμα του Milgram, οι άνθρωποι μπορούν να προβούν σε οτιδήποτε τους ζητηθεί, αρκεί να υπάρχει μία κοινά αποδεκτή δικαιολογία.

Με το ίδιο σκεπτικό θα μπορούσε κάποιος να παροτρύνει τους συνανθρώπους του να πηδήξουν όλοι μαζί ταυτόχρονα μία συγκεκριμένη ώρα, ώστε μέσω αυτής της μαζικής πρόσκρουσης με την επιφάνεια της Γης να μετατοπισθεί η τροχιά του πλανήτη μας. Αν η εξωφρενική πρόταση που μόλις διαβάσατε σας θυμίζει κάτι, είναι επειδή πριν λίγα χρόνια κάποιος «επιστήμονας» είχε όντως ισχυριστεί κάτι τέτοιο.

Η δεύτερη αναφορά μου, στους ανθρώπους που αναδημοσιεύουν εκκλήσεις για αίμα χωρίς να ελέγξουν την εγκυρότητα του μηνύματος, υποθέτω πως πρόκειται για καλούς ανθρώπους που έχουν ως σκοπό τους να βοηθήσουν ένα συνάνθρωπό τους που το έχει ανάγκη και τέτοια. Είναι βεβαίως οι ίδιοι βλάκες που πιστεύουν πως με ένα κλικ θα σώσουν τον κόσμο.

Αν λοιπόν κάποιος από αυτούς έχει καταφέρει να διαβάσει ως εδώ, έχω να του πω πως ο κόσμος δε θα σωθεί ακόμη κι αν κάνουμε κλικ όλοι μαζί και πηδώντας ταυτόχρονα! Αν λοιπόν θέλεις να βοηθήσεις πραγματικά κάποιον που το έχει ανάγκη, μπορείς κάλλιστα να τον βοηθήσεις ο ίδιος. Έτσι, θα μπορούσες πολύ απλά να πας αύριο το πρωί στο πλησιέστερο νοσοκομείο και να προσφέρεις μία φιάλη αίμα από τις 40 που μπορεί να χρειάζεται ο άγνωστος φίλος σου. Κι αν στο νοσοκομείο σου πει κάποιος πως το όνομα στο οποίο αναφέρεσαι δεν υπάρχει ή πρόκειται για μία απάτη που εξιχνιάστηκε το 2009, τότε ίσως μπορέσεις ακόμη κι εσύ να νοιώσεις πόσο βλάκας είσαι.

Η κατηγορία των ανθρώπων που πιστεύουν πως το σύμπαν κάθεται και ασχολείται με το αν εμείς επιθυμούμε ipad για τα Χριστούγεννα ή αν θα μας κάτσει επιτέλους το γκομενάκι πρέπει να είναι και η μεγαλύτερη μαζική παράνοια της τελευταίας 20ετίας. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα είχαν λυθεί προβλήματα όπως το λιώσιμο των πάγων, το AIDS, ο καρκίνος, η φτώχεια, η πείνα, τα εργατικά ατυχήματα, η στυτική δυσλειτουργία κ.α.

Βεβαίως, εδώ μπορεί να πει κάποιος πως απλώς δεν θελήσαμε αρκετά τη λύση ή δεν πιστέψαμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Σε αυτούς έχω μόνο να πω πως αυτό που θέλω αυτή τη στιγμή είναι να πάψουν να λένε άλλες βλακείες. Το πόσο πολύ το θέλω αποδεικνύεται και μόνο από το γεγονός πως σπατάλησα μια ώρα από τη ζωή μου γι’ αυτόν τον σκοπό. Τι άλλο να κάνω;

Δυστυχώς, τα παραδείγματα στα οποία αναφέρθηκα δεν είναι τα μοναδικά. Θα μπορούσα επίσης να αναφέρω «θρησκείες», «ζώδια», «οικονομικο-κοινωνικά δόγματα», «κυβερνητικές προπαγάνδες» και δεκάδες ακόμη περιπτώσεις όπου η αδράνεια υπερτερεί της δράσης κι αυτό φυσικά συμβαίνει πρώτα με το ίδιο μας το μυαλό. Να μια καλή εξήγηση για το γεγονός πως ο κόσμος μας είναι τόσο σκατά.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

tampouloukia.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s