Daily Archives: 11 Δεκεμβρίου, 2012

NOT ONLY FOR FUN: Greek Management


Μία διδακτική ιστορία για το πως λειτουργούν τα πράγματα στην Ελλάδα

_________

1. Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια Ελληνική ομάδα κωπηλασίας

2. Η Ελλάδα και η Ιαπωνία συμφώνησαν να γίνεται ένας αγώνας κωπηλασίας κάθε χρόνο. Η κάθε ομάδα θα είχε 8 μέλη.

3. Και οι δύο ομάδες προπονηθήκανε σκληρά για την νίκη.Την ημέρα του αγώνα και οι δύο ομάδες ήταν σε παρόμοια φυσική κατάσταση όμως οι Ιάπωνες κατάφεραν να κερδίσουν με διαφορά 1,5 χιλιομέτρων.

4. Το ηθικό της Ελληνικής ομάδας πάγωσε. Η ∆ιοίκηση της ομάδας ήταν αποφασισμένη να νικήσει τον επόμενο χρόνο κι έτσι ανέθεσε την στενή παρακολούθηση της ομάδος σε ένα επιτελείο αναλυτών προκειμένου να βρεθεί η βέλτιστη λύση.

5. Μετά από λεπτομερή μελέτη του θέματος, το επιτελείο αναλυτών κατέληξε ότι οι Ιάπωνες είχαν 7 κωπηλάτες και μόνο έναν αρχηγό.

6. Ενώ οι Ελληνική ομάδα διέθετε7 αρχηγούς και μόνο ένα κωπηλάτη.

7. Εν όψει σοβαρού διλήμματος η διοίκηση της Ελληνική ομάδας έδειξε απρόσμενη σοφία: για να πετύχει την αναδιάρθρωση της Ελληνικής Ομάδας έκανε απευθείας ανάθεση σε Εταιρεία Συμβούλων.

8. Μετά από αρκετούς μήνες δουλειά, οι σύμβουλοι κατέληξαν ότι υπήρχαν υπερβολικά πολλοί αρχηγοί στην Ελληνική ομάδα.Βάσει της εν λόγω ανάλυσης προτάθηκε μια λύση στο πρόβλημα: άμεση αλλαγή στην δομή της ομάδος!

9. Έτσι αποφασίσθηκε ότι θα υπάρχουν μόνο 4 αρχηγοί στην ομάδα και ένας κωπηλάτης, οι οποίοι θα καθοδηγούνται από 2 ∆ιευθυντές και έναν ∆ιευθύνοντα Σύμβουλο.Οι σύμβουλοι πρότειναν επίσης, να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας του κωπηλάτη προκειμένου να αυξηθεί η απόδοσή του.

10. Τον επόμενο χρόνο οι Ιάπωνες κέρδισαν με διαφορά 3 χιλιομέτρων.

11. Η Ελληνική ομάδα αμέσως απέλυσε τον κωπηλάτη λόγω κακής απόδοσης.

12. Στην διοίκηση όμως αποδόθηκε ένα bonus για την προσπάθεια που έδειξαν για την γρήγορη επίλυση του προβλήματος και την υποστήριξη της ομάδας κατά την προετοιμασία.

13. Η Εταιρεία Συμβούλων εκπόνησε και δεύτερη έρευνα η οποία απέδειξε ότι η στρατηγική που ακολουθήθηκε ήταν ορθή. Η μη – ικανοποιητική απόδοση της ομάδος ήταν αποτέλεσμα ελλείψεων στη βασική υποδομή της. Έτσι η Ελληνική ομάδα ανέθεσε χωρίς άλλη καθυστέρηση, τον επανασχεδιασμό του σκάφους!

ΠΗΓΗ: antikleidi

Ρολόι που συγχρονίζεται με το iPhone κάνει θραύση στις ΗΠΑ


Εντυπωσιακό «έξυπνο» ρολόι χειρός που συνδέεται με το iPhone, κυκλοφόρησε η Casio αυτή την εβδομάδα και ήδη κάνει θραύση στις ΗΠΑ και στους φαν της Apple, ενώ διατίθεται σε 4 επιλογές χρωμάτων: άσπρο, μαύρο, καφέ και μπλε.
Το Casio G-Shock διαθέτει δέκτη Bluetooth 4.0 που του επιτρέπει να συγχρονίζεται με iPhone 5 και iPhone 4S (αφού απαιτεί τουλάχιστον την έκδοση iOS 5.1.1.) και να ειδοποιεί τους χρήστες για τις εισερχόμενες κλήσεις και τα email τους.
Όταν ένα email σταλεί στο λογαριασμό που έχετε δώσει στο iPhone, το ρολόι σας ενημερώνει αμέσως με ηχητική ειδοποίηση ή δόνηση, ενώ στην οθόνη εμφανίζεται ένα εικονίδιο αλληλογραφίας και η ηλεκτρονική διεύθυνση του αποστολέα.
Στην περίπτωση εισερχόμενων κλήσεων, εμφανίζεται στην οθόνη του ρολογιού το μήνυμα «Incoming Call» χωρίς όμως να φαίνεται το όνομα αυτού που σας καλεί.
Προκειμένου να ενεργοποιηθεί η συγκεκριμένη υπηρεσία, ο κάτοχος iPhone θα πρέπει να εγκαταστήσει την εφαρμογή G-Shock στη συσκευή του και να αποθηκεύσει τα στοιχεία του λογαριασμού του.
Φυσικά η τιμή του είναι ανάλογη των δυνατοτήτων του και σύμφωνα με πληροφορίες φτάνουν τα 180 δολάρια (περίπου 140 ευρώ) ενώ στην Ευρώπη, αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη Δεκεμβρίου και η τιμή του θα κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα.
ΠΗΓΗ: To-periptero

Μυστικές Υπηρεσίες ΗΠΑ: Η Τουρκία απειλείται με διάσπαση ως το 2030


Η σύσταση του κράτους του Κουρδιστάν εγείρει ανησυχίες

Στρατιώτης κρατάει σημαία της Κουρδικής εθνότητας. REUTERS/Azad Lashkari/Files

Δυνητικά επικίνδυνη για την εδαφική ενότητα της Τουρκίας ενδέχεται να αποδειχτεί τα επόμενα χρόνια η πιθανή δημιουργία του κράτους του Κουρδιστάν, σύμφωνα με την έκθεση «Στρατηγικές Τάσεις 2030» (Global Trends 2030) του Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών (National Intelligence Council) των ΗΠΑ, η οποία αποτελεί βασικό εργαλείο στρατηγικής ανάλυσης και πρόβλεψης.
Ενα από τα έξι σενάρια που παρουσιάζονται στην έκθεση αφορά τη σύσταση του κράτους του Κουρδιστάν, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει την Τουρκία εγείροντας ανησυχίες  για διάσπαση.  Το Κουρδιστάν αντιστοιχεί με μια περιοχή που την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αποτελούσε αυτόνομο βιλαέτι, το οποίο στις μέρες μας καλύπτει την ανατολική Τουρκία (τουρκικό Κουρδιστάν), το βόρειο Ιράκ (ιρακινό Κουρδιστάν), το βορειοδυτικό Ιράν (ιρανικό Κουρδιστάν) και τη βόρεια Συρία (δυτικό Κουρδιστάν) και κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από άτομα κουρδικής καταγωγής. Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι η περιοχή του Κουρδιστάν διαθέτει πλούσιο υπέδαφος με σημαντικά πετρελαϊκά κοιτάσματα.
Η Τουρκία ενδέχεται ομοίως να διαδραματίσει ολοένα αυξανόμενο ρόλο στη διεθνή πολιτική σκηνή και θα έχει μεγαλύτερη επιρροή σε ζητήματα παγκόσμιου χαρακτήρα. Μάλιστα, η έκθεση υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες  πρέπει να βγάλουν από το ράφι την πιθανότητα εισόδου της Τουρκίας  στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να κρατήσουν ζωντανό το ενδεχόμενο και να συνεχίσουν τις σχετικές διαπραγματεύσεις.
Επίσης, η έκθεση αναφέρει ότι η Τουρκία, μαζί με χώρες όπως η Κολομβία, η Αίγυπτος, η Ινδονησία, το Ιράν, το Μεξικό και η Νότιος Αφρική είναι πιθανό να σημειώσουν σημαντική οικονομική άνθηση. Η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Ευρώπη παρόλα αυτά ενδέχεται να σημειώσουν την ακριβώς αντίθετη πορεία, εκείνη της ύφεσης.
Περαιτέρω σενάρια αφορούν την «πτώση» των Ηνωμένων Πολιτειών από το βάθρο της υπερδύναμης, καθώς η χώρα θα γίνει μάλλον «πρώτη μεταξύ ίσων» σε μια νέα παγκόσμια και πολυπολική τάξη πραγμάτων.
Παρόλα αυτά, η Κίνα αναφέρεται ως χώρα με αργή, αλλά σταθερή άνοδο στον τομέα της παγκόσμιας ισχύος, που θα παραμείνει κορυφαίος «παίκτης» στην Ασία.
ΠΗΓΗ: tovima.gr

Το savoir-vivre του μπουφέ


Μέρες που είναι, θα βρεθείς σίγουρα σε έναν μπουφέ. Να μην ξέρεις πώς να φερθείς;

Χρήστος Χατζηιωάννου

Υπομονή, ευελιξία, πρόγραμμα. Αυτό είναι το τρίπτυχο της επιτυχίας όταν βρεθείς αντιμέτωπος με την πρόκληση ενός μπουφέ. Μην γελιέσαι. Είναι πραγματική πρόκληση ο μπουφές, αν θες να φας καλά χωρίς να γίνεις ο περίγελος του τραπεζιού.

Το ONEMAN, πολύπειρο στους μπουφέδες, σε προετοιμάζει λοιπόν για αυτή την στιγμή με μερικές συμβουλές. Μπορεί τώρα να γελάσεις με αυτές ή ακόμα και να τις θεωρήσεις περιττές. Όταν όμως βρεθείς στο τραπέζι με τα μισά από τα φαγητά που ήθελες και με όλο τον κόσμο να σε κοιτάει, μην πεις ότι δεν σου τα ‘παμε.

Είτε είναι γάμος, είτε είναι βαφτίσια, είτε είναι ένα εταιρικό γεύμα είτε απλά ένα Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με 18 θείες και 62 μπατζανάκηδες, ο μπουφές απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Ο χώρος, ο λόγος, το event αλλάζουν. Ο μπουφές μένει ίδιος.

Εν αρχή ην το ύφος

Είναι κλασικό λάθος σε ένα τραπέζι το να δείχνεις ανυπόμονος ή να μιλάς για το φαγητό πριν έρθει η ώρα του μπουφέ. Το να φανείς λιγούρης δεν θα σε βοηθήσει. Ίσα ίσα θα φανείς αντιπαθής σε εκείνους που δεν σε ξέρουν ή απλά θα δώσεις αφορμή στους φίλους σου να γελάσουν. Στον μπουφέ δεν χωράνε γέλια. Μόνο σαγόνια.

Η συμβουλή: Πρέπει να φαίνεσαι χαλαρός. Ότι σε απασχολεί το event περισσότερο από το φαγητό ακόμα κι αν ψωμολυσσάς. Οι κινήσεις πρέπει να είναι χαλαρές, σαν το φαγητό να είναι απλά κάτι που πρέπει να κάνεις.

Η σειρά σου στο σερβίρισμα

Αν είσαι πέμπτος, να σερβιριστείς έκτος. Δεν πειράζει αν χάσεις μια θέση στο σερβίρισμα. Θα την κερδίσεις στα μάτια των υπολοίπων. Δεν θες να είσαι ούτε ο κλασικός βλάκας που χυμάει πρώτος τρέχοντας προς τον μπουφέ. Αυτός που όταν εσύ θα επιστρέφεις στο τραπέζι, θα έχει φάει ήδη το μισό του πιάτο.

Η συμβουλή: Δώσε την σειρά σου σε κάποιον. Δεν με νοιάζει ποιος είναι πίσω σου ή το γιατί θα του την δώσεις. Δώσ’ την. Τόσο large είσαι. Τόσο τιτάνας.

Τα σχόλια πριν τον μπουφέ

Μπορεί να θεωρείς τον εαυτό σου αστείο τύπο. Μπορεί και να είσαι βασικά. Δεν είναι πάντως η κατάλληλη ώρα για να αστειευτείς για το ότι αργεί ο μπουφές ή ότι δεν σε νοιάζει ο πρώτος χορός της νύφης ή κάτι σχετικό. Με σχόλια του τύπου “άντε πότε θα φάμε”, “πω-πω μπουφεδάρα, θα φάμε καλά” ή “έχω να φάω από χθες”, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να φανείς αντιπαθής.

Η συμβουλή: Κράτα την ρητορική σου δεινότητα για άλλα θέματα που αφορούν το event ή απλά για να κάνεις καμάκι στην διπλανή σου.

Το πιάτο σου

Το σημαντικότερο θέμα στον μπουφέ. Τι θα βάλεις στο πιάτο σου ώστε και να χορτάσεις και να μην δείχνει πιάτο άστεγου που έχει να φάει πέντε μέρες. Θα το πάμε με bullets αυτό γιατί είναι πολλά τα θέματα.

  • Δεν βάζεις πράγματα που δεν ξέρεις να τα θες. Θα μάθεις αν ήταν καλά και τα παίρνεις στην δεύτερη γύρα.
  • Προσπερνάς τα “νορμάλ” φαγητά. Τι εννοώ. Αγγουροντομάτα θα φας και σπίτι σου. Όπως και σαλάτα Καίσαρα. Υπάρχουν τόσα φαγητά που βρίσκεις κυρίως σε μπουφέδες και σπάνια τα φτιάχνεις σπίτι σου (κρέπες, ψητά, αλλαντικά, σουφλέ, ογκρατέν κλπ). Σε αυτά να επικεντρωθείς.
  • Βάζεις μικρή ποσότητα “βαριών” φαγητών. Σκοπός σου είναι να δοκιμάσεις όσα περισσότερα μπορείς, να χορτάσεις αλλά όχι να ξεφτιλιστείς. Μην ξεκινήσεις με χουνκιάρ μπεγιαντί, στιφάδο και γέμιση αν σκοπεύεις να φτάσεις στο ψητό.
  • Υπάρχει και ο δεύτερος όροφος. Ποιος ο λόγος το ρύζι σου να σχηματίζει βουνό, αντί για κρατήρα που θα υποδεχτεί κάποιο κρεατικό;
  • Ο ορίζοντας του μπουφέ είναι ορατός. Μην γεμίσεις το πιάτο σου πολύ πριν φτάσεις στα τελευταία πιάτα. Αυτά είναι συνήθως τα βαριά χαρτιά και δεν θα ξέρεις πού να τα βάλεις αν έχεις φτιάξει ένα πιάτο όλο σαλάτες.

Η συμβουλή: Μην πανικοβληθείς. Υπάρχει και η δεύτερη γύρα. Αν και αν η πρώτη είναι καλά προετοιμασμένη, μπορεί να μην χρειαστεί και δεύτερη.

“Βάζω και στριμώχνω”. Η κίνηση που θα κάνει τη διαφορά

Θέλει προπόνηση ετών σε μπουφέδες αλλά είναι η κίνηση που θα σώσει τη βραδιά σου. Θα φας πολύ με τον μικρότερο κοινωνικό αντίκτυπο. Και είναι τόσο απλό αλλά όλοι το ξεχνάνε. Παίρνεις το σκεύος σερβιρίσματος, βάζεις στο πιάτο σου και με το ίδιο σκεύος πιέζεις ελαφρά το φαγητό προς το φαγητό που υπάρχει ήδη στο πιάτο. Θα σου γλιτώσει πολύ χώρο στο πιάτο και δεν θα έχεις πρόβλημα στο να τα χωρέσεις όλα. Προσοχή. Αυτή η συμβουλή δεν ισχύει και αργότερα για τα γλυκά.

Η συμβουλή: Η κίνηση “βάζω και στριμώχνω” πρέπει να γίνεται αστραπιαία, χωρίς να αντιλαμβάνεται ο διπλανός σου ότι το κάνεις. Κανείς δεν κοιτάει το κουτάλι που σερβίρεις. Αν όμως ζουπήξεις το φαγητό 2 και 3 φορές, θα σε πάρουν χαμπάρι.

Ο παλιάτσος του μπουφέ

Είναι πάντα ένας τύπος που ψιλοπεριφέρεται στο μπουφέ με ένα πιάτο και σχολιάζει τα φαγητά, το τι έχεις πάρει εσύ στο πιάτο σου και άλλα σχετικά. Σε παρακαλώ, μην γίνεις τέτοιος. Κανείς δεν τον πάει αυτόν τον τύπο. Και δεν είναι δικό σου πρόβλημα που δεν του αρέσει η θέση του στο τραπέζι και περιμένει τον μπουφέ για να πετάξει ηλίθια ατάκα μεγατόνων στην γκόμενα που κάθεται μακριά του.

Η συμβουλή: Το σερβίρισμά σου θα διαρκέσει 2-4 λεπτά. Ανάλογα τον συνωστισμό. Βάζεις, φεύγεις και μόνο απαντάς. Δεν ρωτάς.

Η δύσκολη δεύτερη γύρα

Εδώ σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Δεν είναι όλοι οι μπουφέδες κατάλληλο περιβάλλον για να σερβιριστείς ξανά και ξανά. Αν δεις ότι σε παίρνει, να το κάνεις. Αλλά ποτέ μόνος σου και ποτέ με άλλη ανδρική παρέα. Πάρε μια κοπέλα από το τραπέζι, ξέρεις μία που ξέρει να τρώει, και πηγαίντε μαζί στον μπουφέ τύπου χαλαρά, τύπου “πώς βρέθηκα εδώ, εγώ έψαχνα το μπαρ”.

Η συμβουλή: Μην γεμίσεις το δεύτερο πιάτο. Πάρε μόνο 2 πράγματα. Όσο λιχούδης κι αν φάνηκε εκείνος που έφτιαξε ένα πρώτο πιάτο μαμούθ, δεν θα πλησιάζει σε τίποτα την υπερβολή ενός δεύτερου πιάτου που είναι τίγκα. Κανείς δεν ασχολείται εκείνη την ώρα με το φαγητό. Όλοι ασχολούνται με το “κοίτα πόσο τρώει”.

Αν είσαι άνθρωπος που το φαίνεσθαι δεν μπαίνει πάνω από το στομάχι σου, κάνε ό,τι θες αγόρι μου. Φα’ τα όλα. Εμείς, σε προειδοποιήσαμε

ΠΗΓΗ: oneman.gr

Επίδομα σε νέους από 20-29 ετών – δείτε τί δικαιολογητικά χρειάζονται


Καταβάλλεται στους νέους και νέες ηλικίας από 20 – 29 ετών, εφ’ όσον είναι άνεργοι και παραμείνουν γραμμένοι στα μητρώα ανέργων για έναν χρόνο.

Το επίδομα ανέρχεται σε 73,37€ τον μήνα και καταβάλλεται για πέντε μήνες.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ

 Να έχουν συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας τους ή να έχουν αποκτήσει πτυχίο ή να έχουν απολυθεί από το στρατό.
– Η προθεσμία είναι τρίμηνη από την συμπλήρωση του 20ου έτους της ηλικίας ή την απόκτηση πτυχίου ή την απόλυση απ’ τον στρατό.
– Να μην έχουν πραγματοποιήσει περισσότερα από 80 ημερομίσθια πριν την εγγραφή τους στα ειδικά Μητρώα ΕΣΠΑ.

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ

1. Αστυνομική ταυτότητα

2. Βεβαίωση σχολής (απόκτηση πτυχίου ή διακοπή σπουδών με γνωστοποίηση της ακριβούς ημερομηνίας)

3. Απολυτήριο στρατού (για όσους απολύθηκαν από τον Στρατό ή βεβαίωση στρατιωτικής αρχής ότι έχουν απαλλαγεί νόμιμα από τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις)

4. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/86 στην οποία θα δηλώνει ότι:

Α) Δεν πραγματοποίησε περισσότερα από 80 ημερομίσθια σε συνεχή ή διαλείπουσα απασχόληση μετά την εγγραφή του στο ειδικό μητρώο ανέργων

Β) Δεν ασκεί ελεύθερο ή άλλο επάγγελμα, ούτε εργάζεται σε επιχείρηση του πατέρα, της μητέρας ή της (του) συζύγου

Γ) Δεν συνταξιοδοτείται και δεν έχει επιδοτηθεί για ανεργία

Δ) Δεν απασχολείται σε γεωργικές, δασικές ή κτηνοτροφικές εργασίες

ΣΤ) Εφόσον αναλάβει εργασία ή ασθενήσει ή συνταξιοδοτηθεί υποχρεούται να το γνωρίσει αμέσως στην αρμόδια Υπηρεσία.

5. ΙΒΑΝ λογ/σμού ΕΤΕ στον οποίο ο ενδιαφερόμενος πρέπει να εμφανίζεται ως πρώτος δικαιούχος.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

 Άρθρο 2 του Ν. 1545/85
– 31658/85 Υ.Α
– 33967/91 Υ.Α
– 32023/93 Υ.Α

Πηγή: e-theseis.gr – oaed.gr

AΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:   clopyandpaste

 

Η «ανατομία» του γυναικείου οργασμού


Είναι απαραίτητος ο οργασμός για τις γυναίκες;

Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο γυναικείος οργασμός είναι απαραίτητος και αποτελεί βασικό κίνητρο των γυναικών για να εμπλακούν σε σεξουαλική επαφή. Τα ερευνητικά δεδομένα όμως δείχνουν μια διαφορετική εικόνα.

Μελέτη σε γυναίκες που είχαν τη δυνατότητα να επιτυγχάνουν οργασμό κατά την επαφή θέλησε να διαπιστώσει ποιές είναι οι πιο ευχάριστες σεξουαλικές επαφές. Σύμφωνα με τις απαντήσεις τους, οι πιο ευχάριστες επαφές ήταν εκείνες στις οποίες νιώθουν να συνδέονται με τον σύντροφό τους και όχι απαραίτητα εκείνες στις οποίες έχουν οργασμό.

Επίσης, πλήθος μελετών επιβεβαιώνει ότι το 85% των γυναικών που δεν έχουν οργασμό κατά την επαφή δηλώνει πως είναι ικανοποιημένο από τη σεξουαλική του ζωή.

Φαίνεται δηλαδή πως η πλειονότητα των γυναικών δεν θεωρεί τον οργασμό αναγκαίο για την ευχαρίστηση και ξέρουμε πια ότι τα κίνητρα των γυναικών για σεξ είναι πάρα πολλά (μια μελέτη κατέγραψε 235 διαφορετικούς λόγους για τους οποίους οι γυναίκες κάνουν σεξ), ένα μόνο εκ των οποίων είναι η σωματική εκτόνωση.

Μυαλό και σώμα. Ποιός ευθύνεται;

Οι περιγραφές του γυναικείου οργασμού για πολλά χρόνια περιορίζονταν στις σωματικές αντιδράσεις στην περιοχή της πυέλου (συσπάσεις του κόλπου, συσπάσεις στη περιοχή της λεκάνης κ.λπ.). Ωστόσο, οι περιγραφές των γυναικών δείχνουν μια διάσταση του οργασμού περισσότερο ενδιαφέρουσα.

Σύμφωνα με σχετική μελέτη, οι γυναίκες συνδέουν την ευχαρίστηση του οργασμού με α) σκέψεις και συναισθήματα που νιώθουν, β) τη συνολική σωματική και ψυχική ένταση, όχι την ένταση σε συγκεκριμένα ανατομικά σημεία και γ) την ικανοποίηση από τη σχέση. Φαίνεται δηλαδή πως για τις περισσότερες γυναίκες ο οργασμός είναι μια εμπειρία με πολλές διαστάσεις, όχι μόνο σωματικές, αλλά και συναισθηματικές.

Τί συμβαίνει στο σώμα;

Η διάρκεια των συσπάσεων του οργασμού, η ένταση και η συχνότητά τους δεν είναι ίδιες ούτε σε όλες τις γυναίκες ούτε σε όλους τους οργασμούς. Ορισμένες γυναίκες αισθάνονται να τις διαπερνά ένα έντονο ρίγος ηδονής, που σβήνει όμως γρήγορα.
Αλλες νιώθουν μια ζεστή αίσθηση ικανοποίησης να πλημμυρίζει όλο το κορμί τους, ενώ κάποιες φτάνουν στο αποκορύφωμα της έκστασης, για να ξαναγυρίσουν σταδιακά στις απολαύσεις της φάσης της ανόδου. Η γυναίκα ανταποκρίνεται στον οργασμό με όλο της το είναι. Το ρίγος της ηδονής απλώνεται σε όλο το σώμα της, νιώθει τους γοφούς της να τινάζονται με ακούσιες κινήσεις, αισθάνεται τις συσπάσεις στα γεννητικά της όργανα, ώσπου αρχίζει να χαλαρώνει.

Ένας ή περισσότεροι;

Μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα είναι ότι πάρα πολλές γυναίκες, στη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, έχουν την ικανότητα για περισσότερους από έναν οργασμούς. Ο άνδρας μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια της συνουσίας, αναστέλλοντας συνειδητά την εκσπερμάτωση, ώστε η σύντροφός του να έχει περισσότερους οργασμούς, ώσπου να φτάσει και εκείνος στην κορύφωση.

Αντί να χαλαρώσουν, οι γυναίκες που μπορούν να έχουν διαδοχικούς οργασμούς παραμένουν στη φάση της ανόδου, σε κατάσταση έντονης διέγερσης, φτάνοντας ξανά και ξανά όταν ερεθίζονται στο ζενίθ της ερωτικής απόλαυσης. Αντίθετα από τους άνδρες, οι γυναίκες έχουν μετά τη σεξουαλική πράξη μικρότερη τάση για κατάθλιψη και επιθυμούν περισσότερα χάδια. Ελάχιστες παρουσιάζουν «απώλεια συνείδησης» ελαφριάς μορφής – «μικρός θάνατος» είναι η ποιητική ονομασία – αμέσως μόλις τελειώσει ο οργασμός.

Το σώμα χαλαρώνει

Μετά τον οργασμό περνά κάποιος χρόνος, ώσπου να επανέλθει ο κόλπος στη φυσιολογική του κατάσταση. Μπορεί να χρειαστούν δέκα με δεκαπέντε λεπτά για να ξαναβρεί το κανονικό χρώμα του και να εμφανιστούν ξανά οι πτυχές του. Η κλειτορίδα επιστρέφει στη συνηθισμένη θέση της πέντε με δέκα δευτερόλεπτα, αφού σταματήσουν οι τελευταίες συσπάσεις, ενώ στο ίδιο διάστημα τα μικρά χείλη αποκτούν ξανά το χρώμα τους. Αυτά, άλλωστε, είναι τα φαινόμενα που καθρεφτίζουν την απώλεια στύσης μετά τον ανδρικό οργασμό. Η βάλανος όμως της κλειτορίδας μετά τον οργασμό παραμένει διογκωμένη πέντε με δέκα λεπτά και σε μερικές γυναίκες μισή ώρα. Αν δεν υπάρξει οργασμός, η κλειτορίδα ξαναπαίρνει το συνηθισμένο μέγεθός της πολλές ώρες μετά τη σεξουαλική πράξη.

Πηγή: dailyone.gr – tanea.gr

 

Ισραήλ – Παλαιστίνη: Η ιστορία μιας «αιώνιας» διαμάχης


Του Νικόλα Γεωργιακώδη

Ισραήλ και Παλαιστίνη. Δύο λαοί, ένα κομμάτι γης, μια αρχαία διαμάχη. Οι «αναζωπυρώσεις» συχνές, οι αιματοχυσίες και ο θάνατος αμάχων θλιβερή πραγματικότητα και η αδυναμία εύρεσης μιας διπλωματικής λύσης, μετά από τόσες δεκαετίες, σχεδόν εξοργιστική για την κοινή γνώμη. Ζητήματα όπως η αναγνώριση και η εθνική ασφάλεια του Ισραήλ, το καθεστώς της Ιερουσαλήμ και των κατεχομένων εδαφών, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, οι οικισμοί των Ισραηλινών και η κατανομή των φυσικών πόρων παραμένουν ακόμα άλυτα. Τι μέλει γενέσθαι; Ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Αυτό που οφείλουμε να μάθουμε όμως, είναι οι ρίζες του προβλήματος, τα γεγονότα δηλαδή τα οποία οδήγησαν την κατάσταση σε αυτό το σημείο. Γιατί η ιστορία μπορεί να γράφεται μεν από τους νικητές, όμως στην περίπτωση της Ισραηλινοπαλαιστινιακής αυτής διένεξης, τα όρια ανάμεσα στον νικητή και τον ηττημένο είναι δυσδιάκριτα.

Η αρχή της διαμάχης

«Για να βρούμε την ρίζα του προβλήματος θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το πέρασμα της περιοχής που είναι σήμερα η Παλαιστίνη υπό την Βρετανική επιρροή. Αυτό συνέβη με ένα σύστημα Διεθνούς Εποπτείας το 1922, το οποίο λέγεται Εντολή. Πρόκειται για εντολές οι οποίες δόθηκαν από την Κοινωνία των Εθνών και έτσι η Παλαιστίνη δόθηκε υπό την εντολή των Βρετανών», λέει ο κ. Σωτήρης Ρούσσος, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Επιστημονικός Υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών.

«Οι Βρετανοί προκειμένου να βρουν συμμάχους εναντίων των Οθωμανών κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν δώσει υποσχέσεις για κράτος στην περιοχή και προς τους Εβραίους και προς τους Παλαιστίνιους. Βέβαια, εκείνη την εποχή, οι Παλαιστίνιοι Άραβες στην Παλαιστίνη ήταν πάνω από 85 τοις εκατό του πληθυσμού. Με σταδιακή όμως, εγκατάσταση Εβραίων καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου από το 1922 μέχρι το 1940, η πληθυσμιακή σύνθεση άλλαξε. Αυτό οδήγησε σε μεγάλες συγκρούσεις και μετά ήρθε το Ολοκαύτωμα στην Ευρώπη από τους Ναζί, το οποίο δημιούργησε ακόμα πιο μεγάλες διεθνείς πιέσεις στην Βρετανία για να δημιουργήσει ένα κράτος Εβραίων στην περιοχή της Παλαιστίνης», προσθέτει. Στην απόφαση αυτοί οι Άραβες αντέδρασαν έντονα, καθώς θεώρησαν ότι δεν μπορεί να γίνει ένα τέτοιο κράτος σε μια περιοχή όπου είχαν πλειοψηφία. Έτσι το 1947, τα Ηνωμένα Έθνη και μετά από μεγάλη διπλωματική μάχη, αποφάσισαν ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν δύο κράτη στην Παλαιστίνη: ένα Ισραηλινό και ένα Παλαιστινιακό.

«Οι Άραβες δεν δέχονται αυτή την απόφαση και έχουμε τον πρώτο Αραβοΐσραηλινό πόλεμο το 1948. Το Ισραήλ νικά και αποτέλεσμα είναι να καταλάβει μια σειρά από εδάφη Παλαιστινίων. Από αυτή την πρώτη ‘κατάληψη’ εδαφών, φεύγουν περί το ένα εκατομμύριο Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, οι οποίοι κατευθύνθηκαν προς την δυτική όχθη του Ιορδάνη, στην Γάζα, στην Συρία και τον Λίβανο», αναφέρει ο κ. Ρούσσος. Θα ακολουθήσουν άλλοι δύο αραβοισραηλινοί πόλεμοι το 1967 και το 1973. Στον πρώτο πόλεμο, γνωστό και ως «Πόλεμο των έξι ημερών», το Ισραήλ θα καταλάβει την δυτική όχθη του Ιορδάνη και ένας μεγάλος πληθυσμός Παλαιστινίων θα βρεθεί υπό κατοχή.

«Μετά από διάφορες περιπέτειες και πολέμους, φτάνουμε στο 1987 όταν και γίνεται η πρώτη μεγάλη εξέγερση των Παλαιστινίων, η Ιντιφάντα, η οποία αναγκάζει το Ισραήλ να έρθει σε αδιέξοδο, καθώς κατ’ ουσία χρησιμοποίησε τον στρατό, δημιουργώντας γενική κατακραυγή. Από την άλλη μεριά, η Παλαιστίνη λόγω του ότι είχε ταχθεί με τη λάθος πλευρά στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1991, αναγκάστηκε να κάνει βήματα συμβιβασμού. Έτσι έγινε η πρώτη συμφωνία ειρήνης, η Συμφωνία του Όσλο», προσθέτει.

Η συμφωνία αυτή παραδίδει κάποια εδάφη σε παλαιστινιακή διοίκηση, όμως αφήνει τα τέσσερα βασικά προβλήματα του παλαιστινιακού ζητήματος άλυτα: το εδαφικό, το ζήτημα της Ιερουσαλήμ, το ζήτημα των υδάτων και το ζήτημα των προσφύγων. Η μη διευθέτηση των ζητημάτων αυτών, οδηγεί σε νέες συγκρούσεις και στην δεύτερη μεγάλη εξέγερση, την Ιντιφάντα του 2000, η οποία καταπνίχθηκε από τον ισραηλινό στρατό. Έκτοτε υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ της παλαιστινιακής παραστρατιωτικής οργάνωσης Χαμάς και της πολιτικο-στρατιωτικής οργάνωσης του Γιασέρ Αραφάτ Φατάχμε αποτέλεσμα οι Παλαιστίνιοι να χωριστούν. Η Φατάχ ελέγχει την δυτική όχθη του Ιορδάνη και η Χαμάς την Γάζα. «Τα πράγματα έχουν μείνει εκεί, με το Ισραήλ να συνεχίζει τους εποικισμούς», καταλήγει ο κ. Ρούσσος.

Προσπαθώντας να ερευνήσουμε το θέμα όσο πιο αντικειμενικά και αποστασιοποιημένα γίνεται, απευθυνθήκαμε και στις δύο πλευρές μέσω των πρεσβειών τους και τους ζητήσαμε να μοιραστούν μαζί μας τις θέσεις τους, αλλά και τις λύσεις που προτείνουν για το φλέγον αυτό ζήτημα. Την απάντηση στο «τις πταίει;» την αφήνουμε στην κρίση σας.

Μούσταφα Αζούζ: «Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι πολεμοχαρής»

Ο κ. Μούσταφα Αζούζ, Σύμβουλος Τύπου της Παλαιστινιακής Πρεσβείας στην Ελλάδα μίλησε στο In2life για τις διαφορές των Παλαιστινίων με το ισραηλινό κράτος.

«Το Παλαιστινιακό είναι το παλαιότερο διεθνές ζήτημα στην ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών. Ξεκίνησε στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν η ιστορική Παλαιστίνη βρισκόταν υπό Βρετανική Εντολή. Τότε μεγάλα κύματα Εβραίων μεταναστών, από την Ευρώπη κυρίως, άρχισαν να φτάνουν στην Παλαιστίνη, θέτοντας σε εφαρμογή το Σιωνιστικό σχέδιο για τον εποικισμό της περιοχής. Το 1947, με τη λήξη της βρετανικής εντολής και με πρόταση της Βρετανίας η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε την απόφαση Διαμελισμού της ιστορικής Παλαιστίνης σε δυο κράτη. Οι Παλαιστίνιοι και οι Άραβες απέρριψαν την απόφαση αυτή, καθώς αποτελούσε μια ιστορική αδικία σε βάρος των Παλαιστινίων που ζούσαν στην πατρίδα τους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα», λέει και προσθέτει: «Στον πρώτο αραβοϊσραηλινό πόλεμο, επτακόσιες χιλιάδες Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και σκορπίστηκαν ως πρόσφυγες στις γύρω αραβικές χώρες. Το Ισραήλ επιβλήθηκε με τη δύναμη των όπλων, με τη βία και με την υφαρπαγή της γης του παλαιστινιακού λαού. Το σύγχρονο παλαιστινιακό κίνημα, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’60 με τον ένοπλο αγώνα, υπό την ηγεσία του Γιάσερ Αραφάτ με αίτημα την αποκατάσταση της ιστορικής αδικίας που υπέστη ο παλαιστινιακός λαός με τον ξεριζωμό του από την γη του. Στον πόλεμο του 1967 το Ισραήλ κατέλαβε ό,τι είχε απομείνει από τα εδάφη της ιστορικής Παλαιστίνης, δηλαδή τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και τη Λωρίδα της Γάζας. Εκείνο τον χρόνο τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν το ψήφισμα 242 που κάλεσε το Ισραήλ να αποχωρήσει από τα εδάφη αυτά, ώστε εκεί να ιδρυθεί τα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος».

Για την συμφωνία του Όσλο λέει: «Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης υπό την ηγεσία του Γιάσερ Αραφάτ έκανε τον ιστορικό συμβιβασμό το 1993 και αποδέχθηκε το ψήφισμα 242, αποδέχθηκε δηλαδή το ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος να περιοριστεί στα εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ το 1967, δηλαδή Δυτική Όχθη και Λωρίδα της Γάζας με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τα οποία εδάφη αποτελούν μόλις το 22% της έκτασης της ιστορικής Παλαιστίνης».

Για την κατάσταση από τότε μέχρι σήμερα, ο κ. Αζούζ στέκεται στην άρνηση των ισραηλινών κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τα όσα προβλέπει η συμφωνία του Όσλο: «Αντί το Ισραήλ να αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής από τα εδάφη του 1967, συνέχισε και συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό τον εποικισμό των εδαφών αυτών με την ανέγερση χιλιάδων οικιστικών μονάδων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και στη Δυτική Όχθη, με αποτέλεσμα ο αριθμός των Ισραηλινών εποίκων στα παλαιστινιακά εδάφη του 1967 να έχει διπλασιαστεί από το 1993 μέχρι σήμερα και να έχει ξεπεράσει τις 400.000 εποίκους», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Όσο το Ισραήλ αρνείται να συμμορφωθεί με τη διεθνή νομιμότητα και συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως κράτος υπεράνω του διεθνούς δικαίου με την στρατιωτική κατοχή και τον εποικισμό, δεν μπορεί να έρθει η ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Ο παλαιστινιακός λαός δεν είναι πολεμοχαρής, είναι φορέας πολιτισμού και αγωνίζεται για το δικαίωμα του να ζήσει ελεύθερος σε μια ελεύθερη πατρίδα, όπως όλοι οι λαοί του κόσμου. Η Παλαιστίνη είναι η γενέτειρα των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών. Ο παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται για δικαιοσύνη και ειρήνη».

Γουίλιαμ Αναγνωσταράς: «Κομβική παράμετρος της διένεξης η μη αποδοχή του κράτους του Ισραήλ από τους Παλαιστίνιους και πολλές αραβικές χώρες»

Από την πλευρά του, ο κ. Γουίλιαμ Αναγνωσταράς, Εκπρόσωπος Τύπου της Ισραηλινής πρεσβείας τονίζει πως η διένεξη δεν μπορεί να αναλυθεί συνοπτικά, όμως θεωρεί πως μια κομβική παράμετρος για την ύπαρξη της Ισραηλοπαλαιστινιακής διένεξης ήταν και είναι σε μεγάλο βαθμό η μη αποδοχή του κράτους του Ισραήλ από τους Παλαιστινίους και πολλές αραβικές χώρες.

Για τον πρώτο Αραβοισραηλινό πόλεμο του 1948 αναφέρει: «Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας, ξεκίνησε μετά την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ και αφότου η παλαιστινιακή πλευρά και οι Άραβες απέρριψαν το Σχέδιο Διχοτόμησης του ΟΗΕ το 1947, το οποίο προέβλεπε την δημιουργία εβραϊκού και αραβικού κράτους στα εδάφη της υπό Βρετανικής Εντολής αποικιακής Παλαιστίνης. Αντ’ αυτού, επτά αραβικά κράτη επιτέθηκαν στο νεοσύστατο ισραηλινό κράτος με σκοπό την εξαφάνισή του».

Ο Πόλεμος των Έξι ημερών το 1967, ήταν σύμφωνα με τον κ. Αναγνωσταρά αποτέλεσμα της κλιμάκωσης των επιθέσεων και των απειλών από την Συρία και την Αίγυπτο εναντίον του Ισραήλ, ενώ όσον αφορά την Λωρίδα της Γάζας και την Δυτική όχθη τονίζει: «Αξίζει να σημειωθεί ότι εδάφη που περιήλθαν στον έλεγχο του Ισραήλ, όπως η Δυτική Όχθη και η Λωρίδα της Γάζας, βρίσκονταν σε αραβικά χέρια για 19 χρόνια, από το 1948 μέχρι το 1967 και ουδέποτε δημιουργήθηκε παλαιστινιακό κράτος σε αυτά».

Η Λωρίδα της Γάζας

Ακρογωνιαίος λίθος της σύγκρουσης Ισραήλ – Παλαιστίνης, είναι η Λωρίδα της Γάζας, μια παράλια χερσαία λωρίδα στο νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου, μεταξύ της Αιγύπτου και του Ισραήλ η οποία δημιουργήθηκε το 1948, με βάση τη γραμμή εκεχειρίας του Πρώτου Αραβοϊσραηλινού πολέμου. Ποια είναι σύμφωνα με τις δύο πλευρές, τα βαθύτερα αίτια της αιματοχυσίας και της τωρινής κατάστασης σε αυτή την περιοχή;

Ο κ. Αζούζ στέκεται στον «ασφυκτικό» όπως τον χαρακτηρίζει αποκλεισμό της περιοχής από το Ισραήλ: «Επί πέντε συνεχή χρόνια, η Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται υπό έναν ασφυκτικό αποκλεισμό που δεν επιτρέπει την ελευθερία κίνησης ούτε ανθρώπων ούτε αγαθών. Η πολιορκία αυτή επιβλήθηκε με το πρόσχημα ότι η Χαμάς ελέγχει την Λωρίδα της Γάζας, αλλά το Ισραήλ έχει ουσιαστικά μετατρέψει τη Λωρίδα της Γάζας σε μια τεράστια φυλακή», τονίζει και προσθέτει: «Δεν επιτρέπει στους Παλαιστινίους ψαράδες να ανοιχτούν στη θάλασσα παρά μόνο σε μικρή απόσταση. Δεν επιτρέπει στους Παλαιστινίους αγρότες να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους που βρίσκονται κοντά στα σύνορα. Δεν επιτρέπει την εισαγωγή βασικών ειδών ανάγκης για την επιβίωση του πληθυσμού. Δεν επιτρέπει την εισαγωγή τσιμέντου για την ανοικοδόμηση των βομβαρδισμένων κτιρίων και σπιτιών».

Σύμφωνα με τον κ. Αζούζ, το Ισραήλ μέσα σε τέσσερα χρόνια έχει εξαπολύσει δύο ανηλεείς πολέμους εναντίων του παλαιστινιακού λαού: «Το 2008/9 το Ισραήλ εξαπέλυσε μια εγκληματική και απάνθρωπη επίθεση δολοφονώντας περισσότερους από 1500 Παλαιστίνιους αμάχους. Τον περασμένο μήνα, μια παρόμοια επίθεση του Ισραήλ είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από 160 αμάχων Παλαιστινίων και τον τραυματισμό εκατοντάδων άλλων. Το Ισραήλ έχει ισοπεδώσει τη Γάζα με τα υπερσύχρονα όπλα που διαθέτει βομβαρδίζοντας την από αέρα, θάλασσα και στεριά. Πρόκειται για ενέργειες και πράξεις που ισοδυναμούν με εγκλήματα πολέμου σύμφωνα με την 4η συνθήκη της Γενεύης για την προστασία των αμάχων σε καιρό πολέμου», λέει χαρακτηριστικά και ευελπιστεί ότι το Ισραήλ θα σεβαστεί την τελευταία εκεχειρία που επετεύχθη, έστω και αν το ζητούμενο δεν είναι απλώς μια βιώσιμη εκεχειρία, αλλά η πλήρης άρση του αποκλεισμού της Γάζας.

Την έννοια «αποκλεισμό» για την Λωρίδα της Γάζας δεν αποδέχεται η ισραηλίτικη πλευρά. «Ο όρος «αποκλεισμός» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι στην κυριολεξία περνούν στην Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι βοήθειας και προϊόντων -τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, κλπ.- σε μηναία βάση. Επιπλέον, το Ισραήλ παρέχει ηλεκτροδότηση και νερό στη Γάζα. Ταυτόχρονα, τα σύνορα με την Αίγυπτο είναι ανοικτά. Υπάρχει μόνο ένας θαλάσσιος αποκλεισμός της περιοχής από το Ισραήλ, μοναδικός στόχος του οποίου είναι να εμποδίσει την παράνομη μεταφορά όπλων προς την Χαμάς», αναφέρει ο κ. Αναγνωσταράς και στέκεται στους λόγους που οδήγησαν το Ισραήλ στο να εξαπολύσει επιθέσεις στην περιοχή.

«Η Ισραηλινή Κυβέρνηση έπρεπε να προστατέψει τους πολίτες της από τις αδιάκοπες επιθέσεις εκατοντάδων ρουκετών της Χαμάς από την Λωρίδα της Γάζας. Ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί, το 15 τοις εκατό το συνολικού πληθυσμού, βρισκόταν κάτω από συνεχή απειλή. Τα σχολεία παρέμειναν κλειστά και οι άνθρωποι σε καταφύγια. Καμία χώρα στον κόσμο δεν μπορεί να ανεχτεί μια τέτοια κατάσταση», λέει.

«Η Χαμάς είναι μια τρομοκρατική οργάνωση που αναγνωρίζεται ως τέτοια από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η οργάνωση απορρίπτει την ειρηνευτική διαδικασία και την ύπαρξη του Ισραήλ, ενώ λαμβάνει υποστήριξη και οπλισμό από το Ιράν. Στις επιθέσεις της, η Χαμάς στοχεύει αποκλειστικά αθώους πολίτες στο Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα κρύβεται πίσω από τον δικό της άμαχο πληθυσμό εξαπολύοντας ρουκέτες από κατοικημένες περιοχές, σχολεία, τζαμιά, κλπ. Συνολικά 13.000 ρουκέτες έχουν πλήξει το Ισραήλ από τότε που αποσύρθηκε από τη Γάζα», αναφέρει.

Για τις απώλειες σε άμαχο πληθυσμό από την πλευρά των Παλαιστινίων εξηγεί: «Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις έκαναν τα μέγιστα να πλήξουν μόνο στρατιωτικούς στόχους και πραγματικά θλίβονται για τις οποιοσδήποτε απώλειες αθώων. Είχαν να αντιμετωπίσουν έναν αδίστακτο αντίπαλο που δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί τους δικούς του αμάχους ως εργαλείο εντυπωσιασμού».

Υπάρχει φως στο τούνελ;

Θα μπορέσει άραγε κάποια στιγμή να λυθεί ειρηνικά και διπλωματικά η διαμάχη; Ο κ. Ρούσσος εμφανίζεται προβληματισμένος: «Και οι δύο λαοί όπως τα έφερε η ιστορία θα πρέπει να ζήσουν μαζί σε μια περιοχή που είναι πάρα πολύ μικρή και να έχουν το δικό τους κράτος. Είναι δίκαιο και από πλευράς κοινού ορθολογισμού. Δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος, ιδιαίτερα με την συγκεκριμένη κυβέρνηση στο Ισραήλ. Από την άλλη, η Παλαιστίνη είναι διαιρεμένη μεταξύ Χαμάς και Φατάχ. Οι εξελίξεις πάντως στην Μέση Ανατολή αλλάζουν συνεχώς», λέει.

Ο κ. Αναγνωσταράς θεωρεί ότι ο μοναδικός τρόπος να επιλυθεί το πρόβλημα είναι με απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών. «Αυτή είναι η βασική αρχή που έχει υιοθετηθεί σε όλες τις ειρηνευτικές συμφωνίες που έχουν υπογράψει το Ισραήλ και οι Παλαιστίνιοι Αυτή η αρχή έχει αναγνωριστεί από το Διεθνές Κουαρτέτο -ΗΠΑ, Ε.Ε., ΟΗΕ και Ρωσία», αναφέρει.

«Βασική προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος είναι ο τερματισμός της Ισραηλινής κατοχής των εδαφών του 1967, ώστε εκεί να ιδρυθεί το ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ», λέει ο κ. Αζούζ και προσθέτει: «Αυτή είναι η λεγόμενη λύση των δύο κρατών που στηρίζει ολόκληρη η διεθνής κοινότητα, το Ισραήλ όμως αρνείται, επιμένει στον εποικισμό και θέλει να κρατήσει μεγάλα τμήματα της Δυτικής Όχθης. Αρνείται να αποχωρήσει από την ανατολική Ιερουσαλήμ και συνεχίζει την αλλοίωση του αραβικού χαρακτήρα της πόλης, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου που απαγορεύει την οποιαδήποτε δημογραφική ή άλλη αλλοίωση των εδαφών που βρίσκονται υπό κατοχή. Αρνείται να αναγνωρίσει το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων και να απελευθερώσει τους χιλιάδες Παλαιστίνιους κρατούμενους».

Ο κ. Αναγνωσταράς τονίζει τα προβλήματα που υπάρχουν στις διαπραγματεύσεις: «Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει απευθύνει επανειλημμένα έκκληση στην παλαιστινιακή πλευρά να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς προϋποθέσεις, αλλά έχει εισπράξει την συνεχή απόρριψη της ηγεσίας των Παλαιστινίων. Η ειρήνη και ένα παλαιστινιακό κράτος μπορούν να προκύψουν μόνο μέσα από ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την χώρα που έχει το μεγαλύτερο συμφέρον να ζήσει ειρηνικά με τους Παλαιστινίους: το Κράτος του Ισραήλ».

Ένα ακόμα «αγκάθι» στις σχέσεις των δύο λαών, είναι η πρόσφατη αναγνώριση της Παλαιστίνης από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως κράτος παρατηρητής με 138 ψήφους υπέρ, 41 αποχές και 9 κατά. Τι λένε για αυτή την εξέλιξη οι δύο πλευρές;

«Αποτελεί νίκη του Παλαιστινιακού λαού και δικαίωση των αγώνων και θυσιών του. Και όπως τόνισε ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς, η απόφαση αυτή αποτελεί ουσιαστικά ένα διεθνές πιστοποιητικό γέννησης του Κράτους της Παλαιστίνης. Έχουμε εκφράσει δημόσια τις ευχαριστίες μας στην Ελλάδα και στην Κύπρο και είμαστε ευγνώμονες σε όλες τις χώρες που μας στήριξαν. Η απόφαση αυτή εκφράζει τη βούληση της διεθνούς κοινότητας για διάσωση της λύσης των δύο κρατών, την οποία λύση υπονομεύει το Ισραήλ. Επίσης, επιφέρει σημαντική αναβάθμιση του πολιτικού και νομικού καθεστώτος των παλαιστινιακών εδαφών που βρίσκονται υπό Ισραηλινή κατοχή από το 1967», λέει ο κ. Αζούζ, θεωρώντας πως αυτή η απόφαση ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της Παλαιστίνης σε άλλους διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς, όπως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο στο οποίο η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή θα έχει πλέον τη δυνατότητα να προσφύγει κατά του Ισραήλ.

Από την πλευρά του ο κ. Αναγνωσταράς δικαιολογεί την στάση του Ισραήλ, το οποίο αντιτάχθηκε στην απόφαση αυτή: «Το αίτημα των Παλαιστινίων να αναγνωριστούν ως κράτος μη μέλος παρατηρητής του ΟΗΕ στην πραγματικότητα αποτελεί μια προσπάθεια παράκαμψης της ειρηνευτικής διαδικασίας από την πλευρά τους. Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία κίνηση των Παλαιστινίων δεν πρόκειται να κάνει τίποτα ως προς την επίλυση των κρίσιμων ζητημάτων μεταξύ των δύο πλευρών όπως είναι ο καθορισμός των συνόρων, οι διευθετήσεις ασφάλειας, οι πρόσφυγες, οι οικισμοί, κλπ. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει περισσότερες δυσκολίες στις συνομιλίες γι’ αυτά τα θέματα».

ΠΗΓΗ: in2life.gr

Πέθανε η νυμφομανής του Μονάχου


Με τον τρόπο που… λάτρευε να ζει έφυγε η νυμφομανής από το Μόναχο εν ονόματι Antje Crapnik. Η 47χρονη Γερμανίδα έγινε διάσημη όταν φυλάκισε δύο άνδρες απαιτώντας τους επανειλημμένα σεξ, καθώς ήταν έντονη η ανάγκη της για σεξουαλική επαφή… 24 ώρες το 24ωρο.

Συνήθιζε να βγαίνει στα μπαρ του Μονάχου, να εντοπίζει νεαρούς άνδρες ώστε να ανταποκριθούν στις ορέξεις της. Σύμφωνα με ιατρική γνωμάτευση, η Antje εστάλη σε ψυχιατρική μονάδα ώστε να θεραπευθεί για εθισμό στο σεξ. Είχε πει μάλιστα στους γιατρούς πως χρειαζόταν τουλάχιστον δέκα φορές σεξ κάθε μέρα, όμως η θεραπεία που δέχθηκε δεν τη βοήθησε.

Αποτέλεσμα, λίγες μέρες μετά το εξιτήριό της, γνώρισε στο λεωφορείο έναν 31χρονο άνδρα και τον έφερε μαζί της στο διαμέρισμά της. Τον… κλείδωσε μέσα και τον υποχρέωσε σε πολύωρη ερωτική συνεύρεση. Όταν εκείνος το έσκασε, οι γείτονες τον ανακάλυψαν στο πεζοδρόμιο να κλαίει. Ξανά κλήθηκε η αστυνομία και η γυναίκα αυτή τη φορά τους άνοιξε την πόρτα γυμνή προσκαλώντας τους για… τρίο.

Ξαναμπήκε σε ψυχιατρείο, και αφέθηκε ελεύθερη υπό επιτήρηση από κοινωνικούς λειτουργούς. Δεν το έβαλε όμως κάτω. Σ’ ένα μπαράκι εντόπισε έναν γείτονά της και συνέχισε στο ίδιο μοτίβο μαζί του. Όπως είπε ο άνδρας, πριν κάνουν σεξ, ήπιαν ένα μπουκάλι βότκα και πολλά μπουκάλια κρασί, ενώ η Antje σνίφαρε μία λευκή σκόνη.
Κοιμήθηκαν μαζί μετά την εξαντλητική νύχτα κι όταν ο άνδρας ξύπνησε, η Antje είχε πεθάνει από καρδιακή ανακοπή. Της έκανε μαλάξεις, κάλεσε ασθενοφόρο και αστυνομία αλλά ήταν αργά.

Ο συνδυασμός ναρκωτικών, αλκοόλ και σεξ προκάλεσε τον πρόωρο θάνατό της.

Πηγή: Mirror

 

Το χωριό που πέρασε 27 χρόνια χωρίς γεννήσεις!


Την Χολιγουντιανή περιπέτεια «Τα παιδιά των ανθρώπων», του σκηνοθέτης Αλφόνσο Κουαρόν όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν πια να γεννήσουν, με αποτέλεσμα το μέλλον της ανθρωπότητας να βρίσκεται σε ρίσκο, θυμίζει η ιστορία ενός χωριού στην Ισπανία που δεν είχε δει παιδί να γεννιέται εκεί επί 27 ολόκληρα χρόνια.

Πρόκειται για το χωριό του χωριού Φροτσάν στην Ισπανία. Επί 27 ολόκληρα χρόνια κανένα νέο ζευγάρι δεν υπήρχε εκεί για να κάνει παιδί. Όλα αυτά όμως τελείωσαν στις 23 Νοεμβρίου όποτε οι κάτοικοι του χωριού γιόρτασαν τον ερχομό της Κλάρα, ενός υγειέστατου κοριτσιού, στον κόσμο.

Οι γονείς της Κλάρα, Τόνιο και Σουζάνα, όπως πολλοί νέοι άνθρωποι από την περιφέρεια του δήμου Φολγκόνσο ντο Κουρέλ -οπού υπάγεται και το Φροτσάν- είχαν φύγει σε νεαρή ηλικία, κατευθυνόμενοι προς τα μεγάλα «κέντρα» της Ισπανίας, όπως η Βαρκελώνη και η Μαδρίτη, προκειμένου να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ωστόσο η οικονομική κρίση που έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια τους ανάγκασε να επιστρέψουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, αφού η ανεργία πλήττει σε μεγάλο βαθμό τις Ισπανικές πόλεις. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς συνομήλικούς τους, οι οποίοι αν και έφυγαν από τα χωριά τους σε νεαρή ηλικία προς αναζήτηση επαγγελματικής αποκατάστασης, πλέον επιστρέφουν στα πατρικά τους.

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο αρχιτέκτονας Νταβίντ Ροντρίκεζ και η γυναίκα του Σόνια, οι οποίοι, μαζί με τα δύο τους παιδιά, επέστρεψαν στο Φροτσάν από την Ταραγόνα. Ο -πανευτυχής- Νταβίντ δηλώνει: «Δεν χρειάζεται πια να εργάζομαι σε μια πόλη όπου όλοι χτίζουν παράνομα. Ήρθαμε εδώ που όχι μόνο υπάρχει παιδική χαρά, αλλά ολόκληρες αλάνες και δάση. Στην αρχή βλαστημούσα, όμως τώρα λέω ευτυχώς που ήταν η κρίση».

ΠΗΓΗ:pkool.gr

Ο διαστημικός κόσμος του Τομ Κρουζ


Λες να φταίει η σαϊεντολογία; Το θέμα είναι ότι ο Τομ Κρουζ έχει κολλήσει τα τελευταία χρόνια με τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Όμως το «Oblivion» ίσως είναι η καλύτερή του.

Τον έχουμε δει ως μπάτσο του μέλλοντος στο «Minority Report», ως ρέμπελο πατέρα στο «War of the Worlds» και τώρα έρχεται ακόμα μια ταινία φαντασίας όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με διαστημικούς κακούς. Ο λόγος για τον Τομ Κρουζ, που ίσως επηρεασμένος και από τη σαϊεντολογία, μας μεταφέρει στο μέλλον και σε μια ψιλοδιαλυμένη  Γη, μέσα από το φιλμ «Oblivion».

Η διαφορά αυτής της ταινίας με τις προηγούμενες; Ότι μοιάζει πολύ καλύτερη, τουλάχιστον αν κρίνουμε από το trailer που κυκλοφόρησε. Δίπλα του ο 50χρονος σταρ θα έχει το πρώην Bond-girl Όλγα Κιριλένκο και τον Μόργκαν Φρίμαν.

Δείτε το video…

ΠΗΓΗ: pkool.gr

 

Νέο περιβάλλον στο Twitter από 12 Δεκεμβρίου


Το γνωστό κοινωνικό δίκτυο αλλάζει εμφάνιση

Ανακοινώθηκε από το Twitter, η υποχρεωτική αλλαγή της σελίδας profile των χρηστών από τις 12 Δεκεμβρίου. Η νέα σελίδα θα επιτρέπει την αλλαγή στην κεντρική φωτογραφία και την επιλογή avatar από τους χρήστες.

Η μετάβαση θα μπορεί να γίνει μέσα από τις ρυθμίσεις του λογαριασμού στην ιστοσελίδα της υπηρεσίας αλλά και μέσω των εφαρμογών για κινητές συσκευές, iOS και Android.

Σε περίπτωση που κάποιος δεν επιλέξει κάποια εικόνα για το background η προεπιλογή είναι ένα πλαίσιο σε γκρι χρώμα.

Μάλιστα οι υπεύθυνοι του Twitter, για να διαφημίσουν, αλλά και να εξηγήσουν τις νέες αλλαγές στο περιβάλλον, κυκλοφόρησαν ένα βίντεο στο οποίο δίνουν, με πολύ ωραίο τρόπο, όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την αλλαγή του profile καθώς και συμβουλές για το πώς να το προσαρμόσει κανείς στις ανάγκες του.

Να θυμίσουμε εδώ πως αυτή η κίνηση ακολουθεί την ενσωμάτωση του Photo Filter από την υπηρεσία και δείχνει ξεκάθαρα την πολιτική ανανέωσης που ακολουθεί το Twitter.

Δείτε το σχετικό βίντεο…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Η «νυχτερινή» έκδοση του Google Maps


Διαδραστική πρόσβαση στη «Μαύρη Σφαίρα» της NASA δίνει η Google

Η NASA έκανε τη βασική δουλειά και τώρα η σκυτάλη περνά στη Google προκειμένου να εξασφαλίσει την πρόσβαση στο ευρύ κοινό.

Ο λόγος για τη «Μαύρη Σφαίρα» (Black Marble), τη σειρά φωτογραφιών που απεικονίζουν τη Γη, όπως φαίνεται τη νύχτα και δημιούργησε η διαστημική υπηρεσία των ΗΠΑ.

Η εταιρεία-μεγαθήριο του διαδικτύου παίρνει τώρα σειρά, ανακοινώνοντας την έναρξη της δικής της εφαρμογής με τίτλο «η Γη τη Νύχτα» (Earth at Night).

Πρόκειται για μια νυχτερινή άποψη ολόκληρου του πλανήτη με βάση τις εικόνες της NASA. Βασίζεται στο Google Maps με τη διαφορά όμως, ότι ο πλανήτης βρίσκεται στο σκοτάδι.

«Χρειάστηκαν 312 περιστροφές για να έχουμε μια καθαρή εικόνα κάθε τμήματος της στεριάς και των νησιών» σημειώνει η Google στην περιγραφή που συνοδεύει το σχετικό project.

Στο νέο διαδραστικό χάρτη της Google, οι χρήστες μπορούν να κινηθούν από ήπειρο σε ήπειρο και να δουν πώς μοιάζουν οι διάφορες χώρες τη νύχτα.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

 

Η πορεία μια σχέσης σε φωτογραφίες


Από τα μέλια στα μαχαίρια…

Το project «Ηopeless Romantic» αποτελεί μια δουλειά του Γάλλου φωτογράφου Julien Mauve μέσω της οποίας ο δημιουργός θέλει να δείξει την πορεία μιας ερωτικής σχέσης.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


!!!!!!!!!!!! 🙂

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!


Έσπασε ρεκόρ ο αριθμός φυλακισμένων δημοσιογράφων στον κόσμο, με πρώτη την Τουρκία

Ο αριθμός των δημοσιογράφων που φυλακίστηκαν σε όλο τον κόσμο έφθασε σε επίπεδα ρεκόρ φέτος, κάτι που ενισχύθηκε κυρίως από την τρομοκρατία και άλλες μορφές αντικρατικών δράσεων, σύμφωνα με μια νέα έκθεση της Επιτροπής Προστασίας των Δημοσιογράφων (CPJ), η οποία εδρεύει στη Νέα Υόρκη.

Η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στον αριθμό φυλακισμένων δημοσιογράφων, όπως αναφέρεται στην έκθεση. Ενδεικτικά καταγράφονται οι φυλακίσεις δεκάδων Κούρδων δημοσιογράφων, ενώ η Επιτροπή καταγγέλλει την καταστολή της ελευθερίας του Τύπου, όπως και τις πρακτικές πιέσεων για την επιβολή αυτολογοκρισίας.

Σύμφωνα με την έκθεση, μέσα στο 2012 η CPJ εντόπισε 232 φυλακισμένους δημοσιογράφους, εκδότες, συγγραφείς και φωτορεπόρτερ πίσω από τα κάγκελα, σημειώνοντας αύξηση σε 53 άτομα σε σχέση με την περσινή χρονιά.

Το 2012 ξεπερνάει σε αριθμό φυλακισμένων δημοσιογράφων το προηγούμενο ρεκόρ των 185 το 1996. Από τις 27 χώρες που φυλάκισαν δημοσιογράφους το 2012, σύμφωνα με την έκθεση, οι 10 πρώτες είναι: Τουρκία 49, Ιράν 45, Κίνα 32, Ερυθραία 28, Συρία 15, Βιετνάμ 14, Αζερμπαϊτζάν 9, Αιθιοπία 6, Σαουδική Αραβία 4 και Ουζμπεκιστάν 4.

ΠΗΓΗ: news247.gr

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


🙂 🙂

Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!!


Ultravox – Dancing With Tears In My Eyes

ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!


Είθε να ‘ χετε μια υπέροχη μέρα!!!