Daily Archives: 2 Δεκεμβρίου, 2012

Μάχη για να σωθεί φάρος-μνημείο


Κάτοικοι και πρόσκοποι της Σκιάθου έχουν αναλάβει να συντηρούν έναν εγκαταλελειμμένο φάρο στη βραχονησίδα Ρέπι, που μαζί με το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο της νεότερης αρχιτεκτονικής. (ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 1914)

Φορείς της Σκιάθου αναζητούν χορηγίες και στρέφονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να επισκευάσουν το κτίριο του φάρου

Φορείς της Σκιάθου αναζητούν χορηγίες και στρέφονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να επισκευάσουν το κτίριο του φάρου

Για πάνω από 20 χρόνια δεν έχει πατήσει άνθρωπος στο σπίτι του φαροφύλακα και τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Η Σκιάθος» ζήτησαν από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού την άδεια για να καθαρίσουν τον περιβάλλοντα χώρο και να κάνουν εργασίες ευπρεπισμού του κτιρίου.

Σε πρόσφατη επίσκεψή τους μάλιστα, συνοδευόμενοι από προσκόπους, περιηγήθηκαν στον φάρο και είδαν από κοντά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Ηδη η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) ανέλαβε να συντάξει μελέτη για την προστασία του κτιρίου, που έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο της νεότερης αρχιτεκτονικής.

«Το μνημείο βρίσκεται σε κίνδυνο και υπάρχει άμεση ανάγκη να προστατευτεί, να αναστηλωθεί, να συντηρηθεί. Είναι επείγον να μονωθεί η στέγη που έχει διαβρωθεί και να ενισχυθούν οι θεμελιώσεις του, καθώς λόγω των υπόγειων διαβρώσεων έχουν υποστεί ρωγμές και καθιζήσεις», δήλωσε στο «Εθνος» ο αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΛΕΤ και πρόεδρος της τοπικής επιτροπής Βορείων Σποράδων της Εταιρείας Μιχάλης Πρώιος.

Ο αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, Μιχάλης Πρώιος που πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια διάσωσης του φάρου στο Ρέπι

Ο αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, Μιχάλης Πρώιος που πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια διάσωσης του φάρου στο Ρέπι

Ο κ. Πρώιος επισκέφτηκε τον φάρο στην εγκαταλελειμμένη βραχονησίδα και συνέταξε αφιλοκερδώς έκθεση αυτοψίας, την οποία και έστειλε στην Υπηρεσία Φάρων του ΓΕΝ.

Οπως μας είπε, τα σαθρά θεμέλια, πάνω σε πετρώδες έδαφος, απειλούν τη σταθερότητα του μνημείου, ενώ η εγκατάλειψη είναι ορατή σε κάθε γωνιά του κτίσματος, στα δωμάτια, στην κουζίνα, στο μπάνιο.

Μία από τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί θέλει το μνημείο να μετατραπεί σε έναν μικρό, φιλόξενο ξενώνα, για επιστήμονες ή παρατηρητές πουλιών. Τα έξοδα για τη συντήρησή του μπορεί να αναλάβει ο Δήμος Σκιάθου και οι επισκέπτες να αφήνουν φεύγοντας ένα μικρό αντίτιμο.

Η ηρεμία της φύσης σε συνδυασμό με το άγριο τοπίο, που συνταιριάζει το δάσος με τη θάλασσα, αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για θαλασσοπούλια, κάποια από τα οποία ανήκουν σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.

«Θέλουμε να κινητοποιήσουμε τους κατοίκους και φίλους της Σκιάθου, ώστε να βοηθήσουν στη σωτηρία του φάρου της νησίδας Ρέπι. Αυτές τις δύσκολες ώρες δεν μπορούμε να περιμένουμε βοήθεια από την πολιτεία, πρέπει να κινητοποιηθούμε μόνοι μας», ανέφερε εκ μέρους του Πολιτιστικού Συλλόγου Σκιάθου ο Θοδωρής Τζούμας.

Ηδη, μάλιστα, οι φορείς του νησιού και τα μέλη της ΕΛΛΕΤ αναζητούν χορηγίες και στρέφονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να επισκευάσουν το κτίριο του φάρου, αφού η απάντηση από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού είναι αρνητική.

Ιστορία
Το Ρέπι είναι μια μικρή, ακατοίκητη νησίδα στις Σποράδες, ανατολικά της Σκιάθου και σε πολύ κοντινή απόσταση από το λιμάνι της Χώρας. Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1914 από Γάλλους μηχανικούς και ανήκει στο Δίκτυο Φάρων του Πολεμικού Ναυτικού. Το ύψος του πέτρινου κυλινδρικού πύργου είναι 15,1 μέτρα, το εστιακό του ύψος 42 μέτρα και η φωτοβολία του φτάνει στα 16 ναυτικά μίλια.

Η νησίδα Ρέπι ανήκει στον Δήμο Σκιάθου και μέχρι πριν από μία 20ετία είχε λιγοστούς κατοίκους -κτηνοτρόφους που μετακινούνταν εκεί με τα κοπάδια τους, τους καλοκαιρινούς μήνες- και την οικογένεια του φαροφύλακα. Σήμερα είναι ακατοίκητη και χαρακτηρίζεται από πυκνή, βλάστηση, δασικές εκτάσεις και απόκρημνες, βραχώδεις παραλίες.

Μαρία Ριτζαλέου

ΠΗΓΗ:ethnos.gr

ΥΠΑΙΘΡΙΕΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΣΕ ΚΗΦΙΣΙΑ ΚΑΙ Λ. ΣΥΓΓΡΟΥ — Δωρεάν ταξίδι στον κόσμο του βιβλίου


Για τους κατοίκους της Κηφισιάς και τους περιοίκους της Λεωφόρου Συγγρού τα βαριεστημένα απογεύματα του χειμώνα μπορούν να αλλάξουν όψη.

Ειρήνη - Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και Λευτέρης Αμπατζής, οι δύο αρχιτέκτονες που είχαν την ιδέα της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης

Και μάλιστα δωρεάν. Δύο πρωτοποριακές για την Ελλάδα υπαίθριες ανταλλακτικές βιβλιοθήκες βρίσκονται στις περιοχές τους και εξυπηρετούν κάθε ενδιαφερόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου. Είναι αυτόνομες, απλές στη χρήση τους, προηγμένες αισθητικά και ανθεκτικές. Περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και οποιοδήποτε άλλο ανάγνωσμα περισσεύει στο σπίτι μπορεί εκεί να βρει χρησιμότητα.

Την ιδέα και την ευθύνη για την υλοποίησή τους είχαν δύο νέοι αρχιτέκτονες, η Ειρήνη – Αιμιλία Ιωαννίδου και ο Λευτέρης Αμπατζής, οι οποίοι θεωρούν πως η καινοτομία μπορεί να αποτελέσει όχημα υπέρβασης της κρίσης στους δύσκολους καιρούς που ζούμε.

«Συζητώντας κατά καιρούς με φίλους και συγγενείς διαπιστώσαμε πόσο πολλοί είναι οι άνθρωποι που έχουν βιβλία τα οποία δεν χωράνε στο σπίτι τους και αναγκάζονται να τα πετάξουν. Ετσι σκεφτήκαμε τη δημιουργία μιας ανταλλακτικής βιβλιοθήκης με θυρίδες όπως αυτές που είχαμε δει σε άλλες χώρες του εξωτερικού. Αλλωστε τα σκουπίδια του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου», εξηγεί στο «Εθνος» η κ. Ιωαννίδου.

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/assets_LARGE_t_420_54137322_type121.jpg

Στις ανταλλακτικές βιβλιοθήκες μπορεί κάποιος να πάρει ένα βιβλίο χωρίς να είναι υποχρεωμένος να αφήσει και το αντίστροφο.

«Να αλλάξει η νοοτροπία»

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Στη σύντομη διάρκεια λειτουργίας τους η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερα μεγάλη

Η πρώτη βιβλιοθήκη στήθηκε το καλοκαίρι στις οδούς Κασσαβέτη και Λεβίδου στο κέντρο της Κηφισιάς μετά από έξι μήνες προετοιμασίας ενώ η δεύτερη εγκαινιάστηκε πριν λίγες ημέρες μπροστά από το κτίριο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών στη λεωφόρο Συγγρού 107-109. «Το βασικό είναι να αλλάξει η νοοτροπία του κόσμου», υποστηρίζει η κ. Ιωαννίδου. «Να σκέφτεται ο άλλος πως αφού περνώ από εκεί να αφήσω μερικά βιβλία που δεν θέλω πια. Χωρίς να ξεβολευτεί. Και αν το επιθυμεί να πάρει κάποιο άλλο να διαβάσει. Ενα βιβλίο που άφησε εκεί κάποιος άγνωστος λίγη ώρα πριν…».

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ
Στόχος η κοινωνική προσφορά

«Ανταλλάσσεις όποια ώρα θέλεις, χωρίς έλεγχο και κάμερες. Δανείζεσαι βιβλία χωρίς συνδρομή. Δεν εγγράφεσαι σε κάποιο μητρώο όπως στη δανειστική βιβλιοθήκη. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις το κουτί και να πάρεις το βιβλίο που θέλεις. Η συλλογή ανανεώνεται καθημερινά και τα αποθέματα εξαρτώνται από την ανταπόκριση του κόσμου», εξηγεί η Ειρήνη Ιωαννίδου. Περιμετρικά της βιβλιοθήκης μπορεί κανείς να διαβάσει πληροφορίες αλλά και φράσεις όπως αυτή του Χόρχε Λουί Μπόρχες: «Πάντα φανταζόμουν ότι ο παράδεισος θα μοιάζει με βιβλιοθήκη».

Η φιλοδοξία
Οπως εξηγούν οι εμπνευστές της υπαίθριας βιβλιοθήκης, στόχος τους ήταν η προαγωγή του αισθήματος κοινωνικής προσφοράς και αλληλεπίδρασης και φιλοδοξία τους είναι να υιοθετήσουν και άλλοι δήμοι της χώρας την ιδέα, αφού το κόστος της εγκατάστασης, όπως λένε, δεν είναι απαγορευτικό.

Η Ειρήνη Ιωαννίδου είναι 28 ετών και διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο. Ασχολείται ενεργά με τον χώρο του σχεδιασμού και τη διαδραστικότητα της κατασκευής, με εφαρμογές στον ιδιωτικό και στον δημόσιο χώρο. Ο Λευτέρης Αμπατζής είναι 29 ετών και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, όπου και εργάστηκε σε αρχιτεκτονικά γραφεία.

Δραστηριοποιείται στον χώρο του βιομηχανικού σχεδίου. Εχει ασχοληθεί με τον σχεδιασμό μοναδικών κομματιών επίπλου, ενώ τμήματα της δουλειάς του έχουν εκτεθεί στην Αγγλία, την Ιαπωνία και την Πορτογαλία.

Κατερίνα Ροββά

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Ο πλούτος του κάθε σήμερα


https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/skitsodentro1.jpg

«Τώρα πλέον είναι πολύ αργά»

Στη γήινη διάρκεια του βίου μας βρισκόμαστε κατά καιρούς μπροστά σε κάποια γεγονότα εξαιρετικά ευχάριστα είτε ιδιαίτερα δυσάρεστα.
Θα μπορούσαμε να δούμε τα ευχάριστα ως δώρα και τα δυσάρεστα ως δοκιμασίες.

Το θέμα είναι ότι κατά κανόνα δεν αξιολογούμε, ούτε τα μεν ούτε τα δε, γι’ αυτό που είναι. Συνήθως εκλαμβάνουμε τα δώρα, όχι ως ευλογίες ή θαύματα, αλλά απλά ως τυχαία, ευχάριστα περιστατικά και συχνά ως δεδομένα.
Όσο για τις δοκιμασίες, δεν τις βλέπουμε ως ευκαιρίες για μια πληρέστερη προσέγγιση στο βαθύτερο εαυτό μας και στα μυστήρια της ύπαρξης, αλλά τις θεωρούμε ατυχίες, σκεφτόμενοι: έτσι είναι η ζωή, αλλά, γιατί σε μένα;

Έτσι ούτε τη μεγάλη χαρά βιώνουμε με πληρότητα και με όλο μας το είναι, αλλά ούτε και τις μεγάλες προκλήσεις αποδεχόμαστε με όλα όσα αυτές εμπεριέχουν.
Αναλογιζόμενοι το «ύψος» και το «βάθος», ούτε σε βάθος ζούμε ούτε και σε ύψος, αφού μέσα μας η μεγάλη ευτυχία υποτιμάται και η μεγάλη δυστυχία, αποφεύγεται. Και τελικά τι απομένει να ζήσουμε; Σε μήκος. Στο επίπεδο δηλαδή του γνωστού και του δοκιμασμένου. «Αυτό ξέρω, αυτό εμπιστεύομαι».

Πολύ αργότερα όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου κι όλα αυτά έχουν περάσει, τα απόγεια και οι θύελλες έχουν καταλαγιάσει κι εμείς έχουμε πάρει αποστάσεις κι από τα δυο, τότε κάνουμε τον απολογισμό. Διαπιστώνουμε με έκπληξη ίσως ότι, εκείνα που τότε είχαμε ονομάσει αρνητικά, δεν ήταν και τόσο ή τουλάχιστον είχαν και θετικές παραμέτρους. Όσο για εκείνα που θεωρήσαμε απλά ευχάριστες συγκυρίες είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτή που τους είχαμε δώσει τότε ή πιθανόν, πολύ μικρότερη.

Μόνο που την ώρα του απολογισμού, παρά το ότι είμαστε σε θέση να διακρίνουμε την ουσία, έχουμε χάσει κάτι πολύ σημαντικό:
Την ίδια τη ζωή.
Το εκάστοτε τώρα.
Το συνειδητό βίωμα της ζωής, με τα ύψη και τα βάθη της.
Τον πλούτο του κάθε σήμερα.
Και διαπιστώνουμε ότι εκείνο που ήταν πάντα παρόν ήταν … το μήκος!

Ίσως μια βαθύτερη και πιο έγκαιρη αξιολόγηση και των δώρων αλλά και των δοκιμασιών, να μας προστάτευε από αυτό που ο καθένας θα απεύχονταν να πει κάποτε: «Τώρα πλέον είναι πολύ αργά».

ΠΗΓΗ: nekthl

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: tampouloukia.gr

Κατά φωνή κι ο γάιδαρος — Ποιος απ’ όλους;


https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/032.jpg

Οι Φαραώ είχαν γαϊδάρους εξημερωμένους, που τους χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, που τους χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.

Οι αρχαίοι, τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα.
Θεωρούσαν μάλιστα, πως όταν ένας γάιδαρος γκάριζε, προτού αρχίσει μια μάχη, οι Θεοί τους προειδοποιούσαν για την νίκη.

Ήταν δηλαδή ένας καλός οιωνός.

Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι.

Τότε αποφάσισε να αναβάλει για λίγες μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι.

Πάνω όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά το γκάρισμα ενός γαϊδάρου απ’ το στρατόπεδό του.

– Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! αναφώνησε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας.

Έτσι διέταξε ν’ αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες.

Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιον γνωστό ή φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

ΠΗΓΗ: tampouloukia.gr

 

Ανοιχτά για το κοινό η φρεγάτα Ψαρά και το υποβρύχιο Παπανικολής


https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/ArticleImage_69792-jpg.jpg

Το υποβρύχιο «Παπανικολής», τη φρεγάτα «Ψαρά» και την πυραυλάκατο «Δανιόλος», θα μπορούν να επισκεφθούν όσοι πολίτες το επιθυμούν, από τη Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου έως την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου…  στο λιμάνι του Πειραιά και συγκεκριμένα στις προβλήτες 12 και 13 στο εκθεσιακό κέντρο του ΟΛΠ, στην Παγόδα.

Σε ανάλογες εκδηλώσεις στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη πριν από λίγο καιρό, όπου το υποβρύχιο «Παπανικολής» ήταν «ανοιχτό» για το κοινό, καταγράφηκε μεγάλη προσέλευση του κόσμου. Η απόφαση ελήφθη από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού στο πλαίσιο του εορτασμού για τον προστάτη των Ναυτικών, Άγιο Νικόλαο, στον Πειραιά. Το κοινό θα μπορεί να επισκεφθεί τα πλοία τις εξής ημέρες και ώρες: – Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου, από τις 15:00 έως τις 18:00. Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, από τις 10:00 έως τις 13:00 και από τις 15:00 έως τις 18:00. Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου, από τις 10:00 έως τις 13:00 και από τις 15:00 έως τις 18:00. Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου από τις 10:00 έως τις 13:00 (μόνο η «Δανιόλος» και ο «Παπανικολής»)

ΠΗΓΗ: pinnokio.gr

Παροπλίστηκε ο θρύλος του αμερικανικού ναυτικού Enterprise


Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο πέρασε και από τη Σούδα

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/6FCA5DB65521FC051DDC106BE960FA52.jpg

Η αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να παροπλίσει, μετά από 51 χρόνια υπηρεσίας στο πολεμικό ναυτικό της χώρας, το πρώτο και μεγαλύτερο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο στον κόσμο, το Enterprise (CVN – 65). Αρχικά είχε προγραμματιστεί να παροπλιστεί το 2014 ή ακόμα το 2015 ανάλογα με τη διάρκεια ζωής των αντιδραστήρων του και την ολοκλήρωση της αντικατάστασής του από το αεροπλανοφόρο Gerald Ford (CVN -78). Η οικονομική κρίση όμως χτύπησε και τα πυρηνοκίνητα αεροπλαναφόρα.Ο προϋπολογισμός του αμερικανικού υπουργείου Αμυνας για το οικονομικό έτος 2010 περιόρισε τη ζωή του μέχρι το 2013 όταν θα έχει υπηρετήσει επί 51 συναπτά έτη, περισσότερο δηλαδή από κάθε άλλο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ.

Η τελευταία, πριν από τον παροπλισμό του, επιχείρηση, άρχισε στις 10 Μαρτίου του 2012 και τελείωσε στις 4 Νοεμβρίου του 2012.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν ελλιμενισθεί στο ναύσταθμο του Norfolk στη Βιρτζίνια πέρασε δύο φορές από το Πέραμα και από τη Σούδα. Από τη Σούδα μάλιστα είχε περάσει πριν από λίγες εβδομάδες.

Το Enterprise είναι το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο. Το μήκος του είναι 340 μέτρα και το πλάτος του καταστρώματος 78,4 μέτρα. Είχε πλήρωμα πάνω από 5.000 άτομα ενώ το σύστημα πρόωσής του αποτελούν οκτώ πυρηνικοί αντιδραστήρες. Φιλοξενούσε δε πάνω από 70 υπερσύγχρονα αεροσκάφη.

Θεωρείται ο θρύλος του αμερικανικού ναυτικού και σε αυτό γυρίστηκε η ταινία Top Gun με τον Τομ Κρουζ.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Το μικρό χωριό της Αποκάλυψης — Το Μπουγκαρά, στα Πυρηναία, υποτίθεται ότι θα σωθεί από το τέλος του κόσμου


https://i1.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/04A304F5CBA7538D1060806A4C4485DD.jpg

Ο δήμαρχος του Μπουκαράτς στην είσοδο του γαλλικού χωριού-«πύλης εξωγήινων» κατά τους «εσωτεριστές».

The Guardian

Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, ξεκινούν οι ετοιμασίες για τον εορτασμό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι διακοσμήσεις βγαίνουν από τους χώρους αποθήκευσης, τα έλατα μπαίνουν στα σαλόνια και στολίζονται, οι έχοντες ψωνίζουν τα πρώτα δώρα. Αυτή η χρονιά, όμως, είναι διαφορετική. Αυτή τη χρονιά, το τέλος του κόσμου, όπως προβλέπεται από το ημερολόγιο των Μάγια, βρίσκεται προ των πυλών. Η 21η Δεκεμβρίου είναι σχεδόν εδώ και οι μόνες ετοιμασίες που κάνουν κάποιοι, έχοντας την τρομερή μοίρα του πλανήτη κατά νου, είναι για το πώς θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν την τρομερή πρόβλεψη.

Στην Ελβετία δεν είναι λίγοι αυτοί που εγκαταλείπουν τις εργασίες τους, αποχαιρετούν αφεντικά και συναδέλφους και παίρνουν τα βουνά και τα λαγκάδια προκειμένου να διασωθούν. Αλλοι με πιο εμπορική σκέψη, επωφελούνται της ευκαιρίας και ετοιμάζουν εμπορεύματα που θα χρησιμεύσουν σε όποιον επιθυμεί να επιβιώσει της ολοκληρωτικής καταστροφής. Στο Μεξικό, παραδείγματος χάριν, ήδη από τον Απρίλιο μπορούσε κάθε ενδιαφερόμενος να αγοράσει «πακέτο επιβίωσης». Το περιεχόμενό του, λιτό αλλά πολύτιμο. Σπίρτα, ένα μαχαίρι, νερό για δέκα ημέρες, παραδοσιακή μεξικάνικη σοκολάτα, δυνατό ποτό αλλά και ένα σημειωματάριο και μολύβι. Σίγουρα όποιος βιώσει το τέλος του κόσμου θα θελήσει να το καταγράψει.

Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Μόσχας», Ρώσοι επιχειρηματίες θέλουν να δημιουργήσουν ανάλογα πακέτα για όσους πιστεύουν στην καταστροφολογική προφητεία.

Δημοσίευμα του Guardian αναφέρει, για όποιον δεν θέλει να διακινδυνεύσει τις πιθανότητες διάσωσης χρησιμοποιώντας ευτελή μέσα, ότι από την ολοκληρωτική καταστροφή θα σωθεί ένα μικρό χωριό στους πρόποδες των Πυρηναίων, το Μπουγκαρά. O τυχερός δήμαρχός του ανακάλυψε τι πρόκειται να συμβεί μόλις προ διετίας και αμέσως το δημοτικό συμβούλιο συνεδρίασε προκειμένου να χαραχθεί το σχετικό πλάνο δράσης, να ληφθούν τα απαραίτητα έκτακτα μέτρα ασφαλείας και να ρυθμιστεί η εισροή επισκεπτών τον Δεκέμβριο. Δεν χρειάστηκε να περάσει πολύς χρόνος και τα τοπικά και διεθνή ΜΜΕ κατέκλυσαν το χωριό ζητώντας από τους ντόπιους να εκθέσουν τις απόψεις τους για τη μοίρα του κόσμου. Κατά πόδας, βέβαια, έφτασαν μέλη του κρατικού φορέα για την πρόληψη των ακραίων ενεργειών στις οποίες θα μπορούσαν να φτάσουν τα μέλη αιρέσεων, όπως π.χ. ομαδικές αυτοκτονίες. Οι θέσεις στα επιβατικά αεροσκάφη προς την περιοχή έχουν προπωληθεί και οι περισσότεροι επιβάτες έχουν αγοράσει εισιτήριο χωρίς επιστροφή, ενώ διάφορες ομάδες που θυμίζουν τους γηραιούς χίπηδες υποστηρίζουν ότι έχουν κατασκευάσει ειδικά καταφύγια κάτω από το χωριό.

Πέρα, όμως, από το σχετικώς κωμικό θέαμα των «ευκολόπιστων» που θα αναζητήσουν για τους εαυτούς τους τύχη διαφορετική από αυτή των δισεκατομμυρίων πολιτών του κόσμου, ο φόβος θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιους στο απονενοημένο διάβημα. Μπροστά σε αυτή τη ζοφερή προοπτική, η NASA αποκατέστησε την αλήθεια για την προφητεία, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για το μέλλον του πλανήτη.

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

Γαλλία: Χωριό στα Πυρηναία καταφύγιο οπαδών εσχατολογικών θεωριών

New Age αναχωρητές απ’ όλη την υφήλιο συρρέουν σε ένα χωριό της Νότιας Γαλλίας, στους πρόποδες των Πυρηναίων, με σκοπό, όπως λένε, να γλιτώσουν από την «επικείμενη καταστροφή του κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου 2012».
Ερμηνευτές του ημερολογίου των Μάγιας πιστεύουν ότι το όρος Μπουγκαρά, στην οροσειρά Κορμπιέ των Πυρηναίων, κρύβει μια «μυστική βάση εξωγήινων». Υποτίθεται ότι στο υπέδαφος του βουνού διαμένουν ήδη εξωγήινοι, που περιμένουν να καταστραφεί ο κόσμος, για αυτό και οι αναχωρητές θεωρούν το βουνό ως μια σύγχρονη «Κιβωτό του Νώε» αλλά και πύλη «για μια άλλη διάσταση».
Στο γαλλικό χωριουδάκι, όπου ζουν μόλις 200 κάτοικοι, έχουν φτάσει πολλοί οπαδοί των new age θεωριών, πεπεισμένοι ότι αν καταφέρουν να παραμείνουν εκεί μέχρι τον Δεκέμβριο, θα έχουν μια ευκαιρία να σωθούν με τη βοήθεια των εξωγήινων, που θα τους πάρουν μαζί τους σε ένα πιο ασφαλές μέρος.
Η σύνδεση του χωριού με τους εξωγήινους ενισχύεται από τη φήμη ότι το χωριό ενέπνευσε όχι μόνο τον γάλλο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Ιούλιο Βερν για να γράψει το βιβλίο «Ταξίδι στο κέντρο της Γης», αλλά και τον αμερικανό σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ για το φιλμ «Στενές επαφές τρίτου τύπου», ο οποίος ήθελε αρχικά να γυρίσει εκεί την ταινία. Τελικά τα γυρίσματά της πραγματοποιήθηκαν σε ένα εξίσου «μυστικιστικό» βουνό στην πολιτεία Γουαΐόμινγκ των ΗΠΑ.
Η συγκεκριμένη ορεινή περιοχή των Πυρηναίων ήρθε ξανά στην επικαιρότητα πριν από λίγα χρόνια, όταν ένας κάτοικος του χωριού ανέφερε ότι είδε UFO και άκουγε τους ήχους του διαστημόπλοιου να έρχονται από τα έγκατα του βουνού.
Μόνο τα τελευταία δυο χρόνια την περιοχή έχουν επισκεφτεί πάνω από 20.000 άνθρωποι, με το δήμαρχο της μικρής πόλης να αναμένει μέχρι το τέλος του έτους σχεδόν 100.000 «εσωτεριστές» (όπως αυτό-αποκαλούνται οι οπαδοί των new age θεωριών). Κάποιοι προνοητικοί, διαβλέποντας την ευκαιρία να πλουτίσουν, είχαν ήδη αγοράσει εκτάσεις γης στην περιοχή, στις οποίες προσφέρουν «μαθήματα επιβίωσης», χρεώνοντας τους συμμετέχοντες 800 ευρώ την εβδομάδα!
«Ισως να μην μπορέσουμε να χειριστούμε μία αθρόα κοσμοσυρροή», δήλωσε ο δήμαρχος της πόλης, Ζαν Πιέρ Ντελόρ. Και πρόσθεσε: «Εχω ενημερώσει τις τοπικές Αρχές για τις ανησυχίες μας και ζήτησα να θέσουν τον στρατό σε ετοιμότητα, αν χρειαστεί, το Δεκέμβριο». Ο ίδιος δεν πιστεύει στις εσχατολογικές προφητείες και δήλωσε με φανερή διάθεση… πραγματισμού: «Ευτυχώς, μετά τις 21 Δεκεμβρίου όλα θα επανέλθουν στους φυσιολογικούς τους ρυθμούς».
Σύμφωνα με ερμηνευτές του αρχαίου ημερολογίου των Μάγιας, στις 21 Δεκεμβρίου αυτού του χρόνου, «τα 5.125 χρόνια της εποχής της ανθρωπότητας φτάνουν στο τέλος τους και ο κόσμος θα πάψει να υπάρχει».
ΠΗΓΗ: tovima.gr

Η μεγαλύτερη ελληνική λέξη έχει 172 γράμματα


Η ελληνική γλώσσα κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ καθώς η μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον κόσμο υπάρχει στο έργο »Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη και αποτελείται από 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές!
Ο Αριστοφάνης εκμεταλλεύεται στο έπακρον την εκπληκτική ευχέρεια της Ελληνικής να σχηματίζει…..
πολυσύλλαβες λέξεις, περιγράφοντας μέσα σε 172 γράμματα μια ολόκληρη συνταγή μαγειρικής, η οποία περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα τροφών!

Η αριστοφανική λέξη βρίσκεται στους στίχους 1169-1175 και έχει καταγραφεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες:

λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιο

λιπαρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττο

περιστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών

Ο λεξιλογικός αυτός «σιδηρόδρομος» είναι δύσκολο να διαβαστεί απνευστί, ενώ με μια μικρή προσπάθεια μπορούμε να μεταφράσουμε:

-πάστοπεταλίδο-γαλεοσάλαχο-τούρσοπιπεράτο-μυαλοκόμματα- -μελοπερεχύτο-μυτζηθρότυρο-τρύγονοκοτσύφο-τσιχλοπίτσουνα – -ψήτοσουσουράδο-κοτοκέφαλα-άγριοπεριστέρο-λαγοκούνελα – -στράγαλοπετμέζο-φτερουγόδιπλες.

Όσοι θεωρείται δύσκολη την σκουλικομυρμηγκότρυπα ξανασκεφτείτε το!

ΠΗΓΗ : TSEKOURATOI.GR

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!!!


Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει 🙂 🙂 🙂

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/gifs_20-1.gif

Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!


Οι λιωμένοι πάγοι το 2012 είχαν έκταση μεγαλύτερη από τις ΗΠΑ

https://i2.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/550_334_8185.jpg

Το 2012, οι πάγοι που έλιωσαν στηνΑρκτική είχαν επιφάνεια μεγαλύτερη από αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας (WMO).

Στην Αρκτική, η απώλεια πάγων από τον Μάριο μέχρι το Σεπτέμβριο ανήλθε σε 11,83 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα. Συγκριτικά, η συνολική έκταση των ΗΠΑ, μαζί με την πολιτεία της Αλάσκα, είναι λίγο περισσότερο από 9,8 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η ετήσια έκθεση του WMO για το Κλίμα επικεντρώθηκε στο πρωτοφανές λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική και στα ακραία καιρικά φαινόμενα που καταγράφονται ολοένα και συχνότερα στον πλανήτη.

Σύμφωνα με τον WMO οι θαλάσσιοι πάγοι της Αρκτικής έφτασαν στο χαμηλότερο καταγεγραμμένο επίπεδό τους το 2012, παράλληλα με την καταγραφή πολύ υψηλών θερμοκρασιών στην περιοχή κατά το πρώτο δεκάμηνο του τρέχοντος έτους, το οποίο ήταν το ένατο θερμότερο από το 1850 (0,45 βαθμοί Κελσίου θερμότερο από το μέσο όρο των 14,2 βαθμών Κελσίου της περιόδου 1961-1990).

Η αύξηση των επίγειων και θαλάσσιων θερμοκρασιώνκαταγράφηκε μετά το τέλος του φαινομένου Λα Νίνια τον Απρίλιο του 2012.

Το λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής συνδυάστηκε με εκτεταμένες ξηρασίες στις ηπειρωτικές ΗΠΑ το Σεπτέμβριο, περιοχές της δυτικής Σιβηρίας τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, αλλά και περιοχές των Βαλκανίων και της Μεσογείου κατά τους θερινούς μήνες.

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα που λαμβάνει χώρα στη Ντόχα του Κατάρ.

ΠΗΓΗ:econews.gr

 

Η ΡΗΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!


🙂 🙂 🙂

https://i0.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/week48_035.jpg

Το μουσικό VIDEO CLIP της ημέρας!!!


Phil Collins – Another Day In Paradise

Καλημέρα σας, Καλή Κυριακή να έχετε!!!


Τις ευχές μας για ό,τι καλύτερο για εσάς!!!

https://i1.wp.com/i921.photobucket.com/albums/ad51/zastava1966/Magia-7.jpg