Monthly Archives: Ιανουαρίου 2013

Αβραάμ Λίνκολν: Η ανατομία ενός ηγέτη


Ο κατά Γκορ Βιντάλ Λίνκολν προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις ανά την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απάντηση στον κοινό τόπο περί ηγετικής λειψανδρίας

Αυτοδίδακτος, άπειρος, άγνωστος ως πολιτικό μέγεθος, ο Αβραάμ Λίνκολν προσήλθε στην προεδρία των ΗΠΑ το 1861 με τους πάντες να στοιχηματίζουν στην αποτυχία του, βρέθηκε να προΐσταται ενός διαιρεμένου έθνους σε εμφύλιο πόλεμο και κατέληξε 150 χρόνια μετά πρότυπο κυβερνήτη και οσκαρική βιογραφία του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Οι ιδιότητες που τον κατέστησαν αρχετυπικό ηγέτη ωστόσο αποτυπώνονται καλύτερα στο έργο ενός άλλου.

Στην αγνοημένη στην Ελλάδα (πλην της ακροτελεύτιας Χρυσής Εποχής) σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων του με θεματικό καμβά τη διολίσθηση της αμερικανικής δημοκρατίας σε ιδιότυπο αντίστοιχο των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών, ο Γκορ Βιντάλ κάνει μια στάση στον 16ο αμερικανό πρόεδρο. Το Lincoln (Abacus, 1984) ξεφεύγει από το πρότυπο του οικογενειακού έπους καθώς επικεντρώνεται στη συγκρότηση ενός πορτρέτου μέσα από την αλληλεπίδραση του πολιτικού με το προσωπικό στοιχείο, τη βασανιστική διαδικασία λήψης αποφάσεων που κρίνουν εξ αποστάσεως ανθρώπινες ζωές, την οδυνηρή τριβή των πεποιθήσεων στην καθημερινή πραγματικότητα της μείζονος κρίσης που συνιστά ένας πόλεμος.

Ο Λίνκολν του Βιντάλ είναι πολύπλοκος. Στοργικός πατέρας, υπομονετικός σύζυγος, καλός οικογενειάρχης. Φιλόδοξος πολιτικός, πείσμων συνομιλητής, εσωστρεφής χαρακτήρας. Πανούργος νους, εμπνευσμένος ρήτορας, ρεαλιστής παρατηρητής. Ο κύκλος των υπόλοιπων πρωταγωνιστών του βιβλίου τον βλέπει ως έναν απαιτητικό πρόεδρο, χωρίς τις απαραίτητες για την Ουάσινγκτον κοινωνικές δεξιότητες, που αρέσκεται να μιλά χωρίς περιστροφές, παραμένει όμως ευμετάβολος και επιρρεπής σε δεύτερες σκέψεις. Το φαινομενικά ανεξάντλητο απόθεμά του από λαϊκές παραβολές για κάθε δυνατή περίσταση εκνευρίζει πολλούς.

Στη διάρκεια του πολέμου ο Λίνκολν λύνει και δένει – σε στρατιωτικά ζητήματα: αντικαθιστά τον στρατηγό Σκοτ με τον Μακλέλαν, τον Μακλέλαν με τον Μπέρνσαϊντ, τον Μπέρνσαϊντ με τον Χούκερ, τον Χούκερ με τον Μηντ, τον Μηντ με τον Γκραντ. Η παραπάνω πρακτική, αντίστοιχη θερμόαιμου προπονητή ομάδας μπάσκετ, συνοδεύεται από εντατική μελέτη στρατιωτικών εγχειριδίων προκειμένου να μπορεί να ελέγχει τη δραστηριότητά τους στο μέτωπο. Οι διορισμοί δεν γίνονται πάντα με αξιοκρατικά κριτήρια: η πολιτεία της καταγωγής του καθενός ή η πολιτική του ταύτιση έχουν ειδικό βάρος στην τελική απόφαση – όταν το επιτάσσει η ανάγκη, ο «έντιμος Έιμπ» δεν είναι υπεράνω συμφωνιών κάτω από το τραπέζι.

Με βάση τα ιστορικά μέσα μιας πρότερης εποχής, χωρίς να έχει πρόσβαση στη σύγχρονη έρευνα (ο Σπίλμπεργκ ακολουθεί το λεπτομερειακά αναλυτικό Team of Rivals της Ντόρις Κερνς Γκούντγουϊν, Simon & Schuster, 2005), ο Βιντάλ προχωρεί σε μια τολμηρή αναθεώρηση της απλουστευτικής εικόνας ενός καλοπροαίρετου, χαρισματικού, αλάνθαστου μάρτυρα της αμερικανικής δημοκρατίας. Διασώζει όμως την ουσία της προσωπικότητας ενός ηγέτη: ο Λίνκολν του διαθέτει ευθυκρισία, βούληση, καταστατικές αρχές, πολιτικό αισθητήριο, ιδεολογική τόλμη και την αρετή να συντάσσεται με το πνεύμα, όχι το γράμμα του νόμου.

Εδώ έγκειται και η διαφορά του από τον εσμό των δελφίνων που τον περιβάλλουν: διακεκριμένοι δημόσιοι άνδρες της εποχής τους, άνθρωποι υπολογίσιμων ικανοτήτων όλοι, αδυνατούν να αρθούν από το politicking στο politics, από την πολιτικολογία στο επίπεδο της πολιτικής, από το ζύγι εκλογικών κύκλων και τις κομματικές ενδογαμίες ολιγάριθμων ελίτ στην άρθρωση των ιδεολογικών συνθέσεων ή ρήξεων που επιζητεί μια μεταβαλλόμενη κοινωνία. Υπό αυτή την έννοια, ο Λίνκολν του Βιντάλ προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις ανά την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απάντηση στον κοινό τόπο περί ηγετικής λειψανδρίας. Έλλειμμα ηγεσίας δεν υπάρχει γιατί αναγκαστικά πλέουμε σε μια θάλασσα μετριοτήτων, υφίσταται όμως οπωσδήποτε επειδή πολλοί ενδεχομένως ικανοί επιλέγουν να αρκούνται στην ανακουφιστική παραμονή εντός του ελάχιστου κοινού πολλαπλασίου των τετριμμένων.

ΠΗΓΗ:

tovima.gr

 

Ο καλός και ο κακός άνθρωπος του Σετσουάν


Η Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνοθετεί το έργο του Μπρεχτ στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών

Η επικλινής σκηνή είναι η πρώτη εικόνα που εισπράττει ο θεατής καθώς ο οκταμελής θίασος στέκεται όρθιος και τον κοιτά στην πλατεία. Ντυμένοι με ρούχα κι όχι με κοστούμια, οι ηθοποιοί που παίζουν στον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν», φανερώνουν εξαρχής ότι η παράσταση της Κατερίνας Ευαγγελάτου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ήρθε για να μας προτείνει μια διαφορετική ανάγνωση του Μπέρτολντ Μπρεχτ, πιο φρέσκια και πιο γοητευτική.
Αποφεύγοντας το βαρύγδουπο, τονίζοντας το ουσιαστικό, ξεπερνώντας το φλύαρο, επενδύοντας στο ανάλαφρο και το ποιητικό, η σκηνοθέτις ολοκληρώνει την πρότασή της, με συνοδοιπόρο την ομάδα των ηθοποιών. Η Στεφανία Γουλιώτη πείθει στον ρόλο της Σεν Τε με την αθωότητά της και είναι εξίσου πειστική ως εξάδελφος Σούι Τα. Από εκεί και πέρα όμως όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί, Αλεξάνδρα Λέρτα, Δαυίδ Μαλτέζε, Νικόλας Παπαγιάννης, Μαρία Παρασύρη, Όμηρος Πουλάκης, Νάνσυ Σιδέρη, Σωτήρης Τσακομίδης, που ξεδιπλώνουν τις ικανότητές τους, πλέκονται μεταξύ τους δημιουργώντας έναν δεμένο θίασο….
Το διαδραστικό στοιχείο της παράστασης, που «ανακοινώνει» στον θεατή τι γίνεται (τώρα), τι έπεται (μετά) και ποιες είναι οι σκέψεις των ηρώων συμβάλλει στο να γίνει πιο άμεσο και πιο οικείο το κείμενο. Κατά άλλους, αυτό κουράζει και σπάει την ενότητα του εγχειρήματος….
Επιπλέον, το ενδιαφέρον στην επιλογή του έργου «Ο Καλός άνθρωπος του Σετσουάν» είναι ότι επαναφέρει το κλασικό ερώτημα περί καλού και κακού σε μια εποχή, όπως η σημερινή, όπου τα όρια μοιάζουν να έχουν χαθεί.
Μυρτώ Λοβέρδου

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπέρτολντ Μπρεχτ ανεβαίνει μετάφραση Άννυς Κολτσιδοπούλου, και σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία – επεξεργασία μετάφρασης της Κατερίνας Ευαγγελάτου. Σκηνικά Εύα Μανιδάκη, μουσική Σταύρος Γασπαράτος, κοστούμια Βασιλική Σύρμα, κίνηση Πατρίσια Απέργη, σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης.

* Απόψε (Πέμπτη 31/1/13) μετά την παράσταση θα ακολουθήσει συζήτηση με την Κατερίνα Ευαγγελάτου και τους  υπόλοιπους συντελεστές. Συντονίζει ο καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Πλάτων Μαυρομούστακος,

* Παραστάσεις ως τις 10 Φεβρουαρίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών
ΠΗΓΗ:

 

FOR FUN: Ατάκες και σύντομα ανέκδοτα για την κρίση στην Ελλάδα


Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι λωποδύτες.
Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο επάγγελμα…

——————————————————-
Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω καταγγελία;

——————————————————

-Πόσα  βγάζεις το χρόνο;
-Αχ, μου  φοροδιαφεύγει τώρα.

——————————————————-

Tις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί.

——————————————————-
Ο μέσος  Έλληνας είναι τόσο ψωνισμένος που όταν ακούει  φορολόγηση
πλούτου  νομίζει ότι μιλάνε γι’αυτόν.

——————————————————-
Γιατί  περισσεύει τόσος μήνας στο τέλος των  χρημάτων;

——————————————————-
Έχουν  κλείσει τόσες επιχειρήσεις, που ο χρυσός οδηγός χωράει κάτω  από
την  πόρτα…

——————————————————-
Όλοι οι  γνωστοί μου με έχουν σαν ΘΕΟ….!!!
Αγνοούν την  ύπαρξή μου, μέχρι τη στιγμή που θα θελήσουν να ζητήσουν  κάτι….

——————————————————-
Η χώρα  διαλύεται από την αδιαφορία. Αλλά τι με νοιάζει  εμένα;

——————————————————-
Είμαι  ελεύθερος να κάνω ό,τι θέλουν

——————————————————-
Είμαστε η  γενιά που πρόλαβε τα καλοριφέρ αναμμένα

——————————————————-
Μεγάλη  γκαντεμιά να είσαι κρυόκωλος τώρα, με τέτοιες τιμές στο  πετρέλαιο

——————————————————-
Μόλις άναψα  το καλοριφέρ. Γενική είσοδος 10 ευρώ με  ποτό!!!

——————————————————-
Φέτος τα  Χριστούγεννα τα μοναδικά λαμπάκια που θα αναβοσβήνουν  θα είναι του  router.

——————————————————-
Είναι κρίμα  που αυτοί που ξέρουν πώς πρέπει να κυβερνάται αυτή η  χώρα είναι  απασχολημένοι με το να οδηγούν ταξί και να κουρεύουν  μαλλιά.

——————————————————-
Κάθε πρωί  που ο γείτονας πάει για δουλειά, βγαίνουμε όλη η  γειτονιά, χειροκροτάμε  και φωνάζουμε «άξιος»

——————————————————-
Αν το  κράτος είχε χιούμορ τα φυλλάδια του οαεδ θα’ταν από  ανακυκλωμένα βιογραφικά

——————————————————-
Στην ζωή  μου έχω μάθει να δίνω όχι γιατί έχω πολλά αλλά γιατί ξέρω  τι είναι να  μην έχεις τίποτα

——————————————————-
Δεν είναι  ότι δεν είμαστε επαναστάτες. Απλά είμαστε άτυχοι που  δεν
είναι όπλο  ο καναπές.

——————————————————-
Που μένεις;  Στα λόγια..

——————————————————-

To μόνο καλό με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου είναι ότι θα σταματήσουν να μας σερβίρουν μπόμπες στα μπάρ.

——————————————————-

Τα εμπόδια ξέρετε να τα πηδάτε.Γι αυτούς που σας τα βάζουν ούτε λόγος.

——————————————————-

Ούτε το μαλάκα μπορείς πια να κάνεις σήμερα… τεράστιος ο ανταγωνισμός..

——————————————————-

Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός…γι’αυτό κ το ΙΚΑ κλείνει ραντεβού μετά από 2 μήνες

——————————————————-

Στην μόνη τράπεζα που δεν χρωστάμε είναι στην τράπεζα σπέρματος

——————————————————-

– Αύριο, θύμισέ μου να πάρω το λογιστή.
– Τι θες να ρωτήσεις πάλι ;
– Όταν φορολογούνται τα παιδιά….. αν η μαλακία και τα προφυλακτικά θεωρούνται φοροδιαφυγή.

——————————————————-

Άναψα το καλοριφέρ! (δεκτές μόνο σοβαρές προτάσεις)

——————————————————-

– Αύριο θα πάω μια βόλτα στα μαγαζιά.
– Shopping?
-Βλεπing.

——————————————————-

Στο σπίτι μου η θέρμανση λειτουργεί με φυσικό αέριο… Παραγγείλαμε 300 κιλά φασόλια!

——————————————————-

Ετσι απειλούν οι γονείς τα παιδιά τους σήμερα :
«Κατσε καλά μη σου γράψω κανένα ακίνητο» !!

——————————————————-

-Γαβ, γαβ, γαβ…
-Σταματήστε κύριε, καταλαβαίνω οτι είστε άρρωστος, αλλά δεν γίνεται να εξεταστείτε στο κτηνιατρείο για να γλιτώσετε τα 25 ευρώ!!!

——————————————————-

Ο τροχός πρέπει μάλλον να έχει κολλήσει στο σημείο που γ@μ@νε τον φτωχό…..!!!

——————————————————-

Τα μικρά παιδιά φοβούνται το σκοτάδι… Τα μεγάλα το φως, το νερό, το τηλέφωνο, την εφορία…!!!

——————————————————-

Μετά απο δύο μήνες έβαλα 50 ευρώ βενζίνη στο αυτοκίνητο και μετα δεν έπαιρνε μπρος. Μάλλον έπαθε εγκεφαλικό απο την συγκίνηση…

ΠΗΓΗ:

Τα σωστά ξύλα για το τζάκι σου


Δεν φτάνει να ξέρεις να ανάβεις το τζάκι. Πρέπει να σκέφτεσαι και τι ξύλα θα βάλεις μέσα να κάψεις.

Χρήστος Χατζηιωάννου

Μπορεί το τζάκι να είναι το φόρτε σου. Και να ξέρεις τα πάντα για αυτό, οπότε θα πάω πάσο, δεν θα προσπαθήσω να σου μάθω κάτι και θα σου προτείνω να scrollάρεις μέχρι το τέλος της σελίδας για να βρεις κάποιο άλλο από τα σημερινά μας θέματα για να διαβάσεις. Αν δεν είσαι τόσο ειδικός στο τζάκι (όπως κι εγώ άλλωστε) συνέχισε να διαβάζεις.

Είχα βρεθεί που λες ένα βράδυ με τον πατέρα ενός κολλητού μου μπροστά από ένα τζάκι. Κύριος Κώστας εκ Σαρανταπόρου Νεράιδας ορεινής Καρδίτσας ορμώμενος. Ο οποίος προσπαθούσε (και τον ευχαριστώ πολύ) να μου μάθει ποια είναι τα “καλά” ξύλα να βάλεις στο τζάκι σου και ποια όχι.

Αυτό που μου έμεινε περισσότερο από την κουβέντα είναι ότι η καλή φωτιά είναι αποτέλεσμα του σωστού συνδυασμού ξύλων και όχι τόσο το να διαλέξεις ένα σωστό ξύλο για να κάψεις. Πάμε να δούμε λίγο αυτά που συγκράτησα για κάθε ένα από τα ξύλα που υπάρχουν στο ελληνικό εμπόριο.

Αφού πούμε σαν γενική οδηγία ότι όλα τα ξύλα που θα βάλεις στο τζάκι σου πρέπει να είναι ξερά. Αν έχουν υγρασία, αν τα φυλάς σε μέρος που βρέχονται ή αν πας να τα κάψεις όσο είναι χλωρά, το αποτέλεσμα θα είναι να μην καούν εύκολα. Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε αγοράζουμε πάντα τα ξύλα το καλοκαίρι από τις μάντρες. Και για να είναι πιο φθηνά φυσικά αλλά και για να μην τα βρούμε βρεγμένα από την βροχή και την υγρασία του χειμώνα ή από τους επιτήδειους εμπόρους που τα καταβρέχουν για είναι βαρύτερα στο ζύγι.

Πάμε να δούμε τα ξύλα ένα – ένα, ξεκινώντας από το ιδανικότερο, πριν φτάσουμε στον συνδυασμό της επιτυχίας…

Η ελιά

Ενδεχομένως το καλύτερο ξύλο να βρεθεί στο τζάκι σου. Είναι πιο σκληρό ξύλο, με αποτέλεσμα να καίγεται αργά και να κρατάει περισσότερο από τα υπόλοιπα. Value for money το λεγόμενο μιας και θα έχεις φωτιά για περισσότερη ώρα στο τζάκι σου. Την ελιά την βάζουμε από την αρχή στη φωτιά μέχρι να αρπάξει και να καίγεται σιγά – σιγά.

Η βελανιδιά (δρυς)

Μετά την ελιά είναι η αμέσως επόμενη επιλογή σε ξύλο που καίγεται αργά και μπορεί να μείνει αρκετή ώρα στο τζάκι σου, για να μην χρειάζεται να το τροφοδοτείς συνεχώς. Το πολύ καλό στοιχείο της βελανιδιάς είναι ότι κάνει πολύ καλό κάρβουνο, οπότε αν σκοπεύεις την φωτιά σου να την μετατρέψεις σε θράκα, διάλεξε βελανιδιά. Αν και όπως είπαμε δεν χρειάζεσαι απαραίτητα θράκα για να ψήσεις στο τζάκι.

Η οξιά

Τρίτο κατά σειρά σε δυναμική και αναμφισβήτητα το ξύλο που θα επιλέξεις τελευταίο για να βάλεις στο τζάκι σου. Αφού και καίγεται πιο γρήγορα και δεν κάνει τόσο καλό κάρβουνο. Ότι κάνει περισσότερη φλόγα από την ελιά και την βελανιδιά, κάνει. Αλλά όχι και σαν το πεύκο.

Το απαραίτητο πεύκο

Είναι σύνηθες το λάθος πολλών να παίρνουν μόνο πεύκο. Κι αυτό γιατί κάνει υπέροχη και εντυπωσιακή φλόγα. Το οποίο είναι πολύ χρήσιμο, όχι για να εντυπωσιάσεις την κοπέλα που έχεις φέρει σπίτι σου, αλλά για να πάρουν και τα υπόλοιπα ξύλα και να έχεις ένα ωραίο τζάκι. Καίγεται βέβαια πολύ γρήγορα χάρη στο ρετσίνι που έχει και πρέπει να τροφοδοτείς πιο συχνά την φωτιά σου με αυτό. Αλλά μην σκας. Είναι και το φθηνότερο από όλα τα υπόλοιπα ξύλα.

Ξύλο για προσάναμμα

Κατ’ αρχάς να δηλώσουμε μια προτίμηση στο φυσικό προσάναμμα και όχι σε όλα αυτά τα σκευάσματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Περισσότερο γιατί μόλις τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να παράγονται προσανάμματα που δεν είναι βλαβερά για το περιβάλλον κατά την καύση τους. Το δαδί που πωλείται περισσότερο είναι από ξύλο κυπαρισσιού. Αρπάζει αμέσως χάρη στο ρετσίνι που έχει κι αυτό και βοηθάει στο να αρπάξουν τα υπόλοιπα ξύλα. Ακόμα καλύτερο προσάναμμα είναι το ξύλο του κέδρου αλλά σπάνια θα το βρεις στην αγορά.

Ο συνδυασμός της επιτυχίας

Θες οπωσδήποτε ένα είδος ξύλου που να κρατάει πολλή ώρα και ένα ξύλο που να δίνει φλόγα. Και μάλιστα θες τις καλύτερες από τις επιλογές. Άρα ελιά και πεύκο. Ή δρυ και πεύκο. Το πεύκο θα δώσει την φλόγα και η ελιά ή ο δρυς την διάρκεια στο τζάκι. Αν βάλεις μόνο ένα από τα δύο ξύλα, θα βρεθείς είτε με ένα φτωχό τζάκι χωρίς φλόγα και ζεστασιά είτε με ένα εντυπωσιακό τζάκι το οποίο όμως θα πρέπει να το ανανεώνεις διαρκώς με ξύλα. Είπαμε, είναι φθηνό το πεύκο αλλά αν το καις μόνο του, θα τρέχεις συνέχεια στην μάντρα για ξύλα.

Το tip του ειδικού

Αυτό που θα σου πω τώρα δεν μπορείς να το καταλάβεις κοιτώντας ένα ξύλο. Ούτε πρόκειται ο ξυλέμπορας να ξέρει αυτό το στοιχείο για τα ξύλα του. Όταν ένα δέντρο είναι στο δάσος του, έχει δύο πλευρές. Την πλευρά από την οποία βγαίνει ο ήλιος και το χτυπάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας και την άλλη πλευρά του, την σκοτεινή που δεν την βλέπει σχεδόν ποτέ.

Το ξύλο από την μεριά του ήλιου, το λένε (στην Καρδίτσα τουλάχιστον) προσήλιο και το άλλο ζερβό ή σκιερό. Το προσήλιο είναι πιο καλό ξύλο για κάψιμο, είναι πιο ξερό όταν κοπεί. Τα ζερβά δεν καίγονται τόσο εύκολα. Αλλά τρέχα γύρευε τώρα να μάθεις ποιο είναι προσήλιο και ποιο ζερβό αν δεν έχεις κόψει το δέντρο μοναχός σου.

Καλές αγορές…

ΠΗΓΗ:

oneman.gr

ΣΟΚ: Την σκότωσε σε σαδομαζοχιστικό παιχνίδι


Ένα ακόμα ζευγάρι δοκίμασε τα σαδομαζοχιστικά παιχνίδια από το βιβλίο Fifty Shades of Grey με τραγικά αποτελέσματα

Η 28χρόνη Γερμανίδα ξυλοκοπήθηκε 123 φορές με ραβδί, δέθηκε με καλσόν μέχρι ασφυξίας στο σπίτι του «αφέντη» της, ο οποίος υποστηρίζει ότι εκείνη είχε γίνει η ερωτική σκλάβα του στο διεστραμμένο παιχνίδι τους.

Η αστυνομία αναφέρει ότι η κοπέλα είχε γράψει στο ημερολόγιο της: «μπορεί να είμαι η υποτακτική σου αλλά δεν είμαι μαζοχίστρια».

Ο σαδιστής φίλος της όταν αντιλήφθηκε ότι η κοπέλα σταμάτησε να αναπνέει κάλεσε ασθενοφόρο.

Η κοπέλα είχε έρθει στην Σουηδία με πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών για να συναντήσει το «αγόρι» της που γνώρισε τυχαία σε προηγούμενη επίσκεψη της στην Σουηδία και κράτησαν επαφή μέσω internet.

Ο «αφέντης» αντιμετωπίζει ποινή για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως.

ΠΗΓΗ:
 

 

Έρευνα: Μύθος ότι κατά τη διάρκεια του σεξ καίτε θερμίδες!


«Η καλύτερη γυμναστική είναι το σεξ και βοηθά στο να καις πολλές θερμίδες». Η φράση αυτή αποτελεί έναν αστικό μύθο, τον οποίο θέλουμε να πιστεύουμε, αλλά απ’ ό, τι φαίνεται, δυστυχώς, δεν ισχύει.

Πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριζαν πως μέχρι και 300 θερμίδες μπορούν να καούν κατά τη διάρκεια μιας… «παρτίδας» σεξ, αλλά οι νέες έρευνες δείχνουν πως δεν καίμε… ούτε το μισό.

Για την ακρίβεια, ένας μέσος άνθρωπος εξαλείφει μόλις 21 θερμίδες κατά τη διάρκεια μιας εξάλεπτης σεξουαλικής επαφής!

Ο Ντέιβιντ Άλισον, ο οποίος είναι καθηγητής βιοστατιστικής του πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, θέλησε να ερευνήσει αυτό το θέμα, σε μια γενικότερη έρευνα για τους το κατά πόσο ισχύουν μερικοί από τους μύθους που οι πλειοψηφία των ανθρώπων πιστεύουν ακράδαντα.

Όσο και απογοητευτικό αν σας φαίνεται, οι θερμίδες που «πέφτουν» την ώρα του σεξ είναι ελάχιστες. Μάλιστα, είναι ίσες με εκείνες που χάνουμε κατά τη διάρκεια ενός ισόχρονου περιπάτου.

Η έκθεσή του, που δημοσιεύτηκε σε περιοδικό για θέματα υγείας της Αμερικής, αναφέρει πως είναι και αυτός ένας λόγος που η παχυσαρκία διαρκώς αυξάνεται. Βλέπετε, είναι πολλοί εκείνοι που «ξεχνούσαν» να πάνε στο γυμναστήριο, πιστεύοντας πως θα αναπληρώσουν τις καύσεις μέσω της σεξουαλικής πράξης.

Εκτός αυτού του θέματος, ο καθηγητής, αναφέρθηκε και στο αν τα σνακ, αλλά και το μάθημα της γυμναστικής στα σχολεία, παίζουν ρόλο στο βάρος των παιδιών.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα και τα ευρήματά του, το μάθημα της γυμναστικής δεν είναι ιδιαίτερα καθώς, οι ώρες, δεν είναι αρκετές ώστε να μπορέσει να επηρεάσει τη σωματική διάπλαση των μαθητών.

Επίσης, άλλο ένα δεδομένο, που φαίνεται να ανατρέπεται από τα συμπεράσματά του, είναι πως η παράληψη του πρωινού γεύματος κάνει τον μεταβολισμό να «κοιμάται» με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολη η απαλλαγή από τα περιττά κιλά. Ο ‘Αλισον, υποστηρίζει πως αυτό εξαρτάται από τον κάθε οργανισμό και κατά πόσο είναι συνηθισμένος ένας άνθρωπος να τρώει πρωινό.

Συνεπώς, προσοχή στα όσα πιστεύετε ή όχι, σχετικά με την υγεία σας!

ΠΗΓΗ:

koolnews.gr

Βρέθηκαν αυθεντικές φωτογραφίες λεπρών από τη Σπιναλόγκα [φωτό]


Bρήκαν το θάρρος οι ίδιοι οι λεπροί να ποζάρουν στον φωτογραφικό φακό πριν από έναν αιώνα. Δύο φωτογραφίες υπάρχουν σήμερα από τις πρώτες που απαθανάτισαν ασθενείς στη Σπιναλόγκα. Χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ή τις αρχές του 1920, λίγα χρόνια μετά τη λειτουργία του λεπροκομείου.

Οι πρώτοι λεπροί εγκαταστάθηκαν στο νησί στις 13 Οκτωβρίου 1904. Ήταν 251 ασθενείς, 148 άνδρες και 103 γυναίκες. Το λεπροκομείο έκλεισε το 1957 και οι τελευταίοι ασθενείς μεταφέρθηκαν στην Αγία Βαρβάρα Αττικής.

Οι φωτογραφίες, τις οποίες δημοσιεύει το cretalive, δεν είχαν δημοσιευτεί τότε, αλλά αφού πέρασαν αρκετά χρόνια. Τις παρουσίασε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 το ιστορικό περιοδικό «Μύσων» που εξέδιδε ο Σητειακός γιατρός και πολιτικός Μιχαήλ Καταπότης.

Λεπροί από την αρχαιότητα

Η λέπρα στην Κρήτη είναι μια υπόθεση που χάνεται στα βάθη των χρόνων του αρχαίου κόσμου. Δεν αποκλείεται η πρώτη μόλυνση να μεταφέρθηκε στο νησί από τις επαφές των εμπόρων με τους Αιγυπτίους και τους Φοίνικες. Μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν και πλέον αποδείχτηκε ότι η ασθένεια ήταν ιάσιμη και δεν θεωρείτο μεταδοτική, αποτελούσε ένα μεγάλο και διαχρονικό πρόβλημα για την Κρήτη. Οι ξένοι περιηγητές που επισκέπτονταν το νησί από τα τέλη του 17ου αιώνα, μετά δηλαδή την κατάκτηση του από τους Τούρκους, στα 1669, ανέφεραν όλοι την ύπαρξη λεπρών. Σε μερικές περιπτώσεις έκαναν λόγο για μεγάλο πληθυσμό, διάσπαρτο στις πόλεις και σε χωριά, απομονωμένο όμως από τους υπόλοιπους κατοίκους.

Πώς απομονώθηκαν οι λεπροί στη Σπιναλόγκα

Στην πόλη του Χάνδακα ο συνοικισμός των λεπρών, η Μεσκινιά, η σημερινή δηλαδή Χρυσοπηγή, θα πρέπει να διαμορφώθηκε μετά το 1717. Τότε, γράφει ο Στέφανος Ξανθουδίδης στο έργο του «Χάνδαξ, ιστορικά σημειώματα», που εκδόθηκε το 1927, ο Τούρκος Γενικός Διοικητής του νησιού έδωσε εντολή στον καδή και στον αγά των γενίτσαρων να αναζητήσουν και να συγκεντρώσουν τους λεπρούς της πόλης και να βρουν κατάλληλο χώρο εκτός της πόλης για να τους εγκαταστήσουν, όπως γράφει στο εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του το cretalive.

Ίσως τότε εντοπίστηκε η Μεσκινιά, που βεβαίως ήταν έξω από τον Χάνδακα την εποχή εκείνη. Αυτός ήταν ο συνοικισμός των λεπρών της περιοχής, που ονομάστηκαν έτσι μεσκίνηδες. Αυτός δεν ήταν ο μοναδικός οικισμός των λεπρών στην Κρήτη. Ανάλογες θέσεις διαμορφώθηκαν στις πόλεις των Χανίων και του Ρεθύμνου, αλλά και στο «Πετροκεφάλι», έξω από την Ιεράπετρα.

Παράλληλα μικρότεροι οικισμοί ασθενών υπήρχαν και σε περιοχές της υπαίθρου. Οι λεπροί, φτωχοί και απόλυτα περιθωριοποιημένοι, σχεδόν καταδιωγμένοι άνθρωποι, αναγκάζονταν να γίνονται επαίτες για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό προκαλούσε νέα προβλήματα, καθώς το κυνηγητό συνεχιζόταν αφού οι υγιείς Κρήτες πίστευαν ότι και μόνο που θα ανέπνεαν τον ίδιο αέρα με τους ασθενείς συμπατριώτες τους θα αρρώσταιναν κι οι ίδιοι. Έτσι το 1884, την εποχή ακόμη της Τουρκοκρατίας, η Γενική Συνέλευση των Κρητών αποφάσισε να δώσει λύση στο πρόβλημα εισηγούμενη στον Τούρκο Γενικό Διοικητή Ιωάννη Φωτιάδη πασά, τον πρώτο που χριστιανό που τοποθετήθηκε στη θέση αυτή σε εφαρμογή της Σύμβασης της Χαλέπας, τη δημιουργία ενός οικισμού αποκλειστικά για τους λεπρούς.

Δημιουργία οικισμού μόνο για λεπρούς

Ο πασάς ανέθεσε το χειρισμό του προβλήματος σε τρεις γιατρούς, τον μετέπειτα πρώτο πρωθυπουργό της Κρήτης Ιωάννη Κ. Σφακιανάκη, πληρεξούσιο της συνέλευσης, ήδη, τον Ιωάννη Τσουδερό, γενικό αρχηγό του τμήματος Ρεθύμνης και τον Ι. Βωμ, οι οποίοι του παρουσίασαν εισήγηση για συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος. Ανάμεσα στ’ άλλα πρότειναν τη δημιουργία οικισμού μόνο για λεπρούς, με τη διαμόρφωση κατάλληλων υποδομών, και παράλληλα λεπροκομείου. Εισηγήθηκαν και άλλα μέτρα ώστε η ζωή των ασθενών να γίνει ανθρώπινη και να μην αντιμετωπίζονται ως κατώτερα πλάσματα.

Ήταν ίσως η πρώτη φορά που τέθηκε θέμα σωστής συμπεριφοράς απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, αλλά και οργανωμένης προσέγγισης του προβλήματός τους από την τότε πολιτεία. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι τρεις γιατροί εισηγήθηκαν τη δημιουργία του λεπροκομείου σ’ ένα από τα ερημονήσια που βρίσκονται κοντά στη Σητεία: σε κάποιο από το σύμπλεγμα των Διονυσάδων ή το Κουφονήσι. Η πρόταση έγινε δεκτή από τη Γενική Συνέλευση, που ψήφισε και πίστωση 300.000 γροσίων για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Αρχές 20ού αιώνα βρέθηκε το νησί Σπιναλόγκα ως λύση

Με την εγκαθίδρυση της Κρητικής Πολιτείας, σε μια από τις πρώτες συνεδριάσεις της πρώτης Κρητικής Βουλής του 1901 τέθηκε και πάλι το θέμα. Σε συνεδρίαση στα τέλη Μαΐου εκείνης της χρονιάς οι βουλευτές Ιωάννης Μυλωνογιαννάκης και Εμμανουήλ Αγγελάκης έθεσαν το θέμα της διαχείρισης του προβλήματος.

Πράγματι λίγες ημέρες αργότερα το θέμα συζητήθηκε και για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα της δημιουργίας λεπροκομείου στη Σπιναλόγκα, την οποία μόλις είχαν εγκαταλείψει οι μουσουλμάνοι κάτοικοί της. Παράλληλα συζητήθηκε η πρόταση για της Διονυσάδες.

Τελικά τον Ιούλιο ψηφίστηκε από τη βουλή ο νόμος «Περί απομονώσεως των εν Κρήτη λεπρών», και το 1903 αυτός που προέβλεπε την εγκατάστασή τους στη Σπιναλόγκα, όπου το λεπροκομείο άρχισε να λειτουργεί το 1904.

Πηγή: .iefimerida.gr

Οι Βάσκοι κυκλοφόρησαν τοπικό νόμισμα, το eusco


Eνα καινούριο νόμισμα γεννήθηκε σήμερα στην Ευρώπη. Πρόκειται για το eusco, το νόμισμα των Βάσκων, το οποίο θα συμπληρώνει και θα αναπληρώνει το ευρώ. Ακόμη μια μαχαιριά στο κοινό νόμισμα.

Το eusco θα υπολογίζεται ανάλογα με την αξία του ευρώ και οι πολίτες θα μπορούν να το βρίσκουν στα 40 ανταλλακτήρια που έχουν ανοίξει στη χώρα των Βάσκων. Χαρτονομίσματα των 1,2,5,10 και 20 euscos κυκλοφορούν σήμερα.

Τι θα αλλάξει αυτό στη ζωή των Βάσκων; Με euscο οι Βάσκοι θα μπορούν να αγοράζουν και να πωλούν χωρίς να μπερδεύεται στις αγορές τους το ευρώ. Ετσι, εκτιμούν ότι θα ενισχύσουν την τοπική αγορά αφού μόνο στη χώρα των Βάσκων θα ισχύει και φαίνεται δύσκολο προς το παρόν να γίνει εξαγωγή των eusco.

Το eusco δεν είναι το πρώτο «αιρετικό» νόμισμα απέναντι στο ευρώ. Σε 25 τοπικά διαμερίσματα της Γαλλίας χρησιμοποιούν ήδη τοπικά νομίσματα. Στη Γερμανία κυκλοφορούν ήδη 60 τοπικά νομίσματα, η πόλη Μπρίστολ στη Μεγάλη βρετανία χρησιμοποιεί το Bristol pound, η Ελλάδα διαθέτει το ΤΑΜ στο Βόλο, αλλά το αποκορύφωμα παρατηρείται στην Ελβετία η οποία διαθέτει τοπικό νόμισμα, το WIR, το οποίο κυκλοφορεί από το 1036.

Πηγή:  iefimerida.gr

Σαν σήμερα ξέσπασε η κρίση στα Ιμια, από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής


Η μεγαλύτερη κρίση που πέρασαν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μετά το Κυπριακό, αναμφισβήτητα ήταν η κρίση των Ιμίων. Τρεις νεκροί αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με την κοινή γνώμη να μην πείθεται με τα επίσημα αίτια του θανάτου τους, μια -ακόμα- προκλητική δήλωση του Θεόδωρου Πάγκαλου και το -ιστορικό πλέον- «ευχαριστώ» του Κώστα Σημίτη στους «φίλους μας τους Αμερικανούς» ήταν τα γεγονότα που σημάδεψαν την κρίση των Ιμίων.

Το χρονικό της κρίσης

Τα Ίμια, αποτελούν μια συστάδα μικρών νησιών στα Δωδεκάνησα, τα οποία περιήλθαν στην ελληνική επικράτεια, μετά την παράδοση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από τους Ιταλούς το 1947, με τον τούρκικο εθνικισμό να «κοιμάται» για αρκετές δεκαετίες, πριν διεκδικήσει ξαφνικά(;) την εξάπλωση του στο Αιγαίο.

Το πρώτο επεισόδιο, σημειώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1995, όταν το φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στις βραχονησίδες και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το λιμεναρχείο Καλύμνου προσφέρθηκε να βοηθήσει, όμως ο Τούρκος πλοίαρχος απάντησε ότι βρίσκεται σε τούρκικο έδαφος και θα δεχθεί μόνο τουρκική βοήθεια.

Την επόμενη, ειδοποιήθηκε το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο επικοινώνησε με το αντίστοιχο της Τουρκίας. Η στάση των Τούρκων ήταν κάτι παραπάνω από προκλητική, με τους αξιωματούχους να δηλώνουν ότι υπάρχει γενικά ανοικτό θέμα διεκδίκησης των Ιμίων, ενώ λίγες μέρες αργότερα κατέπεσε τουρκικό αεροπλάνο, με τον πιλότο να διασώζεται από Έλληνες.

Η σημαία του Διακομιχάλη

Ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από τις συνεχείς τουρκικές αξιώσεις στα Ίμια, ύψωσε την ελληνική σημαία σε ένα από αυτά τα δύο νησιά στις 25 Ιανουαρίου 1996, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου,έναν ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού.

Η τουρκική τηλεόραση μετέδωσε εικόνες με την ελληνική σημαία και οι προκλήσεις των Τούρκων συνεχίστηκαν, με δύο δημοσιογράφους της Χουριέτ, να αποβιβάζονται στο νησί, να κατεβάζουν την ελληνική σημαία και να υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπήθηκε και προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι. Σύντομα, ελληνικά και τουρκικά πολεμικά σκάφη κινήθηκαν στην περιοχή με την σύγκρουση να μοιάζει αναπόφευκτη.

Η κρίση κλιμακώθηκες στις 28 Ιανουαρίου, όταν το ελληνικό περιπολικό πλοίο «Αντωνίου» κατέβασε την τουρκική σημαία και ύψωσε την ελληνική, ενώ Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάστηκαν στα Ίμια, χωρίς να τους αντιληφθούν οι Τούρκοι. Την επομένη, ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος είχε μόλις εκλεγεί, έστειλε ηχηρό μήνυμα στην Τουρκία προειδοποιώντας την, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η ελληνική απάντηση θα είναι δυναμική. Σε απάντηση της, η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ δήλωσε στην Τουρκική Βουλή, ότι την επόμενη μέρα η Ελληνική σημαία θα κατέβει από το νησί.

Τούρκοι στα Ιμια

Τα ξημερώματα της 31 Ιανουαρίου, τουρκικές ειδικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στη Μικρή Ίμια, ενώ τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, ελικόπτερο του Ναυτικού το οποίο επιχείρησε να ανιχνεύσει την παρουσία των Τούρκων, κατέπεσε με αποτέλεσμα τον θάνατο και των τριών μελών του πληρώματος, του υποπλοίαρχου Παναγιώτη Βλαχάκου, του υποπλοίαρχου Χριστόδουλου Καραθανάση και του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού. Η επίσημη αιτία της πτώσης του ελικοπτέρου, σύμφωνα με το Πολεμικό Ναυτικό είναι ότι το ελικόπτερο κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου, με την ελληνική κοινή γνώμη να μην έχει πειστεί ακόμα και σήμερα. Από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί, επικρατέστερη είναι αυτή που θέλει το Τουρκικό Ναυτικό ή τους καταδρομείς να κατέρριψαν το ελικόπτερο, με την ελληνική κυβέρνηση να συγκαλύπτει το γεγονός για να μην ξεσπάσει πόλεμος. Στην ιστορία έμειναν οι δηλώσεις του τότε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Ναύαρχου Λυμπέρη, ο οποίος πρότεινε στον κ. Σημιτή αμέσως μετά την πτώση του ελικοπτέρου και την κατάληψη της βραχονησίδας, τις εξής στρατιωτικές επιλογές αντίδρασης:

  • Ναυτικό βομβαρδισμό από πλοία της περιοχής.
  • Αεροπορικό βομβαρδισμό με το πρώτο φως.
  • Επιχείρηση ανακατάληψης της βραχονησίδας,

με τον Πρωθυπουργό να αρνείται θεωρώντας ότι οι προτάσεις αυτές οδηγούσαν σε πόλεμο.

Το τέλος της κρίσης

Η κρίση στα Ίμια, τελείωσε με την παρέμβαση των ΗΠΑ, οι οποίες επέβαλαν την θέληση τους και στις δύο χώρες με το δόγμα «Νo ships, no troops, no flags» προκειμένου να τελειώσει το όλο θέμα χωρίς περαιτέρω επεισόδια. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια. Σύμφωνα με το βίβλιο των Μιχάλη Ιγνατίου και Αθανάσιου Έλλις για την κρίση στα Ίμια, ο Ναύαρχος Λυμπέρη αρνήθηκε την υποστολή της ελληνικής σημαίας, με τον Θεόδωρο Πάγκαλο να υποκύπτει εν τέλει στις πιέσεις των Αμερικανών και να δηλώνει «πως η ελληνική σημαία δεν θα αντικατασταθεί όταν αυτή καταστραφεί, από τους ισχυρούς ανέμους που έπνεαν στην περιοχή εκείνο το μοιραίο βράδυ»

Η κρίση των Ιμίων, αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να επιβάλλει την βούληση της, ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε και το ζήτημα των «Γκρίζων Ζωνών» που εγείρουν οι Τούρκοι. Ο τούρκικος επεκτατισμός δεν μπόρεσε να καμφθεί επί της ουσίας και οι χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης εξόργισαν την κοινή γνώμη. Όσο δε για το περίφημο «ευχαριστούμε τους φίλους μας τους Αμερικανούς» του κ. Σημίτη, είναι η περίτρανη απόδειξη της αμερικανικής ανάμειξης στην ελληνική εξωτερική -και εσωτερική- πολιτική καθώς και της ατολμίας της τότε κυβέρνησης, η οποία στιγματίστηκε από το συγκεκριμένο γεγονός.

Πηγή: iefimerida.gr

 

Η μεγάλη απόδραση των Ευρωπαίων – Ο νέος μεταναστευτικός χάρτης της Ευρώπης


Καθώς βαθαίνει η κρίση και διευρύνονται όλο και περισσότερο οι συνέπειές της, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι μεταναστεύουν σε αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος στις αναδυόμενες οικονομίες ανά τον κόσμο. Ωστόσο, το ζήτημα της μετανάστευσης δεν είναι καθόλου καινούργιο για τους κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου, αναφέρει σε χθεσινό της δημοσίευμα η βρετανική εφημερίδα Guardian.

Χιλιάδες νέοι από την Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και όχι μόνο αναζητούν εναγωνιώς στρατηγικές εξόδου από τις σε ελεύθερη πτώση οικονομίες των χωρών τους, τη στιγμή που οι πολιτικές ηγεσίες αναδυόμενων οικονομιών όπως η Βραζιλία ή χωρών με έλλειψη εξειδικευμένων εργατικών χεριών, όπως η Αυστραλία, παρέχουν απλόχερα ευκαιρίες στους «δραπέτες» του Παλαιού Κόσμου.

-Από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Μποτσουάνα

Η προσφιλέστερη εικόνα Βρετανών εκπατρισμένων είναι εκείνη του λευκόδερμου συνταξιούχου που «λιάζεται» όλημερίς σε κάποια ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου. Όχι πια όμως: από τα 4.7 εκατομμύρια των Βρετανών που ζουν εκτός Βρετανίας, το 93% είναι σε εργασιακά αξιοποιήσιμη ηλικία. Στη Βρετανία μάλιστα έχει αρχίσει εδώ και καιρό να γίνεται λόγος για «αποστράγγιση» της δεξαμενής ταλέντου της χώρας, όπως επίσης και για απαλλοτρίωση των δημιουργικών πόρων της.

-Από την Ελλάδα στην Αυστραλία

Η πιο βαριά πληγείσα από την κρίση χώρα της Ευρώπης μεταναστεύει μαζικά προς το πρόσφορο οικονομικά έδαφος της Αυστραλίας. Σύμφωνα με έρευνες, το 2012 η Αυστραλία ανέμενε αύξηση των ποσοστών Ελλήνων μεταναστών, η οποία προσδιοριζόταν στο 65%. Ήδη, η Μελβούρνη διαθέτει την πολυπληθέστερη ελληνόφωνη κοινότητα από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο, μετά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

-Από την Ιρλανδία στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

Κατά το πρώτο μονάχα τέταρτο του 2012, «δραπέτευσαν» από την – τέταρτη στα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην Ευρώπη – Ιρλανδία περίπου 87.000 άνθρωποι. Αριθμός ρεκόρ, αλλά απολύτως φυσιολογικός για μία χώρα της οποίας το 14.6% του πληθυσμού της είναι εκτός παραγωγής.

-Από την Πορτογαλία στη Μοζαμβίκη

Δεν υπάρχει χειρότερος συνδυασμός από το να είσαι νέος, να ζεις στην Πορτογαλία και να βρίσκεσαι σε αναζήτηση εργασίας: τα ποσοστά ανεργίας στους νέους έχουν φτάσει το 39.1%, με τους ίδιους τους πολιτικούς ηγέτες της χώρας να προτρέπουν τη νεολαία να μεταναστεύσει. Πράγμα που έκανε πριν δυο χρόνια ο Ντιόγκο Γκόμες, προκαλώντας σάλο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Πηγή: iefimerida.gr

 

Ερευνητές δημιούργησαν νανοεπικάλυψη για ρούχα που δεν λερώνονται με τίποτα! [Video]


Πως θα σας φαινόταν αν φορούσατε ρούχα που δεν λερώνονται με τίποτα; Σίγουρα θα ήταν χρήσιμα σε μάγειρες, τεχνίτες, μηχανικούς, χημικούς και γενικότερα σε κλάδους όπου η πιθανότητα να πέσει κάποια ρυπαντική ουσία (π.χ. καφές, λάδι, χημικά κλπ.) είναι αρκετά αυξημένη.

Η δημιουργία τέτοιου ρουχισμού δεν μοιάζει πια τόσο μακρινή, καθώς ερευνητές του University of Michigan κατάφεραν να δημιουργήσουν μια μοναδική επικάλυψη σε επίπεδο νανοκλίμακας, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί επάνω σε ύφασμα και να απωθήσει σχεδόν οτιδήποτε πέσει επάνω της (από καφέ και αλκοόλ μέχρι λάδι και οξύ).

Η επικάλυψη αποτελείται από ένα μίγμα ελαστικών πλαστικών σωματιδίων PDMS (πολυδιμεθυλοσιλοξάνη) και υδρόφοβων νανοκύβων που περιέχουν άτομα άνθρακα, φθορίου, πυριτίου και οξυγόνου, με αποτέλεσμα η υφή της να είναι έντονα πορώδης. Ουσιαστικά, το 95-99% της επικάλυψης είναι αέρας με αποτέλεσμα οποιοδήποτε υγρό έρχεται σε επαφή μαζί της να μην ακουμπά σχεδόν κανένα στερεό μέρος της δομής!

Εξαιτίας αυτής της ελάχιστης αλληλεπίδρασης της σταγόνας με την επιφάνεια, τα μόρια του υγρού αλληλεπιδρούν μόνο με τα όμοια τους, διατηρούν το σφαιρικό σχήμα τους, δεν εξαπλώνονται στην υπόλοιπη δομή και “χοροπηδούν” επάνω στην επικάλυψη.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την τεχνική electrospinning (εφαρμογή ηλεκτρικού φορτίου σε υγρό διάλυμα για τη δημιουργία στερεών σωματιδίων) και επικάλυψαν κομμάτια υφάσματος με μέγεθος γραμματόσημου. Στη συνέχεια, δοκίμασαν περισσότερα από 100 υγρά και βρήκαν ότι μόλις 2 κατάφεραν να διασπάσουν τη δομή της επικάλυψης (χλωροφθοράνθρακες που χρησιμοποιούνται σε ψυγεία και air conditions).

Ωστόσο, στην παρουσίαση τους έκαναν επίδειξη των δυνατοτήτων της επικάλυψης χρησιμοποιώντας καφέ, σάλτσα σόγιας, φυτικό λάδι και τοξικά υδροχλωρικά και θειϊκά οξέα που θα μπορούσαν να κάψουν το δέρμα!

Επομένως, μιλάμε για μια πανάλαφρη νανοεπικάλυψη που θα μπορούσε να εφαρμοστεί με ευκολία σε υφάσματα για τη δημιουργία ανθεκτικών ενδυμάτων που θα προστατεύουν ερευνητές και στρατιώτες από χημικές ουσίες, αλλά και για τη δημιουργία νέων αδιάβροχων βαφών που θα μείωναν σημαντικά την αντίσταση σε θαλάσσια σκάφη (από jet ski μέχρι υπερωκεάνια).

ΠΗΓΗ:

techgear.gr

Οικογένεια ζούσε αποκομμένη από κάθε ανθρώπινη επαφή για 40 χρόνια


Δε γνώριζε ούτε για τα φρικιαστικά γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου! Το 1978, σοβιετικοί γεωλόγοι εξερευνώντας τις ερημιές της Σιβηρίας ανακαλύπτουν εξαμελή οικογένεια χαμένη στα βάθη της τούνδρας.

Το καλοκαίρι λοιπόν εκείνης της χρονιάς, το ελικόπτερο που μετέφερε την αποστολή των γεωλόγων διακρίνει μέσα στο έρημο τοπίο της σιβηρικής παγωνιάς ανθρώπινα ίχνη: έναν κήπο! Επρόκειτο για αναπάντεχη ανακάλυψη, καθώς το βουνό απείχε τουλάχιστον 200 χιλιόμετρα από τον κοντινότερο οικισμό, αποτελώντας ανεξερεύνητο και αχαρτογράφητο τοπίο. Οι σοβιετικές Αρχές δεν είχαν μάλιστα μητρώα για την ύπαρξη ανθρώπων εκεί.

Οι 4 επιστήμονες αποφάσισαν να ερευνήσουν το περίεργο εύρημα, ετοιμάζοντας ωστόσο τα πιστόλια τους. Στην πορεία τους, άρχισαν να συναντούν ολοένα και συχνότερα ίχνη ανθρώπινης δράσης, ώσπου κατέληξαν τελικά στην παράγκα, που έμοιαζε με παράπηγμα μεσαιωνικής εποχής!

Μέσα στο σκοτάδι δεν διέκριναν αρχικά τις ανθρώπινες φιγούρες που καραδοκούσαν, όταν η σιωπή έσπασε ξαφνικά από λυγμούς και φωνές σε υστερία. Μόνο τότε συνειδητοποίησαν οι επιστήμονες ότι δεν ήταν μόνοι: οι σιλουέτες δύο γυναικών φαίνονταν πλέον καθαρά, με τη μία να μοιρολογεί: «αυτό γίνεται για τις αμαρτίες μας, τις αμαρτίες μας»…

Οι επιστήμονες εγκατέλειψαν την παράγκα τρομαγμένοι, περιμένοντας έξω μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Μισή ώρα αργότερα, η πόρτα της καμπίνας άνοιξε και ένας ηλικιωμένος άντρας με τις δυο του κόρες ξεπρόβαλαν. Ήταν σε ημιάγρια κατάσταση και αρνήθηκαν οτιδήποτε τους πρόσφεραν οι επιστήμονες -μαρμελάδα, τσάι, ψωμί-, λέγοντας «δεν μας επιτρέπονται αυτά!».

Όταν η υπεύθυνη της αποστολής, Galina Pismenskaya, ρώτησε τον άντρα αν έχει δοκιμάσει ποτέ ψωμί, αυτός απάντησε πως είχε φάει παλιότερα, οι κόρες του ωστόσο ποτέ. Ο λόγος του ήταν καθαρός και εύληπτος, δεν ίσχυε ωστόσο το ίδιο και για τα κορίτσια: μιλούσαν μια γλώσσα διαστρεβλωμένη από μια ζωή στην απομόνωση, που σίγουρα δεν έμοιαζε με ρωσικά…

Σύντομα, μέσα από πολυάριθμες επισκέψεις των γεωλόγων στην «οικία» της οικογένειας, η πλήρη τους ιστορία αποκαλύφθηκε. Ο ηλικιωμένος ονομαζόταν Karp Lykov και ήταν μέλος της αίρεσης «Παλιός Πιστός», μιας φονταμενταλιστικής ρωσο-ορθόδοξης σέχτας που παρέμενε απαράλλακτη από τον 17ο αιώνα. Τα μέλη της αίρεσης είχαν διωχθεί λυσσαλέα από τις μέρες του Πέτρου του Μέγα ακόμα, γεγονότα που ανακαλούσε ο Lykov λες κει συνέβησαν χθες.

Τα πράγματα για την οικογένεια έγιναν ακόμα χειρότερα όταν οι άθεοι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία, με τις ούτως ή άλλως απομονωμένες κοινότητες των πιστών της αίρεσης, που διέμεναν ήδη στη Σιβηρία για να γλιτώσουν τους διωγμούς, να αναγκάζονται να αποσυρθούν ακόμα πιο μακριά από τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Κατά τη διάρκεια των σοβιετικών «εκκαθαρίσεων» στη δεκαετία του ’30, σοβιετική περίπολος θα σκοτώσει τον αδερφό του Lykov στα περίχωρα της κοινότητας όπου ζούσε η αίρεση. Ήταν ώρα για την οικογένεια να πάρει τα βουνά για να γλιτώσει, γεγονός που συνέβη το 1936, όταν η τετραμελής τότε οικογένεια (ο Karp, η γυναίκα του Akulina, ο 9χρονος γιος του Savin και η μόλις 2 χρονών Natalia) αποσύρθηκε στις εσχατιές της σιβηρικής τούνδρας, όπου έπειτα από περιπέτεια ετών κατέληξαν τελικά στο σημείο που τους βρήκαν οι επιστήμονες.

Δύο ακόμη παιδιά θα γεννιόνταν στην πλήρη απομόνωση, ο Dmitry το 1940 και η Agafia το 1943, τα οποία δεν συνάντησαν ποτέ άλλον άνθρωπο και ό,τι ήξεραν για την ανθρωπότητα το είχαν μάθει από τις διαστρεβλωμένες απόψεις των γονιών τους για τον κόσμο. Ήξεραν ας πούμε ότι υπάρχουν πόλεις όπου ζουν οι άνθρωποι «στοιβαγμένοι» ή ακόμα και χώρες έξω από τη Ρωσία, οι ιδέες αυτές παρέμεναν ωστόσο στο απόλυτο θεωρητικό πεδίο και παραήταν αφαιρετικές για να παίξουν ρόλο στις ζωές τους. Και βέβαια η σύγχρονη ιστορία παρέμενε στο σκοτάδι: δεν γνώριζαν για τον φονικό πόλεμο που αιματοκύλησε την Ευρώπη, με τον Β’ Παγκόσμιο να μην έχει συμβεί ποτέ για την οικογένεια των σύγχρονων Μόγληδων…

Όσο βέβαια οι σοβιετικοί γεωλόγοι γνώριζαν καλύτερα τα μέλη της οικογένειας Lykov, συνειδητοποιούσαν ότι είχαν παραγνωρίσει τις ικανότητες και τη νοημοσύνη τους, με το κάθε μέλος να διαθέτει τη δική του προσωπικότητα.

Το πλέον λυπηρό χαρακτηριστικό της παράξενης ιστορίας των Lykov ήταν η ταχύτητα με την οποία χτύπησε η συμφορά την οικογένεια όταν επανεγκαθιδρύθηκε η επαφή με τον έξω κόσμο (είχε επισκεφτεί την οικογένεια και δημοσιογράφος για να καταγράψει τα χρονικά της). Το φθινόπωρο του 1981, τρία από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας ακολούθησαν τη μητέρα τους στον τάφο με διαφορά λίγων ημερών το ένα από το άλλο.

Ο Savin και η Natalia έπασχαν από νεφρική ανεπάρκεια (πιθανότατα λόγω της διατροφής), ενώ ο Dmitry πέθανε από πνευμονία, αρνούμενος τη βοήθεια των γεωλόγων, οι οποίοι προσφέρθηκαν να τον μεταφέρουν με το ελικόπτερο στο πλησιέστερο νοσοκομείο. «Δεν μας επιτρέπεται αυτό», ήταν τα τελευταία λόγια του Dmitry.

Όταν έθαψαν τα τρία παιδιά, οι επιστήμονες προσπάθησαν να πείσουν τους εναπομείναντες Lykov να εγκαταλείψουν την απομόνωση και να μετακομίσουν στο πάλαι ποτέ χωριό τους, με τους διωγμούς να έχουν σταματήσει από χρόνια και την κοινότητα της αίρεσης να έχει ήδη ξανασυσταθεί. Η οικογένεια αρνήθηκε ωστόσο σθεναρά, με τον Karp Lykov να πεθαίνει στον ύπνο του στις 16 Φεβρουαρίου 1988, 27 χρόνια μετά τον θάνατο της γυναίκας του, ο οποίος μάλιστα συνέβη την ίδια ακριβώς μέρα.

Η Agafia παραμένει ακόμα μόνη στις ερημιές της παγωμένης τούνδρας, ως γνήσιο παιδί της Σιβηρίας, πλέον στα 70 της χρόνια…

ΠΗΓΗ: newsbeast

 

Όταν το σεξ γίνεται έμμονη ιδέα…


Το πρόβλημα και η αντιμετώπιση της σεξουαλικής εξάρτησης

«Καθόμουν στον καναπέ του σπιτιού μου και δεν είχα τη δύναμη να το βγάλω από το μυαλό μου. Τα λεφτά και τις πιστωτικές τα είχα δώσει στη γυναίκα μου, στα πλαίσια της προσπάθειας απεξάρτησής μου.. Το είχα πραγματικά ανάγκη. Η πρόσβασή μου στο ίντερνετ και στο πορνό είναι περιορισμένη με ειδικό πρόγραμμα.. Δεν μπορούσα να το ελέγξω. Εκείνη κοιμόταν μέσα και εγώ πήρα κρυφά κάποια ευρώ που είχα κρατήσει και βγήκα προς τα γνώριμα μέρη».Αυτό το απόσπασμα αποτελεί μέρος της εξομολόγησης ενός άνδρα 40 ετών, με διαταραχή σεξουαλικής εξάρτησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας του.

Όταν ένα άτομο αδυνατεί να ελέγξει την παρόρμησή του για συνεχή αναζήτηση σεξουαλικής ικανοποίησης και το σεξ γίνεται έμμονη ιδέα και σημείο αναφοράς της ζωής του, τότε αποτελεί ένα είδος εξάρτησης. Μια εξάρτηση που δεν φαίνεται να έχει μεγάλες αποκλίσεις από άλλου τύπου εξαρτητικές συμπεριφορές όπως το αλκοόλ, τα ναρκωτικά ή ο τζόγος. Μάλιστα, συχνά συνυπάρχει με αυτές.

Το σεξ, για τα άτομα που είναι εθισμένα σε αυτό, γίνεται ο σημαντικότερος αμυντικός μηχανισμός ώστε να αγχολυθούν ή να αντιμετωπίσουν έντονα ψυχοπιεστικά γεγονότα στη ζωή τους. Η ανακάλυψη της δυνατότητας «προσωρινής απόδρασης» από τα καθημερινά προβλήματα την οποία προσφέρει το σεξ, έχει για τα άτομα αυτά την ίδια δράση που έχει το ποτό για τους αλκοολικούς.

Η σεξουαλική εξάρτηση έχει και νευρολογικό υπόβαθρο, δεδομένο ότι η συμπεριφορά της αναζήτησης της σεξουαλικής εμπλοκής ενισχύεται θετικά από χημικές ουσίες (ενδορφίνες και ντοπαμίνη) οι οποίες εκλύονται κατά τη σεξουαλική επαφή και προσδίδουν στο άτομο ένα έντονο αίσθημα ικανοποίησης και ευφορίας.

Ο σεξουαλικά εξαρτημένος αφιερώνει ένα μεγάλο κομμάτι της ημέρας του είτε κάνοντας σεξ, είτε πιο συχνά, στην αναζήτηση συμπεριφορών που σχετίζονται με τις σεξουαλικές του φαντασιώσεις. Οι εξαρτημένες συμπεριφορές περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: αυνανισμό, πορνογραφία, χρήση ίντερνετ, τηλεφωνικό σεξ, συστηματικό ανώνυμο και περιστασιακό σεξ, κυρίως σε οίκους ανοχής και πληθώρα παράλληλων σεξουαλικών σχέσεων. Το χαρακτηριστικό στοιχείο του σεξουαλικά εθισμένου ατόμου είναι η εμμονή του να συμμετέχει σε συχνές σεξουαλικές επαφές, έχοντας ταυτόχρονα εξαιρετική αδυναμία στην προσπάθεια χαλιναγώγησης ή καθυστέρησης αυτής του της επιθυμίας. Η σεξουαλική του επιθυμία δεν σταματάει και δεν ηρεμεί ποτέ, είναι ακόρεστη και την βιώνει ως εξαιρετικά δυσάρεστη.

Οι σεξουαλικές του δραστηριότητες δεν αποτελούν ευχάριστες ερωτικές περιπέτειες. Η συμπεριφορική και φαντασιωσική αναζήτηση του σεξ γίνεται ένας σκοπός ζωής, σημαντικότερος από την οικογένεια και την επαγγελματική καταξίωση μειώνοντας τη λειτουργικότητά του, όντας παγιδευμένο σε αυτό το ατέρμονο κυνήγι της ηδονής, ανίκανο να κορεστεί από αυτό.

Είναι άτομα που δεν απολαμβάνουν το σεξ, είναι άτομα που είναι εθισμένα στο σεξ. Οι σεξουαλικές τους περιπτύξεις δεν είναι ευχάριστες, απλά είναι πολλές και κάθε φορά τους αφήνουν με το αίσθημα του ανικανοποίητου. «Ποτέ δεν είναι αρκετό» και οι συνέπειες που υφίστανται μπορεί να είναι ιδιαίτερα αρνητικές. Πολύ συχνά η διαταραχή αυτή οδηγεί στην οικονομική εξαθλίωση από τις σπατάλες σε ερωτικές ταινίες, ερωτικά βοηθήματα, κοινές γυναίκες κλπ. Άλλες φορές οδηγεί σε διαζύγιο και άλλες σε Σ.Μ.Ν., όπως Aids και ηπατίτιδα.

Μερικά από τα συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν ότι κάποιος έχει διαταραχή σεξουαλικού εθισμού είναι:

1. Επανειλημμένες ανεπιτυχείς προσπάθειες να αντισταθεί στην παρόρμησή του για κάποιου είδους εμπλοκή σε σεξουαλική συμπεριφορά.

2. Αδυναμία να σταματήσει ή να ελέγξει τη σεξουαλική του δραστηριότητα.

3. Υπερβολική ενασχόληση με δραστηριότητες που έχουν κεντρικό θέμα το σεξ.

4. Νοητική εμμονή με τη σεξουαλική πράξη.

5. Έντονο άγχος, νευρικότητα ή/και επιθετικότητα όταν δεν ικανοποιείται η ανάγκη τους για σεξουαλική ενασχόληση.

Η πιο κοινή σεξουαλική εξάρτηση είναι ο καταναγκαστικός αυνανισμός. Αποτελεί συνήθως την αρχή της σεξουαλικής εξάρτησης και παραμένει παρούσα σαν σεξουαλική συμπεριφορά ακόμα και αν το άτομο έχει πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους. Όταν η συμπεριφορά του αυνανισμού συνδυάζεται με συστηματική παρακολούθηση και συλλογή πορνογραφικών ταινιών τότε η εξαρτητική της δυναμική, γίνεται ακόμα πιο ισχυρή για το άτομο και πιο δύσκολη στην θεραπευτική της πρόγνωση.

Πολλά από τα άτομα αυτά, είναι πιθανό να κάνουν ελάχιστες φορές σεξ με τη σύζυγο ή τη μόνιμη σύντροφό τους, προτιμώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχουν στον φαντασιωσικό σεξουαλικό τους κόσμο. Συναισθήματα μοναξιάς, απελπισίας και θυμού, περιγράφουν τις συντρόφους τους και πολύ συχνά οδηγούνται στη διάλυση του γάμου ή της σχέσης τους.

Αξίζει να δοθεί προσοχή, γιατί είναι πολύ εύκολο σε αυτό το σημείο να παρερμηνεύσουμε το σεξουαλικά εξαρτημένο άτομο με αυτό που έχει υψηλή σεξουαλική επιθυμία (libido). Η βασική και ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους είναι ότι το άτομο με υψηλή επιθυμία είναι ικανοποιημένο με τη σεξουαλική του ζωή και μπορεί και είναι ικανό να λαμβάνει ευχαρίστηση και ηδονή από τη σεξουαλική συνεύρεση με τη σύντροφό του. Επίσης τα άτομα τα οποία έχουν υψηλή σεξουαλική επιθυμία, κάνουν σεξ με μεγάλη συχνότητα αλλά όταν για κάποιο λόγο αυτό δεν είναι εφικτό, μπορούν να το δεχτούν χωρίς συναισθηματικές επιπτώσεις και εντάσεις, όπως συμβαίνει με τους σεξουαλικά εξαρτημένους.

Η θεραπεία των σεξουαλικά εξαρτημένων ατόμων όχι μόνο είναι εφικτή αλλά κρίνεται και εξαιρετικά αναγκαία, δεδομένου των καταστροφικών για το άτομο συνεπειών που εκλύει η συμπεριφορά αυτή. Είναι μια θεραπευτική παρέμβαση που είναι δύσκολη στην αρχή και απαιτεί πολύ χρόνο και προσπάθεια ώστε το άτομο να επαναφέρει την συναισθηματική, σεξουαλική, οικονομική και συζυγική ισορροπία στη ζωή του.

Γράφει ο Κουρούσιας Κυριάκος, σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Sex therapist

ΠΗΓΗ: newsbeast

Τι ζει μέσα στον αφαλό σου; Οι επιστήμονες απαντούν: «Ούτε που φαντάζεστε»


Ίσως φανεί περίεργο, όμως για τους βιολόγους, ο ανθρώπινος αφαλός παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.Η ιδέα για την σοβαρή ενασχόληση με την «ομφαλοσκόπηση», ξεκίνησε όταν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, προσπάθησαν να ενημερώσουν τον κόσμο, σχετικά με άγνωστες πτυχές γύρω από το δέρμα. Το μεγαλύτερο και ένα από τα σημαντικότερα ανθρώπινα όργανα.

Η έρευνα που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, έδωσε την ευκαιρία στους επιστήμονες να μελετήσουν μεταξύ άλλων, τους μικροοργανισμούς που ευδοκιμούν πάνω στο ανθρώπινο δέρμα.
Ποιο λοιπόν είναι το καταλληλότερο σημείο του δέρματος για να βρούμε αυτούς τους μικροοργανισμούς;

Μα φυσικά ο αφαλός, απαντούν οι ειδικοί. Λόγο της φυσιολογίας του και της δυσκολίας που έχει να καθαριστεί, αποτελεί για τους ερευνητές ένα «παρθένο δάσος μικροβίων», κάτι παρόμοιο με τη ζούγκλα του Αμαζονίου, όπου διάφορα είδη ζώων και φυτών έχουν βρει καταφύγιο.
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε το πρόγραμμα για τη βιοποικιλότητα του αφαλού (Belly Button Biodiversity), για να μας ξαφνιάσει με τα αποτελέσματα του.

Από τα δείγματα 60 αφαλών, ανιχνεύτηκαν περίπου 2.368 είδη βακτηρίων, εκ των οποίων τα 1.458 ενδεχομένως να εμφανίζονται για πρώτη φορά στην επιστήμη.

Ορισμένοι άνθρωποι που συμμετείχαν στην έρευνα, έδιναν «στέγη» μέσω του αφαλού τους σε μόλις 29 είδη, ενώ άλλοι είχαν αφαλό «ξενοδοχείο», φιλοξενώντας πάνω από 107…

Σε μερικές περιπτώσεις βέβαια οι ερευνητές σήκωσαν τα χέρια ψηλά.  Για παράδειγμα στον αφαλό ενός συγγραφέα βρέθηκε ένα βακτήριο, το οποίο οι επιστήμονες είχαν ξανασυναντήσει μόνο στο έδαφος της Ιαπωνίας. Ακόμη πιο περίεργο είναι πως ο άνδρας δεν είχε ποτέ επισκεφθεί την Ιαπωνία.
Σε μία άλλη περίπτωση, ενός άνδρα που πλενόταν πολύ σπάνια, βρέθηκαν «εξτρεμόφιλα» βακτήρια, δηλαδή βακτήρια που επιβιώνουν κάτω από ακραίες συνθήκες (για παράδειγμα βακτήρια που συναντώνται σε  παγετώνες!).

Παρά τη μεγάλη βιοποικιλότητα των δειγμάτων που εξετάστηκαν, αποδείχτηκε πως περίπου οκτώ είδη υπήρχαν στο 70% των ανθρώπων.

Ο μεγάλος γρίφος αυτή τη στιγμή, για τους επιστήμονες είναι να ανακαλύψουν τους λόγους, που εμφανίζονται ξεχωριστά βακτήρια σε διαφορετικούς ανθρώπους.

Περίπου 600 επιπλέον δείγματα αφαλών, θα εξεταστούν από τους ερευνητές του προγράμματος, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν τις επιπτώσεις που έχουν τα βακτήρια στον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς και το πώς αυτά σχετίζονται με τον τόπο γέννησης του ανθρώπου, τις συνθήκες ζωής, τη διατροφή κλπ.

Αλήθεια στον δικό σου αφαλό τι ζει;

ΠΗΓΗ: news24gr.blogspot.gr

Τελευταία η Ελλάδα με βάση την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού κλάδου


Σύμφωνα με μελέτη της Deloitte
Στην τελευταία θέση μεταξύ 38 χωρών κατατάσσεται η Ελλάδα, βάσει έρευνας της Deloitte, κατά την οποία στελέχη επιχειρήσεων κλήθηκαν να κατατάξουν τις χώρες σύμφωνα με την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού της κλάδου.Συγκεκριμένα, πρόκειται για τη μελέτη «Παγκόσμιος Δείκτης Ανταγωνιστικότητας Βιομηχανικού Κλάδου 2013» η οποία είναι προϊόν συνεργασίας μεταξύ της Deloitte Touche Tohmatsu Limited (Deloitte) και του Αμερικανικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας (US Council on Competitiveness).

Η μελέτη βασίζεται σε έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε 550 διευθύνοντες συμβούλους (CEOs) και ανώτερα διευθυντικά στελέχη του βιομηχανικού κλάδου, το 2012 (39,7% από Βόρεια Αμερική, 28,5% από Ασία, 21% από Ευρώπη, 5,4% από Νότια Αμερική και 5,4% από Αυστραλία) και αποτελεί συνέχεια μίας πολυετούς προσπάθειας για καλύτερη κατανόηση των τάσεων, που δημιουργούν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον στον βιομηχανικό κλάδο.

Επίσης, τα στελέχη κλήθηκαν να διατυπώσουν τις απόψεις τους για τις παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες και τις κυβερνητικές ενέργειες, που δύναται να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα του βιομηχανικού κλάδου.

Όπως επισημαίνεται στη μελέτη, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας του βιομηχανικού κλάδου στην Ελλάδα, βασισμένη σε εστιασμένα προϊόντα υψηλής τεχνογνωσίας και προστιθέμενης αξίας, καθίσταται σήμερα αναγκαία περισσότερο από ποτέ, καθώς μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην ενίσχυση, αλλά και στην ανθεκτικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Ο Παγκόσμιος Δείκτης Ανταγωνιστικότητας Βιομηχανικού Κλάδου 2013 κατατάσσει την Κίνα ως την πλέον ανταγωνιστική χώρα στο βιομηχανικό κλάδο, παγκοσμίως, τόσο σήμερα όσο και στα επόμενα 5 χρόνια, σε σύνολο 38 χωρών για τις οποίες έγινε η κατάταξη. Στην κορυφαία δεκάδα σήμερα κατατάσσονται πέντε οικονομικά αναπτυγμένες χώρες: Η Γερμανία (2η), οι ΗΠΑ (3η), η Νότια Κορέα (5η), ο Καναδάς (7η) και η Ιαπωνία (10η), καθώς και πέντε αναδυόμενες οικονομίες, η Κίνα (1η), η Ινδία (4η), η Ταϊβάν (6η), η Βραζιλία (8η) και η Σιγκαπούρη (9η).

Σύμφωνα με τη μελέτη, σε πέντε χρόνια από σήμερα, η εικόνα αλλάζει. Χώρες με αναδυόμενες οικονομίες αναμένεται να καταλάβουν τις τρεις πρώτες θέσεις, με την Κίνα να διατηρεί την πρώτη θέση και τις Ινδία και Βραζιλία να ανέρχονται στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα.

Το άλμα της Βραζιλίας από την 8η στην 3η θέση είναι το μεγαλύτερο αναμενόμενο για την επόμενη πενταετία. Αντίθετα, οι χώρες με ανεπτυγμένες οικονομίες βρίσκονται σε χαμηλότερες θέσεις, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των στελεχών, με τη Γερμανία να πέφτει από τη 2η στην 4η θέση, τις ΗΠΑ από την 3η στην 5η, τη Νότια Κορέα από την 5η στην 6η, τον Καναδά από την 7η στην 8η και την Ιαπωνία να βγαίνει εκτός δεκάδας, στη 12η θέση.

Από άποψη ευρύτερων περιοχών, η Αμερική θα εξακολουθεί να επιδεικνύει σημαντική ισχύ στο βιομηχανικό κλάδο, με τις ΗΠΑ, Βραζιλία και Μεξικό, να βρίσκονται στις πρώτες 15 θέσεις. Αναμφισβήτητη, όπως αναφέρεται στη μελέτη, είναι η μετατόπιση προς τις ασιατικές χώρες, οι οποίες εκτιμάται ότι θα καταλαμβάνουν τις 10 από τις 15 πρώτες θέσεις.

Το μήνυμα, ωστόσο, για την Ευρώπη είναι απογοητευτικό: Μόνο η Γερμανία παραμένει στην κορυφαία δεκαπεντάδα, ενώ η πλειοψηφία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών της κατάταξης αναμένεται να εμφανίσουν πτώση της ανταγωνιστικότητάς τους στον κλάδο.

Τα στελέχη, που έλαβαν μέρος στην έρευνα, ρωτήθηκαν, επίσης, σχετικά με τους κύριους παράγοντες, που, κατά τη γνώμη τους, επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα στο βιομηχανικό κλάδο.

Ως πιο σημαντικός παράγοντας αναδείχθηκε η ποιότητα, η διαθεσιμότητα και η παραγωγικότητα του εργασιακού δυναμικού της χώρας, συμπεριλαμβανομένων ερευνητών, επιστημόνων και μηχανικών και, εντέλει, η ικανότητα δημιουργίας καινοτομίας.

Στη δεύτερη θέση κατατάσσεται το οικονομικό, εμπορικό και φορολογικό σύστημα μίας χώρας. Ειδικότερα, εμπόδια, όπως οι φορολογικές επιβαρύνσεις, η πολυπλοκότητα των διαδικασιών, η γραφειοκρατία, είναι δύσκολο να ξεπεραστούν από τις λιγότερο ανταγωνιστικές χώρες, ώστε να αποτελέσουν έναν πιο ελκυστικό προορισμό βιομηχανικής παραγωγής.

Οι παραδοσιακοί παράγοντες, που επηρέαζαν την παραγωγική δραστηριότητα, όπως το εργατικό κόστος, οι πρώτες ύλες, η ενέργεια και άλλες σχετικές παράμετροι, τις οποίες μπορούν να ελέγξουν και να διαχειριστούν άμεσα οι εταιρείες, προκαλούν πολύ μικρότερη ανησυχία στα διευθυντικά στελέχη από παράγοντες, που επηρεάζονται από τις κυβερνήσεις των χωρών και τη δημοσιονομική πολιτική και τους οποίους δεν μπορούν να ελέγξουν ή να επηρεάσουν.

Ανάλυση των ροών προϊόντων μεταξύ των βασικών χωρών υποδεικνύει ότι η Γερμανία εξάγει προϊόντα μέσης και υψηλής τεχνογνωσίας / τεχνολογίας, κυρίως, εντός των ευρωπαϊκών συνόρων. Οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία επιδεικνύουν μεγαλύτερη ποικιλία σε προορισμούς εξαγωγών προϊόντων τεχνολογίας, ενώ η Κίνα και η Ταϊβάν εξάγουν προϊόντα τεχνολογίας, κυρίως, σε ασιατικές χώρες. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εξαγωγών της Ινδίας αφορά προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας και εντάσεως εργασίας.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Γιατί δεν σώθηκαν οι εβραίοι στην Ελλάδα


Το βιβλίο της Καρίνας Λάμψα και του Ιακώβ Σιμπή φιλοδοξεί να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων που σχετίζονται με τη διάσωση των εβραίων στην ελληνική επικράτεια, τη σχέση τους με τη χριστιανική κοινότητα, τον ρόλο του ΕΑΜ και τα εσωτερικά προβλήματα της εβραϊκής κοινότητας

Η μεγάλη συγκέντρωση των εβραίων τον Ιούλιο του 1942, κατόπιν διαταγής των κατοχικών δυνάμεων, στην πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη που σηματοδότησε την έναρξη του διωγμού

Στις 5 Μαρτίου 1943 ο επικεφαλής του διορισμένου από τους Γερμανούς Εβραϊκού Συμβουλίου στη Θεσσαλονίκη ραβίνος Τσβι Κόρετς υπέγραφε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Καλούμε τους ομόθρησκούς μας να διατηρήσουν όλη την ηρεμία των και την ψυχραιμία, να μην παρασυρθούν από τον πανικόν, να μη δίδουν πίστη εις τας ανησυχητικάς διαδόσεις, που όλες είναι δίχως βάση. Ο καθένας πρέπει να εξακολουθεί να ασχολείται ήρεμα με τις εργασίες του και να εμπιστεύεται εις τους διευθύνοντας την Κοινότητα». Μία εβδομάδα μετά ο ίδιος ο αρχιραβίνος εμφανίστηκε στη συναγωγή για να ανακοινώσει στους ομόθρησκούς του ότι όλος ο πληθυσμός θα εκτοπιζόταν στην Κρακοβία. Ηξερε άραγε εκ των προτέρων ο Κόρετς ότι τους περίμεναν στρατόπεδα και κρεματόρια, κάτι που συνιστά, αν το γνώριζε, εσχάτη προδοσία, ή ήταν κι αυτός παραπλανημένος; Μπορούσαν άραγε να διασωθούν οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης, όπως διασώθηκε μια μεγάλη πλειοψηφία των εβραίων της Αθήνας, της Λάρισας ή του Βόλου;  Ποιος ήταν ο ρόλος των διορισμένων από τις κατοχικές δυνάμεις Εβραϊκών Συμβουλίων; Ηταν συνεργάτες των Γερμανών ή αναγκαίος θεσμός για τη βοήθεια των εβραίων που είχαν τη μεγαλύτερη ανάγκη; Το βιβλίο της Καρίνας Λάμψα και του Ιακώβ Σιμπή με τίτλο « Η Διάσωση» (εκδόσεις Καπόν) φιλοδοξεί να απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων που σχετίζονται με τη διάσωση ή τη μη διάσωση των εβραίων στην ελληνική επικράτεια και να υπογράψει μια νέα αφήγηση αυτής της ιστορίας, κομμάτι της συνολικής ιστορίας του Ολοκαυτώματος.
Στο πρώτο μέρος τίθενται ερωτήματα που απασχολούν εδώ και χρόνια τους ιστορικούς. Κυρίως το ερώτημα κατά πόσον η «τελική λύση», η πλήρης εξόντωση των εβραίων στην Ευρώπη, ήταν στρατηγικός στόχος της γερμανικής πολιτικής για να εξαφανιστεί το «αίτιο του κακού» από τη Γη ή ήταν ένας δευτερεύων στόχος μιας νέας γερμανικής πολιτικής όπου η καταστροφή των αλλοεθνών θα βοηθούσε την εγκατάσταση των Γερμανών προς ανατολάς και το πέρασμα των οικονομικών και πολιτικών ηνίων στα χέρια τους.
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου και το πιο ενδιαφέρον για μας ασχολείται με την ιστορία των εβραίων στην ελληνική επικράτεια. Οι δύο συγγραφείς αναρωτιούνται: «βοήθησαν οι χριστιανοί έλληνες να σωθούν οι εβραίοι;». Οι αριθμοί απαντάνε αρνητικά, καθώς από 77.377 εβραίους που ζούσαν στην ελληνική επικράτεια επέζησαν τελικά 10.226 (μείωση πληθυσμού κατά 86%). Στη δε Θεσσαλονίκη από 55.250 εβραίους, που αντιστοιχούσαν στο 23,7% του πληθυσμού της πόλης, αφανίστηκε ολοσχερώς το 96%.
Στη Θεσσαλονίκη έγινε η μεγάλη καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας, αφού οι περισσότεροι εστάλησαν στα στρατόπεδα της Πολωνίας και δεν γύρισαν πίσω ποτέ. Είναι αξιοσημείωτο ότι η εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης φαίνεται να πορεύεται στην αρχή με τη σιγουριά ότι θα καταφέρει να ξεφύγει από τη γερμανική λαίλαπα. Τα γεγονότα θα διαψεύσουν αυτές τις προσδοκίες. Σύμφωνα με τους συγγραφείς υπήρχαν πολλές αιτίες που συνέτειναν σε αυτό: ο συντηρητισμός και ο κλειστός χαρακτήρας της κοινότητας. Η έλλειψη διασύνδεσης με κινήματα και οργανώσεις, αλλά και η χαμηλή οργάνωση του αριστερού κινήματος στη Θεσσαλονίκη. Η γεωγραφική θέση και η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν τα γεγονότα και, τέλος, οι χαμηλού επιπέδου σχέσεις μεταξύ του εβραϊκού και του χριστιανικού πληθυσμού της πόλης. «Οι χριστιανοί στην καλύτερη περίπτωση φοβόντουσαν, στη χειρότερη αδιαφορούσαν, κάποιοι από τα μεσαία στρώματα είδαν με καλό μάτι την απέλαση του σεφαραδίτικου στοιχείου από την πόλη, οι δε διανοούμενοι, που κοίταζαν με αποστροφή αυτά τα βήματα, φοβούνταν να εκφραστούν» αναφέρουν μαρτυρίες της εποχής. Ο γενικός διοικητής της Μακεδονίας Βασίλης Σιμωνίδης, σκληρός συνεργάτης των Γερμανών, διευκόλυνε το έργο της «αποεβραιοποίησης» της πόλης. Και οι δύο πρόεδροι του διορισμένου Εβραϊκού Συμβουλίου, ο συνεργάτης Σάμπυ Σαλτιέλ και μετέπειτα ο αμφιλεγόμενος αρχιραβίνος Τσβι Κόρετς, θα αποδειχθούν ανίκανοι να προστατέψουν τον εβραϊκό πληθυσμό. Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι μέχρι τελευταίας στιγμής οι Γερμανοί εξαπατούσαν τον Κόρετς, λέγοντάς του ότι οι εβραίοι θα μεταφερθούν σε ένα μικρό αυτόνομο χωριό στην Κρακοβία. Βεβαίως η διάδοση των πληροφοριών ήταν τότε περιορισμένη και πιθανόν ο Κόρετς αγνοούσε τι είχε συμβεί με τους εβραίους άλλων χωρών που μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την άλλη είχαν μεσολαβήσει διάφορα πογκρόμ εβραίων στη Θεσσαλονίκη που δεν άφηναν αμφιβολία για το τι σκέπτονται οι Γερμανοί για τους εβραίους.
Αντίθετα, στην Αθήνα τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Κατ’ αρχάς ο ραβίνος Μπαρζιλάι, επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας, δεν παρέδωσε στους Γερμανούς τις λίστες με τα ονόματα των εβραίων, όπως είχε κάνει ο Κόρετς στη Θεσσαλονίκη. Σε συμφωνία με το ΕΑΜ αποφασίστηκε η διάσωση των εβραίων της Αθήνας και η μεταφορά της πλειοψηφίας αυτών στο βουνό ή στην Εύβοια, απ’ όπου περνούσαν στην Τουρκία και μετά στην Παλαιστίνη. Σημαντική βοήθεια προσέφεραν, σύμφωνα με μαρτυρίες που παρατίθενται, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός που είχε δώσει οδηγίες στους ιερείς να βαφτίζουν μυστικά χριστιανούς τους εβραίους πολίτες, ο διευθυντής της Αστυνομίας Αγγελος Εβερτ που είχε δώσει διαταγές στα αστυνομικά τμήματα να εκδίδουν ταυτότητες στους εβραίους και μεμονωμένοι πολίτες, πολλοί από αυτούς συνδεδεμένοι με την Αντίσταση. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η σχέση και η συνεργασία Αγγλων – εαμικών και Δαμασκηνού – Εβερτ. Ακόμη, η σχέση των Αγγλων, του ΕΑΜ και του Εβραϊκού Πρακτορείου στην Παλαιστίνη, αλλά και οι παραδοσιακές καλές σχέσεις εβραίων και χριστιανών στην πρωτεύουσα. Στην Αθήνα υπήρχαν 3.000 εβραίοι και άλλοι 4.000 που κατέβηκαν διωκόμενοι από τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Οι δύο συγγραφείς αναρωτιούνται πόσοι από αυτούς, παρά τις σχετικά καλές συνθήκες, κατάφεραν να διασωθούν. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που βοήθησαν τη διάσωση των εβραίων στην Αθήνα ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, η πριγκίπισσα Αλίκη, η Ιωάννα και ο Κ. Τσάτσος, η Λέλα Καραγιάννη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φαρμακοποιών Καραμερτζάνης, ο πρόεδρος των δημοσίων υπαλλήλων Κώστας Ζαβιτσιάνος κ.ά.
Στη Θεσσαλία η ύπαρξη ισχυρού εαμικού κινήματος βοήθησε να διασωθούν πολλοί εβραίοι. Μαζική διάσωση έγινε στη Ζάκυνθο. Στην Κέρκυρα, στα Ιωάννινα και γενικότερα στη Μακεδονία έγιναν πογκρόμ ανάλογα εκείνων της Θεσσαλονίκης.

Σε όλη αυτή την αφήγηση των Κ. Λάμψα και Ι. Σιμπή διατυπώνονται πλήθος ερωτήματα που αφορούν τις εξελίξεις και παρουσιάζονται αρκετές ενστάσεις για τις ως τώρα ερμηνείες γεγονότων που αφορούν την ιστορία των εβραίων στη χώρα μας. Φυσικά παραμένουν πολλά κενά που θα ήταν χρήσιμο να συμπληρωθούν. Το βιβλίο των Καρίνας Λάμψα και Ι. Σιμπή, συγκεντρώνοντας πλούσιο υλικό, έρχεται να προστεθεί στις προσπάθειες να φωτιστεί μια από τις πιο οδυνηρές  τραγωδίες του περασμένου αιώνα.

ΠΗΓΗ:

pinnokio.gr

 

Ο ήλιος θα «παραλύσει» την Γη το 2013, προειδοποιεί η ΝΑΣΑ


Ο πλανήτης θα υποστεί ένα τηλεπικοινωνιακό και ενεργειακό μπλακάουτ

Όπως αποκάλυψε ο Υπουργός Άμυνας της Βρετανίας Λίαμ Φοξ, επικαλούμενος στοιχεία της NASA, μέσα στο 2013 αναμένεται μία ηλιακή καταιγίδα τόσο ισχυρή ώστε θα «παραλύσει» τον πλανήτη Γη.

Τα τελευταία χρόνια η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται σε ύφεση, όμως με το νέο έτος θα ξεκινήσει ένας καινούριος κύκλος δραστηριότητας που θα περιλαμβάνει έντονες ηλιακές εκρήξεις, εκτοξεύοντας στο Διάστημα γιγαντιαίες ποσότητες φορτισμένων σωματιδίων και ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Αυτές οι επονομαζόμενες «ηλιακές καταιγίδες» θα χτυπήσουν με πρωτοφανή σφοδρότητα τη Γη σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι οποίοι σημειώνουν ότι θα είναι η πλέον σφοδρή ηλιακή καταιγίδα που έχει βιώσει ο πλανήτης μας τα τελευταία 145 χρόνια.

Το αποτέλεσμα θα είναι να τεθούν εκτός λειτουργίας όλοι οι τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη και να «πέσουν» τα παγκόσμια ηλεκτρικά δίκτυα. Με απλά λόγια ο πλανήτης θα υποστεί ένα τηλεπικοινωνιακό και ενεργειακό μπλακάουτ για πολλές ώρες, ενώ οι συνέπειές του θα είναι ορατές για πολλές ημέρες ή ακόμη και μήνες μετά το συμβάν.

Σοβαρά προβλήματα θα υπάρξουν επίσης στις αερομεταφορές, στα νοσοκομεία αλλά και στα τραπεζικά συστήματα. Όπως εξηγεί η NASA, μια ισχυρή ηλιακή καταιγίδα έχει ισχύ ανάλογη με 100 βόμβες υδρογόνου και απελευθερώνει ενέργεια 1 εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από έναν σεισμό 9-10 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.

ΠΗΓΗ:

tampouloukia.gr

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


Ατάραχος!!!!! 🙂 🙂 🙂

H ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Έρχεται αναπροσαρμογή στις αντικειμενικές αξίες

Σάλος μετά την εμπλοκή του κυβερνητικού επιτελείου στη συζήτηση για την καθιέρωση του ενιαίου φόρου ακινήτων. Αναπροσαρμογή «προς τα κάτω» για τις αντικειμενικές αξίες. Τι θα ισχύσει

Έργο της επιτροπής, όπως προκύπτει από τη σχετική απόφαση του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, είναι «η μελέτη και εισήγηση για την αναθεώρηση της διαδικασίας προσδιορισμού των αντικειμενικών αξιών, προκειμένου να εξομοιωθούν κατά το δυνατόν, με τις εμπορικές αξίες».

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα», η εξίσωση αντικειμενικών και αγοραίων τιμών αποτελεί απαίτηση της τρόικας, η οποία έχει περιληφθεί στο Μνημόνιο με ορίζοντα εφαρμογής τον ερχόμενο Ιούνιο.

Ετσι, δεν είναι τυχαίο ότι η επιτροπή που συστήνεται στο υπουργείο Οικονομικών πρέπει να παραδώσει το πόρισμά της έως τις 28 Φεβρουαρίου.

Αρμόδια στελέχη του υπουργείου Οικονομικών εκτιμούν ότι οι μειώσεις τιμών θα είναι περισσότερες από τις αυξήσεις καθώς οι αντικειμενικές αξίες δεν έχουν αναπροσαρμοστεί από το 2007, ενώ την τελευταία τριετία η πτώση των εμπορικών τιμών των ακινήτων είναι διαρκής.

Η εξίσωση αντικειμενικών και αγοραίων τιμών έχει ορίζοντα εφαρμογής τον ερχόμενο Ιούνιο αντικειμενική αξία του φτάνει τα 230.000 ευρώ (+18%).

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα προκύψουν και αυξήσεις αντικειμενικών αξιών σε περιοχές, όπου οι αντικειμενικές τιμές διαμορφώνονταν σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από τις εμπορικές αξίες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών θα επηρεάσει άμεσα σειρά φόρων για τους οποίους αποτελούν προσδιοριστικό παράγοντα, μεταξύ των οποίων και τον υπό διαμόρφωση ενιαίο φόρο ακινήτων.

Οι αντικειμενικές τιμές επηρεάζουν 16 φόρους και τέλη, από το χαράτσι της ΔΕΗ και τα τεκμήρια διαβίωσης έως τα δημοτικά τέλη και τους φόρους μεταβίβασης, γονικών παροχών, κληρονομιών και δωρεών.

Σε πολλές περιοχές της Αθήνας οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων είναι αισθητά υψηλότερες από τις εμπορικές αστικά κέντρα, ενώ οι μεγαλύτερες μειώσεις εντοπίζονται στα παλαιά ακίνητα.

Ενδεικτικό είναι ότι στον Πειραιά, διαμέρισμα 90 τ.μ. πωλείται προς 48.000 ευρώ παρότι η αντικειμενική αξία του φθάνει τα 85.000 ευρώ, δηλαδή είναι υψηλότερη 77%, και στο Παγκράτι κατάστημα 290 τ.μ. πωλείται προς 240.000 ευρώ παρότι η αντικειμενική αξία του φθάνει τα 480.000 ευρώ, δηλαδή είναι ακριβώς διπλάσια. Ανάλογη είναι η εικόνα και στη Θεσσαλονίκη όπου στο Πανόραμα μεζονέτα 220 τ.μ. πωλείται προς 180.000 ευρώ, ενώ η αντικειμενική αξία της είναι 260.000 ευρώ, δηλαδή υψηλότερη κατά 44%.

ΠΗΓΗ:

news247.gr

ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ.ΑΡΙΣΤΙΠΠΟΣ:

Και αγαπητοί κύριοι, τι θα γίνει με όλους εκείνους που πήραν δάνεια 30ετίας και 40ετίας , υπέρογκων ποσών, μια και μέσα σε 15 έτη περίπου ανεβάσατε τις αξίες στα ύψη, με συνέπεια να βρίσκουν καλή ευκαιρία οι εργολάβοι και να αναπροσαρμόζουν στα ύψη και αυτοί τις δικές τους εμπορικές αξίες, με το πρόσχημα ότι τάχα το Υπουργείο Οικονομικών αναγνωρίζει την ιδιαίτερα μεγάλη αξία των πωληθέντων ακινήτων;  Δημιουργήσατε μια αγορά ΦΟΥΣΚΑ και τώρα την οδηγείτε στην απόλυτη πτώχευση. Δεν βλέπω πουθενά καμιά πρόβλεψη για μια όμοια αναπροσαρμογή προς τα κάτω των δανείων αυτών…. Φάγατε τους μισθούς, τις συντάξεις του κοσμάκη και τώρα πάτε να του φάτε και το σπίτι. Αιδώς Αργείοι!!!!

H PHOTO ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!


Jack Sparrow!!! 🙂

I think we’ve all arrived at a very special place. Spiritually, ecumenically, grammatically.