Daily Archives: Φεβρουαρίου 24, 2013

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ:Επενδύσεις, φτώχεια και χρυσός


Φωτογραφία: Βίκυ Μαρκολέφα, Σιέρα Λεόνε 2012

Διαβάστε ένα άρθρο  για τα ορυχεία της Σιέρα Λεόνε, τις ξένες επενδύσεις και την πραγματικότητα των κατοίκων της με αφορμή πρόσφατη καταγγελία για μεταλλευτικές δραστηριότητες στην βόρεια Ελλάδα

Βασιλική Μαρκολέφα

Η Σιέρα Λεόνε είναι μια χώρα γεμάτη θησαυρούς, αλλά με προσδόκιμο ζωής τα 48 χρόνια. Φημισμένη για τον ορυκτό πλούτο της, ταυτόχρονα κατατάσσεται στα πιο φτωχά κράτη του πλανήτη. Τι φταίει και ενώ τα μάτια των επενδυτών είναι στραμμένα πάνω της, οι άνθρωποι της ζουν με 2 δολάρια την ημέρα;

Το 2007 βρέθηκα στο Κόνο, ένα μέρος που συγκεντρώνει μεγάλο ξένο επενδυτικό ενδιαφέρον εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Είναι η περιοχή με τα αδαμαντωρυχεία. Εκείνη την περίοδο, πολλοί ντόπιοι διώκονταν από τα σπίτια τους ακόμα και με χρήση εκρηκτικών, επειδή η γη που κατοικούσαν παραχωρήθηκε σε μια εταιρεία εξόρυξης. Η εταιρεία ειδοποίησε τους κατοίκους να εκκενώσουν την περιοχή γιατί θα άρχιζε τις εργασίες της και λίγο αργότερα ξεκίνησαν τα φουρνέλα. Μια γυναίκα που δεν εγκατέλειψε το σπίτι της γέννησε όταν μια έκρηξη έγινε σχεδόν δίπλα της. Ονόμασαν το κορίτσι Μπλαστίνα για να μην ξεχαστεί το περιστατικό.

Η κοινωνία διχάστηκε. Οι λίγοι που βρήκαν δουλειά στα ορυχεία ενάντια σε όσους τελικά εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Οι τελευταίοι διαμαρτυρήθηκαν με διάφορους τρόπους χωρίς αποτέλεσμα. Η έκταση παραχωρήθηκε.  Στην περίπτωση της Μπλαστίνα, παραλίγο και το δικαίωμα της στη ζωή.

Οι κάτοικοι αυτής της χώρας εργάζονται στα  ορυχεία από γενιά σε γενιά. Ο  γιος ακολουθεί τον πατέρα κι εκείνος  σκάβει και κοσκινίζει δίπλα στον δικό του πατέρα. Το εισόδημα τους δεν ξεπερνά τα 3 δολάρια την ημέρα. Είναι σπάνιες οι φορές που βρίσκουν κάτι αξίας. Για πολλά χρόνια, οι εκτάσεις που παραχωρούνται στους μικρούς αδαμαντορύχους είναι περιοχές από όπου ήδη έχει σχεδόν εξαντληθεί το κοίτασμα. Λειτουργούν επίσης πολλά παράνομα ορυχεία. Οι ποινές (επίσημες και ανεπίσημες) για την παράνομη εξόρυξη και εμπορία είναι πολύ σοβαρές και αρκετοί έχουν χάσει τα χέρια τους ή κατέληξαν στη φυλακή.

Αυτό το κομμάτι της αφρικανικής ηπείρου είναι από παλιά στο επίκεντρο των επενδύσεων. Η πρωτεύουσα Φριτάουν πήρε το όνομά της από μια ξένη εταιρία και ήταν ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια δουλεμπορίου. Από τα αλιευτικά της πεδία στον Ατλαντικό μέχρι τα αμέτρητα ορυχεία της (χρυσό και βωξίτη), η χώρα δίνει πρώτα την αίσθηση επιχειρηματικού πεδίου και μετά κράτους. Η πολύτιμη γη της σκάβεται καθημερινά, αλλά η κακοδιαχείριση αφήνει στους ανθρώπους της το μικρότερο μερίδιο της πίτας. Έτσι, η Σιέρα Λεόνε κατέχει θλιβερές θέσεις στους παγκόσμιους δείκτες ανάπτυξης. Επουλώνει τις πληγές ενός εμφυλίου που γέννησε 5.500 παιδιά στρατιώτες και την βύθισε στη βία και στον HIV. Μόλις το 35% του πληθυσμού της γνωρίζει γραφή και ανάγνωση και βασανίζεται συχνά από κοινωνικές αναταράξεις. Οι μεγάλες ελλείψεις υποδομών και πρόνοιας συνεχίζονται δώδεκα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου.

Παρά τις  πλούσιες πηγές της δεν έχει δική της βιομηχανία και η οικονομία της στηρίζεται αρκετά στην ξένη χρηματοδότηση. Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν χρόνια παρουσία. Σήμερα, ενώ η πλειοψηφία είναι μικροκαλλιεργητές, το 50% των εξαγωγών προέρχεται από τον ορυκτό πλούτο ο οποίος είναι ακόμα κατά μεγάλο μέρος ανεκμετάλλευτος. Ένα μικρό ποσοστό των κατοίκων ασχολείται με την αλιεία, αλλά πλήττεται όπως όλη η Δυτική Αφρική από την υπεραλίευση. Τεράστιες εκτάσεις έχουν αποψιλωθεί και σκαφτεί, ποτάμια έχουν ανακατευθυνθεί ώστε να εξυπηρετούν τις ανάγκες των ορυχείων με μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους. Η μια κυβέρνηση μετά την άλλη υπόσχεται ανάκαμψη και ευκαιρίες. Τίποτα από αυτά δεν άλλαξε τη ζωή των κατοίκων προς το καλύτερο.

Πριν από λίγες μέρες έλαβα κι εγώ την καταγγελία της Διανομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης-Έβρου Κατά της Εξώρηξης και Μεταλλουργίας Χρυσού:

Καταγγελία  παράνομων εργασιών της εταιρείας “Χρυσωρυχεία Θράκης ΑΕ” στο λόφο του Περάματος Έβρου.

Το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013 μέλη της Διανομαρχιακής Επιτροπής επισκέφθηκαν το λόφο του  Περάματος στον Έβρο. Διαπιστώθηκαν  για μια ακόμα φορά σωρεία παράνομων  επεμβάσεων σε όλη την έκταση της  περιοχής από την εταιρεία «Χρυσωρυχεία Θράκης ΑΕ”.

Επιπλέον όμως, επί τόπου και κατά το χρόνο  της επίσκεψής, διαπιστώθηκαν  εργασίες από δύο μηχανήματα βαρέως τύπου, τα οποία διάνοιγαν παράνομα καινούριο  δρόμο μέσα σε δασική έκταση καταπατώντας δέντρα μαύρης Πεύκης, πουρνάρια και θάμνους.

Και παρακάτω συνεχίζει:

Δεν πρόκειται  να τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν την ίδια πορεία. Ενώ έχουν λάβει  άδεια μόνο για ερευνητικές γεωτρήσεις, αυτοί έχουν αποψιλώσει σε μεγάλο βαθμό το λόφο του Περάματος και  συνεχίζεται καθημερινά η καταστροφή από παρεμβάσεις τους, αδιαφορώντας για τους νόμους.

Οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στην βόρεια Ελλάδα γενικά, έχουν διχάσει την τοπική κοινωνία και συχνά ακολουθούνται από βία. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο με άρθρα και μαρτυρίες ανθρώπων που ζητούν την παύση των εργασιών, τον σεβασμό της ποιότητας ζωής και των δικαιωμάτων τους. Όπως επίσης και με τον αντίλογο των ξένων επενδύσεων που θα μας βοηθήσουν να σταθούμε όρθιοι. Η απάντηση βρίσκεται στα χιλιάδες παραδείγματα όπως και εκείνο του Κόνο, όπου οι θυσίες για την ανάπτυξη κακοδιαχειρίστηκαν και οδήγησαν σε υποβάθμιση και δυστυχία.

 

* Η Βασιλική Μαρκολέφα σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing και τα τελευταία χρόνια εργάζεται στον τομέα  επικοινωνίας του ελληνικού γραφείου της ActionAid.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Advertisements

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


Να θυμάστε πάντα ότι υπάρχουν και χειρότερα… !! 🙂 🙂 🙂

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


Ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά – Μπαζώθηκαν 800 χιλιόμετρα ρεμάτων

Για ποιους λόγους, για ακόμα μία φορά πλημμύρισε η Αθήνα. Τα ποτάμια συνεχίζουν να ρέουν κάτω από τους κεντρικούς της δρόμους. Ανύπαρκτη η αντιπλημμυρική προστασία

Η κακοκαιρία της Παρασκευής που διήρκεσε λιγότερο από 12 ώρες έκανε τους δρόμους να μετατραπούν σε ποτάμια. Ή για την ακρίβεια, έκανε τα μπαζωμένα ρέματα και τα ποτάμια της Αθήνας να βγουν στην επιφάνεια των οδικών αρτηριών και να παρασύρουν ότι έβρισκαν στο πέρασμα τους.

Η καταιγίδα της Παρασκευής, που ήταν και η μεγαλύτερη μετά το 1961, για την Αττική, κινητοποίησε τους περισσότερους μηχανισμούς του κράτους με την πυροσβεστική να δέχεται πάνω από 1.500 κλήσεις για απεγκλωβισμούς, αντλήσεις υδάτων, κοπές δέντρων, πτώσεις αντικειμένων.

Το επαναλαμβανόμενο σχεδόν κάθε χρόνο σκηνικό της καταστροφής αναδεικνύει μία από τις μεγαλύτερες πληγές της Αττικής και της πρωτεύουσας. Τα μπαζωμένα ρέματα. Παράλληλα, τα αντιπλημμυρικά έργα είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Ο Ιλισός, ο Ηριδανός, ο Κυκλόβορος, το Λυκόρεμα, ο Βουρλοπόταμος, ο Βοϊδοπνίχτης, ο Αλασσώνας είναι μερικά από τα ποτάμια και τα ρέματα που βρίσκονται κάτω από το έδαφος της Αττικής γης και υπερχείλισαν για ακόμα μια φορά.

Μας παρέσυρε το ρέμα

Σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ, τα ανοιχτά ρέματα το 1945, είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα και σήμερα, μόλις, 434 χιλιόμετρα, μειώθηκαν, δηλαδή, σε ποσοστό 66,4%. Όπως, δε, προκύπτει από μελέτη του ΙΓΜΕ, πριν από μερικά χρόνια, το 80% των νερών της βροχής το απορροφούσε το έδαφος και μόλις το 20% έπεφτε στην θάλασσα, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει αλλάξει δραματικά και σχεδόν αντιστρέφεται.

Όπως αναφέρει άλλωστε η «Καθημερινή», μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δομημένες επιφάνειες στην Αθήνα κάλυπταν το 25% του λεκανοπεδίου. Μετά το 1975, το 75% καλύφθηκε από δομημένες επιφάνειες και δρόμους δίκτυα, ενώ οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν, μόλις, στο 4%.

Απουσία απαραίτητων υποδομών

Οι υφιστάμενες υποδομές είναι ανεπαρκείς, αφού εκτιμάται ότι καλύπτουν, μόλις, το 40 με 45%, της Αττικής, με αποτέλεσμα, σε αρκετές περιοχές, να δημιουργούνται έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, ακόμη και με μιας μικρής διάρκειας βροχόπτωση. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί με έναν καλύτερο προγραμματισμό των έργων.

Παρότι σε αρκετές περιοχές τα προβλήματα έχουν μειωθεί αισθητά, τα περισσότερα έργα είναι αποσπασματικά, χωρίς να υπάρχει συντήρηση και καθάρισμα των φρεατίων σε βάθος χρόνου.

Συν τοις άλλοις, τα ρέματα και οι χείμαρροι του λεκανοπεδίου, δεν έχουν οριοθετηθεί. Πρόκειται για τα παρακάτω ρέματα:

Ανατολική Αττική: Παλλήνης, Γέρακα, Πηγάδια, Καλίσια, Ραφήνας (και τα συμβαλλόμενα μικρά ρέματα Πικερμίου), Νέας Μάκρης, Αναβύσσου, Παλαιάς Φώκαιας, Σαρωνίδας, Σκόρπιο Ποτάμι (στην περιοχή Μαραθώνα), Πυθαγόρα (στον Διόνυσο).

Δυτική Αττική: Σαρανταπόταμος (στην Χαλυβουργική), Μαύρη Ώρα, Αγίας Αικατερίνης, Αγίου Γεωργίου (στον Ασπρόπυργο), Νέας Περάμου, Μαυραντζάς (στα Μέγαρα), Εσχατιάς (στο Μενίδι), Καναπίτσας, Χαϊδαρόρεμα και το ρέμα Περιστερίου.

Κεντρική Αττική: Κηφισός (αποτελεί τον τελικό αποδέκτη των ομβρίων του λεκανοπεδίου και εκκρεμούν τα έργα διευθέτησης της κοίτης στο «ανοικτό» τμήμα του), Ευρυπίδων, Σφακίων, Ποδονίφτη, Μιχελή, Λιοσίων, Χαλανδρίου, Πρ. Δανιήλ, Θεσσαλονίκης, Κυκλοβόρου, Πύρνας και Αμαρουσίου.

Για όλα τα προαναφερθέντα ρέματα απαιτείται υπολογισμός του νερού που μπορούν να δεχθούν και σε συνάρτηση με τα υδρολογικά δεδομένα των περιοχών από τις οποίες διέρχονται, να προχωρήσουν οι εργασίες διευθέτησης, ώστε να ακολουθήσει η υλοποίηση των αντιπλημμυρικών έργων που απαιτούνται.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τέλη του 19ου αιώνα, διέσχιζαν το λεκανοπέδιο, 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια. Το 1999, ο αριθμός τους ήταν μικρότερος των 70 (κάτω, δηλαδή και από το 10%) και σήμερα, δεν υπερβαίνουν τα 50. Τα υπόλοιπα, μπαζώθηκαν, ποδοπατήθηκαν και τσιμεντοποιήθηκαν.

Αλλά και από τα ρέματα που παραμένουν ανοιχτά, τα περισσότερα έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις, που δύσκολα πια μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους, δηλαδή να κατευθύνουν τα νερά προς τη θάλασσα ή σε άλλους μεγαλύτερους αποδέκτες.

Ο Ιλισός και τα άλλα μεγάλα ρέματα της Αθήνας

Ο Ιλισός, ήταν το μεγαλύτερο ποτάμι που διέσχιζε την Αθήνα. Ξεκινούσε από τον Υμηττό, για να καταλήξει στην θάλασσα. Σήμερα, κυλάει εξ ολοκλήρου υπογείως, κάτω από τη Μιχαλακοπούλου, περνάει από την Βασ. Σοφίας (μπροστά από το Παναθηναϊκό Στάδιο), συνεχίζει στην Καλλιρρόης, για να καταλήξει μετά την Καλλιθέα στην θάλασσα.

Αξίζει να επισημανθεί ότι παρά την επικάλυψη του Ιλισού, η οποία άρχισε το 1948 και παρά τις σοβαρές επεμβάσεις στις εκβολές του και σ’ όλον τον φαληρικό όρμο, το Δέλτα του Ιλισού ξανασχηματίστηκε σ΄έναν πολύτιμο για την Αθήνα υδροβιότοπο, όπου έχουν εντοπιστεί πάνω από 89 είδη πουλιών.

Στον Ιλισό χυνόταν ο Ηριδανός που ξεκινούσε από τον Λυκαβηττό και κατέβαινε από το Κολωνάκι. Κατά τη διάρκεια των εργασιών του Μετρό στην πλατεία Συντάγματος, ανακαλύφθηκε η αρχαία κοίτη του. Ο ποταμός συνεχίζει στις οδούς Μητροπόλεως και Ερμού, στην Αρχαία Αγορά και καταλήγει στον Κεραμεικό.

Την κοίτη του Ηριδανού συνάντησε το Μετρό και στο Μοναστηράκι, γεγονός που ανησύχησε ιδιαίτερα τους υπεύθυνους, καθώς το ποτάμι φούσκωσε κάποιες φορές επικίνδυνα κατά τη διάρκεια των εργασιών. Ακόμα και σήμερα, ο υπόγειος ποταμός κατεβάζει 20-30 κυβικά νερού την ώρα, ενώ τις βροχερές μέρες το νερό υπερδιπλασιάζεται και από τα νερά του πλημμυρίζει η Ποικίλη Στοά και η Αρχαία Αγορά.

Από το Λυκαβηττό ξεκινούσε και ο Βοϊδοπνίχτης που χωριζόταν, με ένα μέρος του να περνάει από την οδό Δημοκρίτου και την οδό Ακαδημίας προς το Αρσάκειο. Από τα Τουρκοβούνια ξεκινούσε ο Κυκλόβορος, ένας από τους μεγαλύτερους χειμάρρους της Αθήνας, που έφθανε στο Πεδίον του Άρεως και διαμέσου της οδού Μάρνη κατέληγε στην πλατεία Βάθης.

Το Παγκράτι και τον Βύρωνα διέσχιζαν ο Αλασσώνας και το ρέμα «Πήδημα της Γριάς» αντίστοιχα. Στο Φάληρο χύνονταν ο Βουρλοπόταμος (ή Ξηροτάγαρος) και το ρέμα της Πικροδάφνης. Το ρέμα του Ποδονίφτη κυλάει κάθετα τους δήμους Χαλανδρίου, Ψυχικού, Φιλοθέης και Ν. Ιωνίας, διασχίζει υπόγεια τη Λεωφόρο Κηφισίας καταλήγοντας στον Κηφισό.

Με πληροφορίες από: Καθημερινή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

news247.gr

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


🙂

Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!!


Finnebassen – Bella (Original Mix)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ, ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ!!!!


Να περάσετε όμορφα!!!