Daily Archives: Φεβρουαρίου 21, 2013

Ένας αρχαίος Έλληνας πολεμιστής στο Ισραήλ


Αυτή είναι η ιστορία ενός μακρινού μας προγόνου, ενός πολεμιστή που τα ίχνη του χάνονται στους αιώνες και μόλις πρόσφατα είδαν και πάλι το φως του σημερινού πολιτισμού μας.

Είναι το μπρούτζινο κράνος ενός Έλληνα πολεμιστή που χρονολογείται πίσω στον 6 αιώνα π.Χ. και ανακαλύφθηκε στο λιμάνι της Χάιφα στο Ισραήλ. Ο ιδιοκτήτης του παραμένει ένα μυστήριο που σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν θα λύσουμε ποτέ.

Η τεχνοτροπία και η διακόσμηση του κράνους το κάνουν τόσο μοναδικό και εντυπωσιακό που σύμφωνα με τους ερευνητές ίσως να αποτελεί το πιο κομψό κομμάτι πανοπλίας που έχει ποτέ ανακαλυφθεί και περιγράφει την ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Μια από τις θεωρίες των ερευνητών είναι πως ανήκει σε έναν πολεμιστή που επέβαινε σε ένα από τα πλοίο του Ελληνικού στόλου που είχε εμπλακεί σε ναυμαχία με τον περσικό στόλο.

Το κράνος είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ένα μόνο κομμάτι μετάλλου. Αυτή η εξελιγμένη για την εποχή τεχνική προσέφερε μείωση του βάρους του και πλήρη προστασία του κατόχου του. Το κομμάτι πάνω από την μπρούτζινη μύτη, είναι χαραγμένο με σχέδια από την ουρά ενός παγωνιού ενώ πάνω από τα κενά για τα μάτια του πολεμιστή, ήταν σχεδιασμένα στην θέση των φρυδιών τέλεια σχεδιασμένα φίδια. Η γνάθος του κράνους, διακοσμημένη με φιγούρες λιονταριών.

Μια άλλη θεωρία αναφέρει πως πιθανόν να ανήκε σε κάποιον Έλληνα μισθοφόρο που πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε κάποιον πολέμαρχο από τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Στην περιοχή του Tell Abu Hawam ανασκαφές το 1932 είχαν φέρει στο φως ευρήματα από κορινθιακά αγγεία ενώ πριν από λίγα χρόνια ανακαλύφθηκαν στο ίδιο σημείο και τα απομεινάρια αρχαίων Ελληνικών πλοίων.

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα όμως, παραμένει αυτή η μπρούτζινη περικεφαλαία, που σήμερα κοσμεί το Εθνικό ναυτικό μουσείο στην Χάιφα του Ισραήλ. Η περικεφαλαία που ανήκε σε κάποιον Έλληνα που έζησε αιώνες πριν, αλλά ποτέ δεν θα μάθουμε την ταυτότητά του.

ΠΗΓΗ:

apocalypsejohn

Advertisements

10 ληστείες… ιδιαιτέρως περίεργες!


Όταν ο «εγκέφαλος» συλλαμβάνει εγκληματικό πλάνο ζηλευτό!

Η ληστεία είναι ένα έγκλημα που διαιωνίζεται στο διάβα της Ιστορίας μέσα από ξεχωριστές περιπτώσεις και διαβόητα παραδείγματα.

Πολλές μάλιστα αξιομνημόνευτες ληστείες έχουν αποκρυσταλλωθεί στο κινηματογραφικό σύμπαν, μέσα από ντοκιμαντέρ ή ταινίες μυθοπλασίας με την απαραίτητη «σάλτσα».

Όσο για τους «εγκεφάλους» των υποθέσεων, τους θυμόμαστε συνήθως για τα «σκοτεινά» τους κίνητρα αλλά και την ιδιαίτερη τροπή της μοίρας, που κάνει τις ιστορίες τους αρκούντως ενδιαφέρουσες.

Η λίστα μας αποτελείται από περιβόητες υποθέσεις «απαλλοτρίωσης» που συνέβησαν με ιδιαίτερο τρόπο ή, αλλιώς, οι περιστάσεις της εκτέλεσής τους δεν μπορούν να ξεχαστούν!

Ας δούμε μερικά παραδείγματα…

Dirk, ο πιγκουίνος – 2012

Πρόκειται σίγουρα για κλοπή που δεν θα περάσει στην Ιστορία για τη ζηλευτή της λεία, με την παραδοξότητα -και την ιλαρότητα- της εκτέλεσής της να της εξασφαλίζουν ωστόσο μια θέση στη λίστα μας. Τρεις νεαροί Βρετανοί, μεθυσμένοι καθώς ήταν, μπούκαραν στο ενυδρείο SeaWorld της Αυστραλίας, έκοψαν τις βόλτες τους, κολύμπησαν στην πισίνα με τα δελφίνια και φεύγοντας άρπαξαν και τον Dirk, τον πιγκουίνο-μασκότ του aquarium! Την επόμενη μέρα ξύπνησαν στο διαμέρισμά τους παρέα με τον πιγκουίνο, τον οποίο και παράτησαν σε γειτονική λίμνη, πριν τον ανακαλύψουν οι ιθύνοντες του ενυδρείου και τον γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι του, με τους τρεις δράστες να συλλαμβάνονται λίγο αργότερα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκε από τους ενόχους ως πειστήριο για να αποδείξουν ότι δεν σκόπευαν να κάνουν κακό στο συμπαθές ζώο! Τη γλίτωσαν με υψηλά πρόστιμα…

  • Ο βρετανικός θησαυρός – 1303

Ο Richard Pudlicott ήταν ένας χωρικός που ζούσε στο Λονδίνο το 1303, βυθισμένος στα χρέη. Αποφάσισε να ξελασπώσει οικονομικά σχεδιάζοντας μια ληστεία στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, όπου και φυλασσόταν ο θησαυρός του βασιλιά Εδουάρδου Α’. Στη συμμορία του προσέλκυσε ακόμα και μέλη της εκκλησίας, για να τον βοηθήσουν με θέματα ασφάλειας, ενώ λάδωσε και μια σειρά από υπευθύνους του χώρου. Έπειτα από βδομάδες προσεκτικής προετοιμασίας, ο Richard βρέθηκε τελικά στην κάμαρα όπου κρατούταν ο θησαυρός: σεντούκια και κουβάδες γεμάτα κοσμήματα και χρυσά νομίσματα ανοίγονταν μπροστά του! Θα παρέμενε μάλιστα κλεισμένος στο δωμάτιο για δύο ολόκληρες μέρες πριν βρει ευκαιρία να το σκάσει με όσα περισσότερα μπορούσε να κουβαλήσει. Η λεία του; Περίπου 100.000 λίρες, ποσό-μαμούθ που αντιστοιχούσε στα έσοδα από την ετήσια φορολογία ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου! Ο βασιλιάς, απασχολημένος με τον πόλεμο στη Σκωτία, ενημερώθηκε από τους φύλακες για την κλοπή, και τα επόμενα χρόνια εκατοντάδες Λονδρέζοι θα ανακρίνονταν για το γεγονός, περιλαμβανομένου και του Richard, ο οποίος και ομολόγησε υπερήφανος καθώς ήταν για τη διαβόητη λεία του. Απέκρυψε βέβαια τους συνεργούς του, μιας και ήταν μέλη του κλήρου, και ανέλαβε πλήρως την ευθύνη, αδίκημα που θα τον έφερνε στην αγχόνη το 1305. Όχι μόνο κρεμάστηκε, αλλά και γδάρθηκε, με το δέρμα του να καρφώνεται στην πόρτα του Αβαείου ως υπενθύμιση στους επίδοξους ληστές.

Το περίεργο της υπόθεσης; Για μήνες μετά τη ληστεία, οι ψαράδες του Τάμεση έπιαναν στα δίχτυα τους χρυσά νομίσματα και ανεκτίμητα κοσμήματα, ανασύροντας σιγά σιγά το μεγαλύτερο μέρος του κλεμμένου θησαυρού…

  • Καζίνο Circus Circus – 1993

Βγαίνοντας το 1992 από τη φυλακή για ένοπλη ληστεία και φόνο (από το 1969), ο Roberto Solis ξεκίνησε να σχεδιάζει το επόμενο χτύπημά του: δελέασε την 20χρονη Heather Tallchief να συμμετέχει στη ληστεία και κατέφυγαν στο Μεξικό για να μορφοποιήσουν το πλάνο τους. Η Heather θα έπιανε δουλειά στην εταιρία security που έκανε τις παραδόσεις προς και από το καζίνο Circus Circus του Λας Βέγκας και, όταν θα της δινόταν η ευκαιρία, θα άρπαζε το θωρακισμένο όχημα, που μετέφερε συνήθως περί τα 2,5 εκατ. δολάρια, και θα το μετέφερε σε νοικιασμένη αποθήκη λίγο πιο κάτω, με τον Solis να την περιμένει εκεί. Έτσι κι έγινε την 1η Οκτωβρίου 1993, με το εγκληματικό πλάνο να ολοκληρώνεται με απόλυτη επιτυχία! Το ζευγάρι νοίκιασε αεροπλάνο και κατέφυγε στο Μαϊάμι με την υπέρογκη λεία, παραμένοντας άφαντο για χρόνια. Έκαναν ένα παιδί και ζούσαν ευτυχισμένοι, μέχρι που μια ωραία πρωία ο Solis εξαφανίστηκε με τα κλοπιμαία, αφήνοντας τη Heather Tallchief με το παιδί και… 1.000 δολάρια. Το 2005 η Tallchief θα παραδοθεί και θα φυλακιστεί, με τον 66χρονο Solis να παραμένει άπιαστος.

Το περίεργο της υπόθεσης; Όταν ρωτήθηκε στην ανάκριση για τα κίνητρα της συμμετοχής της στη ληστεία, η Tallchief ισχυρίστηκε ότι ο Solis την είχε υπνωτίσει, αλλά και είχε χρησιμοποιήσει μαγεία μέσω σεξ(!) για να την πείσει να εμπλακεί στο κακούργημα…

  • «Εκρηκτική» -και καταναγκαστική- ληστεία τράπεζας – 2003

Ήταν το 2003 όταν ο Brian Wells, ντελιβεράς σε πιτσαρία, πήγε με το μηχανάκι του σε μια διεύθυνση. Αντί για πεινασμένους πελάτες, βρήκε ένα ένοπλο ζευγάρι, που με την απειλή όπλου τον ανάγκασαν να φορέσει ένα μεταλλικό κολάρο με ενσωματωμένη βόμβα! Του παρέδωσαν κατόπιν ένα σημείωμα με οδηγίες για την εκτέλεση ληστείας σε τράπεζα και τη μεταφορά των κλοπιμαίων σε ασφαλή τοποθεσία. Έπρεπε μάλιστα να ολοκληρώσει κάθε στάδιο της ληστείας σε προκαθορισμένο χρόνο για να μην εκραγεί η βόμβα, αν και κατοπινές αστυνομικές έρευνες θα υποδείκνυαν ότι η βόμβα ήταν προγραμματισμένη να εκραγεί ανεξαρτήτως επιτυχίας σχεδίου. Ο Wells λήστεψε πράγματι την τράπεζα, αντί για 250.000 δολάρια που απαίτησε έφυγε ωστόσο μόνο με 10.000, με την αστυνομία να τον περιμένει έξω από την πόρτα της τράπεζας. Ο Wells παραδόθηκε αμέσως και ικέτεψε τους αστυνομικούς να καλέσουν τους πυροτεχνουργούς, κάτι που έγινε εντελώς απρόθυμα από τις Αρχές. Μισή ώρα αργότερα έφτασε η ειδική ομάδα πυροτεχνουργών, μόνο που είχε αργήσει τρία λεπτά: στις 3:18 μ.μ η βόμβα εξερράγη γύρω από τον λαιμό του Wells, με το περιστατικό να καλύπτεται ζωντανά από την τηλεόραση. Το 2007, οι δράστες θα συλλαμβάνονταν: οι Kenneth Barnes και Marjorie Deihl-Armstrong καταδικάστηκαν σε 45 και 30 χρόνια φυλάκισης, αντίστοιχα.

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο της ληστείας ήταν ότι ο Kenneth Barnes χρειαζόταν επειγόντως χρήματα για να οργανώσει τη δολοφονία του πατέρα της Diehl-Armstrong, κίνηση που θα τους εξασφάλιζε τεράστια κληρονομιά και θα τους έκανε εκατομμυριούχους…

  • Τα βασιλικά κοσμήματα της Αγγλίας – 1671

Τον 17ο αιώνα, ο συνταγματάρχης Thomas Blood ήταν διαβόητος για την κατεργαριά και τη δόλια συμπεριφορά του: άλλαζε στρατόπεδα στον πόλεμο και δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να προδώσει τους δικούς του στη μάχη. Ήταν το 1671 λοιπόν όταν θα οργάνωνε την πλέον τολμηρή και αξιόποινη πράξη του: την κλοπή του θησαυρού του βασιλιά Καρόλου Β’. Μασκαρεμένος σαν κληρικός άλλης θρησκείας, ο Blood μπήκε στον Πύργο του Λονδίνου συνοδευόμενος από γυναίκα-συνεργό, κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του 77χρονου φρουρού του θησαυρού, Talbot Edwards, και της οικογένειάς του, τους οποίους και επισκέπτονταν έκτοτε συχνά. Τελικά, θα τον έπειθαν να τους δείξει τον θησαυρό, με τον συνταγματάρχη και τους τρεις συνεργούς του να μαχαιρώνουν τον φύλακα και να απαλλοτριώνουν τον περίφημο θησαυρό, ο οποίος περιλάμβανε το βασιλικό σκήπτρο (το οποίο και έκοψαν στα δυο για να μεταφερθεί ευκολότερα) και το στέμμα του βασιλιά Εδουάρδου (το οποίο πετσοκόφτηκε αντίστοιχα). Οι κλέφτες δεν θα πήγαιναν βέβαια μακριά, καθώς συνελήφθησαν λίγο έξω από τον Πύργο. Όταν τους παρουσίασαν μπροστά στον βασιλιά, ο ηγεμόνας θαμπώθηκε από το θάρρος του Blood και όχι μόνο του χάρισε τη ζωή, αλλά του έδωσε και κτήματα στην Ιρλανδία, με τον βασιλιά να δείχνει την ίδια αβρότητα και στους συνεργούς του συνταγματάρχη!

Το περίεργο της υπόθεσης; Τέτοια ήταν η διαβόητη φήμη του συνταγματάρχη για απάτες και αγυρτείες που όταν πέθανε το 1680, το σώμα του ξεθάφτηκε λίγο αργότερα για να διαπιστώσουν οι Αρχές ότι είχε όντως πεθάνει και δεν είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό του για να αποφύγει τη φορολογία!

  • Η ληστεία των John Wojtowicz και Salvatore Naturile – 1972

Στις 22 Αυγούστου 1972, το παράρτημα της τράπεζας Chase Manhattan Bank στο Μπρούκλιν δέχτηκε επίθεση από ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι: τον 27χρονο John Wojtowicz και τον 18χρονο Salvatore Naturile. Εξαιτίας της κακής εκτέλεσης του σχεδίου, με τους δύο ενόπλους να παραμένουν στο υποκατάστημα για περισσότερο από 20 λεπτά, η αστυνομία θα περικύκλωνε την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε κατάσταση ομηρείας. Όσο για τον ερασιτεχνισμό των ληστών, δεν είχαν καλύψει ούτε τα πρόσωπά τους, ενώ αποκαλούσε ο ένας τον άλλο με το πραγματικό του όνομα. Στην εξέλιξη της υπόθεσης, που κράτησε 17 ολόκληρες ώρες, η αστυνομία θα ξεγελούσε τους κακοποιούς, συλλαμβάνοντας τελικά τον Wojtowicz και σκοτώνοντας τον Salvatore Naturile. Ο Wojtowicz θα καταδικαζόταν σε κάθειρξη 20 ετών…

Το περίεργο της υπόθεσης; Το κίνητρο για τη ληστεία ήταν ότι ο Wojtowicz χρειαζόταν τη λεία για να χρηματοδοτήσει την εγχείριση αλλαγής φύλου του δεσμού του, γεγονός που έγινε γνωστό κατά την κατάσταση ομηρείας και προσέλκυσε ομοφυλόφιλους ακτιβιστές και ανθρωπιστικές οργανώσεις έξω από την τράπεζα!

  • Το τρόπαιο Jules Rimet – 1966

Το 1966, το τρόπαιο Jules Rimet θα απονεμόταν στους νικητές του ποδοσφαιρικού Παγκοσμίου Κυπέλλου, διοργάνωση που θα φιλοξενούταν στη Βρετανία. Το τρόπαιο είχε προγραμματιστεί να εκτεθεί στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, υπό την προϋπόθεση ότι θα φυλασσόταν επί 24ώρου βάσεως, ενώ είχε ασφαλιστεί και για 30.000 λίρες. Τη μέρα των εγκαινίων της έκθεσης τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια, στο σύντομο διάστημα όμως της αλλαγής φρουράς το τρόπαιο εξαφανίστηκε από προσώπου γης! Η προθήκη βρέθηκε ανοιχτή, όπως και η πίσω πόρτα του κτιρίου. Κανένα ίχνος των ληστών δεν προέκυψε κατά τις αστυνομικές έρευνες, με πυκνό σκοτάδι να καλύπτει την υπόθεση. Την επόμενη της ληστείας μέρα, ένα τηλεφώνημα έγινε στον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας που απαιτούσε λύτρα 15.000 λιρών για την επιστροφή του βαρύτιμου τροπαίου. Η επιχείρηση της αστυνομίας θα κατάφερνε να συλλάβει τον άντρα, με το τρόπαιο να παραμένει ωστόσο άφαντο. Μια εβδομάδα μετά τη ληστεία, ο David Corbett ανακάλυπτε το τρόπαιο τυλιγμένο σε εφημερίδα και αφημένο στον δρόμο, «ξετρύπωμα» που οφείλεται στον σκύλο του: ο Corbett το παρέδωσε στην αστυνομία και εισέπραξε την αμοιβή των 6.000 λιρών, ενώ αργότερα θα δειπνούσε με την εθνική της Αγγλίας που κατέκτησε το Κύπελλο εκείνη τη χρονιά.

Το περίεργο της υπόθεσης; Ο σκύλος που ανακάλυψε το τρόπαιο, ο Pickles, θα γινόταν διασημότητα της τηλεόρασης και θα πρωταγωνιστούσε σε κινηματογράφο και τηλεοπτικές εκπομπές…

  • «Η Κραυγή» – 1994 και 2004

Ο περίφημος πίνακας «Η Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνχ, που κυκλοφορεί σε 4 εκδόσεις, έχει κλαπεί πολυάριθμες φορές! Το 1994, μια συμμορία σκαρφάλωσε με σκάλα(!) στον δεύτερο όροφο της Εθνικής Πινακοθήκης των ΗΠΑ και τον άρπαξε κάτω από τις μύτες των φυλάκων. Στην προσπάθειά τους ωστόσο να αποσπάσουν λύτρα για να επιστραφεί στο μουσείο, η αστυνομία θα κατάφερνε να συλλάβει τη συμμορία και να επιστρέψει τον πίνακα ακέραιο. Το 2004, μια άλλη συμμορία κλεφτών θα άρπαζε μια άλλη εκδοχή της «Κραυγής» από το Μουσείο Μουνχ, σε μια πολύ πιο θεαματική εγκληματική προσπάθεια: εισέβαλαν στο μουσείο με μάσκες και πιστόλια, έκλεψαν το κομψοτέχνημα μαζί με έναν ακόμα πίνακα του περίφημου ζωγράφου και έφυγαν ανενόχλητοι. Αυτόπτης μάρτυρας απαθανάτισε σε φωτογραφία τους κλέφτες να μεταφέρουν στα χέρια τους δύο πίνακες, με τη θολή φωτογραφία να είναι το μόνο στοιχείο που κατάφερε να βρει η αστυνομία για δύο ολόκληρα χρόνια. Το 2006 θα ανασυρθούν τελικά οι δυο πίνακες σχεδόν άθικτοι, με 6 μέλη της σπείρας να κατηγορούνται και να καταδικάζονται για την κλοπή.

Το περίεργο της υπόθεσης; Στην κλοπή του 1994, οι κλέφτες άφησαν πίσω τους σημείωμα που ευχαριστούσε την Εθνική Πινακοθήκη για την κακή φύλαξη των αριστουργημάτων…

  • Η μεγάλη ληστεία του Άγιου Βασίλη – 1927

Στα δύσκολα χρόνια της μεγάλης κρίσης που χτύπησε τις ΗΠΑ, ο Marshall Ratliff δραστηριοποιούταν ως διαβόητος ληστής τραπεζών. Εξαιτίας της φήμης και της αναγνωρισιμότητάς του, ο ληστής έπρεπε να μασκαρεύεται για να μην τον αναγνωρίζουν οι Αρχές και οι περίοικοι. Στη ληστεία που οργάνωσαν λοιπόν για τις 23 Δεκεμβρίου, μία ήταν η απόλυτη μεταμφίεση για τον Ratliff: η στολή του Άγιου Βασίλη! Στον δρόμο για την τράπεζα, ο Άγιος Βασίλης έπαιζε με τα παιδάκια, με μερικά από αυτά να τον παίρνουν από πίσω και να τον ακολουθούν μέσα στην τράπεζα. Οι τρεις συνεργοί του έπιασαν δουλειά και με την απειλή όπλου «ξαλάφρωσαν» την τράπεζα από 150.000 δολάρια, τα οποία και έκρυψαν στον αγιοβασιλιάτικο σάκο. Δεν υπολόγισαν ωστόσο μια γυναίκα και την 6χρονη κόρη της, η οποία έπαθε αμόκ από τη θέα του Άγιου Βασίλη-ληστή και όρμησε έξω από την τράπεζα ουρλιάζοντας, παρά τις απειλές της συμμορίας! Η αστυνομία δεν θα αργούσε να περικυκλώσει την τράπεζα και σύντομα η ληστεία θα μετατρεπόταν σε πιστολίδι: παίρνοντας δύο κοριτσάκια ομήρους, οι 4 ληστές θα διέφευγαν με κλεμμένο αυτοκίνητο, αφήνοντας δύο αστυνομικούς και έναν συνεργό τους νεκρούς. Το ανθρωποκυνηγητό που εξαπέλυσε η αστυνομία ήταν το μεγαλύτερο που είχε δει ποτέ το Τέξας και θα οδηγούσε στη σύλληψη των τριών ληστών: ο ένας εκτελέστηκε, ο άλλος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και ο Ratliff σε θανατική ποινή, θα έκανε ένσταση ωστόσο επικαλούμενος παραφροσύνη. Τέτοια ήταν η μήνη του κόσμου όταν έμαθε ότι ο Ratliff μπορεί και να τη σκαπούλαρε, που ένας μαινόμενος όχλος όρμησε στη φυλακή και κρέμασε τον κακοποιό ανάμεσα σε δύο τηλεφωνικούς στύλους, με τα τελευταία λόγια του Ratliff να ζητούν συγχώρεση…

Το περίεργο της υπόθεσης; Ότι το 2009 κάποιος μιμήθηκε το παράδειγμα του Ratliff και λήστεψε τράπεζα ντυμένος ως Άγιος Βασίλης, φωνάζοντας στους υπαλλήλους ότι χρειαζόταν τα χρήματα για να πληρώσει τα ξωτικά!

  • Το άλογο Shergar – 1983

Το Shergar ήταν ένα περίφημο ιρλανδέζικο άλογο αγώνων που είχε αποκτήσει τεράστια φήμη, πριν κλαπεί από τους στάβλους Ballymany Stud της Ιρλανδίας. Το περιστατικό απέκτησε παγκόσμια διάσταση και η αστυνομία θα έκανε τα πάντα για να το ανακτήσει, γεγονός που δεν θα ευοδωνόταν ωστόσο ποτέ. Ένα ομιχλώδες απόγευμα του 1983, ένα μυστηριώδες αυτοκίνητο που μετέφερε μια ρυμουλκούμενη αλογάμαξα πάρκαρε έξω από τους στάβλους. Ο γιος του ιπποκόμου του Shergar, James Fitzgerald, δέχτηκε βίαια επίθεση, με τους 6 ένοπλους άντρες να κρατούν ομήρους όλη την οικογένεια, πριν αναγκάσουν τον ιπποκόμο να υποδείξει τον περίφημο επιβήτορα και να τους βοηθήσει να τον φορτώσουν στο καμιόνι. Η κλοπή του αλόγου ήταν πολύ καλά σχεδιασμένη και κανένα ίχνος δεν αφέθηκε για την αστυνομία, με τους κακοποιούς να επικοινωνούν με τους πολλούς ιδιοκτήτες του αλόγου και να διαπραγματεύονται τα λύτρα για την επιστροφή του. Κανείς τους δεν θέλησε ωστόσο να ενθαρρύνει τέτοιες έκνομες συμπεριφορές και το άλογο δεν θα επέστρεφε ποτέ, με τις εικασίες να κάνουν λόγο για σφαγιασμό του αλόγου από τους απαγωγείς του για να εξαφανίσουν τα ίχνη του. Κανείς από τη συμμορία των έξι δεν θα οδηγούταν ποτέ στη Δικαιοσύνη…

Το περίεργο της υπόθεσης; Σύμφωνα με την κατάθεση καταδικασμένου μέλους του ΙRA, ο Shergar κλάπηκε από επιχειρησιακή ομάδα της τρομοκρατικής οργάνωσης και «γαζώθηκε» από σφαίρες όταν ναυάγησε η υπόθεση των λύτρων. Η ιστορία ελέγχεται ωστόσο για την αξιοπιστία της…

ΠΗΓΗ:

pinnokio.gr

Πώς καταστρέφεις τη σχέση σου χωρίς να το θες


Έλα όμως, που κάποιες φορές σαμποτάρεις χωρίς να το θέλεις το δεσμό σου. Τι κάνεις και μπορεί να κάνει τη σχέση σου αυτή να λήξει άδοξα και πως μπορείς να σώσεις την κατάσταση;

Α. Δεν τον αφήνεις να αναπνεύσει:
Θα πεις, τι φταίω εγώ που με καλόμαθε και στην αρχή της σχέσης δεν έκανε βήμα χωρίς να με ρωτήσει. Ξεκίνα από το απλό: μην ψάχνεις λογική στο αρσενικό. Γιατί εκεί που σου λέει 100.000 σ’ αγαπώ την ημέρα, το ίδιο εύκολα μπορεί να σκεφτεί πως πιέζεται, πως θέλει λίγο χρόνο μόνος του. Κι αυτό το άγαρμπο ρήμα »ΠΙΕΖΟΜΑΙ» πόσο πολύ θέλεις να το αποφύγεις. Κάθε φορά που το άκουγες, προσπαθούσες να θυμηθείς που έκανες το λάθος και του έγινες στενός κορσές.

Πώς θα το αποφύγεις: χάρισέ του εκείνες τις στιγμές μοναχικού ελεύθερου χρόνου που χρειάζεται ακόμα κι αν δεν έχει σκεφτεί να στο εκδηλώσει. Μπορείτε ωραιότατα να έχετε και τις προσωπικές σας ασχολίες και να μοιράζεστε τις εμπειρίες τους όταν επιστρέφετε σπίτι.

Μην κάνεις τη χαζή: προτού φύγει ένα απόγευμα για τσιγάρα και δεν τον ματαδείς, σταμάτα να εθελοτυφλείς. Μπορεί να μην στο έχει πει αλλά τσαντίζεται όταν θέλεις να έρθεις μαζί του στο γήπεδο, όταν τον πρήζεις με τους γάμους των κολλητών σου, όταν θέλεις σον και καλά να δεις εκείνη τη ρομαντική κομεντί στο σινεμά. Για μια φορά, άφησέ τον να διαλέξει κι ας υποστείς και λίγο Σταλόνε.

Β. Τα τελεσίγραφα ποτέ δεν έσωσαν κανένα δεσμό
Τούτος ο σκόρος της σχέσης, ξεκινά εκεί πάνω στην άνθιση του συναισθήματος, εκεί που βλέπεις πως εκείνος κολλάει μαζί σου και το εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο. Έτσι, δειλά δειλά αποφασίζεις να δείξεις πόση δύναμη διαθέτεις και ξεκινούν οι εκβιασμοί του τύπου:
»αν δεν δούμε αυτή την ταινία, εγώ δεν πάω σινεμά, αν δεν πάρουμε αυτό το γλυκό, εγώ δεν τρώω».
Κάποια στιγμή και αποφράδα μέρα θα ξεστομίσεις και το αμίμητο: »αν δεν με παντρευτείς, χωρίζουμε»! Κι ύστερα σε βλέπω με τα χαρτομάντηλα να κλαις για τον τιτανικό που βυθίστηκε.
Πώς θα το αποφύγεις: είναι σίγουρο πως οι άντρες δεν λειτουργούν σωστά κάτω από το καθεστώς πανικού. Δεν είναι ότι δεν θα στεναχωρηθεί αν σε χάσει αλλά θα προτιμούσε να μην του είχες θέσει καν το διλήμμα. Προσπάθησε από την αρχή της σχέσης να μην λειτουργείς σαν άλλη Μέρκελ ευνουχίζοντάς τον. Μην του θέτεις αναγκαστικά διλήμματα, ειδικά δια ασήμαντη αφορμή. Δεν είναι λόγος να χαλάσουμε τις καρδιές μας για την επιλογή παγωτού στρατσιατέλα αντί για σοκολάτα.
Μην κάνεις τη χαζή: όταν βλέπεις πως τα θέλω σου δεν γίνονται πραγματικότητα, μην βγάζεις τον βούρδουλα. Οι καλύτερες μάχες κερδήθηκαν στον έρωτα με την διπλωματία και χωρίς να πέσουν κορμιά.

Γ. Οι καυγάδες σας είναι μυθικοί (τσεκούρια και λόγια -κομμάτια)
Όλα τα ζευγάρια καυγαδίζουν και το γεγονός φανερώνει μια υγιή σχέση. Άλλη μαλώνουν πιο πολύ, άλλοι λιγότερο αλλά εσείς, εσείς βρε παιδί μου, ούτε οι Ρόουζ, οι Σμιθ και οι Κράμερ εναντίνο Κράμερ δεν μαλώνουν τόσο. Και μπορεί το σεξ της επανασύνδεσης να είναι καυτό και ωραίο, έλα όμως που μετά από κάθε καυγά, με τα βαριά λόγια που ανταλλάσσετε, κάτι μένει, κάτι που τρώει τη σχέση από μέσα.
Πώς θα το αποφύγεις: μάθε το fair play του σωστού καυγά.
Μην του επιτίθεσαι, προσπάθησε να τους ακούς κι όχι μόνο να μιλάς και να τον κατηγορείς, κι όταν βλέπεις πως ο καυγάς δεν έχει τελειωμό, ζήτα να κάνετε ένα διάλειμμα από τον καυγά και να συζητήσετε το θέμα και πάλι αργότερα ή την επόμενη μέρα.
Μην κάνεις τη χαζή: το ζητούμενο είναι μέσα από τον καυγά να λύσετε το πρόβλημα που έχετε και όχι να κάνετε διαγωνισμό ποιός θα κερδίσει τις εντυπώσεις.

Δ. Κάνεις σαν την μάνα του, μάνα μου!
Όσο εσύ τον επιπλήττεις για το κρεβάτι που δεν έστρωσε, για τα πιάτα που δεν έπλυνε, για το γάλα του που δεν ήπιε, τόσο εκείνος θυμάται τον έφηβο εαυτό του, σε ακούει σαν δεύτερη μάνα του και θα ψάξει τελικά για την ερωμένη που του λείπει.
Πώς θα το αποφύγεις: κάθε φορά που σου βγαίνει στην επιφάνεια ο μαμαδίστικος εαυτός σου, σιώπησε. Αντί να του φωνάζεις για ό,τι δεν έκανε, δημιούργησέ του ενοχές για το πόσο σε επιβάρυνε η απραξία του. Μόνο αν σε δει να κουράζεσαι και να χάνεις χρόνο από τον κοινό σου ωφέλιμο, θα καταλάβει το λάθος του. Αν δεν νιώθει, χρέωσέ του το λογαριασμό της καθαρίστριας για όσα δεν έκανε!

Μην κάνεις τη χαζή: όταν δεν καταλαβαίνει τι θες, μίλησέ του ανοιχτά και επιβράβευσέ τον για όσα κάνει.
Από την Κατερίνα Πατούλια

ΠΗΓΗ: womenonly.gr

Ψυχολογικό τεστ: 9 ερωτήσεις που θα σε εκπλήξουν!


Το παρακάτω τεστ προσωπικότητας αποτελείται από 9 ερωτήσεις.

Σε κάθε ερώτηση σας ζητείται να περιγράψετε κάτι.

Προσοχή τα αντικείμενα που πρέπει να περιγράψετε δεν συνδέονται μεταξύ τους!

1. Βλέπετε μια σκάλα. πως είναι; Την ανεβαίνετε;
2. Βλέπετε ένα σπίτι περιγράψτε το (π.χ. παλιό/καινούργιο). Θα μπείτε μέσα;
3. Βλέπετε μια αρκούδα πως την αντιμετωπίζετε;
4. Βλέπετε έναν δρόμο. Περιγράψτε τον
5. Βρίσκετε κάπου κλειδιά από τι υλικό είναι φτιαγμένα; Τα παίρνετε μαζί σας;
6. Βλέπετε ένα κηροπήγιο από τι υλικό είναι φτιαγμένο;
7. Βλέπετε ένα άλογο τι κάνετε με αυτό ή τι κάνετε σε αυτό;
8. Έχετε έναν κύβο περιγράψτε υλικό, μέγεθος και ότι άλλο θέλετε
9. Ζωγραφίστε σε ένα χαρτί με όποια σειρά θέλετε και γενικά όπως θέλετε τη σκάλα, το άλογο και το κηροπήγιο. Παρατηρείστε την εικόνα σας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Η σκάλα δείχνει την επαγγελματική μας πορεία. Η ανάβαση θεωρείται κάτι καλό, η κατάβαση το αντίθετο.

2. Το σπίτι είναι ο θάνατος – όσοι μπήκατε καλό θα ήταν να προσέχετε. Αν μπαίνεις στο σπίτι, σημαίνει ή ότι είσαι συμφιλιωμένος μαζί του ή ότι ένα τέτοιο γεγονός έχει «αγγίξει» την ζωή σου πολύ έντονα ή ότι παραείσαι ριψοκίνδυνος και ψάχνεις περιπετειούλες… π.χ. Ερείπιο, με σιδερένια καγκελόπορτα, ξύλινα παντζούρια,με ιστούς από αράχνες, σκοτεινό και στοιχειωμένο.

3. Η αρκούδα είναι το σεξ και κατά προέκταση η σεξουαλική συμπεριφορά που έχουμε προς τον σύντροφό μας π.χ.1 με την αρκούδα προχωρήσαμε μαζί και κάναμε παρέα η μία στην άλλη. όμως επειδή είναι ζώο κράταγα συνέχεια κάτι αιχμηρό στο χέρι σφιχτά. = είσαι ανοιχτός, αλλά και πάντα σε εγρήγορση. π.χ.2 Μένω ακίνητος και παρακολουθώ τις κινήσεις της. = περιμένεις να σου δείξει ο σύντροφός σου τι θέλει.

4. Ο δρόμος είναι η ζωή μας. π.χ.1 Ανηφορικός, διπλής κατεύθυνσης, με καινούργιο οδόστρωμα και πεντακάθαρα πεζοδρόμια. Στο βάθος βλέπω μια νταλίκα που πλησιάζει με αναμμένα φώτα. Πρέπει να κάνω στην άκρη. = Καλή ζωή με λίγα εμπόδια. π.χ.2 Χωματόδρομος: αριστερά μικρό ξέφωτο και στο βάθος δάσος πυκνό. Δεξιά γκρεμός που καταλήγει στην θάλασσα. = Πολλές επιλογές στη ζωή.

5. Τα κλειδιά είναι οι φίλοι μας. Από το κατά πόσο παλιά ή καινούργια είναι και από το κατά πόσο τα παίρνουμε μαζί μας, φαίνεται το πόσο κοντά μας νιώθουμε τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας, τι θέση έχουν στην ζωή μας.

6. Το κηροπήγιο είναι η αγάπη που λαμβάνουμε από τους άλλους. Το γυαλί είναι κάτι εύθραυστο. το ίδιο και το κρύσταλλο απλά είναι λίγο πιο βαρύ, πιο ακριβό και πιο πολύτιμο. το μέταλλο είναι κάτι στερεό που δεν σπάει. Οξειδώνεται όμως-σκουριάζει. θέλει συχνό καθάρισμα και συντήρηση. (ο κασσίτερος οξειδώνεται πιο δύσκολα. Ακολουθεί ο σίδηρος και τέλος ο χαλκός που οξειδώνεται πιο εύκολα)

7. Το άλογο είναι ο σύντροφός μας. Το πως τον αντιμετωπίζουμε (ή πως αντιμετωπίζουμε την ιδέα του συντρόφου), το πως του συμπεριφερόμαστε π.χ.1 το ποτίζω, το ταΐζω, το χαϊδεύω και μετά κάνω ιππασία = δίνεις κ θέλεις να παίρνεις. π.χ.2 απλώς το παρατηρώ που κινείται μες το ξέφωτο. = ενώ έχεις μία ωραία εικόνα, καθαρή, φωτεινή, δεν πλησιάζεις. κάνεις πολύ προσεχτικές κινήσεις και φοβάσαι. Καμιά φορά όταν μένεις μακριά, ο άλλος δεν αντιλαμβάνεται τα αισθήματα σου και…

8. O κύβος είναι η προσωπικότητα μας. Το πλαστικό δείχνει κάποιον που είναι δυνατός, με σταθερές απόψεις που δεν αλλάζουν εύκολα το γυαλί είναι κάτι εύθραυστο. Όσοι έγραψαν γυαλί, καλό θα ήταν να βρουν τρόπους να οχυρώσουν τον εαυτό τους. Το μαλακό υλικό δείχνει ανθρώπους πολύ ευαίσθητους. Το ξύλο έχει την ιδιότητα ότι μπορεί να είναι και ζεστό και ψυχρό. (αν ακουμπήσεις το χέρι σου στον κορμό ενός δέντρου, θα είναι παγωμένος. Από την άλλη, ένα σπίτι φτιαγμένο από ξύλο είναι πολύ ζεστό…)

9. O πίνακας είναι οι προτεραιότητές μας και η στάση ζωής μας. π.χ. στον πίνακα ζωγράφισα μία σκάλα προφίλ ανοδική, πάνω στην οποία ανεβαίνω τα σκαλιά καβάλα στο άλογο, κρατώντας το κηροπήγιο στο χέρι = πολύ συνειδητοποιημένη και ισορροπημένη. Δεν βάζεις τίποτα πιο πάνω από το άλλο. Είναι αδιανόητο να φανταστείς εκπληρωμένους επαγγελματικούς στόχους χωρίς την συμμετοχή, βοήθεια και παρουσία του συντρόφου σου.

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

Ο πολλαπλασιαστής της ασυναρτησίας


Όντως, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έκανε ένα σοβαρό λάθος στην ελληνική περίπτωση. Θεώρησε ότι, επειδή η ελληνική οικονομία συμμετείχε στην ευρωζώνη και η Ελλάδα ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) από το 1981, είχε να κάνει με μια συνηθισμένη δυτικού τύπου οικονομία. Οδυνηρό λάθος.

Η ελληνική οικονομία, από πολλές πλευρές είχε και έχει περισσότερα κοινά γνωρίσματα με τις πρώην κομμουνιστικού τύπου οικονομίες της Ανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης, παρά με δυτική οικονομική οντότητα. Η παραοικονομία, η κλεπτοκρατία, η εκτεταμένη κρατική παρέμβαση και η πολύ χαμηλή ανταγωνιστικότητα, σε συνδυασμό με μία αναποτελεσματική και διεφθαρμένη γραφειοκρατία, ήταν τα πιο αδρά χαρακτηριστικά των οικονομιών του «υπαρκτού σοσιαλισμού», οι οποίες πέρασαν δύσκολες περιόδους προσαρμογής μετά την κατάρρευση των καθεστώτων. Κατά κύριο δε λόγο, το μεγάλο πρόβλημα των χωρών αυτών ήταν η βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους, η οποία αποτελεί και την βασικότερη προϋπόθεση για την πορεία μιας οικονομίας προς την ανάπτυξη.

Όπως αναγνωρίζεται από τις περισσότερες σχολές οικονομικής σκέψης, το ανταγωνιστικό ρυθμιστικό πλαίσιο κάθε χώρας, στον βαθμό που διευκολύνει την ανάπτυξη ανταγωνιστικών συνθηκών στην λειτουργία των βασικών της αγορών, συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας και των επενδύσεων και ενισχύει την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας και την κοινωνική ευημερία. Η εξασφάλιση της λειτουργίας υγιών ανταγωνιστικών συνθηκών σε όλους τους κλάδους αποτελεί την ισχυρότερη βάση για την βελτιστοποίηση της κατανομής των παραγωγικών πόρων στην οικονομία και για την ενίσχυση των κινήτρων που οδηγούν σε ταχύτερη ανάπτυξη προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Γενικά, ο ανταγωνισμός αποτελεί βασικό προσδιοριστικό παράγοντα του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας, που προσδιορίζεται επίσης από τα βασικά συγκριτικά της πλεονεκτήματα και από τον βαθμό αναπτύξεως της οικονομικής και κοινωνικής της υποδομής. Αυτό το περιβάλλον μπορεί να είναι φιλικό για την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και για την αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης στην χώρα, ή μπορεί να είναι αρνητικό και να καθιστά την χώρα μη ελκυστική ως τόπο εγκαταστάσεως επενδύσεων, εγχώριων και ξένων.

Αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, στην Ελλάδα –όπου η οικονομική ύφεση ήταν παρούσα από το 2008– βρισκόταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, με τον κρατισμό και τις ανελαστικότητές του να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Ο ανταγωνισμός απουσίαζε από πολλούς κλάδους της οικονομίας, κυρίως δε από τις συγκοινωνίες, τις μεταφορές, την εκπαίδευση, την χρηματοδότηση του αγροτικού τομέα, τις ταχυδρομικές υπηρεσίες και το Σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ακόμα χειρότερα, η κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου πρότεινε και υπέγραψε μνημόνια με μοναδικό κίνητρο να καλύψει δανειακές ανάγκες, παρά να πραγματοποιήσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Έτσι, αντί να περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες προτίμησε να διαλύσει τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, γεγονός που οδήγησε και σε τεράστια φυγή κεφαλαίων από την Ελλάδα. Οι εκτεθειμένες σε τοξικά κρατικά ομόλογα τράπεζες έγιναν και αυτές με την σειρά τους προβληματικές, με αποτέλεσμα η οικονομία να αντιμετωπίζει σοβαρότατο και οξύτατο πρόβλημα ρευστότητας. Εξ αυτού δε του προβλήματος ενισχύεται η φοροδιαφυγή και υποφέρουν τα δημόσια έσοδα.

Αυτό σημαίνει ότι, αν ζητηθεί από το ΔΝΤ να αλλάξει ο πολλαπλασιαστής δημοσιονομικής προσαρμογής, τότε η Ελλάδα θα αποκλειστεί για μία μακρά περίοδο από τις αγορές, θα χρειαστεί νέο «κούρεμα» του χρέους της και, ως εκ τούτου, οι απαραίτητες για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της μεταρρυθμίσεις θα μετατεθούν άγνωστο για πόσο χρόνο.

Όσοι ασχολούνται με την οικονομία και κυρίως με την μακροοικονομική της διάσταση, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο πολλαπλασιαστής εξαρτάται από την σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής, με τις σχετικές μελέτες να δείχνουν ότι τα προγράμματα που βασίζονται στις περικοπές δαπανών έχουν μικρότερη αρνητική επίπτωση στο ΑΕΠ και άρα μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας από τα αντίστοιχα που στηρίζονται στην αύξηση των φόρων. Ο ίδιος ο Κέϋνς, αν ζούσε, θα εξηγούσε σε αυτούς που συνεχώς τον επικαλούνται ότι το ελληνικό μείγμα δημοσιονομικής προσαρμογής με βασικό κριτήριο την διατήρηση συντεχνιακών συμφερόντων ξεφεύγει πλήρως της περίφημης κεϋνσιανής θεωρίας του πολλαπλασιαστή.

 του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου  

 Πηγήeuropeanbusiness.gr

Μια κοινωνία φαίνεται αν είναι γερασμένη, όχι από τους γέρους της. Αλλά από τους νέους της.


Δεν μπορείς εύκολα να μιλήσεις για τη βία των ανθρώπων. Γιατί πρέπει να μιλήσεις για ζωές. Χαμένες ζωές. Καταστροφικές και αυτοκαταστροφικές. Ούτε οι πιο δικοί τους άνθρωποι δεν μπορούν να τις ερμηνεύσουν. Πολύ λιγότερο η τηλεοπτική ψυχολογία και η κοινωνιολογία του ταμπλόιντ.

Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, όμως, είναι να μιλήσουμε για τον τρόπο που η κοινωνία δέχεται τη βία, την αναπαράγει, τη νομιμοποιεί, τη χρησιμοποιεί, την αθωώνει, την κάνει κοινότοπη. Λένε ότι η Ελλάδα δεν ξεπέρασε ποτέ την παράδοση της βίας, δεν έκλεισε ποτέ τη ρωγμή του Εμφυλίου. Με αποτέλεσμα οι γενιές να αλλάζουν και η βία να παραμένει πάντα παρούσα, οικείος τρόπος επίλυσης των κοινωνικών και πολιτικών διαφορών.

Έτσι είναι, δεν πάει πολύς καιρός που κοινοβουλευτικά κόμματα καλούσαν στη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ και πολιτικοί αρχηγοί προειδοποιούσαν να μην ξανακάνουμε το λάθος της Βάρκιζας, τότε που παρέδωσαν τον οπλισμό. Φοβάμαι, ωστόσο, πως και η επίκληση μιας αιματηρής παράδοσης μάλλον μας αθωώνει. Δεν έχουμε μια βία που έρχεται απ’ το παρελθόν, αλλά μια βία της διάλυσης που μεγαλώνει ευθέως ανάλογα με την προϊούσα αποσύνθεση και παρακμή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου.

Το είδος αυτού του μοντέλου είναι που κάνει τη βία αποδεκτό μέσο διευθέτησης οικονομικών και πολιτικών επιδιώξεων. Μέχρι τον οριστικό εκτροχιασμό είχαμε μια μάλλον αφελή και παιδική εικόνα αυτού που ονομάζουμε πελατειακό κράτος και ελληνικό παρασιτισμό. Ξέραμε ότι κάποιοι πολιτικοί παίρνουν μίζες, παντού γίνεται, κάποιοι δημόσιοι λειτουργοί παίρνουν φακελάκι. Δεν είχαμε αντιληφθεί ούτε το μέγεθος ούτε το βαθμό της διαφθοράς. Δεν είχαμε καταλάβει ότι η διαφθορά ήταν απλώς ο mainstream τρόπος διανομής του δημόσιου χρήματος στα πλαίσια του πελατειακού κράτους. Δεν είχαμε αντιληφθεί ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι με πλαστές συντάξεις και επιδόματα είχαν μετατραπεί σε εισοδηματίες του δημοσίου, ότι 37.000 αγρότες θεωρούσαν απόλυτα φυσικό να υπεξαιρούν δημόσιο χρήμα με εικονικά τιμολόγια, ότι τα φακελάκια που αλλάζουν χέρια φτάνουν το 1 εκατομμύριο ετησίως, ότι γεωργικοί συνεταιρισμοί, σωματεία, ΜΚΟ είναι στημένες μηχανές υπεξαίρεσης του πλούτου της κοινωνίας, ότι δήμοι σύσσωμοι είχαν μετατραπεί σε εστίες διαφθοράς που μετέτρεπαν το δημόσιο χρήμα σε μπουζουξίδικα και ποδοσφαιρικές ομάδες.

Η διαδεδομένη διαφθορά που δεν περιοριζόταν σε κάποιες ελίτ ή σε κάποια τμήματα του κράτους αλλά διαχεόταν μαζικά στην κοινωνία, εξοικείωνε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας με λογικές υποκόσμου. Και με πρακτικές μαφίας.

Σταδιακά η κοινωνία έχανε την ικανότητά της για παραγωγή και περιοριζόταν στη με κάθε μέσο διεκδίκηση προσόδων από τα κρατικά ταμεία. Αυτή η διεκδίκηση γινόταν ολοένα και πιο σκληρή, εναντίον όλων και με αποδέκτη πάντα το κράτος. Στις άλλες δυτικές χώρες με ανεπτυγμένη οικονομία ο ρόλος του κράτους παραμένει πάντα ισχυρός στο ρόλο του παντοδύναμου ρυθμιστή, αλλά η ανάπτυξη, η επανάσταση της πληροφορικής, των τεχνολογιών, της σύγχρονης παραγωγής, έχει πολλαπλασιάσει τα πεδία της οικονομίας και το τερέν των κοινωνικών συγκρούσεων.

Στις άλλες χώρες οι κοινωνικοί αγώνες μπορεί να είναι επίμονοι, διεκδικητικοί, σπάνια όμως είναι βίαιοι και ποτέ αυτοκαταστροφικοί. Οι εργαζόμενοι συνήθως δεν καταστρέφουν τις δουλειές τους. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει παραγωγή για να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι. Διεκδικούν προσόδους και προνόμια από το κράτος. Εκβιάζουν το κράτος απειλώντας με εξόντωση την κοινωνία. Κλείνουν τα λιμάνια, κρατάνε αποκομμένους τους νησιώτες· κατεβάζουν τους διακόπτες, λιώνουν τα τρόφιμα στα ψυγεία· κλείνουν τις εθνικές οδούς, καταστρέφονται τα μαγαζιά χωρίς προϊόντα.

Όσο πιο σκληρή, βίαιη και αδιάλλακτη είναι η συμπεριφορά, τόσο πιο πολλά τα «κεκτημένα». Στις άλλες χώρες δεν θα μπορούσε κάποιος να πει «θα πνίξουμε την Αθήνα στα σκουπίδια». Να πει «να μην έχουμε ηθική αναστολή, να μη δίνουμε φάρμακα στους αρρώστους». Θα φαινόταν τόσο ακραία και αντικοινωνική συμπεριφορά που θα είχε τα ανάποδα αποτελέσματα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Δεν χρειάζεται η κουλτούρα της διαπραγμάτευσης, των συμβιβασμών, δεν υπάρχουν κοινωνικοί εταίροι. Η απόκτηση πλούτου γίνεται διά της επίθεσης στο κράτος που τον έχει. Η υπόλοιπη κοινωνία βρίσκεται στο ρόλο του κομπάρσου ομήρου. Το κράτος είναι το οχυρό που θα καταλάβουμε, ο εχθρός και το λάφυρο.

Ο παρωχημένος αντικρατισμός που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία δεν έχει ανάλογο σε άλλες χώρες. Μοιάζει με τον αντικρατισμό της ακροδεξιάς των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον της «ομοσπονδιακής κυβέρνησης». Στις άλλες χώρες υπάρχουν κοινωνικές τάξεις, εργοδότες, εργαζόμενοι. Εδώ υπάρχει η μικροαστική θάλασσα που λατρεύει να μισεί το κράτος-πατερούλη. Η κοινωνία των πολιτών που ποτέ δεν υπήρξε έγινε κοινωνία των κολλητών, των κουμπάρων, των συνενόχων.

Πολυδιασπασμένη, σε όλο και μικρότερες ομάδες συμφερόντων, που συσπειρωμένες, αποφασισμένες, όλο και πιο φανατικές για να νικήσουν, προσπαθούν να καταλάβουν το φρούριο, να τρυγήσουν το «κράτος». Ο αντικρατισμός δεν είναι ριζοσπαστικός, το αντίθετο, είναι παρωχημένες μορφές οικονομίας, είναι ματαιωμένες υποσχέσεις από ένα κράτος που χρεοκόπησε και δεν μπορεί πια να πραγματοποιήσει όσα υποσχόταν στους πελάτες.

Οι τελευταίοι στη λίστα των υποσχέσεων, οι νεότεροι, είναι αυτοί που έχουν και τη μεγαλύτερη αγανάκτηση. Το «αεροπλανάκι» τελείωσε, οι χαμένοι γεμάτοι αυτολύπηση και θυματοποίηση δεν βλέπουν μπροστά τους κανέναν άλλο εχθρό εκτός από το «κράτος» που μέχρι τώρα μοίραζε άφθονα τα δανεικά.

Όλο και μικρότερες, όλο και πιο διασπασμένες, επαγγελματικές ομάδες και λόμπι συμφερόντων μάχονται με φανατισμό για τη διανομή όλο και μικρότερης πίτας. Όλο και περισσότερος κόσμος δεν ζει από τη δουλειά του, αλλά παρασιτικά. Διεκδικώντας ολοένα και πιο βίαια, με όρους πολέμου, ο θάνατός σου η ζωή μου. Οι πιο βίαιοι κερδίζουν. Ο ελληνικός παρασιτισμός γίνεται όλο και πιο βίαιος γιατί ξέρει ότι απειλείται η ίδια η ύπαρξή του.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα κόμματα του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος δεν αντιπροσωπεύουν δυναμικά κοινωνικά στρώματα αλλά πελάτες. Είναι δύσκολο να διακρίνεις ποια είναι η κοινωνική διαστρωμάτωση των ψηφοφόρων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και τώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ίδια. Διαχειρίζονται υποσχέσεις. Και επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους το ρόλο του ταμία στους διακόπτες του κρατικού ταμείου. Γι’ αυτό, όσο περισσότερο οι υποσχέσεις είναι ίδιες, τόσο πιο βίαιη είναι η τελετουργική μεταξύ τους αντιπαράθεση. Ο ανηλεής πόλεμος ομάδων εξουσίας δανείζεται την κατάλληλη πολιτική ρητορική προηγούμενων βίαιων εποχών. Και κάποιοι δυστυχείς παίρνουν τοις μετρητοίς τα λόγια συνδικαλιστών και βουλευτών. Βάζουν «ρουκέτες στις ερπύστριες», «παίρνουν τα καλάσνικοφ». «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους».

Οι πιο εξουσιαστικές, ναρκισσιστικές, αυταρχικές συμπεριφορές διακινούνται οριζοντίως και καθέτως σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής κοινωνίας. Απλώς αλλάζουν πρόσημα. Αλλά είναι ίδιες. Η βία δεν είναι αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία επειδή είναι αντισυστημική, αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο. Επειδή είναι εντελώς συστημική. Μια κοινωνία φαίνεται αν είναι γερασμένη, όχι από τους γέρους της. Αλλά από τους νέους της.

___

 ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΕΛΕΣ

 Πηγή: athensvoice.gr

Τι αποκαλύπτουν τα μάτια


Η διαστολή και τη συστολή της κόρης των ματιών, αποκαλύπτει το πόσο έντονα σκεφτόμαστε, πόσο ενθουσιασμένοι ή αηδιασμένοι αισθανόμαστε, αλλά και πολλά ακόμα.  Παρακάτω αναφέρουμε κάποια  ευρήματα της επιστημονικής έρευνας, που δείχνουν πώς οι αλλαγές στο μέγεθος της κόρης αποκαλύπτουν διάφορες πτυχές της σκέψης μας.

1. Σκέφτομαι έντονα

Κάντε μία εύκολη ερώτηση σε κάποιον και παρατηρήστε το μέγεθος της κόρης των ματιών του. Δεν θα διαπιστώσετε κάποια σημαντική διαφορά. Ζητήστε του να σας αναφέρει τους τρεις νόμους της θερμοδυναμικής, και παρατηρήστε πως μεγαλώνουν οι κόρες των ματιών του.

Αυτό συμβαίνει γιατί, όπως έχει δείξει η σχετική έρευνα, όσο πιο έντονα λειτουργεί το μυαλό μας, τόσο περισσότερο διαστέλλονται οι κόρες.  (Hess and Polt  – 1964)

2. Ο εγκέφαλός μου είναι υπερφορτωμένος

Συνεχίστε να παρατηρείτε τα μάτια του όταν εξηγεί τους νόμους της θερμοδυναμικής, και θα καταλάβετε σε ποιο σημείο θα “κολλήσει” το μυαλό του.

Ο Gary Poock  διαπίστωσε στη μελέτη του το 1973, ότι όταν ο εγκέφαλος των συμμετεχόντων υπερφορτώθηκε, οι κόρες τους περιορίστηκαν .

3. Βλάβη του εγκεφάλου

Ο λόγος που οι γιατροί αναβοσβήνουν ένα φως μπροστά από τα μάτια των ασθενών, είναι για να ελέγξουν αν λειτουργεί κανονικά ο εγκέφαλος τους . Αυτό περιγράφεται με το ακρωνύμιο PERRL (the Pupils should be Equal, Round and Reactive to Light: οι κόρες θα πρέπει να είναι ίσες, στρόγγυλες και να αντιδρούν στο φως).

4. Μου κρατάς το ενδιαφέρον

Το μέγεθος των κορών των ματιών, μπορεί επίσης να σηματοδοτήσει εάν ο συνομιλητής σας βρίσκει ενδιαφέρον σε ότι λέτε.

Το 1977, οι White και Maltzman έκαναν μία μελέτη όπου οι συμμετέχοντες άκουσαν αποσπάσματα από τρία βιβλία: το ένα είχε ερωτικό περιεχόμενο, το δεύτερο συμπεριελάμβανε  ακρωτηριασμό οργάνων, ενώ το τρίτο ήταν ουδέτερο.

Στην αρχή, οι κόρες των ματιών τους διευρύνθηκαν και στα τρία αποσπάσματα  Όμως παρέμειναν μεγάλες μόνο για τα αποσπάσματα που είχαν ερωτικό περιεχόμενο ή περιελάμβαναν ακρωτηριασμό οργάνων.

Δείχνουμε ενδιαφέρον για κάτι καινούργιο,οι κόρες μας διαστέλλονται στην αρχή, αλλά παραμένουν έτσι μόνο αν συνεχίσουμε να βρίσκουμε ενδιαφέρον σε ότι ακούμε ή βλέπουμε.

5. Μου προκαλείς αηδία

Οι κόρες των ματιών  συστέλλονται όταν νιώθουμε αηδία.

Το 1972, ο Hess έδειξε σε κάποιους ανθρώπους εικόνες τραυματισμένων παιδιών. Στην αρχή οι κόρες μεγάλωσαν εξαιτίας του σοκ, όμως στη συνέχεια μίκρυναν προσπαθώντας να  αποφύγουν τις άσχημες εικόνες.

6. Πονάω

Αν έχετε βαρεθεί αυτό το άρθρο και θέλετε από αντίδραση να μου προκαλέσετε κάποιο πόνο, θα μπορούσατε πιθανώς να με χτυπήσετε με κάποιο αντικείμενο. Αν παράλληλα παρακολουθούσατε προσεκτικά τις κόρες των ματιών μου, θα διαπιστώνατε ότι  μεγάλωσαν.

Το 1999, ο Chapman προκάλεσε μικρό ηλεκτροσόκ στα χέρια ανθρώπων και μέτρησε πόσο πολύ μεγάλωσαν οι κόρες των ματιών τους. Όταν η ένταση του ηλεκτροσόκ έφτασε στο μέγιστο, οι κόρες είχαν διαστολή κατά περίπου 0,2 χιλιοστά.

Αλλά αυτό συνέβη απλώς μ” ένα μικρό ηλεκτροσόκ. Φανταστείτε πόσο θα αυξηθούν, αν πάθουμε ηλεκτροπληξία.

7. Είμαι ναρκομανής

… και μπορείτε να καταλάβετε τον τύπο του ναρκωτικού, εξετάζοντας τις κόρες των ματιών.

Το αλκοόλ και τα οπιοειδή προκαλούν συστολή στις κόρες. Κάποια ναρκωτικά, όπως η αμφεταμίνη, κοκαΐνη, LSD, προκαλούν τις κόρες να διαστέλλονται.

Οι αστυνομικοί το γνωρίζουν αυτό και το χρησιμοποιούν κάποιες φορές. Εξετάζουν αν οι κόρες έχουν μικρύνει κατά 3 χιλιοστά, ή έχουν διαστολή μεγαλύτερη των 6,5 χιλιοστών ( Richman et al. 2004 ).

8. Η προσωπικότητά μου

Το παρακάτω δεν αφορά εξειδικευμένα τη διαστολή της κόρης, αλλά είναι χρήσιμο να αναφερθεί.

Αν κοιτάξετε προσεκτικά το έγχρωμο τμήμα της ήριδας του ματιού κάποιου ανθρώπου, μπορείτε να έχετε κάποιες ενδείξεις ως προς την προσωπικότητά του ( Larsson et al., 2007 ).

Κοιτάξτε προσεκτικά για «κρύπτες» στα μάτια (γραμμές που απομακρύνονται από την ίριδα, και έχουν την ένδειξη 1 στην  παραπάνω εικόνα). Αποκαλύπτουν ένα ζεστό και τρυφερό άτομο.

Αν δείτε αυλάκια ( ένδειξη 3 στην εικόνα) τότε έχετε απέναντι σας ένα παρορμητικό άτομο.

Πάρα πολύ μικρές για να διαπιστώσουμε τις αλλαγές;

Όπως θα παρατηρήσατε από τα παραπάνω, η ίδια απόκριση της κόρης  μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα. Γενικά, όταν οι κόρες διαστέλλονται στέλνουν ένα θετικό μήνυμα και όταν συστέλλονται στέλνουν αρνητικό μήνυμα.

Όμως μπορούμε πραγματικά να ανιχνεύσουμε αυτές τις μικροσκοπικές αλλαγές στο μέγεθος της κόρης των ματιών;

Σύμφωνα με μια μελέτη απεικόνισης fMRI, την αλλαγή στο μέγεθος της κόρης είναι δύσκολο να την παρατηρήσουμε, αλλά όπως φαίνεται μπορούμε να αντιληφθούμε υποσυνείδητα αυτές τις μικρές αλλαγές ( Demos et al., 2008 ).

Οπότε, καλό είναι οι όποιες αλλαγές στο μέγεθος της κόρης, να συνεκτιμώνται μαζί με άλλα λεκτικά και μη λεκτικά σήματα, ώστε να μην βγάλουμε λάθος συμπεράσματα.

ΠΗΓΗ:

antikleidi.com

Οφθαλμαπάτες και πώς βλέπουμε


Ο Ιμπν Αλχαζάν (965 – 1039) ήταν διάσημος Άραβας γιατρός Αιγυπτιακής καταγωγής ο οποίος έγραψε πολλά συγγράμματα γύρω απο την Οπτική. Σ αυτόν αποδίδεται η θεωρία της σύγκρισης των μεγεθών την οποία  διατύπωσε γύρω στο έτος 1000 μ.Χ. και συνίσταται στο γεγονός πως η αντίληψή μας για το μέγεθος ενός αντικειμένου είναι ανάλογη με την αντίληψή μας για το μέγεθος αντικειμένων που βρίσκονται γύρω του. Οι παρακάτω οφθαλμαπάτες θα σας κάνουν να «μην πιστεύετε στα μάτια σας»!

Μια εντελώς παράξενη καρέκλα

‘Ενας κύβος που επιπλέει;

Προς τα που γυρίζει ο τροχός;

Καλύψτε τη μέση του διαδρόμου και η ταχύτητα θ ανέβει καλύψτε τα άκρα και θα επιβραδύνει

Καπνίζετε; Μάλλον γι αυτό δεν τα βλέπετε ίσια!

Πραγματικός πονοκέφαλος για τον εγκέφαλο

ΠΗΓΗ:

antikleidi.com

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ :Σχέδια για πώληση «κόκκινων» δανείων σε ξένα funds


Το σχέδιο για πώληση δανείων από τις ελληνικές τράπεζες σε ξένα funds θα προκαλέσει ασφυκτικές πιέσεις σε χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Οι τράπεζες εξετάζουν το ενδεχόμενο να πωλήσουν δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά και επιχειρηματικά. Ο λόγος είναι ότι θέλουν να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους από τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και για να φέρουν ισορροπία ανάμεσα σε χορηγήσεις και καταθέσεις

Και αυτό επειδή θα κληθούν από τους νέους πιστωτές τους, τα distress funds, να αποπληρώσουν άμεσα τις καθυστερούμενες οφειλές τους.

Τα κριτήρια που θα χρησιμοποιούν τα funds για την είσπραξη των δανείων θα είναι καθαρά χρηματοοικονομικά και όχι κοινωνικά, όπως αρμόζει την τρέχουσα περίοδο για την Ελλάδα. Δηλαδή, δεν θα λαμβάνουν υπόψη αν ο δανειολήπτης είναι άνεργος, αν έχει υποστεί περικοπές στα εισοδήματά του κ.λπ.

Αναμένεται, λοιπόν, θύελλα αντιδράσεων από τους δανειολήπτες, που θα βρεθούν με τη θηλιά στον λαιμό, όσο και από μερίδα βουλευτών.

Πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι η τρόικα γνώριζε για τα γερμανικά funds που έχουν έρθει στην Ελλάδα με σκοπό να αγοράσουν δάνεια και ασκούσε πιέσεις στο οικονομικό επιτελείο (από τα τέλη του 2012) να μη δώσει νέα παράταση στην απαγόρευση των πλειστηριασμών (για ποσά μέχρι 200.000 ευρώ).

Οι τράπεζες εξετάζουν το ενδεχόμενο να πωλήσουν δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά και επιχειρηματικά.

Ο λόγος είναι ότι θέλουν να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους από τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και για να φέρουν ισορροπία ανάμεσα σε χορηγήσεις και καταθέσεις.

Στόχος τους είναι η απομόχλευση, δηλαδή να κλείσει η «ψαλίδα» ανάμεσα στα δάνεια και στις καταθέσεις. Και θα επιδιώξουν ο δείκτης δάνεια προς καταθέσεις να διαμορφωθεί στο 90% με 100%, αντί του 122% που είναι σήμερα.

«Κοψοχρονιά»
Υποψήφιοι αγοραστές είναι ξένα distress funds, που προς το παρόν ζητούν από τις ελληνικές τράπεζες να αγοράσουν τα προς πώληση δάνεια «κοψοχρονιά». Και ακριβώς η χαμηλή τιμή που προσφέρουν είναι ο λόγος που δεν έχουν προχωρήσει ακόμα οι πωλήσεις χαρτοφυλακίων δανείων.

Οι συστημικές τράπεζες θα πρέπει μέχρι το τέλος Μαρτίου να καταθέσουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τα επιχειρησιακά τους σχέδια.

Η απομόχλευση είναι το σημείο-κλειδί των σχεδίων αυτών, αφού θα απελευθερώσει εποπτικά κεφάλαια, θα ενδυναμώσει τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας και θα οδηγήσει σε αύξηση ρευστότητας.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι μεγαλύτερες, αλλά και οι μεσαίου μεγέθους ελληνικές τράπεζες ήδη βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις με distress funds για το ενδεχόμενο πώλησης «πακέτων δανείων».

ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ
Φόβοι για αντιδράσεις από τους δανειολήπτες

Εκφράζονται όμως φόβοι ότι η ελληνική αγορά δεν είναι έτοιμη να δεχτεί ακόμα τέτοιες συμφωνίες. Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από επιχειρηματίες και ιδιώτες δανειολήπτες καθώς τα κριτήρια για την είσπραξη ή την αναδιάρθρωση των δανείων από τα ξένα funds δεν θα είναι κατά κανέναν τρόπο κοινωνικά ευαίσθητα, αλλά θα διέπονται από καθαρά χρηματοοικονομικά κριτήρια.

Ωστόσο τα νοικοκυριά είναι θωρακισμένα έναντι πλειστηριασμών, όσο ισχύει o νόμος που απαγορεύει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας για ποσά μέχρι 200.000 ευρώ, και μέχρι το τέλος του 2013.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το fund που θα αγοράσει ένα χαρτοφυλάκιο δανείων μπορεί να ζητήσει από την τράπεζα που τα πούλησε να συνεχίσει την είσπραξή τους. Προκειμένου δε να διασφαλιστεί η ομαλή είσπραξη των δανείων αυτών, θα υπάρχουν ρήτρες που θα προβλέπουν ότι αν αυξηθούν οι επισφάλειες στο συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο, η τράπεζα θα πρέπει να επιστρέψει στο fund τμήμα των χρημάτων που έλαβε από την πώλησή του.

Και επισημαίνουμε πως σε κάθε περίπτωση ο δανειολήπτης θα πρέπει να ενημερωθεί από την τράπεζα για το ποιος διαχειρίζεται το δάνειό του.

Εφη Καραγεώργου

ΠΗΓΗ:

ethnos.gr

Δείτε το εκπληκτικό 3D στυλό που ζωγραφίζει τα πάντα σε τρεις διαστάσεις!


Ένα εκπληκτικό νέο gadget έρχεται να ξετρελάνει τους λάτρεις – και μη – της ζωγραφικής. Το στυλό 3Doodler, με κόστος μόλις 38 ευρώ, γράφει χρησιμοποιώντας ένα πλαστικό σύρμα το οποίο βρίσκεται σε υγρή μορφή στο εσωτερικό του, ωστόσο σκληραίνει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου μόλις κάποιος γράψει με το στυλό, μέσω ενός ανεμιστήρα που είναι ενσωματωμένος στην άκρη του στυλό.

Το 3Doodler φημολογείται ότι θα κυκλοφορήσει στην αγορά στα τέλη του 2013, με την εταιρεία παραγωγής του να έχει ξεκινήσει μία διαφημιστική καμπάνια, μοιράζοντας μερικά πρωτότυπα δείγματα σε καλλιτέχνες σε όλον τον κόσμο, προκειμένου να δημιουργήσουν ότι μπορούν να φανταστούν, από 3D ζώα, μέχρι τρισδιάστατες απεικονίσεις του Πύργου του Άιφελ.

«Ο καθένας γνωρίζει το πώς να χρησιμοποιεί ένα στυλό, όποτε αποφασίσαμε να σχεδιάσουμε ένα 3D στυλό» είπε η εταιρεία. «Αν ξέρετε πως κουνάτε το δάχτυλό σας στον αέρα, ξέρετε πώς να χρησιμοποιείται ένα 3Doodler».

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Η Ταϊβάν κατασκεύασε το πρώτο διάφανο κινητό!


Είναι κάποιες φορές που οι εφευρέσεις της Ταιβάν και της Νότιας Κορέας κάνουν οτιδήποτε άλλο να φαίνεται αστείο.

Στη προκειμένη περίπτωση, η Polytron Technologies, παρουσίασε το πρωτότυπο σχέδιο ενός κινητού που…απλά δεν μπορείς να δεις!

Με touchscreen τελευταίας τεχνολογίας και ειδικό φίλτρο στο plexiglass, το κινητό σταματάει πλέον να γίνεται εμφανές και αποκτά μια πιο στυλιστική και τεχνολογική άποψη.

«Δεν είναι τυχαίο που όλες οι εταιρίςε επιθυμούν να δουλέψουν μαζί μας», δηλώνει ο αντιπρόσωπος της Polytron Σαμ Γιου. «Η τεχνολογία που χρησιμοποιούμε είναι πολύ ώριμη».

Το μοντέλο αναμένεται να κυκλοφορήσει από εταιρίες μέχρι το τέλος της χρονιάς.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Εικόνες αποκάλυψης! Οι συνέπειες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου


Μοιάζουν με σκηνές βγαλμένες από πυρηνική καταστροφή. Οι καταστροφές από τις βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο πέρασμά τους.

Καθεδρικοί ναοί 700 χρόνων, σπίτια, μνημεία, κρατικά κτίρια βεβηλωμένα. Οι δρόμοι έρημοι και μόνο η παρουσία των στρατιωτών είναι το μοναδικό σημείο ζωής στις «στοιχειωμένες» εικόνες.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Σεξ μεταξύ φίλων και πράσινα άλογα


Μαρίνα Δημητρέλη

Θα έχετε ακούσει βέβαια για τους «friends with benefits» ή αλλιώς «φίλοι με προνόμια» ή ακόμα πιο αλλιώς «φίλοι-φίλοι σου γαμώ και το καντήλι».

Αυτό το είδος σχέσης είναι μια σχετικά νέα μόδα στα πλαίσια του μεταμοντέρνου τρόπου ζωής, που εν ολίγοις σημαίνει σεξ μεταξύ φίλων χωρίς δεσμεύσεις.

Εκεί που κάθεσαι με το φίλο σου και τα λέτε ωραία, τι πειράζει να συνευρίσκετε ερωτικά όποτε το χρειάζεστε;

 

Πειράζει και παραπειράζει και θα σου εξηγήσω το γιατί.

Πρόκειται για απλό καβαλίκεμα, όπως καταλαβαίνουν και οι πέτρες.

Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς ερωτικά συναισθήματα, χωρίς κορδελάκια και περικοκλάδες.

Αντί να τρέχεις να κάνεις one night stand που όσο να πεις είναι πιο risky, καβαντζάρεις το φίλο να κάνει τη δουλειά, που αναμφίβολα είναι και πιο δικός σου άνθρωπος.

Καβαλίκεμα όμως, κάνουν μόνο οι τράγοι.

 

Σε τι ακριβώς διαφέρει αυτή η σχέση από την καθαρή πορνεία;

Μια πόρνη όσο όμορφη κι αν είναι, δεν γίνεται ποτέ αρκετά ελκυστική για τον άντρα, ακριβώς επειδή είναι εκεί και περιμένει, πάντα διαθέσιμη να προσφέρει αυτό που οι άντρες ζητούν να επιτύχουν.

Την κατάκτηση του ποθητού αντικειμένου.

Το βρίσκει έτοιμο στο πιάτο το αρσενικό και δεν χρειάζεται να καταβάλει καμία προσπάθεια για να το κερδίσει.

Με ένα μικρό αντίτιμο, η πόρνη βρίσκεται στη διάθεσή του, χωρίς να χρειάζεται να του δημιουργήσει αμφιβολίες για τις κατακτητικές του ικανότητες.

Στο θέμα που αναφέρομαι όμως, το αντίτιμο δεν είναι χρηματικό, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερης αξίας.

Είναι η φιλία την οποία πουλάς με τόση ευκολία, για ένα άθλιο υποκατάστατο που ονομάζεις σεξ χωρίς έρωτα.

Αυτό ακριβώς δεν είναι η πορνεία;

 

Δεν πρόκειται για θέμα συντηρητισμού. Είναι απλά μαθηματικά των ανθρώπινων σχέσεων.

Ποια γυναίκα έχει το μέγιστο ενδιαφέρον για έναν άντρα;

Μα φυσικά η κάπως δύσκολη, εκείνη που δεν μπορεί να κάνει αμέσως δική του.

Η κατάκτηση μια γυναίκας αποτελεί γι αυτόν πάντοτε ένα επίτευγμα.

Γίνε το επίτευγμα στη ζωή ενός άντρα κι όχι μια φιλική, διαθέσιμη πόρνη.

Στο κάτω-κάτω, αν θέλει πουτάνα ας πληρώσει με λεφτά κι όχι με τη φιλία σας.

Τι νόημα έχει να ενδίδεις ή να επιδιώκεις εσύ η ίδια να γίνεις μέλος σε μια τέτοια σχέση;

Δεν θα έχεις ποτέ μια θέση στη ζωή του κι αν ποτέ ήσασταν πραγματικά φίλοι, δεν θα μπορείτε να είστε ξανά, εφόσον απαξιώσατε εσείς οι ίδιοι την υποτιθέμενη σχέση που ονομάζατε φιλία.

Μη μας πεις τώρα ότι είσαι από αυτές που δεν θέλουν δεσμεύσεις, προβληματισμούς και υποχρεώσεις, γιατί αυτό είναι καθαρή, καραμπινάτη ανασφάλεια για τις σχέσεις.

Ή μήπως μας πεις το άλλο, πως δεν βλέπεις το σεξ συναισθηματικά;

Αυτό, βεβαίως.

Είναι εντελώς δόκιμη η έκφραση, αλλά αφορά αποκλειστικά και μόνο τις πόρνες.

Αυτές είναι που υποχρεωτικά πρέπει να αποστασιοποιηθούν από το συναίσθημα, για να μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση πως μια φυσιολογική γυναίκα στα 20, στα 30, στα 40, μπορεί να κάνει σεξ χωρίς συναίσθημα.

Έχει τσιμπήσει απλά το δόλωμα της σύγχρονης, δήθεν ανεξάρτητης γυναίκας, που προσομοιάζει με το αντίθετό της φύλο και κυνηγάει άντρες για την ευχαρίστηση.

Σιγά τα ωά.

Σώνει και καλά να γίνουμε πόρνες, επειδή ντρέπονται ή τσιγκουνεύονται οι άντρες να πάνε στα μπουρδέλα.

Συγνώμη κιόλας που θα σας το χαλάσω, αλλά έλεος πια με όλες αυτές τις μεταμοντέρνες ανοησίες.

Friends with benefits και πράσινα άλογα.

Αφήστε να σας κυνηγήσουν και μην το δίνετε στο πιάτο, τάχα μου φιλικά.

Δεν είναι γιουβαρλάκια που σου ‘φτιαξε η μάνα σου ώστε να τα αφοδεύσεις μετά και να μην τρέχει τίποτα.

Πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό που απαιτεί ρίσκο, αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα και τα οποία παραδέξου πως τα φοβάσαι όπως ο διάολος το λιβάνι.

Ρε σεις, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο, πιο ιδανικό από το χτυποκάρδι πάνω από το τηλέφωνο, τίποτα δεν συγκρίνεται με τη διαρκή επιθυμία να βρίσκεσαι συνεχώς μέσα στο σώμα του άλλου.

Πόσο όμορφο είναι να γίνεσαι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος ενός άντρα, να φαντασιώνεται την κατάκτησή σου κι εσύ να μην είσαι διαθέσιμη, όχι απόψε τουλάχιστον.

Τι απροσμέτρητο πλεονέκτημα!

Προτίμησε να ερωτευτείς σου λέω.

Ακόμα κι αν φοβάσαι.

ΠΗΓΗ:

eyedoll.gr

 

Είσαι πολίτης ή απλός ιδιώτης και βλάκας;


Ζωή Louper Ευσταθίου

Υπάρχει μια γενικότερη άποψη, ότι όλοι όσοι ασχολούνται με τα φιλοζωικά ζητήματα είναι κλινικές περιπτώσεις, μισότρελοι και ανισόρροποι.

Σας έχω νέα.

Αυτά, παλιά, στο Τέξας!

Πλέον, το φιλοζωικό κίνημα απαρτίζεται από ανθρώπους συγκροτημένους, μορφωμένους, με παιδεία, που ασχολούνται με ένα κοινωνικό πρόβλημα επί της ουσίας, εφόσον η πολιτεία αδυνατεί τις περισσότερες φορές να αναλάβει δράση, για ποικίλους λόγους.

Έχω ξαναπεί πως η φιλοζωία δεν είναι χόμπι, είναι στάση ζωής.

Για μένα είναι ακόμα πιο απλό. Ή είσαι άνθρωπος ή δεν είσαι. Ενδιάμεσο δεν υπάρχει.

Η φιλοζωία αποτελεί μια αυτόματη, ακούσια λειτουργία ανθρώπων υγειών πνευματικά, όταν βλέπουν ένα πλάσμα να υποφέρει.

Είτε πρόκειται για ζώο, είτε για άνθρωπο.

Γιατί κακά τα ψέματα, αν βλέπεις ένα χτυπημένο ζώο για παράδειγμα, να σφαδάζει από τους πόνους και απλά το αγνοήσεις, είναι πάρα πολύ σίγουρο ότι θα το έκανες ακόμα και αν στη θέση του ζώου ήταν άνθρωπος.

Θα περιμένεις κάποιος άλλος να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Δεν ξέρω αν θυμάστε κάτι εικόνες που έκαναν το γύρο του κόσμου κάποτε από την Κίνα με ένα βρέφος κοριτσάκι που το παράτησαν νεογέννητο στο δρόμο και το προσπερνούσαν αμέριμνοι οι υπόλοιποι;

Νομίζετε πως απέχουμε πολύ;

FYI (for your information) έχουμε πλησιάσει επικίνδυνα σε αυτό το σημείο.

Τελευταία μάλιστα, η οικονομική κρίση μας προσφέρει άπειρες δικαιολογίες για να μην είμαστε ενεργοί πολίτες.

Λες και η κρίση δικαιολογεί την αποκτήνωση μας.

Το να είσαι άνθρωπος δεν κοστίζει και κυρίως, δεν είναι απλό γεγονός, είναι αξίωμα.

Ένας διαχωρισμός που κάνω αυτόματα πια, είναι οι Πολίτες και οι Ιδιώτες.

Από τη λέξη Ιδιώτης προέρχεται και η αντίστοιχη αγγλική idiot, που όλοι ξέρουμε τι σημαίνει.

Αν το κράτος λειτουργούσε από πραγματικούς πολίτες, όλα θα ήταν διαφορετικά, σε όλους τους τομείς.

Γιατί ο ιδιώτης λειτουργεί με γνώμονα τα δικά του συμφέροντα και δεν δίνει δεκάρα για το κοινωνικό σύνολο.

Αυτός να είναι καλά και οι πολύ κοντινοί του.

Σας θυμίζει κάτι; Μάλλον την πλειονότητα των ανθρώπων γύρω μας.

Επίσης, έχει πολύ ενδιαφέρον το γεγονός πώς οι πολίτες συνήθως απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα και οι Ιδιώτες στο δημόσιο.

Είναι η απάντηση στην ερώτηση πώς φτάσαμε ως εδώ σαν κράτος και κοινωνία.

Ιδού, σας δείχνω και τον εχθρό.

Δεν είναι ο εκάστοτε πολιτικάντης, αλλά τα ανθρώπινα παράσιτα που μας περιτριγυρίζουν.

Όποτε έρχομαι αντιμέτωπη με τέτοιους ανθρώπους σε διάφορα περιστατικά, μπαίνω αυτόματα σε μισανθρωπικό mode.

Δεν λέω πως είναι σωστό, αλλά πλέον δεν έχω την υπομονή να τους αντιμετωπίζω σαν ανθρώπους.

Να σας πω την αλήθεια, σαν δίποδες κοπριές τους βλέπω, που καταναλώνουν οξυγόνο και μολύνουν το σύμπαν με τις εκκρίσεις τους.

Άχρηστο κρέας, πώς το λένε;

Και δεν έχει να κάνει με το κοινωνικό στάτους, ούτε με την επαγγελματική κατάρτιση.

Μου έχει τύχει δημοτικός σύμβουλος σε παροξυσμό να ωρύεται ότι πεινάνε παιδάκια και εμείς οι ανόητες ασχολούμαστε με τα ζώα.

Προφανώς στη γειτονιά του σκοτώνουν νηστικά παιδάκια με φόλες ή τα κρατάνε αλυσοδεμένα μέσα στις ακαθαρσίες τους.

Ρε πανύβλακα, αιρετό καθίκι, δουλειά σου είναι να μην πεινάνε τα παιδάκια!

Εάν πεινάει έστω και ένα παιδί, είσαι απλά αποτυχημένος και πήγαινε ψόφα, κουστουμαρισμένο ανθρωπίδιο.

 

Μπλαμπλάδες, που αν πας και ζητήσεις βοήθεια για άνθρωπο, θα σου βάλουν ένα σωρό γραφειοκρατικά παλούκια.

Βάλε το χέρι στην τσέπη σαν πολίτης και βοήθα επιτόπου.

Αλλιώς, πάλι εγώ βοηθάω, με τα λεφτά από τους φόρους που πληρώνω και έχεις οριστεί εσύ ο ανύπαρκτος να τα κάνεις κουμάντο με παταγώδη αποτυχία.

Για να μην είμαι άδικη, υπάρχει και μια ακόμα κατηγορία, χειρότερη από τις παραπάνω.

Οι κατά φαντασίαν ενεργοί πολίτες.

Ξέρετε, αυτοί που παίρνουν άλλους πολίτες τηλέφωνο να τους ενημερώσουν για περιστατικά και θεωρούν ότι έπραξαν τα δέοντα.

Εντάξει, ειδοποιήσαμε και κάναμε το χρέος μας.

Ας αναλάβει τώρα το κορόιδο κι εμείς ας κάνουμε τους ψόφιους κοριούς.

Όλοι όσοι ασχολούνται ενεργά με τη φιλοζωία, αντιμετωπίζουν τέτοιους καραγκιόζηδες καθημερινά.

Το πιο σύνηθες είναι να είσαι ήδη σε άλλο περιστατικό, να σε ενημερώνουν για χτυπημένο ζώο και όταν τους λες το λογικό, δηλαδή πήγαινε το σε γιατρό, να σου τη λένε και από πάνω: «δουλειά σου δεν είναι αυτή;;».

Μου έχει συμβεί να μου πει η άλλη ότι δεν το πάει σε γιατρό, χτυπημένο σκυλί από αμάξι, γιατί είναι μια απλή πολίτης.

Όταν της είπα ότι και γω πολίτης είμαι, όχι το Εκατό, μου έβγαλε και μια γλώσσα να.

Φυσικά, την περιποιήθηκα καταλλήλως.

Για την ιστορία, το σκυλί μεταφέρθηκε από εμάς σε κτηνιατρείο και υιοθετήθηκε σχεδόν αμέσως.

Και όχι, η μαλακισμένη δεν βοήθησε πουθενά.

Εν κατακλείδι, το να φέρεις την έννοια του πολίτη, δεν είναι τόσο απλό.

Για να είσαι Πολίτης, πρέπει να γνωρίζεις πως πέρα από δικαιώματα έχεις και υποχρεώσεις.

Οι περισσότεροι θυμούνται ότι είναι πολίτες, μόνο όταν καταπατούνται τα δικαιώματα του σιναφιού τους ή τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Αλλιώς δεν νοιάζονται, το σύμπαν να καταρρέει.

Και όταν αναφέρομαι στις υποχρεώσεις, δεν εννοώ να πληρώνεις τα χαράτσια του χουντικού καθεστώτος που μας κυβερνά.

Όχι, είναι ακόμα πιο απλά τα πράγματα.

Υποχρέωση σου είναι ο τρόπος ζωής σου να μην επιβαρύνει τον δίπλα σου.

Από το να μην παρκάρεις στη ράμπα των πεζοδρομίων για πάσης φύσεως αμαξίδια, μέχρι το να μαζεύεις τα κακάκια του σκύλου σου. 

Με την ίδια απλή λογική, πρέπει να είσαι υπεύθυνος για όλες τις πράξεις σου.

Σε αυτή τη λογική συμπεριλαμβάνονται και τα ζώα.

Αν δεν θες κουτάβια, στειρώνεις το σκυλί σου.

Αν δεν θέλεις αδέσποτα, καταγγέλλεις αυτούς που τα εγκατέλειψαν.

Τα ζώα είναι ζώα. Εσύ πάλι, δεν έχεις καμιά δικαιολογία.

Εκτός βέβαια αν δεν μπορείς  να διαχειριστείς τις συνέπειες των πράξεων σου ή αδυνατείς να χειριστείς καταστάσεις στην ενήλικη ζωή σου. 

Μην αγχώνεσαι.

Υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο που σε καθιστά ανίκανο να πάρεις αποφάσεις σαν ενήλικας και όλα καλά.

Σου ορίζει το κράτος κηδεμόνα και απαλλάσσεσαι υποχρεώσεων, αλλά και δικαιωμάτων.

Έχω βαρεθεί κι εγώ όπως οι περισσότεροι ενεργοί φιλόζωοι, να πατάει επάνω στη δική μας αίσθηση καθήκοντος, η πλειονότητα των «συμπολιτών» μας.

Γιατί πρώτα οφείλεις να είσαι λειτουργικό μέρος του κοινωνικού συνόλου και μετά έχει σημασία η ατομικότητα σου.

Ιδιώτες είμαστε όλοι, αλλά για να φτάσουμε στο σημείο να γίνουμε πολίτες, χρειάζεται εκπαίδευση και συμμετοχή στα κοινά.

Για αυτό αναλογιστείτε αν σας αξίζει να προσδιορίζεστε ως πολίτες.

Μήπως είστε απλώς και Ιδιώτες και ηλίθιοι;

ΠΗΓΗ:

eyedoll.gr

Ο αστεροειδής 2012 DA14 την επόμενη φορά θα προσεγγίσει τη Γη το 2046


Η βαρύτητα της Γης άλλαξε την τροχιά του αστεροειδούς 2012 DA14.

Προηγουμένως αυτή βρισκόταν εκτός της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο, ενώ μετά την προσέγγιση με τον πλανήτη μας σε ελάχιστη απόσταση των 27700 χλμ τη νύχτα της 16 Φεβρουαρίου, εντάχθηκε στον κύκλο αυτό.

Σχετική δήλωση έκανε ο υποδιευθυντής του Αστρονομικού Παρατηρητηρίου Πούλκοβο Αλεξάντρ Ντεβιάτκιν.

Ο αστεροειδής 2012 DA14 θα προσεγγίσει ξανά τη Γη το 2046. Μεταξύ των άλλων διακοσίων αστεροειδών που κυκλοφορούν στο Ηλιακό Σύστημα, η μεγαλύτερη απειλή εισέρχεται από τον Άπωφις, όμως όχι στην επόμενή του επίσκεψη προς τον πλανήτη μας το 2029, αλλά μετά το 2036. «Όμως μέχρι τότε κάτι θα σκεφτούμε», καθησύχασε ο επιστήμονας.

ΠΗΓΗ:

2012 DA14Wikipedia: 2012 DA<sub>14</sub> is a near-Earth asteroid with an estimated diameter of and an estimated mass of 40,000 metric tons.

Βρέθηκε κατοικήσιμος πλανήτης κοντά στη Γη!


Σε ένα από τα κοντινότερα αστέρια του συστήματός μας «κρύβεται» ένας πλανήτης που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να φιλοξενήσει μορφές ζωής.

Ο πλανήτης περιλαμβάνεται μεταξύ 5 που βρίσκονται στο σύστημα του αστεριού Tau Ceti. Ο Tau Ceti βρίσκεται σε απόσταση 12 ετών φωτός από τη Γη, που θεωρείται μικρή δεδομένου ότι ο κοντινότερος πλανήτης που γνωρίζαμε ότι μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή, απέχει 42 έτη φωτός.

Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, υπάρχουν οι συνθήκες πάνω στο συγκεκριμένο πλανήτη που θα επέτρεπαν την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή.

«Η ανακάλυψη μας ενισχύει την άποψη ότι θεωρητικά γύρω από κάθε αστέρι – ήλιο υπάρχουν πλανήτες, που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή» υπογραμμίζει ένας από τους συγγραφείς της νέας έρευνας, ο Στιβ Βογκ από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στις ΗΠΑ.

Η μάζα του συγκεκριμένου πλανήτη υπολογίζεται ότι είναι τουλάχιστον 4,3 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της Γης. Ο πλανήτης πραγματοποιεί πλήρη περιστροφή γύρω από το αστέρι Tau Ceti κάθε 168 ημέρες. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, σε αντίθεση με τη Γη, δεν είναι βραχώδης πλανήτης.

«Δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσει κάποιος με ακρίβεια τη σύνθεση της επιφάνειας του πλανήτη. Θεωρώ όμως ότι είναι απίθανο να έχει βραχώδη επιφάνεια» αναφέρει ο Μίκο Τουόμι, ερευνητής από το πανεπιστήμιο του Χερτφορντσάιντ στην Αγγλία «Ίσως να πρόκειται για έναν υδάτινο κόσμο αλλά αυτή τη στιγμή μπορούν να γίνουν μόνο υποθέσεις».

Το Tau Ceti είναι μικρότερο από το δικό μας Ήλιο και βρίσκεται στον αστερισμό Cetus. Είναι ορατό με γυμνό μάτι.

ΠΗΓΗ:  newsbomb.gr

 

Rape-axe: Η αμφιλεγόμενη συσκευή που αποθαρρύνει τους επίδοξους βιαστές [εικόνα]


Πρόκειται για την πιο βάναυση και ταυτόχρονα πιο αμφιλεγόμενη εφεύρεση στα παγκόσμια χρονικά της τεχνολογίας. Το Rape-axe, ήταν ένα πειραματικό μοντέλο που επινοήθηκε προκειμένου να εκδικείται βάναυσα τον εκάστοτε βιαστή, ευνουχίζοντας τον επιτόπου.

Εμπνευστής της συσκευής αυτής ήταν η Σόνετ Έλερς, μια γυναίκα από τη Νότια Αφρική. Αφορμή και έμπνευση για τη δημιουργία του, ήταν η περίοδος που η Έλερς εργαζόταν στη νοτιοαφρικανική υπηρεσία μετάγγισης αίματος, διάστημα κατά το οποίο συνάντησε πολλά θύματα βιασμού.

Η συσκευή οπτικά μοιάζει με γυναικείο προφυλακτικό και όντως προστατεύει τη γυναίκα από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και αφροδίσια νοσήματα που θα μπορούσε να επιφέρει ο βιασμός, ωστόσο η χρήση του είναι εντελώς διαφορετική: Είναι έτσι κατασκευασμένη να προκαλεί κακώσεις στο αντρικό πέος, χαράσσοντας και σκίζοντάς το. Σαν να μη φτάνει αυτό, η συσκευή μένει κυριολεκτικά καρφωμένη πάνω στον βιαστή και πρέπει να αφαιρεθεί χειρουργικά, συνήθως μαζί με το όργανό του, αφήνοντας τον ευνουχισμένο και όλο το νοσοκομείο μάρτυρα της αποτρόπαιης πράξης του.

Η Έλερ ανέφερε ότι αποφάσισε να δημιουργήσει το Rape-Axe, όταν μία ασθενής που είχε υποστεί βιασμό δήλωσε: «Μακάρι να είχα δόντια εκεί κάτω». Αρχικά ονομάστηκε RAPEX, το όνομα όμως άλλαξε το 2006 με την ανακάλυψη ότι το RAPEX είναι, επίσης, ένα σύστημα προειδοποίησης της ΕΕ κατά των επικίνδυνων προϊόντων στην αγορά.

Το Rape-axe παρουσιάστηκε στις 31 Αυγούστου 2005 στην Νότια Αφρική. Παρά το γεγονός ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης υποστήριζαν ότι η μαζική παραγωγή θα αρχίσει τον Απρίλιο του 2007 τελικά δεν βγήκε ποτέ στο εμπόριο αφήνοντας ασαφές το αν το προϊόν θα είναι ποτέ διαθέσιμο για αγορά.

Οι επικριτές έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για την εφεύρεση της Έλερς ως «εκδικητική, φρικτόή και αηδιαστική» και αντιτίθενται στην πώληση της στα φαρμακεία.

Ωστόσο η ίδια η Έλερ απάντησε στις επικρίσεις μέσω της ιστοσελίδας της: «Όπως και με τα πάντα στη ζωή θα υπάρξουν αρνητικές στάσεις και δεν μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι για τους ανθρώπους που αρνούνται να εκπαιδεύσουν τους άνδρες και απλά κρίνουν τη συσκευή ως μεσαιωνική»

Άλλοι επικριτές φοβούνται ότι η χρήση της συσκευής θα μπορούσε ενδεχομένως να εξοργίσει τον βιαστή και να θέσει σε κίνδυνο ακόμη και το θύμα, όμως σε αυτούς η Έλερς απάντησε:

«Δυστυχώς, πολλές γυναίκες έχουν χάσει τη ζωή την πάροδο του χρόνου, καθώς κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα του κάθε βιασμού. Ωστόσο, το τεράστιο θετικό είναι ότι ο πόνος θα είναι τέτοιος ώστε ο βιαστής θα βγει εκτός μάχης, δίνοντας τους το χρόνο για να ξεφύγουν και ζητήσουν βοήθεια»

Πηγή: iefimerida.gr

Η μυστηριώδης «Μηχανή Επικοινωνίας με τους Νεκρούς» του Τόμας Έντισον-Μύθος ή πραγματικότητα;


«Εδώ και καιρό, εργάζομαι με σκοπό την κατασκευή μιας συσκευής που θα μου επιτρέψει να διαγνώσω εάν είναι δυνατόν να επικοινωνήσουν με εμάς πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή».

Τα λόγια αυτά ανήκουν στον μεγάλο εφευρέτη Τόμας Έντισον και κατεγράφησαν σε μία συνέντευξή του για το περιοδικό The American Magazine τον Οκτώβριο του 1920. Και όταν, στην εποχή του, μιλούσε ο Έντισον, όλοι κάθονταν προσοχή!

Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον κολοφώνα της βιομηχανικής επανάστασης, ο «σοφός του Μένλο Παρκ», όπως τον αποκαλούσαν, ο εφευρέτης με τις 1.093 δικές του καταχωρημένες πατέντες, ο τεχνολογικός μεσσίας που άλλαξε τον τρόπο ζωής των ανθρώπων με την κατασκευή του ηλεκτρικού λαμπτήρα, του φωνογράφου και άλλων τεχνικών μέσων, είναι επίσης ο πρωταγωνιστής ενός από τα μεγαλύτερα μυστήρια του 20ου αιώνα, το οποίο αφορά στην πρόθεσή του να κατασκευάσει τη λεγόμενη Μηχανή Φαντασμάτων, μία συσκευή επικοινωνίας με τους νεκρούς.

Το αν όμως όντως προχώρησε στην υλοποίηση του σχεδίου του ή αν αυτό έμεινε «στα χαρτιά», αυτό είναι κάτι που κανείς δεν γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα. Πολλοί εικάζουν ότι ο Έντισον τελικά κατάφερε να υλοποιήσει το τρελό σχέδιό του και ότι τα ίχνη της μηχανής χάθηκαν στην πορεία – ένας μύθος που εντείνεται από την πλήρη απουσία προσχεδίων και πρωτοτύπων.

Σε μία άλλη συνέντευξή του, την ίδια χρονιά για διαφορετικό όμως περιοδικό (Scientific American), ο ίδιος δήλωνε:

«Εδώ και καιρό, σκέφτομαι μία μηχανή ή μία συσκευή την οποία θα μπορούσαν να χειριστούν πρόσωπα που έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο ύπαρξης ή σε άλλη σφαίρα».

Επιπλέον, το συγκεκριμένο άρθρο άφηνε υπόνοιες πως «η εν λόγω συσκευή, την οποία φέρεται να κατασκευάζει, βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο…», ως εάν να υπήρχε κάποιο πρωτότυπο. Και όλα αυτά σε μία εποχή κατά την οποία το κίνημα του πνευματισμού ευδοκιμούσε, δημιουργώντας ένα μείγμα τεχνολογικού υλισμού και πνευματικών αναζητήσεων πέραν του φυσικού υλικού κόσμου που αν μη τι άλλο παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Τα μέντιουμ έδιναν και έπαιρναν, ξερνώντας εκτόπλασμα με την ίδια ευκολία που μιλούσαν, τρέφοντας τη συλλογική πεποίθηση πως θα ήταν δυνατόν να επικοινωνήσει κανείς με τους νεκρούς αγαπημένους… Ενδεχομένως, λοιπόν, να σκέφτηκε ο Έντισον πως αν υπήρχε έστω και η παραμικρή πιθανότητα να ισχύει κάτι τέτοιο τότε μία μηχανή ενδεχομένως να αποδεικνυόταν αποτελεσματικότερη των σκηνοθετημένων τις περισσότερες φορές συνεδριών από ψευδο-μέντιουμ.

«Δεν ισχυρίζομαι πως ως πρόσωπα περνάμε σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης ή σε μία άλλη σφαίρα. Δεν ισχυρίζομαι τίποτα, επειδή δεν γνωρίζω τίποτα για το θέμα, όπως και κανένα άλλο ανθρώπινο ον. Αυτό που υποστηρίζω όμως είναι ότι ενδεχομένως να μπορούμε να κατασκευάσουμε μία συσκευή, η οποία θα είναι τόσο εκλεπτυσμένη ώστε εάν υπάρχουν πρόσωπα που έχουν περάσει σε άλλη σφαίρα και επιθυμούν να επικοινωνήσουν μαζί μας στη δική μας σφαίρα, η συσκευή θα τους δώσει την ευκαιρία να εκφραστούν καλύτερα απ’ ό,τι στα πνευματιστικά τραπεζάκια και σε άλλες αδέξιες μεθόδους».

Ο Έντισον είχε αποκαλύψει ελάχιστες λεπτομέρειες για τη συσκευή που σκόπευε να κατασκευάσει. Τα μόνα στοιχεία που γνωρίζουμε είναι ότι είχε τη μορφή βαλβίδας, το στρίψιμο της οποίας απελευθέρωνε έναν τεράστιο ατμοστρόβιλο, με αποτέλεσμα ο παραμικρός ψίθυρος ή η παραμικρή προσπάθεια κάποιου πνεύματος να δηλώσει την παρουσία του θα επηρέαζε την υπερευαίσθητη βαλβίδα, μεγεθύνοντας την παραφυσική δραστηριότητα.

Αυτά είναι τα μόνα στοιχεία που διαθέτουμε, από τα οποία όμως καθίσταται σαφές πως αυτό που είχε στο μυαλό του ο Έντισον ήταν ένα όργανο εντοπισμού φαντασμάτων. Μάλιστα είχε δηλώσει πως ο συνεργάτης του που είχε επιφορτιστεί με την ευθύνη της κατασκευής της μηχανής είχε πεθάνει πρόσφατα και πως αν τελικά ήταν λειτουργική η εφεύρεση, αυτός θα ήταν ο πρώτος που θα τη χρησιμοποιούσε εάν είχε τη δυνατότητα να πράξει κάτι τέτοιο.

Και πάλι, όμως, δεν υπάρχουν ενδείξεις πως μια τέτοια συσκευή πράγματι πήρε σάρκα και οστά. Ενδεχομένως να φτιάχτηκε και αμέσως μετά να καταστράφηκε μαζί με όλα τα προσχέδια και τα τεκμήρια της ύπαρξής της, επειδή δεν «λειτούργησε» κι επειδή ο Έντισον, ως σοβαρός επιχειρηματίας, δεν θα ήθελε με τίποτα να εξευτελιστεί έπειτα από τις αναγγελίες του στις δύο συνεντεύξεις του.

Πηγή:iefimerida.gr

Το ανθρώπινο είδος γίνεται όλο και πιο ηλίθιο, ισχυρίζεται ερευνητής γενετιστής


Παρά τα φαινόμενα, η ανθρώπινη ευφυία παρακμάζει, επισημαίνει ο γενετιστής Τζέραλντ Κράμπτρι του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, σύμφωνα με δημοσίευμα του Natural Society.

Παρ’ όλη την πρόοδο που έχει σημειώσει τις τελευταίες δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν πως το ανθρώπινο είδος σταδιακά χάνει τις γνωσιακές του ικανότητες, χαρακτηριζόμενο από ολοένα αυξανόμενη συναισθηματική αστάθεια.

Μάλιστα, ένας ερευνητής γενετιστής από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ο Δρ. Τζέραλντ Κράμπτρι, θεωρεί πως η ψυχο-διανοητική και συνασθηματική παρακμή μας έχει να κάνει με γενετικές μεταλλάξεις και άλλους παράγοντες.

Ο γενετιστής υποστηρίζει πως οι γνωσιακές και θυμικές μας δεξιότητες τροφοδοτούνται και καθορίζονται από τη συνδυασμένη προσπάθεια χιλιάδων γονιδίων. Εάν ένα από αυτά τα γονίδια υποστεί κάποια μετάλλαξη, κάτι απολύτως συνηθισμένο, αυτό μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση στη διάνοια ή τη συναισθηματική ευστάθεια.

«Θα στοιχημάτιζα πως αν εμφανιζόταν ως δια μαγείας στην εποχή μας ένας Αθηναίος πολίτης από το 1000 π.Χ., εύκολα θα διακρινόταν για τη ζωηράδα της διάνοιάς του, την ισχυρή μνήμη του, το μεγάλο εύρος των ιδεών του και τη διαύγειά του. Επιπλέον, θα ξεχώριζε για τη συναισθηματική ισορροπία του», αναφέρει ο ίδιος.

Πηγή: iefimerida.gr

Στις Βρυξέλλες κάνουν μπίζνες -καταγγελίες για λόμπι και φαγοπότι


H σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης, στην οποία οι αποφάσεις παίρνονται εκτός των επισήμων αιθουσών συνεδρίασης και μακριά από τη δημοσιότητα, έρχεται πάλι στην επιφάνεια. Όπως σημειώνεται σε ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της Deutche Welle, οι λομπίστες και οι μέθοδοί τους βρίσκονται πάλι στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Αυτή τη φορά με αφορμή καταγγελίες από μη κυβερνητικές οργανώσεις που θέλουν το προσωπικό της Κομισιόν να λειτουργεί συχνά με γνώμονα την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων.

Παρενέβη ο ευρωπαίος διαμεσολαβητής

Τις διασυνδέσεις της Κομισιόν με συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα θέτει στο μικροσκόπιο ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής. Στο επίκεντρο καταγγελίες για τη δράση των λόμπι και τα κριτήρια, με τα οποία νομοθετεί η Επιτροπή.

The Brussels Business

Υπάρχουν βιντεοσκοπημένες σκηνές που καταδεικνύουν πόσο διεισδυτική είναι η επιρροή των λόμπι: Σε ένα ρεστοράν πολυτελείας των Βρυξελλών, ένας κύριος περιγράφει μια κυρία με περισσή αυταρέσκεια τη δραστηριότητά του ως λομπίστας. Υπερηφανεύεται ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα πέντε πελατών του και εισπράττει για αυτή του τη δραστηριότητα 100 χιλιάδες ευρώ ετησίως. Ωστόσο, ο σοβαρός κύριος με το μαύρο κοστούμι και το λευκό πουκάμισο δεν είναι κάποιος επίσημος λομπίστας. Είναι ο Ερνστ Στράσερ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των αυστριακών συντηρητικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η συνομιλία με την κυρία καταγράφεται με κρυφή κάμερα και αποτελεί μέρος του ντοκιμαντέρ «The Brussels Business». Επί τέσσερα χρόνια ο αυστριακός σκηνοθέτης και παραγωγός Φρίντριχ Μόζερ και ο Ματιέ Λιετέρ διερεύνησαν το «μαύρο κουτί των Βρυξελλών», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν. Ήθελαν να καταδείξουν από πού έρχονται οι ιδέες για κάθε νέο νομοσχέδιο και ποιος αναλαμβάνει τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Με λίγα λόγια ήθελαν να καταδείξουν ποιος κινεί τα νήματα στην Ευρώπη, θέτοντας το ερώτημα εάν τελικά είναι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις που αποφασίζουν ή είναι οι μάνατζερ και οι δεξαμενές σκέψεις των μεγάλων επιχειρήσεων. Στην περίπτωση του Στράσερ τα πράγματα ήταν απλά. Το Μάρτιο του 2011 ο αυστριακός ευρωβουλευτής αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, καθώς απαγορεύεται σε ευρωβουλευτές το Lobbying.

«Οι λομπίστες είναι εκείνοι που διαθέτουν την τεχνογνωσία»

Υπάρχει, ωστόσο, στις Βρυξέλλες ένα μεγάλο μέρος του συστήματος εκπροσώπησης ιδιωτικών συμφερόντων που λειτουργεί «νομιμότατα» και μάλιστα εδώ και πολλά χρόνια. «Η επιρροή των λόμπι στις Βρυξέλλες είναι πολύ μεγάλη», τονίζει ο Φρίντριχ Μόζερ σε συνέντευξή του προς την Deutsche Welle. Και αυτό γιατί «οι λομπίστες είναι εκείνοι που διαθέτουν την τεχνογνωσία για συγκεκριμένα θέματα. Και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, κυρίως η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -σε αντίθεση με τις εθνικές κυβερνήσεις αλλά και τις ΗΠΑ- δεν διαθέτουν σε επάρκεια το κατάλληλο προσωπικό προκειμένου να εκπονήσουν μια έκθεση πραγματογνωμοσύνης».

Εκ των πραγμάτων προκύπτει εξάρτηση από τα «Think Tanks» και άλλους ειδικούς. Στο ντοκιμαντέρ του Μόζερ διακρίνουμε πώς οι ιδέες των λόμπι για την στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ εμφανίζονται αργότερα αυτολεξεί σε επίσημα έγγραφα της ΕΕ.

Εκτιμήσεις θέλουν τον αριθμό των λομπιστών στις Βρυξέλλες να αγγίζει τις 20 χιλιάδες. Στόχος τους, η πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Το πεδίο δράσης τους δεν είναι μεγαλύτερο από τέσσερα τετραγωνικά χιλιόμετρα, γύρω από την πλατεία Ρομπέρ Σουμάν των Βρυξελλών. Εκεί είναι τα γραφεία της Κομισιόν, του Συμβουλίου των Υπουργών και το Ευρωκοινοβούλιο. Σε πολύ κοντινή απόσταση είναι και τα γραφεία των λόμπι: της BASF, της BP, της Philip Morris και άλλων επιχειρηματικών ομίλων.

Πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ για Lobbying

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα Corporate Europe Observatory, οι μεγάλοι όμιλοι δαπανούν ετησίως για Lobbying περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Για μια «ύπουλη κούρσα συμφερόντων» κάνουν λόγο οι ΜΚΟ, διακρίνοντας στο λόμπι έναν κίνδυνο για τη δημοκρατία. Και για τον λόγο αυτόν προσέφυγαν στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή Νικηφόρο Διαμαντούρο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Νίνα Κάτσεμιχ από την οργάνωση Lobbycontrol, «οι πέντε από τους 13 επιτρόπους της προηγούμενης Κομισιόν μεταπήδησαν σε ιδιαίτερα κερδοφόρες δραστηριότητες της ιδιωτικής οικονομίας. Εμείς επικρίνουμε την εξέλιξη αυτή, διότι επιτρέπει σε οικονομικά ισχυρούς να έχουν πλήρη εικόνα και εσωτερικές πληροφορίες από την γραφειοκρατία της ΕΕ. Τους δίνεις επίσης τη δυνατότητα άμεσης επαφής στα ανώτατα κλιμάκια της ευρωπαϊκής διοίκησης».

«Προσφέρω εξυπηρετήσεις»

Από την άλλη πλευρά και όπως είναι φυσικό, οι λομπίστες αντιμετωπίζουν θετικά τη δραστηριότητά τους. Αυτό που είναι καλό για τους επιχειρηματικούς ομίλους είναι καλό και για τους πολίτες, θα πει με περισσή βεβαιότητα ο Πασκάλ Κερνάις, που εργάζεται για το λόμπι European Services Forum. Περιγράφοντας τη δουλειά του υπογραμμίζει: «Προσφέρω εξυπηρετήσεις. Ίσως αυτή να μην είναι μια ωραία λέξη για να περιγράψει τη δουλειά μου. Το Lobbying αντιμετωπίζεται εν μέρει ως μια βρόμικη λέξη. Αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνο δικτύωση, είναι απλά επικοινωνία μεταξύ ανθρώπινων όντων».

Πηγή: iefimerida.gr