Daily Archives: Φεβρουαρίου 4, 2013

ΓΝΩΜΗ: Ο λαός τού ‘Δεν κάνει για τίποτα’.


Άντζελα Κροκίδη

Διαβάζω μεταξύ άλλων στην Καθημερινή, σε άρθρο του Στέφανου Κασιμάτη, το παρακάτω:

…Πρόκειται για το βιογραφικό ενός υποψηφίου για πρόσληψη, επάνω στο οποίο, κάποιος από το γραφείο του Γ. Σουφλιά έχει γράψει ιδιοχείρως: «Δεν κάνει για τίποτε. Βολέψτε τον κάπου».

Εκ πρώτης όψεως, μια απλή φράση που ειπώθηκε καλοπροαίρετα σε κάποιο τηλεφώνημα για ρουσφέτι και φαντάζομαι ότι σημειώθηκε στο χαρτί αυτολεξεί.

Ειπώθηκε για να ενισχύσει την υποψηφιότητα  από το μπαμπά/μαμά/θείο/ θεία και λοιπούς συγγενείς, του υποψηφίου προς πρόσληψη.

Από κάποιον τέλος πάντων που είχε πρόσβαση, βύσμα δηλαδή, στο Γραφείο του Υπουργού.

Να βολέψουμε το παιδί αφού «δεν κάνει για τίποτε» τώρα που «είμαστε στα πράγματα».

Δηλαδή, η ιστορία της μέσης ελληνικής οικογένειας τα τελευταία τριάντα χρόνια.

 

«Παιδί μου, να διαβάζεις, να πας στο Πανεπιστήμιο, να πάρεις το πτυχίο σου και να διοριστείς», «Από το δημόσιο δεν χάνει κανείς», «Να βρίσκεις το μεροκάματο κάτω από το μαξιλάρι σου κάθε μέρα, βρέξει, χιονίσει», «Να κάθεσαι Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι και να σχολάς νωρίς για να κοιτάς τα παιδιά σου και τον άντρα σου, λίγο είναι;», «Να βγεις στη σύνταξη στα 45 και μετά να κάνεις μια δική σου δουλειά, να ανοίξεις ένα μαγαζί και να παίρνεις και τη σύνταξη, πασάς στα Γιάννενα!».

Μια νοοτροπία και στάση ζωής, που βασίστηκε σε έναν αυθαίρετο, παράλογο και κατά βάθος, ανήθικο συλλογισμό.

Και πέρα για πέρα απαξιωτικό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Το «δεν κάνει για τίποτε».

 

Πότε, πού και ποιος το αποφάσισε ότι δεν κάναμε για τίποτε άλλο, πέρα από το διορισμό στο Δημόσιο μαντρί, που με τον ήλιο τα βάζουμε, με τον ήλιο τα βγάζουμε και μετά διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε»;

Και γιατί δε μας επέτρεψαν ποτέ να διανοηθούμε καν, ότι υπήρχαν κι άλλοι τόποι, άλλοι τρόποι, άλλοι δρόμοι;

Όταν οι Αμερικάνοι φοιτητές γύριζαν όλη την Ευρώπη με τα σακίδια στην πλάτη και μπάτζετ 20 δολάρια την ημέρα, εμείς, τα μοσχαναθρεμμένα, φοβικά, καθηλωμένα ελληνόπουλα, αποστηθίζαμε το ανώμαλο ρήμα «έχω».

Γιατί «έχω» την ιερή υποχρέωση να συνεχίσω να έχω την ασφάλεια, το μισθουλάκο, τα κεκτημένα, τα δεδομένα, τη βολή μου, αυτά που κληρονόμησα από τους γονείς.

 

Χωρίς να παίρνουμε μυρωδιά ότι τα μόνα ρήματα που πρέπει κανείς να μάθει στη ζωή είναι τα «ονειρεύομαι», «πιστεύω», «μπορώ», «τολμάω» και τελικά το «είμαι».

Τολμάω να είμαι ο εαυτός μου.

 

Και έτσι, γεμίσαμε τη χώρα και τις Υπηρεσίες μας με ανθρώπους μισούς.

Και έτσι, οι υπηρεσίες που μας παρέχουν, είναι και θα παραμείνουν μισές.

Και έτσι, την ίδια στιγμή που αλλάζουν τα πάντα στον πλανήτη, κάποιοι δεν έχουν ακόμα καταλάβει πως είναι μισοί.

Επειδή οι άνθρωποι αυτοί ζουν τελικά τη ζωή που προέκυψε όχι από επιλογή δική τους, αλλά από επιλογή των άλλων.

Εκείνων που κυριολεκτικά ή μεταφορικά ψιθύρισαν κάποτε σε κάποιο αυτί ή σε κάποιο ακουστικό: «Δεν κάνει για τίποτε. Βολέψτε τον κάπου».

 

Σκοτώνοντας ουσιαστικά, γενιές και γενιές Ελλήνων.

ΠΗΓΗ:

eyedoll.gr

Advertisements

ΓΝΩΜΗ: Όσιος Τρακτέρ ο πετρελαιοκίνητος


Αλεξία Μπακοπούλου

Aυτό που τηρούμε με ευλάβεια σε αυτή τη χώρα είναι οι παραδόσεις και ιδιαίτερα οι παραδόσεις που σχετίζονται με εορταστικές περιόδους.

Το καλοκαίρι έχουμε τη ναυτική εβδομάδα, το χειμώνα τις Αλκυονίδες ημέρες, το Σεπτέμβρη τη Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης και τον Ιανουάριο τη γιορτή του τρακτέρ.

Είναι η περίοδος που οι αγρότες αποφασίζουν να σηκωθούν από καφενεία, καφετέριες, μπαρ, σκυλάδικα, ντιβανοκασέλες και πουφ και να βγάλουν τις αγροτικές αρμάτες στο δρόμο για να διαμαρτυρηθούν.

Αποτελεί μεγάλη παράλειψη της Ιεράς Συνόδου το γεγονός ότι δεν έχει φροντίσει να  ορίσει την περίοδο τέλη Γενάρη – αρχές Φλεβάρη ως νηστεία στη χάρη του Όσιου Τρακτέρ, του Πετρελαιοκίνητου.

 

Όλοι σε αυτή τη χώρα έχουν δικαιώματα, αλλά κανείς υποχρεώσεις.

Όλοι είναι αδικημένοι.

Οι αγρότες είναι ίσως ο μοναδικός κλάδος που δικαιούται να αποζημειώνεται όταν το χαλάζι σε συνωμοσία με την ύπουλη μουχρίτσα και τον παλιοβέλιουρα, χτυπάνε τις καλλιέργειες.

Αποτελούν το χαϊδεμένο παιδί της εθνικής οικονομίας που χρηματοδοτείται όταν την ελιά τη θωπεύει ο δάκος και το πορτοκάλι τα μαμούνια. 

Τους άλλους επαγγελματίες δεν τους έκανε μανούλα.

Μόνο η Γκόλφω το Θανάση.

Συμφωνώ ότι είναι ένα επάγγελμα που υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των καιρικών συνθηκών και των ορέξεων των μετεωρολογικών φαινομένων, αλλά και άλλες επαγγελματικές ομάδες πλήττονται από αστάθμητους παράγοντες, όμως δεν βλέπω να τους κανακεύουν με το ίδιο τρόπο!

Έτοιμοι να τα δώσουν όλα είναι οι ποπολάροι κ. Μπούτας και Λιλιόπουλος, που εγγυώνται ότι με τα τρακτέρ τους θα κλείσουν κάθε γωνιά του εθνικού δικτύου και δεν «θα περάσει κουνούπι» παίρνοντας το ρόλο του εθνικού μας κουνουποκτόνου.

Οι διεκδικήσεις είναι σαφείς, δεν επιθυμούν -και λογικό- το φόρο που έχει καβαλήσει το πετρέλαιο κίνησης.

Λες και όλες οι εταιρείες που διαθέτουν πωλητές που αλωνίζουν την Ελλάδα με τα αυτοκίνητά τους, ενθουσιάστηκαν με τη θεϊκη αύξηση της βενζίνης -αφού η τιμή έχει φθάσει στο Θεό!

Ζορίζονται με το ΦΠΑ, την ώρα που έχει βουήξει ο τόπος με τη σωρία εικονικών τιμολογίων που διακινούνται στο συγκεκριμένο κλάδο, ο οποίος στο μόνο που κάνει δήλωση, είναι στη…δηλωτή.

Και όποιος πει ότι αυτά είναι κακοήθειες και αφορούν μια μικρή μειοψηφία, να του θυμήσω ότι σε αυτό τον τόπο η μειοψηφία είχε ανέκαθεν το θράσος της πλειοψηφίας, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Ωρύονται και απειλούν να καταπιούν τόνους Gramuxon, αν ισχύσει το φορολογικό νομοσχέδιο.

Το γεγονός ότι ένα εκατομμύριο αγρότες δήλωνε ετήσιο εισόδημα 5.000€, αποτελεί φαντάζομαι άλλη μια αισχρή συκοφαντία λαϊκιστικού χαρακτήρος.

Είναι σαφές αποτέλεσμα φθόνου στην καπατσοσύνη του χαμηλοεισοδηματία αγρότη, που με τον ιδρώτα του πήρε μια παλιοMercedes για να μεταφέρει τσάπες και ποτιστήρια.

Όταν την εποχή των παχιών αγελάδων οι επιδοτήσεις ερχόντουσαν με φορτωτική από την αδαή ΕΕ, ξηλώθηκαν παραδοσιακές καλλιέργειες και αντικαταστάθηκαν από επιδοτούμενες, τύπου ακτινίδιο, λες και η χώρα είχε υποπέσει σε βαθιά δυσκοιλιότητα, ήταν καλά.

Ζαρντινιέρες δηλωνόντουσαν σαν στρέμματα καλλιέργειας για να δεχθούν τις επιδοτήσεις που μοιράζανε τοπικοί άρχοντες σε μορφή φοντάν και δεν μίλαγε ουδείς.

Και άντε και πείτε ότι έχετε δίκιο -σε ένα κόσμο επιστημονικής φαντασίας.

Γιατί ρε λεβέντες δεν απεργείτε όταν είστε στο απώγειο της παραγωγής σας;

Γιατί δεν μας δείχνετε το μέγεθος της αγανάκτησης και της απόγνωσής σας, όταν το φρούτο σας έχει φορτώσει το δέντρο;

Αλλά θα μου πεις, τότε έχουμε δουλειά.

Ενώ τώρα, πόσο πλακωτό να παίξει ένας άνθρωπος; Πόσα cappuccino freddo να πιει;

Δεν είναι έτσι όμως χρυσέ μου.

Αν είσαι μάγκας και σωστός, ξαμολήσου όταν θα πρέπει να μαζέψεις καρπούς να τους ρίξεις στην αγορά.

Και αν το δίκιο σε πνίγει τόσο, άστα να σαπίσουν.

Γιατί το στιλάκι μού θυμίζει τους αγωνιστες απεργούς του ΜΕΤΡΟ που απεργούν και πληρώνονται.

Για να μη μιλήσω για τον ΟΓΑ που δίνει σύνταξη σε κάθε πονεμένο, χωρίς να έχει πληρώσει ούτε το 1/1000 από αυτά που θα έπρεπε, για να μπορεί να συνταξιοδοτηθεί.

Και είναι και εκείνο το χαριτωμένο που για ό,τι έκανες στο δημόσιο, είχε εισφορά και για τον ΟΓΑ.

Γιατί ρε παλικάρια να δίνω εισφορά στον ΟΓΑ;

Τι είμαι η Action Aid ή το Χαμόγελο του Αγρότη;

 

Τα ψέματα τελείωσαν, οι βαμβακοφυτείες ποικιλίας «Porche Cayenne» δεν επιδοτούνται πλέον.

Τα υβριδικά ακτινίδια «Villares» είναι πια άχρηστα, αφού με τα μνημόνια μάς έχει πάει ούτως ή άλλως…νερό.

Αποφασίστε να είστε εσείς εντάξει και μετά να ξαμολιέστε στις ρούγες και στα στενά.

Και αν η εικόνα που έχω για το συμπαθή σας κλάδο είναι διαστρεβλωμένη, μάλλον χρειάζεστε ένα καλό σύμβουλο marketing  και όχι κι άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις.

ΠΗΓΗ:

eyedoll.gr

Διασκεδάστε με 7 μικρά «κόλπα» του Google


Οι χρήστες υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων τελευταίας τεχνολογίας «απευθύνονται» στην ιστοσελίδα της Google για να βρουν κάποιες πληροφορίες, εικόνες ή κάποια παιχνίδια για να διασκεδάσουν.

Οι περισσότεροι όμως δεν γνωρίζουν πως μπορούν να… διασκεδάσουν και με την πρώτη σελίδα της δημοφιλούς ιστοσελίδας αναζήτησης.

1. Μπείτε μέσα στην οθόνη

Αν γράψετε στο πεδίο αναζήτησης elgoog.im, δηλαδή το «i’m Google» αντίστροφα, θα βρεθείτε αμέσως στο… εσωτερικό της οθόνης του υπολογιστή σας, καθώς όλα θα αντιστραφούν οριζόντια.

2. Κάντε γύρω-γύρω

Αν εισάγετε τη φράση «κάνε κωλοτούμπα» στην αγγλική μετάφραση, δηλαδή «do a barrel roll», θα δείτε την αρχική σελίδα του search να κάνει ξαφνικά στροφή 360 μοιρών.

3. Κατατροπώστε όλα τα αποτελέσματα της αναζήτησης

Αν γράψετε στο πεδίο αναζήτησης τη φράση «Zerg Rush» θα δείτε δεκάδες χρωματιστούς χαρακτήρες «ο» να βομβαρδίζουν τα αποτελέσματα που θα έχει εμφανίσει το Google σε χρόνο ρεκόρ. Αυτό που θα συμβεί στον υπολογιστή σας, προέρχεται από το βιντεοπαιχνίδι Starcraft, στο οποίο η φυλή των Zerg κατατροπώνει τους αντιπάλους.

Αυτό που πρέπει να κάνετε για να… σώσετε τις λέξεις που υπάρχουν στην οθόνη, είναι να επιτεθείτε και σεις στους χαρακτήρες «ο».

4. Κάντε beat box με βοηθό το Google

Μπείτε στην υπηρεσία μετάφρασης της Google, στο translate.google.com και ορίστε τα αγγλικά ως γλώσσα από την οποία πρέπει να μεταφραστεί ένα κείμενο. Στη συνέχεια, εισάγετε τους χαρακτήρες «pv zk bschk zk kkkkkkk» και πατήστε «μετάφραση».

Θα δείτε στο παράθυρο της μετάφρασης, στη δεξιά πλευρά της οθόνης, να εμφανίζεται ένα εικονίδιο ηχείου, το οποία θα σας τραγουδήσει το συγκεκριμένο κείμενο σε «beat box».

5. Κάντε το «δικό» σας Google

Πηγαίνετε στην αρχική σελίδα αναζήτησης και πληκτρολογείστε τη λέξη «funnygoogle». Στη συνέχεια, κάντε «κλικ» στο πρώτο αποτέλεσμα. Εκεί, εισάγετε το όνομά σας ή ό,τι άλλο θέλετε και θα το δείτε αμέσως να γίνεται το λογότυπο μιας νέας μηχανής αναζήτησης.

6. Γράψτε στη γλώσσα του… Star Trek

Εσείς μπορεί να γνωρίζετε κάποιες ξένες γλώσσες πέραν των ελληνικών, αλλά μπορείτε να «δουλέψετε» και σε κάποιες που δεν μπορείτε να μάθετε σε κέντρα ξένων γλωσσών, όπως η διάλεκτος των Κλίνγκον, τη γλώσσα που μιλιέται από τους φανταστικούς Κλίνγκονς στο σύμπαν του Σταρ Τρεκ.

7. Υπολογίστε το… νόημα της ζωής και βρείτε το 42

Αν είστε σε… δίλημμα για το ποιο είναι το νόημα της ζωής, τότε θα βρείτε σίγουρα και αυτή την απάντηση στο Google.

Πληκτρολογήστε στη μηχανή αναζήτησης τη φράση «ποιά είναι η απάντηση για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα;» στα αγγλικά («what is the answer to life, the universe, and everything?«) και αμέσως θα πάρετε την απάντηση.

Το αποτέλεσμα που θα εμφανιστεί είναι το νούμερο 42, το οποίο προέρχεται από το μυθιστόρημα «Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ» του Ντάγκλας Άνταμς.

Πηγή: iefimerida.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

Παραδοσιακά ποτά που πρέπει να δοκιμάσετε…!


Αλκοολούχα, με έντονη ή μη γεύση, συνοδευτικά του γεύματος ή απλά σαν απεριτίφ, τα ποτά ανά τον κόσμο, έχουν τη δική τους περίοπτη θέση στην παράδοση των λαών. Εμείς μένει να δούμε ποιο από τα παρακάτω 8 παραδοσιακά ποτά, ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία και το κέφι μας και να αλλάξουμε για λίγο τις παραδοσιακές μας συνήθειες..

Sake, Ιαπωνία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Sake είναι αλκοολούχο ποτό που παράγεται από ρύζι. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι 18 με 20%. Η γεύση του είναι κάπως περίπλοκη… αλλά διακρίνεται για την απαλή υφή και τη γλυκιά του γεύση. Όπως συμβαίνει και με το κρασί, διαφορετικές ποικιλίες και διαφορετική ποιότητα από το ποτό Sake, έχουν και διαφορετική γεύση.

Πώς πίνεται: Συνήθως σερβίρεται ζεστό, ενώ οι Γιαπωνέζοι το προτιμούν είτε χλιαρό είτε παγωμένο, ανάλογα με την εποχή και την ποιότητά του. Είναι πολύ καλό συνοδευτικό για γεύματα ιαπωνικής ή κινέζικης κουζίνας και σερβίρεται όπως και ο γνωστός μας επιτραπέζιος οίνος.

Arak, Λίβανος-Συρία-Ιορδανία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Συγγενεύει μάλλον, με το ελληνικό ούζο! Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και έντονη γεύση από γλυκάνισο. Είναι άχρωμο, με έντονη φλογερή γεύση. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο για το αψέντι γρήγορα όμως, διαδόθηκε ευρύτατα.

Πώς πίνεται: Το αποκαλούμενο «γάλα των λιονταριών», συνοδεύει άριστα ορεκτικά -τα περίφημα « mezza»-που περιλαμβάνουν πίτες, χούμους, σαλάτες, τουρσί ή ακόμα και ποικιλίες κρεάτων. Είναι απαραίτητο συνοδευτικό ποτό για κάθε καλό γεύμα.

Mezcal, Μεξικό

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι ένα ποτό που παράγεται από την «καρδιά» του φυτού agave (κάτι σαν τις δικές μας φραγκοσυκιές), με ισχυρή «καπνιστή» γεύση. Ανήκει στην οικογένεια της τεκίλας. Η βασική διαφορά με αυτή όμως, είναι ότι το mezcal έχει κι ένα μικρό σκουληκάκι στον πάτο του μπουκαλιού…

Πώς πίνεται: Μια μικρή δόση Mezcal, μια φέτα λεμονιού και ελάχιστο αλάτι είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να πιεί κανείς το συγκεκριμένο ποτό, όπως ακριβώς και την τεκίλα. Είναι το παραδοσιακό ποτό των Μεξικανών, καθώς αυτό επιλέγουν να σερβίρουν στις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις διάφορες θρησκευτικές τελετές και σχεδόν μετά από κάθε γεύμα τους.

Porto, Πορτογαλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Είναι πυκνό, με ελαφρώς γλυκιά γεύση και μοιάζει με το κόκκινο κρασί. Η γλυκιά του γεύση, ποικίλει και είναι διαβαθμισμένη. Να σημειώσουμε ότι το αυθεντικό Porto, παράγεται μόνο στην Πορτογαλία, τα υπόλοιπα γλυκά κόκκινα κρασιά είναι… απομιμήσεις.

Πώς πίνεται: Λόγω της έντονης γλυκιάς του γεύσης, σερβίρεται μετά από κάθε γεύμα. Ταιριάζει απόλυτα με κάτι αλμυρό, όπως λίγο τυρί ή κράκερ.

Pisco, Περού-Χιλή

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το Pisco είναι ένα είδος κονιάκ. Προέρχεται από την απόσταξη μιας ποικιλίας λευκών σταφυλιών, που ευδοκιμούν στη Χιλή και το Περού. Η γεύση του μοιάζει με εκείνη του κρασιού, έχει επίγευση εσπεριδοειδών και έντονη γεύση από πιπέρι. Έχει δε, αρκετά υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, σε ποσοστό 42%.

Πώς πίνεται: Σερβίρεται παγωμένο απευθείας σαν απεριτίφ, ενώ συνηθίζεται να «ανακατεύεται» και με άλλα ποτά, φτιάχνοντας νόστιμα cocktails. Στη Χιλή πολύ γνωστό είναι το Pisco Sour, μία μίξη από pisco, λεμόνι, ζάχαρη, λίγο ασπράδι αυγού και bitters.

Grappa, Ιταλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Το παραδοσιακό αλκοολούχο ιταλικό ποτό, παράγεται από τη ζύμωση των φλοιών και των σπόρων των σταφυλιών, που απομένουν μετά την απόσταξη. Έχει απαλή γεύση, έντονο άρωμα από λουλούδια και λεπτό τελείωμα. Όπως και στην περίπτωση του κρασιού, η γεύση του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και την ποικιλία των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ που φτάνει μέχρι και το 50%

Πώς πίνεται: Σερβίρεται σκέτο πριν από το φαγητό ή σαν συνοδευτικό του καφέ, μετά από κάθε καλό γεύμα. Μπορεί να σερβιριστεί είτε μετά από σύντομη ψύξη, είτε σε θερμοκρασία δωματίου προκείμενου ν’ απελευθερωθεί όλη η γεύση που περικλείει.

Cachaça, Βραζιλία

Χαρακτηριστικά γεύσης: Η γεύση της μοιάζει με εκείνη που έχει το ρούμι. Έχει έντονο άρωμα από ζαχαροκάλαμο και ουσιαστικά, όπως και το ρούμι, είναι το απόσταγμα από το χυμό του ζαχαροκάλαμου. Για να γίνει η κατάλληλη ζύμωση, απαιτείται να βράσει το υγρό τρεις φορές, ώστε να διατηρηθεί η μοναδικότητα της γεύσης και του αρώματός του.

Πώς πίνεται: Οι Βραζιλιάνοι απολαμβάνουν συνήθως Cachaça, σαν βασικό συστατικό της Caipirinha, που συνδυάζει το ποτό αυτό με lime, ζάχαρη και τριμμένο πάγο. Τα ωριμασμένα ποτά Cachaça, σερβίρονται και σκέτα.

πηγή: clickatlife.gr

Ένα μυστικό κάτω από πίνακα του Ρέμπραντ


Ο πίνακας του Ρέμπραντ «ηλικιωμένος άντρας με στρατιωτική στολή» συλλαμβάνει μια πλούσια ιστορία σε ένα πορτρέτο: Η στολή ίσως συμβολίζει τη δύναμη και τον πατριωτισμό των Ολλανδών κατά τη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την Ισπανία. Ενώ ο άντρας είναι στραμμένος προς τον παρατηρητή, τα μάτια του κοιτάνε στο πλάι, δίνοντας στην εικόνα μια αίσθηση αμεσότητας.

Μετά από εξέταση του πίνακα με συμβατικές ακτίνες Χ οι ερευνητές ανακάλυψαν μια «περιοχή μεγαλύτερης πυκνότητας» στο πορτρέτο, που έδειχνε ότι ο καλλιτέχνης είχε κάνει μια προηγούμενη προσπάθεια στον ίδιο καμβά. Σύμφωνα με το ίδρυμα Getty, η γνώση υπήρχε από το 1984. Όμως υπήρχε δυσκολία στην αποκάλυψη της κρυμμένης εικόνας γιατί ο Ρέμπραντ χρησιμοποίησε χρώματα ίδιας χημικής σύστασης και στις δύο εκδοχές.

Έτσι, ήταν απαραίτητη η χρήση ακτινών Χ εξελιγμένης τεχνολογίας. Μια νέα πειραματική μέθοδος που εξελίχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας δίνει τη δυνατότητα να δούμε πραγματικά τι κρύβεται κάτω από το πορτρέτο, γράφει το Smithsonian. Οι επιστήμονες έφτιαξαν έναν παραστατικό πίνακα που δείχνει και τα δύο πορτρέτα.

πηγή: lifo.gr

Μην πετάτε το τζελ σιλικόνης


Πώς να αξιοποιήσετε τα σακουλάκια που βρίσκετε στις συσκευασίες προϊόντων

Υπάρχουν παντού. Στις τσέπες καινούργιων ρούχων, σε κουτιά παπουτσιών σε συσκευασίες ηλεκτρονικών συσκευών. Σχεδόν οτιδήποτε καινούργιο αγοράζουμε έχει μαζί ένα ή περισσότερα σακουλάκια με τζελ σιλικόνης.

Το τζελ αυτό που δεν είναι τόσο συμπαγές όσο φαίνεται, χρησιμεύει στην απορρόφηση της υγρασίας που μπορεί να αλλοιώσει ή να προκαλέσει βλάβες στα προϊόντα. Έτσι, τοποθετείται σε κάθε συσκευασία.

Η σιλικόνη αυτή καθεαυτή δεν είναι τοξική, αν και συχνά προστίθεται σε αυτήν ένα τοξικό συστατικό που την κάνει να αλλάζει χρώμα όταν έρχεται σε επαφή με υγρασία. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση, η σιλικόνη είναι ασφαλής, εφόσον βρίσκεται πάντα μέσα στο σακουλάκι.

Συνήθως, τα σακουλάκια που βρίσκουμε στις συσκευασίες, καταλήγουν στα σκουπίδια. Κι όμως, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μέσα στο σπίτι, για πολλούς διαφορετικούς σκοπούς.

-Σε ντουλάπες για να απορροφούν την υγρασία
-Κοντά σε κουφώματα
-Σε σημεία του σπιτιού όπου υπάρχουν ίχνη μούχλας
-Σε θήκες παπουτσιών
-Σε λουλούδια που θέλετε να αποξηράνετε
-Σε κοσμηματοθήκες με ασημένια κοσμήματα. Η σιλικόνη εμποδίζει την οξείδωση
-Σε δερμάτινα παλτό και τσάντες. Βοηθά στην καλύτερη διατήρησή τους.
-Σε βιβλιοθήκες που βρίσκονται σε δωμάτια με υγρασία
-Σε ντουλάπια του μπάνιου που φυλάσσετε φάρμακα και καλλυντικά.
-Σε περίπτωση που πέσει το κινητό σας στο νερό, αφαιρέστε αμέσως την μπαταρία και την κάρτα sim και τοποθετήστε σε ένα κουτί με σακουλάκια σιλικόνης.

πηγή: newsbeast.gr

Οι γυναίκες γκρινιάζουν πιο πολύ όταν αρρωσταίνουν


Όλοι οι άνθρωποι όταν αρρωσταίνουν γίνονται λίγο – πολύ ανυπόφοροι, με τα πρωτεία να ανήκουν στους άντρες. Αυτό τουλάχιστον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα οι γυναίκες είναι τελικά αυτές που γκρινιάζουν περισσότερο όταν έχουν γρίπη, σε αντίθεση με τους άντρες που προσπαθούν να κρύψουν τα συμπτώματά τους και να προσποιηθούν ότι είναι μια χαρά.

Οι επιστήμονες από τη σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου ανέλυσαν στοιχεία από 5.000 συμμετέχοντες στο πρόγραμμα, οι οποίοι κλήθηκαν να αναφέρουν οποιοδήποτε σύμπτωμα από το ανώτερο αναπνευστικό και να βαθμολογήσουν το πώς ένιωθαν σε μία κλίμακα από το 0 έως το 100.

Η μέση βαθμολογία της ευεξίας για όσους δεν εκδήλωσαν κανένα σύμπτωμα ήταν η ίδια για άντρες και γυναίκες, αφού έδωσαν 90 βαθμούς.

Μεταξύ των εθελοντών, όμως, που ανέφεραν ότι ανέπτυξαν χαρακτηριστικά συμπτώματα γρίπης δηλαδή υψηλό πυρετό και πόνους σε όλο το σώμα η μέση βαθμολογία της ευεξίας για τους μεν άνδρες ήταν 60, για τις δε γυναίκες μετά βίας 50.

«Η άποψη ότι οι άντρες παραπονιούνται περισσότερο όταν είναι άρρωστοι είναι ευρέως διαδεδομένη, αλλά τα ευρήματά μας δείχνουν πως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Άλμα Άντλερ, υπεύθυνη του προγράμματος Flusurvey, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη και κατανόηση του τρόπου εξάπλωσης της γρίπης στη Βρετανία.

ΠΗΓΗ:

perierga.gr

Η κουζίνα του Πλάτωνα, του Οδυσσέα και του Αρχέστρατου


Από το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα ως τη γαστρονομική ποίηση του Αρχέστρατου

Όποιος επιθυμεί να μελετήσει την ελληνική ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας δεν έχει παρά να εντρυφήσει στις υπέροχες γεύσεις που προσφέρει κάθε γεύμα της μεσογειακής κουζίνας. Από το «Συμπόσιον» του Πλάτωνα ως τη γαστρονομική ποίηση του Αρχέστρατου, από το ούζο των Βυζαντινών ως την κατοχύρωση της κρητικής διατροφής ως «αυλής πολιτιστικής κληρονομιάς» από την UNESCO, η ελληνική κουζίνα είναι στενά συνυφασμένη με την ιστορία του τόπου μας.

Γαστρονομία: ο νόμος του… στομαχιού

Λίγοι γνωρίζουν ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν οι πρώτοι που μελέτησαν ενδελεχώς την έννοια της απόλαυσης του φαγητού. Η εφεύρεση της λέξης «γαστρονομία» (δηλαδή κανόνες του… στομαχιού, από τις λέξεις γαστήρ και νόμος) ανήκει στον πρώτο σεφ της ιστορίας, στον Συρακούσιο Αρχέστρατο. Ο διάσημος ποιητής και φιλόσοφος έζησε τον 4ο Αι π. Χ. και ήταν ο πρώτος που μελέτησε τους κανόνες περί ορέξεως. Στο περίφημο ποίημά του με τίτλο «Ηδυπάθεια» ο ποιητής ξεναγεί με γλαφυρές λεπτομέρειες τον αναγνώστη στα μυστικά της αρχαιοελληνικής κουζίνας, αφιερώνοντας ολόκληρα κεφάλαια στο ψάρι, στα όσπρια και στο κρασί – με άλλα λόγια στα τρόφιμα που χαρακτηρίζουν ως σήμερα την ελληνική διατροφή.

Οι υλικές απολαύσεις, με το φαγητό να κατέχει δεσπόζουσα θέση ανάμεσά τους, ανάγονται σε φιλοσοφία από τον μαθητή του Σωκράτη και ιδρυτή της «ηδονιστικής σχολής», τον φιλόσοφο Αρίστιππο. Λίγους αιώνες αργότερα, η άντληση «ευδαιμονίας» από απλά καθημερινά στοιχεία, όπως η ικανοποίηση της πείνας, ήταν στοιχείο και του μεγάλου φιλοσόφου της Ελληνιστικής εποχής, του Επίκουρου.

Από το γλυκάνισο στο «Uso Massalia»

Στοιχεία της ελληνικής κουζίνας συνεχίζουν να δημιουργούνται καθ’ όλη της διάρκεια της ιστορίας του ελλαδικού χώρου. Το ούζο αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Ο γλυκάνισος, από τον οποίο παρασκευάζεται το ούζο, καταναλωνόταν από τους Αρχαίους ως μπαχαρικό, ενώ το προϊόν της απόσταξής του αρχικά χρησιμοποιούνταν μόνο ως φάρμακο. Σταδιακά, ωστόσο, αυτόχθονες οινοποιοί μετατρέπουν το απόσταγμα του γλυκάνισου στο δυνατό ποτό που απολαμβάνουμε μέχρι σήμερα και κατά τα βυζαντινά χρόνια το ούζο κατακτά ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Ακόμα και η λέξη «ούζο» έχει το δικό της μύθο. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι προέρχεται από τη φράση «Uso Massalia» (προς χρήση στη Μασσαλία), η οποία αναγραφόταν στις κούτες με ούζο που μεταφέρονταν στη Μεσόγειο με προορισμό τη Μασσαλία. Σε κάθε περίπτωση, το ποτό πιστεύεται ότι καταναλωνόταν αιώνες πριν από την επικράτηση του ονόματος.

Πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO

Αν και η κρητική κουζίνα κέρδισε την αναγνώριση της UNESCO ως αϋλη πολιτιστική κληρονομιά, τα χαρακτηριστικά της δεν απέχουν καθόλου από όσα καταναλώνονταν στον ελλαδικό χώρο επί αιώνες. Ελαιόλαδο, όσπρια, δημητριακά και φρούτα, σε συνδυασμό με λίγο ψάρι και ελάχιστο κρέας αποτελούσαν επί αιώνες την τροφή του λαού μας και αναγνωρίστηκαν εν έτει 2010 ως «ένα σύνολο διαδικασιών, θεσμών, κουλτούρας, τρόπου ζωής και, φυσικά, διατροφής που αφορά τις χώρες της Μεσογείου».

Οι επιστήμονες θαυμάζουν το γεγονός, άλλωστε, ότι περιοχές φαινομενικά απομακρυσμένες μεταξύ τους μοιράζονταν ανέκαθεν τους ίδιους διατροφικούς κανόνες, από τα παράλια της Σικελίας, ως τα βουνά της Πελοποννήσου, τα νησιά του Αιγαίου και τη Μικρά Ασία. Τα ιδιαίτερα προϊόντα κάθε περιοχής προσθέτουν και δεν αντικαθιστούν τους βασικούς κανόνες της μεσογειακής κουζίνας: φιστίκια στην Αίγινα, λουκούμια στη Σύρο, κρασί στη Σάμο, ελαιόλαδο στη Μάνη δίνουν σε κάθε περιοχή την «δική της» γεύση. Εν τέλει, όμως, όπως ο Οδυσσέας επιστρέφει στην πατρίδα του, έτσι και η μεσογειακή διατροφή «τριγυρνά» πάντα στους ίδιους κανόνες που προσέφεραν απλόχερα την απόλαυση από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

Μοριακές δονήσεις γεννούν αρώματα!


Οι μυρωδιές που κατακλύζουν τη ζωή μας δεν οφείλονται μόνο στα διαφορετικά μόρια των ουσιών, αλλά και στις ταλαντώσεις τους! Αποκαλυπτική έρευνα με ελληνική υπογραφή

Αντιλαμβανόμαστε τις οσμές από τις κβαντικές ταλαντώσεις των μορίων τους, λέει η ερευνητική ομάδα του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Φλέμινγκ»

Δεν μπορώ να σας περιγράψω με τι χαρά οδηγούσα πριν από καμιά δεκαριά ημέρες προς το Ερευνητικό Ινστιτούτο «Αλέξανδρος Φλέμινγκ» στη Βάρη. Οχι μόνο ήταν μια λαμπερή ηλιόλουστη ημέρα, αλλά ήταν η ημέρα που επιτέλους θα γινόμουν κι εγώ μέρος ενός πειράματος! Τα τελευταία χρόνια γράφω για πειράματα που έχουν γίνει από άλλους και στο παρελθόν έχω κάνει και η ίδια πολλά πειράματα. Αλλά ποτέ ως εκείνη την ημέρα δεν ήμουν μέρος ενός πειράματος ή, αν προτιμάτε, δεν είχα υπάρξει πειραματόζωο!
Φαντάζομαι ότι σας έχω μπερδέψει. Σαν να σας ακούω να ρωτάτε: «Γιατί να χαίρεται κανείς όταν πάει να γίνει πειραματόζωο;». Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε ότι δεν είναι δεδομένο πως υποφέρουν όλα τα πειραματόζωα. Και, στην περίπτωσή μου, είχα από καιρό θέσει υποψηφιότητα για τον ρόλο αυτόν και ήμουν περιχαρής που το αίτημά μου είχε γίνει αποδεκτό. Βλέπετε, ήθελα να είμαι από τους πρώτους ανθρώπους πάνω στον πλανήτη που θα βοηθούσαν να διαλευκανθεί ένα μέγα μυστήριο: το πώς μυρίζουμε.
Σκεφθείτε το για μια στιγμή: ο άνθρωπος κατέκτησε το Διάστημα, δημιούργησε ηλεκτρονικούς υπολογιστές με ασύλληπτες δυνατότητες, θεράπευσε ασθένειες που τον ταλάνιζαν για αιώνες, αλλά δεν γνωρίζει ακόμη πώς λειτουργεί μία από τις πέντε αισθήσεις του. Και μπορεί οι άνθρωποι να τείνουμε να υποτιμούμε την όσφρηση, σε σχέση με την όραση ή την ακοή, αλλά κάνουμε τεράστιο λάθος. Θυμηθείτε το αυτό την επόμενη φορά που ένα κρυολόγημα θα σας στερήσει την όσφρησή σας για μερικές ημέρες: δείτε πόσο φτωχότερος γίνεται ο κόσμος σας χωρίς οσμές. Για να μην πούμε πόσο πιο επικίνδυνος γίνεται, αφού δεν θα μπορούσε κανείς να μυρίσει ούτε τον καπνό μιας πυρκαγιάς ούτε μια τοξική ουσία.
Κλειδιά και κλειδαριές
Οσοι παρακολουθούν επισταμένως τα επιστημονικά τεκταινόμενα θα θυμούνται ίσως ότι το 2004 δύο αμερικανοί ερευνητές, οι Ρίτσαρντ Αξελ (Richard Axel) και Λίντα Μπακ (Linda Β. Buck), τιμήθηκαν με το βραβείο Νομπέλ Ιατρικής για την ανακάλυψη των οσφρητικών υποδοχέων και τη διαλεύκανση της οργάνωσης του οσφρητικού συστήματος. Οπως διαπιστώθηκε από τους δύο συνεργάτες, οι οσφρητικοί υποδοχείς είναι πρωτεΐνες εγκατεστημένες στα εξειδικευμένα κύτταρα του ρινικού επιθηλίου μας. (Η εξειδίκευση των κυττάρων του οσφρητικού επιθηλίου προέρχεται από το γεγονός ότι καθένα από αυτά φέρει έναν και μόνο τύπο οσφρητικού υποδοχέα.) Τα κύτταρα αυτά λοιπόν αντιλαμβάνονται τις οσμές και πληροφορούν τον εγκέφαλό μας για την παρουσία τους στέλνοντας ηλεκτρικές ώσεις αρχικά στον οσφρητικό λοβό και στη συνέχεια σε άλλες περιοχές του.
Ενώ όμως οι διαδρομές των ηλεκτρικών ώσεων από το ρινικό επιθήλιο στον εγκέφαλο φαίνεται ότι είναι ξεκάθαρες, δεν συμβαίνει το ίδιο και με το πρώτο βήμα της λειτουργίας της όσφρησης, το οποίο έχει να κάνει με την αλληλεπίδραση των οσμών με τους οσφρητικούς υποδοχείς. Η αρχική υπόθεση ήταν ότι οι οσμές και οι υποδοχείς τους λειτουργούν όπως το κλειδί με την κλειδαριά: κάθε οσμή μπορούσε να «ξεκλειδώσει» τον αντίστοιχο υποδοχέα της προσδενόμενη πάνω σε αυτόν.
Οσο ελκυστική και αν ακούγεται αυτή η υπόθεση, κάπου χωλαίνει: «Οι επιστημονικές υποθέσεις είναι σωστές όταν έχουν προβλεπτική ικανότητα» σημείωσε στο «BHMAScience» ο Λούκα Τούριν (Luca Turin), ερευνητής τώρα του Ινστιτούτου Φλέμινγκ. Πράγματι, αν η υπόθεση που θέλει τις οσμές να έχουν στερεοδιάταξη συμπληρωματική ως προς τον υποδοχέα τους εξηγεί πράγματι τη λειτουργία της όσφρησης, θα έπρεπε να μπορεί κανείς να προβλέψει πώς θα μύριζε μια ουσία αν γνώριζε το σχήμα της στον χώρο. Αντιστοίχως, θα περίμενε κανείς ουσίες με παραπλήσια σχήματα να έχουν και παραπλήσιες οσμές.
Βότκα και… χαλασμένο αβγό
Οπως όμως γνωρίζουν όσοι ερευνούν τη λειτουργία της όσφρησης, τα παραπάνω δεν ισχύουν. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελεί το ζεύγος αιθανόλης – αιθανοθειόλης, που είναι ουσίες με πολύ όμοια στερεοδιάταξη και αντιδιαμετρικά αντίθετες οσμές. Η πρώτη μυρίζει βότκα, ενώ η αιθανοθειόλη, που δεν είναι παρά μια αιθανόλη στης οποίας το μόριο ένα υδρογόνο έχει αντικατασταθεί από ένα μόριο θείου, μυρίζει χαλασμένο αβγό. Τη μυρωδιά του χαλασμένου αβγού έχουν επίσης και μια σειρά ενώσεις βορίου και υδρογόνου, τα βοράνια, των οποίων το μόριο δεν έχει καμία ομοιότητα με την αιθανοθειόλη.
Ολα αυτά έκαναν τον Τούριν, ο οποίος είναι βιοφυσικός, δύσπιστο σχετικά με την εξήγηση της αλληλεπίδρασης των οσμών με τους υποδοχείς τους. Ο Τούριν θεώρησε ότι πιθανότατα είχε δίκιο ο βρετανός χημικός Sir Malcolm Dyson, ο οποίος το 1937 είχε κάνει την υπόθεση πως αντιλαμβανόμαστε τις οσμές χάρη στις μοριακές δονήσεις τους. Αναζητώντας τρόπους να διερευνήσει αυτή την υπόθεση πειραματικά, ο Τούριν προσέγγισε τον νευροβιολόγο Ευθύμιο Σκουλάκη του Ινστιτούτου Φλέμινγκ. Ο δρ Σκουλάκης και οι συνεργάτες του διερευνούν τον μηχανισμό της μνήμης και της μάθησης χρησιμοποιώντας ως πειραματόζωο τη μύγα του ξιδιού (Drosophila melanogaster) και έχουν αναπτύξει τεχνικές εκπαίδευσης των μυγών με τη βοήθεια οσφρητικών σημάτων.
Ο ρόλος των ταλαντώσεων
Πριν από ακριβώς δύο χρόνια το δίδυμο Σκουλάκη – Τούριν είχε καταδείξει ότι πράγματι οι μοριακές δονήσεις ενός μορίου και όχι η στερεοδιάταξή του είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τις οσμές οι μύγες. Δεν γνώριζαν όμως αν κάτι τέτοιο μπορούσε να ισχύει και στους ανθρώπους. «Τα οσφρητικά κύτταρα των μυγών είναι πολύ διαφορετικά από τα δικά μας και μόνο η επανάληψη του πειράματος σε ανθρώπους θα μπορούσε να μας λύσει το μυστήριο» είπε ο Λούκα Τούριν.
Το πείραμα είναι απλό στη σύλληψή του αλλά κάπως πιο δύσκολο στην εφαρμογή. Ενα μόριο του οποίου τα υδρογόνα έχουν αντικατασταθεί από δευτέριο (ισότοπο του υδρογόνου) διατηρεί τη στερεοδιάταξή του, αλλά οι μοριακές δονήσεις του είναι διαφορετικές εξαιτίας των διαφορετικών ταλαντώσεων του βαρύτερου δευτέριου. Αν όντως ισχύει η θεωρία του Τούριν, θα έπρεπε το δευτεριωμένο μόριο να μυρίζει διαφορετικά από το αρχικό.
Για να μπορέσουν να προβούν σε αυτόν τον πειραματισμό, οι δύο συνεργάτες ζήτησαν τη βοήθεια της Vioryl, της μόνης ελληνικής εταιρείας αρωμάτων που διαθέτει ένα μεγάλο ερευνητικό τμήμα. «Ο Δημήτρης Γεωργανάκης από τη Vioryl και η Κλειώ Μανιάτη η οποία εργάζεται στο εργαστήριό μας έφτιαξαν τα υψηλής καθαρότητας δευτεριωμένα μόρια μασκ τα οποία χρειαζόμασταν για να διερευνήσουμε την ορθότητα της θεωρίας μας» είπε ο Λούκα Τούριν.
Τα μασκ κι εγώ
Τα μασκ είναι μια ομάδα μορίων με ευρεία χρήση στην αρωματοποιία. Ο καθαρισμός με τη βοήθεια αέριας χρωματογραφίας τόσο των κανονικών όσο και των δευτεριωμένων μορίων μασκ, ώστε να είναι βέβαιο ότι οι εθελοντές θα μύριζαν μόνο την ουσία χωρίς καμία πρόσμειξη, ήταν κομβικής σημασίας για τον πειραματισμό. Ως καλή εθελόντρια λοιπόν κατέφθασα κι εγώ εκείνο το λαμπερό πρωινό στη Βάρη και γεμάτη ανυπομονησία είδα να καταφθάνουν μέσα σε ένα κουτί τα μικρά εργαστηριακά μπουκαλάκια με τα δύο ειδών μασκ, το κανονικό και το δευτεριωμένο.
Το πρώτο μπουκαλάκι, που δεν ξέρω τι περιέχει, ανοίγει. Το φέρνω στη μύτη μου και μυρίζω κάτι απροσδιόριστο, κάτι που θυμίζει πλαστικό. Είναι το πλαστικό που τυλίγει το πώμα του. Δεν έχω ιδέα πώς μυρίζει το περιεχόμενο του μπουκαλιού. Οι ερευνητές κοιτάζονται μεταξύ τους και χαμογελούν. Μου δίνουν το επόμενο μπουκαλάκι, τίποτε. Φέρνουν κι άλλα από το εργαστήριο. Τίποτε.
Η καριέρα μου ως πειραματοζώου τελειώνει προτού ακόμη αρχίσει. Οπως με πληροφορούν, ανήκω στο 5% του πληθυσμού που δεν μπορεί να μυρίσει τα μασκ! Ευτυχώς για τους ερευνητές, υπάρχει το άλλο 95%. Οπως σημειώνουν στο άρθρο τους που δημοσιεύθηκε προσφάτως στην επιθεώρηση «PlosOne», άλλοι εθελοντές μπορούσαν να ξεχωρίσουν τα κανονικά από τα δευτεριωμένα μόρια του μασκ.
Η κβαντική συνιστώσα

Το εύρημά τους σημαίνει ότι η λειτουργία της ανθρώπινης όσφρησης διαθέτει και μια κβαντική συνιστώσα, καθώς αυτό που στην πραγματικότητα αντιλαμβάνονται οι εθελοντές δεν είναι τίποτε άλλο από τις διαφορετικές μοριακές δονήσεις των μορίων με τα διαφορετικά ισότοπα (υδρογόνο – δευτέριο). Οσο για μένα, έχω τελικά ελπίδες να συνεχίσω την καριέρα μου ως πειραματόζωο: όπως με πληροφόρησε η ερευνητική ομάδα, για την επόμενη φάση των πειραμάτων της χρειάζεται ανθρώπους που δεν μπορούν να μυρίσουν τα μασκ. Μόλις έχω νεότερα από την πορεία των πειραμάτων, θα σας ενημερώσω…

ΠΗΓΗ

tovima.gr

Τερατώδης θύελλα στον Κρόνο κατάπιε τον εαυτό της


Μακρόστενη θύελλα περικύκλωσε τον πλανήτη και έσβησε όταν έφτασε την ουρά της

Το Cassini παρακολούθησε τη θύελλα από την εμφάνισή της το 2010 μέχρι την εξαφάνισή της ένα χρόνο αργότερα. Credit:NASA/JPL

Το Cassini παρακολούθησε τη θύελλα από την εμφάνισή της το 2010 μέχρι την εξαφάνισή της ένα χρόνο αργότερα. Credit:NASA/JPL

Θυμίζει τον Ουροβόρο, το μυθικό φίδι που δάγκωσε την ουρά του: Μια γιγάντια, μακρόστενη θύελλα που ξέσπασε στον Κρόνο περικύκλωσε όλο τον πλανήτη και τελικά έσβησε όταν έφτασε την ουρά της, ανακάλυψαν πλανητολόγοι μελετώντας τις εικόνες της αποστολής Cassini, η οποία παρακολούθησε για πρώτη φορά το φαινόμενο από την αρχή μέχρι το τέλος.

Το… τέρας

«Αυτή η θύελλα στον Κρόνο, γεμάτη αστραπές και βροντές, ήταν πραγματικό τέρας» σχολίασε ο Κούνιο Σαγιανάγκι του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech) επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Ιcarus». Θύελλες εκδηλώνονται κάθε χρόνο στο βόρειο ημισφαίριο του Κρόνου, στον οποίο οι άνεμοι, ακόμα και σε κανονικές συνθήκες, μπορούν να φτάνουν ταχύτητες εκατοντάδων χιλιομέτρων την ώρα. Αυτή η θύελλα, όμως, ήταν από τις σφοδρότερες που έχουν καταγραφεί ποτέ.

Η θύελλα, ανάλογη με τους τροπικούς κυκλώνες στη Γη, έγινε αντιληπτή το Δεκέμβριο του 2010, και έσβησε τον Αύγουστο του επόμενου έτους. Καθώς κινούνταν προς τα δυτικά τύλιξε σε διάστημα μερικών μηνών όλο τον πλανήτη, μια απόσταση 300.000 χιλιομέτρων. Τα ανοδικά ρεύματα ήταν τόσο ισχυρά ώστε θα μπορούσαν να ρουφήξουν ολόκληρη την ατμόσφαιρα της Γης σε διάστημα 150 ημερών, υπολογίζουν οι ερευνητές.
Παραμένει ωστόσο άγνωστο γιατί το τερατώδες μετεωρολογικό σύστημα σταμάτησε όταν συνάντησε τον εαυτό του -το φαινόμενο δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ στη Γη, αφού τα βουνά και άλλα τοπογραφικά εμπόδια εμποδίζουν τις τροπικές καταιγίδες να τυλίξουν τον πλανήτη.

ΠΗΓΗ:

tovima.gr

 

To “House of Cards” θα αλλάξει για πάντα την τηλεόραση


Η νέα σειρά του David Fincher έκανε πρεμιέρα. Στο ίντερνετ. Σε μια μέρα. Ολόκληρη.

Θοδωρής Δημητρόπουλος

50

Τι ήταν το “House of Cards” μέχρι πριν λίγες μέρες: Ένα αγαπημένο από κοινό και κριτική, κλασικό πολιτικό θρίλερ του BBC από τις αρχές των ‘90s.

Τι είναι το “House of Cards” πλέον: Η φράση-συνώνυμο του μεγαλύτερου πειράματος πάνω στις συνήθειές μας ως θεατές, που ενδέχεται να σηματοδοτήσει τη μεγαλύτερη αλλαγή εδώ και δεκαετίες.

(Φυσικά παραμένει και το κλασικό πολιτικό θρίλερ του BBC. Αναζήτησέ το ανεξαρτήτως.)

Καθώς η σειρά έγινε διαθέσιμη μέσω Netflix, μπορούμε να βγάλουμε κάποια πρώτα συμπεράσματα, εξηγώντας παράλληλα για ποιο λόγο όλη η βιομηχανία κοιτάζει περιμένοντας με κομμένη την ανάσα.

Η σειρά

Βασισμένη στο ομώνυμο θρίλερ του BBC, είναι η ιστορία συνωμοσίας και εκδίκησης ενός μέλους του κογκρέσου που αφού βοηθάει την παράταξή του να κερδίσει τις εκλογές, δεν ανταμοίβεται με υπουργική θέση όπως περίμενε. Αυτό που ακολουθεί είναι μια υπολογισμένη παρτίδα σκάκι, με τον Φρανκ Άντεργουντ και τη σύζυγό του, Κλερ, να εξολοθρεύουν έναν-έναν τους εσωτερικούς αντιπάλους του χρησιμοποιώντας και το τελευταίο δυνατό μέσο πίεσης που διαθέτουν.

Είναι συναρπαστικό το πώς κάθε γεγονός οδηγεί στο επόμενο, ένα πραγματικό ντόμινο εξελίξεων όπως θα έλεγαν και στις ειδήσεις. Ο Φρανκ χρησιμοποιεί υπέρ του τον εκλεγμένο αντιπρόσωπο Πίτερ Ρούσο όταν μαθαίνει κάτι γι’αυτόν που δεν πρέπει να βγει προς τα έξω, και μια νεαρή ρεπόρτερ, την Ζόι Μπαρνς, η οποία διψά για αναγνώριση και επιτυχίες, συμφωνόντας να παίξει το παιχνίδι του Άντεργουντ.

Η ένταση

51

Καταρχάς παρότι βαρύ πολιτικό θρίλερ, κυλάει με τρόπο που νιώθεις πως βλέπεις ένα 20λεπτο σίτκομ. Δεν υπάρχει στιγμή που να βαριέσαι ή που να παρακολουθείς κάτι δίχως να νιώθεις πως είναι τρομερής σημασίας. Ακόμα και οι υπο-πλοκές έρχονται και δένουν με εκκωφαντικό τρόπο στα σχέδια του Φρανκ. Οι στιγμές, κάθε φορά, που μια δολοπλοκία του φτάνει στο καταληκτικό της σημείο, είναι εκεί που θες να σηκωθείς όρθιος και να χειροκροτήσεις.

Ακόμα κι αισθάνεσαι βρώμικος κάνοντάς το. Στην πραγματικότητα δε θα υποστήριζες ποτέ τέτοιους ανθρώπους.

Η γοητεία

52

Βοηθάει βέβαια το ύφος της σειράς. Ο Φίντσερ, που έχει σκηνοθετήσει τα 2 πρώτα επεισόδια και επιβλέπει την παραγωγή για την υπόλοιπη 1η σεζόν 13 συνολικά ωρών, καταφέρνει να ισορροπεί ανάμεσα στο βαρύγδουπο και το παιχνιδιάρικο κάνοντας το αποτέλεσμα εθιστικά παρακολουθήσιμο.

Το βασικό gimmick είναι πως ο Φρανκ σπάει διαρκώς τον τέταρτο τοίχο, απευθυνόμενος κατευθείαν στους θεατές, σχολιάζοντας κάθε τι που συμβαίνει. Άλλοτε χιουμοριστικά, άλλοτε υπογραμμίζοντας κάτι γαμάτο που μόλις πέτυχε, άλλοτε εξηγώντας.

Το καστ

53

Ο Κέβιν Σπέισι στο ρόλο είναι φοβερός, το οποίο σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο σχετικά. Σου κλείνει το μάτι και θες να τον παρακολουθείς και τον απολαμβάνεις, αλλά όταν είναι τρομακτικός, είναι ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΣ. Δε θα ήθελες να τον έχεις αντίπαλο.

Η Ρόμπιν Ράιτ είναι εξίσου καλή στον μελαγχολικά παγερό ρόλο της γυναίκας του, ενώ όσο άμεσα όλοι ξαφνικά προσέχουν τη νεαρή ρεπόρτερ Ζόι Μπαρνς, το ίδιο συμβαίνει και με την ηθοποιό που την ερμηνεύει, την Κέιτ Μάρα, αδερφή της Ρούνεϊ Μάρα (για την οποία έχουμε ξαναμιλήσει). Γενικά η λογική λέει πως η οικογένεια των Μάραs στα μεγάλα γλέντια που κάνουν θα πρέπει να φυλάνε κάπου μια θέση για τον Ντέιβιντ Φίντσερ.

(Τον ζηλεύουμε.)

Το Netflix

54

Βοηθάει που είναι καλή η σειρά, γιατί κουβαλάει μια μεγάλη ευθύνη, να αλλάξει για πάντα τα δεδομένα στον τομέα της παράδοσης original τηλεοπτικού περιεχομένου. Κανένα άγχος παιδιά!

Το Netflix είναι ουσιαστικά το απόλυτο σύγχρονο βιντεάδικο, αλλά ακόμα πιο βολικό. Πληρώνεις μια μηνιαία συνδρομή κι έχεις ό,τι streaming θες από μια αχανή συλλογή ταινιών και σειρών. Και τώρα, αποφάσισε να μπει γερά στο παιχνίδι του πρωτότυπου περιεχομένου. Είχε ήδη προβάλει μια δική του σειρά πέρσι, αλλά το μεγάλο στοίχημα είναι αυτό: Μια παραγωγή με βαρύτητα, με μεγάλα ονόματα, με ποιότητα, με μπάτζετ $100 εκατομμυρίων παρακαλώ πολύ.

Τι έκανε το Netflix με το “House of Cards” λοιπόν; Το έβγαλε όλο online, τη μέρα της πρεμιέρας του. 13 επεισόδια. Όλα διαθέσιμα. Ταυτόχρονα. Μια κι έξω.

Φαντάζεσαι στο βιντεάδικο που πήγαινες και νοίκιαζες DVD, ξαφνικά στα ράφια μια μέρα να έβλεπες ένα ολόκληρο τμήμα να καταλαμβάνεται από DVD των επεισοδίων μιας σειράς που είχαν γυρίσει εκεί στις αποθήκες του μαγαζιού; Πόσο έχει αλλάξει ο κόσμος.

Μια κι έξω

55

Το Netflix στοιχηματίζει πολύ σε αυτή τη μέθοδο παράδοσης, καθώς το ίδιο πλάνο έχει και για τις επόμενες δύο σειρές της: Το θρίλερ “Hemlock Grove” του Ιλάι Ροθ και τη νέα σεζόν του “Arrested Development” που επιστρέφει αυτή την άνοιξη, 7 χρόνια αφού κόπηκε από το FOX.

(Για το “Arrested” μάλιστα, οι δυνατότητες του format παράδοσης θα χρησιμοποιηθούν στο έπακρο: Τα επεισόδια θα σχηματίζουν μια ευρύτερη αφήγηση, και θα μπορείς να τα δεις με όποια σειρά θες. Δε θα είναι μια ευθεία διακεκομμένη γραμμή, όπως όλες οι σειρές, αλλά περισσότερο ένα ψηφιδωτό.)

Από την πλευρά τους, βγάζει νόημα: Γιατί να προσκολληθεί σε μια μέθοδο που σύντομα θα είναι απαρχαιωμένη, που βασίζεται στη λογική του τηλεοπτικού δικτύου, με ένα επεισόδιο τη βδομάδα; Το Netflix δεν είναι κανάλι, είναι όπως είπαμε, μια μετεξέλιξη βιντεάδικου. Δε το ενδιαφέρει πότε θα δεις κάτι, με τι ρυθμό, τι τρόπο κλπ. Εμείς τα έχουμε στα ράφια, σου λέει. Εσύ νοίκιασέ τα, κάνε ό,τι θες, σα να σου λέει.

Ήδη μαίνονται τα ντιμπέιτ για τον τρόπο παρακολούθησης. “Γιατί να τα δει κάποιος όλα με τη μία;”, αναρωτιέται ένας αμερικάνος κριτικός. “Γιατί όχι;”, απαντά ένας θεατής.

Οι συνέπειες

56

Θα πάρει πολύ καιρό μέχρι να δούμε τα αποτελέσματα που θα φέρει αυτή η κίνηση. Όμως σκέψου: Ζούμε σε μια εποχή όπου όλο και περισσότερο, η τηλεόραση είναι θέμα εντελώς προσωπικού προγραμματισμού. Στην Αμερική έχουν τα tivo και τα DVR και τα hulu κι όλα αυτά. Στις υπόλοιπες χώρες οι αμερικάνικες σειρές έκαναν πάταγο με την άνοδο του DVD και φυσικά των γρήγορων συνδέσεων.

Σε κάθε περίπτωση, πουθενά δεν μοιάζει πλέον κυρίαρχο το μοντέλο “κάθομαι συγκεκριμένη μέρα και συγκεκριμένη ώρα που κάποιος άλλος καθόρισε για μένα και βλέπω ένα επεισόδιο 40 λεπτών”. Αλλά το “όποτε έχω όρεξη και χρόνο κάθομαι και βλέπω όσα επεισόδια θέλω, με ό,τι τρόπο θέλω.”

Εκεί πατάει το Netflix, και προσφέροντας τόσο ποιοτικό περιεχόμενο, με τρόπο που εξυπηρετεί ακριβώς αυτή τη δεύτερη τάση, επιχειρεί όχι απλά να μπει δυνατά στο παιχνίδι του HBO και του Showtime, αλλά να τινάξει αυτό το παιχνίδι στον αέρα, να του αλλάξει τους κανόνες. Και όσο το κοινό βλέπει να γίνεται όλο και περισσότερο κυρίαρχο στο σχηματισμό του entertainment του, τόσο η βιομηχανία κοιτάζει το πείραμα του Netflix με ενδιαφέρον, αγωνία, ίσως και λίγο φόβο. Αν πετύχει, μπορεί κανείς να εγγυηθεί πως τα κανάλια όπως τα ξέρουμε θα επιβιώσουν τα επόμενα 15-20 χρόνια;

Ούτε ο Φρανκ Άντεργουντ δε θα τα σχεδίαζε τόσο καλά.

ΠΗΓΗ:

oneman.gr

«Μαγικό» στυλό… μεταφραστής!


Το Ivy Guide είναι μια συσκευή που ταιριάζει γάντι σε οποιοδήποτε στυλό ή μολύβι, σαρώνει τις λέξεις και τις μεταφράζει απευθείας πάνω στο έγγραφο. Πιο συγκεκριμένα, η άκρη του σαρωτή προσαρμόζεται σε οποιοδήποτε εργαλείο γραφής με τη βοήθεια ενός ευέλικτου πλαστικού, ενώ πατώντας το κουμπί της μετάφρασης οι αναγνώστες μπορούν να υπογραμμίσουν το κείμενο και στη συνέχεια οι λέξεις θα μεταφραστούν αυτόματα στην επιλεγμένη γλώσσα.

Οι τρεις Ιάπωνες σχεδιαστές Shi Jian, Sun και Jiahao Li Ke ευελπιστούν να διευκολύνουν τους χρήστες στη μετάφραση χωρίς να χρειάζεται να ανατρέξουν σε ογκώδη λεξικά ή να χαθούν στην… ηλεκτρονική μετάφραση! Το πρωτότυπο gadget βρίσκεται στη διαδικασία παραγωγής, ενώ αναμένεται να κάνει θραύση καθώς προσφέρει άνεση, ευκολία και ταχύτητα. Χαμένοι στη μετάφραση, τέλος!

ΠΗΓΗ:

perierga.gr

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


Ουπςςς!!! 🙂 🙂

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


H εξαντλημένη Ελλάδα και η αδιάφορη Ευρώπη

Με μελανά χρώματα περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα ο Ιταλός ιστορικός Ερνέστο Γκάλι Ντέλα Λότζι σε άρθρο του στην «Koριέρε Ντέλα Σέρα». Σκληρή επίθεση στην ΕΕ για την αδράνειά της

«H Ελλάδα εξαντλημένη σε μια αδιάφορη Ευρώπη» τιτλοφορεί ανάλυσή του στην εφημερίδα «Koριέρε Ντέλα Σέρα» ο γνωστός Ιταλός ιστορικός Ερνέστο Γκάλι Ντέλα Λότζια.

Ο Ιταλός αρθρογράφος αναφέρει ότι για τη διαφθορά, τις σπατάλες, τη φοροδιαφυγή, η ελληνική ιθύνουσα τάξη και μέρος του πληθυσμού, φέρουν ουσιαστικές ευθύνες, αλλά, στη συνέχεια, επικεντρώνεται στην περιγραφή της σημερινής κατάστασης.

«Το 50% των Ελλήνων ζει κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Υπολογίζεται ότι εννέα στους δέκα Έλληνες απάλειψαν τα έξοδα για αγορά ρούχων και υποδημάτων» γράφει ο Ντέλα Λότζια.

Ο Ιταλός αρθρογράφος προσθέτει ότι η Ελλάδα, στις χώρες του ΟΟΣΑ, μετρά σήμερα τον μεγαλύτερο αριθμό παιδιών με βάρος χαμηλότερο από το κανονικό, σύμφωνα με την ηλικία τους και ότι η κυβέρνηση επέτρεψε στα σούπερ μάρκετ να πουλούν και ληγμένα προϊόντα, στο ένα τρίτο της τιμής τους.

«Στην Ελλάδα, μεταξύ των άλλων, μετά από ένα χρόνο, χάνεις το δικαίωμα στην περίθαλψη και πολλοί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τα πέντε ευρώ, αναγκαία για την εισαγωγή στα νοσοκομεία. Όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε κάποια μακρινή περιοχή της Ασίας ή της Αφρικής, αλλά στην αγαπημένη μας Ευρωπαϊκή Ένωση» υπογραμμίζει η «Κοριέρε».

Και ο Ντέλα Λότζια, στη συνέχεια του άρθρου του, διερωτάται:

«Τι είδος Ένωσης είναι αυτή που παρακολουθεί με αδιαφορία, σε μεγάλο βαθμό, τις τρομερές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα σε ένα έστω και μικρό σκέλος της; Καταλαβαίνω την τρόικα, το δημοσιονομικό σύμφωνο και όλα τα υπόλοιπα, καταλαβαίνω τους αυστηρότατους περιορισμούς που οι Βρυξέλες επέβαλαν στον ελληνικό προϋπολογισμό για να μην εκτροχιασθεί, αλλά είναι δυνατόν η χριστιανική και σοσιαλδημοκρατική Ευρώπη, με τα κομψά κοστούμια και τα τροφαντά πρόσωπα που βλέπουμε, μέσω τηλεοράσεως, στα Eurogrοup και στην Κομισιόν της, να μην έχει τίποτα να πει;».

«Είναι δυνατόν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι γεμάτοι φαγητό, να παρακολουθούν αδιάφοροι το θέαμα λίγων εκατομμυρίων Ελλήνων στο όριο της φτώχειας; Και επαναλαμβάνω: τι είδος Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτό;», καταλήγει ο Ντέλα Λότζια, ο οποίος, προτείνει, για παράδειγμα, «να περικοπεί για τρεις μήνες ο μισθός των υψηλόβαθμων στελεχών της Ένωσης, ώστε να αγορασθεί γάλα για τις ελληνικές οικογένειες».

ΠΗΓΗ:

news247.gr

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


🙂

Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!!


The Rolling Stones — Doom And Gloom (Lyric Video)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ, ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ !!!


Τις ευχές μας ώστε η ΜΕΡΑ σας και η ΕΒΔΟΜΑΔΑ τούτη να είναι αυτές που επιθυμείτε!!!