Daily Archives: 1 Φεβρουαρίου, 2013

Εξωγήινοι σε ματς της Φιορεντίνα!


Διαβάστε μία από τις πιο παράξενες ποδοσφαιρικές ιστορίες. Τα UFO και οι εξωγήινοι που έκαναν την εμφάνιση τους στον ουρανό του «Αρτέμιο Φράνκι» το 1954 παγώνοντας 10.000 θεατές αλλά και τους ποδοσφαιριστές της Φιορεντίνα! Έπειτα από 60 χρόνια οι πρωταγωνιστές θυμούνται τι συνέβη εκείνο το απόγευμα!

27 Οκτωβρίου 1954. Το ματς ανάμεσα στη δεύτερη ομάδα της Φιορεντίνα και της γειτονικής Πιστοϊέζε βρίσκεται σε εξέλιξη στο «Αρτέμιο Φράνκι».

Τουλάχιστον 10.000 θεατές παρακολουθούν τις προσπάθειες των ποδοσφαιριστών.

Ανάμεσα τους και ο Τζίτζι Μπόνι (δεύτερος από αριστερά στη φωτογραφία), φανατικός υποστηρικτής της Φιορεντίνα, ο οποίος στα χρόνια που ακολούθησαν ανέλαβε συντονιστής των οργανωμένων οπαδών των «βιόλα».

Έχοντας πλέον πατήσει τα 80 εξακολουθεί να ανακαλεί με λεπτομέρειες στη μνήμη του την συγκεκριμένη ημερομηνία.

Ένα ασυνήθιστο γεγονός σημάδεψε την ζωή των θεατών αλλά και των παικτών. Όσο και αν ακούγεται απίστευτο ισχυρίζoνται πως έγιναν μάρτυρες UFO πάνω από το «Αρτέμιο Φράνκι».

«Θυμάμαι που έβλεπα ξεκάθαρα αυτό το απίστευτο θέαμα. Κινούνταν πολύ γρήγορα και ξαφνικά σταμάτησαν. Διήρκεσε για λίγα λεπτά. Θα περιέγραφα αυτό που είδα σαν πούρα Κούβας. Έμοιαζαν στο σχήμα με πούρα» τονίζει ο Μπόνι.

Ξαφνικά το γήπεδο σώπασε. Παίκτες και οπαδοί κοιτούσαν στον ουρανό προσπαθώντας να αντιληφθούν τι συνέβαινε. Από που προέρχονταν αυτά τα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα;

Σχεδόν 60 χρόνια μετά ο Μπόνι επιχειρεί να επαναφέρει εκείνη τη μέρα στο μυαλό του. «Νομίζω ήταν κάτι εξωγήινο. Αυτό πιστεύω. Δεν μπορώ να δώσω διαφορετική εξήγηση».

Το συγκεκριμένο θέμα ανακίνησε το BBC ζητώντας από τον Mπόνι αλλά και τρεις ποδοσφαιριστές που αγωνίζονταν εκείνη την εποχή στην Φιορεντίνα να επιστρέψουν στο «Αρτέμιο Φράνκι».

Ανάμεσα τους, ο Αρντίκο Μανίνι, ο οποίος θεωρείται «θρύλος» στον ιταλικό σύλλογο. Ήταν ο παίκτης-κλειδί της Φιορεντίνα στη δεκαετία του ’50, ενώ πήρε μέρος και στο Μουντιάλ του 1954.

«Θυμάμαι τα πάντα από το Α μέχρι το Ω. Ενώ ο αγώνας βρισκόταν σε εξέλιξη ξαφνικά όλοι σταμάτησαν και κοιτούσαν επίμονα τον ουρανό. Ήταν κάτι σαν αυγό που κινούνταν αργά, αργά, αργά…Όλοι κοιτούσαν ψηλά, ενώ έπεφτε στη γη μία ασημί λάμψη.

Ήμασταν έκπληκτοι. Δεν είχαμε δει στο παρελθόν ποτέ κάτι τέτοιο. Από την μέρα που το είδαμε σοκαριστήκαμε» αναφέρει ο παλαίμαχος άσος.

Ήταν εξωγήινοι τελικά; Οι ποδοσφαιριστές της Πιστοϊέζε, Ρόμολο Τούτσι και Ρονάλντο Λόμι δεν έχουν καμία αμφιβολία για αυτό. Ο Τούτσι όποιος βρίσκεται στην όγδοη δεκαετία της ζωής του αισθάνεται ευλογημένος για το γεγονός πως ήταν αυτόπτης μάρτυρας αυτού του παράξενου γεγονότος.

«Ήμουν τόσο περίεργος και συνάμα πολύ χαρούμενος γιατί εκείνα τα χρόνια όλοι μιλούσαν για UFO και εξωγήινους και εμείς είχαμε αυτή την εμπειρία.

Τους είδαμε, τους είδαμε απευθείας, στα αλήθεια». Ο Τούτσι εμφανίζεται βέβαιος πως το UFO προέρχεται από κάποιο άλλο μέρος του γαλαξία.

«Στα αλήθεια το πιστεύω. Βρισκόμασταν στο στάδιο και τους είδαμε. Ήταν κάτι σπουδαίο να το παρατηρούμε».

Η Φιορεντίνα την δεκαετία του ’50 θεωρούνταν μία από τις κορυφαίες ομάδες του πλανήτη. Την επόμενη σεζόν κατέκτησε εύκολα το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας της τερματίζοντας 12 βαθμούς πάνω από την Μίλαν.

Ο επισκέπτης από το διάστημα ήθελε προφανώς λίγη διασκέδαση. Η Φιορεντίνα αποτέλεσε μία έξυπνη επιλογή. Αγαπούν όμως το ποδόσφαιρο οι εξωγήινοι; Το μυστήριο καλά κρατεί…

 

ΠΗΓΗ:BBC

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:

pinnokio.gr

Τα μεγάλα ορόσημα της μόδας


Του Γιώργου Κόκουβα

Εξ ορισμού, η μόδα έρχεται, βλέπει και απέρχεται. Μαζί της φέρνει ρούχα και αξεσουάρ που έχουν ημερομηνία λήξης στο χρηματιστήριο των fashionistas – ακόμη κι αν αναφερόμαστε σε εποχές που ο όρος “fashionistas” δεν υπήρχε.

Υπήρχαν όμως οι κορσέδες, που με τα χρόνια αντικαταστάθηκαν από strapless φορέματα. Υπήρχαν τα μεσαιωνικά κρινολίνα με τα «σιδερένια κλουβιά» τους στη βάση, που μεταμορφώθηκαν σε κολάν τα οποία δεν αφήνουν τίποτα στην φαντασία. Και οι πλατφόρμες έγιναν λευκά αθλητικά sneakers, οι μπότες έγιναν μοκασίνια, τα αριστοκρατικά ημίψηλα, χίπικα jockeys.

Και όλα τα παραπάνω πέρασαν από πολλές ντουλάπες, γνώρισαν δόξα, γνώρισαν κατακραυγή, και τελικά κατέληξαν μία ακόμη υποσημείωση στην Ιστορία της μόδας. Υπάρχουν, όμως και εκείνα τα «κομμάτια» που ήρθαν για να μείνουν μια και καλή, και να γραφτούν με μεγάλα γράμματα στην ίδια Ιστορία, ως τεράστια κεφάλαιά της. Εκείνα που από την στιγμή που εμφανίστηκαν πάνω στα ανθρώπινα σώματα, δεν ξαναβγήκαν από την καθημερινότητά μας, από την ντουλάπα μας, από την γκαρνταρόμπα μας. Καιρός να μάθουμε πώς… μπήκαν στην ζωή μας.

*Η μίνι φούστα
Το «προνόμιο» στην φούστα που τελειώνει πάνω από το γόνατο το είχαν μόνο οι σκλάβοι και οι μονομάχοι της αρχαιότητας. Αργότερα, την φόρεσαν κάτω από την πανοπλία τους οι μεσαιωνικοί πολεμιστές. Και τελικά, χρειάστηκε το ημερολόγιο να δείξει 1964 για να φτάσει στο κοινό που πραγματικά μπορούσε να τις αναδείξει: τις γυναίκες του 20ου αιώνα – μέχρι τότε, ένα τέτοιο θέαμα θα θεωρούταν τουλάχιστον ασεβές.

«Εφευρέτης» της μίνι φούστας θεωρείται η Mary Quant, ιδιοκτήτρια ενός διάσημου καταστήματος ρούχων στο Λονδίνο, του Bazaar, στο οποίο πειραματιζόταν με τα μήκη φούστας στις αρχές των ‘60s. Η ευτυχής συγκυρία της άνθησης της περίφημης σκηνής του «Swinging London» εκείνη την εποχή, βοήθησε την ευρεία αποδοχή της φούστας… μικρού μήκους, όταν η Quant την παρουσίασε το 1964. Φυσικά, η φούστα ξεπούλησε και γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανάμεσα στους fashionistas της εποχής, και η Quant αποφάσισε να την ονομάσει mini, προς τιμή του αγαπημένου της αυτοκινήτου, του μοντέλου Mini της βρετανικής BMC. Αργότερα, ανέλαβαν να την καθιερώσουν οι μεγάλοι μόδιστροι της εποχής, όπως ο Andre Courreges, o Yves Saint-Lauren και ο Paco Rabanne την δόξασαν, παρά τις αντιδράσεις της πουριτανικής ευρωπαϊκής κοινωνίας, που την χαρακτήρισε τότε «πρόκληση για βιασμό». Σήμερα, δεν λείπει από την γκαρνταρόμπα καμίας γυναίκας.

*Το τζιν
Ένα κομμάτι ύφασμα ξεκίνησε από την πόλη Nimes της Γαλλίας, ταξίδεψε μέχρι την Αμερική, ονομάστηκε (ακριβώς εξαιτίας της προέλευσής του) denim – δηλαδή de Nimes και μεταμορφώθηκε σε «περιθωριακό παντελόνι, το οποίο φορούσαν μόνο οι cowboys και οι εργάτες εργοστασίων. Μάλιστα, μέχρι το 1950, τα ανδρικά jeans είχαν το φερμουάρ στο μπροστινό μέρος και τα γυναικεία στο πλάι, ενώ θεωρούνταν περισσότερο «φόρμες εργασίας» παρά παντελόνια – ενδεικτικά αναφέρουμε πως η Levi’s μέχρι τότε ονόμαζε τα προϊόντα της «φόρμες».

Η εξέλιξη της «φόρμας» στο παντοδύναμο έκτοτε blue jean έγινε χάρη στον James Dean. Ο γνωστός ηθοποιός το έκανε μόδα σε μια νύχτα – εκείνη της πρεμιέρας της ταινίας του «Επαναστάτης χωρίς αιτία». Γρήγορα, το παντελόνι έγινε σύμβολο της επαναστατικότητας των Αμερικανών greasers και μάλιστα απαγορεύτηκε σε θέατρα, εστιατόρια και σχολεία. Μέχρι που, όπως γίνεται με όλα τα «καινά δαιμόνια», αποδαιμονοποιήθηκε λόγω συνήθειας – και αφού εκατομμύρια νέοι σε όλο τον κόσμο τα φορούσαν καθημερινά. Mέχρι να μπουν τα ‘70s τα blue jeans είχαν γίνει όχι απλώς μόδα, αλλά αυτονόητο κομμάτι της γκαρνταρόμπας σχεδόν κάθε ανθρώπου στον κόσμο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά πλέον η πάλαι ποτέ «φόρμα» κατασκευάζεται σε μορφές skinny, tapered, straight, boot cut, narrow-bottom, anti-fit, flare, και ποιος ξέρει σε πόσες ακόμη εκδοχές που θα σκαρφιστούν οι εταιρίες ενδυμάτων.

*Το “little black dress”
Η πρωτοπόρα Coco Chanel έβαλε τις βάσεις κατά την δεκαετία του ’20, όταν οραματίστηκε ένα γυναικείο φόρεμα διαχρονικό, ευέλικτο, προσιτό και «ουδέτερο». Το φόρεμα αυτό, το παρουσίασε στην Vogue το 1926, με απλές διαγώνιες γραμμές, μεσαίο μήκος και με το όνομα «Chanel’s Ford». Το περιοδικό τότε προέβλεψε πως το LBD (έγινε τόσο γρήγορα επιτυχημένο που απέκτησε ακρωνύμιο) θα γινόταν «ένα είδος φόρμας για κάθε γυναικείο γούστο».

Κι όντως, έτσι έγινε. Μπορεί να πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να καθιερωθεί πλήρως, αλλά πλέον θεωρείται απαράβατος κανόνας στους κύκλους της μόδας πως «κάθε γυναίκα οφείλει να έχει ένα τέτοιο φόρεμα», που είναι τόσο απλό ώστε να μην επηρεάζεται από την μόδα και να μπορεί να συνδυαστεί κατάλληλα για να ταιριάξει από μια μέρα στην δουλειά μέχρι μια κομψή βραδινή έξοδο. Σημείο-τομή στο εμπορικό ζενίθ του LBD ήταν η εμφάνιση της Audrey Hepburn στο «Breakfast at Tiffany’s» με το περίφημο φόρεμα του Hubert de Givenchy.

*Τα μεγάλα γυαλιά ηλίου
Ευγενική χορηγία της Jackie O, τα ευμεγέθη γυαλιά ως κομψό αξεσουάρ έγιναν hit εν ριπή οφθαλμού. Φυσικά, η πρώτη κυρία των ΗΠΑ δεν σκέφτηκε μόνο την κομψότητά της όταν ζήτησε να φτιάξουν ειδικά για αυτή τέτοιου είδους γυαλιά: Οι παπαράτσι δεν την άφηναν σε ησυχία, και έτσι τα χρειαζόταν για να μην είναι αναγνωρίσιμη στις εξόδους της. Τελικά, κατάφερε το ακριβώς αντίθετο: Ακόμη και σήμερα, κάθε φορά που βλέπουμε τέτοια γυαλιά στον δρόμο, μνημονεύουμε την κυρία Kennedy. Και η αλήθεια είναι πως τα βλέπουμε πολύ, υπερβολικά πολύ συχνά.

*Η γραβάτα
Ώρα για λίγη ανδρική μόδα, και συγκεκριμένα για το αναγκαίο στιλιστικό κακό που «πνίγει» κάθε άνδρα που σέβεται την επίσημη δημόσια εμφάνισή του. Η γραβάτα όπως περίπου την γνωρίζουμε σήμερα προήλθε από την Κροατία κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48). Οι Κροάτες μισθοφόροι, ως διακριτικό, φορούσαν ένα ύφασμα δεμένο στον λαιμό τους, το οποίο τράβηξε την προσοχή των Γάλλων. Οι τελευταίοι ονόμασαν το αξεσουάρ «cravat», από το «Croates» και το «Hrvati», που είναι η αντίστοιχη γαλλική και κροατική λέξη για την εθνικότητα των βαλκάνιων γειτόνων μας.

Το καίριο βήμα έγινε αρκετά αργότερα, τον 19ο αιώνα. Μέχρι τότε τα παπιγιόν, τα υφάσματα, οι «μπαντάνες» και κάθε λογής αξεσουάρ διεκδικούσαν με επιτυχία το μερίδιο της γραβάτας στον ανδρικό λαιμό. Η έλευση της Βιομηχανικής Επανάστασης, όμως, έφερε την ανάγκη για ένα αξεσουάρ που θα μπορούσαν οι άνδρες να φορέσουν εύκολα και γρήγορα, χωρίς να λύνεται. Η σημερινή γραβάτα είχε επισήμως γεννηθεί. Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, άλλαξε πολλά μήκη (αρχικά ήταν πολύ πιο κοντή, αφού πάντα συνόδευε γιλέκο και δεν φαινόταν η άκρη της), πολλά… πλάτη και πολλά σχέδια (στα ‘60s εμφανίστηκαν τα πιο pop σχέδια, ενώ μέχρι τότε την πρωτοκαθεδρία είχαν οι διαγώνιες ρίγες, που ξεκινούσαν από την καρδιά με κατεύθυνση προς το δεξί χέρι, το «σπαθί» των ανδρών), αλλά πάντοτε παρέμεινε απαραίτητο κομμάτι της ανδρικής γκαρνταρόμπας.

*Η γόβα στιλέτο
Το απόλυτο «εργαλείο» των femme fatales κάποτε το φορούσαν… άνδρες. Οι αυλικοί του 19ου αιώνα τα φορούσαν για να έχουν το κατάλληλο αρχοντικό ύψος και την ανάλογη στάση του σώματος, ενώ η πρώτη επίσημη αναφορά τους με αυτό το όνομα γίνεται το 1906, όταν ο Andre Perugia σχεδίασε το γνωστό μακρύ τακούνι που μοιάζει με λεπίδα. Την πιο «αισθησιακή» του χρήση την απέκτησε κατά την δεκαετία του ’50, ενώ μέσα στα επόμενα χρόνια, γνώρισαν ξανά την πτώση, χάρη στην έξαρση των flat παπουτσιών της εποχής των Beatles. Από τα ‘70s και μετά, επανήλθαν στο προσκήνιο χάρη στο «Needle» του Μανόλο Μπλάνικ, ενώ γνώρισαν ακόμη μεγαλύτερη άνθηση τα τελευταία δέκα χρόνια, όταν οι γυναίκες αποφάσισαν πως το στιλέτο ταιριάζει ακόμη και με casual look, με ένα τζιν παντελόνι για παράδειγμα στην δουλειά.

ΠΗΓΗ:

in2life.gr

Σπιτική Κουζίνα: 4 αθηναϊκοί δήμοι μας… ταΐζουν


Tης Ηρώς Κουνάδη

Πριν από τρία-τέσσερα χρόνια θα ακουγόταν εξωπραγματικό: Τέσσερις αθηναϊκοί δήμοι παραχωρούν τέσσερις διαφορετικούς χώρους σε μια εταιρεία catering –μεταξύ άλλων– κι εκείνη, στο πλαίσιο του προγράμματος εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, ετοιμάζει καθημερινά επτά-οκτώ γεύματα, τα οποία προσφέρει σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές σε όλους. Δεν χρειάζεται να είσαι δημότης, δεν χρειάζεται να διαθέτεις κάρτα ανεργίας ή δικαιολογητικά πολύτεκνου. Δεν θα σου ζητήσουν χαρτιά. Το μόνο που χρειάζεται να φέρεις είναι την όρεξή σου, και 2,50€ για κάθε μερίδα φαγητού.

Πού συμβαίνουν όλα αυτά;

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε πέρυσι από τον Δήμο Αχαρνών, και εξαπλώθηκε ταχύτατα σε τρεις ακόμα δήμους: τη Νέα Σμύρνη, την Ηλιούπολη και τον Άλιμο. Ο όμιλος εταιρειών Salas, που διαχειρίζεται μεταξύ άλλων την InterSalas Catering και τις αίθουσες Αρίων, βάζει το φαγητό, οι δήμοι βάζουν τις αίθουσες και ο κόσμος την… όρεξη και την συμμετοχή, που συχνά ξεπερνά τα εκατό άτομα την ημέρα.

«Η Σπιτική Κουζίνα ήταν μια πρωτοβουλία του Ομίλου Salas, στο πλαίσιο του προγράμματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, σε συνέργια πάντα με τους Δήμους, χωρίς τους οποίους δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί» λέει ο Θωμάς Μπιζιργιάννης, από το Γραφείο Τύπου του Ομίλου. «Αρχικά η ιδέα ήταν να το κάνουμε για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, αλλά η πραγματικότητα μας διέψευσε. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τεράστια».

(Πιστοποιημένο) ταπεράκι για το σπίτι

Οι μπουφέδες στήνονται καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, και λειτουργούν από τις 11.30 έως τις 15.30 περίπου (στη Νέα Σμύρνη το ωράριο είναι 12.00-16.00, ενώ στις Αχαρνές 11.00-15.00). Τα αχνιστά πιάτα αλλάζουν ανάλογα με την ημέρα και τα εποχικά υλικά, και περιλαμβάνουν οκτώ έως δέκα διαφορετικές νοστιμιές, αυστηρά και μόνο ελληνικής κουζίνας, όπως γιουβέτσι, μουσακά, κατσικάκι ή κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο. «Η φιλοσοφία είναι να προσφέρουμε ό,τι θα μαγείρευε η ελληνίδα νοικοκυρά στο σπίτι. Έτσι, καλύπτουμε όλα τα γούστα. Σε όλους αρέσει η ελληνική κουζίνα» λέει ο κ. Μπιζιργιάννης.

Στα σημεία διανομής θα συναντήσετε… τους πάντες: νεαρούς φοιτητές, εξίσου νεαρούς ανέργους, καλοντυμένους συνταξιούχους, νεαρές μαμάδες, εργαζόμενους στα διπλανά γραφεία που πετάχτηκαν για το ταπεράκι της ημέρας. «Πολύς κόσμος έρχεται γιατί εξοικονομεί όχι μόνο χρήματα, αλλά και χρόνο» λέει ο κ. Μπιζιργιάννης. «Η ποιότητα των φαγητών είναι επίσης πολύ σημαντικό κριτήριο: Έχουμε πιστοποίηση ISO 22000, οι σεφ μας μαγειρεύουν με φρέσκα, εποχικά υλικά, και κάθε μέρα αναγράφεται το μενού της επόμενης, για να μπορεί ο κόσμος να προγραμματίσει τις επισκέψεις του. Οι περισσότεροι επισκέπτες μας είναι τακτικοί, και ξέρουν τι να περιμένουν».

Η φιλοσοφία είναι ότι παίρνετε όσες μερίδες θέλετε, σε πακέτο για το σπίτι ή το γραφείο, όπως θα κάνατε, για παράδειγμα, σε ένα super market –πληρώνοντάς το, όμως, στη μισή τιμή: 2,50€ ανά μερίδα, επαναλαμβάνουμε, για όποιον δεν το συγκράτησε.

Στον μπουφέ της Νέας Σμύρνης

Πέμπτη πρωί, 12.15, και ο «μπουφές» στη γωνία Αρτάκης και Εθνικής Στέγης έχει ουρά που φτάνει μέχρι την πόρτα της αίθουσας. «Έρχομαι σχεδόν κάθε μέρα» μου λέει ο κύριος Κώστας, 62 ετών. «Στην αρχή δεν το είχε μάθει κανένας, κι ήταν πιο ωραία. Έπιανες και την κουβέντα σου, έκανες και το καλαμπούρι σου. Τώρα έχει ουρές, και τρέχουν να τους εξυπηρετήσουν όλους. Το φαγητό, όμως, είναι καλό» και μου δείχνει την «βιτρίνα» του μπουφέ όπου είναι απλωμένο το μενού της ημέρας: φασολάκια με πατάτες, γιουβέτσι με κοτόπουλο, μακαρόνια με κεφτεδάκια και κόκκινη σάλτσα, ογκρατέν με ριγκατόνι, λουκάνικα και ζαμπόν, λαχανοντολμάδες και σπανακόρυζο.

Δύο χαμογελαστές κυρίες, γύρω στα 50, γεμίζουν τις αλουμινένιες συσκευασίες με ταχύτητα αστραπής. Παρ’ όλα αυτά, κάποιος διαμαρτύρεται όταν μία γιαγιά ρωτάει περισσότερες λεπτομέρειες για το γιουβέτσι: «κουβέντα θα πιάσετε; Έχουμε και δουλειές». Μπαίνει μια μαμά με τον πιτσιρίκο της στην αγκαλιά, και το κλίμα αλαφραίνει. «Καλώς τον Ορέστη!», «πώς μεγάλωσες έτσι εσύ;». Γειτονιά. Μία κοπέλα με ριγέ σκουφάκι και λευκή ποδιά που γράφει Salas κρεμάει στον τοίχο τον μαυροπίνακα με το μενού της επόμενη μέρας: γιουβαρλάκια, μοσχαράκι κοκκινιστό, κοτόπουλο μπιφτέκι, γίγαντες.

Φτάνω στον μπουφέ, και η κυρία μπροστά μου ζητάει την τελευταία μερίδα λαχανοντολμάδες. Δεύτερη κυρία πίσω μου, μεγαλύτερη σε ηλικία, απογοητεύεται: «τελείωσαν, ε;». Η πρώτη λέει ότι θα πάρει κάτι άλλο, ακολουθεί ευγενική διαφωνία, «όχι, δεν πειράζει» και από τις δύο πλευρές. «Βάλε μου σπανακόρυζο, δώσε στην κυρία τους λαχανοντολμάδες» σκύβει και ψιθυρίζει στην υπάλληλο με το σκουφάκι. Παίρνω γιουβέτσι και ογκρατέν, σε δύο λαχταριστές μερίδες, για το γραφείο. Δύο εξίσου γενναιόδωρες φέτες χωριάτικο ψωμί μπαίνουν στη σακούλα κερασμένες.

Η κρίση θέλει… σπιτική κουζίνα

Το εντυπωσιακό, σύμφωνα με τον κ. Μπιζιργιάννη, είναι ότι δεν παρατηρούνται ιδιαίτερες διαφορές στην προσέλευση του κόσμου από δήμο σε δήμο, κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι δήμοι που «τρέχουν» το πρόγραμμα δεν είναι από εκείνους που φημίζονται για τα υψηλά ποσοστά ευπαθών κοινωνικών ομάδων ανάμεσα στους κατοίκους τους.

«Κοντά στα σημεία όπου γίνεται η διανομή στους περισσότερους δήμους υπάρχουν και άλλες κοινωνικές παροχές: κοινωνικά παντοπωλεία, δημοτικά ιατρεία κλπ. Οι δήμοι καλύπτουν μεγάλο εύρος κοινωνικών παροχών. Όλα αυτά βέβαια δεν είναι θέμα της κρίσης, θα έπρεπε να έχουν γίνει καιρό πριν. Κάλλιο αργά, όμως, παρά ποτέ» καταλήγει ο κ. Μπιζιργιάννης, αφήνοντάς μας με την υπόσχεση ότι πολύ σύντομα (μέσα στον επόμενο μήνα, για την ακρίβεια) η Σπιτική Κουζίνα θα επεκταθεί σε περισσότερους δήμους.

Προς το παρόν, τα σημεία όπου στήνονται οι Σπιτικές Κουζίνες των Δήμων είναι τα εξής:

Δήμος Αλίμου: Λεωφόρος Ιωνίας 96, τηλ.: 213 2008044
Δήμος Ηλιούπολης: Μνησικλέους και Ύδρας, τηλ.: 210 9970009
Δήμος Αχαρνών: Πλατεία Καράβου, τηλ.: 210 2478505
Δήμος Νέας Σμύρνης: Αρτάκης και Εθνικής Στέγης, τηλ.: 213 2025937

ΠΗΓΗ:

in2life.gr

 

Το πλήρωμα του Κολούμπια δεν ήξερε ότι θα πέθαινε- Είχε δικαίωμα να ξέρει;


Μία δεκαετία συμπληρώνεται σήμερα από την 1η Φεβρουαρίου του 2003, όταν τα επτά μέλη του πληρώματα του διαστημικού λεωφορείου έχασαν τη ζωή τους. Φοβερές αποκαλύψεις για το τραγικό δυστύχημα που βαραίνει τη NASA.

Το στέλεχος της NASA, Γουέιν Χέιλ, υπεύθυνος για τον έλεγχο της αποστολής και από τους πρώτους που αποδέχθηκε το σφάλμα, αναφέρει: «Θεώρησα πως ήταν προτιμότερο να μην ξέρουν. Δεν θα ήταν καλύτερο να έχουν μία επιτυχημένη πτήση και να πεθάνουν απρόσμενα κατά την είσοδό τους στην ατμόσφαιρα, από το να γνωρίζουν πως δεν είχαν να ελπίζουν σε τίποτα;».

Το λεωφορείο επέστρεφε στη Γη ύστερα από μία δεκαέξι ημερών αποστολή, όταν και κατακερματίστηκε είκοσι χιλιόμετρα πάνω από το Τέξας. Ο κ. Χέιλ έλαβε την κρίσιμη απόφαση να μην πει τίποτα στους μελλοθάνατους. Οι υπεύθυνοι γνώριζαν πως το λεωφορείο είχε υποστεί ζημιά που δεν θα του επέτρεπε να ξαναμπεί στην ατμόσφαιρα της Γης.

Δεν υπήρχε τρόπος διόρθωσης της ζημιάς. Το πλήρωμα βρισκόταν πολύ μακριά από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και δεν υπήρχε χρόνος για να αποσταλεί διαστημικό λεωφορείο διάσωσης. Υπήρχε μία τρύπα μεγέθους χαρτοφύλακα στην πτέρυγα του λεωφορείου προκύψασα ήδη κατά την απογείωσή του.

Ο Γουέιν Χέιλ θυμάται:

«Μετά από ένα μίτινγκ της Ομάδας Διαχείρισης της Αποστολής, ενημερώθηκα πως δε μπορούσε να γίνει τίποτα για τη βλάβη που εμφάνιζε το λεωφορείο στο Σύστημα Θερμικής Προστασίας. Αφού είχε καταστραφεί οριστικά, ήταν καλύτερο να μη γνωρίζουν τίποτα».

Μάλιστα, ο κυβερνήτης, αφού δεν ήξερε πως βρισκόταν προ τετελεσμένου γεγονότος, προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο του διαστημικού οχήματος λίγο πριν τον θάνατό του. Άλλα μέλη της αποστολής προσπαθούσαν να αναφέρουν στο Κέντρο Ελέγχου τα προβλήματα του διαστημόπλοιου.

Σήμερα, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, με ειδική εκδήλωση το αμερικανικό κράτος θα αποτίσει φόρο τιμής στους αδικοχαμένους αστροναύτες για τις υπηρεσίες τους στις ΗΠΑ. Μεταξύ των παρευρισκομένων θα είναι και τα 12 παιδιά των μελών της αποστολής που έμειναν ορφανά.

Τα μέλη της αποστολής ήταν οι:

Ντέιβιντ Μπράουν

Ρικ Χάσμπαντ

Λορέλ Κλαρκ

Καλπάνα Τσόλα

Μάικλ Άντερσον

Γουίλιαμ ΜακΚουλ

Ιλάν Ραμόν

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

 

Γιατί εξαφανίζονται τα περίπτερα από τους δρόμους της Αθήνας


Προκειμένου να απελευθερωθούν χώροι στα πεζοδρόμια της Αθήνας, τριακόσια περίπτερα αναμένεται να κατεδαφιστούν. Ένα στα τρία περίπτερα της πρωτεύουσας δεν λειτουργεί και ο δήμος αποφάσισε πως φρόνιμο θα ήταν να ξηλωθούν. Τα περισσότερα εκ των περιπτέρων που αναμένεται να γκρεμιστούν βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας.

Οι περιπτερούχοι βίωσαν την κρίση στο πετσί τους, καθώς είδαν την περιουσίας τους να χάνει απότομα την αξία της. Παράλληλα, οι συχνές κλοπές και η αυξανόμενη…. γκετοποίηση του κέντρου επέταξαν το κλείσιμο ορισμένων περιπτέρων, είτε λόγω συχνών κλοπών, είτε λόγω φόβου. Ακόμη, το γεγονός ότι λόγω σχετικής νομοθεσίας τα περίπτερα μπορούσαν και μεταφέρονταν σωρηδόν σε πολυσύχναστους δρόμους, ανέβασε τον ανταγωνισμό και τα κατέστησε αμφίβολης βιωσιμότητας. Πάντως, γενικά ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος, καθώς μόνο ο δήμος Αθηναίων φιλοξενούσε 1.080 περίπτερα μόλις πριν από λίγα χρόνια.

Εκτός των τριακοσίων περιπτέρων, υπάρχουν ακόμα αρκετά τα οποία παραμένουν κλειστά, είτε οριστικά, είτε μέχρι να βρεθεί τρόπος αξιοποίησής τους.

Τα περίπτερα έλκουν την καταγωγή τους από τον αιώνα των Παγκοσμίων Πολέμων, όταν και οι ανάπηροι πολέμου λάμβαναν ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα περίπτερα. Βέβαια, αρχικά το μέγεθός τους ήταν κατά πολύ μικρότερο. Με την Ολυμπιάδα του 2004, τα περίπτερα ανέβηκαν κατακόρυφα ως «χρηματιστηριακή αξία».

Μετά από την ακμή, βέβαια, έρχεται η παρακμή. Η αύξηση της φορολόγησης των τσιγάρων ήταν το πρώτο «χτύπημα». Ακολούθησε η «πατητή» ύφεση και η απελευθέρωση του επαγγέλματος.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Απόφαση σοκ: Οι δωρητές σπέρματος δικαιούνται να βλέπουν τα παιδιά τους!


Δωρητές σπέρματος κέρδισαν διά της δικαστικής οδού το δικαίωμα να μπορούν να βλέπουν τα βιολογικά παιδιά τους και να έχουν ρόλο στις ζωές αυτών. Η απόφαση αυτή αφορά χιλιάδες άνδρες και προκαλεί ακόμη πιο καίρια τα – ηθικά και μη – διλήμματα που σχετίζονται με τη δωρεά σπέρματος, αλλά και με τις ομοφυλόφιλες οικογένειες.

Το Τμήμα Οικογενειακού Δικαίου του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βρετανίας με χθεσινή του απόφαση ανοίγει πλέον το δρόμο στους δωρητές σπέρματος να διεκδικούν μία θέση στις ζωές των απογόνων τους. Οι δικαστές αποφάνθηκαν πως οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά έχουν δικαιώματα τα οποία οι δωρητές πρέπει να σέβονται. Ωστόσο, αποφάσισαν πως το δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει εκ νέου το νομικό πλαίσιο που σχετίζεται με τη σύνδεση δωρητή και παιδιών.

Η απόφαση πάρθηκε κατά την εκδίκαση μίας διαμάχης μεταξύ τριών ομοφυλοφίλων ζευγαριών, δύο γυναικείων κι ενός ανδρικού. Η υπόθεση αφορούσε δύο ομοφυλόφιλους δωρητές, που έχουν σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ τους. Ο ένας δώρισε το σπέρμα του κι ένα ζευγάρι λεσβιών τις οποίες γνώριζε από πριν, έκανε δύο παιδιά. Ο σύντροφός του δώρισε το σπέρμα του και απέκτησε παιδί ένα άλλο λεσβιακό ζευγάρι που γνώριζε.

Στην αρχή η μεταξύ τους ανεπίσημη συμφωνία δεν προέβλεπε κανένα καθήκον από πλευράς δωρητών. Ωστόσο, η κατάσταση άλλαξε όταν οι δύο δωρητές αιτήθηκαν στο δικαστήριο να έχουν πρόσβαση στα παιδιά. Μάλιστα, ο ένας ζήτησε να ζουν μαζί του τα παιδιά κάποιες μέρες. Το δικαστήριο αρνήθηκε κατηγορηματικά ακόμα και να σκεφτεί κάτι τέτοιο. Τα γυναικεία ζευγάρια αντέδρασαν με την αιτιολογία ότι σχετική απόφαση θα διατάρασσε την οικογενειακή τους ζωή.

Μέχρι σήμερα, ο νόμος, όπως είχε καθοριστεί πριν πέντε χρόνια από την πράξη περί Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας, ηρνείτο την επικοινωνία των δωρητών που δεν έχουν καμία νομική ή συγγενική σχέση με το βιολογικό τους παιδί. Η μόνη περίπτωση που προβλέπεται επαφή του δωρητή με το παιδί είναι όταν αυτό μεγαλώνει χωρίς πατέρα ή μητέρα.

Το επόμενο βήμα για τους δωρητές σπέρματος θα είναι να καταφέρουν να κερδίσουν το δικαίωμα να επικοινωνούν με το παιδί τους, ακόμα κι αν δεν είναι υπεύθυνοι για την ανατροφή του.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

 

Το ΔΝΤ παραδέχθηκε (και επίσημα) πως απέτυχαν οι προβλέψεις για την Ελλάδα


Τέλη Φεβρουαρίου θα βρίσκεται το κλιμάκιο της τρόικας στην Αθήνα για την επιθεώρηση του ελληνικού προγράμματος, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Τζέρι Ράις.

Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ θα παραμείνουν στην Αθήνα μέχρι τα μέσα Μαρτίου, με σκοπό να εξετάσουν την πρόοδο που για την εφαρμογή των μέτρων και των διαρθρωτικών αλλαγών, όπως ανέφερε ο κ. Ράις, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στα γραφεία του Ταμείου στην Ουάσιγκτον, προσθέτοντας ότι οι ελληνικές αρχές είναι δεσμευμένες για την υλοποίησή τους.

Στην ερώτηση ότι «στις 3 Ιανουαρίου, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ εξέδωσε έκθεση με τον Ντάνιελ Λι και, σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, αυτό που έγραψε είναι ένα καταπληκτικό mea culpa και ότι η εφημερίδα «Washington Post» υποστήριξε ότι «κορυφαίος οικονομολόγος του ΔΝΤ αναγνώρισε ότι το Ταμείο τίναξε στον αέρα τις προβλέψεις του για την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, επειδή δεν κατανόησαν πλήρως πως οι προσπάθειες λιτότητας της κυβέρνησης θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την οικονομική ανάπτυξη». Μπορείτε να μας πείτε τη θέση του ΔΝΤ, επειδή ο κ. Μπλανσάρ είναι ο κορυφαίος οικονομολόγος εδώ στο ΔΝΤ; », ο κ. Ράις απάντησε ως εξής: «Έχεις δίκιο», σημειώνοντας ότι τόσο ο κ. Μπλανσάρ όσον και η κ. Λαγκάρντ έχουν μιλήσει εκτενώς γι’ αυτό το θέμα. «Πρέπει να πάμε πίσω το 2010, που όλοι ήταν πολύ αισιόδοξοι στις προβλέψεις τους για την ανάκαμψη της Ελλάδας -όπως επισήμανε-, τονίζοντας ότι δεν είχαν συνυπολογίσει την επίπτωση των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής στη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την πολιτική κρίση που επηρέασε την κατάσταση στην Ελλάδα και καθυστέρησε την υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Όταν έγιναν φανερές οι συνθήκες και ήταν διαφορετικές, εμείς κινηθήκαμε όσο γρήγορα μπορούσαμε» – δήλωσε ο κ. Ράις -, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι «ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι μόνο μια συνιστώσα για το πως αναλύεται σε κάθε χώρα».

Στη συνέχεια, διατύπωσε την άποψη ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν κάποια μαθηματική παλινδρόμηση που με μηχανιστικό τρόπο καθορίζει την δημοσιονομική προσαρμογή που πρέπει να γίνει σε κάθε χώρα. Και σε κάθε χώρα είναι πολύ διαφορετική. «Είναι πολύ υγιές πράγμα που το ΔΝΤ και ο Ολιβιέ Μπλανσάρ ήταν απολύτως διαφανείς για το πώς έγινε αυτό, για το συνολικό πλαίσιο, κι αυτή είναι η βάση που θέλουμε να προχωρήσουμε. Επομένως, ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής έχει προσαρμοστεί σε συνεχή βάση από το 2010», ανέφερε.

Συνομιλίες για Κύπρο

Απαντώντας σε ερωτήσεις για την Κύπρο, κ. Ράις τόνισε ότι οι διεθνείς δανειστές εργάζονται για να υπάρξει «βιώσιμη λύση», σημειώνοντας ότι οι αρχές της χώρας είχαν τη δυνατότητα να καλύψουν τις ανάγκες χρηματοδότησής τους μέσα από την εγχώρια αγορά τους τελευταίους μήνες και αναμένεται να είναι σε θέση να συνεχίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους, όπως δήλωσε. Επίσης, ανέφερε ότι οι συνομιλίες συνεχίζονται και το πρόγραμμα χρηματοδότησης είναι πιθανό να προχωρήσει μετά τις εκλογές στην Κύπρο.

Συνάντηση με πρόεδρο ΣΥΡΙΖΑ

Απαντώντας σε ερώτηση για την πρόσφατη συνάντηση στην έδρα του ΔΝΤ του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, με τον Ντέιβιντ Λίπτον, πρώτο αναπληρωτή γενικό διευθυντή του ΔΝΤ, ο κ. Ράις επανέλαβε αυτό που είχε δηλώσει ο εκπρόσωπος του Ταμείου μετά τη συνάντηση ότι είχαν μια «εποικοδομητική και ειλικρινή συζήτηση» για τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ. ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Μετά λοιπόν τα Μea Culpa  και τα συναφή, καιρός είναι να μάθουμε, ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ πλέον, ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ , εκείνοι ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, που επεδίωξαν με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΕΣΟ, να μαζέψουν ΑΜΕΣΑ όλο το ληξιπρόθεσμο ελληνικό χρέος Ή και το χρέος άλλων χωρών. Και δεν αναφερόμαστε σε νεφελώδεις καταστάσεις διαφορών funds και άλλων νομικών προσώπων ή σχημάτων , όπως π.χ. τραπεζικοί οργανισμοί. Πλέον πρέπει ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ , ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ που έχουν το μετοχολόγιο αυτών των αόρατων funds για να δούμε επιτέλους και τι κρύβεται πίσω από αυτήν την ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Να δούμε δηλαδή τα πραγματικά κίνητρα και τις πραγματικές αιτίες, ΤΟΥ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΥ ΛΑΩΝ…Το έγκλημα δεν είναι ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗ. Έχει ταυτότητα και υπόσταση…………….

 

Κανίβαλοι που έκαναν τον Χάνιμπαλ Λέκτερ… σχολιαρόπαιδο


Από τους «Μεταλλικούς Κυνόδοντες» στον «Βρικόλακα του Ανόβερο»

Τίποτα δεν προκαλεί τέτοιο αποτροπιασμό όσο ο άνθρωπος που προβαίνει σε κανιβαλισμό άλλων ανθρώπων.

Κι ενώ σε παλιότερες εποχές η ανθρωποφαγία ήταν γενικευμένη, με μια χούφτα «πρωτόγονες» φυλές να επιδίδονται ακόμα στην αποτρόπαιη αυτή πρακτική, στον «πολιτισμένο» ωστόσο κόσμο μας κάτι τέτοιο είναι ηθικά απαράδεκτο και ποινικά κολάσιμο.

Δεν θα κάνουμε ωστόσο λόγο για κανιβαλισμό εξαιτίας ανείπωτης πείνας, αλλά για υποθέσεις σαλεμένων ανθρώπων που έτρωγαν κατά συρροή ανθρώπους απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν ένστικτα που έχουν από καιρό εξοριστεί από τις οργανωμένες κοινωνίες.

Η σύγχρονη ψυχολογία έχει προτείνει πιθανές εξηγήσεις για τη φρικιαστική αυτή πράξη, καμιά ωστόσο δεν μπορεί να περικλείσει τον αποτροπιασμό της κοινωνίας στη θέα ή το άκουσμα τέτοιων ειδήσεων.

Ας δούμε λοιπόν μια σειρά από σύγχρονους κανιβάλους, έχοντας υπόψη μας ότι δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι που έχουν καταγραφεί στα εγκληματικά χρονικά…

Nikolai Dzhumagaliev – Καζακστάν

Το 1952 γεννιέται ο Nikolai Dzhumagaliev στο Καζακστάν της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Όσοι τον γνώριζαν, τον χαρακτήριζαν γλυκομίλητο, καλοντυμένο και ευγενικό τζέντλεμαν. Ήταν ωστόσο το 1979 όταν ο Dzhumagaliev αποφάσισε να ξεφορτωθεί τον κόσμο της πορνείας, αρχίζοντας να δολοφονεί μαζικά τις ιερόδουλες της χώρας του. Αργότερα παραδέχτηκε τον φόνο 7 ιερόδουλων, πιστεύεται ωστόσο ότι ο αριθμός των ανθρωποκτονιών του κυμαίνεται μεταξύ 50-100. Ο Dzhumagaliev, που πήρε το παρατσούκλι «Μεταλλικοί Κυνόδοντες», δεν έμεινε ωστόσο εκεί: μαγείρευε τμήματα των πτωμάτων, έτρωγε τα απομεινάρια και σέρβιρε ανθρώπινο κρέας στους φίλους του σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Η περιβόητη «γκουρμέ» κουζίνα του περιλάμβανε έθνικ πιάτα από τα θύματά του, με τις παρέες του να συνωστίζονται για να γευτούν τις λιχουδιές του. Η αποτρόπαιη πρακτική του αποκαλύφθηκε όταν δυο φίλοι του ανακάλυψαν στο ψυγείο του το κομμένο κεφάλι μιας γυναίκας, καθώς και ανθρώπινα έντερα. Ο Dzhumagaliev θα επικαλεστεί διαταραγμένη προσωπικότητα και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρείο, το 1989 ωστόσο θα αποδράσει και θα παραμείνει ελεύθερος μέχρι το 1991. Αφού εξέτισε την ποινή των 10 χρόνων(!) που του επιβλήθηκε, αποφυλακίστηκε και ζει πλέον σε συγγενείς του στην Ανατολική Ευρώπη. Μπορεί μάλιστα να ταξιδεύει ελεύθερα και έχει το προνόμιο να είναι ο μόνος ελεύθερος άνθρωπος της λίστας μας…

Οzgur Dengiz – Τουρκία

Το 1980 γεννιέται ο Οzgur Dengiz στην Άγκυρα. Σε ηλικία 17 ετών, σκοτώνει φίλο του και καταδικάζεται σε 10 χρόνια κάθειρξης, προτού συμπληρώσει ωστόσο 3 χρόνια στη φυλακή θα απελευθερωθεί με αναστολή. Στις 5 Ιουνίου 2007, ο Dengiz σκοτώνει τον Sedat Erzurumlu, έναν μηχανικό υπολογιστών που ισχυρίστηκε ότι ο Dengiz δεν μπορούσε να διαθέσει το ποσό που χρειαζόταν για να αγοράσει ένα laptop! Τρεις μήνες μετά, θα σκοτώσει χωρίς λόγο έναν σκουπιδιάρη και λίγες ώρες μετά θα δολοφονήσει έναν 55χρονο δημοτικό υπάλληλο, θα γδάρει το πτώμα του με έναν μπαλτά, θα φάει επιτόπου τμήμα της σάρκας του ωμό και θα βάλει την υπόλοιπη σορό σε μια σακούλα. Αργότερα θα ξεφορτωθεί το πτώμα σε μια χωματερή, κρατώντας ωστόσο την ανθρώπινη σάρκα στο ψυγείο του. Οι έρευνες της αστυνομίας θα οδηγήσουν τις Αρχές στο σπίτι του, όπου και θα ανακαλύψουν με τρόμο ανθρώπινα απομεινάρια στο ψυγείο του. Ο Dengiz θα συλληφθεί μη δείχνοντας ίχνος μεταμέλειας για τις πράξεις του, ισχυριζόμενος ότι νιώθει μια ακαταμάχητη έλξη για το ανθρώπινο κρέας: «Λατρεύω να τρώω ανθρώπινη σάρκα. Με κάνει να νιώθω υπέροχα. Είμαστε βλάκες που τρώμε βοδινό για τόσο μακρό χρονικό διάστημα». Ο Dengiz, που θα πάρει το παρατσούκλι «Κανίβαλος της Άγκυρας» θα σταλεί στη φυλακή για άγνωστο χρονικό διάστημα, με τον αριθμό των θυμάτων του να παραμένει επίσης άγνωστος…

John Bunting και Robert Wagner – Αυστραλία

Ο John Bunting έχει χαρακτηριστεί ως «ο χειρότερος κατά συρροή δολοφόνος της Αυστραλίας». Μεταξύ Αυγούστου του 1992 και Μαΐου του 1999, εκτέλεσε μια σειρά στυγερών δολοφονιών, που θα αποκαλυφθούν όταν τα απομεινάρια 8 ανθρώπων θα βρεθούν μέσα σε βαρέλια σε εγκαταλελειμμένο κτίριο. Ο Bunting ηγούταν ενός κύκλου δολοφόνων, που κάτω από τις εντολές του λήστευαν και δολοφονούσαν τα θύματά τους, βάζοντας στο στόχαστρο κυρίως ομοφυλόφιλους και παιδόφιλους. Το 2005 ωστόσο θα αποκαλυφθεί ότι ο John Bunting και ο Robert Wagner, μέλος της συμμορίας, προέβαιναν σε κανιβαλισμό των πτωμάτων, με τον συνεργό τους James Vlassakis να αποκαλύπτει: «Πετσόκοβαν τα πτώματα για να σιγουρευτούν ότι θα χωρέσουν στα βαρέλια, και κατόπιν τα έκοβαν και σε μικρότερα κομμάτια, αφαιρώντας τμήματα της σάρκας. Δεν είχαν καμία τύψη, ούτε δεύτερες σκέψεις. Ζέσταιναν στη φωτιά ένα τηγάνι, μαγείρευαν το κρέας και το έτρωγαν». Η αυστραλιανή κυβέρνηση, παρά τις πιέσεις του Τύπου και τη δημόσια κατακραυγή, δεν αποκάλυψε ποτέ περισσότερες λεπτομέρειες για τις κανιβαλιστικές πρακτικές του διδύμου, το οποίο πλέον εκτίει ισόβια κάθειρξη χωρίς τη δυνατότητα αναστολής…

Dorangel Vargas – Βενεζουέλα

Ο Dorangel Vargas γεννήθηκε το 1957 στη Βενεζουέλα και από παιδί χαρακτηριζόταν βίαιο και «περίεργο». Εξαιτίας της αλλόκοτης συμπεριφοράς του, η οικογένειά του πίστεψε ότι ήταν δαιμονισμένος, γι’ αυτό και τον έδιωξε από το σπίτι. Το 1995 θα τον βρει άστεγο και περιπλανώμενο, όταν και ξεκίνησε την κανιβαλιστική πρακτική του. Μέσα σε 4 χρόνια, μέχρι το 1999, ο Vargas σκότωσε και έφαγε τουλάχιστον 10 ανθρώπους. Όταν συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 1999 στην πόλη του San Cristobal, κοντά στα σύνορα με την Κολομβία, του αποδόθηκε το παρατσούκλι «Χάνιμπαλ Λέκτερ των Άνδεων». Σε συνέντευξή του δήλωσε: «Εννοείται ότι τρώω ανθρώπους, οποιοσδήποτε μπορεί να φάει ανθρώπινη σάρκα, πρέπει ωστόσο να την πλύνεις καλά και να τη γαρνίρεις σωστά για να αποφύγεις τις ασθένειες. Τρώω μόνο τα μέρη με μύες, κυρίως τους μηρούς, που είναι και οι αγαπημένοι μου. Φτιάχνω νοστιμότατο στιφάδο με τη γλώσσα και χρησιμοποιώ τα μάτια σε λαχταριστές και υγιεινές σούπες. Το ανθρώπινο κρέας είναι το καλύτερο». Ο Vargas προτιμούσε μάλιστα τη σάρκα των αντρών από των γυναικών, την ώρα που δήλωνε ότι απέρριπτε τους ευτραφείς, «γιατί έχουν πολύ χοληστερίνη», καθώς και τους ηλικιωμένους, «γιατί η σάρκα τους είναι μολυσμένη και πολύ σκληρή». Ο Dorangel Vargas κρατείται σήμερα σε κρατητήριο, χωρίς να έχει περάσει ωστόσο από δίκη, εξαιτίας της αμφίβολης διανοητικής του κατάστασης…

Enriqueta Marti – Ισπανία

Η Enriqueta Marti γεννήθηκε το 1868 στην περιφέρεια της Ισπανίας, σύντομα ωστόσο θα βρεθεί στη Βαρκελώνη δουλεύοντας ως οικιακή βοηθός και νταντά, καριέρα που θα άφηνε για χάρη της πορνείας. Δεν θα περάσει πολύς καιρός πριν αρχίσει να ζει διπλή ζωή: κατά τη διάρκεια της ημέρας, μασκαρευόταν σε ζητιάνα ζητώντας την ελεημοσύνη του κόσμου, απαγάγοντας ταυτόχρονα εγκαταλειμμένα παιδιά, τα οποία έστρεφε στην πορνεία ή απλά τα σκότωνε. Κι όταν έπεφτε το πυκνό σκοτάδι, η Enriqueta ντυνόταν με πανάκριβα ρούχα και φτιασίδια και συναντούσε πλούσιους αστούς στις προνομιούχες περιοχές της πόλης. Εξασκούσε παράλληλα και μαγεία, χρησιμοποιώντας τα απομεινάρια των θυμάτων της για να παρασκευάζει φίλτρα και μαντζούνια. Οι σοροί των παιδιών χρησιμοποιούνταν μάλιστα στην ολότητά τους: από το λίπος και το αίμα τους μέχρι τα μαλλιά και τα κόκαλά τους, όσο για το κρέας τους, το πουλούσε στη μαύρη αγορά σε ευκατάστατους αστούς ή παρασκεύαζε πανάκριβα «γιατρικά». Εξαιτίας της «ολιστικής» της προσέγγισης, τα απομεινάρια των παιδιών ήταν λιγοστά, οι Αρχές κατάφεραν ωστόσο να ταυτοποιήσουν τουλάχιστον 12 παιδιά στην οικία της, την ώρα που βρέθηκαν βαζάκια με διατηρημένα ανθρώπινα μέλη, πηγμένο αίμα, ανθρώπινα μαλλιά, σκελετοί, κονιορτοποιημένα οστά και άλλες φρικιαστικές χρήσεις του ανθρώπινου σώματος. Η Enriqueta Marti δολοφόνησε έναν τεράστιο αριθμό παιδιών και μωρών, με τον αριθμό να μην είναι ωστόσο ξεκάθαρος. Δεν θα δικαστεί βέβαια ποτέ, καθώς θα πεθάνει έναν χρόνο μετά τη σύλληψή της δολοφονημένη από τους τροφίμους της φυλακής…

Yoo Young-chul – Νότια Κορέα

Ο Yoo Young-chul είναι ένας νοτιοκορεάτης κατά συρροή δολοφόνος και κανίβαλος, ο οποίος ξεκίνησε από μικρή ηλικία κακοποιώντας και κατακρεουργώντας μικρά ζώα, αδίκημα για το οποίο μάλιστα θα καταδικαστεί. Ζούσε στη φτώχεια με τον πατέρα του, βετεράνο του Πολέμου του Βιετνάμ. Μεταξύ 2003 και 2004, ο Yoo Young-chul θα δολοφονήσει 21 ανθρώπους, κυρίως πόρνες και ευκατάστατους ηλικιωμένους, σκοτώνοντάς τους με σφυρί. Κατόπιν αποκεφάλιζε τα πτώματα και ξεφορτωνόταν το κεφάλι σε χωματερές. Ακρωτηρίασε τουλάχιστον 11 θύματα και έφαγε τη σάρκα και το συκώτι τους ωμά. Όταν ρωτήθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη για τις αποτρόπαιες πράξεις του, δήλωσε: «Οι γυναίκες δεν πρέπει να καταφεύγουν στην πορνεία και οι πλούσιοι πρέπει να ξέρουν τι κακό έχουν κάνει». Ο Young-chul καταδικάστηκε σε θάνατο στις 19 Ιουνίου 2005.

Alexander Spesivtsev – Ρωσία

Ο Alexander Spesivtsev γεννήθηκε το 1970 στη Ρωσία, με τον πατέρα του να τον κακοποιεί από παιδί. Μόλις ενηλικιώθηκε, θα καταδικαστεί για τη δολοφονία της φίλης του και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρείο, από το οποίο θα απελευθερωθεί σύντομα. Το 1991 θα ξεκινήσει τα στυγερά φονικά του, δολοφονώντας παιδιά που θεωρούσε ότι αποτελούσαν απειλή για την κοινωνία, στερώντας τη ζωή σε τουλάχιστον 19 χαμίνια του δρόμου. Κατόπιν μετέφερε τα πτώματά τους στο σπίτι του, τα μαγείρευε και τα έτρωγε με τη βοήθεια της μητέρας του, Lyudmila. Όταν συνελήφθη, ο Τύπος θα του κολλήσει το παρατσούκλι «Κανίβαλος της Σιβηρίας». Η εγκληματική του δράση θα αποκαλυφθεί το 1996, όταν υδραυλικό πρόβλημα στο σπίτι του θα έκανε τον υδραυλικό να σπάσει την εξώπορτα για να αντικρίσει από πρώτο χέρι τη φρίκη: είδε τους τοίχους βουτηγμένους στο αίμα, μπολ με ανθρώπινα μέλη στην κουζίνα, καθώς και αποκεφαλισμένο και ακρωτηριασμένο πτώμα στην μπανιέρα. Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο υδραυλικός ανακάλυψε μια ακρωτηριασμένη γυναίκα στον καναπέ, η οποία ζούσε ωστόσο ακόμα. Μεταφέρθηκε τάχιστα στο νοσοκομείο και πρόλαβε να ζήσει για να διηγηθεί τον αποτροπιασμό στον εισαγγελέα, πριν καταλήξει 17 ώρες αργότερα. Στο σπίτι η αστυνομία ανακάλυψε το ημερολόγιο του Spesivtsev, στο οποίο περιγραφόταν με κάθε λεπτομέρεια ο θάνατος 19 κοριτσιών, τα ευρήματα ωστόσο υποδείκνυαν ότι τα θύματα ήταν τουλάχιστον 80. Στις 5 Οκτωβρίου 1999, ο Spesivtsev θα κριθεί διαταραγμένος ψυχικά από το ρωσικό δικαστήριο και θα μεταφερθεί σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα, με τη μητέρα του να αρνείται κάθε εμπλοκή στις αποτρόπαιες πράξεις, θα καταδικαστεί παρόλα αυτά σε 13 χρόνια κάθειρξης…

Fritz Haarmann – Γερμανία

Το 1879 γεννιέται ο Fritz Haarmann στο Ανόβερο της Γερμανίας. Μεταξύ 1918-1924, θα επιδοθεί σε μια σειρά φονικών που άγγιξαν το νούμερο των 24 θυμάτων, με τις αστυνομικές εκτιμήσεις να κάνουν ωστόσο λόγο για τουλάχιστον 27. Στο στόχαστρό του μπήκαν νεαροί άντρες, από ταξιδιώτες και φυγάδες μέχρι και ζιγκολό. Ο Haarmann τους καλούσε στο σπίτι του με πρόφαση το σεξ, όπου και τους σκότωνε δαγκώνοντας το λαρύγγι τους. Για την ανατριχιαστική δολοφονική του πρακτική θα ονομαστεί «Βρικόλακας του Ανόβερο». Όλα τα θύματά του κατόπιν διαμελίζονταν, κόβονταν σε μικρά κομμάτια και τρώγονταν, με τα απομεινάρια να ξεφορτώνονται στο ποτάμι της πόλης. Το κρέας πολυάριθμων θυμάτων θα πωλούταν μάλιστα στη μαύρη αγορά ως κονσερβοποιημένο χοιρινό, αφού ο Haarmann εργαζόταν στην τοπική αγορά κρέατος. Στις 22 Ιουνίου 1924, η αστυνομία θα ξεκινήσει να παρακολουθεί τον Fritz Haarmann όταν βρήκε πολυάριθμους σκελετούς στο ποτάμι και σύντομα θα συλλαμβανόταν. Θα ομολογούσε ότι βίαζε, σκότωνε, έγδερνε και έτρωγε νεαρούς άντρες ήδη από το 1918, με τις δικές του εκτιμήσεις να μιλούν για 50-70 θύματα. Η δίκη του «λυκανθρώπου» ή «βαμπίρ», όπως τον αποκαλούσε ο Τύπος, θα κρατήσει μόλις 2 εβδομάδες, με τον Haarmann να καταδικάζεται σε θάνατο. Αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα στις 15 Απριλίου 1925, με τα τελευταία του λόγια να είναι: «Μετανοώ, αλλά δεν φοβάμαι τον θάνατο»…

Ottis Toole – ΗΠΑ

Ο αμερικανός κατά συρροή δολοφόνος και κανίβαλος ήταν συνεργός του επίσης serial killer Henry Lee Lucas. Οι δυο τους θα επιδίδονταν σε εκατοντάδες ειδεχθή φονικά σε μια περίοδο μπόλικων δεκαετιών, ο Toole ωστόσο θα ομολογήσει και για τις κανιβαλιστικές πρακτικές του παραθέτοντας εξαιρετικά λεπτομερείς καταθέσεις. Ο Toole ήταν μάλιστα και κατά συρροή εμπρηστής, με τη φωτιά να τον διεγείρει σεξουαλικά. Το 1976 θα γνωρίσει τον Henry Lee στο Jacksonville και σύντομα θα γίνουν ζευγάρι, εκτελώντας -στους αρχικούς ισχυρισμούς τους- 108 ανθρωποκτονίες. Οι δυο τους ωστόσο θα βοηθήσουν αργότερα την αστυνομία να ανασύρει τις σορούς 246 εξαφανισμένων ανθρώπων, ενώ αργότερα θα παραδεχτούν τη δολοφονία 430 θυμάτων.
Οι τελετουργικοί φόνοι και ο κανιβαλισμός του Toole παραείναι μακάβριοι για να περιγραφούν, αρκεί ωστόσο να αναφερθεί ότι ο ψυχικά διαταραγμένος κανίβαλος είχε αναπτύξει τη δική του σος για να συνοδεύει το ανθρώπινο κρέας! Στις 15 Σεπτεμβρίου 1996, σε ηλικία 49 ετών, ο Ottis Toole θα πέθαινε στο κελί του από νεφρική ανεπάρκεια…

Ratu Udre Udre – Φίτζι

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ο πληθυσμός των Φίτζι ήταν περιβόητος στα πέρατα της οικουμένης για τον τελετουργικό κανιβαλισμό του. Ο Udre Udre, αστός των Φίτζι, κατέχει μάλιστα το ρεκόρ Γκίνες ως ο πλέον «γόνιμος» κανίβαλος του κόσμου, με τον αριθμό των θυμάτων του να ανέρχεται κάπου μεταξύ 872-999 ανθρώπους. Κρατούσε μάλιστα μια πέτρα για κάθε φαγωμένο σώμα, με τις πέτρες να έχουν πλέον τοποθετηθεί γύρω από τον τάφο του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιου του, οι κάτοικοι του χωριού του πήγαιναν στη μάχη παρέα με τον Udre Udre και του εξασφάλιζαν κατόπιν κάθε νεκρό σώμα εχθρού και ιδιαίτερα το κεφάλι. Ο Udre Udre διατηρούσε τα ανθρώπινα απομεινάρια και κατόπιν τα έτρωγε, πιστεύοντας ότι όταν θα κατασπάραζε το χιλιοστό του θύμα θα άγγιζε την αθανασία…

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

 

Η μυστική σχέση της θεάς Αθηνάς με την ελιά και τον εγκέφαλο


Η ελαία ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων γνωστή και είχε ιδιαίτερη τιμητική θέση στην ζωή των Ελλήνων. Εκτός από την διατροφική της αξία , με κλάδο ελαίας στεφάνωναν τους ολυμπιονίκες , αλλά ήταν και το σύμβολο της ειρήνης.

Η ελαία έγινε ιερό δέντρο όταν η θεά Αθηνά αγωνίσθηκε με τον Ποσειδώνα για την διεκδίκηση της πόλης του Κέκροπα , την μετονομαζόμενη Αθήνα. Κατά την μυθολογία όταν οι δύο θεότητες ανέβηκαν στον βράχο της Ακρόπολης για να προσφέρουν ο καθένας το δώρο του για να κερδίσουν την εξουσία της πόλης. Ο Ποσειδώνας κτύπησε με την τρίαινα του τον βράχο και ξεπήδησε νερό. Νερό θαλασσινό όπως ήταν και το στοιχείο του. Η Αθηνά κτύπησε τον βράχο με το δόρυ της και ξεπετάχτηκε το δέντρο της ελιάς πού της έδωσε και την νίκη. Η πόλη ονομάσθηκε Αθήνα. Αλλά βέβαια , ίσως θα πρέπει να υποψιασθούμε την αντιπαλότητα αυτών των δύο θεών , πού πρέπει να έχουν μια κωδικοποιημένη γνώση πίσω από τους μύθους τους. Όπως λένε οι θεοί διαίρεσαν τη Γη ώστε ο καθένας να έχει το μέρισμα του. Ο Ποσειδώνας πήρε το νησί της Ατλαντίδος.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο έργο του «Κριτίας», η Αθήνα φαίνεται να συμβολίζει την «τέλεια κοινωνία» και η Ατλαντίδα τον αντίπαλό της. Η Ατλαντίδα ήταν το νησί του Ποσειδώνα, λεγόταν Πασειδωνία, αργότερα πήρε το όνομα του υιού του Ποσειδώνα , του Άτλαντα. Το στοιχείο τού Ποσειδώνα, το νερό , το ξαναβρίσκουμε σε σχέση με την ελιά όταν μετά τον κατακλυσμό του Νώε το περιστέρι επέστρεψε με κλαδί ελιάς για να του μαρτυρήσει πώς το κακό πέρασε . Και βέβαια να μην ξεχνάμε πώς στις μάχες πού έχουμε ανάμεσα σε αυτές τις δύο θεότητες μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε και την μάχη των Ελλήνων με τους Άτλαντες. Μάχη πού κέρδισαν οι Έλληνες Αθηναίοι .

Η ελιά λοιπόν κερδίζει πάντα και η θεά Αθηνά υπερέχει με την Σοφία της. Η ευλογημένη ελιά ήταν πάντα η βάση της διατροφής μας. Η βάση της μεσογειακής διατροφής. Το λάδι της ελιάς εκτός από την θρεπτικότητα πού παρέχει στην υγεία μας , είναι και το πιο απαραίτητο στοιχείο για τον εγκέφαλό μας. Ο εγκέφαλος είναι το όργανο πού βρίσκετε μέσα στο κρανίο του κεφαλιού μας και πλέει μέσα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό . Όταν βάλετε λάδι σε ένα ποτήρι νερό το λάδι θα βγεί νικητής , θα κάτσει πάνω στο νερό. Για να είναι πάντα ενεργός και δραστήριος ο εγκέφαλος πρέπει να τον «λαδώνουμε».

Η θεά της σοφίας η Αθηνά δεν διάλεξε τυχαία την ελιά. Η Αθηνά γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία. Ξεπετάχτηκε πάνοπλη με ένα κτύπημα του Ηφαίστου. Η Αθηνά είναι η σκέψη και ή ιδέα πού ξεπετιέται από το μυαλό μας με ηλεκτρικές κεντρίσεις . Κατά τη διαδικασία της γήρανσης και σε καταστάσεις όπως η απώλεια μνήμης και η νόσος του Alzheimer αυξάνονται οι απαιτήσεις του οργανισμού σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, γιατί βοηθούν στο να διατηρείται η δομή του κυτταρικού τοιχώματος του εγκεφάλου.

Το λάδι της ελιάς μας κάνει πιο υγιείς και πιο έξυπνους . Γιαυτό εδώ σε αυτή την χώρα γεννήθηκε ο πολιτισμός. Γιατί η διατροφή είναι το Α και το Ω . Ο Όμηρος αναφέρεται στο ελαιόλαδο ως «χρυσό υγρό» και ο Ιπποκράτης, ως τον «μεγάλη θεραπευτή». Κατά το μυστήριο της βαπτίσεως το παιδί το βαπτίζουν στο νερό και το λαδώνουν . Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχονται στο ελαιόλαδο έχουν αντικαρκινική δράση, μέσω της παρεμπόδισης του σχηματισμού των ελευθέρων ριζών και ως εκ τούτου του οξειδωτικού στρες. Και βέβαια η ευεργετική συμβολή της ελιάς στον εγκέφαλο συνδέεται και με την έννοια της αποβολής του άγχους. Η κατανάλωση ελαίου και μόνο στην διατροφή μας και όχι βουτύρου ή σπορέλαιων διατηρεί την εγρήγορση του νού μας , την ευστροφία του και την θετική σκέψη.

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


Ο εκσυγχρονισμός της οικοκυράς… Hitech…!!!!. 🙂 🙂 🙂 🙂

 

 

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Ο χάρτης της φοιτητικής μετανάστευσης – Ποια τμήματα νεκρώνουν, ποιες πόλεις ερημώνουν

Περίπου 17 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ «σβήνουν» από το χάρτη της εκπαίδευσης. Πρόνοια επιδότησης για όσους μεταναστεύσουν από το υπουργείο Παιδείας. Ποιες πόλεις χάνουν οριστικά τμήματα

Περισσότεροι από 20.000 φοιτητές και σπουδαστές αναμένεται να μεταναστεύσουν, καθώς ο νέος «χάρτης» της Ανώτατης Εκπαίδευσης σβήνει 17 τμήματα από 11 πόλεις, ενώ δεκάδες απορροφώνται από άλλα ιδρύματα.

Σύμφωνα με την την εφημερίδα «Το Έθνος», αυτό στην πράξη σημαίνει ότι χιλιάδες φοιτητές που βρίσκονται στο μέσον των σπουδών τους θα αναγκαστούν από τον Σεπτέμβρη να μετακομίσουν σε άλλη πόλη.

Το ίδιο θα συμβεί, αλλά σε μικρότερο βαθμό, με τους πανεπιστημιακούς αλλά και το διοικητικό προσωπικό.

Το υπουργείο Παιδείας, ωστόσο, έσπευσε να ενημερώσει τους φοιτητές που θα αλλάξουν τμήμα ότι θα υπάρξει πρόνοια επιδότησης των εξόδων τους, χωρίς ωστόσο να διευκρινιστεί κάτι περισσότερο.

Οι φοιτητές των οποίων τα τμήματα θα απορροφηθούν από άλλα ιδρύματα, θα παρακολουθούν από τον Σεπτέμβριο το πρόγραμμα σπουδών στο νέο τους Ίδρυμα και θα λάβουν από εκεί το πτυχίο τους.

Επισημαίνεται ότι από τον Σεπτέμβριο «νεκρώνουν» 11 πόλεις: Άγιος Νικόλαος, Αίγιο, Αμαλιάδα, Αργοστόλι, Βέροια, Έδεσσα, Ιεράπετρα, Λευκάδα, Λιβαδειά, Μουδανιά και Νάουσα.

Πριν από το σχέδιο «Αθηνά» υπήρξαν τμήματα σε 63 πόλεις συνολικά, ενώ τώρα περιορίζονται σε 52.

Πάντως, ο υπουργός Παιδείας έστειλε το δικό του μήνυμα σε όσους ενδεχομένως αντιδράσουν για συγχωνεύσεις τμημάτων.

«Απευθυνόμαστε στις τοπικές κοινωνίες και τους λέμε ότι η πραγματική επένδυση δεν είναι σε μία κοινωνία ραντιέρηδων, αλλά σε μία κοινωνία της γνώσης».

Μεσοπρόθεσμα, συμπλήρωσε ο κ. Αρβανιτόπουλος, οι τοπικές κοινωνίες θα βγουν ενισχυμένες μέσα από το εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας και μέσα από την επένδυση της γνώσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μείωση τμημάτων παρατηρείται και στις μεγάλες πόλεις.

Ειδικότερα, στην Αθήνα, από 141 τμήματα που υπάρχουν, πλέον εν λειτουργία θα είναι μόνο 106, στη Θεσσαλονίκη από 70 θα μείνουν 52 και στην Πάτρα από 34, ο αριθμός θα είναι πλέον 27.

Παραδείγματα:

* Αγρίνιο από 4 σε 3 τμήματα

* Άρτα από 5 σε 3 τμήματα

* Βέροια από 1 σε 0 τμήματα

* Βόλος από 12 σε 12 τμήματα

* Γρεβενά από 3 σε 1 τμήματα

* Δράμα από 3 σε 1 τμήματα

* Ζάκυνθος από 2 σε 1 τμήματα

* Ηγουμενίτσα από 4 σε 2 τμήματα

* Ηράκλειο από 21 σε 16 τμήματα

* Θήβα από 1 σε 2 τμήματα

* Ιεράπετρα από 1 σε 0 τμήματα

* Ιωάννινα από 18 σε 17 τμήματα

* Καβάλα από 9 σε 6 τμήματα

* Καλαμάτα από 14 σε 7 τμήματα

* Καρδίτσα από 5 σε 3 τμήματα

* Καρπενήσι από 1 σε 1 τμήματα

* Καστοριά από 3 σε 1 τμήματα

* Κατερίνη από 1 σε 1 τμήματα

* Κέρκυρα από 8 σε 6 τμήματα

* Κιλκίς από 1 σε 1 τμήματα

* Κοζάνη από 14 σε 8 τμήματα

* Κομοτηνή από 9 σε 7 τμήματα

* Κόρινθος από 2 σε 2 τμήματα

* Λαμία από 7 σε 6 τμήματα

* Λάρισα από 19 σε 10 τμήματα

* Λευκάδα από 2 σε 0 τμήματα

* Λήμνος από 1 σε 1 τμήματα

* Ληξούρι από 2 σε 1 τμήματα

* Λιβαδειά από 1 σε 0 τμήματα

* Μεσολόγγι από 9 σε 3 τμήματα

* Μυτιλήνη από 6 σε 6 τμήματα

* Ναύπακτος από 1 σε 1 τμήματα

* Ναύπλιο από 1 σε 1 τμήματα

* Ξάνθη από 5 σε 5 τμήματα

* Ορεστιάδα από 2 σε 2 τμήματα

* Πάτρα από 34 σε 27 τμήματα

* Πρέβεζα από 5 σε 1 τμήματα

* Πύργος από 2 σε 1 τμήματα

* Ρέθυμνο από 10 σε 10 τμήματα

* Ρόδος από 3 σε 3 τμήματα

* Σάμος από 3 σε 2 τμήματα

* Σέρρες από 10 σε 7 τμήματα

* Σητεία από 1 σε 1 τμήματα

* Σπάρτη από 3 σε 3 τμήματα

* Σύρος από  σε 1 τμήματα

* Τρίκαλα από 3 σε 1 τμήματα

* Τρίπολη από 3 σε 3 τμήματα

* Φλώρινα από 7 σε 5 τμήματα

* Χαλκίδα από 8 σε 3 τμήματα

* Χανιά από 9 σε 7 τμήματα

* Χίος από 4 σε 2 τμήματα

Αναλυτικά ποια τμήματα «σβήνουν» από τον εκπαιδευτικό χάρτη.

ΠΗΓΗ:

news247.gr

 

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!!


🙂

Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!


Gorillaz – Dirty Harry

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!


Να ΄χετε  μια υπέροχη μέρα, έναν εξαίρετο μήνα και ένα πανέμορφο, ονειρεμένο τριήμερο!!!!